<Yaoi>Danger diary บันทึกอันตรายของคุณชายโรคจิต

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 13,335 Views

  • 456 Comments

  • 518 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    37

    Overall
    13,335

ตอนที่ 26 : บันทึกเรื่องที่23::ว่าด้วยเรื่อง...โห่เอ๊ย! <100per>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 มี.ค. 58

 

บันทึกเรื่องที่ยี่สิบสาม::

ว่าด้วยเรื่อง...โห่เอ๊ย!


หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง ข้าถูกพาไปห้องพยาบาลเพื่อตรวจดูว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ส่วนคนพามาก็กลับไปจัดการเก็บกวาดสถานที่ให้เรียบร้อยหลัง แพทย์หลวงประจำห้องพยาบาลของปราการอัศวินเข้ามาถามอาการข้า แต่ข้าเอาแต่นั่งเหม่อเขาจึงถอนหายใจแล้วบอกว่าจะกลับมาดูใหม่ ข้านั่งนิ่งอยู่บนเตียงแบบนั้นเหมือนคนไม่มีวิญญาณ ภาพของทูร์รินที่ซ้อนทับกับอัศวินต้องสาปยังทำให้ข้ารู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากร่างไปฟาดๆๆๆ! กับประตูห้องแล้วโยนกลับเข้าร่างใหม่ ข้าสะบัดหัวก่อนจะยกมือตัวเองขึ้นมาดู

...เจ้านั่น...หลอกข้าเหรอ?

ถ้าเป็นแบบนั้นก็เหมือนกับว่าข้าเป็นคนทำให้พี่เมเดลอยู่ใกล้อันตรายงั้นสิ? สิ่งที่มันทำ ที่แกล้งคามจำเสื่อมนั่นเพราะเหตุผลนี้เหรอ?...ข้าหลับตาลงพลางเม้มปากแน่น ไม่ใช่ ข้าว่ามันไม่ใช่ ถึงจะเป็นระยะเวลาที่ไม่มากมายอะไรแต่...ในแววตาของเจ้าคนความจำเสื่อมมันไม่เคยมีจิตมุ่งร้ายอยู่เลย ไม่แม้แต่จะฆ่ามดด้วยซ้ำ ถ้ามันฆ่ามดมันคงจะนั่งแผ่เมตตารัวๆแล้วไปซื้อพวงมาลัยดาวเรืองมาขอขมาพญามดที่นอนเล่นอยู่ในรังแน่ คนแบบนั้นเนี่ยนะที่จะเป็นอัศวินต้องสาป...

“ข้า...ขอ...โทษ...เนโร”

ถ้าคนไม่ผิดมันจะขอโทษทำไม...ข้ากัดปากตัวเอง ไม่ได้! ข้ารู้สึกว่านี่มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องเลยสักนิด ข้าไม่รู้ว่าเบื้องหน้าเบื้องหลังคืออะไร แต่ข้าจะไปกระชากหัวมันออกมาเอง

“ลอยด์”

“คร้าบๆ คุณหนู”

เสียงเย้าดังขึ้นมาก่อนร่างมายาของคนที่ข้าจะเรียกจะปรากฏตัว ใบหน้ายิ้มแย้มยามปกติแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบเมื่อเห็นใบหน้าที่เรียบสนิทของข้า

“ใครทำอะไรเจ้า”

“ใครก็ไม่รู้สินะ”ข้ากอดอกก่อนยกยิ้มมุมปาก ลอยด์มองแล้วหัวเราะในลำคอ

“อะไรจะโกรธปานนั้น เนโร เรียกมามีอะไรล่ะ ข้าจะบอกให้นะว่าเรื่องที่เจ้าให้ข้าสืบน่ะไมได้เรื่องเลย มันเล่นเอามนต์พรางตามาวางไว้”

บาทหลวงที่ห่างไกลการเคร่งศาสนาหันมามองหน้าข้าพลางเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย

“ไม่ต้องสืบแล้ว น่าเบื่อ”ข้าบอกปัดก่อนจะหันมองหน้าผู้ช่วยคนสำคัญ”ข้าอนุญาตให้ใช้มนต์ย้อนเวลา ลอยด์”

ทันทีที่ไดยินคำสั่งลอยด์ก็ยกยิ้มลึกลับที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าพิสมัยแต่สำหรับข้าตอนนี้ค่อนข้างน่าดูเลยล่ะ ลอยด์คุกเข่าลงตรงหน้าข้าพร้อมก้มใบหน้าลง

“รับบัญชาขอรับนายท่าน จะให้จ้ากำจัดมันเลยหรือไม่?”

“ยัง ข้าแค่อยากให้เจ้าไปเก็บหลักฐานเท่านั้น ห้ามเปลี่ยนแปลงอดีตเด็ดขาด ทางข้าจะตามสืบต่อ ข้าจะทำให้มันตายอยู่ตรงหน้าชัยชนะที่อยู่ห่างเพียงเอื้อมมือคว้าเท่านั้น ให้สาสมกับที่มันทำ...”

“ถ้าตอนนี้พลังเจ้ายังอยู่ล่ะก็ข้าว่าห้องนี่ไหม้แน่ๆ”

ลอยด์ที่ยืดตัวขึ้นแล้วเอ่ยแซวก่อนข้าจะปรายตามองมัน บาทหลวงหนุ่มขยับยิ้มก่อนจะค้อมหัวแล้วจางหายไป เอาล่ะ ต่อไปก็เรื่องที่ข้าต้องทำ

“เนโร เป็นไงบ้าง?”

ข้าที่กำลังจะเดินไปเปิดประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดสวนเข้ามาก่อน พี่เนวาปิดประตูแล้วเดินเข้ามาในห้อง นัยน์ตาสีแดงมองสำรวจข้าด้วยสีหน้าเรียบๆ แต่นั่นแหละ ต่อมความรู้สำพี่แกเสีย ส่งซ่อมแล้วศูนย์เขาบอกไม่มีอะไหล่

“เนโร...”

“คร้าบบบบ”

พี่เนวาถอนหายใจยาวก่อนจะยกมือขึ้นลูปหัวข้า”เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?...ไม่ว่าจะส่วนไหน”

ข้ารู้ว่าพี่เนวากำลังจะพูดถึงเรื่องของเจ้าทูร์ริน แน่นอนล่ะตอนนี้คนทั้งปราสาทคงรู้กันหมดแล้วว่าเจ้านั่นเป็นตัวอะไร ข้าถอนหายใจยาวก่อนจะยกยิ้มบางๆให้พี่ชายต่างสายเลือด

“ไม่เป็นไรครับ ข้าไม่เป็นไร”

“ใครกันที่มันกล้าทำกับน้องพี่ขนาดนี้”พี่เนวาพึมพำเสียงอ่อนโยน

“นั่นสิครับ! ข้าก็อยากจะรู้!”ข้าร้องอย่างแข็งขันก่อนจะหันไปมองหน้าพี่ชายตรงๆ”พี่เนวา...ข้าจะไม่รออะไรแล้วนะ พี่ต้องช่วยข้าตามสืบเรื่องนี้จริงๆแล้วนะครับ”

“พี่ว่าเราคุยเรื่องนี้ไปแล้วนะเนโร...”

