[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 2 : The beginning of heart 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 เม.ย. 58

The beginning of heart 1


          "สวัสดีครับ น้องๆปวช.1 ยินดีต้อนรับสู่วิทยาลัยxxx พี่ชื่อพี่นาคินทร์ จะเรียกว่าพี่คินก็ได้ ก่อนอื่นเลยก่อนที่เราจะเข้าฐาน พี่อยากจะได้อาสาสมัครน้องสักคนสองคนออกมาแนะนำตัวเอง และบอกสาเหตุทำไมถึงเลือกเรียนที่นี่...."  ฟังไปเคลิ้มไป ห่าเถอะ พี่เขาดูดีเป็นบ้า...


          .... หึ้ย ผมชอบว่ะ

         
"ถ้าเกิดไม่มีพี่สุ่มนะครับ เอาน้องคนที่พักห้อง 4404 ล้ะกัน"  ผมนี่สะดุ้งเฮือก ไหงห้องผมล่ะครับ "งั้นเอาชื่อคนที่ 13 อะครับ"  แล้วผมคนที่เท่าไหร่ว่ะ ไม่ได้ดูด้วยว่ะ

          พี่คิน อะฮ่ะ ผมจำชื่อพี่เขาได้นะเว้ยย ว่าแต่พี่เขาก้มดูอะไรในกระดาษ  "อ่าา น้องอวัศยา คนไหนเอ่ย" ชิบหายแล้ว เอ่อ คือ นั่นชื่อผมเองครับ แม่ตั้งให้โคตรหญิง...

          ให้ตายเหอะ ผมเห็นพี่ฝนแม่งขำว่ะ ทุกคนเงียบ ผมเลยจำเป็นต้องลุกขึ้นออกไปข้างหน้า ถึงผมอยากจะทำความรู้จักกับพี่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมอยากจะออกไปคุยอย่างนี้นะครับ

          อย่าทำหน้าเหวออ !

          เอิ่มม พี่คินอย่าทำหน้าอึ้งอย่างนั้นสิครับ ผมใจไม่ดี...

          "เอ่อ น้องแนะนำตัวหน่อยครับ"

          "สวัสดีครับ ผมนายอวัศยา เรียกหมอกก็ได้ครับ"

          "อ่าา น้องชื่อเหมือนผู้หญิงเลยเนอะ" ท่าทางพี่คินจะยิ้มถามงงๆ

          "อวัศยา แปลว่า หมอก ครับ " ผมทำได้แต่เพียงยิ้มฝืด

          "อ๋อ แล้วน้องเรียนสาขาอะไรครับ"

          "คอมพิวเตอร์ครับผม"

          "อ่าา เด็กคอมซะด้วย แล้วทำไมน้องถึงเลือกเรียนที่นี่ล่ะครับ"

          "พี่สาวผมเรียนอยู่ที่นี่อ่าครับ"

          "อ๋อๆ อ่า ขอบคุณมากครับ" พี่จะเรียกผมมาแค่นี้เหรอครับ โถ่ นึกว่าผมจะได้อยู่คุยนานกว่านี้ซะอีก


          หลังจากนั้นเราก็แยกกันไปเข้าฐานเรื่อยๆ ตั้งแต่ฐานแรก ฐานประจำสาขาผมเลยครับ คอมพิวเตอร์ จับผมไถลกับน้ำแข็งอย่างไม่ใยดี พอเปลี่ยนฐานก็ต้องคลานอย่างกะลูกหมาเพื่อไปเข้าฐานต่อไป ซึ่งเป็นฐานของการโรงแรม และต่อไปเรื่อยๆก็เป็นการตลาด ภาษา และมาถึงฐานสุดท้ายของสาขาการบัญชี

          "ยินดีต้อนรับสู่สาขาการบัญชีนะค่ะน้องๆ นี่คงเป็นหมู่สุดท้ายใช่มั้ยค่ะ พี่ชื่อพี่ฝน ซึ่งเกม..." ปล่อยให้พี่แกพล่ามไปเถอะครับ ผมขี้เกียจฟัง พี่ฝนพูดไรเยอะแยะ แต่ให้ตายเถอะ ผมเห็นพี่คินยืนกระดกน้ำอยู่ใต้ต้นไม้ มองกี่ที ก็ไม่อาจจะละสายตา... ผมป่าวเวอร์นะ

