Little Sheep or Werewolf แกะตัวนั้นที่มันเป็นหมาป่า

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 24,135 Views

  • 485 Comments

  • 1,075 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    26

    Overall
    24,135

ตอนที่ 56 : Little Sheep X :: ‘คืนร่าง’{100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ก.ค. 60

Little Sheep X

คืนร่าง

 

เมื่อเทพีสงครามตอบตกลง คนที่จะประหลาดใจที่สุดไม่ใช่ใครนอกจากโอเชี่ยน เขาไม่คิดว่าฝ่ายนั้นจะยอมตกลงแต่โดยดีด้วยการเกลี้ยกล่อมเพียงไม่กี่ครั้ง ยิ่งเห็นใบหน้างดงามยิ้มหวานด้วยแล้วก็ยิ่งรู้สึกหวั่นใจ อย่างไรเสียเทพีตรงหน้าก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเทพีแห่งสงคราม หากไม่มีความฉลาดในการวางแผนรบจะได้ตำแหน่งนี้มาครอบครองได้อย่างไรกัน นัยน์ตาสีส้มกระพริบปริบ

“คุณ...ตกลงแล้วเหรอครับ?”

“ใช่”หล่อนตอบพร้อมรอยยิ้ม”มองไปมองมา เจ้าก็ดูคล้ายสามีข้าดี...ข้าหมายถึงท่าทางตอนเจรจาล่ะนะ ยิ่งเห็นเจ้าข้ายิ่งคิดถึงเขา ไหนจะลูกสาวตัวน้อย ๆบนสวรรค์ เห็นทีหากรั้งรอที่จะกลับไปข้าคงขาดใจตายเสียก่อน”

“แล้ว...ไม่ต่อรองอะไรเพิ่มหรอครับ?”

“ฟังดูแล้วมันก็ไม่เอาเปรียบดี...เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะซ่อนเล่ห์กลไว้เบื้องหลัง”

ท้ายเสียงหล่อนกดเสียงเสียจนโอเชี่ยนสะดุ้ง เขาส่ายหน้าโบกมือเป็นพัลวันทั้งยังร้องบอกว่าเขาไม่ใช่คนประเภทเดียวกันกับเดทเธลอีกต่างหาก ยิ่งยืนยันหนักแน่นด้วยท่าทีปัญญาอ่อนมากเท่าไหร่เทพีสงครามก็เบาใจลงไปเมื่อนั้น หล่อนทิ้งตัวลงบนพื้น ขยับกายนั่งลงข้างเอพริล ปลดเปลื้องพันธนาการของร่างนั้นออก ใบหน้าของหมาป่าน้ำเงินหันมองร่างของอิสตรีข้างกาย เขาไม่ได้เห็นหน้าของเทพีสงครามมานานแล้ว

“แล้วเจ้าจะทำเช่นไรต่อ รีบลงมือเถอะ”

เมื่อถูกเร่งเร้าโอเชี่ยนก็พยักหน้าหงึกหงักเป็นการใหญ่ เขาประสานมือทำอักขระประหลาดอีกครั้ง ร่างสองร่างตรงหน้าปิดเปลือกตาลงเพราะถูกอำนาจของโอเชี่ยนบังคับ ดวงแสงลอยออกมาจากกลางอกของคนทั้งครู่ วิญญาณของเทพย่อมดวงใหญ่กว่าของมนุษย์ไม่รู้กี่เท่า มันลอยเข้าห่มคลุมดวงวิญญาณของเอพริลช้า ๆ สีขาวสว่างของเทพกำลังกลืนกินดวงวิญญาณสีเทาของมนุษย์ โอเชี่ยนเฝ้ามองก่อนจะพลิกมือคว่ำลง ดวงวิญญาณสีเทาแทรกออกมาปะปายก่อนจะหายเข้าไป เมื่อโอเชี่ยนวนนิ้วกลางอากาศ ดวงวิญญาณสองดวงก็หมุนวนไปด้วยกันก่อนจะค่อย ๆ ปรับเป็นเนื้อเดียว

บรรยากาศนักอึ้งที่กดลงมางหายไปช้า ๆกว่าครึ่ง แต่ยังไม่ดีเท่าที่โอเชี่ยนต้องการ เขาผลักดวงวิญาณที่สมบูรณ์แล้วเข้าไปในอกเอพริล หมาป่าน้ำเงินมีที่อึดอัดเล็กน้อยก่อนจะสงบนิ่งลงเมื่อโอเชี่ยนวาดมือช้า ๆ ในสายตาของคนที่มองเห็นวิญญาณกับสามารถรับรู้พลังสนามแม่เหล็กได้ย่อมรู้สึกตัวถึงบรรยากาศที่เริ่มปรับเข้าหากัน กลิ่นไอปรปักษ์ที่เคยคละคลุ้งค่อย ๆสงบลง ความเป็นเอกเทศน์เริ่มหายไป กลิ่นไอสองกลิ่นพลิกสู่หนึ่งอย่างเชื่องช้าและใจเย็น

เหงื่อเย็นพรุดพรายขึ้นชุ่มใบหน้าของโอเชี่ยน หยาดเหงื่อหยดลงบนตักแล้วซึมหายเข้าไปในเนื้อผ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า กว่าสิบนาทีที่โอเชี่ยนยกมือค้างและปรับไอวิญญาณอย่างใจเย็น สิ่งที่เขามองเห็นเหมือนฟันเฟืองที่ก่ำลังประกอบลงไปช้า ๆให้ขาเฟืองสามารถสอดรับกันได้ เมื่อฟันเฟืองตัวสุดท้ายถูกวางลง กลไกทั้งหมดจึงทำงาน กลิ่นไอวิญญาณในห้องเหลือเพียงของเอพริลที่ให้ความรู้สึกประหลาด

โอเชี่ยนถอนหายใจก่อนจะหันไปวาดมือตรงหน้าเทพีแห่งสงคราม หล่อนลืมดวงตาเฉยชาจับจ้องอย่างใจจดใจจ่อ หากครานี้ถูกโอเชี่ยนตลบหลังอีก เห็นทีว่านอกจากแบล็กโฮลแล้วเหล่าโวคยังต้องรับมือจากกองทัพของนางด้วย ทว่าชายผมแดงกลับคลี่ยิ้มอ่อนโยน กลิ่นไอยิ่งใหญ่ไร้ที่ติแผ่ซ่านออกมาแทรกซึมในทุกอณูอากาศ ริมฝีปากบางเปิดออกพร้อมคำเอื้อนเอ่ย

“ในนามของชิเดลิตส์ ซันชายส์ บุตรชายลำดับที่หนึ่งแห่งตระกูลผู้รับใช้ จะขอให้พลังแห่งราตรีเปิดเส้นทางกลับสู่บ้านของท่าน”

เมื่อเอ่ยคำว่าบ้านใบหน้าของโอเชี่ยนทอดแววอ่อนโยนจนเทียบเคียงกับเทพสักองค์ เทพีแห่งสงครามเผลอมองเพลิน รู้ตัวอีกคราก็ตอนที่ร่างค่อย ๆกลายเป็นฝุ่นละอองแล้วล่องลอยกลับสู่ที่ ๆหล่อนต้องการไป เมื่อไอละอองสุดท้ายของเทพีสงครามจากไป โอเชี่ยนก็ลดมือลงปลดเปลื้องบรรยากาศรอบตัวออก เขาก้มหน้านิ่งจนเอพริลเป็นกังวล

“โอ...”

“สำเร็จแล้วโว้ย!!

