[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 8 : The beginning of heart 7 (Nik & Same)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 เม.ย. 58

The beginning of heart 7 ( Nik & Same )



- Nik Past -


          นี่ก็จะ 10 โมงแล้วไมไอหมอกยังไม่มาอีก ผมได้แต่มองอีกคนที่ทำหน้าเหม็นเบื่อ...? แล้วเชี่ยหมอกแม่งทำอะไรอยู่ไหนว่ะ ผมเลยกดโทรศัพท์โทรออกไปหามัน สายเรียกอยู่นานกว่าจะรับ

          'ไร' มึงเข้าใจไรผิดป่ะครับ กูนี่ต้องถาม

          "มึง อยู่ ไหน" เค้นเสียงย้ำถามทีคำ หงุดหงิดครับ

          'ก็อยู่นี่แหละ'

          "มึงอยู่ส่วนไหนของห้าง"

          'เรื่องไรกูจะต้องบอกมึง' กวนตีน นัดพวกกูมา แต่ไม่บอกว่ามึงอยู่ไหน?

          "ตกลงมึงจะมาไม่มา"

          'กูอยู่กับพี่คิน'

          "ไอเหี..." อดจะด่ามันไม่ได้ครับ แต่ไม่ทันได้ด่ามันพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

          'นี่กูเปิดโอกาสให้มึงเลยนะครับเพื่อน'

          "หืมม" ตอนแรกผมก็งงนะว่ามันพูดอะไร แต่พอเห็นอีกคนที่ยืนเยื่องอยู่ข้างหลังผม...

          'ว่าไง กูไปตอนนี้ก็ได้นะ' สงสัยผมคงเงียบนานไปหน่อย

          "ไม่ต้อง ขอบใจ" พูดจบผมชิงตัดสายทันที

          "ว่าไง"  เซมเดินเข้ามาใกล้ๆเลิกคิ้วถาม

          "มันติดธุระกับครอบครัว มาไม่ได้"  พูดจบเซมก็เดินออกไป ผมจำเป็นต้องรีบเดินตาม "จะไปไหน"

          "ก็กลับดิ ถามมาได้"  หันมาบอกผมแล้วก็เดินต่อ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่รุ่นราวคราวเดียวกับผมเดินตรงไปทางเซม

          "บังเอิญจังเลยนะ"  ถ้าจำไม่ผิด คงเป็นคนที่ผมเจอที่ห้องน้ำวันนั้น ผมรู้มาว่ามันอยู่คอมห้อง 3

          "ความจริงก็ไม่อยากบังเอิญหรอก" ผมเดินเข้าไปหาเซม พูดออกไปแบบไม่ใส่ใจนัก คว้ามือเซมให้เดินตามออกมา ได้ยินเสียงมันสบถด่าไล่หลัง

          "หนอยมึง.."

          ผมพาเซมออกมาจากคนกลุ่มนั้นจนมาถึงหน้าโรงหนัง ทันใดนั้นอีกคนก็ดึงมือออกจากการกอบกุมของผม

          "พามานี่ทำไม จะกลับ"

          "ก็ตอนแรกตั้งใจจะมาดูหนังไม่ใช่หรือไง ไหนๆก็มาแล้วน่า"  ผมเลิกคิ้วถามอีกคน แต่กลับไม่ได้คำตอบ แถมยังชักสีหน้าใส่กันอีก

          "มานี่" ผมจับมืออีกคนกึ่งเดินกึ่งลากมายังจุดซื้อตั๋วหนัง กดเลือกรอบเลือกที่นั่งซื้อตั๋วเสร็จสรรพ หันมาเห็นอีกคนยังทำหน้าเหมือนเดิม... ผมชักจะขัดข้องใจแล้วนะ

          "อย่าทำหน้าเป็นตูดลิงหน่อยเลย"

          "ยุ่งไรว่ะแม่ง" เห็นตัวเล็กๆน่ารักงี้ แต่อย่าให้พูด

          "เหลืออีกครึ่งชั่วโมงหนังเข้า"

          "บอกใคร"

          "ปากดี"

          "กวนตีน" ....ครับ ผมมักจะโดนเซมว่าอย่างงี้เสมอ

          "เฮ้อ ไปหาอะไรกินด้วยกันหน่อย หิว"

