Little Sheep or Werewolf แกะตัวนั้นที่มันเป็นหมาป่า

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 24,296 Views

  • 485 Comments

  • 1,072 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    34

    Overall
    24,296

ตอนที่ 61 : Little Sheep XV : ‘พันธมิตร’{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.ค. 60

Little Sheep XV

พันธมิตร

 

เสาหลักสีดำทะมึนสูงเฉียดฟ้าส่งกลิ่นไอน่าขนลุกออกมาจากตัวมันเอง กระทั่งแผ่นดินที่ไกลออกมาจนต้องบวกโซนเวลาไปถึง6ชั่วโมงความมืดมิดก็ยังแผ่มาถึง ไม่รู้ว่าโอเชี่ยนมีพลังมากน้อยแค่ไหน แต่เหมือนราตรีที่ไม่ได้รับเชิญนี่จะเข้ามาเสริมพลังของชายหนุ่มมากกว่าจะบั่นทอน โอ๊คคิดพลางทอดมองเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย

หน่วยโวคประจำเขต6เคลื่อนไหวแล้ว นั่นหมายถึงคำสั่งของเบลเฟกอลได้มาถึง แม้จะแตกตื่นและไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้านนั้นเป็นมาอย่างไร แต่พวกโวคก็ยังคงทำหน้าที่อย่างแข็งขัน นั่นทำให้พ่อมดหลงยุคทราบแล้วว่ากองกำลังที่เบลเฟกอลใช้ทั้งชีวิตบรรจงสร้างขึ้นมานั้นคุ้มค่าต่อการลงทุน

โวคแปลว่าหมาป่า ชื่อหน่วยแห่งนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อระลึกถึงอาจารย์ที่สูญเสียร่างเท่านั้น แต่ยังมีไว้เป็นกำลังให้อาจารย์ของเขาทำตามหน้าที่จนสำเร็จตามคำสัญญาที่ให้ไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน เบลเฟกอลเป็นพวกรักษาคำพูดแบบไหนก็แบบนั้น และถ้าหากไม่ใช่เพราะว่ารักและเคารพในตัวไคเซอร์จริง ๆมันคงไม่ดำเนินมาจนถึงจุดนี้

โอ๊คขยับยิ้มบางเบาก่อนจะทิ้งตัวลงมาจากตึกสูงร่วมห้าสิบชั้นเมื่อเห็นว่ามีกองกำลังไม่ทราบที่มาเริ่มจู่โจมผู้บริสุทธิ์ หุ่นสีขาวเดินเชื่องช้าเขาทำร้ายมนุษย์ แม้พวกโวคจะเข้าจัดการบ้างแล้วแต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่สมควรเป็น ยิ่งจู่โจมพวกมันเร็วเท่าไหร่พวกมันก็ยิ่งฟื้นตัวเร็วมากขึ้นเท่านั้น ไม่รู้ว่าใครคือเจ้าของหุ่นพวกนี้ แต่ที่แน่ ๆมันทำให้เมอร์ลิน โอ๊ครู้สึกหงุดหงิดใจอย่างมาก

พ่อมดหน้าเด็กวาดมือเข้าใส่ร่างพวกนั้นพร้อมกับพลังสีส้มในมือที่ไม่มีใครรู้ชนิดและประเภทของมัน นัยน์ตาสีทับทิมวาววับก่อนเจ้าของนัยน์ตาจะหมุนตัวเตะอัดเข้ากับร่างสีขาวพวกนั้นจนแหลกละเอียด พอเห็นพวกมันรวมร่างกลับมาอีกครั้งโอ๊คก็แสยะยิ้ม สิ่งที่พ่อมดทำได้ไม่ได้มีเพียงเสก ๆร่าย ๆเหมือนภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ที่คนทั่วไปเคยดู ถ้าหากว่าเป็นพ่อมดที่แท้จริง พลังที่น่ากลัวก็คือคำสาป

กลิ่นไอความมืดลอยคละคลุ้งชวนเวียนหัว กลุ่มควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากปากที่เป่าลมเบา ๆของพ่อมดหลงยุค ควันดำเขากัดกินร่างของพวกหุ่นผีจนไม่เหลือซาก หากไม่เหลือของแล้วไฉนเลยมันจะคืนชีพขึ้นมาได้ พวกโวคต่างมองการกระทำของโอ๊คด้วยความแตกตื่นตกใจ พลังเอสเปอร์แบบนี้พวกเขาไม่เคยเห็น ยิ่งเห็นว่าชุดที่สวมเป็นชุดอยู่บ้านธรรมดาไม่ใช่เครื่องแบบของหน่วยงานใดก็ยิ่งฉงน

“ยืนบื้ออยู่ได้ ไปทำงานสิ!”โอ๊คกดเสียงใส่ เลียนแบบลูกชายตัวดีที่ตอนนี้ไม่รู้กลายเป็นวิญญาณหลงทางอยู่ที่ไหน ซึ่งการกระทำแบบนั้นมันได้ผล

พวกโวคที่ลงพื้นที่มาเพื่อช่วยเหลือตามคำสั่งของผู้บัญชาการสูงสุดโวคเขต6วิ่งกุลีกุจอไปจัดการเท่าที่พอจะทำได้ เห็นท่าทีแบบนั้นแล้วก็รู้สึกตลกขึ้นมา เข้าใจแล้วว่าทำไมแอมเบอร์ถึงชอบทำให้พวกนี้กลัวนัก ทั้งที่ความเป็นจริงรายนั้นไม่ได้ตั้งใจจะขู่ แต่ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าของแอมเบอร์มันชวนให้เข้าใจไปในเชิงข่มขู่เอง

โอ๊คร่ายคำสาปอีกสองสามบทเพื่อทิ้งความช่วยเหลือสุดท้ายเอาไว้ก่อนจะมุ่งหน้าที่เสาหลักที่เขารับผิดชอบในการทำลาย ไม่รู้ว่าป่านนี้ทางเดธเทล กับเคียวยะเป็นเช่นไรบ้าง ตามจริงแล้วที่น่าห่วงไม่ใช่สองคนนั้น แต่เป็นลูนอสกับโยกังมากกว่า รู้ดีว่าเป็นเด็กที่คาราเมลเลือกคบเป็นเพื่อนด้วย ต้องมีทักษะที่ไม่น้อยหน้าไปกว่าพวกลูก ๆของเขา อีกทั้งยังรู้เรื่องราวพวกนี้ละเอียดพอให้เตรียมตัว แต่คนที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับคำทำนายเลยจะไหวอย่างนั้นหรือ

พวกโอ๊คคือรุ่นแรกที่อยู่ในคำทำนาย กำจัดและต่อต้านแบล็กโฮลกลุ่มแรกที่เป็นกองกำลังใหญ่ ฉะนั้นแล้วถึงได้มีส่วนเกี่ยวข้องจนมาถึงตอนนี้ ส่วนพวกคาราเมลคือรุ่นถัดมาของคำทำนาย และนับเป็นรุ่นสุดท้ายด้วย พวกเขารู้เพียงจะเกิดหายนะ กับคำทำนายประหลาดที่ชาเคียทิ้งไว้ ไม่มีใครรู้จุดจบ ที่บอกว่าเป็นรุ่นสุดท้ายอาจจะตีความได้สองความหมาย หนึ่งคือกำจัดแบล็กโฮลจนสิ้นซาก สองคือโดนกำจัดไม่เหลือซากเสียเองทั้งโลกทั้งคนกู้โลก

พอคิดถึงความเป็นไปได้ในข้อที่สองแล้วก็รู้สึกหน่วง ๆถ้าหากจะต้องตายก็ไม่ใช่ปัญหา แค่รู้สึกว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามันช่างสูญเปล่าก็แค่นั้น นัยน์ตาสีแดงทอแววบางอย่าง ถ้าหากว่าแท้จริงแล้วจุดจบคือความตาย พวกเขาจะดิ้นรนมากมายไปเพื่ออะไร เพื่อให้ลูกชายของเขาตายก่อนไปเป็นผีรุ่นพี่หรืออย่างไร

ความคิดแย่ ๆจบลงพร้อมการที่โอ๊คเดินทางมาถึงหน้าเสาหลักต้นใหญ่ยักษ์ที่ไม่รู้ว่าจะใช้กี่คนโอบถึงจะไหว อักขระไม่คุ้นตาเรียงเป็นเส้นสายหมุนรอบเสาต้นนั้นไม่หยุด มันมีบ้างที่รู้สึกท้อใจ ก็ในเมื่อต้องมาเจอกับเสาต้นใหญ่ที่ไม่รู้วิธีจัดการ เป็นใครบ้างที่จะไม่ท้อ พ่อมดหลงยุคไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี เขาเงยหน้ามองมัน จากนั้นก็ติดต่อไปหาเพื่อนใกล้ ๆ

“มีอะไรฮะไอ้พ่อมดงี่เง่า เจ้าว่างนักหรือไง?”