นี่พี่เขากำลังจะหมายความว่า...เขาจะไม่ช่วยข้าตามสืบเรื่องนี้จริงน่ะเหรอ? ข้าเบิกตามองหน้าเขา เราทั้งคู่ประสานสายตากันก่อนจะเป็นข้าที่พูดก่อน

“ทำไมอีกล่ะครับ? ยัยคุณหนูนั่นลากท่านไปไหนอีกล่ะ นางไม่เห็นหรือไงว่าท่านอัศวินมังกกรมีงานต้องทำ ไม่ว่างไปทำอะไรไร้สาระขนาดนั้น ทำไมไม่หัดดูสถานการณ์รอบตัวบ้าง”

“เนโร ให้เกียรติผู้หญิงหน่อย”พี่เนวาพูดเสียงแข็ง

“แล้วทำไมข้าต้องทำ! แล้วนางไม่ใช่สาเหตุที่ท่านบอกกับสโนว์ให้ห่างกันสักพักเหรอครับ?”

พี่เนวาทำหน้าตกใจเล็กนอยก่อนจะขมวดคิ้ว”เนโร เจ้าเอาอะไรมาพูด”

“ก็ความจริงไงครับ! หรือพี่จะเถียง?!

“เลิกบ้าสักทีได้ไหมเนโร”

พี่เนวาเสียงดังใส่ข้าแต่เป็นทางข้าที่นิ่งอึ้ง...ตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่เนวาไม่เคยตะคอกใส่ข้า...แล้วทำไม ข้าเม้มปากแน่นจนเลือดแทบไหล ฝ่ายคนตรงหน้าก็ดูเหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าทำอะไรลงไป

“พี่...เนโร...”

“พี่น่ารักน้อยลงนะครับพี่เนวา...ว่างๆ...จากคุณหนูแคทเธอรีนเมื่อไหร่ ช่วยไปเอาพี่เนวที่น่ารักของข้าคืนมาด้วยนะครับ ขอบคุณ”

ข้าเน้นคำว่าว่างๆให้พี่เนวาได้ยินชัดๆก่อนจะหันหลังเดินออกมาจกาห้องพยาบาลโดยไม่ฟังคำทัดทานของอีกฝ่าย ยิ่งอยู่เหมือนยิ่งไร้ค่า พี่เขาคิดว่าพอทำแก้วแตกไปหนึ่งใบแล้วพูดขอโทษแก้วมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมหรือไงกัน...ข้าเม้มปากแน่นอีกรอบเพื่อข่มอารมณ์ ข้าต้องเลิกร้องไห้ได้แล้ว นี่ข้าอายุตั้งเท่าไหร่แล้วเนี่ย

“อัลเฮอร์ไนท์”ข้าเรียกคนที่เดินตัดหน้าไป อีกฝ่ายถอยหลังกลับมาก่อนจะมองหน้าข้าแล้วรีบเดินเข้ามาหา

“เจ้าเตี้ย เป็นอะไร”อีกฝ่ายถามแล้วมองสำรวจข้า

“เจ้าพอมีเวลาว่างไหม?”

“จะชวนข้าไปขายของผ่านเน็ตเหรอ?”

เดี๋ยวพอก็ตบคว่ำ ข้ากลอกสายตาเบื่อหน่ายกับคนเล่นไม่รู้เวลา อีกฝ่ายมองหน้าข้าแล้วขยี้หัวข้าเบาๆ

“สำหรับเจ้าข้าว่างเสมอ”

ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อยสิเจ้านี่...

ข้ากับมันเดินไปนั่งคุยกันที่ม้าหินอ่อนในสวนเพื่อความสงบ พอนั่งลงได้ข้าก็ถอนหายใจยาวจนคนข้างๆเลิกคิ้วสูง

“เจ้าไปเครียดมาจากไหนหนัก สมองก็มีอยู่แค่นี้ถ้าเจ้ายังไปเอาเรื่องอะไรมาใส่หัวอีกระวังหัวจะระเบิด”

“เจ้าไปอัพสกิลกวนตีนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ?”ข้าหันไปถามคนผมแดงที่ตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“สรุปแล้วมีอะไร?”

ข้ามองหน้าคนถามก่อนจะถอนหายใจยาวอีกครั้งหนึ่ง”ข้าทะเลาะกับพี่เนวานิดหน่อย เรื่อง...อัศวินต้องสาปนั่น”

“เขาโทษเจ้าหรือเปล่า?”

“เปล่า”ข้าบอกปัดแล้วเงยหน้าขึ้นตอบคนถาม”ข้าบอกให้เขาช่วยสืบเรื่องนี้ แต่พี่เขา...ติดยัยคุณหนูอีกแล้ว อะไรๆก็ยัยคุณหนู นี่ข้ายังอยู่ในสายตาเขาไหม! ต้องเกิดเป็นแว่นหรือเปล่าเนี่ยถึงจะได้อยู่ในสายตาพี่แก!”ข้าโวยลั่นก่อนจะกระทืบเท้าลงพื้นอย่างไม่สบอารมณ์

“เจ้าก็มีเหตุผลหน่อยสิ”

“เจ้าจะเข้าข้างพี่นวาหรือไง!”ข้าหันไปมองหน้ามันตาเขียวปัด

“ไม่ใช่ว่าข้าเข้าข้างใคร เนโรฟังข้านะ คุณหนูแคทเธอรีนเป็นผู้หญิง ผู้หญิงทุกคนส่วนใหญ่อ่อนแอ จริงไหม?”

