OS / SF Chicken Lemons [Yuwin & NCT]

ตอนที่ 7 : [OS] Birthday Wish [Yuwin] #HappyYutaDay

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    25 ต.ค. 60

[OS] Birthday Wish

Pairing : Nakamoto Yuta X Dong Sicheng

 

                                                                        .

                                                                        .          

                                                                        .

                                                                        .

                                                                        .

           

เอาเร็วๆ ยูตะเป่าเทียนแล้วขอพรได้แล้ว

 

            เสียงของผู้เป็นมารดากระซิบบอกกับเจ้าของวันเกิด นากาโมโตะ ยูตะเด็กชายที่มีอายุครบรอบ12ปีในวันนี้

 

            เด็กที่กำลังเติบโตเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นยิ้มตอบรับคำพูดของมารดา ยูตะหลับตาพร้อมกับอธิษฐานสิ่งที่อยากได้ในใจ ก่อนจะก้มหน้าลงไปเป่าเทียนที่ปักอยู่บนเค้กหลังจากนั้นเสียงของพลุกระดาษก็ดังขึ้นพร้อมกับคำอวยพรจากทุกคนที่อยู่ในงาน

 

            สุขสันต์วันเกิดยูตะคุง

 

มีความสุขมากๆนะ

 

ยินดีด้วย

 

เป็นคำที่เขาได้ยินผ่านจากเพื่อนๆและครอบครัวของเขาที่มาร่วมงาน แต่ก็ยกเว้นเสียแต่คนๆนึงที่แตกต่างออกไปจากทุกคน

 

ซือจังเป็นอะไร

 

สิ้นเสียงเขาเท่านั้นแหละ เด็กที่เขาเรียกว่า ซือจังก็ร้องไห้ออกมาเสียดังจ้าเรียกความสนใจให้กับทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้น เจ้าของวันเกิดเมื่อเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปประชิดตัวน้องน้อยที่ยืนไม่ไกลจะตนนัก ก่อนที่เจ้าเด็กที่กำลังร้องไห้อยู่จะโผเข้ากอดเจ้าของวันเกิดพร้อมทั้งสะอื้นไห้

 

โอ๋ เป็นไรครับซือจัง ร้องไห้ทำไม

 

เด็กน้อยไม่พูดและเอาแต่ร้องไห้ ทำให้ยูตะต้องพูดปลอบและลูบหลังน้องไปพร้อมกับส่งสัญญาณให้ทั้งผู้ใหญ่และเพื่อนๆว่าตนจะพาน้องชายข้างบ้านไปในที่ที่สงบมากกว่านี้ ซึ่งทางผู้ใหญ่ก็เข้าใจพร้อมกับพยักหน้าอนุญาตให้เจ้าของวันเกิดพาเด็กน้อยขี้แยขึ้นไปบนห้องนอนส่วนตัว

 

 

 

ซือจังเป็นอะไรบอกพี่ได้มั้ย

 

พอขึ้นมาถึงห้องยูตะก็อุ้มให้เด็กน้อยนั่งบนเตียงนอนของตน ส่วนตัวเองก็ลงมานั่งข้างล่างเพื่อสำรวจความผิดปกติกับน้องที่อาจเกิดขึ้นได้

 

  ..ฮึก น..หนู

 

ซือจังร้องไห้ทำไมครับบอกพี่ได้มั้ย

 

คนเป็นพี่บีบเท้าคนน้องเบาๆเพื่อให้คนเด็กกว่าคลายความกังวล ยูตะยอมรับเลยว่าเขาอดเป็นห่วงไม่ได้เมื่อเห็นเด็กคนนี้ร้องไห้หนักขนาดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

 

หนูไม่มีขของขวัญ ฮฮึก ให้พี่ยูตะ

 

หนูฮึกเป็นเด็กไม่ดี

 

ในที่สุดเขาก็รู้ถึงสาเหตุที่เด็กน้อยตรงหน้าเขาร้องไห้สักที เจ้าของวันเกิดคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะนั่งชันเข่าและค่อยๆใช้นิ้วของตนเกลี่ยน้ำตาของเด็กที่นั่งสะอื้นจนตัวโยน

