[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 38 : The beginning of heart 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 เม.ย. 59

The beginning of heart 37

 

            “เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้แหละ”

            “อ่า ฮะ” ผมพูดอะไรไม่ออกจริงๆ     ครับ ณ จุดจุดนี้

            “เออนั่นแหละ หลังจากนั้นกูก็เลยบอกเลิก ไอกอล์ฟมันเอาเรื่องน้องเขามาเล่าให้กูฟัง กูรับน้องเขาไม่ได้จริงๆว่ะ” พี่นนท์พูดด้วยสีหน้าเอือมๆอย่างบอกไม่ถูก

            “กู...ก็ต้องขอโทษมึงเหมือนกัน” พี่คินที่ยืนหน้านิ่งพูดออกมา พี่นนท์ถึงกับตาโต

            “เฮ้ย มึงขอโทษกูเป็นด้วยหรือวะ” ตอนนี้พี่นนท์เริ่มมีอารมณ์จับเล่นกับพี่คินแล้วล่ะครับ

            “เออ แต่เดี๋ยว... เรื่องที่มึงมายุ่งกับหมอกกูไม่เคลียร์” พี่คินถามพร้อมกับขมวดคิ้วฉับ

มันวกมาเรื่องกูได้ยังไงวะครับ....?

            “เปล่า กูแค่อยากกวนประสาทมึง ก็มึงไม่ยอมพูดกับกู” พี่นนท์พูดออกมาได้หน้าระรื่น

            “แล้วอย่ามายุ่งอีก คนนี้กูหวง” พูดจบก็ตามมาด้วยเสียงโห่แบบมหากาพย์

            “โว้ว กูมีคนที่กูชอบอยู่แล้วน่า กูรอคำตอบจากเขาอยู่ ว่าเขาโอเคกับกูหรือเปล่า” คำของพี่นนท์ทำให้คนที่ไม่ค่อยอยากรู้เรื่องของคนอื่นอย่างพี่กอล์ฟถลาเข้ามาหาพี่นนท์ทันที

            “ใครๆๆ ใครหรือพี่นนท์ น้องอยากรู้” และพี่กอล์ฟก็ทำท่าสะดีดสะดิ้ง

            “คนแถวๆนี้แหละ” พี่นนท์พูดด้วยน้ำเสียงคล้ายประชดประชัน

            “มึงหรือฝ้าย” พี่ตั้มถามขึ้นแบบไม่จริงจังมากนัก

            “สลัด เดี๋ยวไอฟัคก็ถีบกูหรอก” พี่ฝ้ายโวยขึ้นทันที

            “อ่าว แล้วใคร” ทีนี้พี่มินที่เงียบไปนานถามขึ้นบ้าง

            “คนนู้นอะ คนนู้น” พี่นนท์เบ้หน้าไปทาง....พี่ฝน ห้ะ!! พี่ฝนเนี่ยนะ

            “พวกมึงมองอะไร มองใคร” พี่ฝนแกทำมึนครับผม พี่แกทำมึน พูดจบพี่แกก็เดินไปตรงเครื่องดื่มแบบไม่สนใจใครเลย

            “โห้ยยๆ เห็นหน้าเงียบๆฟาดไอนนท์แล้วนะคะ ฮ่าๆ” พี่ฝ้ายหัวเราะลั่น

            “วันนี้กูได้รู้ความลับคนเยอะจริงว่ะ ฮ่าๆ” พี่มินเริ่มสมทบ

            “เหอะ พวกจังไร” พี่ฝนที่เดินกลับมาพร้อมแก้วเครื่องดื่มในมือ

           “แต่ถึงยังไง กูก็รอคำตอบจากมึงอยู่นะ” พี่นนท์ยังเข้ามาป้องบอกข้างหูพี่ฝน ซึ่งคนแถวนี้ไม่มีใครได้ยินเลย ไม่มี๊ไม่มี ... เหอะ เต็มสองรูหูน้องเลยจ้ะ

            “ไปไกลๆส้นตีนเหอะมึง” พี่ฝนเริ่มโวยพี่นนท์

            “แหม่ๆๆ ไปไล่เขาแต่ตัวเองหน้าแดงเนี่ยนะ” ผมแกล้งแซวพี่แกบ้าง

            “ไม่เอานะเด็ก ไม่เจือก” พี่ฝนยิ้มหวานหยด

            “พี่นนท์ตัดใจไปเถอะ” ผมแกล้งบอกพี่นนท์

            “ก็บอกว่าไม่เสือกไงเด็ก” ....พี่ฝนขู่น้องทำไม ฮือออ

            “ชอบเขาก็บอก จะเล่นตัวทำไม” ผมพูดออกไปแบบไม่ใส่มากนัก

            “คิน กูว่ามึงก็ควรตัดใจนะ” พี่ฝนเริ่มเข้าทางพี่คินบ้าง

            “........................” พอโดนเข้าตัว ผมก็ทำได้แค่เงียบกริบ แอบเหลือบมองพี่ฝนอย่างเคืองๆ พร้อมกับพี่คินที่เดินมากระซิบข้างหูผมพอดี

            “ไม่เอาหรอก พี่ไม่มีทางทำอย่างนั้นเด็ดขาด”

            “ทำไม”

            “ก็พี่รักหมอกเข้าเต็มเปาแล้วยังไงล่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น