         
ไม่ต้องรอคำตอบ ผมก็ลากคนทำหน้าตูดออกมาจากหน้าโรงหนังทันที ได้ยินเสียงสบถด่าเจื่อๆอยู่ตลอดทาง แต่ก็แปลกที่มันไม่ได้ทำให้ผมหงุดหงิด แต่มันกลับทำให้ผมอยากจะขำซะยังไงอย่างงั้น ฮ่าๆ เขาว่ากันว่าของหวานจะทำให้คนอารมณ์ดีขึ้น จริงหรือเปล่านะ แต่แล้วผมก็ต้องชะงัก

         
ไอหมอกกับพี่คินนั่งอยู่ในร้าน

          "อะไร ปล่อยได้แล้ว"

          คนข้างๆเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย ผมไม่ตอบแต่รีบพาเซมออกจากตรงนี้ทันที จะให้เห็นไอหมอกไม่ได้ เดี๋ยวพวกผมจะซวยเอา ผมเลยเลี่ยงพามาร้านอาหารญี่ปุ่นที่อยู่อีกทาง

          "อะไรว่ะ น่ารำคาญ"

          "นั่งลง" ผมบอกอีกคน แต่ไม่ยอมนั่งลงสักที "นั่งลงเถอะหน่า"

          "เออแม่ง" แล้วก็ยอมนั่งแต่โดยดี

          สักพักพนักงานก็เดินเข้ามารับออเดอร์

          "กินอาหารญี่ปุ่นได้เปล่า"

          "อย่าดูถูก" เซมพูดเสียงหนักๆ ผมได้แต่เลิกคิ้วมอง "ของโปรด" ...ก็นึกว่าอะไร พูดพลางยักคิ้วล่อผม ตลกวะ ฮ่าๆ

          เรากินกันไปสักพัก ต่างคนต่างก็ไม่พุดอะไร แต่ดูท่าทางเซมจะชอบอาหารญี่ปุ่นไม่น้อย ดูๆไปกินเยอะกว่าผมซะอีก ตัวแค่นี้ยัดลงไปได้ไง รู้สึกผมจะอดแกล้งไม่ได้

          "ไปอดอยากมาจากไหน"

          "อย่ายุ่งหน่า" ตอบไม่ใส่ใจนัก กินสำคัญกว่า?

          "คือใครจ่าย"

          "อยากเสนอตัวเองทำไม" ครับ..? ดูท่าทางเซมคงมีความสุขกับการกินมาก รู้งี้ผมน่าจะพามาร้านอาหารญี่ปุ่นตั้งนานแล้ว

          หลังจากกินกันจนอิ่มท้อง ก็ถึงเวลาที่หนังเข้าพอดี ระหว่างดูหนังต่างคนก็ต่างเงียบ ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา จนกระทั่งออกจากโรงหนัง


          "จะไปไหนต่อเปล่า"

          "จะให้ไปไหนอีก" ตอบเสียงเหื่อยๆ ผมเลยไม่อยากจะอะไรมาก

          "งั้นก็กลับ เดี๋ยวไปส่ง" ผมพาอีกคนเดินออกมาที่โรงจอดรถ

          "ไม่ต้อง กลับเองได้"

          "หืมม" ด้วยความที่ดื้อเถียงไม่หยุด ผมจึงดันอีกคนให้ชิดกับเสา ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูอีกคนเสียงเบา "ไม่ค่อยชอบให้ใครขัดใจเท่าไหร่" จับใบหูอีกคนแผ่วเบา "พูดดีๆแล้วนะ..." กระตุกยิ้มมุมปาก แล้วยอมผละออก ก็..เสียดายอยู่นะ

          "ทะ..ทำบ้าอะไร ไม่อายใครเขาไง"  เซมพูดเสียงตื่นๆ หันมองซ้ายมองขวา

          "ไม่เห็นมีไรต้องอาย" โรงจอดรถไม่ค่อยมีใครมาเดินกันหรอกครับ แต่ก็ไม่ได้รับรองว่าไม่มี

          "หน้าด้าน"

          "หึ"

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น