CHANSOO : นักเรียนแลกเกรด

ตอนที่ 1 : Prologue : ก่อนวันเปิดเทอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    10 มี.ค. 62




Prologue



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่ในกระท่อมกลางป่า เขามักจะออกมาหาปลาในตอนเช้าเพื่อตอนสายๆจะได้เอาปลาที่ได้มาไปขาย พอตกเที่ยงเขาจึงแวะเข้ากระท่อมก่อนเพื่อนำอุปกรณ์สำหรับหาสมุนไพรไปที่กลางป่าเขา ในขณะที่เด็กน้อยที่กำลังหาสมุนไพรอยู่อย่างเพลิดเพลินนั้น...



“ประกาศ นักศึกษาท่านใดที่ลงชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอความร่วมมือนักศึกษาทุกคนขึ้นไปบนห้องประชุมตึกสำนักงานอธิการบดีด้วยค่ะ”



มีหมาป่าตัวหนึ่งแอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้ขนาดใหญ่ หมาป่าตัวนี้กำลังแอบมอง 'เหยื่อ' ผ่านช่องพุ่มไม้เล็กๆ อย่างสนอกสนใจ สายตาที่ทอดมองไปยังเขา เขาที่กำลังควานหาสมุนไพรอย่างคล่องแคล่ว ดูมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่นั้น ทำให้ไม่อาจละสายตาได้เลย...



“ประกาศอีกครั้งนะคะ นักศึกษาท่านใดที่ลงชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอความร่วมมือนักศึกษาทุกคนขึ้นไปบนห้องประชุมตึกสำนักงานอธิการบดีด้วยค่ะ”



เมื่อเขาเก็บสมุนไพรครบตามที่ต้องการแล้ว เหลือบหันไปมองท้องฟ้า เขาเพิ่งรู้ว่าเพลานี้มันจะพลบค่ำแล้ว อีกไม่นานตายายของเขาจะกลับมาจากในเมือง เด็กหนุ่มจึงรีบหอบตะกร้าสมุนไพรแล้วรีบวิ่งออกจากป่าทันทีอย่างไม่ได้ระวังอะไรทั้งนั้น จนกระทั่งไปชนกับ...



ปึ่ก!!



“อ๊ะ!



หนังสือนิทาน 'หมาป่าล่าเด็กหนุ่ม' ร่วงลงกับพื้นหญ้าต่อหน้าต่อตาทันที จะว่าเป็นความผิดของคนอ่านก็ไม่ใช่เพราะเขาก็นั่งอ่านอยู่เงียบๆคนเดียว แถมแถวนี้ก็ไม่ค่อยมีคนผ่านอีกต่างหาก ใครบังอาจมาวิ่งชน โด คยองซู กันนะ กำลังอ่านสนุกอยู่เลยเชียว



“ขอโทษนะครับ”



หมับ!



ในขณะที่เขากำลังก้มเก็บหนังสืออยู่นั้น มีมือปริศนาอีกข้างหนึ่งก็ยื่นมาเพื่อจะหยิบยื่นให้กับเจ้าของเช่นกัน นั่นถือเป็นโอกาสที่ทั้งสองคนเผลอสบตากันพอดี



โลกของทั้งคู่ต่างหยุดหมุนอย่างฉับพลัน



ราวกับว่ามีแรงดึงดูดบางอย่างที่ต่อให้นักวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้



ต่างคนต่างจ้องตากันอย่างไม่ลดละ ใบหน้าของคนตรงหน้าทำให้เขาใจสั่น นัยน์ตาสีรัตติกาลของคนตัวสูงไม่อาจทำให้คนตัวเล็กอยู่เฉยได้เลย เสียงหัวใจดังกึกก้องราวกับว่าจะทะลุออกมาด้านนอกเสียอย่างนั้น สถานการณ์แบบนี้โดคยองซูก็เพิ่งจะเคยเจอเป็นครั้งแรก ทั้งๆที่เขาควรจะรีบหยิบนิทานแล้วรีบออกจากตรงนี้ไปยังได้เลย



แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำ



สบตากันอย่างเนิ่นนานจนกระทั่งร่างสูงค่อยๆโน้มตัวมาหาร่างเล็กอย่างช้าๆราวกับอยากจะลองอะไรบางอย่าง ซึ่งแน่นอนว่าคยองซูก็ดันหลงกล(?)ยื่นหน้าเข้าไปหาด้วยเช่นกัน



เข้าทางเขาเลยล่ะ



คนตัวโตกว่ายกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ รอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์เมื่อรวมกับสายตาที่แพรวพราวนั้น ไม่ว่าใครได้ลิ้มลองมันแล้ว จะรู้สึกเสพติดดั่งเสพยา



ที่เสพเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ



ในที่สุดเขาก็ค่อยๆฉกริมฝีปากของเด็กแว่นตรงหน้าทันที เรียวลิ้นที่ผ่านสมรภูมิอย่างโชกโชนนั้นกำลังค่อยๆเลียแล้วขบเม้มริมฝีปากล่างอย่างเบาๆเพื่อเป็นเชิงว่าขออนุญาตเข้าไปสำรวจด้านใน คยองซูไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้ประสีประสาอะไรเลย ดังนั้นเขาจึงอ้าปากรับสัมผัสจากอีกฝ่ายทันทีอย่างไม่รอช้า แต่ลิ้นน้อยๆของร่างเล็กกลับชิงเข้าไปสำรวจในโพรงปากด้านในของร่างสูงเสียก่อน




