เมียไร้อันดับ

ตอนที่ 7 : เมียไร้อันดับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 ก.พ. 64

และยิ่งเธอผลักไสมากขึ้นเท่าไร ก็รู้สึกเหมือนยิ่งทำให้จนมุมมากขึ้นเท่านั้น ในเมื่อเขามีพละกำลังมากกว่า อีกทั้งยังช่ำชองในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมากกว่าเป็นไหนๆ ทั้งปากทั้งลิ้นที่เขากำลังบดจูบเธออยู่ กำลังทำให้ภัทรลดาขาดอากาศหายใจ แข้งขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ไหว โชคดีที่มีร่างสูงใหญ่เป็นหลักยึด

เขาสนองตอบเธอด้วยการช้อนร่างของเธอขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่โต๊ะทำงานที่อยู่ห่างออกไป จนกระทั่งถึงที่นั่น เขาละมือจากแผ่นหลังของเธอไปปัดกองเอกสารที่อยู่บนนั้นร่วงหล่นลงพื้น จนหาทิศทางไม่ได้ แล้วก็วางร่างของเธอไว้ที่บนโต๊ะนั่นเอง

ฉันเปลี่ยนใจ...เธอบอกออกไปในที่สุด หนทางที่เลือกเดินน่ากลัวกว่าที่คิด

เขายกยิ้มขึ้นที่มุมปาก มองเธอด้วยสายตาวาววับ

เสียใจ คุณหมดโอกาสนั้นแล้ว

ใช่เพียงคำขู่ เมื่อเขาปลดเม็ดกระดุมเสื้อออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแข็งแรงที่ถูกซ่อนไว้ ความกลัวคืบคลานเข้ามาเกาะกุมใจหนักหน่วงขึ้น ร่างเล็กๆ สั่นเหมือนลูกนกตัวน้อยที่กำลังหลงทาง ดวงตาคู่สวยสั่นระริกสับสน ก่อนที่หัวใจดวงน้อยจะแกว่งไหว เมื่อเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดถูกปลดให้พ้นกาย แสดงทุกสิ่งที่ถูกซ่อนไว้ให้ปรากฏชัดแก่สายตา ไม่ว่าจะเป็นไหล่กว้าง กล้ามหน้าอก หรือว่าจะเป็นมัดเนื้อแข็งแรงที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบที่ตรงหน้าท้อง

ชานนท์เป็นผู้ชายที่มีดวงหน้าหล่อเหลา และร่างกายของเขาก็ช่างงดงาม อีกทั้งยังเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในเวลานี้ ใครๆ ก็ต่างปรารถนาอยากเป็นคนข้างกายเขาทั้งนั้น ภัทรลดาจึงเกิดความสงสัย ทำไมเขาถึงได้เลือกใช้วิธีนี้กับเธอ ในเมื่อ... เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่ขาดผู้หญิงข้างกายเลยสักนิด

คอลัมน์ซุบซิบลงภาพเขากับผู้หญิงมากหน้าหลายตาอยู่เนืองๆ ทั้งดารา นักร้อง นักธุรกิจ หรือแม้กระทั่งไฮโซคนดังก็ตาม คนเหล่านั้นมีหลายๆ อย่างที่เธอไม่มีด้วยซ้ำ แล้วทำไม... ทำไมเขาถึงเลือกใช้วิธีนี้กับเธอ ในเมื่อเขาจะหาใครที่ดีกว่าเธอก็ได้

ภัทรลดาอยากถามหาคำตอบจากเขา แต่เขาก็ไม่เปิดโอกาส เมื่อถูกภูเขากล้ามเนื้อโถมลงมาทาบทับ แนบชิดจนภัทรลดาสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ซ่อนไว้ด้วยความเสน่หาผ่านเสื้อเนื้อบางของเธอ กระทั่งซึมสนิทลงในผิวกายสาว เร่งอุณหภูมิของเลือดให้ร้อนผะผ่าว สะดุ้งเฮือกเมื่อมือใหญ่ของเขาลอดลึกลงไปใต้บราเซียสีอ่อน แล้วบีบขยำเนินเนื้ออิ่มที่ข้างใต้

“ฉันกลัว...” เธอสารภาพออกมาในที่สุด เพราะแต่ละจังหวะที่เขาทำให้ความรู้สึกชวนหวั่นไหว และแทบขาดใจเมื่อยามเขาก้มตัวลงใช้ปลายลิ้นที่ชื้นเปียกสัมผัสบนยอดออก เขาไล้เลียจนกระทั่งมันชูชันแล้วจึงดูดหายเข้าไปในโพรงปาก บังเกิดความสับสนภายในใจ ในเมื่อในสมองของเธอไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้ แต่ทำไม... ทำไมร่างกายของเธอถึงได้ทรยศ รู้สึกสะท้านสั่นลึกลงไปในช่องท้องน้อย ปลุกความปรารถนาที่เธอเองก็ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ให้ลุกขึ้นมาโลดแล่น

พิมพ์เนื้อหาตรงนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น