คัดลอกลิงก์เเล้ว

เรื่องสั้น เป๊กทอม 3 : งานแต่งของเธอกับเขาและแขกรับเชิญอย่างผม

โดย lovesign

เรื่องสั้น เรื่องเศร้าของสองหนุ่มเป๊กทอมในแบบอึมครึม

ยอดวิวรวม

569

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


569

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


9
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ก.พ. 61 / 17:19 น.
นิยาย ͧ ꡷ 3 : ҹ觢ͧ͡ѺᢡѺԭҧ เรื่องสั้น เป๊กทอม 3 : งานแต่งของเธอกับเขาและแขกรับเชิญอย่างผม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

มีบทlove sceneแบบชายรักชาย 
เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ตัวละคร เหตุการณ์ สมมติขึ้นทั้งสิ้น

*****

ฝากงานเป๊กทอมอันเก่าทั้งเรื่องสั้นเรื่องยาว เรื่องเศร้าเรื่องขำด้วยนะครับ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ก.พ. 61 / 17:19



"พี่เป๊กจะไปงานแต่งทอมมั้ย" อิศราถามขณะอยู่ในอ้อมกอดของผลิตโชคบนเตียงสีน้ำเงิน ทั้งสองเปลือยเปล่า 
"ไม่รู้สิ พี่ไม่รู้จะไปเพื่ออะไร"

อิศราจะแต่งงานในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ เจ้าสาวไม่ใช่ใครที่ไหน คนที่เป็นเหมือนน้องสาวและเพื่อนรักของทั้งผลิตโชคและอิศราที่สนิทสนมกันมาตั้งแต่ยังเด็ก

"ทอมก็ถามโง่ ๆ เนอะ"


ผลิตโชคจูบหน้าผากคนถาม นิ้วมือเรียวสัมผัสหน้าของคนที่นอนอยู่บนแขนข้างหนึ่ง แล้วไล่แตะไปที่เปลือกตา จมูก ริมฝีปากสีชมพูที่ชอบคว่ำเวลางอน
อิศราขยับตัวมาจูบปากหนาบ้าง หลับตา สูดหายใจและกระซิบบอกคนที่อยู่ปลายจมูก
"ทอมจำกลิ่นลมหายใจพี่ได้ จำกลิ่นผิวพี่ได้ ต่อให้คืนต่อไปทอมจะอยู่กับใคร ทอมก็จำทุกอย่างของพี่เป๊กได้"

"พี่ก็จำทุกอย่างของทอมได้หมดเหมือนกันน่ะล่ะ"
พูดจบก็กอดคนตัวเล็กแน่นขึ้น จูบปากเล็ก ๆ สีพีชที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด



สองคนร่างกายแนบชิดแทบจะเป็นคนเดียวกัน


...
...


...
...

งานพีธีมงคลรดน้ำสังข์จัดขึ้นแต่เช้าตรู่ในโรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพ สื่อหลายสำนักพากันลงข่าวงานสมรสทายาทสองตระกูลดังระดับประเทศ สินสอดมหาศาลและธุรกิจอสังหาฯส่วนหนึ่งของครอบครัวถูกตาดการณ์ว่าจะส่งมอบให้กับคนทั้งคู่ตามความคาดหวังของผู้ใหญ่

ที่ตั่งบ่าวสาว เจ้าสาวยิ้มเรียบ ๆ ในขณะที่เจ้าบ่าวเอาแต่ก้มหน้า เพื่อนเจ้าบ่าวและเจ้าสาวยืนอยู่ด้านข้างคอยรับส่งน้ำสังข์ให้แขกเหรื่อที่ทยอยมาร่วมพิธี

"ทอมคะ ช่วยเงยหน้ายิ้มหน่อยเถอะค่ะ" เจ้าสาวกระซิบบอกเจ้าบ่าว
อิศราเงยหน้าขึ้นมองรอบข้าง สูดลมหายใจลึก "ครับ"

หนุ่มร่างสูงในสูทสีเทาอ่อนปรากฎตัวขึ้น ยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่ในงานที่รูัจักตามมารยาท

สีหน้าเจ้าสาวดูเครียดเล็กน้อยทั้งที่พยายามยิ้มอย่างเต็มที่ "คนของคุณมาโน่นแล้วค่ะ"

