Undertale Au ink x error

ตอนที่ 1 : การพบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    5 ก.ค. 63

โรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งเป็นสถานที่ที่ใหญ่

ทุกคนมารวมตัวเพื่อมาเรียนหนังสือแต่ที่แปลกก็คือเป็นโรงเรียนมอนเตอร์ ที่มีทั้งโครงกระดูก และมอนเตอร์ [ตัดบทเลยละกันมันจะยาวเอาสั้นๆพอ]


ณ ห้องหนึ่ง



คุณครูของโรงเรียน : นี่พวกเธอมีเด็กใหม่มาในห้องให้พวกเธอเงียบๆกันล่ะ


ทุกคน : ครับ/ค่ะ


คนที่เดินมาในห้องนั้นแต่งตัวเป็นชุดนักเรียนของญี่ปุ่น [ นึกภาพกันเอาเองน่า ] ใส่กระโปรงสีขาว ใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว เป็นอะไรที่เหมาะสมกับตัวเขาเองจริงๆ และเป็นที่ชื่นชอบของพวกผู้ชายแต่คนที่เดินมานั้นเป็นโครงกระดูกที่มีหมึกสีดำติดอยู่ที่แก้มด้านขวาของเขา เขามีดวงตาที่มีความพิเศษบางอย่างที่ตัวเขาเองรู้สึกยังไงมันก็จะเปลี่ยนไปด้วย ( ทุกคนก็น่าจะรู้อยู่แล้วนะ พอ )



แต่ก็มีโครงกระดูกตนนึงที่ดูแล้วไม่ชอบเลย ทุกคนเห็นแล้วว่าเขาน่ารัก แต่ว่าเขาคนนี้ไม่ชอบเลย ดูแล้วมันไม่เห็นมีอะไรใหม่เลยสักนิด ก็แค่โครงกระดูกธรรดา



โครงดูกตนนี้มีนามว่า เออเร่อ หรือว่าError sans นั้นแหละ ลักษณะของเขาก็คือมีอะไรไม่รู้ไหลออกมาจากตาแต่เป็นสีฟ้า แล้วเขาใส่ชุดนักเรียนผู้ชายของญี่ปุ่นเช่นเดียวกับ อิ้ง แต่ว่าชุดเขาจะดูเท่กว่าคนอื่น พอเขาใส่แล้วหล่อขึ้นมามากเลยทีเดียว แล้วเขาก็มีพลังที่สามารถเรียกแกสเตอร์บาสเตอร์ที่เป็นสีดำออกมาได้ แล้วสามารถใช้เส้นสีฟ้าสามารถรัดจนตายได้เลย [ แล้วแต่อารมณ์ของ เออเร่อเขานะ ] แต่ทันนั้น


คุณครู : นี่เธอไปนั่งตรงนั้นนะ


อิ้ง : ครับ


ซึ่งอิ้งนั้นได้ข้างเออเร่อ มันเป็นโต๊ะสองตัวที่ชิดกัน


เออเร่อ : ( ทำต้องเป็นตรูฟร่ะ )


อิ้ง : นายชื่ออะไรอ่ะ


เออเร่อ : เออเร่อจบไหม


อิ้ง : ชั้นชื่ออิ้งนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ (ยิ้มแบบหน้าขึ้นสี)


เออเร่อ : ( อย่ายิ้มแบบนั้นนะเฟ้ย มันจะทำให้ชั้น... ) ไม่ทันไรอิ้งก็แทรกขึ้นมาว่า


อิ้ง : ฉันเป็นเพื่อนกับนายได้ไหม


เออเร่อ : เอ่อออออ... ( ทำไงดีว่ะตรู )


อิ้ง : แปปหนึงนะ


เออเร่อ : (อะไรของนายอีกเนี่ย)


อิ้ง : เห้ มีอะไรงั้นเหรอ


?? : เธอไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนชั้นหน่อยสิ


อิ้ง : อืมได้สิ


และอิ้งกับ?? ได้ขอคุณครูไปห้องน้ำและหลังจากนั้นทันใดนั้นเด็กคนนี้นก็เริ่มคิดในใจว่า


?? : ฉันจะฆ่าเธอที่นี่แหละ หึหึ


?? : นี่ห้องน้ำอยู่ไหนแล้วอ่ะ ลืม •~• (555+)


อิ้ง : ลืมเหรอ ทำไงดีโรงเรียนใหญ่ซะด้วย


?? : ( จังหวะนี่แหละ ถีบแม่ง )


หลังจากเด็กคนที่มากับอิ้งนั้นเริ่มใช้ขาของเธอถีบไปที่ด้านหลังของอิ้ง ทำให้อิ้งล้มลงกับพื้น


อิ้ง : โอ้ย!!! (ขาชั้น...)


?? : นี่เธอคิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ ชั้นจะจับเธอฆ่าที่นี่แหละ


หลังจากนั้นเธอคนนั่นก็เริ่มเอามือข้างหนึงหยิบอะไรออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเธอ


อิ้ง : เอ๊ะ!! ( นั้นมันมีดนิ )


?? : หึ


อยู่ดีๆเธอคนนั้นเริ่มจับมือข้างขวาของอิ้งอย่างรุนแรง


อิ้ง : อ้าาา!!!


