[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 43 : [Special] Valentine Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 มิ.ย. 59

[Special] Valentine Day

 

            14 กุมภา วันวาเลนไทน์....

            เขาว่ากันว่า วันนี้เป็นวันแห่งความรัก แต่พวกหนุ่มสาวก็มักเข้าใจกันว่า วันนี้เป็นวันของคู่รัก เป็นวันสำหรับคนสองคนเพียงเท่านั้น ซึ่งมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด

            และพวกคนไม่มีคู่สวนใหญ่ ก็มักจะมีอาการแบบ....

            โสด....

            โสด  อ่อยแล้วนะ

            โสด โปรโมทหน่อย

            แล้วก็ บราๆๆ

            ซึ่งผมว่าเรื่องพวกนี้มันดู... ไม่เอาไม่พูด เดี๋ยวมีคนเกลียดผม

            “แม่ครับ หมอกรักแม่จังเลย” ผมกอดอ้อนพร้อมกับหอมแก้มซ้ายขวา

            “ อะไรเรา มาบอกรักอะไรกัน” แม่พูดด้วยท่าทางเขินอาย

            “ก็วันนี้เป็นวันแห่งความรักไง”

            “โตขนาดนี้แล้วอ้อนเป็นเด็กไปได้” และแม่ก็ตีแขนผมเล่นไม่แรงนัก

            “แม่ หวัดดีครับ” พี่คินเข้ามาพ้อมกับไหว้ทักทายแม่ตามปกติ

            “อ้าวคิน วันนี้จะไปไหนกันจ้ะ”

            “ผมอยากจะขอตัวลูกแม่สัก 3 วัน .... ”

            “จะเอาไปกี่วันก็ได้จ้ะ” พี่คินยังพูดไม่ทันจบ แม่ก็ชิงตอบทันที

            “แม่!

            “โอ๋ๆๆ” ไม่ต้องมาโอ๋เลยนะแม่

           

            “พี่จะไปไหนเนี่ย” ผมถามเมื่อเห็นพี่คิขับรถออกมานอกเมืองมากแล้ว

            “เดี๋ยวก็รู้เองน่า”

            พวกเราออกกันมาตอนบ่ายสามกว่า ก่อนออกมาพี่คินอยู่ทานนข้าวเที่ยงและให้เวลาอยู่กับครอบครัวของผม เรื่องที่เราสองงคนคบกันทั้งบ้านผมและบ้านพี่คินเขารู้กันหมดแล้วครับ ซึ่งทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีใครว่าอะไร เพราะแต่เดิมแม่ผมก็ชื่นชอบพี่คินอยู่แล้ว ถึงจะมาแบบผิดคาดหน่อยที่ไม่ได้คบกับลูกสาวก็เหอะ ส่วนทางด้านพี่คิน ก็รู้ๆกันอยู่นี่ครับว่าครอบครัวเขาก็ทำธุรกิจในต่างประเทศ พวกท่านเลยเป็นพวกหัวสมัยใหม่ ยอมรับในสิ่งที่ลูกเป็น เพราะถึงยังไงอีกไม่นาน พี่คิมพี่ชายคนโตของบ้านนั้นก็จะแต่งงานแล้ว คงไม่ต้องห่วงเรื่องผู้สืบสกุล...

            แต่ถึงยังไงก็เถอะ พี่คินเล่นไม่บอกกันอย่างนี้ ก็ของีบสักหน่อยก็แล้วกัน

           

 

            “หมอก”

            “หมอก ตื่นได้แล้ว” ยังไม่อยากตื่นเลย

            “ตื่นนะครับคนดี” เสียงนี้มัน...เหมือนฝัน ฝันเหมือนตอนที่ผมพึ่งได้รู้จักพี่คิน...