อภิวัฒน์ หรือหนึ่ง พี่ชายของอาภารีบเดินเข้ามาจับแขนแขกที่มาใหม่คนนี้และกระซิบข้าง ๆ
"เป๊ก กูขอร้องนะ" 

ผลิตโชคพยักหน้ารับ ยิ้มจาง ๆ ทั้งที่นัยตาหมอง "ไม่ต้องห่วง กูแค่จะมาอวยพร เดี๋ยวก็กลับแล้ว"
หนึ่งถอนหายใจ มองหน้าเพื่อนอย่างชั่งใจ แล้วปล่อยมือ

สายตาเจ้าบ่าวที่มองแขกผู้มาเยือนคนล่าสุดเต็มไปด้วยความรู้สึกจนแทบจะล้นออกมาจากสองตา

"ทอม อย่าลืมที่สัญญากันไว้นะคะ" เจ้าสาวหันมากระซิบย้ำอีกครั้ง
อิศราใจหายวูบ พยายามทำใจให้ปกติที่สุด ตามองช่อดอกไม้รองน้ำสังข์ใต้มือ
 
ร่างสูงสูทสีควันบุหรี่ก้าวมายืนข้างหน้า ก้มลงอวยพรเจ้าบ่าวแผ่วเบา
"ขอให้ทอมมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุขและสมบูรณ์... ... ...ตลอดไป"
น้ำสังข์รินรด พร้อมกับน้ำตาเจ้าบ่าวที่หยดลงบนกรอบแว่น ไม่ทันมีใครเห็น

ผลิตโชคขยับตัวไปอวยพรเจ้าสาว "ขอให้ภามีความสุข หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้ทอมด้วยนะ"
อาภาเงยหน้ามองผู้รดน้ำ ยิ้มรับ "ขอบคุณค่ะพี่เป๊ก"

ร่างสูงมองอิศรา สีหน้าเศร้าหมองชั่ววินาที แล้วก็แสร้งยิ้มเล็กน้อยยื่นสังข์คืนเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้วหันหลังเดินออกจากบริเวณงาน

อภิวัฒน์เดินตามมาโอบไหล่ "เป๊ก น้องภามีอะไรฝากมาให้มึง" 
พูดแล้วก็ยื่นกล่องเล็ก ๆ สีเทาให้

"อะไร"
"ไม่รู้ แค่บอกว่าเผื่อถ้ามึงมา ฝากให้มึงด้วย"
ผลิตโชคพยักหน้าและรับของนั้น

"มึงจะมางานตอนเย็นมั้ย"
เขาส่ายหน้าปฎิเสธ
"โอเค ไว้เจอกันวันหลังนะ" อภิวัฒน์บอกเพื่อน ตบหลังปลอบใจแล้วเดินกลับเข้างาน พ้นจากสายตาของผลิตโชค หนึ่งเองก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งใจ


...
...



ผู้ใหญ่ส่งตัวคู่แต่งงานเข้าห้องสวีทที่แปลงเป็นห้องหอที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว

อิศราปลดหูกระต่ายและสูทวางไว้บนโต๊ะ เจ้าสาวหมาด ๆ เดินเข้ามาหา
"ภาขอบคุณนะคะ ที่ทอมอดทนได้ถึงตอนนี้ นี่ค่ะ ภาตอบแทนให้บ้างแล้วกัน"
กระดาษโน๊ตที่เขียนตัวเลขไว้บนนั้น

อิศรามองหน้าอาภาอย่างไม่เข้าใจ ถึงแม้จะดีใจแทบอยากจะวิ่งออกจากห้องหอ แต่ก็ยังให้เกียรติคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาตามกฎหมายที่ยืนอยู่ตรงหน้า
"ผมไม่เข้าใจ ทำไมคุณถึง..."

