ทัณฑ์รักสีเพลิง (ท้องแล้วหนี)

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    10 พ.ย. 62

        “ยัยดาวเป็นลูกสาวของโสเภณี.. ยัยดาวเป็นลูกสาวของโสเภณี..”

          ในเมื่อห้ามกันดีๆ ไม่ได้ เธอก็เห็นทีว่าจะต้องใช้กำลังเสียแล้ว เด็กหญิงร่างกายเก้งก้างปรี่เข้าไปทำร้ายเด็กหลายคนที่กำลังกล่าวล้อเธออยู่ด้วยความเจ็บใจ แต่เธอลืมไป เธอเป็นหัวเดียวกระเทียมลีบ ไม่มีเพื่อน ไม่มีพวกพ้อง ไม่สามารถที่จะสู้กับแรงของเด็กชายและหญิงที่ที่กำลังรวมหัวกันแกล้งเธอได้ ผลสุดท้ายเธอจึงต้องกลับมาบ้านในสภาพดูไม่ได้ เจ็บช้ำดำเขียวไปทั้งตัว

        “ใครทำอะไรดาว ใครทำให้ลูกสาวแม่มีสภาพแบบนี้” จันทร์ฉายที่ถูกห่อหุ้มด้วยเครื่องแต่งกายสวยหรูรีบวิ่งเข้าไปเช็ดน้ำตาให้บุตรสาว พลางคาดคั้นหาคำตอบ แต่เด็กหญิงกลับก้มหน้านิ่ง เธอจึงเดาเอาเองว่าคงจะเป็นเรื่องเดิมอีกเป็นแน่แท้

“โดนเด็กคนอื่นๆ แกล้งมาอีกแล้วใช่ไหม แม่ทนไม่ไหวแล้วนะ แม่ต้องไปพูดไปตักเตือนให้พ่อแม่ของเด็กพวกนั้นรู้บ้างแล้วล่ะ ว่าลูกๆ ของพวกเขาทำอะไรกับลูกสาวของแม่บ้าง”

        “อย่านะคะแม่ อย่าไป” รัศมีดาวรีบร้องมารดาของเธอเอาไว้

        “หนูยังจะมาห้ามแม่ไว้อีกทำไม พวกเขาทำร้ายหนูนะ แม่จะต้องบอกให้ผู้ปกครองของเด็กพวกนั้นตักเตือนเขาบ้าง ดูสิ ทำร้ายหนูจนเจ็บไปทั้งตัวเลย แม่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ดาวไม่ต้องห้ามแม่ แม่จะไป”

        “ไม่นะคะแม่ อย่าไป หนูไม่อยากให้แม่ได้ยินคำพูดร้ายๆ จากพวกเขา”

        จันทร์ฉายชะงักฝีเท้าแล้วเลิกคิ้วโก่งงามของตนขึ้นด้วยความสงสัย “คำพูดอะไร”

        คราวนี้บุตรสาวของเธอกลับเงียบ จันทร์ฉายจึงขู่      

“ถ้าดาวไม่บอกแม่ แม่จะไปถามพวกเขาเอง”

        “อย่านะคะ หนูบอกแล้ว... หนูบอกแล้วค่ะแม่ แต่แม่อย่าไปหาเขานะคะ คือ... คือพวกเขาชอบล้อหนู พวกเขาหาว่าหนูเป็นลูกของโสเภณี”

          จันทร์ฉายถึงกับตะลึงงันไปชั่วครู่ เธอพยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะปกปิดไม่ให้บุตรสาวรู้เรื่องนี้ แต่สุดท้าย... ความลับก็ไม่มีในโลกจริงๆ

        “แม่อย่าโกรธพวกเขาเลยนะคะ” รัศมีดาวรีบเข้าไปกอดร่างที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงของมารดาเพื่อส่งผ่านกำลังใจไปให้ท่าน “นะคะแม่ อย่าโกรธพวกเขาเลย เพราะหนูรู้ว่าพวกเขาพูดโกหก พวกเขาก็แค่อิจฉาที่หนูมีของเล่นเยอะกว่า และมีข้าวเครื่องเครื่องใช้ที่ดีกว่าพวกเขาก็เท่านั้น แม่ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอกค่ะ ถึงใครจะเข้าใจแม่หรือไม่ หนูก็เชื่อแม่ หนูเชื่อว่าแม่ไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขากำลังกล่าวหา”

        จันทร์ฉายได้ยินดังนั้นก็ถึงกับเข่าอ่อนทรุดตัวลงไปนั่งที่พื้นอย่างคนหมดแรง เธอไม่ได้โกรธในสิ่งที่คนพวกนั้นพูด หากแต่เธอกำลังละอายต่อความจริงต่างหาก ความจริง... ในสิ่งที่เธอกำลังเป็น!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

18 ความคิดเห็น