[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 44 : [Special] Songkran Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 59

[Special] Songkran Day

 

            ‘How do you do

You like me and I like you

Say how do you do you do

How do you do you do’

            เสียงเพลงที่เปิดกันสนั่นหวั่นไหวย่านถนนสายหนึ่งที่มีผู้คนคึกคักตลอดปี และปีนี้ก็เช่นกัน

            “น้องครับ พี่ขอปะแป้งหน่อยนะครับ”  วันนี้มันเป็นวันดีจริงๆนะครับ อยากปะแป้งใครก็ได้ปะ

            “ค่ะ” เธอยิ้มหวานและปะแป้งผมกลับ

            “น้องนี่น่ารักจังเลยนะครับ” ผมเปล่าม่อนะครับ

            “คิคิ ขอบคุณค่ะ แต่เอ่อ...พี่คะ”

            “ครับ?” อยากรู้จักพี่หรือครับ หึหึ

            “เพื่อนพี่คนนั้นเขามีแฟนหรือยังคะ คือหนูมองกลุ่มพวกพี่อยู่ตั้งนานแล้ว” ผมหันไปมองคนนั้นที่น้องเขาชี้ เมื่อเห็นว่าคนนั้นของน้องเขาเป็นใครนี่แหละ ผมเกือบจะชักสีหน้าใส่น้องเขา

            “อ๋อ มีแล้วครับ รักแฟนมากด้วย” ผมตอบแค่นั้นและเดินกลับไปที่ตรงกลุ่มที่พวกผมยื่นทันที ไม่คิดจะฟังน้องเขาพูดต่อแล้วด้วย

            “เป็นไรมึง หน้าบึ้งมาเชียว” เซมทักขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าผม

            “โมโหเด็กนิดหน่อย” ผมตอบโดยไม่ใส่ใจมากนัก

            “เหรอ เมื่อกี้กูเห็นมึงยืนม่อคนเขาดูมีความสุขดี” ไอนิกเสริม

            “อย่าเสือก” ผมด่าไอนิกและเบือนสายตาไปมองพี่คินเล็กน้อย พอดีกับเห็นผู้หญิงคนนั้นมาขอปะแป้งพี่คิน

            “เสน่ห์แรงจังนะคนแถวนี้” ผมอดไม่ได้ที่จะแขวะ ซึ่งพี่คินก็ทำเพียงเลิกคิ้วล้อเลียนผมเท่านั้น

            “เป็นไรเด็ก หึงหรือ”  พี่ฝนถามด้วยความเสือก เฮ้ย! เป็นห่วงน้อง

            “เปล่า เหนื่อย อยากกินน้ำ” ผมตอบแค่นั้นก่อนจะเดินไปทางเสบียงเล็กๆ ที่มีพี่ตั้มกับพี่สามนั่งอยู่

            “ไง”

“ไงอะไรของพี่” ผมตอบพี่ตั้มแบบไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะหยิบน้ำขวดนึงขึ้นมาดื่ม

            “ก็เห็นกันอยู่ หึงมันว่างั้น”

“หึงบ้าหึงบออะไร อย่าเพ้อเจ้อ” สงสัยล่ะสิครับว่าทำไมผมถึงกล้าพูดจากับพวกพี่เขาแบบนี้ นี่มัน 3 ปี แล้วนะครับที่ผมรู้จักกับพวกพี่เขา อยู่เที่ยวด้วยกันจนรู้สันดาน เฮ้ย นิสัยกันหมดแล้ว

            เฮ้อ ผมเป็นอะไรวันนี้พูดผิดๆถูกๆ

          เวลามันผ่านไปเร็วนะครับว่าไหม รู้ตัวอีกทีก็จะขึ้น ปวส.แล้ว ไอนิกก็ไปต่อมหาลัย ส่วนเซมก็ต่อ ปวส.เหมือนผมนี่แหละ

           ส่วนพี่คินตอนนี้ก็กำลังจะขึ้นปี 3 เหมือนกับพี่มิน พี่กอล์ฟ พี่สาม และพี่ฝ้าย ส่วนพี่ฝน พี่นนท์ และพี่ตั้ม ก็จบ ปวส.และกำลังจะไปเรียนต่อมหาลัยอีก 2 เหมือนกัน

            แต่...ตอนนี้มันใช่เวลามาเล่าประวัติพวกพี่เขาหรือเปล่าวะ

            ถึงยังไงก็ช่างเถอะ ตอนนี้ขอนั่งนิ่งๆไปสักพักก่อนก็แล้วกัน

            “อ้าวหมอก ทำไมมานั่งนี่ ไม่ไปเล่นต่อแล้วเหรอ” ยังมีหน้ามาถามเนอะคนเรา

            “เดี๋ยวค่อยตามไป” ผมไล่พี่คินไปอย่างนั้น

            “หึงรึไง”

            “ใครหึง”

            “ท่าทางมันฟ้อง”

            “เปล่า แค่ร้อน”

            “นี่ขนาดเล่นน้ำเย็น”

            “..........” ผมเงียบ ขี้เกียจเถียงแล้วโว้ยยย

            “ไปเล่นน้ำกัน” แล้วพี่คินก็ฉุดมือผมไปโดยไม่ถามความสมัครใจผมสักคำ...

            “นี่นาย เราขอปะแป้งนายได้เปล่า” มีเสียงทุ้มของผู้ชายร่างสูงคนนึงทักขึ้น ผมชี้ที่ตัวเอง เขาจึงพยักหน้ารับ

            “เอ่อ...เอาดิ” ผมตอบรับอย่างงงๆ และยื่นนิ่งให้เขาปะแป้ง

            “นายชื่ออะไร เราชื่อวี”

            “หมอกอะ”

            “หมอกหรือ งั้นเราขอเล่นตรงนี้กับนายได้เปล่า”

            “เออ ก็เอ..”

            “กลับกันดีกว่าหมอก” ไม่ทันที่ผมจะพูดจบพี่คินก็แทรก... เสียมารยาทจริง

            “ไหนพี่บอกจะมาเล่นต่อ”

            “แต่ตอนนี้พี่อยากกลับแล้ว”

            “หวงรึไง” เขาคนนั้นพูดขึ้นก่อนจะเลิกคิ้วมองพี่คินอย่างเย้ยยัน

            “หึ รู้ก็ดี จำไว้แล้วอย่ามายุ่งกับคนของกู ไม่งั้นอย่าห่าว่ากูไม่เตือน” พี่คินทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะลากผมกลับทันที

            ทีตัวเองคนเขาไม่เห็นจะว่าอะไร พอแค่นี้ทำเป็นใส่อารมณ์ อะโด่ว

            ยังไม่มีมืดเลย....

            เริ่มมีอารมณ์อยากกลับไปเล่นน้ำแล้วดิ ฮ่าๆ


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(