อยู่ ๆเจ้าคนผมแดงก็ดีดตัวลุกขึ้นร้องอย่าลิงโลดแล้วก็เซแท่ด ๆจนล้มเอา เอพริลรีบลุกขึ้นจะเข้าไปรับ แต่ตัวเองก็ดันหน้ามืดเซถลาไปเหมือนกัน ลำบากเคียวยะกับเดทเธลต่างก็ต้องเข้ามาดูแลศิษย์ของตน ฝ่ายเอพริลแค่ยังไม่คุ้นชินกับวิญญาณที่เปลี่ยนไป แต่ทางโอเชี่ยนนี่ตัวเย็นจนเคียวยะแทบจะจับศิษย์รักไปต้มน้ำร้อน

“เจ้าส่งนางไปที่ไหนน่ะเจ้าหัวแดง”ผู้โกงความตายหันมาถามโอเชี่ยนที่ยังต้องยืนโดยมีเคียวยะพยุงร่างเอาไว้

“ก็สวรรค์ตามสัญญาไงครับ คุณไม่ได้ฟังที่พวกเราคุยกันเหรอ?”โอเชี่ยนทำหน้าเหรอหราเมื่อถูกถามแบบนั้น

“นี่...ไม่ได้เล่นกลอะไรหน่อยหรอ?”

“ทำไมต้องเล่นอ่ะครับ ก็ตกลงกันไว้ที่ไหนก็ทำตามนั้น จะไปปลิ้นปล้อนทำไม?”

โอเชี่ยนถามกลับหน้าซื่อ แต่คำว่าปลิ้นปล้อนกลับกระแทกเข้ากลางร่างของเดทเธลเต็ม ๆ ผู้โกงความตายจุกจนแทบกระอั่กเลือดออกมาอยู่แล้ว รู่ดีว่าเจ้าเด็กหัวแดงไม่ได้จงใจว่ากระทบเขา แต่ขอทีเถอะน่า เดเธลส่ายหัว หูได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักมาจากเบลเฟกอลจึงหันไปมองตาขวาง ทางนั้นยิ้มร่าใส่

“ใครมันจะไปตอแหลดี๊ดีแบบเดทเธลล่ะ ฮ่า ๆ ไม่ มี หรอก”

เพราะเอพริลสามารถยืนได้เองแล้วผู้โกงความตายจึงทิ้งศิษย์ตนเองไปวิ่งไล่ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งหน่วยโวคแทน ได้ยินเสียงหัวเราะชวนปวดประสาทดังแว่วมาจากนอกห้อง เมย์คลายส์ชะเง้อคอมองตามไปก่อนจะหันกลับมาเมื่อพบว่าการทำแบบนั้นไม่ก่อประโยชน์ใด ๆในชีวิตเขา

“แล้วเป็นไงบ้าง ทั้งสองคนเลย”ชายผมเงินเอ่ยถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง น้องชายเอาดูอ่อนแรงหน่อย ๆ ส่วนโอเชี่ยนไม่ต้องบรรยายอาการซ้ำเลย

“ผมโอเคครับ รู้สึกตัวมันเบา ๆหน่อย ๆ แล้วก็เหมือนว่าพอวาดมือ...”เอพริลชะงักเมื่อพอวาดมือตามที่พูดเปลวเพลิงก็พุ่งออกมา ผ้าม่านสีฟ้าอ่อนถูกเผาจนไม่เหลือซาก แล้วเปลวเพลิงก็จางหายไปเองโดยไม่ต้องมีใครมาดับ ชายหนุ่มหน้าซีดก่อนจะยืนกุมมือตัวเอง”ผมคงต้องใช้เวลาสักหน่อยในการปรับตัว”

“ผมโอเค”

“โอเคมะเหงกสิ”

เคียวยะว่าพลางเคาะหัวลูกศิษย์ตัวดีที่พอจะทรงตัวยืนเองได้บ้างแล้ว โอเชี่ยนหันมาทำหน้ามุ่ยใส่แล้วขยับปากขมุบขมิบไร้คำพูด อนเมียวจิหนุ่มแทบจะงับหัวลูกศิษย์ คนโอเคบ้านไหนตัวเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นแบบนี้

“ไปพักผ่อน”เคียวยะสั่งแล้วชี้มือไปยังห้องข้าง ๆที่โอเชี่ยนใช้พักผ่อนก่อนหน้า

“ไปนอนเถอะน่า”เอพริลร้องว่าเมื่อโอเชี่ยนเบนใบหน้าไปมองอย่างหาตัวช่วย

ฝ่ายเมย์คลายส์ยกยิ้มหวานเมื่อโอเชี่ยนเลือกพึ่งเขาเป็นทางเลือกสุดท้าย”จะไปนอนเองหรือจะให้อุ้มไปดีล่ะโอเชี่ยน ถ้าเป็นอย่างหลังฉันจะทำให้นายลุกไม่ขึ้นเลยคอยดู”

โอเชี่ยนอ้าปากร้องง่ายาว ๆจนหมดลมแล้วเทพหน้าคว่ำ ไม่มีใครเข้าข้างเขาสักคน กระเมย์คลายส์เองก็ตาม นัยน์ตาสีส้มจ้องมองพื้นห้องด้วยใบหน้าจ๋อยสนิท อักขระวงเวทย์บนพื้นยังเขียนไม่เสร็จเขาจะนอนหลับตาลงได้อย่างไร ไหนจะต้องเขียนทับส่วนที่ลบไปอีก แล้วส่วนที่นึกไม่ออกก็มีอยู่ไม่น้อย การคืนร่างให้เซนเซย์สมควรเตรียมพร้อมเอาไว้เสมอ ๆ ทันทีที่ชายสวมหน้ากากเอาสิ่งที่เขาต้องการมาให้ก็จะได้เริ่มลงมือเลย

“ผมไม่อยากนอนอ่ะ”โอเชี่ยนยื่นอุทรณ์หน้ามุ่ย งอแงเป็นเด็กสามขวบที่รอดูการ์ตูนแปลงร่างรอบสี่ทุ่มสิบ

“ฉันว่านายควรนอนตามคำที่พวกเขาบอก”

เสียงที่ไม่คุ้นหูแทรกขึ้นมาจากทิศทางที่ประหลาด ทุกร่างสะบัดใบหน้ากลับไปที่หน้าต่างอย่างรวดเร็ว ร่างในชุดคลุมสีน้ำตาลอ่อนนั่งเหยียบอยู่บนกรอบหน้าต่าง ในมือถือถุงปริศนาอันไม่สามารถทราบได้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน เอพริลกับเคียวยะตั้งท่าป้องกันทันที ตอนนี้ได้รับคำสั่งจากบลเฟกอลมาให้คุ้มกันโอเชี่ยนให้ดีที่สุดถึงที่สุด ไม่ว่าคนแปลกหน้าในกรณีใด ๆที่ย่างเท้าเข้ามาใกล้ตึกของโวคให้มองเป็นศัตรูเอาไว้ก่อน ยิ่งเป็นคนที่สามารถลบตัวตนของตนเองจนไม่สามารถจับสัมผัสได้แบบนี้ยิ่งต้องน่าระวัง

เอพริลหรี่ดวงตาลงมองอย่างหวาดระแวง เขาเอาตัวมาบังโอเชี่ยนเอาไว้ ไม่คิดว่าได้พลังมาไม่ไม่ถึงสิบนาทีก็จะได้ลองใช้แล้วหมาป่าน้ำเงินตั้งท่า การที่อีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นมาโดยไร้สัญญาณเตือนแถมยังสัมผัสตัวตนไมได้แบบนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่

“เดี๋ยว ๆ อย่าพึ่ง เขาเป็นพวกเดียวกัน อย่าทำเขา”โอเชี่ยนร้องแล้วกระโดดรั้งแขนเอพริลกับเคียวยะไว้ก่อนจะรู้สึกว่าตนเองหน้ามืดหน่อย ๆเพราะขีดจำกัดเริ่มแสดงออกมาอกีหน เขาสะบัดหน้าก่อนจะยกมือปรางห้ามญาติใส่อาจารย์และเพื่อนรัก ชายหนุ่มดันร่างของทั้งสองคนกลับมาแล้วหันไปเผชิญหน้ากับชายในชุดคลุม หน้ากากไม้ท่าทางประหลาดนั่นยังประหลาดไม่มีเปลี่ยน

