เมียไร้อันดับ

ตอนที่ 14 : เมียไร้อันดับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    23 ก.พ. 64

 “คุณอยากรู้จริงๆ หรือว่าผมต้องการอะไร” เขาพูดพร้อมกับส่งสายตาที่แสดงความปรารถนาต่อร่างกายของเธอมาให้ สามารถทำให้ผิวแก้มของภัทรลดาระเรื่อขึ้นมาได้ทันที

“ต้องไม่ใช่ที่นี่ค่ะคุณนนท์ คุณจะมาทำตัวรุ่มร่ามใส่ฉันในที่ทำงานแบบนี้ไม่ได้ ได้โปรดเถอะนะคะ ให้ฉันหลงเหลือเกียรติไว้ให้ภูมิใจบ้างเถอะค่ะ”

“ดูพูดเข้า ทำเหมือนผมมั่วชนิดที่ไม่เลือกเวลาไปเสียได้”

“อืม คุณไม่ได้คิดทำในสิ่งที่ฉันกลัวก็รีบออกไปสักทีสิคะ” พร้อมทั้งเดินไปที่ประตู หมายเปิดเพื่อให้เขาเดินออกไป ในเมื่อเธอคงไม่สามารถคลายความกังวลใจลงได้ จนกว่าเขาจะออกไปจากห้องทำงานของเธอแล้วนั่นละ

หากก็ช้ากว่าคนตัวโต เมื่อเขาเดินอ้อมโต๊ะมาคว้าข้อมือของเธอ พร้อมทั้งกระตุกให้เข้าหา

ด้วยไม่ทันตั้งตัว ภัทรลดาเซเสียหลักไปกระทบกับแผ่นอกกว้างที่แสนแข็งแรง ชานนท์จึงยกแขนทั้งสองข้างมากอดเธอเอาไว้เสีย

เธอสบตาเขา แค่นาทีสั้นๆ ก่อนที่ดวงหน้าหล่อเหลาจะประทับลงมาที่บนกลีบปาก บดจูบเธอด้วยความถวิลหา ไม่สนว่าเธอจะต่อต้านมากเพียงใด เขาทำเหมือนกับพายุลูกใหญ่ที่พร้อมจะกวาดต้อนทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องหน้าให้เรียบราบคาบเป็นหน้ากลอง ไม่เว้นแม้กระทั่งการต่อต้านซึ่งเกิดจากกำปั้นของผู้หญิงตัวเล็กๆ เช่นเธอด้วยก็ตาม จนท้ายที่สุดภัทรลดาก็อ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของเขานั่นเอง เพราะถูกจูบของเขาสูบกลืนทุกอณูของลมหายใจ รวมทั้งเรี่ยวแรงทั้งหมด ทำให้แทบยืนอยู่ต่อไม่ไหว ต้องจับทึ้งเสื้อสูทของเขาเอาไว้ เพื่อไม่ให้ร่วงล้มไปกองอยู่กับพื้น

“ผมอยากครอบครองคุณตอนนี้เลย” เขาบอกเมื่อถอนกลีบปากออก และใช่แค่คำพูดเพียงเท่านั้น ดวงตาสีช็อกโกแลตก็บอกกับเธอเช่นนั้นเหมือนกัน

ภัทรลดาได้แต่มองเขาด้วยความตะลึงงัน

“ไหนบอกว่าไม่มีอารมณ์ไงคะ” นั่นคือคำถามที่คิดว่าดีที่สุดแล้ว ก่อนรู้สึกตัวว่าผิดถนัด เมื่อดวงหน้าหล่อเหลาคลี่ยิ้มออกมาและบอกกับเธอว่า

“นั่นมันก่อนที่ผมจะจูบคุณนะคุณดา ผมชอบลิปสติกกลิ่นพีชที่คุณทาในวันนี้นะ รสดีเป็นบ้า”

ภัทรลดาหน้าระเรื่อขึ้นมา จนสุกปลั่งยิ่งกว่าลูกตำลึงสุก

“ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องน่าละอายในห้องนี้จริงๆ นะคะคุณนนท์ ได้โปรดเถอะนะคะ อย่าทำแบบนี้กับฉัน” เพราะหากเขาต้องการจริง ภัทรลดาทราบดี เธอจะไม่มีวันหนีพ้นเงื้อมมือเขาแน่

“ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่คนใจร้าย” ปากว่า แต่มือยังคงกอดร่างในอ้อมแขนเอาไว้แน่น

“ก็ปล่อยสิคะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานขึ้น อยากได้อิสระจากเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น