OS / SF Chicken Lemons [Yuwin & NCT]

ตอนที่ 10 : [OS] Teacher (Yuwin)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    20 มี.ค. 61

  [OS] Teacher

Pairing : Nakamoto Yuta X Dong Sicheng

 

授業は得意でしょ?
            早く教えて



 

 

ซือเฉิง อาจารย์นากาโมโตะให้มาเรียกน่ะ

 

เสียงของคิโนชิตะหัวหน้าห้องปี3คลาส A เดินเข้ามาพร้อมกับเสียงใสๆของหล่อนตามเคย ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยแป้งเด็กเบาๆหันไปพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะยัดของทุกอย่างของตัวเองใส่กระเป๋าและเดินออกไป

 

ไปยังสถานที่นัดพบกับคนๆนั้น

 

            ด้วยขายาวๆของซือเฉิงนั้นไม่นานก็ถึงสถานที่นัดพบ ซึ่งนั้นก็คือห้องพักครู สถานที่แรกที่เขาเข้าไปและเพื่อใช้เป็นมันเป็นการตบตาทุกๆคน

 

            ขออนุญาตครับ

 

            เข้ามาสิซือเฉิง

 

            อาจารย์ผู้หญิงที่นั่งใกล้ประตูที่สุดเอ่ยคำอนุญาต ก่อนที่ซือเฉิงจะเปิดประตูเข้ามา และก้มหัวเคารพอาจารย์ที่อยู่ในห้องทุกคนตามมารยาทที่ควรทำ ขายาวเดินก้าวไปอย่างไม่เร่งรีบเท่าไหร่นักก็ถึงยังโต๊ะประจำของอาจารย์นากาโมโตะ ที่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังยุ่งกับงานที่กองอยู่ตรงหน้าของเขาอยู่

 

            มาแล้วหรอ

 

            เอ่อ ครับ

 

            โครงงานตัวอย่างที่ให้ไปอ่านล่วงหน้า อ่านมาแล้วใช่มั้ย

 

            เจ้าของใบหน้าหล่อที่สวมแว่นตากรอบหนาเตอะ ถามกับเด็กนักเรียนที่ปรึกษาตนทั้งๆที่ยังก้มหน้าก้มตาอ่านวาระประชุมของแผนกวิชาวิทยาศาสตร์อยู่

 

            ผมอ่านมาแล้วครับ แต่ยังมีเรื่องสงสัยอยู่นิดหน่อย

 

            ตอนนี้ไม่สะดวก ไปนั่งรอข้างนอกสัก5นาที อ่านทบทวนก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันจะตามออกไป

 

            น้ำเสียงนิ่งๆของอาจารย์หนุ่มตอบกลับออกไป ก่อนที่เขาจะก้มอ่านวาระประชุมนั้นต่อ ทางด้านซือเฉิงที่รู้ตัวอยู่แล้วว่าควรทำอะไรก็เดินออกไเงียบๆ พร้อมยังไม่ลืมที่จะทำความเคารพอาจารย์ในห้องที่เหลือและออกไปนั่งรอตามที่ถูกสั่งไว้

 

 

            ไม่นานนักร่างโปร่งของนากาโมโตะ ยูตะ ที่นั่งอ่านวาระประชุมอยู่ก็ลุกขึ้นมาเก็บข้าวของบนโต๊ะของตัวเอง ซึ่งในเวลาเดียวกันบรรดาเหล่าอาจารย์ช่างพูดในห้องก็เริ่มพูดยกยอกันออกมา

 

            อาจารย์นากาโมโตะนี่ดีจังเลยนะครับ มีเด็กนักเรียนทุนดีเด่นอย่างซือเฉิงมาเป็นเด็กที่ปรึกษา เป็นผมนะถ้าได้ให้คำปรึกษากับเด็กที่ฉลาดขนาดนั้นผมคงภูมิใจน่าดู

 