เสียงเดทเธลดังมาจากอีกฝั่งหนึ่ง นอกจากเสียงพูดปกติแล้วก็มีเสียงพึมพำน่าขนลุกเพราะกำลังใช้พลังของตนเอง โอ๊คยกยิ้ม จากนั้นก็ถามกลับไป

“เจ้ากำจัดไอ้เสาอัปลักษณ์นี่ยังไงน่ะ?”

“ซัด ๆพลังเข้าไปเถอะน่า อย่าถามเรื่องปัญญาอ่อนได้ไหม แค่นี้นะ!

จากนั้นเดทเธลก็ตัดการติดต่อไปเลย โอ๊คยืนคว้างอยู่ท่ามกลางเสียงกรีดร้องและการวิ่งหนีของผู้คน มีฝูงหุ่นลองเสื้อสีเขาเดินต้วมเตี้ยมมาหาเขาจากด้านหลัง พ่อมดหลงยุคสร้างพลังในมือก่อนจะโยนเหมือนชู้ตบาสกลับหลังไปทางนั้น ทันทีที่ลูกพลังแตะพื้นมันก็ระเบิดตัวออดทำลายพวกหุ่นผีจนไม่เหลือซาก ชายหนุ่มจับจ้องเสาต้นยักษ์ตรงหน้า เขารู้สึกตะหงิกใจว่าวิธีการจัดการเจ้าสิ่งนี้ไม่ใช่แค่การซัด ๆฃพลังใส่มั่ววั่วแบบทีเดธเทลบอก แต่ก็ดันไม่รู้อีกว่าต้องทำอย่างไรกันแน่ พ่อมดหนุ่มขมวดคิ้ว ถ้าติดต่อไปถามเคียวยะจะโดนด่ากลับมาหรือเปล่านะ?

ชายหนุ่มคิดก่อนจะยกมือปัดใบหน้าตนเอง รู้สึกเหมือนมีแมลงมาก่อกวน ในเวลาแบบนี้แมลงงี่เง่ายังเลือกมายุ่งย่ามกับเขาอีกหรือ น่าแปลกที่มันไม่หนีออกไปตามสัญชาติญาณของสัตว์ที่จะรู้ตัวว่ามีภัยก่อนมนุษยื นัยน์ตาสีแดงปรายมองสิ่งที่มารบกวนสมาธิ เพียงไม่นานก็เข้าใจว่าไอ้ที่วน ๆอยู่แถวหน้าเขาไม่ใช่แมลง

แต่เป็นเลเซอร์จากพลซุ่มยิง

“นี่มีทหารรับจ้างด้วยเหรอ?”

โอ๊คร้องก่อนจะเอี้ยวหัวหลบกระสุน เท้าก้าวหมุนตัวก่อนจะหายตัวไปราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่ พริบตาเขาก็ไปปรากฏตัวขึ้นบนระเบียงเดียวกันกับที่พลซุ่มยิงอยู่ ทหารรับจ้างหน้าตาตัวประกอบสี่ห้าคนอยู่บนนั้น พอเห็นโอ๊คก็ค่อนข้างตกใจ แต่เหมือนจะมีปฏิกิริยาตอบสนองช้าไปนิด ต่อให้ประสาทสัมผัสไวแค่ไหนก็ไม่ทันการจู่โจมของพ่อมดหนุ่ม เขาจับปืนที่กำลังเล็งมาแล้วกระชากเข้าหาตัวพร้อมกับแทงเข่าใส่เป้าของทหารรับจ้างรายแรกเต็มแรง จากนั้นก็หมุนตัวเอามือกดปืนจากอีกคนลงพื้นพร้อมกับศอกใส่ ตวัดเท้าเตะหัวคนที่สามก่อนจะเทเลพอร์ตไปอยู่หลังทหารรับจ้างคนที่สี่แล้วล็อคลำคออีกฝ่ายย่างแรงจนร่างนั้นล่วงลงไป ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย

ทหารคนสุดท้ายเหลืออยู่บนระเบียง เขาหันปืนไรเฟิลมาทางโอ๊ค ทว่ายังไม่ทันยิงด้วยซ้ำปืนในมือก็ละลายกลายเป็นของเหลว โอ๊คพุ่งเข้าไปบีบคออีกฝ่าย ดันร่างนั้นชิดระเบียงก่อนจะผลักให้ล่วงลงไปจากชั้นสี่ของตึก ไม่ต้องถามถึงชะตากรรมว่าจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร

เขาเคยเป็นทั้งหน่วยรบพิเศษและโวคระดับสูง ต่อให้ไม่มีพลังเวทย์ เมอร์ลิน โอ๊คก็ยังจัดเป็นอันดับต้น ๆของกลุ่มอยู่ดี กับทหารแค่ห้าคนทำไมเขาจะต้องใช้เวลาให้มากด้วย เมื่อตอนที่ปะทะกับแบล็กโฮลรุ่นแรก กำลังทหารมากกว่านี้หลายสิบเท่า ผู้ก่อตั้งแบล้กโฮลคนนั้นมากไปด้วยอำนาจทางกำลังคนจริง ๆ น่าเสียดายที่ไม่รู้จักประมาณตน ถึงได้มีจุดจบแบบนั้น ไม่เช่นนั้นป่านนี้โวคก็คงไม่ถือกำเนิด และคงมีกองกำลังทหารรับจ้างขนาดใหญ่ดูแลควบคุมโลกแทน

โอ๊คครุ่นคิดพลางเหลือบมองศพด้านร่าง รู้ตัวว่ามีอีกร่างกำลังมาจากด้านหลัง เขาหมุนตัวกลับไปมองเรียบ ๆพร้อมโบกมือปัดกระสุนที่พุ่งเข้ามาทิ้ง ฝั่งทหารรับจ้างตัวประกอบพอเห็นว่าโอ๊คสามารถจัดการกับกระสุนได้โดยง่ายก็เริ่มระวังตัวมากขึ้น นับว่ามีสติเสียจนน่าชื่อชม พ่อมดหนุ่มหรี่ตตา กำลังลำดับความคิดช้า ๆเพ่อพิจารณาว่าจะเอาคำสาปบทไหนออกมาเล่นงานฝ่ายตรงข้ามดี

แต่เหมือนโอ๊คจะคิดช้าเกินไป เขามองเห็นว่ามีมือมาจากด้านหลังของทหารรับจ้างตรงหน้าเขาแล้วใช้มีดสั้นปาดคออย่างรุนแรงและแม่นยำ โลหิตสีแดงพวยพุ่งออกมาจนโอ๊คต้องเอี้ยวตัวหลบก่อนเสื้อเขาจะเปื้อนไปด้วยของเหลวพวกนั้น  ทหารผู้โชคร้ายเลือกข้างผิดตายอย่างอนาจ ถ้ามีโอกาสได้เลือกข้างใหม่ก็ภาวนาให้คิดจะเป็นพวกโวคก็แล้วกัน โอ๊คคิดก่อนจะเสสายตามองเจ้าของมีดสั้น สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่ใบหน้าแต่เป็นเครื่องแบบโวคสีขาวบริสุทธิ์ ดูเหมือนว่าโวคทั้งสิบสองเขตจะมีเพียงเขตเดียวที่มีหน่วยสีขาว

“พวกผมมาก้าวก่ายงานของคุณหรือเปล่าครับ?”

ชายหนุ่มผมทองเอ่ยถามด้วยใบหน้าทะเล้น เขาหยิบผ้าออกมาจกากระเป๋ากางเกงด้านหลังแล้วเช็ดใบมีดสีเงินเสียสะอาดเอี่ยม ท่ามกลางบรรยากาศแห่งการพิจารณาเขาไม่แนะนำตัวหรือเอ่ยสิ่งใดอีก ราวกับรอตอบคำถามเพียงอย่างเดียว

“ไม่”โอ๊คตอบพลางเหลือบมองร่างนั้นที่กำลังเดินมายืนข้างเขา”ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่ นี่มันไกลจากเขตสี่พอตัวไม่ใช่หรือ?”

