มาสร้างฟาร์มภูตกันเถอะ

ตอนที่ 2 : ถ้ำศิลาภูต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 เม.ย. 60








“อึก.. ปวดหัวชะมัด”ข้ายกมือขึ้นมากุมศรีษะของตนเองที่เกิดอาการปวดตุบๆเหตุการณ์ต่างๆของร่างนี้หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย


      เจ้าของร่างนี้มีชื่อว่าเจได มาร์ เป็นบุตรชายคนรองของตระกูลมาร์ที่เป็นเจ้าเมืองวูเปร่า ซึ่งเป็นเมืองขนาดใหญ่ ในประเทศวูรู เจ้าเมืองวูเปร่าหรือซิก มาร์มีภรรยาทั้งสิ้น 3 คน ภรรยาคนแรก นีล่า มาร์ เป็นภรรยาเอก(ระดับความสัมพันธ์กับร่างเก่า คือ เกลียดชัง) มีบุตรชาย 1 คน คือเซน มาร์ เป็นบุตรชายคนโตของตระกูลมาร์ อายุ 15 ปี มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ด้วยทวนเป็นอย่างมากถึงแม้จะไร้พลังเวทย์แต่ด้วยมีความขยันและแข็งแกร่งของร่างกายเลยทำให้ผู้คนในระดับอายุเดียวกันหรือน้อยกว่าต่างนับถือเป็นอย่างมาก(ระดับความสัมพันธ์กับร่างเก่า คือ เฉยชา) ภรรยารอง มิเชล มาร์ มีบุตรชาย 1 คนคือเจได มาร์นั่นเอง ภรรยาสาม เอมิล มาร์ ไม่มีบุตรชายหรือบุตรสาว(ระดับความสัมพันธ์กับร่างเก่า คือ อิจฉาและเกลียดชัง)

      

      มิเชลเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดเลยทำให้ภรรยาเอกกับภรรยาสามของซิกกลั่นแกล้งมากมายเพราะอิจฉาที่ทั้งตัวมิเชลและเจไดได้รับความรักจากซิกมากกว่าจนสุดท้ายถึงขั้นจ้างคนมาลักพาตัวเจไดที่อายุเพียง 10 ปีไปปล่อยในป่ามายาที่ยังไม่มีใครรอดชีวิตออกมาได้ซึ่งต่อมาเจไดคนเก่าได้ฟื้นจากการสลบแล้วเดินเพื่อหาทางออกจากป่าแต่ดันลื่นตกลงหลุมหัวกระแทกหินแล้วตายนั่นเอง


“อ่า มิน่าข้าจึงเจ็บศรีษะนัก”คิดได้ดังนั้นข้าเลยเริ่มร่ายเวทย์แห่งแสงออกมา(ถึงจะบอกร่ายแต่ความจริงแค่คิดถึงเวทย์ที่จะใช้มันก็แสดงผลออกมาทันที)เพื่อรักษาตนเอง เมื่อรักษาเสร็จข้าก็เริ่มสำรวจบริเวณหลุมที่ตกลงมา อ่า หลุมขนาดกลางคล้ายโดนสัตว์เวทย์ประเภทดินขุดไว้ดูแล้วไม่ค่อยลึกมากนักคงใช้อันนั้นได้ล่ะนะ


“อืม.. ใช้เวทย์ลมลอยขึ้นไปข้างบนแล้วกัน”ข้าเริ่มร่ายเวทย์ลมตัวข้าลอยขึ้นไปช้าๆแล้วหยุดลงพื้นดินข้างบนปากหลุมอย่างนุ่มนวล


     ป่ามายางั้นเหรอก็ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลยนี่นาทำไมคนถึงหายสาบสูญเวลาเข้ามาล่ะ ข้าเดินตามแนวทางที่ร่างเดิมเคยเดินมาราว 2 ชม.ได้ ข้าชักเริ่มเหนื่อยแล้วนะเฮ้ย


     หืม นั่นมัน! ข้ารีบเดินไปดูถ้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าทันที อ่า ข้าได้ที่พักสำหรับช่วงนี้ละ ทำไมข้าถึงบอกช่วงนี้น่ะเหรอเพราะว่าข้ายังไม่คิดจะกลับตระกูลมาร์ยังไงล่ะ ในเมื่อได้เข้ามาในป่าที่หายากทั้งทีก็ต้องอยู่ให้คุ้มสิว่ามั๊ย? หึหึ


     ข้าเดินเข้ามาในถ้ำแล้วเริ่มสำรวจบริเวณภายในถ้ำเป็นประกายระยิบระยับของแสงที่กระทบกับหินงอกหินย้อยดูสวยงามเมื่อเดินไปสักพักก็มาถึงโถงกว้างๆขนาดสนามบาสในชาติก่อน โอ้! ข้าตาโตทันทีเมื่อเดินเข้ามากลางถ้ำก็เจอศิลาภูตต่างๆที่ตั้งอยู่บนแท่นหินตรงกลางโถงพอดิบพอดี โห ของหายากทั้งนั้นเลยนะเนี่ยศิลาภูตที่ได้ติดตัวมาจากท่านอาจารย์ก็มีแค่ประเภทละ 2 ชิ้นเอง