“แม่ข้าไม่ใช่”

“อย่าเอาแม่มาเป็นมาตรฐานสิวะไอ้เปี๊ยกนี่!”อีกฝ่ายว่าพลางผลักหัวข้าจนหน้าทิ่ม ข้าหันมามองค้อนมันก่อนมันจะทำเป็นไม่สนใจ

“พอผู้หญิงอ่อนแอก็ต้องการคนปกป้องดูแล ยิ่งเป็นคุณหนูด้วยแล้วล่ะก็ พ่อเป็นถึงขุนนางชั้นสูง พอได้ยินเรื่องอัศวินต้องสาปก็ต้องห่วงลูกสาวเป็นธรรมดา จะให้เอาอัศวินธรรมดามาดูแลก็ไม่ไว้ใจ ขุนนางคนนั้นอาจจะมาขอร้องท่านเนวาตรงๆก็ได้ จะบอกปัดก็น่าเกลียด เจ้าก็รู้ว่าขุนนางส่วนใหญ่ในปราสาทเป็นแบบนั้น พอบอกไม่ทำก็กระแหนะกระแหน เพื่อรักษาศักดิ์ศีรก็ต้องทำไป”

ข้าฟังแล้วคิดตาม เรื่องที่โกรธค่อยๆจางลง บางทีอาจจะเป็นข้าเองที่ร้อนใจจนไม่มองว่าอะไรเป็นอะไรแล้วมาโวยวายเป็นเรื่องเป็นราว อาจจะจริงอย่างที่อัลมันว่า ข้าควรจะมีเหตุผลเสียบ้างสินะ

“งั้น...ก็ให้พี่เนวาดูแลคุณหนูไปเถอะเนาะ”

เจ้าคนผมแดงยกยิ้มเมื่อข้ายอมรับและเข้าใจอย่างไม่ยากเย็น และใบหน้านั้นก็หุบยิ้มลงทันทีที่ข้าพูดประโยคต่อมา

“เจ้ามาช่วยแทนทีสิ”

“เอ่อ...เรื่องนั้น”

“ทำไม? อย่าบอกว่ากลัว”

“ข้าไม่ได้กลัว”อีกฝ่ายหน้าตึงก่อนจะเอ่ยออกมา”แต่ช่วงนี้ข้าไม่ว่าง”

“อะไรนะ?”

“ข้าต้องไปช่วยดูแลคุณหนูเหมือนกัน”

“ไหนเจ้าบอกว่าสำหรับข้าเจ้ามีเวลาว่างเสมอไง!”ข้าร้องลั่นก่อนจะพูดเสียงเย็น”ยัยคุณหนูก็มีพี่เนวาอยู่แล้ว จะเอาเจ้าไปอีกคนทำไมตั้งเยอะแยะ! พี่เนวาก็ล้มควายตายทั้งฝูงแล้ว!

“ข้าบอกแล้วไงว่านางเป็นผู้หญิง...”

“อ๋อ...ไอ้ที่มีเกลี่ยกล่อมข้าอยู่นี่เพราะเจ้าก็หลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนั้นอีกคนไปแล้วงั้นสิ!

ข้าลุกขึ้นยืน มองหน้ามันแบบโคตรของโคตรผิดหวัง อีกฝ่ายยืนขึ้นแล้วมองข้าอย่างอ่อนใจ

“ไม่ใช่แบบนั้นนะเนโร เจ้ามีเหตุผล...”

“ก็ข้ามันไม่มีเหตุผล! เจ้าจะทำไมวะ!”ข้ามองหน้ามัน และเพราะมัวแต่จ้องหน้าคนตรงหน้ามากไปก็เลยไม่ทันสังเกตว่าพี่เนวาเดินเข้ามาใกล้

“เอะอะอะไรๆทุกคนก็เอาแต่บอกว่าคุณหนูๆ ไม่มีใครสนใจเรื่องที่ต้องสืบ เรื่องข้าสักคน! โดนยัยนั่นล้างสมองกันไปหมดแล้วหรือไงวะ!

“ทำไมถูกพูดแบบนี้เนโร มันไปกันใหญ่แล้วนะ”เจ้าอัลทำหน้าเครียด

“พี่ว่าเจ้าเอาแต่ใจไปแล้วนะเนโร หัดเป็นผู้ใหญ่แล้วมีเหตผลซะบ้างสิ”

ข้าหันมองพี่เนวาที่เดินเข้ามารวมหัวกับเจ้าอัลต่อว่าข้า ข้ามองคนทั้งสองคนสลับไปมาด้วยนัยน์ตาที่ร้อนผ่าว

“คุณหนูนี่ทำเสน่ห์ใส่พวกท่านไปหมดหรือไงวะ!

“เนโร!

“เอาเลย จะด่าอะไรข้าก็ด่าไปเลยสิ ข้าไม่มีเหตุผล เอาแต่ใจ งั้นทั้งคู่ก็ไปดูคุณหนูนั่นสิ ข้าจะตาย จะเป็นบ้า จะอะไรก็เรื่องของข้า! แต่ข้าจะไปตามสืบเรื่องนี้!”ข้าตวาดลั่นก่อนมองหน้าคนทั้งคู่”ข้าเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าข้าที่อยู่ตรงหน้าเนี่ย มันยังมีค่าอยู่หรือเปล่า!

“เนโร หยุดงี่เง่าก่อนได้ไหม และเจ้าก็ห้ามออกไปไหน สภาพเจ้าแบบนี้น่ะ!”กรรมกรเถื่อนว่าเสียงดัง

“ไม่ต้องมาเป็นห่วงข้าหรอก บอกแล้วไงว่าให้ไปดูคุณหนุแคทเธอรีนเพราะนางบอบบางและอ่อนแอถึงขนาดต้องมีอัศวินมังกรตั้งสองคนคอยดูแล ส่วนข้าไม่เป็นไร แข็งแรงดี”ข้าว่าเสียงเย็น”อ่อ...แล้วก็ จะเพิ่มข้อหาคนร้ายให้ข้าด้วยก็ได้นะ เพราะข้าเป็นคนพาทูร์รินเข้ามาในปราสาท”

ว่าจบข้าก็หันหลังเดินออกไปจากตรงนั้นด้วยความหงุดหงิดและไม่คิดจะเหลียวหลังไปมองคนทั้งคู่ที่ดูเหมือนจะกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว ชีวิตที่ไม่เหลือใครกำลังจะกลับมาหาข้าอีกแล้วสินะ...

 

อัลเฮอร์ไนท์กับเนวามองตามร่างของเด็กหนุ่มผมทองที่ไกลออกไปจนลับสายตาด้วยหัวสมอว่างเปล่า ทั้งสองคนหันมองหน้ากันเหมือนทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดี ลำบากคน(มังกร)ที่นอนเล่นอยู่ในพุ่มไม้ต้องเดินออกมาอธิบายให้พวกสมองข้าเข้าใจ

“อารมณ์เขาก็เหมือน...โดนแย่งของล่ะมั้ง”

“ชิน...เจ้าเข้าไปทำอะไรในพุ่มไม้นั่น?”อัลมองหน้าเจ้าชายมังกรดำแล้วทำสีหน้าประหลาด

“เรื่องข้าน่ะช่างเถอะครับ เอาเรื่องตัวเองให้รอดกันก่อนไหมทั้งสองคน?”มังกรดำเอียงคอแล้วเดินไปย่อนก้นนั่งลงบนม้าหินอ่อน”ข้าไม่คิดว่าทั้งสองท่านจะบื้อกันได้ขนาดนี้นะ”

“เจ้าจะพูดอะไร?”เนวาว่าเสียงเย็นจนหลงว่าพ่อคุณเอามังกรประจำตัวออกมา

“เนโรน่ะเขาไม่มีใครเลยนะครับ ท่านก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”ชินปรายตามองญาติหนึ่งเดียวของเด็กหนุ่ม

“นั่น...”