 

โอ๋ หยุดร้องไห้ได้แล้วครับ แค่ซือจังมางานวันเกิดพี่ พี่ก็ดีใจแล้ว

 

แต่หนู

 

ไม่เป็นไรจริงๆ แค่มีซือจังบนโลกใบนี้ก็พี่ก็เหมือนมีของขวัญที่พิเศษที่สุดทุกปีอยู่แล้ว

 

ยูตะไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ตัวเองพูดไปเด็กน้อยตรงหน้าจะเข้าใจมั้ยเขารู้แต่เพียงแค่ว่าเขาพูดความในใจของเขาออกไปเฉยๆเท่านั้นเอง  

 

หนูเป็นของขวัญของพี่ยูตะหรอ

 

เด็กที่เงียบลงแล้ว หันไปถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เจ้าของวันเกิดไม่ได้พูดอะไรออกไปทำเพียงแค่ยิ้มพร้อมกับพยักหน้าให้เด็กตรงหน้าตนเท่านั้น

 

            พี่ยูตะ งั้นหนูถามได้มั้ยว่าพี่ยูตะขออะไรไปตอนเป่าเทียน

 

            หนูน้อยที่อีกไม่กี่วันจะเข้า10ขวบถามกับผู้เป็นพี่ที่พึ่งเป่าเค้กวันเกิดมาหมาดๆ คนเป็นพี่ลอบมองแววตาที่ดูเปล่งประกายนั้น ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆและส่ายหัวไปด้วย

 

            บอกไม่ได้หรอกครับ ของแบบนี้เขาห้ามบอกกัน

 

           

จริงหรอ หนูว่าแล้วเชียวทำไมพี่ซือเซียวถึงไม่บอกหนู เด็กน้อยปากแดงกล่าวถึงผู้เป็นพี่สาว

 

 

งั้นถ้าพี่ยูตะไม่บอก หนูก็ไม่อยากรู้แล้วก็ได้

 

 

จริงหรอ

 

 

อื้อ

 

เด็กน้อยปากแดงจำใจตอบตกลงแน่นอนไม่ต้องสงสัย กริยาที่กำลังเอาฟันกัดปากแดงๆอวบๆนั้นเป็นตัวชี้ได้ชัดเลย ว่าเด็กน้อยตรงหน้าอยากรู้คำขอของเขาแค่ไหน

 

จะบอกให้ก็ได้นะ แต่ต้องสัญญากับพี่ก่อน

 

 

จริงหรอ!!”

 

 

จริงครับ

 

 

แต่สัญญากับพี่ก่อนนะ

 

 

อื้อ ให้หนูสัญญาว่าอะไรหนูก็จะทำตามใจพี่ยูตะเลย

 

 

ยูตะอยากจะฟัดเด็กตรงหน้าจมเขี้ยวสักทีให้มันรู้แล้วรู้รอด เพราะเด็กน้อยปากแดงนั้นทำท่านั่งกอดอดเหมือนคนตั้งใจฟัง ไม่เหมือนกับเด็กที่พึ่งร้องไห้มาก่อนหน้านี้เลย

 

 

เร็วๆ พี่ยูตะบอกหนูสักทีสิ

 

แหน่ะ มีเร่งอีก ถ้าพี่บอกแล้วเราต้องทำให้ได้จริงๆนะ

 

 

ทำได้ๆ หนูสัญญาเลย

 

 

งั้นต่อจากนี้อีก10ปี พี่ไม่อนุญาตให้เรามีแฟนเข้าใจมั้ย

 

 

ไม่เข้าใจอ่ะ เด็กน้อยส่ายหัวทำหน้ามุ่ย

 

 

ไม่เข้าใจตรงไหน

 

 

ก็ตรงแฟนไง แฟนคืออะไรหนูไม่รู้จัก

 

 

เป็นเด็กที่ใสสะอาดเสียจนเขาไม่รู้จะพูดอะไรออกไปเลย ยูตะลูบหัวของเด็กน้อยปากแดงเบาๆ ก่อนจะอธิบายสิ่งที่เด็กน้อยไม่เข้าใจให้ฟัง

 

แฟนก็คือคนที่รักกัน เหมือนพ่อกับแม่ของซือจัง รักกันไง

 

 

ถ้าอย่างหนูรักพี่ยูตะ หนูก็เป็นแฟนกับพี่ยูตะใช่มั้ย?”