            นั้นสิคะ มารยาทก็ดี หน้าตาก็ดี การเรียนก็ดี ผมอยากมีลูกน่ารักๆแบบเขาจัง

 

            ว่าต่งซือเฉิงเก่งขนาดนั้นแล้ว แต่ยังต้องขอคำปรึกษาจากอาจารย์นากาโมโตะอีก อาจารย์นี่สุดยอดจริงๆเลยนะคะ

 

            นากาโมโตะ ยูตะ ลอบถอนหายใจอย่างเซ็งๆ เขาไม่ชอบสักเท่าไหร่ที่มีคนมาพูดถึงซือเฉิงและยกยอเขาเกินหน้าเกินตาแบบนี้สักเท่าไหร่ ยิ่งได้ฟังเท่าไหร่ ยิ่งทวีความหงุดหงิด อาจจะเป็นเพราะเขาไม่ชอบที่จะยุ่งกับใคร แล้วเป็นสังคมที่มีแต่คนประจบเก่งๆแบบนี้ด้วยแล้วยิ่งไม่ชอบใหญ่ แต่ก็ต้องจำใจตอบๆไปเพื่อไม่ให้เพื่อนร่วมงานหลายคนที่พล่ามออกมาเสียหน้า

 

            ไม่หรอกครับ ยังไงซือเฉิงก็ยังเป็นนักเรียน ถ้าเขาเป็นเด็กในที่ปรึกษาพวกคุณ เขาก็จะมาขอคำปรึกษาพวกคุณเช่นกันกับที่มาปรึกษาผม

 

            ด้วยท่าทางนิ่งๆบวกน้ำเสียงและใบหน้าแล้ว ทำให้อาจารย์ที่อาวุโสกว่าบ้างอ่อนกว่าบ้างที่พูดเมื่อกี้เงียบไปตามๆกัน

 

            งั้นไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับก่อนนะครับ

 

            พูดจบก็ผลักประตูตรงหน้าของตนให้ออกไป ก่อนที่จะปิดมันไว้คืนดังเดิมและเดินไปหานักเรียนของตนที่นั่งรออยู่ในตัวอาคารไม่ไกลนักจากห้องพักครู

 

            รอนานมั้ย

 

            ไม่ครับ แต่วันนี้อาจารย์ดูอารมณ์ไม่ค่อยดีจังเลยนะครับ

 

            ก็นิดหน่อย

           

 

ให้ผมช่วยให้หายอารมณ์เสียมั้ยล่ะครับ

 

            เสียงพูดเบาๆที่แฝงไปด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง ถูกส่งมาถึงคนที่ยืนอยู่อย่างง่ายได้ ซึ่งเขาก็รู้ความหมายของมันดีว่าเด็กที่อยู่ตรงหน้าเขากำลังจะสื่ออะไร

 

            แก่แดด

 

            อารมณ์เสียจริงๆด้วย คิคิ ผมก็แค่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเท่านั้นเอง

 

            คนอยากเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัวยิ้มกว้างจนเห็นฟันแทบครบทุกซี่ ขัดกับภาพลักษณ์ปกติที่ทุกคนเคยเห็น จนคนที่โตกว่าอดจะใช้มือสากๆของตนขยุ่มไปที่กลุ่มผมของคนตรงหน้าตนที่ดูเหมือนวันนี้จะถูกเซ็ตมาเป็นพิเศษ

 

            อย่าจับบบบบบ วันนี้ให้ช่างเซ็ตมาเลยนะ!”