...นี่มันสมบัติชัดๆ 555


     ข้ายิ้มจนแก้มจะแตกเมื่อคิดว่าจะนำศิลาภูตมาสร้างสัตว์ภูตเพิ่มเมื่อได้สัตว์ภูตเยอะก็เท่ากับข้าจะได้ศิลาเวทย์มาขาย หึหึ เงินๆๆ ตอนนี้ตาข้าถ้าเปรียบเหมือนการ์ตูนคงมีสัญลักษณ์เป็นรูปเงินแน่ๆ


     ว่าแล้วข้าก็รีบเก็บศิลาภูตที่มีประเภทละ20อันข้าคิดว่าพรุ่งนี้จะเริ่มปลุกภูตขึ้นมาส่วนเจ้าพิกซ์ที่ตามมาด้วยกับข้านั้นมันเป็นภูตหลักประเภทสายฟ้าที่มีรูปร่างคล้ายหนูลำตัวสีขาว มีเขางอกที่กลางหน้าผากและมีปีกสีฟ้าที่มีเขาแหลมขึ้นตรงปีกและแถบกลางหลังซึ่งตอนนี้มันให้กำเนิดศิลาเวทย์ประเภทแสงให้กับข้ากว่าสองร้อยก้อนแล้ว (อาทิตย์นึงภูตหนึ่งตัวจะกำเนิดศิลาเวทย์ครั้งละ 10 ก้อน แต่ภูตผสมจะให้กำเนิดประเภทละ 5 ก้อน เช่นภูตผสมประเภทน้ำกับลมจะให้กำเนิดศิลาเวทย์น้ำ 5 ก้อน ลม 5 ก้อนนั่นเอง)


     ว่าแต่ในแหวนมิติที่อาจารย์ให้มีอะไรบ้างนะข้าเริ่มตั้งจิตสำรวจภายในแหวนมิติทันที อ่า ศิลาภูต 12 ก้อนคละประเภท เงิน 20 เหรียญนักกษัตริย์ (100 ทองแดง = 1 เงิน , 100 เงิน = 1 ทอง , 100 ทอง = 1 ทองคำขาว , 1000 ทองคำขาว = 1 เหรียญนักกษัตริย์) เต้นท์นักผจญภัยขนาดกลาง อาหารแห้งนิดหน่อย แท่นศิลา(ใช้สำหรับเป็นที่กำเนิดภูต) และเจ้าพิกซ์นั่นเอง อ่า ทำไมทำหน้าแบบนั้นเล่า โอเคๆข้าจะเอาเจ้าออกมาเล่นข้างนอกก็ได้ หลังจากนั้นข้าก็เริ่มดึงเอาเจ้าพิกซ์ออกมามันบินไปมารอบตัวข้าร้อง วิก! วิก! ก้องถ้ำแห่งนี้ ข้ายื่นแขนไปข้างหน้ามันก็บินมาเกาะแขนเข้าแล้วใช้หัวเล็กๆคลอเคลียไหล่ข้าไปมา


“หึหึ ขี้อ้อนจังนะเอ็งแต่จะดีกว่านี้ถ้าเอ็งไม่มีเขาบนหัวนะเฮ้ย มันเจ็บ!”พอข้าพูดจบมันก็ทำหน้าหงอยโดยใช้ปีกสองข้างมาปิดหน้าของมันไว้ คิดว่าข้าจะทำไงล่ะ?


.....ก็ต้องโอ๋มันน่ะสิ! เฮ้อ นี่ภูตหรือลูกวะครับ?


 

     เมื่อทำการโอ๋เจ้าพิกซ์เสร็จข้าก็เริ่มเรียกเต้นท์มากางแล้วให้เจ้าพิกซ์ไปหาผลไม้และฟืนเพื่อนำมาก่อไฟในคืนนี้ ข้าคิดว่าจะใช้ถ้ำนี้เป็นบ้านเพราะจากที่ข้าเดินไปด้านในสุดของถ้ำนั้นมีสระน้ำมรกตขนาดกลางที่ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ที่มีผลไม้สีรุ้งเต็มต้นดอกไม้สีต่างๆขึ้นเต็มไปหมด ถัดไปหน่อยจะเป็นทุ่งกว้างที่ด้านบนถ้ำจะเป็นปล่องให้แสงแดดส่องเข้าถึงได้เต็มที่ เฮ้อ ที่สวยๆแบบนี้ทำไมถึงไม่มีใครเจอนะ? ข้าคิดว่าจะเลี้ยงเจ้าภูตทั้งหลายในทุ่งนี้แหล่ะมีทั้งพื้นที่ อาหาร และน้ำสมบูรณ์มากเจ้าภูตและข้าคงอยู่กันได้สบาย ข้าจะตั้งชื่อที่นี่ว่า "ถ้ำศิลาภูต" ก็แล้วกันนะ


    เมื่อเริ่มวางแผนชีวิตต่อจากนี้ได้แล้วข้าก็เข้านอนพักผ่อนวันพรุ่งนี้ข้าต้องใช้พลังเวทย์เยอะเพื่อใช้ปลุกศิลาภูต อ่า รอก่อนเถอะฟาร์มภูตและศิลาเวทย์ของข้า 555


ว่าแต่ข้าลืมอะไรไปหรือเปล่านะ? (ไรต์ = แม่ลื้อไงล่ะจะเอาไงเนี่ย?ป่านนี้ไม่โดนแกล้งแย่เหร้อออ..)


ช่างเถอะนอนดีกว่า...  (ไรท์ = เออๆนอนปายๆ - -)



.....................................................

ก็เรื่อยๆมาเรียงๆละกันนะครับ 555

เม้น = กำลังใจนะะครับ











Select AllCopy To Clipboard
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น