[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 6 : The beginning of heart 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 เม.ย. 58

The beginning of heart 5



          "หมอก ตื่นได้แล้ว"  เสียงกระซิบข้างหูแผ่วเบาทำให้คนหลับยังเคลิ้มอยู่ในผวัง

          "อื้มม"

          "ตื่นนะครับคนดี"  ปลายจมูกเริ่มคอเคลียที่ผิวแก้ม

          "ตื่นก็ได้ฮะๆ"  ขยี้ตาสลึมสะลือ มองเห็นอีกฝ่ายคลี่ยิ้มบางๆให้ นี่ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย

            ปึ้งงง ๆๆ !!

          เสียงอะไร ?

          "เชี้ยหมอก ตื่นโว้ยย"  เสียงแหกปากข้างหูผม ไอเหี้ย หูกูจะแตก

          "โว้ยย ตะโกนหาแป๊ะมึงเหรอ"  ผมโวยกลับทันที

          "กูเรียกเป็นสิบรอบแล้วเหอะ มัวฝันกลางวันอยู่ไง"  ว่าเสร็จมันก็เก็บของใส่กระเป๋า เลิกเรียนแล้วหรอเนี่ย?

          "ถ้ามึงไม่ปลุกกู ป่านี้กูคงได้ไปถึงไหนถึงไหนกับพี่คินกูแระ"

          "เหอะ ฝันเฟือง"  ทิ้งคำอวย แล้วมันก็เดินออกจากห้องไป

          ผมเรียนที่นี่มาสัปดาห์นึงแล้วครับ วันนี้เป็นวันศุกร์ ช่างเป็นวันที่มีความสุขที่สุดเลยเว้ย ผมเลยรีบเก็บหนังสือยัดใส่กระเป๋าลวกๆ แล้วรีบวิ่งตามไอนิกไป

          "พรุ่งนี้มึงจะไปเที่ยวไหนไหมครับ"  วันเสาร์นี่ครับ ผมก็อยากจะไปเที่ยวบ้างไรบ้าง

          "กูไม่ว่าง"

          "อะไรว่ะ"  ได้แต่สถบครับ ขี้เกียจพูดไรมาก หันหลังไปดูเพื่อนที่กำลังกู่ออกจากห้อง ชวนคนอื่นไปก็ได้ว้า แล้วตาผมก็ไปสะดุดเข้ากับใครบางคน..หึ

          "เซม"

          "ว่าไงหมอก"

          "พรุ่งนี้หยุด ไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ"

          "ก็ถ้าไม่มีใครชวนไปไหนก็อยู่บ้าน"  เซมพูดหน้าเบื่อๆ

          "ไปเที่ยวกับเราม้ะ"

          "เอาดิ ที่ไหน"

          "เดี๋ยวค่อยทักเฟซไปบอก"

          "โอเค แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ บาย" เซมยิ้มกริ่มบอกตกลง แล้วก็เดินออกไป

          "บ๊ายบาย"

          "พรุ่งนี้ไปเที่ยวไหน"  โอ๊ะ รู้สึกผมจะปล่อยให้เพื่อนผมคนนี้กลายเป็นคนนอกไปนาน

          "ไม่รู้ ดูก่อน"  ผมตอบไม่ใส่ใจนัก

          "กูไปด้วย"

          "ไหนบอกไม่ว่างไงครับ"

          "เหอะ"  ทำมาหะมาเหอะใส่กู เดี๋ยวกูก็ไม่ให้ไปด้วยซะหรอก

          "เดี๋ยวกูค่อยบอกแล้วกันเนอะ" มันพยักหน้ารับ แล้วเดินนำไปเงียบๆ ...อย่านึกว่ากูไม่รู้นะเพื่อน ฮ่าๆ

 

          ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มครึ่ง ผมจัดการเปิดคอมเข้าเฟซ บอกที่เที่ยวไอนิกและเซมเสร็จสรรพ เราจะไปดูหนังกันครับ ตอนนี้กำลังมีหนังเข้าใหม่ท่าทางจะสนุก เสร็จผมก็นั่งตอบแชทคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย ความจริงผมก็ไม่ได้ฮอตอะไรหรอกนะ ผมแค่เป็นคนเฟรนลี่ เลยมีคนคุยด้วยเยอะนิดนุง คึคึ ไปส่องพี่คินดีฟ่า....


          จะว่าไปพี่คินก็ดูฮอตแฮะ คนติดตามก็เยอะ ดูๆรูปพี่คินไปก็เพลิน วร๊ากกก มีรูปตอนพี่คินหัวเกรียนด้วยว่ะ ฮ่าๆ นัลร้ากกก แต่ตอนนี้ผมก็เกรียนนี่หว่า... แต่มันก็ยาวแล้วนะนิดนึง จบม.3 ใหม่ๆก็งี้ เฮ้ออ ว่าแต่ทำไมผมถึงรู้สึกคุ้นๆรูปพี่คินตอนหัวเกรียนแฮะ....

             ตื้อออดึง  ! … แอร้งงง พี่คิน

          'มาถล่มไลค์กันงี้ อยากกินไรบอกเลย ฮ่าๆ'

          'เป็นพี่ได้ป้ะครับ'

         
'หึ พี่ไม่อร่อยหรอก'

         
'ฮ่า ๆ ล้อเล่นค้าปป'

          'รู้อยู่แล้ว ฮ่าๆ พรุ่งนี้หมอกว่างเปล่า'

          'ทำไมเหรอคร้าป'

          'จะชวนไปเที่ยวด้วยกันหน่อย'

          'ว่างครับ ว่างๆ'  ขอโทษด้วยนะเพื่อน...

          ผมได้คุยกับพี่คินไม่มากหรอกครับ พี่คินออฟไลน์ไปซะก่อน พรุ่งนี้พี่คินบอกให้ผมไปรอที่หน้าวิทยาลัย เดี๋ยวพี่คินจะไปรับ แล้ว...ที่ผมนัดเพื่อนไว้หล่ะ

          'เชี่ยนิก' ผมทักมันไป สักพักมันก็ตอบกลับมา

         
'ว่าไง' อย่างน้อย ผมก็ต้องบอกเพื่อน...

          แต่ฮึ่มม... ความคิดบางอย่างกับแล่นเข้าหัวผม ไม่รู้สิ

          'ป่าว ไม่มีอะไร กุแค่คิดถึงมึง ฮ่าๆ'

          'ประสาท'

          'เอ้า ไอบ้านี่ กุไปแระ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ไม่รอให้มันตอบ ผมก็กดออกจากระบบทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น