          "อ่ะะ ขอตัวแทนแถวล่ะคนนะ รุ่นพี่ช่วยไปเลือกน้องเลยค่ะ" มีพี่เขาเดินมาทางผมคนนึง อ่าว แล้วพี่คนนี้คือใคร มาดึงผมทามมาย พี่ฝน หันมามองผมแว็บนึงแล้วก็แสยะยิ้มน่าสยดสยอง พี่แกยิ้มแบบนี้ไร ผมเป็นอันต้องซวยทุกที และแล้วก็ตามคาด ผมแพ้เกมว่ะครับ ฮ่าๆ มันใช่เรื่องหน้าภูมิใจมั้ยเนี่ย มันเป็นเกมล้วงถัง ไม่ผิดหรอกครับล้วงถัง ซึ่งในถังนั้นมีทั้งปลาไหล สาหร่าย อะไรต่อมิอะไรที่ลื่นๆ ฮึยย ผมล่ะเกลียดที่สุดด แล้วคนแพ้อย่างผมเขาให้ทำอะไรนะหรอ บทลงโทษเบสิกๆไงครับ เต้น

          "แอปเปิล แอปเปิล แอปเปิล"  เด้งขวาา

          "มะละกอ มะละกอ มะละกอ"  เด้งซ้าย

          "กล้วย กล้วย กล้วย" เด้งไปหลังง

          "ส้ม ส้ม ส้ม"  เด้งมาหน้าาาา

          "ส้ม ส้ม ส้ม ส้ม ส้ม ส้ม" พี่ฝน ส้มเยอะไปแล้ว สงสัยจะชอบกินส้ม รู้งี้เดี๋ยวจะบอกแม่ให้ซื้อให้กินสักสิบกิโล ชอบจริงกะอิเด้งหน้า แต่เมื่อกี้ผมเห็นพี่คินหัวเราะว่ะ น่ารักกกก

          "แอปเปิล มะละกอ กล้วย ส้ม" พอจบเสียงนกหวีดหมดเวลาก็ดังขึ้น ให้ตายสิเมื่อกี้พี่คินยังยืนอยู่ตรงนั้นเลย ไปไหนซะหล่ะ


          พอเสร็จจากกิจกรรมช่วงเช้า พี่เขาก็ให้เวลาเราไปอาบน้ำ ทานอาหาร กัน2ชั่วโมง ให้ตายเถอะ ตอนนี้สภาพผมดูไม่ได้สุดๆ พอถึงช่วงเย็นก็เป็นกิจกรรมบายศรีสู่ขวัญ แล้วก็ผูกไม้ผูกมือรับขวัญนักศึกษา เสร็จกิจกรรมก็แยกย้ายกันกลับที่พัก

          พอเข้ามาในห้องก็อึ้งสิครับ พี่คินเป็นพี่เลี้ยงห้องผมเรอะ

          "อ้าว น้องอวัศยา"  พี่คินเรียกเสียงยิ้มกริ่ม

          "โถ่วพี่ เรียกหมอกเถอะครับ"

          "ฮ่าๆ หมอก"  พี่อย่ายิ้มอย่างนั้นสิครับ

          "ผมนอนตรงนั้นได้ป่ะครับ"  เย็บๆไปสักนิด

          "เอาสิ ว่างหนิ"  เยสส เหยื่อติดเบ็ด ได้นอนข้างพี่คินโว้ย

          ตื่นเช้ามาสะลึมสะลือมองไปข้างๆก็ไม่เห็นพี่คิน สงสัยจะลงไปเตรียมกิจกรรม งั้นนอนต่ออีกนิดดีกว่า

          "เห้ย! เชี้ยหมอก" เสียงไอนิก มึงเข้ามาห้องกูได้ไงว่ะ

          "เออ"

          "สัส ให้ไว เหลืออีก 10 นาที" พูดเสร็จมันก็เดินออกไป ห่า พึ่งมาบอกกู ต้องรีบสิครับ

               
          กิจกรรมตอนเช้าก็ไม่มีอะไรมาก ไม่มีอะไรมากจริงๆนะครับ ก็แค่ออกกำลังกาย แล้วก็อาจารย์กล่าวอะไรนิดหน่อย แล้วก็ปล่อยให้กลับบ้าน


          เฮ้อ ไว้เจอกันใหม่เปิดเทอมนะครับพี่คิน....
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. #29 mine2525 (@minemint2255) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 15:02
    ยิ้หนอ~555555เนียนเชียวนะเราหมอกก555
    #29
    0