[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 12 : The beginning of heart 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 เม.ย. 58

The beginning of heart 11

 


          "พี่...คนที่อยู่กับพี่นนท์ใช่เปล่าครับ"

          "อ่า ใช่"

          "แล้วพี่นนท์ไม่มาด้วยกันหรือครับ"

          "มันคงมาอยู่หรอก" พี่ฝ้ายเปรยขึ้นมาเรียบๆ ให้พี่มินถอนหายใจดังแล้วเอ่ยขัดออกมาแบบไม่ใส่ใจนัก

          "เฮ้อ อย่าใส่ใจเลย ไม่มีใครไปเอาเนื้อหรือไง" ว่าเสร็จพี่มินก็ลุกไปอีกทาง ให้พี่ฝนจึงลุกตาม

          "งั้นเดี๋ยวกูไปช่วยมินดีกว่า มาด้วยกันสิฝ้าย"

          "เออๆ ได้" ในขณะที่พี่คนสวยทั้งสามเดินลับสายตาไปแล้ว พี่กอล์ฟเลยเอ่ยขึ้นมาจากความเงียบ

          "หมอกรู้จักนนท์ด้วยหรือ"

          "ก็อยู่วิทยาลัยเดียวกัน"

          "หมายถึงรู้จักกันเป็นพิเศษหรือเปล่า"

          "ไม่นะพี่"

          "กูว่าไอนนท์ไม่อยู่เฉย" พี่สามคนใส่แว่นเอ่ยขึ้นมาเรียบๆ ผมว่าท่าทางเขาน่าจะดูเป็นเด็กเรียนพอตัวเลยเชียว แต่ที่ผมสงสัยคงไม่พ้นประโยคที่พี่เขาเปรยขึ้นมา เรื่องอะไรแล้วทำไมพี่นนท์ถึงไม่อยู่เฉยๆ มันจึงทำให้พี่คินแย่งขึ้นมาเสียงเครียด

          "แต่กูไม่ผิด เขาเข้ามาหากูเอง"

          "มึงเลยสนอง" คราวนี้พี่ตั้มที่นั่งเงียบอยู่ตั้งนานแทรกขึ้นมา

          "สนองพ่อง"

          "เอ่อ พี่คิน" ผมไม่ได้อยากจะขัดจังหวะอะไรของพี่เขา แต่ผมก็พอจะรู้มาบ้างจากที่ถามพี่ฝน และพอรู้มาว่าพี่คินกับพี่นนท์มีปัญหากันเรื่องผู้หญิง แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้

          "หืม ว่าไงหรอก"

          "มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า"

          "เปล่า ไร้สาระหน่า" พี่คินไม่ตอบคำถาม แต่กลับตอบปัดๆทิ้งเรื่องที่พูดถึงเมื่อสักครู่ไป

          "อ่าครับ" เมื่อพี่คินไม่พูด ผมก็จะไม่เซ้าซี่ แต่ถ้าถามความรู้สึกผมจริงๆคือผมอยากรู้ แล้วไหนจะสายตาที่พวกเพื่อนพี่คินมองผมมันแปลกๆ

          "กูว่ามึงดูน้องเขาดีๆแล้วกัน" สรุปพี่สามเป็นคนเอ่ยจบประเด็นท่ามกลางความเงียบ โดยการทิ้งปริศนาไว้ให้ผมไม่เข้าใจมันอยู่คนเดียว พี่คินจึงเพียงแค่ตอบรับคำเพื่อนในลำคอ

 

          "พี่ฝนครับ คนสวยของหมอก"

          "อะไรของแกอีก"

          "หมอกขอถามอะไรหน่อยสิ นะครับ"

          "มีอะไรก็ว่ามาเร็วๆ ฉันจะไปอาบน้ำ"

          "ถามจริง ตกลงพี่คินกับพี่นนท์นี่ยังไงกันแน่"

          "ทำไม แกไปได้ยินอะไรมา" พี่ฝนหยุดชะงักการเดิน แล้วหันมาคุยกับผม

          "ก็...ไม่รู้ดิ"

          "เรื่องของเขา แกอย่าไปยุ่งเลย" แล้วจะไม่ให้ผมยุ่งได้ยังไง เพื่อนพี่คินเขามองมาที่ผมกับพี่คินระหว่างที่คุยเรื่องของพี่คินกับพี่นนท์นี่นะ เป็นใครจะไม่สงสัยบ้าง

          เมื่อพี่ฝนเห็นผมจมไปกับความคิดของตัวเองนาน จึงทำให้พี่ฝนถอนหายใจดัง แล้วเอ่ยขึ้นมาเสียงอ่อน

          "เฮ้ออ พี่เชื่อว่าสักวันคินมันจะจัดการกับปัญหาของมันได้" แล้วพี่ฝนก็เดินขึ้นห้องไป

          ใช่ ผมว่าปัญหาของใคร ใครก็ต้องจัดการ แล้วความจริงที่เป็นความจริงที่สุด คือคนนอกอย่างผมก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่ง หรือก้าวก่ายเรื่องของเขา

          "ก็จริง ปัญหาของเขานี่เนอะ"
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น