            “หมอก” นี่เป็นแค่ฝันอีกแล้วหรือ

            “หมอก พี่รอนานแล้วนะ”

            เสียงคนข้างๆปลุกผมให้ตื่นขึ้นมา เมื่อเปิดตาขึ้นมาก็พบว่านี่ไม่ใช่ฝัน แต่ตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน? ...ผมฉุดคิดไปนิด ก่อนจะปรับสายตาแล้วเริ่มสำรวจ เห...นี่มันห้องนอนพี่คินที่บ้านพักริมทะเลนี่หว่า

            ทั้งหมดไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย นอกซะจากมีมุมหนึ่งถูกจัดเป็นมุมที่เต็มไปด้วยรูปภาพ

            “จำได้มั้ย ว่าพี่เคยสัญญาอะไรกับหมอกไว้ที่นี่”

            “เอ่อ....” ผมใบ้แดก เมื่อนึกถึงสัญญาของพี่คิน

            พี่รู้ ว่าหมอกไม่พร้อม และหมอกก็ยังเด็กเกินที่จะมาทำอะไรแบบนี้ แต่พี่จะไม่ทำอะไรมากกว่านี้... พี่สัญญา จนกว่าหมอกจะโตกว่านี้

            “ตอนนี้หมอกก็จบแล้วใช่มั้ย”

            “............” ผมเงียบ พี่คินเลยก้มลงมากระซิบข้างหู

            “คืนนี้เป็นของพี่สักทีเถอะนะ”

            “...........”

            และผมก็ยังคงเงียบ ผมคิดไม่ออกจริงๆว่าตอนนี้ผมควรจะตอบอะไรออกไปดี และพี่คินก็ยังคงนั่งคร่อมตัวผมอยู่นิ่งๆแบบนั้น ไม่มีท่าทีจะขยับทำอะไร เหมือนต้องการคำตอบอะไรสักอย่าง

            “หมอก...”

            “...........” ความเงียบสยบได้ทุกอย่างจริงๆครับ

            พี่คินทำท่าจะลุกขึ้นออกจากตัวผม ผมจึงรีบโอบรอบคอพี่คินไว้ให้โน้มลงมาจูบ ปลายลิ้นของพี่คินถูกลุกล้ำเข้ามาในโพรงปากให้ผมต้องตวัดหยอกล้อพี่คินตอบ จูบครั้งนี้ร้อนแรงมากจริงๆ ในขณะที่ปากยังประกบปากอยู่นั้น มือของพี่คินก็ทำงานอย่างคล่องแคร่ว เสื้อผ้าของผมและพี่คินถูกกองอยู่ที่พื้นเรียบร้อยแล้ว

สำหรับผมค่ำคืนนี้ท่าทางอีกยาวนาน....

 

 

รุ่งเช้า

ผมตื่นขึ้นมาก็รับรู้ได้ถึงแรงกอดรัด ผมเผลอมองพี่คินที่กำลังหลับอยู่ไปเนิ่นนานก่อนจะกดจูบลงที่ปากพี่คินเบาๆเพื่อไม่ให้พี่คินรู้สึกตัว ในขณะที่ผมกำลังจะลุกขึ้ปเห็นมุมนยืนไปเข้าห้องน้ำนั้น กลับพบว่าตอนนี้ตนเองเกิดอาการปวดสะโพก แต่ถึงยังไงมันก็ไม่ได้เป็นปัญหาในการเดินของผม

และผมก็เหลือบไปเห็นมุมๆหนึ่งของห้อง

ผมลุกขึ้นเดินไปมุมนั้น มุมที่ถูกจัดไว้เป็นความทรงจำ รูปภาพทุกรูปทำให้ผมเผลอยิ้มตามและคิดไปถึงเหตุการณืในตอนนั้น ซึ่งในนี้ก็มีทั้งรูปคู่ผมกับพี่คินและทั้งรูปที่พี่คินแอบถ่ายผม...

“ตื่นเร็วจังนะ” อ้อมกอดจากข้างหลังและเสียงเบาๆข้างหู ทำให้ผมยิ้มแก้มปริ

 “ขอบคุณนะสำหรับทุกสิ่ง” ผมโอบมือที่กำลังโอบกอดตัวผมไว้

“ทุกอย่างที่ทำ เพราะพี่รักหมอกไง” พี่คินพูดพร้อมยื่นหน้ามาหอมแก้มผมฟอดใหญ่

“อื้อ รู้แล้วว่ารัก และหมอก...ก็รักพี่คินมากเหมือนกัน”

จากนั้นผมก็รู้สึกว่ากิจกรรมที่มีมาตั้งแต่เมื่อคืน มันเหมือนจะไม่จบในเช้านี้เหมือนกัน...



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น