“นี่ของที่นายสั่ง จะให้ตั้งแต่บนด่านฟ้าแล้ว แต่ไม่มีเวลา”

ชายในชุดคลุมเอ่ยพลางโยนถุงในมือให้โอเชี่ยน เขาแหวกถุงออกสำรวจก่อนจะยิ้มร่าอย่างสบายใจเมื่อของสองสิ่งที่ต้องการอยู่ในมือ

“อย่างนี้ก็คืนร่างเซนเซย์ได้ทันทีเลยน่ะสิ!”โอเชี่ยนดี๊ด๊าตั้งท่าจะลงไปนั่งเขียนอักขระต่อ สิ่งนั้นทำหายสวมหน้ากากโดนคนในห้องค้อนตาเหลือก โทษฐานเอาของมาให้ผิดเวลา

“ไปนอนซะเจ้าโง่”ชายสวมหน้ากากกดเสียง เขาเองไมได้ยินดีหากโอเชี่ยนจะรีบทำการคืนร่างให้เซนเซย์ในตอนนี้ เหตุผลที่เขาที่รีบเอาของมาให้ก็เพื่อให้โอเชี่ยนสบายใจไม่พะว้าพะวงเกี่ยวกับของที่อยากได้ ไม่ได้ต้องการจะให้เจ้าคนผมแดงลงมือต่อในทันที ถ้ารู้ว่าการนำของมาส่งของเขาจะทำให้อีกฝ่ายไม่ยอมพักผ่อนล่ะก็เขาจะยอมทิ้งช่วงไปเป็นอาทิตย์เลย”มีคนฝากมาบอกว่าถ้าถึงขีดจำกัดแล้วก็ให้พักผ่อนซะ”

“ใครอ่ะใคร?”โอเชี่ยนทำหน้าแบ๊วใส่อีกฝ่าย เอียงคอซ้ายขวาอย่างกับลูกหมาลาบาดอ

“ไม่รู้สักเรื่องได้ไหม?”

“งุ้ย...”

โอเชี่ยนร้องแล้วขยับปากขมุบขมิบ พักหนึ่งก็นิ่งไปจนชายสวมชุดคลุมจะผละออก เห็นแบบนั้นโอเชี่ยนก็แสดงท่าทางร้อนรนออกมา เขาฝากถุงในมือไว้ที่เคียวยะก่อนจะพุ่งเข้าไปจับแขนอีกฝ่ายเอาไว้ ทางฝั่งคนถูกรั้งหันมองอย่างหาเรื่อง ดวงตาใต้หน้ากากสบกับโอเชี่ยนเหมือนขู่จะงับหัว

“นายเป็นใครกันแน่ บอกฉันได้ไหม?”

“ไม่ได้”ชายชุดคลุมตอบกลับอย่างรวดเร็วแม้ฝ่ายโอเชี่ยนจะทำตาละห้อยใส่ เขาไม่มีลังเล และไม่หลงกลในใบหน้าปัญญาอ่อนของโอเชี่ยนเป็นอันขาด เขาสามารถรับมือมันได้ดีมากกว่าใคร

โอเชี่ยนนิ่งไปเพราะหวังผลให้อีกฝ่ายหลงกลส่วนหนึ่ง อีกส่วนก็เพราะกำลังตรวจสอบไอวิญญาณช้า ๆ นัยน์ตาสีส้มจับจ้องก่อนจะเอ่ยเรียบ ๆ

“คุณใจดีมากเลย คราวหน้ามากินสลัดมะเขือเทศด้วยกันไหม?”

“ไอ้เจ้าโง่นี่”

ชายสวมหน้ากากสะบัดแขนออกก่อนถีบตัวทำท่าจะจากไป โอเชี่ยนตกใจผวาเอื้อมมือไปคว้าไว้ท่ามกลางเสียงร้องของเพื่อนในห้อง ตัวบอกขีดจำกัดเกิดทำงานฉับพลัน คราวนี้ไม่ได้มีแค่การมองเห็นหรือการได้ยินที่ถูกตัดไป สติของโอเชี่ยนเองก็พลอยดับลงไปด้วยเพราะฝืนตัวเองมานาน ร่างทั้งร่างเสียหลักผลัดตกจากตึกท่ามกลางเสียงร้องของคนในห้องที่พร้อมใจกันพุ่งออกมา

“ไอ้บ้านี่!

ชายสวมชุดคลุมสบถดังลั่นก่อนจะคว้าร่างนั้นขึ้นมาไว้ได้ทันการ โอเชี่ยนหลับสนิทไร้วี่แววจะตื่นขึ้นมาร่วมด้วยช่วยคนอื่นตกใจ ร่างในชุดคลุมสบถอย่างหัวเสียก่อนจะกระชากร่างโอเชี่ยนขึ้นมาอุ้มเอาไว้เพราะการจับแขนเอาไว้แบบนั้นมันเปลืองแรงกว่าการอุ้มเป็นไหน ๆ แถมยังไม่ปลอดภัยเลยด้วย ฝ่ายเมย์คลายส์พอเห็นสุดที่รัก(?)ถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวด้วยคนที่เขาไม่ชอบใจก็คิ้วกระตุกถี่ ชายหนุ่มก้าวขึ้นยืนบนขอบหน้าต่างแล้วกระดิกนิ้ว

“คืนโอเชี่ยนมา”

“ก็เอาไปสิ”

ชายสวมหน้ากากว่าแล้วโยนร่างโอเชี่ยนใส่เมย์คลายส์อย่างรวดเร็ว นั่นทำให้ร่างของโอเชี่ยนปะทะกับเมย์คลายส์เต็ม ๆแล้วส่งผลให้ทั้งสองคนหงายหลังลงไปกับพื้นโครมใหญ่ ดีที่เมย์คลายส์ลดแรงโน้มถ่วงเอาไว้จึงไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก ส่วนโอเชี่ยนกองอยู่บนตัวเขาย่อมปลอดภัยจากการบาดเจ็บ แต่ว่าร่างกายร้อนจี๋ราวกับเครื่องยนต์ที่ทำงานจัด ใบหน้าที่เหงื่อซึมทั่ว อาการโดยรวมยังไม่ตาย แต่คงในอีกไม่นาน

“เขาหายไปแล้ว เจ้านั่นน่ะหรือชุดคลุมที่พวกเจ้าพูดถึง”เคียวยะซึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่างทอดมองออกไปยังท้องฟ้ากว้างไกล เขาไม่สามารถใช้สัมผัสของตนตรวจจับอีกฝ่ายได้เลย เพราะตัวตนของทางนั้นเท่ากับศูนย์ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าคนประเภทไหนถึงรอดพ้นการตรวจจับไปได้

“ครับ เขาเป็นคนช่วยโอเชี่ยนตอนที่ตกลงไป ทั้งรักษาแล้วก็คุ้มกัน ใช่พวกของคุณเบลเฟกอลหรือเปล่าครับ คิดในแง่หนึ่ง เขาเป็นกำลังหนุนสำคัญพอตัว”

เคียวยะหันมองชายผมเงินก่อนจะนิ่งไป ท้ายที่สุดก็ส่ายศีรษะ”ข้าจำไม่เคยได้ว่าเจ้าเด็กนั่นมีพรรคพวกที่ซ่อนจากการรับรู้ของข้าได้...แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เจ้าพาไคโตะไปที่ห้องพักที ครานี้ข้าจะเอายาที่มีฤทธิ์ทำให้หลับประเคนใส่เขาทั้งโรงงานเลย”

ได้ยินแบบนั้นแล้วเอพริลก็เริ่มหวั่นใจ กลัวเหลือเกินว่าเพื่อนจะตายเพราะทานยาเกินขนาด...


+++++++++++++++++++++++45+++++++++++++++++++++++++++++


“ผู้ชายที่ลบตัวตนได้งั้นเหรอ?”