“เขาคิดว่าท่านพึ่งพาได้เลยมาหา แต่ตอนนี้ท่านกลับเห็นคนอื่นสำคัญกว่าเสียแบบนั้น เป็นข้าข้าร้องไห้แล้วหนีออกจากปราสาทไปแล้ว เจ้าก็เหมือนกันอัลเฮอร์ไนท์”

คนถูกเรียกชื่อหันมองเรียบๆ ทางฝั่งมังกรดำก็ยกยิ้มเย็น

“ทำให้คนที่รักร้องไห้มันไม่เท่ห์นะ”

อัลเฮอร์ไนท์ทำตาโตแล้วกลอกตาไปมาเหมือนเพิ่งนึกได้ว่าทำอะไรลงไป

“ข้าไม่รู้นะว่ายัยคุณหนูนั่นไปขู่อะไรพวกท่านสองคนเอาไว้ แต่ในฐานะมังกรคู่สัญญาข้าคิดว่าข้าจะไม่ยอมเห็นใครมารังแกนายเหนือหัวของข้าอีกต่อไปนะ”ชินยืนขึ้นก่อนจะใช้หางตามองสองคนที่ยืนอยู่จนทั้งคู่ร้อนๆหนาวๆ”เรื่องลูกไม้ของยัยคุณหนูข้าจะเป็นคนจัดการเอง แต่พวกท่านก็ไปคิดหาวิธีง้อโรวากันเอาเองแล้วกัน เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ข้าจะไม่ก้าวกร่าย”

ว่าจบร่างของมังกรดำก็หายไปทิ้งใหสองหนุ่มขบคิดกับปัญหาโลกแตกต่อไป

 

ข้าว่าข้ากลับบ้านแล้วไปยอมรับไอ้เรื่องพรรค์นั้นไปเลยดีกว่าไหมจะได้ไม่ต้องมาวิ่งวุ่นสืบไปสืบมาแล้วก็เจอแต่คนน่าโมโห ถ้าข้ากลับบ้านเสียตอนนี้อย่างน้อยก็น่าจะได้พลังเวทย์คืน แล้วเรื่องตามสืบหาตัวไอ้คนที่ทำเรื่องทั้งหมดก็จะไม่ยากอีกต่อไป จะไปติดก็ตรงไอ้เรื่องที่ต้องรับผิดชอบ แต่นั่นใครจะสน ข้าไม่ได้ทำเสียอย่าง ข้านี่แหละจะใช้พลังเค้นคอคนพวกให้ยอมรับออกมาเลยว่าหลอกลวงพวกข้า! คิดแล้วก็อาจจะเป็นความคิดที่ดี...แต่ก็ยังอดห่วงพี่เมเดลไม่ได้ ถ้ากลับไปก็ไม่รู้ว่านานแค่ไหจะได้กลับมา ข้าถอนหายใจยาวแล้วเดินทอดน่องไปอย่างเหนื่อยหน่าย

“กว่าท่านจะมาได้ข้าก็รอตั้งนาน...”

ข้าหันมองเสียงที่แว่วมา นี่มันเสียงพระราชานี่หว่า...แล้วเด็กผู้หญิงนั่นใคร ข้าเลิกคิ้วมองตามร่างที่กำลังเดินตามพระราชาต้อยๆ ฟังจากคำพูดที่ใช้ข้าว่านาต้องสูงศักดิ์พอตัว เด็กผู้หญิงสูงแค่หัวไหล่พระราชาที่เตี้ยอยู่แล้วเป็นทุนเดิม เส้นผมสีทองยักศกเกล้าแกละสองข้าง ชุดกระโปรงฟูฟ่องแบบโลลิต้าสีแดงทำให้ผิวขาวนั่นยิ่งผ่องเข้าไปอีก...ทำไมข้าคุ้นตานักนะ

“อ๋อ เหรอ ไอ้ที่อยู่ใกล้กว่าทำไมไม่เรียกล่ะ อย่างไอ้สองแฝดนั่นก็อยู่ไม่ไกล เจ้าจะมารอข้าทำไม?”

“โธ่...ท่านก็...”

“เจ้าเข้าไปก่อนเลย ข้ายังไม่พร้อมอะไรทั้งนั้น หงุดหงิดนะรู้ไหม เดี๋ยวข้าตามไป”น้ำเสียงสั่งอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่แต่พระราชาก็ยอมเดินเข้าไปรอในห้องรับรอง

ข้าขมวดคิ้วมอง ให้ท่าทางแบบนี้ยิ่งมองยิ่งคุ้น ข้าลองเดินเข้าไปใกล้แล้วลองเรียกดูเบาๆ

“ท่านอาจารย์...”

ร่างนั้นหันขวับมามองข้าในทันใด นัยน์ตาสีทองมองข้าอย่างพิจารณาเหมือนข้าที่กำลังมององค์ประกอบใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่

“ทำไมท่าน/เจ้าถึงอยู่ในสภาพแบบนี้!

ข้าสองคนร้องพร้อมกันก่อนท่านอาจารย์จะลากข้าไปยังมุมอับเพื่อคุยกัน

“เนโร! ข้าไม่เจอเจ้า...ครึ่งปี เจ้ากลายเป็นไอ้เด็กหน้าตาไร้สเน่ห์ไปตั้งแต่เมื่อไหร่?”อีกฝ่ายถามข้าด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย

“ท่านก็ลองไปถามพ่อข้าดูสิว่าทำไม ว่าแต่ข้า แล้วท่านล่ะ...ทำไมกลายเป็นเด็กผู้หญิงไปได้”

“ทะเลาะกับแฟน”อีกฝ่ายว่าเรียบๆด้วยบรรยากาศที่เหมือนจะฆ่าใครตายให้ได้

“ทะเลาะกันท่าไหร่ล่ะครับ”

“หลายท่า ไม่ได้จำ”