ถ้าจะมาก็ต้องมาตั้งแต่เมื่อแปดชั่วโมงก่อน แต่ไม่เห็นเบลเฟกอลพูดถึงการสั่งการหน่วยซีลให้มาทำงานที่นี่หรือพูดถึงกำลังช่วยเหลือ มันค่อนข้างน่าแปลกใจที่เห็นคนของคาราเมลอยู่ที่นี่ ทั้งที่หายหน้าหายตากันไปนานจนนึกว่าทำใจปฏิบัติภารกิจไม่ไหว

“พวกผมจะเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งจากหัวหน้าเท่านั้นครับ”ชายหนุ่มเอ่ยแล้วหันมายิ้มให้เมื่อโอ๊คกำลังทำหน้างุนงง”และหัวหน้าของหน่วยซีล ก็มีแค่คนเดียวเสียด้วย”

สิ้นคำชายผมทองก็ชักปืนออกมายิงไปยังหัวดับเพลิงด้านล่าง พ่อมดหลงยุคปรายตาไปมองอย่างสงสัย หญิงสาวในเครื่องแบบโวคเคลื่อนตัวอยู่ตรงนั้น กระแสน้ำพวยพุ่งออกมาเป็นม่านน้ำขนาดใหญ่คั่นกลางระหว่างหล่อนและกองทัพหุ่นผี ฟันขาวกัดเข้าที่ปลายถุงมือสีดำแล้วกระชากมันออกอย่างแรง มือเรียววาดออกไปด้านหน้าพร้อมกระแสไฟฟ้าวูบวาบกลืนไปกับสายน้ำ

พวกหุ่นลองเสื้อถูกทำให้เป็นอัมพาตในพริบตาก่อนแต่ละตัวจะล่วงลงไปกลายเป็นหุ่นธรรมดา ๆบนพื้นถนน ดูเหมือนว่ากระแสไฟฟ้าจะไปทำลายอะไรก็ตามที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของมันอยู่ หญิงสาวผินใบหน้าไปทางระเบียงแล้วยกนิ้วโป้งส่งให้ จากนั้นจึงหันไปวาดมือใส่หุ่นพวกนั้นอีกครั้งพร้อมสายน้ำ

“คุณคิดถึงแต่เรื่องทำลายเสานั่นเถอะครับ ที่เหลือผมกับเบลล่าจัดการเอง หน่วยโวคตอนนี้ได้รับคำสั่งให้อพยพคนและปกป้องผู้บริสุทธิ์อย่างเต็มความสามารถ พวกผมประสานงานกับทางตำรวจพื้นที่เพื่อกันไม่ให้มีประชาชนหรือกระทั่งนักข่าวเข้าใกล้รัศมีโดยรอบหนึ่งร้อยเมตรแล้ว นอกจากหุ่นผีพวกนั้นก็ไม่น่ามีอะไรจะเป็นอุปสรรคของคุณอีก”

ชายผมทองกล่าวก่อนจะเหนี่ยวไกปืนไปฝั่งตรงข้าม มีลูกกระสุนพุ่งสวนมาแต่ก็สลายไปกลางอากาศ ได้ยินเสียงร้องจากคนสองสามคนแล้วทุกอย่างก็เงียบหายไป

“ได้คำสั่งประเภทไหนมากัน”โอ๊คว่าเรียบ ๆพลางกระโดดขึ้นไปยืนบนราวระเบียง

“ขอกให้หน่วยซีลทั้งสิบคนกระจายตัวออกไปตามเสาหลักห้าเสาเพื่อเป็นกำลังรบให้แก่เหล่าผู้รับผิดชอบทำลายเสาหลักทั้งห้าและจัดการประสานงานกับตำรวจในพื้นที่ให้เรียบร้อยตามอำนาจโดยชอบธรรมที่หน่วยซีลมี...นี่คือคำสั่งจากหัวหน้าหมาป่าสีขาว คาราเมล”

พอได้ยินชื่อนั้นโอ๊คก็พลันหัวเราะออกมาจากในลำคอ รู้สึกเหมือนถูกปั่นหัวด้วยเรื่องปัญญาอ่อน พวกหน่วยซีลกระจายตัวไปตามแต่ละสถานที่ต้องใช้เวลานาน อย่างน้อยในการเดินทางก็ต้องแปดชั่วโมง และดูเหมือนว่าจะไม่ได้เพิ่งมาถึงเสียด้วย นั่นมีความหมายเดียวคือคำสั่งนั้นพวกหน่วยซีลได้รับมาไม่น้อยกว่าสิบสองชั่วโมงแล้ว พ่อมดหลงยุคหัวเราะอีกหนก่อนจะดีดตัวออกไปจากตึกนั้นและพุ่งเข้าสู่เสาหลักน่ารังเกียจ ลูกพลังก่อตัวขึ้นในมือ แค่ซัด ๆไปก็จบแล้วสินะ!

“โอ๊ค!!!!!!

เสียงเรียกผ่านจิตลั่นสนั่นโสตประสาททำให้การเคลื่อนไหวผิดพลาดจนโอ๊คเกือบดิ่งลงมาจากที่สูง เขาร่ายคาถาเรียกลมพยุงตัว สลายพลังในมือแล้วใช้มือข้างนั้นขยี้เส้นผม

“เรีกยทำไมเดธเทล! เจ้าทำข้าเสียจังหวะ!

“เจ้าได้ซัดพลังใส่เสาไปหรือยัง?”

ผู้โกงความตายสวนกลับมาอย่างรวดเร็ว เหมือนนั่นจะเป็นคำตอบของคำถามและเป็นยจุดมุ่งหมายในการเรียกชื่อเขาลั่น โอ๊คเลิกคิ้ว จากนั้นก็ตอบกลับไปเรียบ ๆ

“ยัง ทำไม?”

“ยังไม่ได้ทำก็ดีแล้ว ไคเซอร์ติดต่อผ่านเคียวยะที่ติดต่อมาทางข้าอีกทีว่าอย่ายุ่งย่ามกับเสาเด็ดขาด ไม่ว่าพลังอะไรที่เราส่งเข้าไปจะถูกเสาดูดกลืน และความเสียหายจะไปปรากฏที่ตัวบลู! ตอนนี้โอเชี่ยนกำลังวิเคราะห์อยู่ว่าไอ้ผนึกกลม ๆกลางท้องฟ้านั่นมันมีไว้ทำอะไร แต่ที่แน่ ๆเสาพวกนี้มีไว้ดูดพลังไม่ใช่เสาหลักของวงเวทย์แบบที่เราเข้าใจ สิ่งที่แบล็กโฮลจะทำไม่ใช่การปลุกเวทย์ทำลายเอสเปอร์ที่ผนึกอยู่ในตัวบลู แต่เป็นอย่างอื่น”

“อะไรนะ?”

โอ๊คร้องได้แค่นั้นจริง ๆทั้งที่เพื่อนพูดออกมายาวหยืดหลายสิบคำ เขาแน่ใจว่าครั้งนี้เดธเทลไม่ได้พูดออกทะเลเลยสักประโยค กระนั้นแล้วก็ยังรู้สึกงุนงงกับสิ่งทีเกิดขึ้น เขากำลังไล่ลำดับเหตุการณ์ช้า ๆ กว่าจะได้คำตอบว่าสรุปแล้วโดนแบล็กโฮลหลอกก็เกือบนาที นี่สรุปเขาโดนทั้งศัตรูและฝ่ายตรงข้ามหลอกเลยอย่างนั้นหรอเนี่ย มีใครจะหลอกเขาเพิ่มอีกไหม หลอกมาทีเดียวให้มันจบ ๆไปเลยก็แล้วกัน!

“แล้วเจ้าเข้าไปในระยะร้อยเมตรของเสาหรือยัง?”