"ทุกคนย่อมมีอดีตค่ะ ภามี คุณ พี่เป๊ก ต่างก็มี แต่ในเมื่อมันแก้ไขอะไรไม่ได้ และต้องมีชีวิตต่อไปข้างหน้า เราก็ต้องกล้าเผชิญกับมัน และอยู่กับมันให้ได้"

อิศรามองกระดาษโน้ตในมืออาภา นึกไม่ถึงถึงความเข้มแข็งของผู้หญิงที่เคยดูบอบบางคนนี้ 

เขาก้าวเดินเข้ามากอดคนที่ได้ชื่อว่าภรรยาเมื่อไม่กี่ชั่วโมง
"ผมขอโทษนะภา ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ผมขอโทษ" อิศราพูดเครือ

อาภาตบหลังปลอบ คลายจากกอดมาจับไหล่อิศรา นัยตาสีดำขลับกับเปลือกตาสีโรสโกลด์ของเจ้าสาวมองตากลม ๆ ของเจ้าบ่าว
"อย่าโทษตัวเองอีกเลยค่ะ ภารู้ว่าเรื่องนี้มันไม่มีใครอยากให้เกิด ไม่ใข่ความผิดของคุณสองคนเลย แต่คุณกับพี่เป๊กก็ร่วมกันรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างดีที่สุดแล้ว ถ้าเป็นคนอื่น ภาเชื่อว่าเค้าจะไม่ทำอย่างคุณสองคนแน่ ๆ เราไม่ติดค้างกัน"

อาภาเดินไปเปิดประตูระเบียง หันมาพูดกับอิศราอีกครั้ง
"ถึงตอนนี้ทอมจะไม่ได้รักภา แต่ในเมื่อเราอยู่ในฐานะสามีภรรยากันแล้ว ชีวิตลูกผู้หญิงอย่างภา ขอแค่ความเข้าใจและให้เกียรติจากสามีที่จะอยู่
ดูแลกันไปต่อแต่นี้ เท่านี้ก็มากเกินพอแล้วค่ะ"
อิศรารับฟังคำขอนั้นอย่างเข้าใจ

"ไปเถอะค่ะ ภาให้โอกาสคุณอีกคืน แล้วเมื่อกลับมา ภาหวังว่าเราจะได้เริ่มต้นโลกของเรา อย่างที่มันควรจะเป็นตั้งแต่ต้น และตามที่คุณสองคนเคยสัญญา"
เจ้าสาวปิดประตูระเบียงห้อง นั่งบนเก้าอี้เทอเรซมองวิวจากชั้น39

อิศรามองกระดาษโน๊ตในมือ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป

อาภาเหลือบตามองประตูที่ปิดลง แล้วก็ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้บ้าง

"ภาก็เสียใจนะทอม ...ฮือ..."

...
...

ROOM 702

ชั้น 7 ของโรงแรมเดียวกัน

ก๊อก ๆ ๆ !!

"ทอม" เสียงคนเปิดประตูห้องเอ่ยทัก
อิศรากระโจนกอดคนที่อยู่ในห้องจนเซไปติดข้างฝา มือเรียวของคนสูงกว่ารีบเอื้อมมาปิดประตูห้องดังโครมแล้วก็กอดตอบคนตัวเล็ก
ปากบางกับปากอวบบดขยี้กันอย่างหนักหน่วง ลิ้นฉ่ำควานหาความอบอุ่นตวัดกันรัว

อิศราปลดกระดุมเสือเชิ้ตผลิตโชคอย่างเคยมือและกระชากมันออกอย่างรีบร้อน ถ้าเป็นกระดาษก็คงขาดเป็นชิ้น ๆ

"พี่เป๊ก ทอมคิดถึงพี่" อิศราระดมจูบแก้มซ้ายขวา ปากเล็ก ๆ ขบเม้มคอระหงสีแทนจนร่างสูงค่อย ๆ ล่าถอยไปหงายลงบนเตียง อิศรากระโดดขึ้นคร่อมปลดเข็มขัดของคนที่นอนอยู่

"ทอม เดี๋ยว" ผลิตโชคเบรกมือเล็กให้หยุดก่อน
"ทำไมคับ พี่ไม่อยากมีอะไรกับทอมแล้วเหรอ"
"ไม่ใช่อย่างนั้น แล้วภาเค้า..."
"ก็เค้านัดพี่ให้เอง พี่ก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าทอมจะต้องมาหาพี่" อิศราพูดพลางดึงเข็มขัดต่อ แล้วขยับมาดึงกางเกงของคนที่นอนอยู่ออก

...