เบลเฟกอลทวนคำบอกเล่านั่นพลางเลิกคิ้วสูง คนฟังสามคนพยักหน้าหงึกหงัก หลังจากพาโอเชี่ยนไปพักผ่อนตามที่สมควรแล้วพวกเขาก็มานั่งล้มวงกันอยู่ในห้องครัว เนื่องด้วยผู้บัญชาการสูงสุดวิ่งแจ้นเข้าครัวไปยืนทำกับข้าวด้วยอารมณ์ไหนไม่ทราบได้ ดังนั้นหกากจะคุยด้วยก็ต้องเดินมานั่งกันอยู่ในครัวแบบนี้

“ข้าคิดมาพักใหญ่ ขนาดเขาห้องน้ำอยู่ก็ยังคิด แต่ไม่เห็นจะจำได้ว่าเจ้ารู้จักคนประเภทเดียวกับนักลอบสังหารด้วย หรือเจ้าจะแอบลบความทรงจำพวกข้าเหมือนอย่างที่บลูทำกับเด็ก ๆ”ผู้โกงความตายหรี่ดวงตาลงมองคนผมขาวอย่างจับผิด

“ผมทำไม่เป็นนะเคียวยะ จะไปทำได้ยังไงล่า”เบลเฟกอลตอบเสียงร่าก่อนจะหันไปหั่นผักต่อ”แล้วผมก็มั่นใจพอสมควรเลยล่ะว่าไม่รู้จักคนประเภทนั้น แต่พอคิดไปแล้วก็สงสัยว่าเป็นใครกันถึงได้ช่วยเหลือพวกเราขนาดนี้ ถ้าเป็นจริงอย่างที่เมย์คลายส์เล่า เขาก็ช่วยเหลือเรามากจริง ๆ ถ้าไม่มีเขาเราอาจจะเสียโอเชี่ยนไปหลายหนแล้ว โอเชี่ยนก็เหลือเกิน ขยันตกจากที่สูงจัง ร่างกายต้องการการปะทะพื้นหรอ?”

ผู้บัญชาการหน่วยโวคเอียงคอครุ่นคิด มือก็บาดเอากะหล่ำที่หั่นแล้วใส่หม้อต้มจืด พิจารณาจากมุมมองแล้วเบลเฟกอลรู้สึกว่าทางนั้นดีเกินไปจริง ๆ ไม่อยากจะเข้าข้างตนเองแลย แต่เขาภาวนาให้คนในชุดคลุมนั่นเป็นคาราเมลเอง แต่เอพริลบอกว่าตอนที่คาราเมลปรากฏตัวออกมาคนในชุดคลุมก็เป็นฝ่ายช่วยรับมือ ไม่อย่างนั้นโอเชี่ยนคงผละปะทะกับมิดไนท์ไม่ได้แน่

“หรือจะเป็นแอมเบอร์?”เบลเฟกอลกล่าวแล้วกระพริบตาปริบ ๆ

“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด”

เสียงของบุคคลที่ห้าดังขึ้นจากอีกทิศทางหนึ่ง เมื่อพวกเขาหันไปก็พบว่าพ่อมดหลงยุคยืนเปิดปากหาวด้วยผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาบวมเปล่งน่าจะเพราะร้องไห้มานานพอสมควร ก็ในเมื่อลูกชายแท้ ๆตายจากไปใครจะยืนเฉยไม่ร้องไห้ได้ โอ๊คไม่ใช่พวกโปรดปรานการรักษาภาพลักษณ์อยู่แล้ว เมื่อเสียใจเขาก็ร้องไห้ไม่อายใครทั้งนั้น

“เดทเธลลองจับเส้นชีวิตของเขาแล้ว มันขาดสะบั้นไม่เป็นชิ้นดี ถึงจะหาวิญญาณไม่เจอแต่ก็มั่นใจได้ว่าตายแล้วแน่ ๆ อาจจะไปขี่คอเจ้าเด็กบ้านั่นอยู่...”พ่อมดหลงยุคชะงักปาก เขาลืมไปว่าคนในห้องยังไม่รู้ว่าคนที่อาจจะฆ่าแอมเบอร์ก็คือคาราเมล โชคดีที่เว้นวรรคไปได้ทัน”...ก็เห็นรักจัง ไอ้พี่บลูเนี่ย”

“เขาดูแลพวกเรามาตั้งแต่เด็กนี่ครับ ทำยังไงได้”เอพริลตอบเรียบ ๆตามความเป็นจริง พี่บลูของพวกเขาคอยดูแลไม่ขาดตกบกพร่องตั้งแต่ช่วงที่อยู่บ้านพักริมทะเลด้วยกันซึ่งมันก็นานมากพอสมควร จะรักจะผู้กพันมันไม่ใช่เรื่องแปลก เขายังตอบไม่ได้ว่าระหว่างแอมเบอร์ที่ไม่มีพี่น้องกับโอเชี่ยนที่ไม่มีครอบครัวนี่ใครจะรักคาราเมลมากกว่ากัน

“ถ้าได้เจอตัวอีกคราวนี้คงต้องเสี่ยงจับตัวเขาแล้วล่ะ หรือถ้าหาตัวตนไม่เจอเราก็เอาเครื่องติดตามแปะเขาไปเล้ย!

เบลเฟกอลร้องพร้อมทั้งเหวี่ยงมือที่ถือมีดอยู่ไปข้างหน้า เอพริล เคียวยะ และเมย์คลายส์ย่อตัวหลบกันแทบไม่ทัน หัวคิ้วอนเมียจอสุดสวยกระตุกกึก ๆแล้วเข้าไปกระชากคอเบลเฟกอลเขย่าหลายที ทางนั้นก็หัวเราะคิกคักน่าปวดหัว เอพริลมองแล้วไม่เข้าใจว่าโลกกำลังฝากอนาคตไว้ที่คนพวกนี้ได้อย่างไร เมื่อสิบกว่าปีก่อนก็เช่นกัน กล้าฝากชีวิตไว้กับพวกปัญญาอ่อนพวกนี้ได้อย่างไร

“เอพริล เอพริล!!! ช่วยห้ามที!!!

เสียงลูนอสตะโกนลั่น นั่นเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เคียวยะสัมผัสได้ถึงกลิ่นไอพลังที่คุ้นเคยแต่ก็ห่างหายไปนาน เขาสะดุ้งเฮือกลุกขึ้นก่อนใครทั้งหมดในห้อง เอพริลที่ถูกลูนอสเรียกเองก็ตามไปเพราะตกใจ ขนาดเบลเฟกอลยังต้องทิ้งอาหารในครัวตามออกไปดู ตอนแรกเขานึกว่าเกิดเรื่องอย่างแบล็กโฮลบุกมา หรือมีใครส่งนักลอบสังหารมีหมายหัวโอเชี่ยน ทว่าไอ้สิ่งที่เห็นมันไม่รู้จะเรียกว่าแย่หรือดีกว่าที่คิดดี

“โอเชี่ยน!

เอพริลตวาดเรียกชื่อเพื่อนสนิทลั่นด้วยความโมโห จะไม่ให้เขาโมโหอย่างไรไหว เมื่อได้เพื่อนตัวดีมันลุกขึ้นมายืนอยู่กลางวงเวทย์ที่เขียนทิ้งเอาไว้กลางห้องพร้อมร่างของเซนเซย์ที่และร่างของไคเซอร์ แสงสว่างเรืองรองทั่วห้อง ส่วนร่างของคนแหกปากถูกมัดห้อยหัวอยู่กับเพดาน รวมโยกังเข้าไปด้วยอีกหนึ่งศพ ลำบากเมย์คลายส์กับเดทเธลต้องช่วยกันตัดใยแมงมุมออกให้ ส่วนเอพริลตอนนี้ยืนกุมหัวเหมือนหัวจะระเบิด

เขาสาบานได้ว่าเมื่อสามสิบนาทีก่อนโอเชี่ยนยังหลับเป็นตายอยู่ในห้อง ไม่มีท่าทีจะฟื้นขึ้นมากระทั่งเมย์คลายส์เช็ดตัวให้ยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ เห็นแบบนั้นถึงได้วางใจเดินออกมาปรึกษาหาลือเรื่องชายชุดคลุมกับเบลเฟกอล แล้วด้วยผีห่าซาตานตนไหนไปปลุกขึ้นมายืนอยู่กลางห้องได้