“ตอนนี้อยู่หน้าเสา แค่เอื้อมมือไปก็ถึงแล้ว”โอ๊คตอบเรียบ ๆมีอะไรที่เขาต้องรู้เพิ่มอีกแน่ ๆ เพราะได้ยินเสียงถอนหายใจดังยาวมาจากอีกฝ่าย

“รอบเสามีอักขระกักขัง เราจะออกจากตรงนั้นไม่ได้ ตอนนี้เคียวยะกำลังหาทางแก้อยู่ เขาบอกว่าขอเวลาเพียงไม่นานนัก แต่ข้าเกรงว่าต่อให้เป็นวินาทีเดียวก็สำคัญต่อทั้งชีวิตของบลูและเจ้าเด็กหัวแดง คนหนึ่งอยู่ในผนึก คนหนึ่งกำลังหาทางแก้ไข ไม่รู้ว่าใครจะตายก่อนกัน”

“นั่นปากเจ้าหรือ?”โอ๊คว่าอย่างเอือมระอา แทนที่จะมาร่วมกับภาวนาให้คนทางนั้นรอดปลอดภัย ดันมาแช่งใส่กันแทนซะนี่เจ้ายมทูติสมองฝ่อ

พ่อมดหลงยุคส่ายศีรษะ กำลังเงยหน้าขอพรต่อดวงจันทร์อยู่ว่าในช่วงเวลาที่ไม่อาจกลับไปเป็นกำลังรบได้นั้น ต้องมีใครสักคนเข้าไปเสริมทัพ สิ่งที่แบล็กโฮลพยายามทำไม่ใช่สิ่งเล็ก ๆแน่ อาจจะเป็นวิธีทำลายโลกแบบใหม่ที่พวกเขาไม่เคยพบเจอ แต่ตราบใดที่มีชิเดลิตส์ ซันชายส์เป็นพวก ฝ่ายฮีโร่จะไม่มีทางแพ้ พวกเขาต้องไม่แพ้แน่นอน

“คุ้มครองเพื่อนของลูกด้วยนะ แอมเบอร์”



***************************50%********************************************


กิ่งไม้หน้าตาไร้ประโยชน์พุ่งเข้ามาปักกลางระหว่างคิลเลอร์กับโอเชี่ยน ร่างในชุดคลุมพุ่งตัวลงมาปะทะพร้อมกับเปลวไฟในมือ ทว่าชินเรกลับสามารถพุ่งเข้ามาปกป้องเจ้านายของตนได้อย่างรวดเร็ว เปลวไฟปะทะเข้ากับม่านพลังอย่างแรง มันแยกออกไปด้านข้าง ไคเซอร์พุ่งมาเอาตัวกำบังให้โอเชี่ยน ตอนนี้ที่ต้องดูแลรักษากันสุดชีวิตก็คือร่างของชิเดลิตส์ ซันชายส์ ไม่อย่างนั้นเกมนี้จะถือว่าเขาแพ้หากโอเชี่ยนเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายก้อย

“คุณไคเซอร์!

“ข้าไม่เป็นไร เจ้าจัดการเรื่องของเจ้าเสียโอเชี่ยนชีวิตของบลูอยู่ในมือเจ้า เร่งมือเร็วเข้า!

โอเชี่ยนอยากจะอ้าปากเถียงเสียเหลือเกินว่าไม่เป็นไรบ้านญาติเจ้าหมาป่านี้เถอะ ขนไหม้ไปทั้งแถบส่งกลิ่นคละคลุ้งแบบนี้น่ะหรือที่เรียกว่าไม่เป็นอะไร ไม่รู้ว่าตอนกลายร่างกลับมาเป็นคนจะออกมามีสภาพแบบไหน

“โอเชี่ยน ไอ้ลูกนั่นมันยังไงกันแน่?”

ชายสวมหน้ากากเอ่ยปากถามพร้อมกันนั้นก็ควงไม้เท้าในมือเรียกลมเรียกฝนมาซัดเข้าใส่พวกแบล็กโฮลที่เหลือกันเพียงสองคน น่าเศร้าที่ไม่มีใครโดนการโจมตี ทั้งสองคนสามารถกระโดดหลบไปได้ในทิศทางที่แยกกันออกไป กระแสพลังถูกซัดมาจากชินเร ซึ่งก็ได้ชายสวมชุดคลุมกันเอาไว้ให้

“ไม่รู้เหมือนกัน ยังวิเคราะห์ไม่ได้ มันค่อนข้างประหลาด หมอนั่นซ้อนวงเวทย์ทำเอาไว้หลายชั้นจนมันปนกันมั่วไปหมด ฉันไม่รู้เลยสักนิดว่ามันกำลังทำอะไรอยู่ นอกจากดูดพลังที่โจมตีใส่เสาหลักห้าต้นมาแล้วส่งความเสียหายไปที่พี่บลูฉันก็ไม่รู้อะไรอีก การดึงวงเวทย์ออกจากตัวพี่เขาก็ทำงานอยู่บ้าง แต่เหมือนนั่นไม่ใช่เป้าหมายหลัก มันคิดจะทำอะไรกันแน่นะ”

โอเชี่ยนขบเขี้ยวฟันอย่างหงุดหงิด ยิ่งวิเคราะห์ไม่ได้เขาก็ยิ่งร้อนใจมากเท่านั้น เวลามีเหลือไม่มาก ไม่ทำลายเสา เวทย์ทำลายเอสเปอร์ก็จะทำงาน พี่บลูก็จะตาย และต่อให้ทำลายเสา พี่บลูก็ตายอยู่ดี มีทางไหนที่พี่บลูจะรอดบ้าง โอเชี่ยนมองไม่เห็น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกโกรธแทน พี่ชายต่างสายเลือดของเขาดูท่าจะรักเพื่อนมาก โดยเฉพาะเพื่อนที่โตมาด้วยกันอย่างคิลเลอร์ แต่ในทางตรงกันข้ามทางนั้นเอาแต่หาหนทางที่จะลำลายพี่ชายเขา ไม่รู้ว่าเป็นพวกขาดความอบอุ่นหรือแสดงความรักผิดประเภทหรือเปล่า

“ตั้งสติ นายต้องอยู่กับการแก้ผนึกนั่น”

ชายสวมหน้ากากว่าแล้วใช้ไม้เท้าชี้ไปที่ลูกกลมกลางท้อฟ้าก่อนจะลดมันลงมาเหวี่ยงใส่คิลเลอร์ที่พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างรวดเร็ว ทางนั้นโจมตีไม่รุนแรงมากนัก เหมือนแค่ถ่วงเวลาพวกเขาเอาไว้ ตราบใดที่ยังมีกันแค่นี้ก็ทำอะไรไม่ได้มาก ไคเซอร์แยกตัวไปแก้เวทย์จำกัดพลังเอสเปอร์ไม่ได้ ไม่รู้ว่ามันกินพื้นที่ออกไปมากขนาดไหน ดีไม่ดีอาจจะถึงจุดที่ไอริสกับเมย์คลายส์อยู่แล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นปืนของเมย์คลายส์ก็จะใช้การไม่ได้ ฝ่ายเสียเปรียบจะกลายเป็นพวกเขา ข้างนอกมีพวกทหารรับจ้างอยู่มากขนาดไหนก็ไม่รู้ ถ้าไคเซอร์คะเนไม่ผิดพลาดก็ต้องมากกว่าร้อยคน ไม่รู้อำนาจของแบล็กโฮลฟื้นคืนมาขนาดไหนเหมือนกัน

“คุณเบลเฟกอลทำอะไรอยู่นะ ทำไมถึงช้าแบบนี้”

โอเชี่ยนบ่นอย่างอดไม่ได้ นี่มันนานเกินกว่าจะเป็นแค่การไปสั่งการ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับทางนั้นบ้างหรือเปล่า จะปลีกตัวออกไปดูก็ทำไม่ได้ อีกอย่างพลังก็มีจำกัดเกินกว่าจะไปสอดส่อง ถ้าได้เสื้อคลุมมาตอนนี้ก็ดี

“นายออกไปเอาเสื้อคลุมมาให้ฉันได้ไหม มันอยู่ที่ตึก”โอเชี่ยนหันไปว่ากับชายสวมหน้ากาก

“ไม่ได้ ถ้าฉันไปคนที่จะต้องรับมือกับชินเรก็คือนาย นั่นจะทำให้พลังของนายถูกใช้ไปโดยเปล่าประโยชน์ พลังทั้งหมดต้องเพื่อเจ้านั่น”

ชายคนนั้นว่าแล้วชี้ไปที่ลูกกลม โอเชี่ยนสบถอย่างหัวเสีย ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเขาเลยสักอย่างจนน่าหงุดหงิด เชากลับไปตั้งสมาธิหาสิ่งที่ควรหาต่อ ทางแบล็กโฮลพอเห็นโอเชี่ยนตั้งตัวจะทำงานต่อแล้วก็พุ่งเข้าใส่ คราวนี้ชินเรวาดมือออกไปด้านหน้าขนานกับพื้น หุ่นลองเสื้อผ้าหลายร้อยตัวผปุดขึ้นมาจากพื้นดิน เหมือนทะลุขึ้นมาดื้อ ๆแบบภาพลวงตา มีการหมุนให้ดูรอบตัวเหมือนงานแสดงสินค้าด้วย

