บำเรอแค้นแดนทราย (โรมานซ์ ฟิน กัดหมอนขาด)

ตอนที่ 14 : บำเรอแค้นแดนทราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 เม.ย. 64

          “ยัยแม่มดนั่นมันคงจะหึงเธอน่ะสิบี” เพียงนภาบอกพลางหรี่สายตา เจ็บแค้นแทนในยามคิดถึงปฏิกิริยาที่ครูฝึกสาวสวยคนนั้นแสดงความไม่พอใจใส่วาทิณี

          “หึง...ฉัน..?”

          “อย่ามาทำไร้เดียงสาไปหน่อยเลยย่ะ ใคร ๆ เขาก็รู้กันทั้งนั้นล่ะว่ายัยแม่มดนั่นเป็นเมียเก็บยูนิส ฉันว่าทางที่ดี เธอควรจะเลิกยุ่งกับยูนิส
เสียนะ ผู้ชายคนนี้ไม่รักใครจริงหรอก จีบไปเรื่อยล่ะ เข้าข่ายสมภารกินไก่วัดชัด ๆ อี๋... น่าขยะแขยง” เพียงนภาว่าพลางหยีตาแบะปาก ทำท่าว่ารังเกียจเสียเต็มประดา

          “ขอบใจนะที่เตือน” วาทิณีบอกไปโดยไม่ใส่ใจนัก หัวเด็ดตีนขาดยังไง เธอก็คงไม่สามารถเลิกยุ่งกับผู้ชายคนนี้ได้ เพราะเขาเปรียบเสมือนกุญแจดอกสำคัญที่จะนำเธอไปสู่การพบเจอชีคบิลาล

          ก่อนมาสมัครเป็นแอร์โอสเตสของสายการบินอามาร์แอร์ วาทิณีได้ข้อมูลมาว่า ชีคบิลาลทุ่มเทให้กับการทำงานมาก โดยเฉพาะธุรกิจสายการบิน เขามักจะเข้ามาดูแลงานตรงส่วนนี้ด้วยตัวเองอยู่บ่อย ๆ ทว่ากว่าสองเดือนที่ผ่านมา ได้พิสูจน์แล้วว่า สิ่งที่เธอได้ยินมาไม่เป็นความจริง เพราะชีคไม่เคยย่างกรายเข้ามาเหยียบที่นี่เลย มีเพียงยูนิสที่คอยเป็นหูเป็นตาทำงานทุกอย่างให้ เธอจึงต้องไปตีสนิทกับเขาเอาไว้ เพื่อใช้เป็นบันไดไปหาชีคหนุ่ม โดยหารู้ไม่ ชีคบิลาลมาตรวจตราบ่อยมาก แต่เลือกช่วงที่เธอไม่อยู่ก็เท่านั้น ซึ่งก็เป็นเวลาหลังเลิกงานไปแล้ว และเขาก็ไม่เคยลืมเธอเลย ยังคงติดตามข่าวคราวความเคลื่อนไหวของเธอมาโดยตลอด ตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเหยียบย่างแผ่นดินแห่งอามาร์แล้ว

          “นำมาเป็นที่หนึ่งอีกแล้วเหรอเนี่ย” ชีคหนุ่มย่นคิ้วขมวดยุ่งด้วยความแปลกใจ

          “ครับชีค ข่าวว่าคุณวาทิณีเก่งกว่าใครเพื่อนเลยนะครับ ไม่ว่าจะเป็นข้อเขียนหรือภาคปฏิบัติ เธอก็ทำได้ดีที่สุด ไม่เชื่อก็ลองดูรายละเอียดของการประเมินก็ได้ครับ”

          ชีคหนุ่มพลิกกระดาษอีกแฟ้มดู เป็นจริงอย่างที่อันวาบอกทุกประการ

          “ยัยปากร้ายคนนั้นมีดีกว่าที่เราคิดเอาไว้อีกนะนี่”  ก่อนวางเอกสารในมือลง แล้วก้าวเท้าออกไปจากห้อง

          “ชีคจะไปไหนครับ” อันวารีบถามด้วยความสงสัย

          “อยากตรวจตราดูความเรียบร้อยของสำนักงานใหญ่หน่อย นานแล้ว ไม่ได้เดินสำรวจในช่วงที่คนอื่นๆเขาทำงานกัน ไม่รู้ว่าจะมีอะไรให้น่าแปลกใจบ้าง”

          “ผมไปเป็นเพื่อนนะครับ”

          “ไม่ต้องหรอก เราอยากจะไปคนเดียวมากกว่า ไม่อยากจะทำอะไรให้เอิกเกริก”

          อันวายิ้มเจ้าเล่ห์ มองชีคด้วยสายตาพราวระยับ ทำให้ชีคหนุ่มเริ่มร้อนตัว จึงใช้น้ำเสียงดุ ๆ เข้าข่ม

          “ทำไมหรือ การที่เราจะไปดูกิจการของเรานี่มันน่าขำมากรึไง”

          “ป่ะ...เปล่า เปล่าครับ ไม่มีอะไรครับ งั้นผมทำงานของผมต่อเลยนะครับ ขอให้ชีคมีความสุขกับการตรวจเยี่ยมสำนักงานใหญ่นะครับ”
อันวากล่าวล้อเลียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เพราะอันวารู้ดี งานที่ว่าคงไม่พ้นการไปสอดส่องดูพนักงานใหม่เป็นแน่

          ‘เห็นทีชีคคงได้สละโสดคราวนี้ล่ะ’ อันวาคิดด้วยความซุกซน เพราะเขาไม่เคยเห็นชีคหนุ่มสนใจผู้หญิงคนไหนดังเช่นที่กำลังสนใจวาทิณีอยู่เลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น