 

            นี่ก็จะเซ็ตให้ใหม่ไง หวังดีนะเนี่ย

 

            ไม่ต้องเลยยย ทำแบบนี้ไม่กลัวคนเห็นหรอครับ

 

            นากาโมโตะ ยูตะลดมือลงจากศีรษะของคนตรงหน้าหลังจากได้ยินคำพูดนั้น ใบหน้าหล่อที่เมื่อกี้มีรอยยิ้มหลังจากได้แกล้งเด็กข้างหน้ากลับมาทำให้มันขรึมเหมือนเดิม เพื่อรักษาบุคลิกของตนไว้ ซึ่งซือเฉิงก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพราะบุคลิกของเขาทั้งสองนั้นถูกมองว่าเป็นพวกหน้านิ่งทั้งคู่อยู่แล้ว

 

                                                                                                                          #Teacher

 

            ความสัมพันธ์ของอาจารย์และลูกศิษย์เป็นเรื่องต้องห้ามอยู่แล้ว นั้นจึงทำให้สถานที่ ที่ทำให้เขาทั้งสองคนได้อยู่ด้วยกันก็จะมีเสียก็แต่อพาร์ทเม้นต์หรูของผู้เป็นอาจารย์ที่อยู่แถวย่านใจกลางเมือง ซึ่งนั้นก็เป็นสถานที่เดียวกันกับที่ครอบครัวแซ่ต่งได้อยู่ นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ผู้ปกครองของซือเฉิงไม่ได้แปลกใจในความสัมพันธ์ที่มากกว่าศิษย์และอาจารย์ของลูกชายตัวเอง

 

            ความจริงแล้วความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในตอนแรกนั้นแทบไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ นากาโมโตะเป็นเพียงแค่ครูที่ปรึกษาของห้องปี3 คลาส A ซือเฉิงเป็นเด็กนักเรียนทุนดีเด่น ทั้งสองต่างเป็นคนที่เงียบและไม่สุงสิงกับใคร แต่เหตุการณ์ที่ซือเฉิงเด็กนักเรียนทุนที่ดีแตก ได้แอบไปเที่ยวในสถานบันเทิงย่านรปปงหงิและได้เจอกับอาจารย์ที่ปรึกษาที่มาสังสรรค์กับเพื่อนเก่านั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง

 

            ในตอนแรกนั้น นากาโมโตะ ยูตะ ก็แทบไม่เชื่อกับสายตาของตัวเองเหมือนกันว่าจะเจอเด็กในปรึกษาของตนที่นี่ เพราะอายุของเขายังไม่ถึงซึ่งมันเป็นเรื่องผิดกฎหมายนั้นจึงทำให้เขาต้องลากเด็กนักเรียนของเขาออกไปจากร้านเพื่อไม่ให้เสี่ยงกับอันตรายที่อาจจะเจอในรูปแบบต่างๆ และนั้นจึงทำให้เขาได้รู้ว่าเด็กหนุ่มสัญชาติจีนไม่ได้เป็นอย่างที่หลายๆคนคิด

 

            นายคิดว่านายอยู่ประเทศจีนหรือไง

 

            ถ้าโรงเรียนจับได้นายอาจจะถูกถอนออกจากนักเรียนทุนก็ได้

 

            เป็นคำพูดที่เข้าพูดใส่เด็กนักเรียนตัวแสบหลังจากลากออกมาจากที่อโคจรได้ ซึ่งคำตอบที่เขาได้รับกลับมากลับทำให้เขาดูเป็นคนขี้จุ้นไปซะ

 

            ผมก็แค่อยากจะโตเป็นผู้ใหญ่ อาจารย์มาจุ้นอะไรด้วย

           

            นายจะโตเป็นผู้ใหญ่ จะโตด้วยวิธีไหนก็ได้ แต่การเข้าผับคนเดียวทั้งๆที่ไม่รู้พิษสงของโลกภายนอกแบบนี้ไม่ได้! ไหนจะเรื่องเคอร์ฟิวอีก นี่มันเกิน4ทุ่มแล้วนะ เด็กที่อายุไม่ถึงสิบแปดปีอย่างนายถ้ามีปัญหาขึ้นมาจะทำไง ให้ตายเถอะเห็นทีฉันคงไปบอกผู้ปกครองนายแล้วแหละ