ถ้าตอนนี้ไคเซอร์อยู่ในร่างมนุษย์เขาก็จะยกมือขึ้นบีบสันจมูกตัวเองอยู่หรอก ตัวการของกองทัพหุ่นผีน่าขนลุกคือชินเรเองงั้นหรือนี่ เท่านี้ก็รู้แล้วว่าต้องกำจัดใครก่อนเพื่อจะเป็นประโยชน์ต่อคนด้านนอกที่กำลังสู้ไปถอยไป ทางชายสวมผ้าคลุมก็คงรู้ตัวแล้วเช่นกันว่าใครคือเป้าหมายหลัก เขาไม่รีรอรีบยกไม้ท้าวขึ้นยกวาดใส่ร่างพวกหุ่นลชองเสื้อจนมันแตกละเอียด แต่เพียงไม่นานมันก็ฟื้นตัวขึ้นมาใหม่เหมือนพวกด้านนอกไม่มีผิด ทั้งยังดูแข็งแกร่งว่าด้วย อาจจะเพราะอยู่ใกล้นายตนก็เลยได้รับพลังมากกว่าไอ้หุ่นที่เดินเตาะแตะ ๆอยู่ด้านนอก

“ใช้กระแสไฟฟ้าจะล้มมันได้”โอเชี่ยนแนะนำ

“อย่าใช้พลังไปกับเรื่องไร้สาระได้ไหม?”ชายชุดคลุมหันมาพูดรอดไรฟัน เห็นอีกฝ่ายรู้ดีไม่ใช่ว่าเคยเจอแต่ต้องแอบแบ่งสมาธิไปหาวิธีกำจัดมาแน่ ทางโอเชี่ยนทำตาโตก่อนะเปลี่ยนเป็นโกรธขึง

“นี่มันไม่ไร้สาระซะหน่อย ถ้าฉันไม่บอกนายจะรู้ไหมว่าต้องจัดการยังไง งี่เง่า!

“นายนั่นแหละงี่เง่า!

“พอพอพอ!!! หยุดทะเลาะกันเองสักทีได้ไหม!!!

ไคเซอร์คำรามอย่างเหลืออด ลำพังแค่จัดการศัตรูก็ต้องใช้สมาธิมากพอแล้ว เจ้าพวกนี้มันแบ่งสมาธิมาทะเลาะกันเองได้อย่างไรกัน จะเก่งเกินหน้าเกินตาไปหรือเปล่า หมาป่าดำคิดพลางเหลือบมองโอเชี่ยนย่นจมูก ไอ้ท่าทีแบบนี้มันชอบทำใส่ใครนะ เขาเองก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกันเพราะไม่ค่อยสังเกต ถ้าถามเคียวยะน่าจะได้ความ แต่ทางนั้นท่าทางจะยุ่งอยู่พอตัว

หลังจากโอเชี่ยนวิเคราะห์ได้ว่าผนึกนั่นเป็นอันคตรายต่อบลูเขาก็รีบติดต่อเคียวยะที่สามารถสื่อสารได้ง่ายและมีสติที่สุดไป ทางนั้นตอบกลับมาว่าทางต้นเสามีปัญหาอีกเรื่องคือไม่สามารถวาร์ปไปไหนมาไหนได้และเดินออกนอกเขตแดนไม่ได้ คิลเลอร์น่าจะวางแผนไว้เพื่อตัดกำลังของพวกเขา นั่นเป็นเรื่องแย่ที่ไคเซอร์ยังไม่ได้บอกโอเชี่ยน เกรงว่าเอ่ยไปเจ้าคนผมแดงมันจะเครียดและห่วงอาจารย์จนไม่มีสมาธิ ถ้าเกิดอยู่ดี ๆวาร์ปไปช่วยก็งานงอกมันทั้งกลุ่มนั่นแหละ ยิ่งเดาไม่ได้อยู่ว่าจะทำอะไรกันแน่ อย่างเรื่องที่สลับตัวกับน้องชายฝาแฝดก็เหมือนกัน

ไคเซอร์คิดไปพลางกระโดดเหยียบหัวหุ่นลองเสื้อไปพลาง เขาไม่มีพลังไฟฟ้าแบบแอมเบอร์จึงไม่สามารถจัดการอะไรได้ ทางที่ดีเขาควรพุ่งเป้าไปที่ชินเร ติดตรงที่ว่าคิลเลอร์เขามาขวางเอาไว้ พอจะโจมตีคิลเลอร์ชินเรก็เขามาขวา งขวางกันไปขวางกันมา สลับกันปกป้องเป็นอะไรดี เห็นแล้วมันหงุดหงิดในความสามัคคีชอบกล ทำไมทางเขามันถึงไม่สามัคคีแบบนี้บ้าง ตอนนี้ยังเถียงกันอยู่เลย บอกให้เอาสมาธิไปทำงานของตนเองไงเล่าไอ้พวกเด็กโง่เอ๊ย!!

หมาป่าสีดำคิดอย่างหงุดหงิด เขาตวัดกรงเล็บใส่คิลเลอร์ไม่เว้นจังหวะ ย่อตัวก่อนจะกระโจนเข้ากัด ทางนั้นยกมือขึ้นก่อนก่อนเบี่ยงตัวหลบ ไคเซอร์คืนร่างเป็นมนุษย์ก่อนจะเหวี่ยงหมัดใส่ เวลาอยู่ในร่างนี้แล้วเขาจะถูกจำกัดความเร็วลงพอสมควรแต่ก็ยังอยู่ในระดับสูงของมนุษย์อยู่ดี มือที่เต็มไปด้วยเล็บแหลมตวัดใส่บาดลึกลงไปที่ท่อนแขนของคิลเลอร์เป็นทางยาว ชายหนุมสะบัดมือ เลือดที่ไหลหยุดลงในพริบตา ไคเซอร์หรี่ตาประเมินคนตรงหน้า หรือเจ้าเด็กนี่จริง ๆแล้วเป็นเอสเปอร์กัน

“อย่าสงสัยอะไรให้มากความเลยครับ”

คิลลเอร์เอ่ยก่อนจะตวัดเท้าใส่ไคเซอร์ ทางนั้นเอียงตัวหลบไปด้านหลัง เพิ่งสังเกตเห็นว่าชินเรพุ่งมาจากด้านข้างพร้อมดาบ แต่ก็ถูกไม้ท้าวอันยาวฟาดลงมาที่มืออย่างแรง ไม่รู้ว่ายังจับดาบอยู่ได้อย่างไร คนผมน้ำตาลหันไปจู่โจมชายสวมหน้ากากต่อ พอเห็นว่าไม่ต้องรับมือศัตรูสองคนพร้อมกันแล้วไคเซอร์ก็กลับไปสนใจคิลเลอร์อีกครั้ง ใช้จังหวะที่ยืดตัวกลับไปหมุนตัวศอกเข้าใส่ที่แก้มด้านขวา หัวหน้าแบล็กโฮลเอียงหัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด ศอกของชายผมดำผ่านปลายจมูกของคิลเอลร์ไปแค่นิดเดียว

“นี่ถ้าจมูกเจ้าไม่มัน ศอกข้าคงโดนเจ้าไปแล้ว”ไคเซอร์ว่าแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เขาดีดตัวออกมาตั้งหลัก

“นี่แหละครับประโยชน์ของคนหน้ามัน”คิลเลอร์ตอบด้วยรอยยิ้ม มอง ๆดูก็คล้ายเบลเฟกอลแต่กวนประสาทน้อยกว่าศิษย์รักที่เคารพของเขาร้อยเท่า ไม่มีใครยิ้มแล้วรู้สึกส้นเท้ากระตุกเท่าเบลเฟกอลอีกแล้ว ไคเซอร์รับรอง

“ว่าแต่ว่า เอาแต่สนใจผมมันจะดีหรอครับ?”

