[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 26 : The beginning of heart 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ส.ค. 58

The beginning of heart 25

 

          "โหย ยากเป็นบ้า!"

          ผมอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้ ดูผ่านๆเหมือนมันจะง่าย แต่พอเล่นจริงๆมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

          "อะไรกัน แค่นี้ก็บ่นกันแล้วหรือ" พี่คินถามพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างล้อเลียน ใครมันจะไปเก่งนักเก่งหนาเหมือนพี่วะ แค่ระดับธรรมดาผมก็จะตายแล้ว แต่นี่พี่เขาเล่นระดับยากครับโผม พับผ้าเหอะ!

          "ก็มันเหยียบไม่ทันนี่หว่า พี่เหยียบทันได้ไงวะ"

          "พี่ก็ไม่รู้ ฮ่าๆ"

          "อ่าว?"

          "ก็พี่บอกแล้วไงว่าเคยมาเล่นกับเพื่อน แล้วนี่หิวหรือเปล่า"

          "มาก!! รับผิดชอบด้วย" พูดจบผมก็เห็นสายตาระยิบระยับของพี่คิน ผมพูดอะไรผิดตรงไหนวะทำไมพี่คินทำหน้าทำตาแบบนั้น

          "พี่ยินดีรับผิดชอบหมอกตลอดชีวิตเลยล่ะ"

          "ห้ะ?" ผมแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ อยากจะรู้เหมือนกันว่าพี่คินมาไม้ไหน

          "ไปกินข้าวสิ หิวไม่ใช่หรือ"

         พี่คินไม่พูดอะไรต่อแล้วก็เดินนำไปทันที อะไรวะ! แทนที่จะ... จะอะไร หื้ม กูต้องการอะไรวะ? ไม่ๆ ผมรีบไล่ความคิดในหัวของตัวเองแล้วรีบเดินตามพี่คินไป

 

          "ตกลงหมอกจะกินที่นี่หรือ" พี่คินถามขึ้นขณะที่ให้ผมตัดสินใจเป็นคนเลือกร้าน

          "อ่าฮะ" ผมพยักหน้ารับแล้วเดินนำพี่คินเข้าไปในร้านอาหารร้านหนึ่งโดยมีพี่คินเดินตามหลังมาติดๆ ก่อนที่ผมจะหยุดอยู่ใกล้ๆโต๊ะที่มีใครบางคนนั่งอยู่ "อ้าว พี่นนท์ พี่ตั้ม สวัสดีครับ"

          "หมอก มานั่งด้วยกันสิ" พี่นนท์ชักชวนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะเหยียดยิ้มเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังผม "มากับมันงั้นหรือ?"

          "หมอก พี่ว่าเราไปกินร้านอื่นเถอะ" พี่คินไม่ใส่ใจในคำพูดของพี่นนท์เลยสักนิด

          "แต่หมอกอยากกินที่นี่นี่หว่า" ผมตอบกลับไปด้วยความเอาแต่ใจ ก่อนจะหันไปหาพี่นนท์ พี่ตั้ม แล้วเอ่ยถามอะไรบางอย่าง "ขอนั่งด้วยได้มั้ยฮะ"

          "หมอก!" พี่คินเรียกออกมาเสียงดัง ทำให้ใจผมตกตุบ หมอกไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งพี่คินนะฮะ หมอกก็แค่... แค่...

          "นั่งสิหมอก ข้างๆพี่ว่าง" พี่นนท์พูดเสียงดี้ด๊า ก่อนจะกระเถิบเข้าไปข้างในอีก เพื่อเหลือที่ไว้ให้ผมนั่ง ก่อนที่พี่คินจะเป็นคนเดินเข้าไปนั่งเอง ผมได้แต่ยืนเหวอ มองหน้าที่คินที่ตีหน้านิ่ง กับพี่นนท์ที่จ้องพี่คินเขม็ง

          "นั่งกับไอตั้มไป" พี่คินพูดออกมาเสียงเรียบจนผมอดที่จะรู้สึกผิดเป็นไม่ได้

          "น่าสนุกวะงานนี้" พี่ตั้มพูดออกมาก่อนจะยิ้มมุมปาก แล้วกระเถิบให้ผมเข้ามานั่ง คำพูดของพี่ตั้มได้รับเพียงสายตาเย็นเฉียบจากพี่คิน ก่อนที่พี่นนท์จะคลี่ยิ้มมุมปาก

          "หมอกจะกินอะไรดีเอ่ย" พี่นนท์ถามพร้อมกับรับเมนูจากพนักงานมาให้ผม ผมเลือกและบอกเมนูให้พนักงานเสร็จก็อดที่จะเหลือบมองอีกคนที่นั่งตรงข้างกันไม่ได้

          "เอ่อ...แล้วพี่คินจะกินอะไรฮะ" ผมได้แต่ถามเสียงอ่อย ก็พี่คินทำหน้าน่ากลัวขนาดนั้นใครจะไปกล้าฮือวะ

          "เอาเหมือนเขาแล้วกันครับ" พี่คินไม่ตอบผม แต่กลับหันไปบอกพนักงานเสียงเอง

          รอไม่นานอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟ บรรยากาศรอบๆตัวผมรู้สึกอึกครึมทั้งๆที่พี่นนท์ก็ชวนผมคุยอยู่ตลอด จนกระทั่ง...

                ตุบ!

          "เฮ้ย โทษทีวะ"

          แขนของพี่นนท์ที่ไปกระแทกเข้ากับแขนด้านที่พี่คินถือตะเกียบอยู่ทำให้เนื้อย่างที่อยู่ในตะเกียบของพี่คินตกลงมาบนเสื้อทั้งที่เนื้อก็ติดซอส

          พี่คินจ้องหน้าพี่นนท์เขม็ง แต่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะปรายตามามองทางผม และหันไปพูดกับพี่ตั้ม

          "กูไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยว" พูดจบก็ลุกออกไปทันที ทิ้งผมให้นั่งหน้าเสีย ลอบมองแผ่นหลังนั้นที่เดินไปทางห้องน้ำ

          "ไม่ตามไปล่ะ ทำหน้าเหมือนกับจะตาย" พี่ตั้มถามออกมาโดยไม่สนใจอะไรนัก ทั้งที่สายตาพี่เขาก็มองอยู่ที่เนื้อย่าง แล้วเอาอะไรมาพูดว่าหน้าผมเหมือนคนกำลังจะตาย?

          "ไม่ต้องตามมันไปหรอกหมอก" พี่นนท์พูดออกมาพร้อมกับคีบเนื้อให้ผม ผมทำได้เพียงนั่งอึกอัก ก่อนจะลุกขึ้นยืน

          "เอ่อ... ผมว่าผมไปดูพี่คินหน่อยดีกว่า"

 
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น