 

            พูดไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวใส่ร่างบางตรงหน้าหวังว่าจะให้เด็กคนนี้สำนึก แต่เปล่าเลยอาจารย์หนุ่มกลับโดนเด็กนักเรียนตรงหน้าดึงคอเสื้อของเขาเข้าไปใกล้และบดริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองใส่ก่อนที่เจ้าตัวดีจะผละออกไปเมื่อโดนคนที่ผ่านโลกมามากกว่าสอนงานเสียเอง

 

            ผมก็แค่อยากจะเป็นผู้ใหญ่อยากจะมีเซ็กส์เหมือนที่คนในห้องพูดกันว่านี่คือหนทางแห่งการเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว

 

            มันเร็วไป!”

 

นากาโมโตะ ยูตะแทบอยากจะกุมขมับของตัวเอง ไม่คิดเหมือนกันว่าเด็กที่มี IQ สูงอย่างคนตรงหน้ากลับจะมีแต่ความคิดในเรื่องแบบนี้

 

            แต่ผมเป็นของอาจารย์แล้ว!”

 

            แค่จูบกันฉันไม่นับ อีกอย่างนายก็เป็นคนเริ่มก่อน ให้ตายเถอะซือเฉิง ถ้าโรงเรียนรู้นายทำตัวแบบนี้ นายจะทำยังไงฮะ?!”

 

            เขาหวังว่านี่จะเป็นหมัดฮุกที่น็อกความคิดแปลกๆของนักเรียนตรงหน้าของเขาได้ แต่มันกลับไม่เป็นเหมือนอย่างที่เขาคิดเลย เมื่อเด็กนักเรียนตรงหน้าของเขากลับทำเหมือนสีหน้าที่ดูเหนือกว่า

 

            ก็ไม่ทำยังไง ถ้าอาจารย์ไม่ยอมให้ผมเป็นของอาจารย์ ผมก็จะนำเรื่องนี้ไปฟ้องที่โรงเรียน ผมไม่รู้หรอกนะว่าอาจารย์อยู่ในโรงเรียนนั้นมีอำนาจขนาดไหน แต่ผมคิดว่าทางโรงเรียนอาจจะเชื่อเด็กนักเรียนทุนดีเด่นมาตลอดมากกว่านะครับ แล้วแหมเมื่อกี้อาจารย์ก็จูบผมกลับซะผมไปต่อไม่ถูกเลยขนาดนี้ ผมจะคิดบทให้น่าสงสารยังไงดีน้า

 

            บอกว่าอาจารย์จูบผมจนผมผู้ที่ไม่มีอะไรแม้แต่ประสบการณ์ หรือกำลังจะไปขัดขืนอย่างผมเกือบตายเพราะหายใจไม่ออกดีมั้ยนะ

 

            ซือเฉิงเด็กอย่างนายนี้มัน

 

            ชายหนุ่มที่แก่กว่าถอนหายใจอย่างหนักด้วยความหนักใจ เขาไม่ได้กลัวหรอกว่าเขาจะถูกทางโรงเรียนไล่ออกเพราะทางเขาก็มีทรัพย์สินอยู่พอตัวอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เขายอมรับข้อเสนอนั้นไปเพราะว่าไม่อยากเห็นว่าเด็กตรงหน้าจะไปทำกริยาแบบที่ทำกับเขาใส่คนอื่นต่างหาก

 

            ได้ เดี๋ยวฉันจะสอนนายให้รู้จักกับมันเอง แต่ไม่ใช่ตอนนี้มันเร็วไป

 

            แต่ผมอยากโตไวๆแล้วนี่

 

            นายพร้อมเมื่อไหร่ฉันจะบอกนายเอง แต่ในระยะเวลาที่เหลือก่อนที่นายจะจบจากโรงเรียนนี้ไป ฉันจะควบคุมพฤติกรรมนายเอง

 