คำถามนั้นสร้างความตระหนกได้มากกว่าที่คิลเลอร์ตั้งใจเสียอีก เขาเห็นสายตาของไคเซอร์เบิกกว้าง ร่างกายหมุนกลับไปทางโอเชี่ยนอย่างรวดเร็วราวกับสมองถูกตั้งคำสั่งไว้อย่างถาวรแล้วว่าต้องปกป้องใครมาที่สุด โอเชี่ยนยืนหลับตาอยู่กับที่ สมาธิทั้งหมดถูกโอนให้จมลงไปยังโลกแห่งการค้นคว้า หุ่นลองเสื้อตัวหนึ่งกำลังตรงเข้าไปหาอย่างเชื่องช้าพร้อมขวานสำหรับตัดไม้ มันง้างขึ้นสุดแขน เป็นจังหวะเดียวกับที่ไคเซอร์กำลังก้าวเท้าไปด้านหน้า

การเคลื่อนไหวชะงักไปหนึ่งจังหวะเมื่อคิลเลอร์คว้าเข้าที่เส้นผมของฮีโร่เฮงซวย นัยน์ตาสีโกเมนตวัดมองอย่างเกรี้ยวกราด วินาทีนั้นไคเซอร์กางกรงเล็บออก ก่อนจะตวัดตัดเส้นผมตนเองอย่างไม่ใยดี ชายหนุ่มกลายร่างเป็นหมาป่าก่อนจะพุ่งเข้าขย้ำร่างของหุ่นสีขาวอย่างแรง ปลายขวานถากผ่านหัวไหล่โอเชี่ยนไปเล็กน้อย แต่นั่นก็พอให้สมาธิกระเจิง ร่างของชายผมแดงถอยหลังไปหลายก้าวก่อนจะล้มลง ที่ตั้งสมาธิไปเมื่อครู่เท่ากับต้องเริ่มใหม่ทั้งหมด แน่นอนว่าต้องมีอาการหัวเสียเกิดขึ้น

โอเชี่ยนนั่งอยู่บนพื้น สีหน้าเดือดดาลเกินกว่าจะทนไหว ชายหนุ่มกระชากดาบออกมาจากความว่างเปล่าก่อนจะดีดตัวขึ้น เขาจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว ถ้าในเมื่ออีกฝ่ายอยากจะปะทะมากนัก เขาจะจัดให้!

“โอเชี่ยนเจ้าต้องช่วยบลู!

“คุณนั่นแหละที่ต้องทำ!”โอเชี่ยนหันไปตอบยไคเซอร์เสียงดังจนไคเวอร์ผงะ ทำเขาอะไรผิดเนี่ย”ทำลายเวทย์จำกัดพลังเอสเปอร์ซะ ถ้าข้างนอกเข้ามาช่วยเราได้ผมก็มีเวลามากพอให้จัดการเรื่องพี่บลู แค่สิบนาที สิบนาทีที่คุณต้องทำให้ทัน ผมจะคุ้มกันเอง!

ตอนนี้โอเชี่ยนนับได้ว่าสติแตก อาจจะเพราะแรงกดดันผสานกับความหงุดหงิด ไม่ว่าจะอะไรก็ช่าง แต่มันทำให้ไม่อาจจะตั้งสมาธิต่อไปได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว ถ้าโอเชี่ยนไม่ได้ระบายจนสงบ ก็ไม่มีทางกลับมาทำงานได้อย่างสมบูรณ์ ไคเซอร์มองเกมออกถึงได้ยอมตกลง เขาคืนร่างมนุษย์ ย่อตัวลงนั่งกับพื้น แล้วจัดการพลังอะไรก็ตามที่กำลังทำงานอยู่ภายใต้พื้นดินแห่งนี้

โอเชี่ยนเห็นแบบนั้นก็กระโจนลงสนามแบบคนเก็บกดเต็มที่ ปกติเขาก็ไม่ให้ชอบเป็นยฝ่ายสนับสนุนรอให้ใครมาปกป้องอยู่แล้ว เขาไม่ใช่คุณหนูคนสวยที่ต้องได้รับการปกป้องจากหนุ่มหล่อหน้าตาดีมากมายหลายแบบ นี่ไม่ใช่เกมจีบหนุ่มและโอเชี่ยนจะแสดงให้รู้ ว่าเวลาชิเดลิตส์สติหลุด มันน่ากลัวแค่ไหน!

ดาบคาตานะสีดำเพิ่มความยาวของตนเองออกไปจนแทบจะเกินไหล่โอเชี่ยนเมื่อรวมกับด้ามดาบ นัยน์ตาสีส้มเรืองวาบก่อนเขาจะตวัดดาบอาบสายฟ้าใส่ร่างหุ่นผีอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ปลายดาบเสียบเข้าที่ท้องของหุ่นก่อนจะเหวี่ยงดาบสลัดร่างนั้นออกไปกวาดเอาร่างของหุ่นตัวอื่น ๆล้มไปด้วย ไม่รู้ว่ากระแสไฟฟ้าที่เจ้าตัวใช้มันมากแค่ไหน แต่ชายสวมหน้ากากถึงกับต้องกระโดดไปลอยอยู่กลางอากาศเพื่อให้พ้นระยะของกระแสไฟฟ้า คิดอยากจะด่าให้อยู่หรอก แต่ขืนด่าไปจะไปเพิ่มความหงุดหงิดให้คนสติหลุดมากกว่า ทางทีดีเขาต้องเงียบปาก

ดาบสีดำสนิทสะบั้นลำคอของหุ่นอย่างรุนแรงในระดับที่ต่อให้เป็นคนจริงก็ยังหัวหลุดกระเด็นแบบนั้น มองดูเหมือนพวกซามูไรในสงครามญี่ปุ่นไม่มีผิด สมแล้วที่ไปอยู่ที่นั่นมาเสียหลายปีตอนไปเรียนกับเคียวยะ โอเชี่ยนสะบัดดาบอีกสองสามครั้ง พอเห็นว่ายังเข้าไปถึงตัวคนสี่งการอย่างชินเรไม่ได้ก็หงุดหงิดจนยกมือทำสัญลักษณ์ที่กล่างอก การที่โอเชี่ยนกำนิ้วนางกับนิ้วก้อยลงแล้ววางมือที่อกหมายถึงกำลังจะอันเชิญอสูรในพันธะออกมา ชายสวมหน้ากากเห็นแบบนั้นก็พุ่งลงมาจับมือข้างนั้นลง ได้รับสายตาด่ากราดแบบไม่ปราณีมาจากโอเชี่ยนหนึ่งคำรบ

“ทำบ้าอะไรของนาย!

“ห้ามอันเชิญใครออกมาทั้งนั้น พลังของนายจะถูกดูดออกไปเป็นสองเท่าถ้าเรียกพวกนั้นออกมา”

ชายสวมหน้ากากอธิบายอย่างใจเย็น ถ้าขืนเขาร้อนใส่คนที่ร้อนก็มีความพังพินาศ มือจับมือโอเชี่ยนกดเอาไว้ ส่วนอีกมือก็วาดไม้เท้าออกไปตีพวกที่กำลังไปก่อกวนไคเซอร์ ทางโอเชี่ยนขบเขี้ยวฟันเหมือนเด็กที่กำลังเอาแต่ใจ ทว่าเวลาไม่มีให้เขาได้ทำมากนัก สายตามองเห็นชินเรพุ่งเข้ามาพร้อมดาบ นั่นเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ชายสวมหน้ากากเห็นคิลเลอร์พุ่งใส่โอเชี่ยนพร้อมพลังไฟในมือ แม้จะไม่รู้ว่าไปเอาพลังแบบนั้นมาจากไหน แต่เขาต้องพุ่งไปสกัดเอาไว้ก่อน

ร่างของฝ่ายฮีโร่ทั้งสองพุ่งไปด้านหน้าพร้อมเบี่ยงตัวหลบไปคนละทางราวกับรู้จังหวะร่างกายของกันและกัน โอเชี่ยนยกดาบขึ้นกันดาบของชินเรที่เฉี่ยวหลังของชายสวมหน้ากากไปเล็กน้อย ส่วนชายสวมหน้ากากก็เรียกน้ำแข็งออกมากันพลังไฟของคิลเลอร์ที่เฉี่ยวหลังโอเชี่ยนไปเล็กน้อยเหมือนกัน แต่ดูเหมือนคนเจ็บหนักจะเป็นโอเชี่ยน เพียงพื้นที่เล็ก ๆของแผ่นหลังที่ถูกเผากลับทำให้ชายหนุ่มทรุดลงไปได้ เขาใช้ดาบยันตัวยืนขึ้น แสร้งทำเหมือนไม่เป็นอะไรทั้งที่ไม่เนียนเอาเสียเลย

“หมอนั่นใช้พลังไฟนรก ทำได้ยังไง?”