 

 

ก็ไม่เชิง แต่มันก็ไม่ใช่ครับ ก่อนอื่นคนสองคนต้องรักกันก่อน และก็ต้องตกลงปลงใจคบกันนั้นถึงจะเรียกว่าแฟนกัน

 

 

เฮ้อ อะไรเนี่ยหนูไม่เข้าใจเลย

 

 

เดี๋ยวโตแล้วก็เข้าใจเองแหละ

 

 

โอเคๆ งั้นหนูสัญญาก็ได้ว่าจะไม่มีแฟน แล้วทีนี้พี่ยูตะบอกหนูได้รึยังว่าพรที่พี่ขอเกี่ยวกับอะไร

 

เด็กน้อยที่อยากรู้อยากเห็นเค้นถามคำตอบที่ตนต้องการรู้อีกครั้ง ซือเฉิงจ้องหน้าผู้เป็นพี่ชายที่ตนสนิทนักสนิทหนาอย่างจริงจัง ก่อนจะต้องเบะปากลงเมื่อได้ยินคำตอบ

 

 

ก็บอกแล้วไงว่าถ้าบอกจะไม่เป็นจริง

 

 

ขี้โกงนี่!”

 

 

ก็ไม่ได้อยากขี้โกงสักหน่อย แต่มันบอกไม่ได้จริงๆ เอาเป็นว่าถ้าซือเฉิงทำตามสัญญาได้ ในวันนี้อีก10ปีข้างหน้า พี่จะบอกเราโอเคมั้ย

 

 

ไม่โอเค นานไป! บอกปีหน้าได้มั้ย

 

 

ก็เรายังไม่พร้อม เรายังเด็กเกินไป

 

 

หนูพร้อม รู้ได้ไงว่าหนูไม่พร้อม!”

 

 

เด็กดื้อเอ๊ย พี่บอกว่าไม่พร้อมก็คือไม่พร้อมสิ

 

 

พี่ยูตะว่าหนูดื้อหรอ

 

อย่างงี้ไม่ดื้อก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว เอาเป็นว่าพี่จะไม่มีแฟนเป็นเพื่อนเรา10ปีเหมือนกันตกลงมั้ย?”

 

 

..มะ อ๊ะ ตกลงก็ได้! เห็นแก่พี่ยูตะหรอกนะ

 

 

ดีมาก น่ารักที่สุดเลยครับ พี่รักเรานะเด็กน้อย

 

 

หนูก็รักพี่ยูตะนะ พี่ยูตะเป็นพี่ชายที่ดีที่สุดของหนูเลย

 

พูดจบเด็กน้องปากแดงตรงหน้าก็ก้มหน้าลงมาหอมแก้มเขาทั้งข้างซ้ายและข้างขวาดังฟอด ก่อนจะกลิ้งตัวหนีไปหลบชิดขอบผนังหลังจากที่เขาทำท่าว่าจะหอมคืนบ้าง

 

นี่แหละของขวัญล้ำค่าที่สุดของเขา เด็กน้อยข้างบ้านที่ช่างเอาอกเอาใจ ตัวบางๆเล็กๆเหมือนเด็กขี้โรค ร้องไห้เก่ง แต่ก็น่ารักและปากแดงเหมือนสตอเบอร์รี่ที่เขาชอบกินที่สุด

 

รู้ตัวอีกทีก็เล่นวิ่งไล่จับจนคนน้องเหนื่อยและเผลอหลับไปแล้วแล้วเจ้าของวันเกิดเห็นอย่างนั้นจึงหาผ้าห่มมาคลุมตัวให้เด็กดื้อที่นอนหมดแรงก่อนจะเดินลงไปข้างล่างเพื่อบอกลาเพื่อนทุกคนตามมารยาทของเจ้าของงาน และบอกกับพ่อแม่ของเด็กตัวเล็กว่าหนูน้อยได้นอนหลับปุ๋ยไปแล้ว

