[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 33 : The beginning of heart 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ธ.ค. 58

The beginning of heart 32

 

           ตอนนี้ผมกับพี่ฝนอยู่ที่ลานจอดรถบ้านของพี่คินครับ เรานัดกันว่าจะมารวมตัวที่บ้านพี่คิน ซึ่งตอนนี้ก็มีผม พี่คิน พี่มิน พี่ฝน พี่ฝ้าย พี่กอล์ฟ และพี่สาม

         
"ตั้มบอกว่าจะมาถึงอีกไม่เกิน 10 นาที" พี่มินที่เดินออกมาพร้อมกระเป๋าลากหนึ่งใบพูดขึ้น ก่อนจะยื่นกระเป๋าของตนให้พี่สาม ซึ่งพี่สามก็อดที่จะบ่นออกมาไม่ได้ในขณะที่มือก็ถือของขึ้นรถตู้เป็นระวิง

           "ขอให้ 10 นาที อย่างที่พูดแล้วกัน”"

           "กูว่าก่อน 10 นาทีว่ะ ฮ่าๆๆ" พี่กอล์ฟพูดขึ้นทันทีที่เห็นพี่ตั้มเดินมากับ...พี่นนท์

           สิ้นเสียงคำพูดของพี่กอล์ฟ ทุกคนก็หันไปมองตามทางที่พี่ตั้มเดินมาทันที แต่ก็ไม่ยักจะเห็นใครมีท่าทีแปลกใจอะไรที่เห็นพี่นนท์เดินมาด้วย ซึ่งต่างจากพี่คินและผม...

           ผมแอบเห็นพี่มินกระตุกยิ้มด้วยว่ะ

           "ใครใช้ให้มึงมา" ไม่ต้องเดาก็น่าจะรู้นะครับว่าเสียงใคร

          "ทำไมมึงทักทายเพื่อนอย่างนี้ล่ะคิน" พี่นนท์พูดด้วยท่าทางที่ไม่ใส่ใจมากนักก่อนจะเดินผ่านหน้าพี่คินไปหาพี่สามที่กำลังขนของขึ้นรถ

          "นี่พวกมึงไม่มีใครบอกกูเลยสักคน" พี่คินบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ที่เพื่อนปิดบังเรื่องที่พี่นนท์มาด้วย

          "มึงจะบ้าหรือคิน ไอนนท์ก็เพื่อนกู มึงมีปัญหากับมันคนเดียว พวกกูป่าวสักหน่อย" คำพูดของพี่มินจริงทุกประโยคครับ เพื่อนในกลุ่มทะเลาะกันแค่คนเดียว ทำไมจะต้องพาให้แตกกันทั้งกลุ่ม

          "แต่กู....." ไม่ทันที่พี่คินจะพูดจบประโยคพี่ตั้มก็แทรกขึ้นมาซะก่อน

          "พวกมึงจะเถียงกันอีกนานไหม ไปกันได้ยัง กูร้อน"

          "เออ!" พี่คินกระแทกเสียงออกมาด้วยความหงุดหงิด

 


          ระหว่างการเดินทางพี่คินกลายเป็นคนขับรถจำเป็นที่สลับหมุนเวียนคนขับกับพี่ตั้มและพี่สาม ส่วนพี่กอล์ฟคนพูดมากไม่ต้องพูดถึงครับ หลับตั้งแต่ตอนขึ้นบนรถแล้ว ไม่เหมือนสามสาวที่นั่งชมวิวข้างทางกันด้วยความสนอกสนใจ ส่วนผมก็นั่งคุยกับพี่นนท์ไปเรื่อยนั่นแหละครับ พี่เขาออกจะเป็นคนคุยเก่ง เก่งพอๆกับพี่กอล์ฟเลย

          "แล้วที่มาเที่ยวกับพวกพี่ๆไม่อึดอัดแย่หรือ"

          "ไม่หรอกพี่ พวกพี่ออกจะดูเฟรนลี่กันทุกคน" ผมว่าพี่นนท์ก็ดูไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรนะ จากที่คุยๆกันอยู่นาน ผมว่าพี่นนท์ออกจะใจดีด้วยซ้ำ

          "ถ้าไม่นับไอตั้มกับไปสามน่ะนะ ฮ่าๆๆ" พี่นนท์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ซึ่งมันก็จริงอย่างที่พี่นนท์พูด พี่ตั้มกับพี่สามดูเข้าถึงยากสักหน่อย ก่อนที่พี่นนท์ลดเสียงลงมาอีกนิด “แต่ที่พี่สงสัย หมอกไปสนิทกับไอคินได้ยังไงหรือ”

          "ก็...ไม่รู้สิฮะ" ผมเลี่ยงเปลี่ยนเรื่อง ก็ไม่รู้จะตอบยังไงนี่หว่า "แต่ผมว่าพี่ตั้มก็ดูใจดีนะ แค่บางเวลา ฮ่าๆ"

          "ไอตั้มหน้าตามันดูเป็นมิตรใช่ไหมล่ะ แต่คำพูดคำจามันนี่.... พี่จะบอกอะไรให้ที่จริงสามคนนี้มันก็เหมือนๆกันนั่นแหละ"

          "เป็นยังไงหรือพี่" ผมถามออกมาด้วยความสนอกสนใจ

          "ก็เข้ากับคนยาก ไม่สนใจใคร แข็งนอกแต่อ่อนใน"

          "หือ อ่อนใน?"

          "เป็นพวกขี้ใจอ่อนสุดๆ" ไม่ทันที่พี่นนท์จะได้เล่าต่อ พี่คินที่ขับรถอยู่ก็เอ่ยขึ้นมาซะก่อน ขัดจังหวะจริงๆ

          "เดี๋ยวจะแวะปั้มนะ จะลงไปซื้อของ ใครจะเข้าห้องน้ำหรืออะไรก็รีบๆล่ะ"

          ผมหันไปมองพี่คินตามเสียง และเผลอสบตากับพี่คินผ่านกระจกมองหลังครู่เดียว ก่อนที่พี่คินจะหลบสายตาไป

          เอ...ผมทำอะไรผิดหรือเปล่านะ

 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. #17 สาววายนิรนาม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 23:43
    ผิดมหันต์เลยล่ะลูก ถถถถถ
    #17
    0