อีกฝ่ายตอบเสียงเรียบจนข้าเริ่มผวา คำตอบช่างชวนคิดไปหลากหลายแนวจริงๆ คือขอช่วงเวลาให้ข้าอธิบายสักเล็กน้อย ความจริงแล้วอาจารย์ข้าเป็นชายหนุ่มรูปงาม มีเส้นผมสีทองนุ่มสลวยดุจเส้นไหมชนิดที่ผมข้าเทียบไม่ติด ใบหน้างดงาม นัยน์ตาสวยเหมือนกวาง จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากรูปกระจับเข้ารูปแดงระเรื่อ แถมผิวขาวราวหิมะ และท่านอาจารย์ข้าก็เป็นถึงหนึ่งในเทพคุมกฎบนสวรรค์ เอาเป็นว่าดีพร้อมทั้งหน้าที่การงาน หน้าตา และสติปัญญา ก่อนมาเป็นเทพยังเคยเป็นพระราชามาก่อนด้วย ดีขนาดนี้แน่นอนว่ามีแฟนแล้ว...แถมแฟนของอาจารย์ยังยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันด้วย ข้าขอไม่พูดถึงก็แล้วกันนะ

“งั้นรูปปั้นที่ลานนั่น...ท่านจริงๆสินะ”

อีกฝ่ายปรายตามองข้า พยักหน้ารับแล้วถอนหายใจยาวจนข้าว่ามันน่าจะหมดปอดได้แล้ว

“แล้วนี่เจ้ามาทำอะไรอยู่ที่นี่ ตอนนี้ควรจะเก็บตัวเตรียมรับตำแหน่งไม่ใช่หรือไง”

ข้ากระตุกยิ้มมุมปากแล้วว่าเสียงเย็น”ข้าไม่รงไม่รับมันแล้วตำแหน่งอะไรนั่น ปล่อยให้ตาแก่นั่นตรอมใจตายไปเลยไป!

“เจ้าบ้านั่นกล้ารังแกอะไรเจ้า ศิษย์ข้าน่ารักออกจะปานนี้! ใครช่างกล้า!

ขอบคุณท่านอาจารย์ที่น่ารักที่เป็นห่วงเป็นใย เป็นเดือดและเป็นร้อนแทนข้า ข้านี่รักอาจารย์ที่สุด ขอกอดที ข้าโผกอดอาจารย์ด้วยร่างทั้งร่างและแน่นอนว่าท่านอาจารย์รับร่างข้าได้โดยไม่สะเทือน เพราะถึงจะมีร่างเป็นเด็กผู้หญิงแต่ก็ยังมีแรงเท่าเดิม

“มีอะไรหรือเปล่าศิษย์รัก?”

“ท่านอาจารย์ ท่านช่วยอะไรข้าอย่างสิ”

“ว่ามา”

“กลับไปบอกพ่อข้าให้หน่อยว่าข้ากำลังจะตายแล้ว ช่วยคืนพลังเวทย์ทั้งหมดให้ข้าด้วย”

“ได้”

ง่ายดายปานนั้นเชียว ข้ารักท่านอาจารย์ที่สุดในโลก ไม่มีใครดีกว่าข้าเท่าท่านอาจารย์อีกแล้ว

“แล้วมีเรื่องอะไร ทำไมเจ้าถึงจะตาย?”อีกฝ่ายมองหน้าข้าด้วยใบหน้าสงสัย น่ารักจริงๆนะเนี่ยอาจารย์ข้า

“มีอัศวินต้องสาปอยุ่ในปราสาทนี่ ข้าว่าพระราชาน่าจะเรียกท่ามาด้วยเรื่องเดียวกันนี่แหละ ถ้าท่านไม่สะดวกอยู่ที่นี่นานๆล่ะก็อ้างว่ากลับไปเอาพลังให้ข้าก็ได้นะครับ”

ข้ารู้ว่าอาจารยืตัวเองไม่ค่อยชอบลงมาบำบัดบัดทุกข์บำรุงสุขใครเท่าไหร่ ต่อให้สนิทสนมกันแค่ไหนก็ตามแต่ แต่ก็นั่นแหละ ท่านอาจารย์เป็นคนใจดี ถึงไม่ชอบก็ยังยอมมาทำให้ ถึงบางครั้งจะทำตัวหงุดหงิด แต่จริงๆแล้วท่านอาจารยผืใจดีจะตายไป

“แล้วเรื่องที่จะเป็นหลานสะใภ้ข้าล่ะว่าไง?”

“ท่านยังไม่จบอีกเหรอ?”

เด็กผมทองกระตุกยิ้มส่ายหน้ารัวบ่งบอกว่าไม่ยอมล้มเลิกการชักชวนให้ข้าเข้าเป็นหลานสะใภ้ของเขา ข้าถอนหายใจยาวแล้วยิ้มเหนื่อยๆ

“เอาเถอะ ไว้ข้าคิดใหม่อีกที เดี๋ยวข้าโตท่านก้ล้มเลิกความตั้งใจเองล่ะ ว่าแต่ข้าจะได้พลังเวทย์คืนวันไหน?”

“อีกเจ็ดวัน”ท่านอาจารย์นับนิ้ว ซึ่งข้าก็พยักหน้ารับก่อนจะ...

“ห๊า!!!! ทำไมนานขนาดนั้น!

“ก็ตอนนี้ข้าโดนสะกดพลังเหมือนเจ้า แต่ไอ้อันนี้โดนแกล้งน่ะ เพราะเบลมันไม่ยอมให้ข้ามาที่นี่ และก็อย่างที่เห็น”

“แต่ขนาดข้าเดินเท้ามาแค่สองวันเองนะ!

อาจารย์ปรายตามองก่อยจะถาม”เจ้ามากับใคร”

“ชินาสเทียร์”ข้าตอบไปแบบลืมไปเลยว่าท่านอาจารย์อาจจะไม่รู้จักเจ้ามังกร

“ไอ้ตุ๊กแกบิ๊กไซส์นั่น่ะหรือ...มันใช่เวทย์น่ะสิ! ถ้าเดินเท้าก็ปาไปสามอาทิตย์โน่น! นี่ข้าคำนวณให้เจ้าแบบนั่งรถม้าไปเลยนะเนโร”

อาจารย์รู้จักเจ้าตุ๊กแกเว้ย...แต่นั่นไม่น่าตื่นตาเท่าไอ้ที่เดินเท้าสามอาทิตย์ ข้าแทบร้องไห้ออกมา นี่ข้ายังต้องรออีกอาทิตย์หนึ่งเลยเหรอเนี่ยกว่าจะทำอะไรได้สะดวก ท่านอาจารย์เหมือนเข้าใจข้าก็เลยตบไหล่

“เอาน่าศิษย์รัก ระหว่างนี้...เจ้าเอานี่ไปแล้วกัน”ท่านอาจารย์ถอนสร้อยคอที่สวมมาให้ข้า มันเป็นเหมือนขวดแก้วขวดเล็กๆที่มีจุกก๊อกปิดอยู่ ด้านในบรรจุของเหลวสีฟ้าครามและดอกกุหลาบสีม่วงเข้ม

“อันนี้...”