“หมอนี่ไม่รู้จักคำว่าพักผ่อนใช่ไหม พัก-ผ่อน! สะกดยากนักหรือไง

เอพริลกวาดสายตาอย่างหงุดหงิด เปลวเพลิงลุกพรึ่บพรั่บตามสายตาที่มองไปจนเบลเฟกอลกระโดดเหยงไปกอดโอ๊คที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ทางนั้นทำหน้าซีดมองพลังของเอพริล กับเทพีแห่งสงครามเขาเองก็รู้จักกันเป็นอย่างดี เรียกว่าปะทะฝีมือกันมาหลายรอบว่าจะโดนเดทเธลกำราบแล้วยันลงร่างเอพริลไป พอมาเห็นเพลิงสีส้มออกจากร่างชายผมดำแบบนี้แล้วโอ๊คเกิดสะเทือนขวัญแปลก ๆ

“ข้าว่าเจ้าห้ามศิษย์เจ้าหน่อยไหมเคียวยะ ถ้าเป็นเจ้า—เคียวยะ?”

ผู้โกงความตายที่เพิ่งตามมาสมทบเอ่ยปากว่า แต่ข้อความที่ต้องการบอกถูกตัดไปเมื่อเห็นเพื่อตนทำตัวราวกับเป็นรูปปั้น เคียวยะมองตรงไปด้านหน้าตาไม่กระพริบ สิ่งที่เขาจับจ้องไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากตัวโอเชี่ยนเอง คิ้วเรียวขมวดมุ่นเหมือนคนกำลังคบคิดอะไรสักอย่างให้กระจ่าง โอ๊คหันมองเพื่อนด้วยอีกคน เขาอยู่ใกล้พอจะได้ยินเสียงที่พึมพำออกมา แต่กระนั้นก็ยังต้องเอียงหูไปฟังเพื่อให้ชัดเจน

“...ท่านอาจารย์...”

“...หา?”โอ๊คร้องเสียงหลงก่อนจะหันมองโอเชี่ยน เขาขมวดคิ้ว”นั่นมันลูกศิษย์เจ้า หาใช่...”พูดมาได้ครึ่งทางพ่อมดหลงยุคก็เงียบลง เพราะเวลาเนิ่นนานที่ผันผ่านไปทำให้เขาหลงลืมไปจริง ๆว่าเหตุผลอะไรที่เคียวยะทั้งรักและเอ็นดูโอเชี่ยนมากกว่าศิษย์คนอื่นแบบนี้

ร่างของโอเชี่ยนอยู่ท่ามกลางวงเวทย์และแสงสว่างรอบตัวที่กางตัวออกเป็นเกราะป้องกันเขา เส้นผมสีแดงพลิ้วไหวราวกับต้องลม ดวงตาสีส้มหลุบลงมองหนังสือเล่มหนึ่งในมือ ร่างสมส่วนสวมชุดยูกาตะสีเข้มตัวเดิมหากจะมันได้ถูกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำที่ถูกเขียนลวดลายด้วยสีน้ำเงิน อัญมณีสีฟ้าอ่อนสะท้อนอยู่บนปกเสื้อทั้งสองข้าง โอเชี่ยนไม่ได้สวมมัน แต่แค่เอามาคลุมไหล่เอาไว้เท่านั้น ดังนั้นนอกจากชายเสื้อยาวละพื้นที่โบกปลิว แขนเสื้อทั้งสองข้างยังโบกสะบัดอวดภาพสัญลักษณ์จันทร์เสี้ยวที่ปักด้วยด้ายสีน้ำเงิน โอ๊คมองภาพนั้นแล้วถอนหายใจ เหมือนกับคนผู้หนึ่งที่เขารู้จักจริง ๆนั่นแหละ

“ต่อให้เหมือนเพียงใด แต่นั่นไม่ใช่ท่านหญิงชาเคียหรอกนะ”

เสียงของโอ๊คลอยเข้าไปตบหน้าคนผมน้ำเงินดั่งสนั่นในความคิดเจ้าตัว ใบหน้าสวยเบนกลับมาก่อนจะยิ้มขม

“ขอบใจที่เตือนสตินะโอ๊ค”

“ใครคือท่านหญิงชาเคียหรอครับ?”เอพริลยื่นหน้ามากระซิบ พยายามให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เลิกสนใจเรื่องโอเชี่ยนไปก่อน เพราะห้ามอย่างไรก็ไม่ฟังแล้วล่ะรายนั้น

“ก็...”โอ๊คร้องก่อนจะเหล่ตามองเคียวยะแล้วย้ายไปทางเอพริล”...อาจารย์ของเคียวยะ ชิเดลิตส์ ชาเคีย หล่อนเป็นน้องสาวของ ชิเดลิตส์ ไนเจลลัส พ่อของโอเชี่ยน ซึ่งก็คือมีศักดิ์เป็นอาสาวของโอเชี่ยน และนอกจากนี้ยังเป็นคนที่เจ้าอนเมียวจิงี่เง่านี่ตกหลุมรักด้วย”

“พูดมากไปแล้วโอ๊ค”เคียวยะเอ่ยเสียงแข็งพร้อมหันมาถลึงตาใส่แล้วกลับไปสนใจโอเชี่ยนต่อ ดูท่าคงไม่คิดจะห้ามปรามอะไรแล้ว

“อืม เจ้าเด็กหัวแดงนั่นก็หน้าเหมือนท่านหญิงชาเคียจริง ๆนั่นแหละ เหมือนอย่างกับคน ๆเดียวกัน”เดทเธลพึมพำกับตนเอง เขาไม่ค่อยได้มองหน้าโอเชี่ยนนัก แต่พอมาเห็นช่วงกำลังทำพิธีแบบนี้ก็เลยเปรียบเทียบกับความทรงจำง่ายขึ้น

“แล้วทำไมชิเดลิตส์ถึงเป็นอาจารย์ของคุณเคียวยะได้ล่ะครับ ในเมื่ออีกฝ่ายอยู่คนละฝั่งกับเรา ผมพลาดอะไรงั้นเหรอ?”

“ท่านหญิงชาเคียอยู่ฝ่ายเรา”เคียวยะเป็นคนเปิดปากตอบทั้งที่ยังจ้องโอเชี่ยนอยู่แบบนั้น”ชิเดลิตส์แบ่งเป็นสองฝั่ง ฝ่ายหนึ่งเข้ากับแบล็กโฮล นำโดยท่านไนเจลลัส ส่วนท่าหญิงชาเคียกับพรรคพวกแค่ไม่กี่คนช่วยเรา ในวันตัดสินคนที่ยื้อร่างของไคเซอร์เอาไว้จนวินาทีสุดท้ายก็คือนาง ท่านหญิงทุ่มเทให้กับการช่วยไคเซอร์มาก...ทุ่มเทจนตัวตาย”

พอได้ยินเรื่องเล่าและน้ำเสียงของเคียวยะแล้วหมาป่าน้ำเงินก็จับเค้ารางรักสามเส้าได้แว่ว ๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าท่านหญิงชาเคียรักใคร แต่อีกฝ่ายรักตอบหรือเปล่านี่เอพริลตอบไม่ได้ เขาเบนสายตาไปมองโอเชี่ยน ถ้าโอเชี่ยนเหมือนท่านหญิงชาเคียจนแทบจะเป็นคน ๆเดียวกันจริง แบบนั้นเขาก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเคียวยะถึงได้ชอบท่านหญิง

“แต่เรื่องราวมันน่าแปลกใจอยู่นิดหน่อย ก่อนหน้าท่านหญิงกับท่านชายก็เป็นพี่น้องที่รักกันดี กระพริบตาทีเดียวเขาก็แยกฝ่ายกัน ไม่รู้เลยว่าภายใต้ปัญญาของชิเดลิตส์มีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า”