            หลังจากเหตุการณ์นั้นก็กลายเป็นเด็กนักเรียนคนนี้เข้ามาเป็นอีกส่วนนึงในชีวิตของเขาไปโดยปริยาย เพราะเนื่องจากอพาร์ทเม้นต์ที่พักอยู่เป็นที่เดียวกันด้วย นั้นจึงกลายเป็นข้ออ้างของเด็กฉลาดแกมโกงอย่างซือเฉิงที่บอกผู้ปกครองว่าขอมาติวหนังสือบ้างล่ะ ทำรายงานบ้างล่ะกับเขา ทั้งๆที่ความจริงแล้วกลับมานั่งบดๆเบียดๆอ้อนเขาให้สอนเรื่องอย่าว่าเสียมากกว่า

 

            ม๊า เดี๋ยวหนูไปก่อนนะ มีโครงงานที่ต้องถามอาจารย์อีกเยอะเลย ต้องทำให้เสร็จเร็วๆแล้วด้วย…”

 

            อื้อ ไปสิอย่ากวนอาจารย์มากแล้วกัน

 

            ไม่กวนหรอกม้า ถ้าคืนนี้หนูไม่กลับก็แสดงว่าหนูอยู่ห้องอาจารย์นะ เผื่องานมันไม่เสร็จ แล้วหนูก็จะช่วยงานอาจารย์ที่เหลือด้วย

 

ประโยคนี้ซือเฉิงพูดให้ได้ยินแค่เขากับแม่สองคนเท่านั้นเพราะจงใจไม่อยากให้อาจารย์ที่รออยู่หน้าห้องได้ยิน

 

อือ งั้นไปก็อย่าดื้อล่ะเข้าใจมั้ย

 

ครับบบบบบบ

 

            เด็กตัวแสบหอมแก้มของผู้เป็นมารดาดังฟอด ก่อนจะเดินออกไปหน้าห้องที่มีอาจารย์หนุ่มยืนเต๊ะท่ากอดอกพิงผผนังรออยู่

 

            ไปกันครับอาจารย์

 

            ปิดประตูห้องเสร็จก็จับมืออาจารย์ของตนและพาเดินนำไปเสมือนเป็นเจ้าของห้อง จนเจ้าของห้องตัวจริงอดจะยิ้มเอ็นดูกับความแก่นเซี้ยวเกินไหวลับหลังแม่ของเด็กคนนี้ไม่ได้

 

            ไปนั่งรอบนเตียงก่อนไปฉันต้องพิมพ์ข้อสอบก่อน

 

               คนโดนสั่งทำหน้าเง้างอเรียกร้องสนใจ

 

            ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย นี่มันข้อสอบปลายภาคผมให้คุณเห็นไม่ได้

 

            เฉิงเฉิงไม่ดูข้อสอบหรอกหน่า ยูตะทำไปเถอะเฉิงเฉิงแค่อยากอยู่ใกล้ๆยูตะเฉยๆ

 

            ถึงขนาดที่เรียกตัวเองด้วยชื่อเล่นที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองคนให้ดูออดอ้อนแต่เหมือนครั้งนี้อาจารย์จะดูไม่อ่อนไปด้วยสักเท่าไหร่

 

            คุณต่งอย่าดื้อ

 

            นากาโมโตะ ยูตะพูดออกมาเสียงเข้มพร้อมกับจงใจใช้นามสกุลของตัวดื้อเพื่อให้รู้ว่าเขากำลังเอาจริง  คนได้ยินจากที่กำลังจะเอาใบหน้าสวยมาบดเบียดบนแผ่นหลังของอาจารย์ก็ต้องชะงัก ก่อนจะเดินไปนั่งรอบนเตียงตามคำสั่งเพราะไม่อยากที่จะโดนเจ้าของห้องโกรธ

 

            ดีมาก เอานี่ของโปรดเฉิงเฉิง

 

