[YAOI] The beginning of heart จุดเริ่มต้นของหัวใจ ..[END]

ตอนที่ 11 : The beginning of heart 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 เม.ย. 58


The beginning of heart 10


          วันพุธ วันแห่งกลางสัปดาห์ วันที่มีคาบเรียนน้อยที่สุดของทั้งสัปดาห์เลยจะว่าได้ ตั้งแต่จันทร์-ศุกร์ วันพุธเนี่ยล่ะ เป็นวันเดียวที่ผมชอบ

          "นิก มึงจะกลับเลยป่ะ"

          "อืม สักพักดีกว่าว่ะมึงรีบๆกลับไปเหอะ กูขออยู่ส่องพี่คินคนเดียวบ้างเถอะวะ

          "เมื่อกี้กูเห็นเซมออกไปแล้วน่ะ"

          "มึงจะเอาเซมมาล่อกูนิกเลิกคิ้วถาม

          "งั้นมึงจะอยู่กับกูก็ได้นะ" ยักไหล่ไม่ใส่ใจนัก

          "เออ ไปก็ได้ กูก็ไม่อยากอยู่เป็นก้างมึงหรอก" แล้วมันก็เดินออกไปที่ลานจอดรถ

          "โถ่เว้ย อย่านึกว่ากูไม่รู้ครับเผื่อน"

   หมับ

          "หมอกเดี๋ยวนี้พี่คินถึงเนื้อถึงตัวนะฮะ แตะไหล่สะผมสะดุ้งเชียว

          "คะ..ครับ พี่พึ่งเลิกหรือ"

          "เปล่า พี่ไปห้องแนะแนวมา"

          "แล้วนี่พี่จะกลับเลยหรือเปล่า"

          "
ไม่รู้ดิ อีกสักพักมั้ง"

        
          "
ไง น้องรัก" เอาแล้วไง หนีเสือปะจระเข้ หนีเพื่อนเจอพี่ กูก็ลืมไปได้เนอะว่าเขาอยู่ห้องเดียวกัน


          "เปล๊าา" แสร้งฉีกยิ้มกว้าง

          "ไปกับพวกพี่ไหมจ้ะ"

          "หืม พวกพี่จะไปไหน"

          "หมูกะทะ แต่อีกนานน่ะนะ" พี่ฝนตอบแบบไม่ใส่ใจนัก พี่คินเลยอธิบายต่อ

          "คือพี่นัดพวกเพื่อนม.ต้นไว้น่ะ คงไปตอนเย็น หมอกจะไปด้วยกันหรือเปล่า"

          "เอ่อ หมอกไปได้เหรอฮะ"

         
"ไม่ต้องไปหรอก เปลือง" พี่ฝนหุบปากสักนาทีสองนาทีจะเป็นไรไหม เดี๋ยวก็งับสักหรอก

          "อ่าา หมอก..." คือผมอยากไปนะ แต่คือเข้าใจไหมครับว่าผมไม่หน้าด้านพอ

          "ไปด้วยกันสิหมอก ไปกันเยอะๆสนุกออก"

          "แหมะๆ มีเรียกแทนตัวเองหมอก" อย่าไปสนใจผู้หญิงคนนี้เลยครับ

          "เหอะ งั้นเย็นนี้เจอกันนะครับพี่คิน ป้ะคนสวย กลับบ้าน" ว่าเสร็จผมก็ลาก(?)พี่สาวเดินตามมาทันที

          "ไว้เจอกันนะ"  เสียงพี่คินตอบไล่หลังมา นี่ผมไม้ได้ตั้งใจจะไปขัดขวางความสุขของพวกพี่ๆนะครับ

 

          "โอ๊ย จะมาก็มาอย่าชักช้า"

          "ก็หมอกไม่รู้จักเพื่อนพี่เลยนี่หว่า"

          "แล้วแกบอกจะมาทำไมห้ะ!" ฮืออ อย่าลากผม อายเขา คนเยอะแยะ ปล่อยๆๆจะกลับแล้ว

          "เอะอะเสียงดัง เดี๋ยวชาวบ้านเขาก็แตกตื่นหมด จุ้ๆ" แล้วก็มีเสียงผู้หญิงดังมาจากข้างหลังผม

          "พี่มิน"

          "พวกพี่ก็อยู่ จะกลัวอะไร เข้าร้านกันเนอะ" พูดเสร็จพี่มินก็เดินเข้าร้านไปกับพี่ฝน พอมีเพื่อนแล้วทิ้งน้องเลยนะ

          "หมอก มาสิ"

          "เอ่อคือ...พี่คิน"

          "น่า พี่ก็อยู่" ไม่ว่าเปล่ายังมาจับมือผมพาเข้าร้าน แหนะ ถึงพี่ไม่คิด แต่ผมคิดนะครับ หมอกคิด

          "โว้วๆๆ เพื่อนคินมาแล้วครับบ พาเด็กมาด้วยโว้ยย" เด็กเดิกอะไรกันล่ะพี่ครับ พี่เสื้อแดงกวนตีน

          "หน้าตาใช้ได้นะค่ะเพื่อนคิน"

          "ตกลงมึงจะเอาคนนี้" พี่แว่นคนนึงเปรยเรียบๆ

          โว่ยยย พวกพี่พูดห่าอะไรกันครับ อย่าทำร้ายพี่คินกูทางอ้อม หยุดเลยครับหยุด

          "กูกับน้องเขาไม่ได้อะไรกัน"

          "อ้าว ก็กูไม่เคยเห็นมึงพาใครมากินกับพวกกู ไหนมึงจะเดินจูงมือกันมาอีก" อู่ยย โดนครับ กูรู้สึกว่าพี่เสื้อแดงคนนี้จะพูดมากไปนะครับ เหอะ

          "อ่า โทษทีหมอก" พี่คินปล่อยมือผม แล้วเดินนำไปนั่ง "มานั่งตรงนี้ก็ได้"

          "ดูแลกันซะด้วย" ไม่จบ?

          "นี่น้องฝน"  พี่คินเอ่ยเสียงเรียบ

          "แล้วไมมึงไม่ให้น้องเขาไปนั่งใกล้พี่สาวมันล่ะครับ"  อย่าพูดให้พี่คินกูเสียหายสิครับพี่เสื้อแดง

          "ไม่เป็นไรกูไม่หวง ถ้าเป็นไอคินกูก็โอเค"

          "ฮ่าๆ เออๆ น้องครับพี่ชื่อกอล์ฟนะ ส่วนไอคุณชายแว่นนี่ชื่อสาม คนไม่สวยนี่นะ..."

          "อ้ะๆ กูแนะนำเอง พี่ปุยฝ้ายค่ะ เรียกพี่ฝ้ายเฉยๆก็ได้" แล้วพี่แกก็ส่งยิ้มหวานเฉียบมาให้ พวกเพื่อนพี่ฝนติดสโลแกนชอบแนะนำตัวเองก่อนหรือครับ ผมเห็นตั้งแต่พี่มินแระ ฮ่าๆ แต่ก็น่ารักดี

          "แล้วพี่..." ครับ พวกพี่ๆที่มารออยู่แล้วมีทั้งหมดสี่คน มีไอพี่กอล์ฟเสื้อแดง พี่สาม พี่ฝ้าย แล้วอีกคนนึง อืมม ผมว่าผมคุ้นพี่เขาอยู่นะ

          "พี่ตั้มครับ" แล้วพี่เขาก็ยิ้มตอบแบบกันเอง ผมรู้และว่าผมเคยเจอพี่เขาที่ไหน

          "พี่..คนที่อยู่กับพี่นนท์ใช่เปล่าครับ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น