เบลเฟกอลเอ่ยเสริมด้วยรอยยิ้มง่าย ๆแต่ก็แฝงความลึกลับเอาไว้ เขาติดใจสงสัยบางอย่างมาตั้งแต่ต้น เพียงแต่ในตอนนั้นไม่มีเวลาให้หวาดระแวงนัก หากมีกำลังเสริมเข้ามาก็ต้องยอมรับเอาไว้ก่อน พ่อของคิลเลอร์หรือก็คือหัวหน้าของกลุ่มแบล็กโฮลในตอนนั้นมีกำลังมากกว่าพวกเขาหลายเท่า จากด้วยคุณทรัพย์หรืออะไรก็ตาม ช่วงวินาทีที่เสียเปรียบเรื่องกำลัง แค่มีคนก้าวเท้าเปลี่ยนฝั่งมาเข้าด้วยก็ไม่กล้าติดใจอะไรทั้งนั้น

“แล้วนี่เราจะไม่ห้ามเขาแล้วใช่ไหม?”ลูนอสเอ่ยถามเรียบ ๆด้วยสีหน้าเหม็นเบื่อ เขาไม่รู้เรื่องท่านหญิงชาเคียและปฏิกิริยาของเคียวยะ ดังนั้นตอนนี้เลยรู้สึกว่าทุกคนดูเหนื่อยหน่ายจนไม่อยากจะห้ามเจ้าหัวแดงจอมดื้อแล้ว

“ปล่อยเขาทำตามใจไปเถอะ รอบนี้หมดแรงจริงแน่”

เบลเฟกอลตัดสินใจเองเสร็จสรรพ เขาเฝ้ามองโอเชี่ยนที่กำลังร่ายคาถาทำพิธีอย่างคล่องแคล่วราวกับเคยทำมาก่อน เดาเอาเองเลยว่าทุกครั้งโอเชี่ยนหลับนั้นไม่ได้หลับจริง ๆ แต่เข้าไปตามหาสิ่งที่ต้องการรับรู้ต่างหาก ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมหยุดพักจนกว่าเรื่องจะเรียบร้อยเสร็จสมบูรณ์ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้รีบเร่งขนาดนี้ คิดที่โอเชี่ยนเร่งมือก็เพราะถูกผลักดันด้วยการตายของแอมเบอร์ และการปะมือกันกับคาราเมล รู้ว่าตนเองอยู่ในสถานะไม่ใช่กำลังรบโดยตรง แต่เป็นฝ่ายสนับสนุนล่ะสินะ

ริมฝีบางบางพึมพำร่ายคาถาอย่างไม่หยุดหย่อน ร่างของเจ้าจิ้งจอกคืนร่างเดิมของมันอันมีขนาดใหญ่โต นั่นเป็นสัญญาณว่าวิญญาณของไคเซอร์ออกจากร่างลูกจิ้งจอกไปแล้ว โอเชี่ยนเสดวงตาขึ้นสบเจ้าจิ้งจอกที่นั่งจ้องเขาตาไม่กระพริบก่อนจะหลุบดวงตาลงมองตำราในมือ มันคือของที่โอเชี่ยนวานชายสวมหน้ากากไปเอา นอกจากตำราแล้วก็คือเสื้อคลุมที่เขาคลุมอยู่ ของสองสิ่งอยู่ที่คฤหาสน์ชิเดลิตส์ที่โอเชี่ยนเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันอยู่จุดไหนของโลก แต่ที่แน่ ๆน่าจะมีพลังคุ้มกันอย่างดี ไม่อย่างนั้นของสองสิ่งในมือจะมีสภาพดีอย่างที่เห็นหรอ เรื่องตำราน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ชุดที่เขาสวมนี่สิ...หรือชายสวมหน้ากากจะเอาไปซักให้ก่อนเอามาส่งนะ

“สมาธิโอเชี่ยน สมาธิ”ชายหนุ่มร้องบอกตนเองก่อนจะเริ่มวาดมือซ้ำ ของที่ใช้ให้ลูนอสไปเอามาถูกตำรวมกันและใช้กรรมวิธีที่ไม่มีใครทราบสกัดออกมาเป็นน้ำใสบริสุทธิ์อย่างน่าฉงน โอเชี่ยนวางตำราลงในแล้วหยิบขวดน้ำนั่นขึ้นมา

ร่างของไคเซอร์นอนนิ่งอยู่กลางวงเวทย์ที่เขาวาด นอกจากเสื้อผ้าแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลวงไปจากวันที่เอาร่างนี้มาจากภูเขาน้ำแข็งสักอย่าง จนถึงตอนนี้โอเชี่ยนก็ยังสงสัยว่าเพราะอะไรแบล็กโฮลถึงไม่ออกมาขัดขวาง ก็ยังออกมาอาละวาดได้ปกติดี พี่บลูของเขาก็ยังเก่งไม่เปลี่ยน แล้วเหตุผลอะไรที่ทำให้พวกนั้นอยู่เฉย ๆ จะบอกว่าต่อให้มีไคเซอร์ไม่มีผลต่อศึกสุดท้ายหรืออย่างไร

ชายหนุ่มคิดไปพลางทรุดกายลงไปประครองศีรษะร่างที่นอนขึ้นอยู่มา ฝาขวดในมือถูกเปิดออกก่อนเขาจะค่อย รินของเหลวใสสะอาดเข้าปากไคเซอร์ไป เมื่อหยดสุดท้ายออกจากขวดโอเชี่ยนก็วางศีรษะของอีกฝ่ายลงบนพื้นแล้วถอยหลังออกมาอ่านตำราอีกหลายสิบคำ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยคำชวนไม่เข้าใจอย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว ไม่นานนักวงเวทย์ที่วาดเอาไว้ก็ทอแสงมากขึ้นก่อนอักขระสีขาวจะขยับตัวเคลื่อนไหวเข้าหาและซึมหายเข้าไปในร่างกลางห้อง

เมื่อวงเวทย์จากไปเท่ากับเกราะที่ร่ายไว้หายไปด้วย ถ้าเป็นตตอนี้ก็สามารถเข้าไปลากโอเชี่ยนไปนอนได้อย่างไม่เปลืองแรง แต่เพราะว่าไม่รู้ว่าพิธีกรรมสิ้นสุดหรือยัง แต่ละร่างจึงทำได้เพียงมอง โอเชี่ยนขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นร่างของไคเซอร์ยังไม่ขยับ วิญญาณก็เอาใส่ร่างไปแล้ว ขาดอะไรอีก?

“หรือมันไม่ได้ผล?”

การคาดเดาของคนทำพิธีเล่นเอาเหล่าคนมุงตาเหลือกใหญ่ โอเชี่ยนเหลือบมองหน้าเจ้าจิ้งจอกเก้าหางที่นั่งโบกหางไปมาเพื่อความแน่ใจว่าวิญญาณของไคเซอร์ไม่อยู่ในร่างมันแล้ว สุนัขตัวเขื่องครางหงิ๋ง ๆแล้วหมอบลงบนพื้นเพราะเข้าใจว่าที่โอเชี่ยนมองคือจะดุเรื่องที่โบกหางเชี่ยวหน้าไปมา หมาป่าแดงไม่ได้ให้ความสนใจกับอย่างอื่นนอกเหนือจากร่างกลางห้อง เขาเดินเข้าไปทรุดกายลงข้าง ๆ มือยื่นไปตบหน้าเบา ๆเหมือนเวลาปลุกแอมเบอร์หรือเอพริล

“คุณไค—“

คำเรียกขานถูกตัดขาดเมื่อร่างตรงหน้าเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน หากเป็นการโจมตีทั่วไปโอเชี่ยนและคนอื่นยังจะเบาใจกว่านี้ แต่นี่ไคเซอร์ดันลืมตาขึ้นมาแล้วกระชากร่างโอเชี่ยนเขาหา ก่อนที่จะ...

ประกบปาก...

“ไอ้ฮีโร่เฮงซวย!!!!!!!!!!!!