“อย่างน้อยถ้ามีอะไรมันจะช่วยปกป้องเจ้า ไม่ต้องห่วง นี่เครื่องรางจากจักรพรรดิปีศาจเชียวนะ ช่วยกันทำตั้งสี่คน”

“สี่เลยเหรอครับ...”ข้าทำหน้าเหวอ ทำไมกับอีแค่ของเอาแค่ไม่ถึงนิ้วหนึ่งดีถึงทำกันตั้งสี่คนได้ล่ะนั่น ว่างเหรอ? หรือจักพรรดิปีศาจเขารับทำอาชีพเสริมกัน

“คนแรกทำเชือก อีกสองคนสร้างของเหลวกับกุหลาบนี่ แล้วอีกคนลงอักขระเวทย์ อย่างน้อยเจ้าก็ปลอดภัยในระดับหนึ่ง”อาจารย์ลูบหัวข้า

“แล้วท่านจะไม่เป็นไรเหรอครับ?”ข้ามองอาจารย์ด้วยความเป็นห่วง

“ข้าสบายดี ไม่เป็นไร เจ้าอย่าลืมว่าข้าเป็นใครและมีสถานะอะไรรับรอง แค่แหกปากร้องก็แห่มาครึ่งแดนแล้ว”ท่านอาจารย์ขยบยิ้”ตามจริงข้าตั้งใจจะให้เจ้าเป็นของขวัญวันเกิดอยู่แล้ว ก็ถือว่าให้ล่วงหน้าแล้วกัน”

ท่านอาจารย์ยิ้มอ่อน ถ้าเป็นร่างจริงนี่ข้าจะขอจีบนะ เพราะรอยยิ้มท่านอาจารย์ของข้านี่สว่างไสวดุจพระอาทิตย์ยามเช้าจริงๆ(แต่แฟนท่านอาจารย์บอกว่าท่านอาจารย์เหมือนพระอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน)

“เอาล่ะ ข้าไปก่อนนะ เจ้าดูแลตัวเอด้วยนะเนโร”

“ครับท่าน!”ข้าร้องรับ อีกฝ่ายคลี่ยิ้มบางๆส่งท้ายก่อนจะเดินเข้าไปในห้องรับรอง

ข้ากำสร้อยในมือแน่นก่อนจะสวมมันกับคอ อย่างน้อยๆตอนนี้ก็เริ่มสืบได้โดยหมดกังวลไปเปราะหนึ่ง ตอนนี้เรื่องที่ต้องจัดการก็จัดการได้โดยไม่ต้องมีอะไรมาน่ากังวลอีกแล้ว!

 

อัลเฮอร์ไนท์เดินอยู่บนทางเดินพลางมองหาร่างของเนโรเพื่อเคลียร์ให้เข้าใจ เขาเองก็ผิดที่มัวแต่ไปกังวลไร้สาระ ก็คุณหนูแคทเธอรีนขู่เอาไว้ว่าถ้าเขาไม่ไปดูแลเธอ เนโรจะไม่ปลอดภัย แต่เขาก็ลืมไปเสียสนิทว่าตนเองทำอะไรได้  และไอ้เจ้าตัวดีก็ไมได้กระจอกๆด้วย ชายหนุ่มถอนหายใจกับความกังวลเกินเหตุของตนก่อนจะเดินต่อไปเรื่อยๆ

เฮือก!

ไอสังหารที่คุ้นเคยพุ่งมาชนหลังดังปึก แต่อัศวินผมแดงยังตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป

“ไม่คิดจะทักทายอาหน่อยเหรอ อัลเฮอร์ไนท์?”

เสียงเล็กๆของเด็กผู้หญิงดังมาจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มจำต้องหยุดเดินแล้วหันไปมอง

“ท่าน...ทะเลาะกับอาใหญ่มาอีกแลวเหรอครับ”

“เจ้าก็รู้...”

เด็กหญิงหน้าตาหน้ารักราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบกล่าวออกมาก่อนเงยหน้ามองร่างของอัลเฮอร์ไนท์

“ก้มลงมาหน่อยได้ไหม เจ้าคิดบางไหมว่าข้าจะปวดคอ?”

อัลเฮอร์ไนท์หัวเราะแห้งๆ อาคนนี้สงสัยว่าอยู่กับครอบครัวเขามากไปจนนิสับเริ่มเปลี่ยน ตอนแรกยัสว่างสไวดุจพระอาทิตย์อยู่เลย

“แล้วท่านอามาทำอะไรที่นี่ล่ะครับ?”อัลถามเด็กน้อย

“มาช่วยงานนิดหน่อย ว่าแต่เจ้ามองหาใครอยู่ เผื่อข้าจะเห็น”เด็กสาวถามด้วยความหวังดี

“ท่านอาเห็นเด็กผู้ชาย สูงประมาณนี้ ผมสีทองยาวเลยบ่า ตาสีฟ้า ตัวขาว...”

“เนโรน่ะเหรอ?”

อัลเฮอร์ไนท์พยักหน้ารับก่อนจะชะงักแล้วหันมองท่านอาคนสวย

“ท่านรู้จัก...”

“ไม่มีใครบนโลกใบนี่ข้าไม่รู้จัก จำที่เคยบอกไม่ได้เหรอ?”อีกฝ่ายขยับยิ้มหน้ารักที่พาลเอาอัลเฮอร์ไนท์หลงเชื่อสัพคุณที่อีกฝ่ายบอก

“ข้าล้อเล่น”เด็กสาวว่านั่นทำให้อัลเฮอร์ไนท์ถอนหายใจยาว อย่างน้อยๆท่านอาก็ไม่กว้างขวางขนาดนั้น ไม่งั้นจะน่ากลัวกับการใช้ชีวิตของเขามาก

“เนโรเป็นลูกศิษย์ข้าเอง”

เหมือนมีฟ้าผ่าลงกลางหัว อัลเฮอร์ไนท์หันมองใบหน้าน่ารักที่ไม่มีแววล้อเล่นอยู่ในดวงตาสีทองสว่าง อัลเฮอร์ไนท์กลืนน้ำลายเอือก

“เรื่องจริง?”

“หน้าตาข้าล้อเล่นหรือเปล่าล่ะเจ้าหลายชาย?”

เจ้าหลายชายขยับยิ้มก่อนจะนึกขึ้นมาได้หนึ่งเรื่อง”เขาเป็นศิษย์ท่าน...งั้นบอกข้าหน่อยสิครับว่าเขาเป็นใคร?”