 

 

กลับขึ้นห้องไปก็อย่างที่คิดไว้ เพราะเด็กที่ทั้งร้องไห้ทั้งวิ่งไล่จับกับเขาก็คงจะต้องเหนื่อยจนหมดแรงไปแล้วแน่ๆ ซือเฉิงยังคงนอนนิ่งอยู่ใต้ผ้าห่มที่เขาเอามาคลุมไว้ให้ ยูตะค่อยๆปีนขึ้นไปบนเตียงนอนของตัวเองและแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มอย่างเงียบๆก่อนที่จะแอบมองผิวหน้าใสและปากแดงๆของเด็กที่นอนอยู่ข้างๆเขาจนในที่สุดก็เผลอหลับลงไป

 

 

บางทีเขาก็อยากขอบคุณครอบครัวต่งเหมือนกันนะ ที่เลือกย้ายมาอยู่ข้างบ้านเขาแบบนี้

 

 

                                                            ***

 

 

            Oct 26 , 2017

 

            เวลาที่ผ่านไป10ปีมันเดินทางมาเร็วราวกับเป็นเรื่องโกหก

 

            นากาโมโตะ ยูตะในวัย22ปีบุคคลที่ใช้ชีวิตแบบผู้ชายห่ามๆทั่วไป กลับเป็นคนที่รอคอยให้ถึงวันนี้มาโดยตลอด

 

            ไม่ใช่เพราะอยากสังสรรค์กับเพื่อน

 

            ไม่ใช่เพราะอยากอายุเพิ่มขึ้นหรือเติบโตไวๆ

 

 

 

            แต่มันเป็นเพราะ

 

            สัญญาที่เคยให้กับน้องชายข้างบ้านในวันเกิดครบรอบอายุ12ปีของเขาต่างหากล่ะ

 

           

            อ้าว ยูตะตื่นแล้วหรอ ซือจังมานั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่นน่ะ

 

            ทันทีที่ลงมาถึงห้องครัว ผู้เป็นแม่ของเขาก็บอกถึงตำแหน่งที่แขกขาประจำมานั่งรออยู่ นากาโมโตะ ยูตะ อมยิ้มพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่ที่กำลังทำอาหารจากทางด้านหลัง

 

           

ไปหาน้องก่อนสิมากอดแม่ทำไมหืม แม่ทำกับข้าวอยู่

 

 

ก็อยากกอดอยากหอมด้วย ขอบคุณนะครับที่เลี้ยงผมมาจนถึงทุกวันนี้

 

            พูดจบก็ทำตามอย่างที่พูด นากาโมโตะ ยูตะก้มลงหอมลงไปที่แก้มของหญิงผู้เป็นผู้ให้กำเนิดตนดังฟอด จนผู้เป็นพ่อที่นั่งอ่านนั่งสือพิมพ์อยู่ตรงโต๊ะอาหารอดจะแกล้งขัดจังหวะไม่ได้

 

            อะแฮ่มอ้อนเป็นแต่แม่แกรึไงเจ้ายูตะ

 

            โอ๋ อ้อนพ่อก็เป็นครับ ขอหอมหน่อยดิ

 

            ทันทีที่ได้ยินเสียงขัดจังหวะของผู้เป็นพ่อ เจ้าของวันเกิดก็เปลี่ยนเป้าหมายจากคนเป็นแม่มายังผู้ชายที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทันที แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ทำอย่างที่พูดหรอก เพราะว่ามีเท้าใหญ่ๆของผู้เป็นพ่อยกค้างไว้อยู่

 

            ไม่ต้องเชียว ขนลุก…”

 

โหพ่ออ่ะนี่ลูกไง

 

ผู้เป็นแม่ที่หันหลังทำอาหารอยู่แอบหัวเราะกับความสองพ่อลูกเบาๆ  หล่อนผละจากกับข้าวที่กำลังรอเดือด ก่อนจะเดินมาห้ามทัพสองพ่อลูกด้วยการมอบมะเหงกให้คนละที

 

 

