ทัณฑ์ลวงสีน้ำผึ้ง (ท้องแล้วหนี)**

ตอนที่ 23 : ทัณฑ์ลวงสีน้ำผึ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 เม.ย. 64

“ไม่ล่ะ พี่อิ่ม และเอียนมากๆ คงกินอะไรไม่ลงแล้วล่ะวันนี้ เขาแกล้งลากเสียงยียวน รู้สึกขัดตาเมื่อเห็นชลิตกุลีกุจอเอาเอาใจแพรพลอย คะนึงนางเองก็รู้สึกเจ็บแปลบกับท่าทีของชลิต เสียงคุยกะหนุงกะหนิงของทั้งคู่ทำให้บรรยากาศดูมึนตึงอย่างประหลาด

          “กลับกันได้หรือยัง” ชรัณย์โพล่งขึ้นมาเมื่อกินอาหารเสร็จ

          ชลิตหันมาหัวเราะแก้เก้อกับพี่ชาย

          “จะรีบไปไหนกันล่ะครับพี่ลิต ยังไม่ได้กินของหวานเลย”

          “นั่นน่ะสิคะ เมื่อกี้นะพลอยอ่านเมนูผ่านๆ มีของหวานให้เลือกตั้งหลายอย่าง โดยเฉพาะรังนก ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่พลอยยังไม่เคยกินเลย พลอยอยากชิมจังเลยค่ะคุณลิต”

          ‘ตะกละ!’ คำๆ นี้สามารถอธิบายตัวตนของยัยนางร้ายดาวยั่วนี่ได้เป็นอย่างดี ชรัณย์คิด

          “ครับ เดี๋ยวผมจะสั่งให้นะครับ แล้วเราล่ะยัยนาง จะเอาอะไรไหม”

          “อืม... ไม่รู้สิคะ นางขอเลือกดูก่อนนะคะ” คะนึงนางบอกพลางเลือกดูเมนู

          “โอ๊ย เราเลือกนาน เดี๋ยวพี่พาเราไปดูตัวอย่างที่ชั้นล่างเลยดีกว่า”

          ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายตอบรับ ชลิตก็รีบฉุดข้อมือเล็กๆ ให้เดินตาม แต่ก่อนจะออกไปก็ไม่วายหันมาบอกผู้ร่วมโต๊ะอย่างมีมารยาท

          “ผมขอตัวสักครู่นะครับ เชิญคุณพลอยกับพี่รัณนั่งคุยรอผมกับยัยนางไปก่อน”

          พูดจบชลิตก็จากไป แพรพลอยอยากจะลุกตาม ทว่ามือหนากลับคว้าเอวคอดของเธอเอาไว้พลางรั้งให้นั่งลงกับที่

          “ไม่ได้ยินรึไง นายลิตมันบอกให้คุณนั่งตรงนี้กับผม หรือว่าคุณกลัวผมจนไม่สามารถอยู่ใกล้ได้เลยสักนาที”

          “ใครบอกว่าฉันกลัวคุณ ฉันรังเกียจคุณต่างหาก อย่าว่าแต่สักนาทีเดียวเลย แค่อึดใจเดียวฉันยังไม่อยากจะเสียเวลาจะเสวนากับคุณ”

          “หึๆ ก่อนหน้านี้คุณไม่เห็นจะมีทีท่าว่าเกลียดผมเลยนี่”

          “ก็นั่นมันต่อหน้าคุณลิตนี่คะ ฉันไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ”

          “อ้อ... ยอมรับแล้วสินะว่าเล่นละคร แต่ไม่ว่าคุณจะพยายามสักแค่ไหน คุณก็ไม่มีวันได้เป็นสะใภ้ของพิพัฒนกิจภูวดลหรอก คนที่คู่ควรกับนายลิตต้องโน่น คะนึงนางโน่น ทั้งหน้าตา การศึกษา ชาติตระกูล เหมาะกันทุกอย่าง พูดมาขนาดนี้แล้ว หวังว่าคุณคงจะเข้าใจนะแพรพลอย ตัดใจได้แล้ว”

          เขาคงนึกว่าคำพูดนั้นจะทำให้เธอสูญเสียความมั่นใจได้ ทว่าเปล่าเลย เธอกลับรู้สึกขำไปเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้ตานี่บริหารธุรกิจนับร้อยล้านพันล้านมาได้อย่างไร แค่จิตวิทยาง่ายๆ ยังไม่สามารถนำเอาออกมาใช้ได้ ถ้าเพียงแต่เขาจะพูดดีๆ และเปิดใจรับฟังเธอบ้าง เรื่องราวทุกอย่างก็คงลงเอยได้ง่ายขึ้น ทว่าภายในใจของเขากลับมีแต่อคติ มองเธอในแง่ร้ายมาโดยตลอด อธิบายไปให้ฟังก็เท่านั้น คงไม่พ้นกล่าวหาว่าเธอแก้ตัวเป็นแน่ หญิงสาวจึงเลือกที่จะยอมรับในข้อกล่าวหานั้นเสียเอง แล้วต่อสู้กับเขาด้วยตาต่อตา ฟันต่อฟัน“ฉันไม่สนหรอกค่ะว่าใครจะเหมาะกับเขา มีเพียงสิ่งเดียวที่ฉันสนใจ นั่นก็คือเขาเลือกฉัน เขาขอฉันเป็นแฟนเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้นี่เองค่ะ อีกทั้งสัญญาว่าจะแต่งงานกับฉันทันทีที่เขาได้รับเลือกเป็นส.ส. เพราะฉะนั้นหยุดคิดที่จะทำให้ฉันกับคุณลิตต้องแตกแยกกันเสียที เพราะคุณไม่มีวันทำสำเร็จ”

          “ฮึ! อีกตั้งหลายเดือนกว่าจะถึงวันนั้น อย่าเพิ่งชะล่าใจไปเลย” แบะปากบอกด้วยความหมั่นไส้

          “คุณพูดเหมือนกับว่าคุณจะสามารถทำให้ฉันกับคุณลิตเลิกกันได้อย่างนั้นแหละ”

          “ได้ไม่ได้ เดี๋ยวเธอก็รู้!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น