“กรี๊ดดดดดดดดดด”

“ไอ้หมาวิปริต ไอ้สารเลววววววววววววววว”

ไม่รู้ว่าเสียงใครต่อเสียงใครบ้างที่หวีดร้อง แต่ที่แน่ ๆเมย์คลายส์ยกมือขึ้นกุมแก้มแล้วทำใบหน้าเลียนแบบภาพวาดเดอะสกรีมเรียบร้อย เคียวยะชักดาบที่เอามาจากไหนไม่รู้โดยมีเบลเฟกอลที่หัวเราะแห้ง ๆรั้งเอาไว้ โอ๊คทำหน้าพะอืดพะอม ลูนอสยกมือปิดปากหันรีหันขวาระหว่างภาพตรงหน้ากับโยกังที่มองเรียบ ๆเพราะรู้อยู่ก่อนหน้าแล้วว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เดทเธลยกมือขึ้นทาบอกแล้วมองนิ่ง ๆ ส่วนเอพริลช็อกจนแว่นร้าวไปแล้ว

“เสียงกรี๊ดต้องเป็นของพี่แน่ ๆ....”เอพริลพึมพำมองภาพตรงหน้าที่ค้างมากว่าสิบวินาที

ร่างสูงผละออกตามเวลาสมควรก่อนร่างโอเชี่ยนจะสลบล่วงลงไปกองบนพื้น ไคเซอร์เลียริมฝีปาก สิ่งที่แย่งชิงมาไม่ใช่อื่นใดนอกจากพลังในตัวของโอเชี่ยนที่เหลือก้นขวด แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เขามีแรง นัยน์ตาสีแดงปรายมองร่างเอพริลที่พุ่งเข้ามาพยุงตัวโอเชี่ยนเงียบ ๆ ก่อนเบี่ยงตัวหลบเคียวยะที่พุ่งเข้ามาพร้อมดาบในมือ เบลเฟกอลไม่สามรถรั้งอะไรอนเมียวจิหน้าสวยได้อีกแล้ว

“ท่านหญิงชาเคียก็คนหนึ่ง นี่เจ้ายังกล้าแตะต้องศิษย์รักข้าอีกงั้นเรอไอ้หมาเฮงซวย!

เคียวยะวาดกาบใส่แบบไม่ปราณีอดีตเพื่อนร่วมรบ ไคเซอร์ดีดตัวลุกขึ้นแล้วเบี่ยงตัวหลบด้วยวสีหน้าแบบว่าช่างง่ายดายเสียเหลือเกิน คดาบสะบัดฟาดฟันอีกสองสามทีพร้อมกับเคียวยะที่ขยับปากสวดบทไล่วิญญาณร้ายด้วยสีไหน้าถมึงทึง แต่ไคเซอร์โยกตัวหลบได้ทุกบท ชายผมดำยกมือปัดเส้นผมตนเองก่อนจท้าวเอวแหงนหน้าหัวเราะเสียงดังลั่น

“เจ้าสู้ข้าไม่ได้หรอกเคียวยะ อย่าเปลือง—“

กร๊อบ

คำพูดของไคเซอร์ถูกตัดจบด้วยเสียงกระดูกลั่น ด้วยร่างกายที่ไม่ได้ขยับมานาน พอเคลื่อนไหวแบบกะทันหันมากเข้าเลยพาลทำเอากระดูกพากันลั่นเปรี๊ยะ ไอ้คนที่หัวเราะฮ่า ๆเมื่อครู่ลงไปกองกับพื้นด้วยอาการประหนึ่งคนแก่โรคเก๊ากำเริบ ร่างสูงสง่าบัดนี้สิ้นท่าหมอบกระแตอยู่บนพื้น อาการปวดเอวไล่ขึ้นมาจนได้แต่ส่งเสียงครวญคราง

“เอวข้า..เอวข้า...”

ไคเซอร์ร้องพึมพำก่อนจะเงยหน้ามองเมื่อพบว่าเงาสีดำพาดมาจาดด้านหน้า นัยน์ตาสีแดงสบเข้ากับนัยน์ตาสีม่วงเข้มของอนเมียวจิหน้าสวย เคียวยะเก็บดาบไปแล้ว เพราะเขารู้สึกว่าการใช้ดาบฟันจะทำให้เพื่อนร่วมรบตายง่ายเกินไป ดังนั้นเขาจะใช้มือเปล่าซัดเอา อนเมียวจิหนุ่มขยับยิ้มพร้อมกับหักมือกรอบแกรบ กว่าไคเซอร์จะรู้ตัวก็จมกองเท้าไปแล้ว

“เคียวยะข้าแค่ล้อเล่น! ข้าทำให้ศิษย์เจ้าได้พักผ่อนนะ เจ้าต้องขอบคุณข้าสิ ขอบคุณ!!! แล้วพวกเจ้ามารวมด้วยช่วยยำข้าทำไมกัน! โอเชี่ยนเป็นศิษย์เคียวยะคนเดียวไม่ใช่หรือยังไงเล่า! พวกเจ้าไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียเลยนะเว้ย หยุดกระทืบข้าที๊!!!

“หาโอกาสมานาน ในที่สุดโอกาสก็มาถึงเสียที”เดทเธลว่าพลางกระทืบไม่เลี้ยง กอดอกกระทืบแบบมาดเท่สุด ๆ

“นาน ๆทีจะมีโอกาส ข้าพลาดได้ยังไงเล่า?”โอ๊คว่าพลางเตะร่างใต้เท้ายั้ง แก้แค้นหลายเรื่องในอดีตไปพร้อม ๆกัน

“แหม นาน ๆจะได้รุมยำอาจารย์เลยนะครับ”เบลเฟกอลร้องว่าเสียงร่างเริงแล้วใช้โคมไฟอันยาวทุบอาจารย์ตัวเองพลั่ก ๆ

เสียงร้องลั่นประสานเสียงตุบตับไม่ขาดหู ลูนอสกับโยกังมองด้วยสายตาเย็นชาแล้วเริ่มขบคิด ระหว่างมองดูเฉย ๆกับเนียนเข้าไปช่วยกระทืบด้วยอีกแรงนี่ทำอย่างไหนดีกว่ากัน รู้สึกเสียดายที่เคยตั้งความหวังฝากฝังอนาคตของโลกไว้ที่เจ้านั่นชอบกล

“เห็นแบบนี้ก็เข้าใจเลยว่าทำไมพี่บลูถึงเรียกว่าฮีโร่เฮงซวย...”

เอพริลพึมพำมองเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะลากโอเชี่ยนไปพักผ่อน ระหว่างนั้นเดินผ่านพี่ชายก็ตบไหล่ไปสองทีให้เลิกเล่นเป็นภาพวาดเดอะกรีม แต่แทนที่พเอได้สติแล้วจะมาช่วยพอาโอเชี่ยนพัก เมย์คลายส์กลับวิ่งไปช่วยอีกสามคนรุมยำไคเซอร์เสียนี่ เอพริลมองด้วยปวดหัว สรุปแล้วโอเชี่ยนคืนร่างให้ไคเซอร์เพื่อให้พวกเดียวกันรุมยำหรอกหรอนี่ หน้าที่ของตัวละครลับคือเป็นที่ระบายความเครียดของทีมฮีโร่นี่เอง


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


สมมติว่านี่คือโอเชี่ยนค่ะ ภาคนี้โอเชี่ยนเด่นเลยเอาเป็นรูปไอค่อน5555555


พักชมสิ่งที่ไร้สาระสักครู่ก่อนจะกลับเข้าบทเครียดค่ะ55555555555555

ไคเซอร์เซนเซย์มีชีวิตเพื่อให้เพื่อน ๆรุมยำนี่เอง ขอบคุณโอเชี่ยนที่คืนร่างให้พ่อหมาป่าของซีมเพื่อให้ทุกคนได้ระบายความเครียดนะคะ อุอิ


