เมียไร้อันดับ

ตอนที่ 11 : เมียไร้อันดับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ก.พ. 64

 หมายความว่าไงคะพี่ดล” ภัทรลดาไม่อยากคาดเดาเอาเอง วันนี้สมองของเธอไม่สามารถทำงานได้อีกต่อไป ความเป็นเหตุเป็นผลหายไปตั้งแต่ทราบถึงข้อตกลงของชานนท์แล้ว

“จะอะไรเสียอีก นอกจากจะทำตามข้อเสนอของเรา เขายืดเวลาให้เราน่ะสิดา เรานี่เก่งมากเลยนะ ที่สามารถทำให้เขาเปิดอ่านแผนของเราได้ เราไปทำอีท่าไหนเข้าล่ะเนี่ย

คนถูกถามกลับสะดุ้งเล็กน้อย ผิวแก้มระเรื่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาและเธอได้ร่วมกันทำไว้เมื่อค่ำนี้

ไม่รู้สิคะ ดาก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะพี่นนท์” ภัทรลดาอ้อมแอ้มตอบ เธอไม่อยากคิดถึงมันอีกแล้ว

เอาเถอะๆ จะอย่างไรก็แล้วแต่ เขาให้โอกาสเราแล้ว และพี่ก็ดีใจมาก พี่ขอบใจเราอีกครั้งนะดา ขอบใจ เราทำได้ดีมากๆ เลย เราต้องฉลองกันนะ”

ภัทรลดายิ้มเศร้า เธอทราบดีพี่ชายดีใจเพราะยังไม่ทราบความจริงทั้งหมด หากพี่ชายทราบว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง เขาก็คงทุกข์ใจไปไม่ต่างไปจากเธอ และไม่แน่ อาจจะแย่กว่าก็เป็นได้ ในเมื่อพี่ชายรักเธอยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด หากจะพูดว่าเธอคือดวงใจอีกดวงของพี่ชายก็คงไม่ผิดนัก

‘ดาขอโทษนะคะพี่ดล’ เธอพร่ำบอกภัทรดลในใจ หยาดน้ำตาเจ้ากรรมพาลจะไหลอยู่รอมร่อ และก่อนที่มันจะเกิดขึ้น ภัทรลดาก็ชิงขอตัวโดยอ้างว่า

“ดาเหนื่อยมากเลยค่ะพี่ดล ดาขอตัวก่อนนะคะ

ภัทรดลที่กำลังดีใจอยู่ ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของน้องสาวเลยสักนิด เขาคิดว่าน้องสาวแค่เหนื่อยตามที่บอกกล่าว ในเมื่อน้องสาวเป็นอีกคนที่ทุ่มเทกับการกอบกู้กิจการของครอบครัวมากไม่น้อยไปกว่าเขา จึงหลีกทางให้ในสิ่งที่ภัทรลดาต้องการ นั่นคือการได้พักผ่อน

ภัทรลดารีบบังคับเรียวขาให้ก้าวเดินตามปกติ จนกระทั่งสามารถเข้ามาอยู่ในห้องนอนของตน ซึ่งเป็นอาณาเขตที่เธอไม่ต้องฝืนแสร้งเล่นละครอีกต่อไป ร่างเล็กๆ ก็ทรุดลงร่ำไห้ที่หลังบานประตูไม้บานใหญ่

ดีเท่าไรที่พี่ชายของเธอไม่ได้เปิดไฟในห้องรับแขกขณะที่พูดคุยกับเธอก่อนหน้านี้ เขาจึงไม่เห็นว่าเธอมีดวงตาบวมแดงมากแค่ไหน และถ้าเขารู้ เรื่องอาจจะไม่ได้จบลงง่ายๆ แบบนี้ก็ได้

แล้วไหนจะร่องรอยที่ผู้ชายคนนั้นได้ทิ้งไว้อีก ภัทรลดาเพิ่งเห็นตอนจ้องมองตัวเองในกระจกในห้องอาบน้ำนั่นเอง ตามลำคอและผิวเนื้อของเธอมีรอยแดงๆ ซึ่งเป็นผลจากการกระทำจากเขาไปทั่ว เธอพยายามล้างมันออกด้วยสายน้ำ และสบู่ ขัดถูจนเลือดแทบซึมออกมา แต่ยิ่งล้าง มันก็ยิ่งฝังลึกลงไป และต่อให้รอยพวกนี้จะจางหายไปแล้วอย่างไร มันก็คงไม่สามารถทำให้อะไรๆ ดีขึ้นมาได้ ในเมื่อเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเธอไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

...ไม่มีภัทรลดาคนเดิมอีกแล้ว!

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอถูกถนอมและเลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหิน ไม่เคยปล่อยให้คลาดสายตา สำหรับบิดาและพี่ชายแล้ว เธอคือนางฟ้าน้อยๆ ที่น่าทะนุถนอม โดยไม่รู้เลยว่าในวันนี้เธอได้กลายเป็นผู้หญิงไร้เกียรติและศักดิ์ศรีไปเสียแล้ว ก็สมแล้วที่เขาจะพูดใส่หน้าด้วยถ้อยคำแล้งน้ำใจว่า

 

จะร้องไห้คร่ำครวญไปทำไม ผมไม่ได้บังคับคุณ คุณเลือกเอง คุณเสนอตัวให้กับผมเอง

 

          ภัทรลดาสัญญากับตัวเอง เขาจะไม่มีวันได้เห็นน้ำตาของเธออีก

...ไม่มีวัน!

ส่วนตัวเองนั้น...คงจะต้องอยู่กับมันไปจนกว่าเรื่องบ้าๆ นี้จะจบสิ้นกระมัง หรือไม่ ก็อาจจะไม่มีวันนั้นเลยก็ได้ ในเมื่อสิ่งที่เขาทำไว้ช่างยากแก่การลืมเลือน

...ฝันร้าย! เขาคือฝันร้ายที่สุดในชีวิตของเธอ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น