เหมือนคนที่ถูกทิ้งกลางทะเลทรายไว้สามวันกว่า
อิศราโลมเลียผลิตโชคราวกับกระหายจะดูดกลืนทุกหยดน้ำจากกระบอกไม้ไผ่

"อา..า..า" สีหน้าคนที่นอนอยู่เหมือนจะขาดใจ หน้าอกสีแทนยวนตาขยับขึ้นลงถี่

"ทอม" ผลิตโชคจับหน้าคนที่อยู่ข้างล่างให้ชะลอก่อน
คนโตกว่าลุกมาดึงคนตัวเล็กให้ลงนอนแล้วตัวเองก็เริ่มจัดการเปลื้องสิ่งที่อิศราใส่ ชุดเจ้าบ่าวถูกดึงเหวี่ยงไปทางหนึ่ง

...


"พี่เป๊ก.......อาา......พี่" สะโพกสีแทนทุ่มแรงไปเต็มรัก 
ชายหนุ่มมองคนที่ร่ำร้อง เหมือนอยากจะจดจำร่างผิวขาวเย้ายวนที่สั่นไหวตามแรงอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ตราบนานเท่านาน

จนจุดสุดท้ายที่เขาเกร็งปลดปล่อยทุกอย่างไว้ในตัวอิศรา ส่วนคนตัวเล็กร่างกระตุกและความสุขก็พวยพุ่งออกมาไม่ต่างกัน


...
...


อิศรามองหน้าคนที่เพิ่งร่วมสุขสม ปากเล็กนั่นกัดเม้มไว้เหมือนกำลังอดกลั้น


"ฮือออ..." 
แล้วก็ปล่อยสะอื้น ความรู้สึกเสียวซ่านกับโศกเศร้าพากันจูงมือเข้ามาในจิตใจจนเกินจะทนไหว

"ทอม" นิ้วเรียวยาวของผลิตโชคปาดหยดน้ำตาของอิศรา
"พี่เป๊ก ทอมไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย"

ร่างสีแทนกอดร่างผิวขาวด้วยความช้ำชอกใจ

...
...


ครอบครัวอาภาและอิศราต่างตกลงหมั้นหมายให้คนทั้งคู่ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โดยที่ทั้งสองคนก็ไม่เคยใส่ใจกับข้อสัญญาเหล่านั้นด้วยความที่เห็นกันมาตั้งแต่วัยเยาว์ หนำซ้ำอาภาและอภิวัฒน์ต่างรู้ดีว่าอิศรารักกับผลิตโชค 

อิศราพาอาภาไปเที่ยวตามคำขอของผู้ใหญ่

หลังจากอาหารเย็น อาภายินดีให้อิศราหลบไปอยู่กันสองคนกับผลิตโชคที่นัดแนะให้ตามมา โดยเธอกลับที่พักเพียงคนเดียว

และในคืนนั้น ทั้งสองกลับมาเจออาภาในสภาพที่รอดมาจากการโดนข่มขืน...

...

คนที่รู้เรื่องมีเพียงอภิวัฒน์ ที่อาภาขอร้องไม่ให้บอกใครเพราะไม่อยากให้เสื่อมเสีย

โชคยังปราณีให้เธอไม่ติดโรคร้ายแรง

แต่โชคร้าย ที่ความผิดพลาดครั้งเดียวนั้นที่ทำให้ผลิตโชคและอิศราร่วมกันรับผิดชอบ คืออาภาตั้งท้อง

และสุดท้าย ...โชคดีเป็นของเด็ก... ที่สุขภาพอาภาอ่อนแอและเปราะบางเกินกว่าจะทำแท้ง


...
...


"ทอมจะมีครอบครัวแล้วนะ" ผลิตโชคมองเพดานว่างเปล่า พูดกับอิศราที่นอนหนุนแขนเขาอยู่ข้าง ๆ
"เด็กไม่ผิด ภาก็ไม่ได้ผิด ไม่ว่าจะยังไง ทอมก็จะเลี้ยงดูเค้าให้ดี ทอมเชื่อว่าทุกอย่างอยู่ที่เราปลูกฝัง" อิศราตอบ
"ดีแล้ว" ผลิตโชคยิ้มบางให้กับจิตใจอันดีงามและเมตตาของอิศรา

"จบปัญหาหลายอย่างด้วย" ผลิตโชคกล่าวเสริม

ปาปารัซซี่บางคนเคยได้กลิ่นระแคะระคายเรื่องความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง สุดท้ายจบที่เงินและอำนาจของผู้ใหญ่จากทางผลิตโชคที่ปิดปากนักข่าวเสียสนิท