เลิกตีกันได้แล้ว!! ยูตะก็ไปหาน้องได้แล้ว น้องมารอตั้งแต่เช้าแล้วนะ

 

ครับไปแล้วครับแม่

 

เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ตั้งใจจะทำกับบิดาคงน่าจะล้มเหลวแล้ว ร่างโปร่งของเจ้าของวันเกิดเลยเดินไปหาแขกผู้น่ารักของเขาที่ได้ยินจากปากผู้เป็นแม่ว่ามารอตั้งแต่เช้าแล้ว

 

 

ราพันเซลมาหาพ่อสิลูก

 

แทนที่จะทักชื่อคนไปตามปกติ แต่ยูตะเลือกที่จะแกล้งคนมารอด้วยการเลี้ยงชื่อหมาของเขาที่นั่งเล่นอยู่บนตักของแขกซะเอง ซึ่งมันดูเหมือนจะสำเร็จด้วยเมื่อคนที่อุ้มเจ้าหมามาเล่นอยู่หันขวับมาพร้อมกับทำหน้าดุๆทันที

 

พี่ยูตะ หนูมานั่งรออยู่ตั้งนานทำไมไม่ทักหนู!” ปากแดงขยับมุบมิบบ่นผู้เป็นพี่ชายคนสนิท

 

 

มาแต่เช้าจัง

 

 

ก็ตั้งใจจะมาหา ไม่คิดว่าเจ้าของวันเกิดจะตื่นสายขนาดนี้

 

คนเป็นน้องเหมือนพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ก่อนที่ร่างบางของซือเฉิงที่ตอนนี้ได้สูงนำหน้าผู้เป็นพี่ไปแล้วจะอุ้มเจ้าหมาน้อยและเดินมาหาผู้เป็นเจ้าของ

 

สุขสันต์วันเกิด ราพันเซลฝากบอกมา

 

            คนเดินมาพูดอวยพรทำหน้านิ่ง จนเจ้าของวันเกิดต้องยื่นมาไปหยิกแก้มย้วยๆเผื่อหวังให้คนตรงหน้าหลุดยิ้ม แต่ดูเหมือนว่าคนที่อุ้มหมาของเจ้าของวันเกิดจะไม่เล่นด้วย เพราะตอนนี้น้ำตาเม็ดใหญ่ได้ของคนอายุน้อยกว่าได้ไหลลงมาอาบแก้มจนเลอะมือคนที่หยิกแล้ว

 

            เห้ย! ซือจังเป็นอะไร พี่หยิกแรงไปหรอ

 

            คนเป็นพี่เมื่อเห็นดังนั้นจึงอุ้มเจ้าหมาของตนออกจากมือคนน้อง ก่อนที่จะปล่อยมันลงพื้นและเข้าดูอาการของผู้เป็นน้องทันที

 

            เป็นไร ซือเฉิงพี่หยิกเจ็บไปหรอ พี่ขอโทษ…”

 

            จับคนตัวบางเข้ามากอดพร้อมลูบหัวเหมือนที่เคยทำตอนเป็นเด็กพร้อมกับพูดขอโทษขอโพยต่างๆนานา แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผลคนเป็นน้องนิ่งเงียบแต่ก็ยังร้องไห้เหมือนเดิมจนตอนนี้ชุดนอนของเขาชุ่มไปด้วยน้ำตาของซือเฉิงแล้ว

 

            ซือจังงงงงง พี่ขอโทษพี่หยิกเราเจ็บไปหรอ พี่ตั้งใจเล่นแค่นั้นเอง ก็เห็นเราทำหน้าบึ้งนี่

 

            คนที่ทำเสื้อของเจ้าของวันเกิดชุ่มไปด้วยน้ำตาส่ายหัวใหญ่ ก่อนที่จะพูดเหตุผลที่ตนร้องไห้ออกมาด้วยด้วยใบหน้าที่ยังคงเบะอยู่

 

            ก็หนูรอพี่ยูตะตั้งนานแต่พี่ยูตะมาถึงก็ทักราพันเซลหนูก็เลย”  

 

