เมียไร้อันดับ

ตอนที่ 4 : เมียไร้อันดับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ก.พ. 64

บิดาของเธอพยายามปรับปรุงและแก้ไข แต่ดูเหมือนจะสายไป แต่นั่นยังไม่น่ากลัวเท่ากับการได้รู้ว่าเงินทุนที่เอามาปรับปรุงไม่ใช่ของบิดา หากคือจากคนตรงหน้าที่มีดอกเบี้ยมหาโหด

แล้วคุณล่ะ คุณพร้อมจะทุ่มเทมากแค่ไหน ชานนท์ถามภัทรลดา ดวงตาคู่คมสำรวจกิริยาของหญิงสาว ราวกับจะคาดคะเนอะไรบางอย่าง โดยที่เจ้าตัวไม่มีโอกาสได้ล่วงรู้...

แน่นอนค่ะ เราทุ่มเทกันมาก ภัทรลดาตอบกลับไปด้วยความดีใจ ไม่ได้รับรู้ถึงอันตรายที่ย่างกรายเข้ามาเลยแม้แต่น้อย

 ชานนท์พรายยิ้ม มองเธอด้วยสายตายินดี

ผมดีใจที่ได้ยินแบบนี้ เขาตอบกลับไปด้วยความสัตย์จริง เพราะนี่คือสิ่งที่เขากำลังต้องการมากที่สุดในเวลานี้

หมายความว่าคุณจะลองเปิดใจ? ภัทรลดาคิดเข้าข้างตัวเอง

รอยยิ้มบนเครื่องหน้าหล่อเหลาคลี่กว้างมากขึ้น

          ‘นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการไม่ใช่หรอกหรือ’

ได้ยินดังนั้น ดวงหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความกังวลของภัทรลดาสามารถยิ้มออกมาได้เต็มที่เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือนนี้

          ‘ฉันรู้อยู่แล้วค่ะว่าคุณต้องไม่ใช่คนที่แล้งน้ำใจ’ พร้อมทั้งรีบเปิดแผนการปรับปรุงโครงสร้างของฝ่ายบริหารและการตลาดออกมา เตรียมนำเสนอเขา

ไม่! ไม่จำเป็น ชานนท์รีบยื่นมือไปหยุดมือเล็กๆ ที่กำลังง่วนอยู่ ยังผลให้ภัทรลดาชะงักนิ่ง เธอแหงนขึ้นสบดวงตาสีช็อกโกแลตของเขาเป็นเชิงถาม

          ‘ฉันคิดว่าคุณอยากจะช่วยห้างสรรพสินค้าของเราเสียอีก’ แน่นอน น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง

ใช่’ เขาตอบ

‘...’ ภัทรลดามองสบดวงตาคู่นั้นเรียบนิ่ง เธอไม่เข้าใจ

ชานนท์ไม่อยากยืดเยื้อให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ จึงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า

‘ผมต้องการอย่างอื่น ที่ไม่ใช่กระดาษพวกนี้เป็นสิ่งแลกเปลี่ยน

แล้วคุณต้องการอะไรล่ะคะคุณนนท์ กรุณารีบบอกฉันมาเถอะค่ะ ถ้าฉันสามารถหามาให้คุณได้ คุณก็น่าจะรู้ว่าฉันต้องทำอยู่แล้ว เพราะคุณมีในสิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดในเวลานี้ ภัทรลดาตอบรัวเร็วจนแทบจะสำลัก เธอหวังกับการเจรจาครั้งนี้มาก

เขาจ้องสบตาเธอ พร้อมตอบสั้นๆ ว่า

          ‘ตัวคุณ!’

          ภัทรลดาเงียบไป แม้จะตกใจ ทว่าก็ยังพอมีสติ จึงถามกลับไปว่า

          ‘เอ่อ... คุณอยากให้ฉันไปทำงานกับคุณใช่ไหมคะ’ ถามด้วยดวงหน้าที่พยายามปั้นยิ้ม พยายามคิดเข้าข้างตัวเอง

ชานนท์ยิ้มตอบกลับมาให้

          ‘ใช่! ผมอยากให้คุณมาทำงานให้’

ภัทรลดายิ้มดีใจ หายใจได้ทั่วท้องขึ้น เธอไม่ได้มองเขาผิดไป ผู้ชายแสนสุภาพคนนี้ไม่มีทางคิดมิดีมิร้ายกับเธอแน่นอน แม้ว่าเธอจะได้ยินข่าวการเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่ากางเกงชั้นในของเขาก็ตาม เพราะเขาไม่เคยแสดงกิริยาเช่นนั้นกับเธอ ชานนท์ที่เธอเห็นเต็มไปด้วยความสุภาพ เขาให้เกียรติเธอเสมอมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น