แจ้งเรื่องการรีไรท์นิยายค่ะ มีหลายส่วนที่ค่อนข้างถูกปรับเปลี่ยนไปตามบริบท

นิยายนี้ซีมแต่งเมื่อประมาณ4ปีที่แล้ว ซึ่งอะไรที่เราคิดว่าดีตอนนั้น ตอนนี้มันก็ไม่เวิร์คแล้ว ทำให้มีการปรับแกหลายส่วนเลยทีเดียว ซึ่งเพื่อจะได้ไม่ต้องไปอ่านซ้ำให้เสียเวลาเราจะแจ้งว่า จะตัดบทของเบสเซลออกนะคะ ให้มีบทแค่ในตอนพิเศษก็พอแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นตัวละครจะเยอะเกินไป 


แล้วก็เปลี่ยนเพศวิญญาณที่อยู่ในร่างเอพริลค่ะ ตอนแรกจะให้เป็นยักษ์เพศผูั แต่เราเปลี่ยนเป็นเทพีสงครามไปแล้วตามที่เห็น เวลาย้อนกลับไปอ่านตอนที่ยังไมไ่ด้รีไรท์หรือคนที่เข้ามาอ่านใหม่จะได้ไม่งงสรรพนามค่ะ


แล้วก็จะแบ่งพลังพิเศษในเรื่องเป็นสองอย่างคือพลังเอสเปอร์ กับพลังพรสวรรค์ค่ะ เอสเปอร์คือพลังพื้นฐาน พัฒนาไมไ่ด้ และมีข้อจำกัดซับซ้อน ส่วนพลังพรรสวรรค์จะเป็นพลังที่พัฒนาได้ ข้อจำกัดน้อยกว่า แล้วก็โกงกว่า วึ่งเรายังไม่ได้ใส่ข้อมูลตรงนี้ลงไปในนิยาย แต่จะเห็นว่าภาคสามพลังของโอเชี่ยนจะดูโกงเอามาก ๆแต่ก็มีขีดจำกัดเล็กน้อยเท่านั้น นับเปผ้นพลังพรสวรรค์อย่างหนึ่งค่ะ


แล้วก็เปลี่ยนคาแรกเตอร์ของโอเชี่ยนจากพวกบ้าผู้หญิง แล้วก็ออกแนวเหมือนเพลย์บอยทั่วไปมาเป็นเด็กเด๋อที่ซ่อนความสามรถเอาไว้และยังเจ้าชู้เหมือนเดิม ไม่ต้องห่วงค่ะ ส่วนเอพริลก็ออกแนวขี้หงุดหงิดขึ้นมาหน่อย แล้วก็สุภาพน้อยลง แอมเบอร์ยังเป็นเหมือนเดมิค่ะ ส่วนคาราเมลจะกวนขึ้นอีกนิดหน่อย


แล้วก้ชื่อของชิเร เราจะใช้"ชินเร"แบบนี้นะคะ หลังจากในเรื่องเขียนสลับไปมาระหว่างชินเรย์ กับชินเร แล้วก็มีหลุดเรียกเรวินซึ่งเป็นชื่อเดิมออกไปด้วย ยังไม่ได้แก้ก็จะแก้ตอนนี้แล้วก็แก้เรื่องพลังของชินเรด้วยค่ะที่ตอนแรกบอกว่าไม่พลังเอสเปอร์ ก็จะให้มีพลังพรสวรรค์แทน ซึ่งถ้าเวทย์ทำลายเอสเปอร์ของคิลเลอร์ทำงานขึ้นมาพวกีพลังพรสวรรค์จะโดนทำลายตามนะคะ 


แล้วก็รเื่องคำผิด ตอนที่รีไรท์ใหม่ยังไมไ่ด้เช็คคำปิดเลย ขอโทษที่ทำให้หงุดหงิดกับคำผิดนะคะ จะพยายามปั่นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แล้วก็สุดท้าย เราเดินมามาถึงครึ่งทางของภาคสามแล้วค่ะ ซึ่งภาคนี้เป็นภาคจบจริง ๆ แต่แอบกลัวใจตัวเองที่วางตอนจบไว้แบบว่าน่าต่อมาก ๆ ถ้าไม่ยุ่งยากจริง ๆเราจะเล่าเรื่องต่อ แต่ว่าจะไม่เกี่ยวกับเรื่องก่อนหน้าสามภาคเลย แน่นอนว่าเปลี่ยนตัวดำเนินเรื่อง ไม่ใช่คาราเมลแล้วนะถ้ามีภาค4 ไม่รูั้หลายคนจะอ่านไหม เพราะดูชอบคาร่ากันเอามาก5555555555 ให้โอกาสคนอื่นแจ้งเกิดด้วยเถอะค่ะ เอ็นดูโอเชี่ยนน้อย ๆของเราด้วย ยอมรับเลยว่าเริ่มลำเอียงไปทางโอเชี่ยน จะพยายามให้ตัวเอกสี่คนมีบทพอ ๆกันนะคะ


อีกเรื่องที่ต้องแจ้งก็คือ กับภาร2ไม่ใช้คำว่ารีไรท์ธรรมดาแล้วนะคะใช้คำว่าเขียนใหม่หมดเล้ยยยยยย ย้อนไปอ่านแล้วหงุดหงิดมาก แต่งไปได้ยังไงนิยายอย่างนี้ ซีมจะเขียนใหม่หมดเลย เพราะงั้นอาจจะทำให้ภาคสามล่าช้านะคะ ต้องดูอีกที


สุดท้ายก็ไปละเด้อ อาจจะอัพวันเว้นวันหรืออัพทุกวันแล้วแต่โอกาสนะคะ

เจอกันอีกน่าจะไม่เกินวันศุกร์ ไม่อยากบอกเลย เดี๋ยวเราอู้อีก5555555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #420 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:07
    รู้สึกสะใจกับการร่วมด้วยช่วยยำไคเซอร์ของเหล่าอาจารย์//เราขอร่วมวงด้วยยยยยยย
    #420
    0
  2. #419 น่านนภา (@hugdarling) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 12:03
    เอิ่มนะนะถ้าจะเป็นแบบนี้จะคืนร่างเพื่อ...
    สงสารไคเซอร์....
    ปล. ชอบเคียวยะมากๆๆ
    #419
    1
    • #419-1 Zer'Kaem (@lovery1859) (จากตอนที่ 56)
      6 กรกฎาคม 2560 / 12:17
      คืนร่างมาโดนเพื่อนยำ55555
      #419-1
  3. #418 KeyofLollipop (@joblvb) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:24
    มะเขือเทศ! ใช่แล้วแอมเบอร์ปะคะ? เอาเป็นว่าสู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #418
    2
    • #418-1 Zer'Kaem (@lovery1859) (จากตอนที่ 56)
      6 กรกฎาคม 2560 / 08:51
      นั่นสิ จะใช่ไหมนะ
      #418-1
    • #418-2 KeyofLollipop (@joblvb) (จากตอนที่ 56)
      7 กรกฎาคม 2560 / 18:07
      มีช่วงนึงเราชอบกลับไปอ่านตอนเก่าๆ เราจำได้ว่าแอมเบอร์ไม่ชอบมะเขือเทศค่ะ 555555
      #418-2
  4. #417 LoKi VampirE (@ri-j_yoh) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 21:24
    ถ้าโอเชี่ยนจะเทพแบบนี้
    เทพจนเทพตัวจริงยังยอมมม

    เริ่มเอ็นดูโอเชี่ยนแล้วค่ะ แต่ทั้งใจยังให้คาร่าอยู่
    #417
    1
    • #417-1 Zer'Kaem (@lovery1859) (จากตอนที่ 56)
      5 กรกฎาคม 2560 / 21:31
      น้องยังเทพอยู่เรื่อยๆค่ะ55555 เห็นโอเชี่ยนvsคาร่าไปแล้ว สนใจโอเชี่ยนร่วมมือกับคาร่าตบหัวคิลเลอร์ไหมคะ #อุ้ยหลุดสปอยส์
      #417-1