แม่งเซ็ง

วันนี้ถือว่าเป็นวันที่เราหัวเสียมากที่สุด

นอกจากจะคุยกับไอ้ส้มไม่รู้เรื่องแล้ว

ที่รักเค้ายังไม่มาโรงเรียนอีก

ไปซ้อมรับปริญญา

ทิ้งเค้ามาโรงเรียนคนเดียว

บ้าๆๆๆ

เอาเหอะ..ก็เค้าติดงานทางนู้นจริงๆนี่หน่าเนอะ

เฮ้อ..

มันจะรู้บ้างมั้ยว่ากูโคตรเป็นห่วงมันเลย

เป็นเชี่ยไรแม่งก็ไม่เคยบอกไรเลย

แล้วคิดว่ามีอะไรแล้วไม่บอกมันจะดีกว่าเหรอวะ

แม่งเหอะ

เห็นกูเป็นอะไรวะ

กูไม่ใช่เพื่อนเมิงแล้วงั้นสิส้ม

มีอะไรมึงถึงไม่พูดกับกูอะ

ก็ได้..

ถ้างั้นมีอะไรมึงก็เก็บไว้เองคนเดียวก็แล้วกัน

กูไม่เกี่ยว

ทุกอย่างแล้วแต่มึง

ตามใจมึง

มีอะไรก็ไม่ต้องบอกกู

ถ้ามึงคิดว่ามึงไม่ใช่เพื่อนกูแล้ว...

ก็แค่นั้น

กูม่ชอบ..

มีอะไรทำไมเมิงไม่พูด

ชอบทำตัวงี่เง่านะมึงอะ

- -**

เฮ้อ...

เมื่อวาน ไปราม 30 มา

ไปกะที่รัก

แล้วก็ไอ้ส้ม

แบบว่า

อ๊าย...เขินๆๆๆๆ

จะเรียกว่าเดทที่สองได้เปล่านะ

อื้มๆๆ

คงใช่ๆ

อืม...ไปแล้วมีแต่คนมอง

ตอนแรกนะ

เราก็เดินจูงมือกับไอ้ส้ม

แล้วผ่านหน้าป้ายรถเมล์

แล้วมีผู้ชาย 3 คน

มองเรากะส้มแบบว่ายิ้มๆ

เราเลยหันมาคว้าแขนดาร์ลิงค์

ฟั่บ

แม่งทำหน้าเหวอเลยอะ

พอหลุดมาจากตรงนั้นได้สักแป๊บ..

แม่งฮาก๊ากเลย

สุดยอด แม่งเหอะ

หน้านี่เหวอเลยอะ

นี่เป็นส่วนหนึ่งนะ

อีกครั้งนึง..หน้าราม

ไอ้ส้มเดินเดี่ยว เค้าเดินเดี่ยว ที่รักเค้าเดินเดี่ยว

ไอ้ส้มเดินนำ

เค้าเดินกลาง

ที่รักเดินตามหลัง

มีคนขายแผ่นเอ็มพีอ่ะ

เค้าจะหยิบแผ่นเอ็มพีแล้วก็จะยื่นให้ไอ้ส้ม

แต่มันรีบเดินหนีไปก่อน คนขายเลยหันมาหาเราแทน

แล้วก็แบบว่า..

น้องครับ..อกหักอยู่รึเปล่าครับ

เราหันไปคว้าแขนตาบ้าแล้วก็เดินลอยหน้าลอยตา

มากับแฟนค่ะไม่ได้อกหัก

แม่งอย่างฮาอ่ะ

แต่เราได้ยินมาแว่วๆนะประมาณว่า

หน้าแตก..

อะไรทำนองเนี้ยะ

ฮาพ่ะย่ะค่ะ

เฮ้อ...

กลับบ้านและดีกว่า บะบายๆๆ