[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 32 : The beginning of heart 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 พ.ย. 58

The beginning of heart 31

 

"ปิดเทอมนี้หมอกจะไปกับพวกพี่หรือเปล่า"

ระหว่างที่พวกเรากำลังนั่งดูโทรทัศน์ด้วยกันอยู่นั้น พี่คินก็ถามคำถามชวนงงขึ้น ให้ผมต้องชะงักมือที่กำลังจะหยิบขนมเข้าปาก แล้วหันไปถามพี่คินด้วยความสงสัย

"พวกพี่จะไปไหนกัน"

"อ้าว นี่ฝนยังไม่ได้บอกหมอกหรอกหรือ" พี่คินถามกลับด้วยความสงสัยเช่นกัน

"บอกอะไร ไม่เห็นบอกอะไรเลย"

"ก็ที่พวกเราจะไปบ้านพักริมทะเลของพี่ไง..หมอกจะไปด้วยกันหรือเปล่า"

"ก็ไม่เห็นมีใครชวน" ผมเบ้ปากและหันไปดูโทรทัศน์ต่ออย่างไม่สนใจ ก็ไม่มีใครชวนผมเลยจริงๆนะสิ นี่ถ้าพี่คินไม่มาพูด ผมคงไม่รู้ด้วยซ้ำ หึ มันน่าเศร้าไหมล่ะ

"โถ่หมอก พี่ก็กำลังชวนอยู่นี่ไง..ไปด้วยกันนะครับ" พี่คินชักชวนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"แล้วพี่จะไปกันเมื่อไหร่"

"เสาร์หน้าครับ พี่สอบสัมภาษณ์มหาลัยเสร็จพอดี"

"ตกลงพี่ไม่ต่อ ปวส.จริงๆหรือ" ได้ยินอย่างนั้นมันก็อดใจหายไม่ได้น่ะสิครับ จากที่เห็นหน้ากันที่วิทยาลัยทุกวัน แต่พอแค่คิดว่าเทอมหน้าไม่มีพี่คิน มันรู้สึกแปลกๆชอบกล....

"ถามอย่างนี้กลัวคิดถึงพี่จนทนไม่ไหวล่ะสิ" พี่คินพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะนิดๆ

"ตลกละ"

"ถึงยังไงพี่ก็จะมาหาเราบ่อยๆน่า...แต่ถ้าหมอกไม่ว่าอะไร พี่มาหาทุกวันก็ยังได้นะครับ"

"ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกฮะ หมอกรู้ว่ามหาลัยมันเรียนหนัก" หรือว่าจะเถียงผมครับ

"สำหรับหมอก พี่ไม่คิดว่ามันลำบากหรอก" พี่คินพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ผมเองยังรู้สึกได้ว่ามันจริงจังแค่ไหน ซึ่งมันทำให้ผมถึงกับพูดไม่ออก และหลังจากนั้นมันก็ไม่ออกจริงๆ เพราะพี่คิน...จูบ ผมอีกแล้ว

จูบครั้งนี้มันไม่ได้รุนแรง และไม่ได้เป็นจูบที่หยอกล้อเหมือนครั้งก่อน แต่มันเป็นจูบที่ผมสัมผัสได้ถึงความคิดถึง และเต็มไปด้วยความห่วงแหน ผมสัมผัสได้แบบนั้นจริงๆ

ผมรีบผละออกเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มขาดอากาศหายใจ...

"หมอกจะว่าอะไรไหม ถ้าพี่จะขอให้หมอกมาลองคะ..."

"เอ่อ..หมอกขอตัวเข้าห้องน้ำเดี๋ยว" ผมรีบลุกพรวดพราดไปห้องน้ำทันที ผมรู้ว่าพี่คินจะพูดอะไร และก็รู้ตัวด้วยว่าตอนนี้หน้าผมต้องแดงมากแน่ๆ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าอายชะมัด

ผมเดินไปเปิดน้ำที่อ่างล้างหน้าและล้างหน้าตัวเองเพื่อกลบความร้อนบนใบหน้า ก่อนจะเงยหน้ามามองกระจก และพบว่ามันแดงอย่างที่คิดไว้จริงๆ

พอเสร็จจากธุระผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วก็พบว่าพี่คินนั่งดูโทรทัศน์อย่าสบายใจเฉิ่ม คงไม่โกรธผมที่ผมลุกพรวดพราดออกไปแบบนั้นหรอกนะ

"ตกลงหมอกจะไปด้วยกันหรือเปล่า" พี่คินถามขึ้นทันทีที่ตูดผมถึงโซฟา

"เอ่อ..ก็ ฮะ" ก็ผมไม่รู้จะตอบยังไงนี่หว่า เมื่อกี้พึ่งเดินหนีเขามา แล้วจะให้บอกตรงๆว่าไปด้วยมันก็กะไรอยู่

"ฮะ...นี่คืออะไรหรือ" พี่คินเลิกคิ้วถามด้วยท่าทางล้อเลียนหน่อย ๆ ให้ผมต้องพยักหน้ารับ

"ก็นั่นแหละ...ถ้าจะให้ไปก็จะไป"

"เยสเส่อ!"

ทันทีที่ผมบอกว่าไป ท่าทางของพี่คินดูดีใจแบบสุดขีด ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่แกต้องดีใจขนาดนั้น แต่ก็ช่างเหอะ แค่ได้เห็นพี่คินท่าทางแบบนี้ ผมก็ดีใจแล้ว



--------------------------------------------------------------------------------------------

ปวช. คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ
ปวส. คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

     ซึ่ง ปวช. จะเท่าเทียบเท่ากับระดับชั้นมัธยมปลาย ใช้ระยะเวลาในการเรียน 3 ปี และเมื่อเรียนจบนักศึกษามีสิทธิเลือกได้ว่าเรียบต่อ ปวส. หรือจะไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย
     ระดับ ปวส. จะใช้ระยะเวลาในการเรียน 2 ปี ซึ่งหลังจากนั้นถ้าใครต้องการจะเรียน ระดับปริญญาตรีต่อ ก็สามารถเรียนต่อมหาลัยได้ ซึ่งใช้ระยะเวลาเพียง 2 ปี รวมเป็นระยะเวลา 4 ปี
     ถ้าหากสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลย ก็ต้องสอบ O-NET GAT PAT เหมือนนักเรียน ม.ปลาย แล้วแต่มหาวิทยาลัยบางมหาวิทยาลัยว่าจะมีการสอบรับนักศึกษาที่จบจาก ปวช. โดยตรงหรือเปล่า ซึ่งการสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ใช้ระยะเวลาในการศึกษา 4 ปีเหมือนกัน


 
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น