            พูดไม่ทันจบเด็กขี้แยก็ร้องไห้ออกมาอีกรอบ จนคนเป็นพี่ต้องเอาไปกอดแนบไว้กับอกอีกครั้ง  

 

 

            พี่ก็แค่แกล้งแหย่เราเล่นแค่นั้นเอง ยังไงพี่ก็รักหนูมากกว่าราพันเซลนะ

 

            กระซิบเบาๆให้น้องน้อยฟังข้างหู จนคนเป็นน้องเงยหน้าขึ้นมาจากอก ใบหน้าหล่อคลี่ยิ้มเบาๆแบบที่ชอบทำให้อีกครั้งก่อนที่จะพูดประโยคถัดมา ซึ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งที่่คนที่พึ่งร้องไห้รอมาตลอดสิบปี

 

            ถ้าไม่เชื่อล่ะก็ คำอธิษฐานเมื่อสิบปีที่แล้วที่พี่ตั้งใจจะบอกเราวันนี้ ก็คงไม่ได้บอกแล้วล่ะนะ

 

 

            ไม่ได้สิ! หนูรอมาตั้งสิบปีเลยนะ หนูเชื่อก็ได้! ไม่ร้องไห้แล้วพอใจรึยัง

 

 

            พอใจแล้วครับ เดี๋ยวตอนดึกพี่จะบอกให้หมดเลย แต่ว่าตอนนี้เราไปดูหนังกันดีกว่าเนอะ พี่เช่ามาตั้งเยอะ หวังว่าจะมาดูกับเราเลยนะ

 

คนเป็นพี่กลั้วหัวเราะกับปฏิกิริยาของเด็กตรงหน้า ก่อนที่จะเปลี่ยนจากกอดมาเป็นจูงมือเด็กขี้งอแงขึ้นไปห้องของตนแทน

 

                                                                       

                                                                        ***

 

            “พี่ยูตะนี่ก็จะหนึ่งทุ่มแล้วนะ เมื่อไหร่จะบอกได้สักทีอ่ะ

 

            หลังจากดูหนังจบไปเป็นเรื่องที่สามของวันนี้ คนเป็นน้องก็เริ่มงอแงเข้าแล้ว ยูตะที่นั่งอยู่ข้างๆจึงต้องเอามามือมาลูบหัวของเด็กใจร้อนเบาๆ เพื่อที่จะให้คนเป็นน้องใจเย็นลงบ้าง

 

            รอแป๊ปนึงก่อนสิ ให้พี่โมโมกะกลับมาก่อน จะได้พร้อมหน้ากัน

 

            คนเป็นน้องบุ้ยปากแดงๆของตนด้วยความเบื่อ ก่อนจะยกแขนของพี่ชายคนสนิทมาวางพาดที่ไหล่ของตนพร้อมกับเอียงคอลงไปเอาหน้าถูอ้อนเหมือนที่ชอบทำเวลาจะขอร้องอะไรบางอย่างกับคนโตกว่าตน

 

            ไม่ต้องมาอ้อนเลย

 

           

ก็หนูอยากรู้นี่ อยากรู้ไวๆแล้ว รอมาตั้งสิบปีแล้วนะ มันเหมือนใจจะขาดยังไงก็ไม่รู้ถ้าไม่ได้ฟังตอนนี้อ่ะ

 

 

หึ ช่างพูดจริงๆ ยังไงก็ไม่บอกตอนนี้ครับ ทนรออีกนิดนึงนะ เรื่องนี้พี่อยากให้พร้อมหน้ากันจริงๆ

 

พอพูดจบเท่านั้นแหละนากาโมโตะ ยูตะก็แทบอยากจะวิ่งไปขอบคุณพระผู้เป็นเจ้า เพราะเสียงสวรรค์จากพี่สาวที่ตนรอคอยให้มาพร้อมหน้าดังขึ้นมาตรงหน้าประตูพอดี เห็นดังนั้นเขาจึงรีบคว้ามือของร่างบางลงตามไปสมทบกับพี่สาวทันที

 

 

งานเลี้่ยงวันเกิดปีที่22ของนากาโมโตะ ยูตะก็เป็นเพียงงานเล็กๆ ที่มีแค่ครอบครัวและคนสนิท มานั่งล้อมวงกินอาหารร่วมกันและฉลองในบ้านตามปกติ