ร่างเล็กปรายตามองก่อนกระตุกยิ้มมุมปากที่ถ้าอยู่ในร่างจริงคงจะทำให้สาวๆวิ่งเข้ามาให้วุ่นวายและก็ถึงคราวที่อาใหญ่ของเขาต้องวิ่งวุ่นเคลียร์อีกแน่

“อยากรู้ก็ถามเขาเองสิ เขาไม่บอกแปลว่ายังไม่ถึงเวลา ก่อนจะไปสนใจเรื่องคนอื่น สนใจเรื่องตัวเองว่าข้าจะเอาเรื่องที่เจ้าอยู่ที่นี่ไปบอกพ่อกับแม่เจ้าดีกว่าไหม...เอาเป็นคิดว่าข้าจะเอาไปฟ้องลุงใหญ่หรืออาเล็กของเจ้าดีกว่าไหม อัลเฮอร์ไนท์?”

อัลเฮอร์ไนท์สะดุ้งเฮือก แต่ละคนที่กล่าวอ้างมาน่ากลัวทั้งนั้น ลุงใหญ่ขาโหดอยู่แล้ว ส่วนอาเล็กนี่เขาไม่รู้จะโดนอะไรบ้างเพราะรายนั้นหวงเขายิ่งกว่าอะไรดีเสียอีก...

“ท่านอา...ขอร้องล่ะครับ ข้ายังมีเรื่องต้องทำ...รับรองว่ากลับไปไม่ไปตัวเปล่า”

“เจ้าจีอะไรไปฝากพวกข้า?”เด็กสาวหรี่ตา

“หลายสะใภ้ ได้ชัวร์”

“มั่นใจปานนั้น ใครกัน...อย่าบอกว่า...”เด็กสาวลากเสียงยาวด้วยใบหน้าตกตะลึง

“ศิษย์ท่านนั่นแหละ”อัลเฮอร์ไนท์ว่าอ้อมแอ้ม

ทางเด็กสาวมองหน้าอีกฝ่ายแล้วค่อยๆแปรเปลี่ยนใบหน้าตกตะลึงเป็นยิ้มหวานละลายใจ

“ดีมากเจ้าหลานรัก! ให้มันได้แบบนี้สิ จีบให้ติดนะ ไม่ติดไม่ต้องกลับบ้าน ข้าจะสั่งชายแดนว่าห้ามให้เจ้าเข้าถ้าเกิดเจ้าจีบเนโรไม่ติดขึ้นมา!

ท่านอาตบหลังเจ้าหลานปักๆจนอัลได้แต่ยิ้มแห้ง ถึงตัวจะเล็กลงแต่แรงไมได้น้อยลงไปเลย พวกเทพคุมกฎนี่แรงช้างกันทุกคนเลยสินะเนี่ย...




เอ๊าๆๆๆๆ เร่งปั่นทุกเรื่องแป๊ป วันอังคารไปงานหนังสือคงจมกองหนังสืออีกนาน!!! ถถถถถว์
เนโรไม่ต้องไปสนใจแล้วอัลกับเนวาอ่ะ ไปหาทูร์รินดีกว่ามะ?
#ทุกคนใจเย็นๆนะคะ ยังไงคุณหนุก็เป็นผู้หญิง ขอให้ทุกคนตั้งสตินะคะ....keep clam and kick her ค่ะ5555
เอาล่ะค่ะ เรามีแขกรับเชิญจากเรื่องอื่นมา ทายสิว่าใครเอ่ยยยยยยยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #337 Illusion Lucifer (@mistfox) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 19:17
    สะใภ้=[]= ปล.ขอโทษที่ไม่ได้เม้นนานนะครับ พอดีช่วงนี้ติดเชื้อนักอ่านเงา=w=
    #337
    1
    • #337-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      5 เมษายน 2558 / 15:28
      ไม่เป้นไรฮะ ให้อภัย เราใจดีเสมอ//ส่งจูบ
      #337-1
  2. #336 ..BBooKK.. (@horseaholic) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 20:37
    เดี๋ยวๆ เบลที่ว่าเรื่องเดียวกับkvsqปะคะ งั้นผมทอง ไอโร!!!! ตายแล้วววววว
    #336
    1
    • #336-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      5 เมษายน 2558 / 15:29
      ยังไม่ตายยยยยย
      #336-1
  3. #335 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 18:35
    ไอโรโผล่มา? 

    อัลผมแดง.. เลโอก็ผมแดง..

    ราชาปีศาจ.. หรือว่า?!!
    #335
    1
    • #335-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      30 มีนาคม 2558 / 21:19
      ไม่ใช่ลูกเลโอกับแอมไพร์แน่นอนค่ะ *ดับฝัน*
      #335-1
  4. #334 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 15:37
    หวายๆศิษย์ไอโร คุๆๆๆ
    ใกล้แล้วๆใกล้ได้เวลาโชว์ของแล้วน้าเนโร~
    โชว์ทีเก๊าะเอาให้ตะลึงไปเลยนะจ้ะ>3<

    #334
    0
  5. #333 ภูตินิรันดร์ (@variana) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 09:37
    อะ อะ ไอโรหรอคะ ใช่ไหมๆๆ หวา...ถ้าใช่ก็ดีสิ! อยากอ่านไอโรกับเบลต่ออออ แหมไม่นึกว่าอัลจะเป็นหลานไอโรเลยนะเนี่ยยยยย(ที่จริงไม่นึกว่าไอโรจะโผล่มาเรื่องนี้ได้ด้วย ฮะๆ) อยากอ่านตอนต่อไปแล้วง่าาาา เนโรจะได้พลังคืนแล้ว เย้ๆๆๆๆ ว่าแต่ท่านอาเล็กที่ว่าหวงๆนี่คงไม่พ้นแอมไพร์สิน้าาา งั้นอัลก็เป็นลูกของเซทซัสอะจิ หวา ไม่นึกมาก่อนว่าจักรพรรดิคนอื่นๆจะมีคู่ด้วย หวังว่าไคเซอกับไคซารี่คงไม่มีคู่น้า ส่วนอิมไพร์กับอิมเพอร่าให้คู่กันนั่นล่ะดีแล้ว แอบจิ้นคู่นี้มานาน ฮาาา