?? : นี่ก็แค่นิดเดียวเองนะ เจ็บแล้วเหรอ ( ชั้นจะพาเธอไปเดี๋ยวนี้แหละ หึหึ )


และก็มีโครงกระดูกดังขึ้น แกคิดว่าทำอะไรเพื่อนของฉันแล้วฉันจะไม่โกรธนะเว้ย ( พระเอกเรามาแล้ว ) ซึ่งทั้งสองคนตรงหน้าตกใจเป็นอย่างมากเพราะคนที่อยู่ตรงหน้าของทั้งสองก็คือ เออเร่อ


เออเร่อนั้นได้ใช้เส้นด้ายรัดตัวของเธอคนนั้นที่ทำร้ายอิ้ง แรงขึ้นเรื่อยๆ


?? : โอ้ยย!!


เออเร่อ : แค่นี้เจ็บแล้วเหรอ แกจะฆ่าเพื่อนฉัน แล้วแกร้องออกมาแบบนี้สำออยชัดๆเลยว่ะ ว่าไหม


?? : ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว


เอ่อเร่อ : ขอโทษนะ โอ้ยยมือลั่น


หัวใจของเธอคนนั้นก็แตกสลาย

เออเร่อ : ( คนแบบแกต้องไปเจอในนรก ถ้าแกจะฆ่าอิ้งอ่ะนะ น่าดีใจว่ะ )


อิ้ง : เออเร่อเรื่องนี้ต้องขอบคุณนาย แต่ว่านายฆ่าเธอแล้วฉันกลัวนายถูกไล่ออกอ่ะ


เออเร่อ : หึ ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้นอ่ะ แต่ว่านายลุกขึ้นมาก่อนเร็ว


อิ้ง : อืม


พออิ้งลุกขึ้นจากบนพื้นแล้วอิ้งก็ค่อยๆปัดกระโปรงของตนเอง และเสื้อของตนเอง และพูดกับเออเร่อต่อ


เออเร่อ : นายรีบๆไปห้องพยาบาลนะ เดี๋ยวแผลจะแสบกว่านี้ แต่ว่าเดี๋ยวฉันพานายไปเอง 


อิ้ง : ไม่เป็นไร ฉันค่อยถามคนอื่นๆก็ได้


เออเร่อ : แน่ใจนะ ( ฉันกลัวนายเป็นอะไรมากกว่านี้ก็เท่านั้นเอง )


อิ้ง : ขอบคุณมากๆนะเออเร่อ ( ยิ้มแบบหน้าขึ้นสี )


เออเร่อ : ( อีกแล้วนะหน้าแบบนั้นน่ะฉันนี่จะหัวใจวายแล้วนะ )


อิ้ง : งั้นชั้นไปแล้วน่าา~~


เออเร่อ : ไปเลยไป! ( แหมไล่เขาแบบนี้อิ้งจะงอลไหมอ่ะเออเร่อ


เออเร่อ : ไม่มีทางงอลแน่นอน


หลังจากนั้นอิ้งก็ได้ไปห้องพยาบาลแต่ว่าเออเร่อนั้นก็ได้สังเกตขาของอิ้งนั้นมีบาดแผลอยู่ ซึ่งตอนนี้อิ้งก็ได้เดินแบบเซไปมา เออเร่อก็ยังหายห่วงไม่ได้หรอกนะ และมันทำให้เออเร่อคิดว่า


เออเร่อ : (ฉันนี่ก็ยังหายห่วงนายไม่ได้นะอิ้ง หายเร็วๆล่ะ และอย่ายิ้มแบบนั้นอีกมันจะทำให้ใจของชั้นเต้นเร็วผิดปกติ ตั้งแต่นายเข้ามาฉันก็จะบ้าตายอยู่แล้วนะ หลังจากนี้คำว่าเพื่อนของนายจะไม่เป็นอย่างนั้นอีกแล้วล่ะ มันจะเป็นมากกว่าเพื่อน และ เพื่อนสนิท มันจะสนิทมากกว่าเดิมขึ้นเรื่อยๆ เพราะฉันน่ะ......... )

----------------------------จบ------------------------------------

จบกันไปแล้วเป็นยังไงกันบ้างคะ งงไหม ถ้างงก็ขอโทษด้วยนะคะ เออเร่อน่ะจะไม่เป็นฝ่ายลุกแต่ว่าเขาก็โหดใช่เล่นเลย น่ากลัว

เออเร่อ : อะไรน่ากลัวห่ะ


มิว : ถ้าขึ้นเสียงอีกจะลดบทนะคะอย่าลืมสิคะ


เออเร่อ : ก็ได้ ( ชิ )


อิ้ง : แล้วผมอ่ะ


มิว : ถ้าไม่เหมือนเออเร่อก็จะเพิ่มบทเรื่อยๆนะคะ


อิ้ง : ผมจะตั้งใจให้คนดูมีความสุขนะครับ


มิว : มันต้องแบบนี้สิ เห็นไหมเออเร่ออิ้งยังตั้งใจทำงานเลย ทำไมไม่เหมือนอิ้งเขาบ้าง


เออเร่อ : น่าหมั่นไส้ว่ะ (พูดเบาๆ )


มิว : อะไรนะคะคุณเออเร่อ


เออเร่อ : ป่าวววววครับผม


มิว : งั้นพวกเราไปแล้วนะคะ ถ้าใครชอบก็สามารถเขียนความคิดเห็นและเป็นกำลังใจให้พวกเราได้ สำหรับวันนี้ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคะ บายคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Palero (@Palero) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 09:03

    ต่อนะค่ะ เป็นกำลังใจให้น้า~~~
    #1
    0