“หมายถึงอะไร?”

ชายสวมหน้ากากเอียงหน้าไปถามที่ที่หันหลังชนกับเขา โอเชี่ยนเอียงหน้าไปหาก่อนจะเอ่ยเสียงกระซิบ

“อสูรในพันธะของท่านอาจารย์ ใช้เปลวไฟนรกเป็นอาวุธ พลังทำลายของมันจะรุนแรงมาก กัดกร่อนลงไปถึงวิญญาณ ยังไงก็ระวังอย่าให้โดน”

“แฟนตาซีอิงไสยศาสตร์”

โอเชี่ยนถลึงตาใส่คนที่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาตายด้าน ไม่ใช่ไอ้พลังแฟนตาซีอิงไสยศาสตร์หรือไงที่ช่วยชีวิตแต่ละคนมานักต่อนักแล้ว ชายผมแดงไม่อยากจะเอ่ยให้เป็นประเด็น ยิ่งเห็นว่าหุนลองเสื้อพวกนั้นกำลังพุ่งไปทางไคเซอร์หลายตัวก็ยิ่งไม่อยากสเยเวลาไปกับการทะเลาะเบาะแว้งแบบเด็ก ๆ เขากระโจนใส่ชินเรอย่างรวดเร็วหวังจัดการให้เสร็จ ๆ แต่กลับไม่ได้กินง่ายขนาดนั้น

ดาบเล่มใหญ่ในมือชายผมน้ำตาลยกขึ้นต้านทานดาบของโอเชี่ยนได้รวดเร็วไม่น้อย แถมพละกำลังของทางนั้นก็ไม่ตกเลยแม้แต่นิดเดียวทั้งที่สู้และเรียกหุ่นผีขาวซีดพวกนั้นออกมาตั้งมากมาย กลับกลายเป็นโอเชี่ยนทมี่เสียเปรียบ อีกฝ่ายเอียงดาบลงพื้น ทำให้ดาบของโอเชี่ยนไหลตกลงไป เขาออกแรงตวัดดาบขึ้นสวนทางกับที่ถูกแรงบังคับไป สะเก็ดไฟเป็นประกายวูบวาบพร้อมปลายดาบที่ตวัดผ่านหน้าชินเร ชายหนุ่มเอียงตัวไปด้านหลังแล้วถอยเท้าไปสองสามก้าว เป็นจังหวะให้โอเชี่ยนพุ่งเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว

ดาบสีดำวาดอย่างคล่องแคล่ว อีกฝ่ายตั้งรับได้ตั้งแต่ดาบแรก ไม่มีโอกาสให้สัมผัสตัวเลยแม้แต่น้อย โอเชี่ยนกัดฟัน แบ่งสมาธิเหลือบมองไปทางด้านหลังเพื่อดูความปลอดภัยของอีกสองคนชั่วครู่ รู้ดีว่าไม่ควรละสายตาจากคู่ต่อสู่แต่ก็อดไม่ได้ เขาเห็นไคเซอร์กำลังหลับตาขมวดคิ้วโดนที่หุ่นขาวเข้าไปรุมล้อม ไม่นานนักท่อนไม้หน้าตาไร้ราคาก็วาดกวาดหุ่นผีสิงทิ้งจนเกลี้ยงแล้วกลับไปตั้งรับกับคิลเลอร์ต่อ โอเชี่ยนวางใจจึงหันกลับมา ไม่คาดคิดว่าชินเรจะโขกหัวใส่เขาอย่างแรงในจังหวะนั้น

ร่างของชิเดลิตส์คนพี่ล่วงลงไปนอนกับพื้นด้วยความมึนงง มีเวลาไม่มากให้นอนนับดาวเฉย ๆเพราะชินเรปักดาบเข้าใส่ โอเชี่ยนกลิ้งตัวหลบพลางมองอีกฝ่ายชักดาบขึ้นมาจากพื้นราวกับกษัตริย์อาเธอร์ชักดาบออกจากหิน ดูเหมือนเขาไม่ยินดีจะเป็นอัศวินโต๊ะกลมของอีกฝ่าย และดูท่าว่าชาตินี้เมอร์ลินจะไม่เข้าพวกกับกษัตริย์อาเธอร์คนนี้ด้วย

“เพลงดาบของคุณคุ้นตาผมมาก คุ้นเลียนแบบกระบวนท่าได้ด้วยงั้นเหรอ?”

เพราะความสงสัยทำให้โอเชี่ยนเก็บปากเอาไว้ไม่อยู่ เขาตั้งคำถามใส่ศัตรูแบบหน้าด้าน ๆ ทางนั้นยิ้มตอบก่อนจะปักดาบใส่เขาซ้ำ โอเชี่ยนต้องหลบอีกครั้งก่อนจะดีดตัวขึ้นยืน ร่างกายซวนเซนิดหน่อยแต่ก็ยังสามารถทรงตัวได้ เขาเห็นดาวมากพอแล้วจากกลางคืนที่เขาเอามาคลุมทั่วทั้งโลก ไม่ต้องการเอาดาวมาเพิ่มตอนนี้หรอก

“ผมนี่แหละเจ้าของเพลงดาบตัวจริง”

ชินเรพูดประโยคที่ทำให้คนมึนหัวอยู่แล้วเริ่มสับสนหนัก ทว่าบอกแล้วว่าเวลามีไม่มาก ชินเรตวัดดาบใส่โอเชี่ยนอีกครั้ง ไม่รู้ว่ามันหนักหน่วงและรุนแรงขึ้นหรือว่าโอเชี่ยนออกแอลงกันแน่ น้อยครั้งที่จะสามารถตั้งรับแล้วส่งดาบกลับไปได้ ชายหนุ่มกัดฟันกรอด รู้สึกสมเพชตัวเองชอบกล

โอเชี่ยนโต้ดาบกลับ กำลังจะโจมตีอีกครั้งแต่สายตาเหลือบไปเห็นว่าชายสวมหน้ากากคนนั้นนั่งเอาไม้ท้าวค้ำพื้นอยู่หน้าไคเซอร์ มีบาดแผลไฟไหม้หลายแห่งทั่วตัว ฝั่งฮีโร่เฮงซวยใช้มือข้างหนึ่งกดบาดแผลที่ต้นแขนขวาซึ่งประทับอยู่กับพื้น อีกไม่นานเวทย์น่าจะสำเร็จ แต่เปลวเพลิงที่พุ่งไปหาไม่น่าจะรอจนถึงตอนนั้น ต่อให้เวทย์แก้ได้แต่ก็ไม่มีมีใครเข้ามาช่วยทันแน่ โอเชี่ยนโต้กลับชินเรด้วยแรงทั้งหมดที่มี มันถูกเค้นออกมาเพราะความกดดัน เขากระโจนไปทางสองคนนั้น ยกมือขึ้นกางสนามพลังป้องกันอย่างรวดเร็ว

“โอเชี่ยน!

“ถ้าด่ามาฉันด่ากลับนะเอาดิ!

โอเชี่ยนขู่ก่อนจะต้านพลังเพลิงกลับไป มือสองข้างร้อนผ่าว รับรู้ได้ถึงฤทธิ์ของเปลวเพลิงนี่ ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งรู้สึกว่ามันคือไฟนรกของแท้ ไม่รู้ว่าคิลเลอร์ไปเอาพลังนี่มาจากไหน แล้วทำไมเพิ่งมาใช้เอาตอนนี้ทั้งที่ก่อนหน้านี้ปะทะกับเขาจนเสียเปรียบไปหลายต่อหลายครั้ง

“โอเชี่ยน ข้างหน้าเจ้า!

ไคเซอร์ร้องเตือน หลังจากไฟลุกแรกถูกต้านไปก็ถึงคราวของลูกที่สอง คิลเลอร์ดูไม่เหนื่อยเลยสักนิดที่ต้องใช้พลังมหาศาลขนาดนั้น เปลวเพลิงมากมายจนพวกหุ่นลองเสื้อใกล้เคียงยังถูกแผดเผาไปด้วย ไม่รู้ว่าเพราะไม่สนใจหรือยังคุมพลังไมได้กันแน่เลยทำให้เกิดเรื่องทำลายพวกเดียวกันเองขึ้น โอเชี่ยนคิดแล้วต้านพลังกลับไป เริ่มมีเลือดอกตามจุดที่เชื่อมระหว่างเล็บกับปลายนิ้วของเขา มันค่อยข้างแสบ และทำให้เกิดปัญหา ชายหนุ่มสบถ ลูกไฟลูกถัดไปกำลังจะมา เขาไม่มีทางต้านกลับไปได้แน่ ที่ผ่านมายังใช้เวลานานพอสมควรก่อนจะต้านกลับไปได้

“ชิบหายแล้ว!