 

            เพราะความสนิทกันของทั้งสองบ้านจึงทำให้งานเลี้ยงเริ่มมีสีสัน การประชันนักร้องเสียงทอง จากครอบครัวนากาโมโตะ และ ครอบครัวต่ง ต่างก็สร้างความสนุกให้งานได้ไม่น้อย จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย เมื่อนาฬิกาชี้ไปที่เข็มเลข8 เค้กขนาด3ปอนด์ ก็ถูกถือมาโดยผู้เป็นแม่และพี่สาวคนโตของยูตะและต่อจากนั้น เพลงที่ผู้คนส่วนมากใช้กันในงานวันเกิด ก็ถูกขับร้องออกมาโดยที่มีต้นเสียงเป็นน้องน้อยที่เจ้าของวันเกิดเอ็นดูมาโดยตลอด

 

 

            ‘Happy Birthday To you

 

Happy Birthday To you

Happy Birthday…

 

Happy Birhday…

 

Happy Birthday To you…’

 

ความทรงจำอีกหนึ่งปีที่แสนมีค่าได้ถูกเก็บและจดจำในสมองของเขาไว้อีกครั้ง นากาโมโตะ ยูตะ ก้มลงไปเป่าเทียนตัวเลขที่ปักอยู่บนหน้าขนมเค้กโดยที่ไม่ได้หลับตาและอธิษฐานเหมือนหลายๆปีก่อน

 

เพราะต่อจากนี้ คำอธิษฐานที่เขารอมาโดยตลอดจะถูกเปิดเผยแล้ว

 

 

หลังจากรอคำอวยพรของทุกคนสิ้นสุดลง นากาโมโตะ ยูตะผู้ซึ่งนับวันรอ ให้ถึงวันนี้มาโดยตลอด ก็อาศัยความที่ตนเป็นเจ้าของงานประกาศสิ่งที่อยู่ในใจกับทุกคน

 

 

แก้วไวน์ที่อยู่ตรงหน้า ถูกเคาะเบาๆให้เกิดเสียงเพื่อเรียกความสนใจจากทุกๆคน ร่างโปร่งเจ้าของวันเกิดดึงน้องน้อยที่อยู่ไม่ไกลจากตนนักให้มายืนข้างๆ ก่อนที่จะเริ่มพูดสิ่งที่อยู่ในใจของตนมาตลอดให้ทุกคนได้ฟัง

 

เมื่อสิบปีก่อน งานวันเกิดครบรอบอายุสิบสองปีของผม งานวันเกิดที่เจ้าของวันเกิดไม่ได้อยู่ฉลองกับทุกคนต่อ เพราะต้องพาน้องชายข้างบ้านที่ร้องไห้จนเสียงดังจ้าขึ้นไปปลอบบนห้องนอน…”

 

           

เจ้าของวันเกิดเว้นวรรคประโยค ก่อนที่จะพูดเรื่องราวที่เกิดขึ้นต่อไป

 

           

วันนั้นผมได้บอกกับซือเฉิง น้องตัวน้อยๆที่ติดผมมากๆว่า ผมจะบอกคำอธิษฐานตอนเป่าเค้กกับเขา โดยมีข้อเสนอว่าห้ามให้เขามีคนรักจนกว่าจะถึงวันนี้ แล้วผมถึงจะบอกคำอธิษฐานของผมให้เขาฟัง

 

 

เพราะครอบครัวต่ง เป็นครอบครัวที่ผมเคารพมากๆ ผมเลยอยากที่จะบอกคำอธิษฐานที่ผมได้ขอเกี่ยวกับลูกชายของผมคุณต่อหน้าทุกๆคนในที่นี่…”

 

พูดจบเจ้าของวันเกิดก็หันหน้าไปที่เด็กขี้แย ที่เริ่มดูมีสีหน้าไม่ค่อยดีแล้ว ร่างโปร่งกอบกุมมือคู่เล็กของน้องน้อยเอาไว้ ก่อนที่บอกถึงคำอธิษฐานในวันเกิดเมื่อสิบปีที่ผ่านมาให้ฟัง