หยามกันอย่างนี้เลยเหรอ



คยองซูรู้สึกว่าการที่เขาแกล้งคนตรงหน้าเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ กลายเป็นว่ากลับโดนซะเอง สัมผัสจากอีกฝ่ายทำให้หนุ่มแว่นรู้สึกอ่อนยวบ เรียวลิ้นตวัดควานหาความหวานจากด้านในโพรงปากอย่างไม่รู้จักพอ เขาทั้งคู่สลับแลกลิ้นอย่างโหยหา ราวกับว่ารู้จักกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน



ทั้งๆที่สองคนนี้ไม่เคยเจอกันมาก่อนเลย



“อะ...อื้อ...”



 “ประกาศอีกครั้งนะคะ นักศึกษาท่านใดที่ลงชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอความร่วมมือนักศึกษาทุกคนขึ้นไปบนห้องประชุมตึกสำนักงานอธิการบดีด้วยค่ะ”



“พะ....พอก่อน” คยองซูเอ่ยห้ามด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าคล้ายจะหมดลม



ใครสั่งใครสอนให้พูดน้ำเสียงแบบนี้กันนะ



“ระ....เรา ตะ...ต้องไปแล้ว”



ในที่สุด เขาก็ยอมหยุดพร้อมกับสีหน้าที่รู้สึกเสียดายอย่างมาก นึกอยากจะไปสั่งปิดห้องประชาสัมพันธ์เสียจริง เขาเองยังอยากจะอยู่แบบนี้ไปนานๆกว่านี้สักหน่อย นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่เคยได้รู้สึกอะไรแบบนี้



รู้สึกอยากจะครอบครองไว้เป็นของเขาคนเดียว



“ไม่ไปได้ไหม” น้ำเสียงอ้อนๆ ของร่างสูงแทบจะทำให้คยองซูล้มทั้งยืน คนบ้าอะไรทั้งหล่อ ทั้งสูง แล้วน้ำเสียงยังนุ่มนวลอีก โคตรเพอร์เฟค!



“ตะ...แต่ว่า”



“นะ”



“ถะ...ถ้าไม่ขึ้นไปด้านบน มันจะไม่เป็นอะไรเหรอครับ” อันที่จริงคยองซูเองก็ไม่ได้อยากขึ้นไปฟังปฐมนิเทศอะไรนั่นหรอก ไม่งั้นเขาจะมาหามุมแอบอ่านหนังสือทำไม มันก็แค่หาข้ออ้างออกไปจากตรงนี้เท่านั้นแหละ



ไม่เดี๋ยวหัวใจจะวายตายพอดี



“ถ้านายอยู่กับฉัน นายจะไม่มีทางเป็นอะไรทั้งนั้น”



“................”




“เพราะนายเป็นคนของฉัน คนของผอ.ปาร์ค ชานยอล คนนี้ยังไงล่ะ : )





TBC.

ยังไม่ตายเด้อ55555

อันนี้คือเรียกน้ำย่อย จะย่อยมั้ยนี่อีกเรื่อง //ห้ะ

คิดว่านางจะไปป่ะให้ทาย ไม่ไปหรือว่าไม่เหลือ??

พูดคุย ทวงนิยายได้ที่ #แลกเกรดชซ นะคะ

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ ลาก่อย -..-

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #21 hambitter (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 09:29

    อาจจะไม่ไปนะ5555ผอ.คนนี้ร้ายมากนะคะ
    #21
    0
  2. #20 185cm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 14:35
    ติดตามมม
    #20
    0
  3. #19 nook_ny (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:52
    พล็อตดีมากๆๆๆเลยค่ะน่าติดมากกกก
    #19
    0
  4. #18 real_pad (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:24

    ขอร้อง
    #18
    0
  5. #17 real_pad (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:24

    คือดีจ์มากกก
    #17
    0
  6. #16 dyodear (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 10:03
    แงง รอติดตามนะคะ????
    #16
    0
  7. #15 kyungsoosocut612 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 22:17

    รอดูตอนต่อไปเลย
    #15
    0
  8. #13 Riyachoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 12:16
    ไม่ไปสิ
    #13
    0
  9. #12 Aom_TSDMK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 08:00
    ร้ายไปแล้ววว คุณ ผอ. !
    #12
    0
  10. #11 Kyunsooooo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:41
    คุณผอ.!!!!!ร้ายไม่เบาเลยนะคคคคะน้องยังเด็กอยู่ใจเยงๆๆนะคะ
    #11
    0
  11. #10 Dandylize (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 18:26
    คุณตำหนวดดดดด พบผอ.ล่อลวงเด็ก 1 อัตราาาาา!!!
    #10
    0
  12. #9 029263348 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:33
    ผอ ร้ายนะคะ หลอกเด็กให้หลง ตั้งแต่เจอครั้งแรกเรยหรอ
    #9
    0
  13. #8 galaxy_KYS (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:32
    เจ้าเล่ห์จังเลยนะคะคุณผอ.
    #8
    0