ข่าวนั้นเลือนหายไปกับสายลมตั้งแต่ยังไม่ทันแพร่กระจาย

อิศรายอมรับผิดชอบที่อาภากำลังจะมีลูก
ผลิตโชคยอมยุติความสัมพันธ์กับอิศราตามที่สัญญากับอภิวัฒน์ ที่เรียกได้ว่าแทบจะกราบผลิตโชคกับพื้นเพื่อขอให้น้องสาวมีชีวิตครอบครัวปกติ

การเกิดมาในชาติตระกูลที่สูงส่งเรียกว่าใคร ๆ ต้องอิจฉา บางทีก็มีกรอบที่คนภายนอกมองไม่เห็นคลุมอยู่ 

...
...


"พี่เป๊กจะกลับมาอีกเมื่อไหร่"
"ยังไม่รู้เลย"
ผลิตโชคจะปลีกตัวไปดูธุรกิจที่อื่นสักระยะหนึ่ง

"เราจะได้เจอกันอีก...ใช่มั้ย" 
เงียบ...ไม่มีเสียงตอบคำถาม

"พี่เป๊ก"
อิศราจับหน้าคนที่นอนอยู่ให้พลิกมาหา จูบอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง






"ให้ทุกอย่างมันผ่านไปก่อนแล้วกัน ไว้ถึงวันนึง ทอมอาจจะมีความสุขกับชีวิตครอบครัวก็ได้"
เสียงจากคนรักที่กำลังจะแปรสถานะเป็นแค่พี่ชายกล่าว




อิศราหลับตา รับฟังคำนัยของการลาจาก




น้ำตาหยดที่เท่าไหร่ไม่ได้จำ





คนตัวเล็กกล้ำกลืนเสียงสะอื้นลงคอ ขยับกายพลิกมาอยู่ข้างบน
"ภาให้ทอมมาอยู่กับพี่คืนนี้ ทอมอยากใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด"



"พี่เป๊กอย่าลืมคืนนี้นะ"



หนุ่มผิวแทนมองคนตัวเล็กที่ทาบทับอยู่บนตัวเขา อืศราก้มลงจูบเบา ๆ ตรงอกข้างซ้าย น้ำตาหลายหยดนั้นซึมลงไปถึงขั้วหัวใจ



สุดท้ายน้ำตาของผลิตโชคที่อดกลั้นไว้ตั้งแต่เมื่อเช้าก็ไหลบ้าง 



...
...




นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนกว่า ๆ
เสียงลมหายใจของคนทั้งคู่ดังแข่งกับทุกนาทีที่เดินไปไม่หยุด



คำสัญญาและศีลธรรมกำลังจะมาเคาะประตูเรียกในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า




ส่วนความรักและความใคร่กำลังใช้เวลาที่เหลือของมันอยู่ในห้อง


END


..
..



*** ขอบคุณที่แวะมาอ่านกันอีกตอน ฝากงานเป๊กทอมงานอื่นด้วยนะคับ ฝากคอมเมนต์คุยกันได้นะคับผม ***













ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ lovesign จากทั้งหมด 22 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:23
    ไรท์ทำเราเกือบร้องไห้ หน่วงมากมายยย ฮืออ

    #3
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:03
      อันนี้เศร้าแบบนิดๆพอใจบาง อิอิ
      พบกันใหม่งานหน้านะคับ
      #3-1
  2. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:56
    แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน่วงมากกกกก😭😭😭
    #2
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:04
      ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้จ้า
      ฝากติดตามงานต่อไปน้าา
      #2-1
  3. #1 ชอบอ่าน
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:47
    ฮือๆๆๆๆหน่วงจัง ไม่ไหวแล้ววว😭😭😭//ขอบคุณไรท์มากๆเลยฮะเยียวยาชาวง มม.เหือดแห้งดีจัง
    #1
    1
    • 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:07
      งานเยอะมากเลยช่วงนี้ ยังมีเรื่องเก่าที่ยังอยากต่อให้จบแต่ก็อยากคันข้อมูลอีกนิดหน่อย จะทิ้งไว้นานก็กลัวคนอ่านจะลืมเลยมาแปะเรื่องสั้นไว้เผื่อจะคิดถึงกันอยู่
      ขอบคุณนะคับ มาเป็นเพื่อนกันเสมอเลย love you
      #1-1