 

คำอธิษฐานเมื่อสิบปีที่แล้วของพี่ คือ ขอให้พี่มีความกล้าที่จะขอเราเป็นแฟนต่อหน้าทุกๆคนขอโทษนะเพราะพี่อยากให้เราโตก่อนเลยบอกให้เรารอถึงสิบปี วันนี้พี่คิดว่าพี่พร้อมแล้วที่จะพูดคำนี้ออกมา…”

 

ได้โปรดคบกับพี่เถอะนะ…”

 

             นี่คงเป็นสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับผู้ชายห่ามๆแบบเขา สิ่งที่เขานั้นไม่ถนัดเลยก็คือการเป็นคนโรแมนติก แต่เขาตัดสินใจที่จะทำมันลงไปก็เพื่อเด็กตรงหน้าคนนี้

 

            หนูรอคำนี้มานานมากเลยรู้มั้ย ฮึก.. พี่ยูตะ

 

            เด็กขี้แยเปิดฉากร้องไห้ก่อนจะเข้าไปสวมกอดพี่ชายคนสนิทที่ตอนนี้เลื่อนขั้นมาเป็นคนรักของตน ท่ามกลางเสียงเชียร์จากทุกคนที่อยู่ตรงหน้า

 

            ซือเฉิงไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่มีค่ามากที่สุดของคนตรงหน้าที่แท้จริงจะเป็นตนอย่างที่เคยได้ยินจากปากเจ้าของวันเกิดรึเปล่า แต่แค่ได้เห็นว่าตนสามารถสร้างรอยยิ้มให้คนตรงหน้าได้ซือเฉิงก็ดีใจแล้วล่ะ

 

 

            สุขสันต์วันเกิดนะพี่ยูตะผู้ชายคนที่ผมรักมากที่สุด

 

                                                                                            END


Happy Birthday นะคะ พี่ยูตะ

ฟิคเรื่องนี้ตั้งใจที่จะเขียนมาเพื่อลงในวันเกิดของยูตะโดยเฉพาะเลย

สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้พี่ยูตะมีความสุขมากๆๆๆ สุขภาพแข็งแรง เป็นที่รักของแฟนๆไปนานๆน้า

ขอบคุณที่คอยดูแลน้องวินตลอดมานะคะ

 

รักพี่ยูตะมากๆ 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #50 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 17:59
    อบอุ่นจัง พี่ยูตะ แงงงงง
    #50
    0
  2. #33 iseyeol (@warangk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 18:43
    สุขสันต์วันเกิดค่ะพี่ยูตะ เพิ่งจะมีโอกาสได้มาอ่าน น่ารักมากๆเลยค่ะ 10ปีก็ยังรอคอยกันมาตลอด อยากขอให้ในชีวิตจริงอยู่ด้วยกันไปอีกเป็น10ปี20ปีไปเลยนะ พี่ยูตะน่ารักซือจังก็น่ารักมากเช่นกัน
    #33
    0
  3. #31 lillet rosé (@lilletrose) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 16:35
    งือ อ่านแล้วแอบน้ำตาคลอตอนท้ายเลยค่ะ ศรัทธาในความรักแบบนี้จังเลย คนน้องน่ารังแกนี่น่ารังแกเกินไปแล้วนะคะ ใจบางตอนยัยร้องไห้งอแง และคนที่ปลอบยัยได้ดีที่สุดก็คงมีแต่พี่ยูตะแค่คนเดียว ขอคบแต่ให้ความรู้สึกเหมือนพี่เขาขอยัยน้องแต่งงานเลยค่ะ ;///; ขอตัวไปหวีดต่อเงียบๆคนเดียว
    #31
    0
  4. #30 Dreamin_fl (@sugarsugarchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 20:25
    น่ารักอะไรอย่างนี้ ;///; พี่ยูตะะ
    #30
    0
  5. #29 puzzle97 (@jktfb97) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 22:49
    สุขสันต์วันเกิดนะยูตะ!! น่ารักมากมากเลย ฮืออ
    #29
    0