โอเชี่ยนได้ยินคำสบถมาจากชายสวมหน้ากาก เขาละสายตาไปทางจุดที่ชายผู้นั้นมอง เห็นร่างหนึ่งกำลังตรงมาทางนี้จากบนท้องฟ้า ปีกสีดำกลางหลังนั่นทำให้เดาได้ไม่ยากว่าใคร เส้นผมสีแดงมีปอยด้านหน้าสีน้ำเงินเข้ม

“มิดไนท์มา...เออ...ชิบหายจริงด้วย”โอเชี่ยนร้องหน้าซีด ลำพังแค่แบล็กโฮลมีกำลังแค่สองคนก็สูสีแล้ว ถ้ามาเพิ่มเป็นสามเกรงว่างานนี้โอเชี่ยนชิงฮาราคีรีตัวเองจะดูสมเกียรติกว่าต้องมาตายใต้เท้าน้องชายตัวเอง

“หมายความว่าเอพริลแพ้ให้เขางั้นเหรอ?”

ไคเซอร์ร้องอย่างตกใจ เขาคิดว่าเอพริลน่าจะรับมือกับมิดไนท์ได้ในระดับที่สูสี อย่างน้อยก็สมควรถ่วงเวลาได้มากกว่านี้ ต่อให้ฟื้นทันทีที่พวกเขาออกมาก็ตาม หรือการที่เบลเฟกอลยังไม่มาจะเป็นเพราะมิดไนท์ตื่นขึ้นมาแล้ว

คราวนี้สามสหายฮีโร่เจอศัตรูจากสามทิศทาง มิดไนท์กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ชินเรเองก็กำลังเคลื่อนตัวเข้ามา และคิลเลอร์กำลังสร้างเปลวเพลิงขนาดใหญ่ในมือเตรียมจู่โจม โอเชี่ยนสับสนไม่รู้จะจัดการตรงไหนก่อนดี เห็นชายสวมหน้ากากลุกขึ้นไปกันทางมิดไนท์ก็พอตัดตัวเลือกไปได้มาก ชายสวมหน้ากากคุ้มกันเขา เขาคุ้มกันไคเซอร์อีกที แต่เขาปะทะกับคิลเลอร์ไม่ไหวแน่ แถมใครจะจัดการชินเรเล่า!

โอเชี่ยนขบคิดหัวแทบแตก กำลังจะเรียกยูกิอนนะออกมารับมือแล้วด้วยซ้ำถ้าไม่มีคนออกหน้าไปจัดการก่อน ร่างของชายหนุ่มในชุดสีเข้มพุ่งเข้าไปรับดาบจากชินเร ภาพตรงหน้าเหมือนถูกทำให้ช้าลง เส้นผมสีดำสนิทนั่นเท่าที่รู้จักก็มีไม่มากที่เป็นเจ้าของเส้นผมสีนี้

“ผมไม่ได้แพ้ใครทั้งนั้น เพราะยังไม่ได้สู้อะไรเลยครับ!

“เอพริล!!!

แต่ละคนประสานเสียงเรียกชื่ออีกฝ่าย นัยน์ตาสีดำปรายมองก่อนจะกลับไปทางชินเรแล้วตวัดดาบเข้าใส่อย่างแรง ดาบสีเงินเคลือบเพลิงสีส้มเข้มน่ากลัว มือเรียวกระชับดาบแน่นก่อนจะเหวี่ยงใส่อย่างรุนแรง ชินเรเอียงตัวหลยลูกไฟ ได้รับความเสียหายจากการโจมตีของเอพริลพอสมควร

โอเชี่ยนอยากจะเข้าไปถามความจริงมันเสียตอนนี้ถ้าหากไม่ติดปัญหาตรงที่ว่าลูกไฟจากคิลเลอร์กำลังพุ่งมา โอเชี่ยนกำมือแน่น ไม่แน่ใจเลยสักนิดว่าจะสู้ได้ไหม เขาจะทำอย่างไรดี!

“ท่านพี่!!!

สรรพนามที่ไม่เคยได้ยินดังจากเสียงที่คุ้นหู มิดไนท์ที่บินมาเหวี่ยงของในมือให้โอเชี่ยน วินาทีนั้นชายหนุ่มแทบไม่ต้องคิด เขาหมุนตัวไปคว้ามันมาจากกลางอากาศก่อนจะสวมมันไปพร้อม ๆกับร่างที่หมุนไปทางพลังเพลิงที่พุ่งมาจากคิลเลอร์ ข่ายพลังระดับสูงแผ่ออกจากมือของโอเชี่ยนพร้อมบรรยากาศรอบตัวที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างถนัดตา เปลวเพลิงถูกต้านกลับไปทันทีที่กระทบข่ายพลังของชิเตลิตส์คนพี่ คิลเลอร์หน้าชาวูบก่อนจะกระโจนหลบ มองดูโอเชี่ยนในชุดคลุมสีดำด้วยใบหน้าตระหนกไม่น้อย

มิดไนท์ทิ้งตัวลงข้างไคเซอร์ก่อนจะทาบมือลงกับบาดแผลของอีกฝ่าย ฮีโร่เฮงซวยกลายเป็นคนปัญญาอ่อนชั่วคราว เหลือบมองเอพริลที่วาดเปลวเพลิงใส่ชินเรแล้วหันกลับมาเพราะรู้ว่ามีคนรอคำอธิบาย

“พวกเราคิดผิด มิดไนท์ไม่ใช่ศัตรูของเรา!”เอพริลหันมาว่าพร้อมวาดมือเรียกเพลิงสีส้มเข้มอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางคุ้นเคยราวกับเป็นเจ้าของมันมาตั้งแต่กำเนิด ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววตึงเครียด แต่ก็ยิ้มหยันออกมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

“ฉันต้องไปหาพี่! ถ้าฉันไม่ไปพี่ตายแน่!

“ชิเดลิตส์ มิดไนท์คือพันธมิตร!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

พัธมิตรที่ชื่อตอนหมายถึงไม่ใช่พวกหน่วยซีลค่ะ...แต่เป็นมิดไนท์ ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

พี่น้องสองคนนี้นี่จริงแล้วตอแหลพอกันเลยนะ เนียนเว่อร์ร์ร์ร์

ไม่รู้ว่าถ้าถึงตอนที่ได้เล่าความจริงออกไแล้วจะทำทุกคนน้ำตาไหลไหมนะ อยากทำฉากซึ้ง ๆแต่เหมือนจะทำไม่ได้อ่ะ555555555 เจอกันตอนหน้าค่อ ใบ้ว่ามีฉากไคล์แมกอีก มีอีกรัว ๆเลยล่ะ ก็นี่มันท้ายเรื่องแล้วนี่ 

ตัดสินใจจะจบบทที่20นะคะ นี่15แล้ว เหลืออีก5บท สู้โว้ย!!!


***นังเด็กดีไม่ขึ้นแจ้งเตือน ว่าแล้วทะแม่ง ๆ เอาเป็นว่ากันความผิดพลาด อัพแล้วไม่ขึ้นอีก คลิ๊กที่รูปเพื่อไปที่เพจเราเด้อ***




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #474 PhantaSia_pf (@chanokprattana) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 23:56
    มิดไนท์ลูกแม่ กรี๊สสสสสส
    #474
    0
  2. #447 Roszo (@tubtim52) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 05:49
    ว้าว เอพริลจะบู๊แล้ว(รึป่าว?)
    #447
    0
  3. #444 LoKi VampirE (@ri-j_yoh) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:32
    หัก มุม
    #444
    0
  4. #443 Dema The Valentine (@nriangrean) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 22:12
    สู้ๆนะคะ
    #443
    0
  5. #442 LoKi VampirE (@ri-j_yoh) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:34
    มาต่ออีกๆๆๆๆ
    #442
    0
  6. #441 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 18:19
    สนุกมากค่าาาา รีบๆมาต่อไวไวนะค้าาาา
    #441
    0
  7. #439 runggold (@runggold) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:11
    ขอบคุณค่า
    #439
    0