[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 40 : The beginning of heart 39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 91
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 59

The beginning of heart 39

 

            “เฮ้อ ร้อนๆๆ” พอถึงบ้านพี่มินก็บ่นขึ้นมาทันที ตลาดน้ำตอนกลางวันนี่มันร้องจริงอะไรจริงมากครับ

            “แล้วนี่ไอคินกับไอนนท์ไปไหนซะล่ะ” พี่ฝนทักขึ้น

            “เห็นว่าจะออกไปธุระแถวๆนี้แหละ ไม่รู้ธุระอะไรของมัน” พี่ตั้มบอกก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

            ตั้งแต่กลับมาถึง พี่คินก็หายไปเลย ไม่บอกไม่กล่าวอะไรสักคำ จะรีบไปไหนของเขา

            “เป็นห่วงเขาหรือเด็ก” เหมือนความคิดของผมจะหลุดไปถึงหูของพี่ฝน

            “ห่วงบ้าห่วงบออะไร ไปอาบน้ำเหอะ โคตรร้อน” และผมก็เดินขึ้นห้องทันที ตอนนี้ขออาบน้ำก่อนเถอะ ร้อนจริงๆ

            “ห่วงเขาก็บอกเหอะน่า” ยังมีหน้าตะโกนไล่หลังมากอีก ทีตัวเองถามถึงพวกเขาคนแรก เป็นห่วงพี่นนท์ก็บอก

 

 

            นี่ก็สองทุ่มเข้าแล้วผมยังไม่เห็นแม้กระทั่งเงาของพี่คินและพี่นนท์ พี่กอล์ฟก็อีกคนหายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ พวกพี่เขามีธุระอะไรกันนักกันหนา

            “หมอกก!!

            “หมอก หมอกก แย่แล้ว!!” เสียงรีบร้อน พร้อมกับพี่มินที่วิ่งมาหน้าตาตื่นทำให้ใจผมกระตุกวู้บ

            “มี มีอะไรฮะ พี่มินเกิดอะไรขึ้น”

            “ไอคิน.. ไอคินที่ทะเล...”

            ณ จุดนั้นผมไม่สนใจอะไรแล้ว ผมรีบวิ่งไปทางชายหาดทันที แค่ได้ยินชื่อพี่คินหัวใจผมก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้ไม่ว่าสมองหรือร่างกายต่างทำตามสิ่งที่ผมต้องการทั้งร้อยเปอร์เซ็น มันสั่งผมว่าผมต้องวิ่งไปข้างหน้า ต้องวิ่งไปหาเขา ต้องวิ่งไปหาพี่คิน....

            ผมวิ่งมาถึงหาดที่ห่างออกจากบ้านไม่มากนัก ก็เห็นพี่สามที่เดินกลับมาทางผม สีหน้าของพี่สามในตอนนี้ดูนิ่งมาก ผมรีบถลาเข้าไปหาพี่สามทันที

            “พี่ พี่สาม พี่คิน พี่คินอยู่ไหน”

            พี่สามไม่ตอบ แต่กลับชี้ไปอีกทาง ผมทำได้แต่วิ่งไปในทิศทางที่พี่สามชี้ และผมก็เจอจริงๆ พี่คิน พี่คินที่นอนอยู่บนพื้นชายหาดในท่ามกลางฟ้าที่มืดสนิท ตอนนั้นหยดน้ำที่หางตาของผมมันเริ่มหยดลงมาโดยอัตโนมัติ

            “พ...พี่คิน” ผมถลาเข้าไปกอดพี่คินที่นอนนิ่ง ผมสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบบนผิวกาย

            “พี่คิน ตื่นดิ ตื่น อย่านอนอย่างนี้” ตอนนี้ผมช็อคสุดขีด ผมทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ผมทำได้แต่กอดเขาและร้องไห้ฟูมฟาย

            “พี่คินน”

            “พี่ตื่นขึ้นมาคุยกับหมอกเดี๋ยวนี้นะ”

            “ไหนพี่บอกว่าจะไม่ทิ้งกันไปไหนไง”

            “ทำแบบนี้มันหมายความว่ายังไง!”

            “หมอกยังไม่ได้บอกอะไรพี่เลย!

            “พี่คินอยากได้ยินคำนั้นไม่ใช่หรือ...”

            “ตื่นขึ้นมาฟังสิ!! ฮืออ” หมดแล้วจริงๆ ผมไม่มีหวังแล้วจริงๆใช่ไหม ผมทำได้เพียงแต่นั่งกอดพี่คินเอาไว้อย่างนิ่งๆ ก่อนที่จะบอกคำๆนั้น คำที่อยากพูดออกไปให้เขาได้ยินจริงๆ...

            ฟริววว~~~~

            ท่ามกลางความเงียบ มีแค่เสียงลมเท่านั้น

            “พี่คิน...ตั้งใจฟังนะ...หมอก...รักพี่นะ” พูดจบผมก็จูบลงที่ปากพี่คินเบาๆ ก่อนจะซบแก้มตัวเองลงกับหน้าผากของพี่คิน

            “เมื่อกี้...ขอฟังอีกรอบได้ไหม”

            “หือ???” เสียง? เสียงเมื่อกี้ ผมเงยหน้าขึ้นมาดูก็เห็น...พี่คินนอนตาแป๋วมองผมอยู่ก่อนแล้ว



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. #37 mine2525 (@minemint2255) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 10:58
    รอน้าจุ้บๆ
    #37
    0
  2. #36 หายเบื่อแล้ว (@exofc2012) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:44
    รอออออ
    #36
    0