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 มีนาคม 2558 / 12:31
    #333
    3
    • #333-2 ภูตินิรันดร์ (@variana) (จากตอนที่ 26)
      30 มีนาคม 2558 / 19:29
      แล้วแบบนี้ราชวงศ์ปีศาจไม่สิ้นสกุลหรอคะ ในเมื่อคนอื่นๆไม่มีคู่ = ไม่มีลูก (ไม่นับแอมไพร์กับเบลที่มีคู่เป็นผู้ชาย) เซทซัสมีลูกแต่ลูกดันชอบผู้ชายตามอาๆไป ถ้าเซทซัสไม่มีลูกอีกราชวงศ์ปีศาจจะเป็นยังไงเนี่ย หรือจะรับเด็กมาเลี้ยง แต่เรื่องนี้ไม่ค่อยสำคัญเท่าเอาคืนอัลหนักๆนะคะ ฮาาาา
      #333-2
    • #333-3 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      30 มีนาคม 2558 / 21:23
      มันจะสิ้นก็ช่างหัวมันสิ!!! ข้าจะเอาเนโรเป็นหลานสะใภ้!
      #ไอโรได้กล่าวเอาไว้
      ส่วนเรื่องเอาคืนน่ะหรือ..หึหึหึ..ไม่มีหรอก แต่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นกว่านั้น
      #333-3
  6. #331 SaKuNo (@pianoctp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 22:26
    นี่มันรักกันไม่จริงนิหว่า!!!!!! อัลถ้านายรักเนโรจริงตอนเนโรเดินจากไปทำไมไม่ยื้อเอาไว้!!!!!ยืนมองเเล้วเนโรจะกลับมาไง!!!! ส่วนคุณพี่เนวารู้สึกจะทำร้ายจิตใจเนโรมาหลายตอนเเล้วนะ! ไรท์คะขอให้เนโรไม่ใจอ่อนไวกะอิพวกนี้นะคะ เเบบให้ตามง้อนานๆเบย! เห็นชะนีดีกว่าจนทำร้ายจิตใจเนโรดีนัก! #อินี่อินจัดอุอิ
    #331
    0
  7. #330 SaKuNo (@pianoctp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 22:19
    อ๊ากกกกกกกกอีชะนีนั่นนนนนฉันเกลียจเเก๊ๆๆๆๆๆๆๆ เนโรหนูหนีไปไกลๆเลยลูกไม่ต้องกลับมาสนใจไอ่พวกที่ทิ้งหนูหรอกหนีไปไกลๆเลยยยย
    #330
    0
  8. #329 13th blood (@shadowstar13) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 21:23
    จัดการคุณหนูหนักๆ เนหนีออกจากปราสาทไปหาทูร์เลยสิครับ ฮึๆๆ
    #329
    0
  9. #328 ..BBooKK.. (@horseaholic) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 20:42
    ไรท์คะอย่าให้หนูเนเน่ของเราใจอ่อนง่ายๆนะคะ เรื่องนี้ต้องจัดการอย่างหนักทั้งยัยคุณหนูนั้น แล้วก้อัศวินซื่อบื้อ2คน ตอนนี้ตอนชูบ้าเชียร์ชินให้จัดเต็มแล้วหละ ส่วนทูร์รินได้เวลาทำคะแนนแล้วหละ
    #328
    0
  10. #326 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 01:23
    ฮึ!! เรื่องยัยคุณหนูนั่นไม่ขอให้เนโรใจอ่อนนะ;(
    ทิ้งสองคนนั้นแล้วไปสืบเรื่องคนเดียวใจแข็งไว้นะลูก!!
    สาธุๆขอให้สองคนนั้นรู้สึกผิดเยอะๆไปเลยโฮะๆๆ
    ปล.อย่าใส่ใจค่ะนี่คือความอินส่วนตัว ฮาาาาาาา
    #326
    1
    • #326-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:06
      ใจเย็นๆนะฮะ เริ่มสงสารคุณหนูขึ้นมาบ้าง...
      #326-1
  11. #325 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 01:15
    ฮึ!! เรื่องยัยคุณหนูนั่นไม่ขอให้เนโรใจอ่อนนะ;(
    ทิ้งสองคนนั้นแล้วไปสืบเรื่องคนเดียวใจแข็งไว้นะลูก!!
    สาธุๆขอให้สองคนนั้นรู้สึกผิดเยอะๆไปเลยโฮะๆๆ
    ปล.อย่าใส่ใจค่ะนี่คือความอินส่วนตัว ฮาาาาาาา
    #325
    0
  12. #324 ภูตินิรันดร์ (@variana) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 21:32
    ไปหาทูร์รินๆๆๆๆๆ  ไปหาทูร์รินดีกว่าาาาา ปล่อยท่านอัศวินมังกรทั้งสองท่านให้ดูแลคุณหนูผู้อ่อนแอ และบอบบางไปเถอะ! เดี๋ยวเปลี่ยนไปเชียร์ทูร์รินซะเลยนี่ //อินอย่างแรง!

    ปล.มาต่อไวๆน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #324
    1
    • #324-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:07
      เนอะๆ ไปหาทูร์รินดีกว่า ไม่ต้องไปสนใจสองคนนั้นหรอก ชิ! #อินบ้าง
      #324-1
  13. #323 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 21:21
    จัดนางคุณหนูไปสักดอกสิคะ!! เห็นแล้วเจ๊หมั่นไส้มากกกก เอาให้หน้าแหกกลางชุมชนเลยจ้า
    ส่วนเนโร...งอนนานๆเลยนะลูกกก อยากเห็นคนดิ้นๆๆๆๆ
    #323
    1
    • #323-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:08
      หน้าแหกนี่อาจจะใช่ แต่อาจจะไม่ใช่คำเปรียบเทียบ อาจะจะ"หน้าแหก"จริงๆ
      #ใครสักคนในเรื่องได้กล่าวเอาไว้
      #323-1
  14. #322 FrontierZ (@magic_queen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 20:33
    หมั่นไส้ยัยคุณหนูนั่นอ่ะ จัดหนักๆเลยชินเอ้ยยยย!!!
    #322
    1
    • #322-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:08
      ใจร่ม นั่นผู้หญิงนะทุกคนอย่าลืมสิ!
      #322-1
  15. #321 N เอ็น (@nlm1122) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 18:32
    อ่อนแอขนาดนั้นตัวทำด้วยนุ่นรึไงคะ แบบเผลอแป๊บก็ลอยปลิวไปตามลมไรเงี๊ย :(
    #321
    1
    • #321-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:09
      ใจเย็นๆนะคะ เริ่มสงสารคุณหนุ มีแต่คนด่า
      #321-1
  16. #320 tsukijang (@momokokojang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 16:49
    อิคุณหนู ประสาทจริงแกหาผุ้ชายเองไม่ได้ไงยะ
    #320
    1
    • #320-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:09
      แร๊งงงงงงงงงงO[]o
      #320-1
  17. #319 kaew00000 (@kaew00000) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 13:14
    ง้าาาาาาาา~~~โรทิ้ง2คนไว้แล้วไปหาทูร์ดีกว่าเนอะๆๆๆ
    สงสารโรอะ😢😢
    มาอัพต่อน้าาาาาาาาา^_^
    #319
    1
    • #319-1 Pepper (@lovery1859) (จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2558 / 14:09
      เดี๋ยวพน.มาต่อ อดใจรอสักครู่!
      #319-1