Little Sheep or Werewolf แกะตัวนั้นที่มันเป็นหมาป่า

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 24,130 Views

  • 485 Comments

  • 1,075 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    21

    Overall
    24,130

ตอนที่ 45 : Last Sheep

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    17 ต.ค. 58

Last Sheep

 

ดวงตาสีม่วงทอดมองไปสายน้ำที่สาดกระเซ่นกระทบฝั่ง แอมเบอร์มองไปยังจุดตัดระหว่างทะเลกับขอบฟ้าอย่างเหม่อลอย แน่นอนว่าทั้งเอพริลและโอเชี่ยนมาอยู่กับเขาราวๆอาทิตย์หนึ่งและเพิ่งเริ่มออกเดินทางไปหาเมย์คลายส์เมื่อบ่ายเพราะภารกิจที่ได้ แม้จะแอมเบอร์ยังเป็นห่วงทั้งคู่อยู่บ้างแต่ว่าทั้งคู่ก็เป็นคนมีฝีมือ แม้ว่าเอพริลจะยังป่วยและไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่ แต่ก็แข็งแรงกว่าตอนแรกพอสมควรเพราะว่าเขาเริ่มปรับตัวได้แล้ว ร่างกายที่โตขึ้นทำให้มีภูมิต้านทานมากขึ้นตามไปด้วย ทางที่ต้องเป็นห่วงจริงๆคือโอเชี่ยนต่างหาก ตอนที่โอเชี่ยนต่อยแอมเบอร์ ชายหนุ่มเข้าใจว่าเพราะตอนนั้นโอเชี่ยนผิดหวังที่เขาดูแลคาราเมลไม่ดีพอ แต่ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะเคลียร์กันรู้เรื่องแล้วแต่ว่าโอเชี่ยนดูไม่เหมือนเดิม

มันก็จริงที่แอมเบอร์ชอบว่าอีกฝ่าย่าปัญญาอ่อนหรือว่าไร้สาระ แต่จริงๆ...แอมเบอร์ชอบให้โอเชี่ยนเป็นแบบนั้นมากกว่า เพราะตั้งแต่ไหนแต่ไรโอเชี่ยนก็เป็นประเภทนั้นนั่นแหละ แต่อาจจะเพราะการได้รับรู้เรื่องครอบครัวของตัวเองประจวบกับการเดินจากไปของคาราเมลทำให้โอเชี่ยนยังคงสับสนกับตัวเองอยู่ ต้องให้เวลาอีกฝ่ายทำใจ

“มองทะเลพอหรือยังครับ?”

ใช่...ควรให้โอเชี่ยนทำใจ และหลังจากนี้อาจจะต้องทำใจอีกมากกว่านี้ ดวงตาสีม่วงเบนไปมองเจ้าของเสียงที่อยู่ด้านหลังเขาก่อนจะเบนกลับมามองท้องทะเลตามเดิม

“นี่นาย...ไม่สิ นี่พี่คิดจะฆ่าผมจริงๆใช่ไหม...พี่บลู”

ไม่มีคำตอบออกมาจากปากของชายผมขาว มีเพียงเคียวเย็นเฉียบที่พลาดผ่านลำคอไปเท่านั้น แอมเบอร์หลับตาลง ตั้งแต่อีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นมาแล้วเอ่ยอกกับเขาตรงๆว่ามาเพื่อฆ่าเขาก็ไม่โต้แย้งอะไร ถ้าอีกฝ่ายจะทำ...แอมเบอร์ก็ยินยอม

“คงต้องเป็นพวกนายแล้วล่ะที่ต้องตามเขากลับมา...”

แอมเบอร์พึมพำก่อนคมเคียวกระตุกหนึ่งครั้งพร้อมกับลมหายใจที่ดับสูญ บลูมองร่างที่ไร้ลมหายใจด้วยสายตาที่สงบ ทว่ากลับมีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นอย่างเชื่องช้า ความเย็นชาในจิตใจมันยังคงทำงานไม่เต็มที่สินะ เพราะเมื่อฆ่าใครสักคนลงไปเขากลับรู้สึกประหลาดในอก ดวงตาสีแดงมองเห็นโลหิตที่ไหลปนกับสายน้ำ ร่างของแอมเบอร์ที่ไร้ซึ่งวี่แววของชีวิตถูกคลื่นสาดซัดเข้ามาที่ชายฝั่ง บลูมองใบหน้าที่หลับสนิทอย่างสงบครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังแล้วหยิบมือถือขึ้นมา

“ฮัลโหลคิลเลอร์ ฉันฆ่าแอมเบอร์ตามที่นายต้องการแล้วนะ...ใช่...ฉันใช้เคียวตัดคอเขา”

บลูกรอกเสียงใส่โทรศัพท์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกดวางสาย เขามองบ้านริมหาดที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ด้วยสายตาที่ว่างเปล่าไร้ความรู้สึกใด บลูหลับตาแล้วเอ่ยทิ้งท้าย

“ลาก่อน...คาราเมล นายตายไปแล้ว”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #397 4r4a3 (@4r4a3) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 18:26
    ม่ายยยยยยยยยย
    เเอมเบอออออร์
    ทำไมต้องฆ่าด้วยนั้นตัวปลอมไช่ไหม???หรือมันจะคืนชีพไช่ไหม???
    บอกทีได้โปรดดดดดดดดดด
    #397
    0
  2. #367 DESZCZ (@whitebaby) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 17:51
    ไม่เอาแบบนี้นะ ม่ายยยยยย~~~
    #367
    1
  3. #366 himawari (@yuyu7283) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 02:37
    จุกแรง....
    #366
    1
  4. #365 My.sister (@is-ploy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 00:27
    เออดี ตายๆไปซะ ส่วนบลูก็อยู่กะคิลตลอดกาล 5555
    #365
    2
    • #365-2 matsunee (จากตอนที่ 45)
      19 ตุลาคม 2558 / 22:34
      อยู่กับคิลๆๆๆ เขียร์คิลลลลลลลลล
      #365-2
  5. #364 p_ice (@p-ice) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 22:02
    ห๊ะ เอาจริงดิ!
    #364
    1
  6. #363 Trenal Sergar (@fai10202) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 20:15
    รู้สึกจบหักมุม.... พี่ทำร้ายมาก แอมเบอร์ตาย!!! #สครีมแปป
    #363
    1