            เจลลี่ป๊อป โรยน้ำตาลเคลือบรูปตัวการ์ตูนฮิโตะคาเงะถูกยื่นให้จากคนที่พึ่งทิ้งตัวลงบนเบาะที่มีโต๊ะญี่ปุ่นตั้งอยู่

 

            รู้ใจที่สุดเลย

 

            คนที่ทิ้งตัวนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนุ่มยื่นมือรับขนมหวานสุดโปรดของตนมาก่อนจะค่อยๆบรรจงแกะซองพลาสติกที่ปกคลุมและใช้ลิ้นเลียไปเบาๆบนหน้าของตัวการ์ตูนตัวนั้น

 

            กินให้ดูขนาดนี้และยังไม่สนใจจะหันมาดูหน่อยหรอ

 

            เรื่องเรียกร้องความสนใจขอยกให้เป็นที่หนึ่ง เจ้าของร่างโปร่งที่นั่งพิมพ์งานอยู่ แอบกลั้นขำเบาๆ ทำหูทวนลม จนได้ยินเสียงจิ๊ปาก ของคนที่อยู่บนเตียงดังออกมา 

 

            ไม่ดูจริงๆหรอยูตะ

 

            ตอนนี้กำลังทำหน้าที่อาจารย์อยู่กรุณาเรียกผมว่าอาจารย์นากาโมโตะ เหมือนเดิมด้วยครับ

 

            พูดออกไปเพราะหวังแกล้งให้คนบนเตียงอารมณ์เสียต่อ และก็เป็นอย่างที่เขาคาดหวังไว้เมื่อได้ยินเสียงส้นเท้าที่กระแทกลงกับพื้นเสียงดังพร้อมกับอีกไม่นานที่เจ้าของร่างบางๆนั้นได้ลงมาทิ้งตัวนอนและเอาหัวทุยพาดมาที่หน้าขาของเขาแล้ว

 

            กลับขึ้นไปเลยซือเฉิง   

 

            มองลงมายังบริเวณหน้าขาของตัวเองที่มีใบหน้าสวยๆกำลังจ้องมาที่เขา

 

            ชอบตอนยูตะใส่แว่นจัง

 

            พูดเสร็จก็แลบลิ้นออกมาเล็กน้อยพร้อมกับเลียหัวเจ้าฮิโตะคาเงะเบาๆอย่างจงใจเพื่อให้เจ้าของหน้าขาที่ตนกำลังนอนทับอยู่ได้เห็น

 

             นากาโมโตะ ยูตะยอมรับเลยว่าภาพตรงหน้าปลุกอารมณ์กำหนัดของเขาได้ไม่น้อย แต่เพราะงานที่ยังคงทำค้างคาอยู่ แถมเรื่องศีลธรรมที่ค้ำคออีกมันจึงทำให้เขาทำได้เพียงแค่สลัดความคิดชั่วๆนั้นออกจากหัวก่อนจะดันหัวทุยนั้นออกจากหน้าตักตัวเอง

 

            เห็นแค่นี้ไม่เกิดอารมณ์หรอกนะ ขึ้นไปนอนข้างบนไป อ่านโครงงานเช็คคำผิดรอก็ได้

 

           

กลืนนำลายลงคอเอือกใหญ่พร้อมกับแกล้งพิมพ์งานต่อไปอย่างมั่วๆ เพื่อที่จะให้เด็กคนนั้นละความสนใจ

 

           

ยูตะโกหก เฉิงเฉิงแอบเห็นน้าว่าไอ้นั่นของยูตะมันตื่นตัวอ่ะ

 

 

 

            คนเป็นอาจารย์รีบคว้าหมอนพิงที่อยู่ใกล้สุดมาปิดหน้าตักตัวเองแทบไม่ทัน เด็กแก่แดดหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจกับปฏิกิริยาของคนตรงหน้าก่อนจะใช้ลิ้มฝีปากอวบสวยกัดเจลลี่ป๊อปและเดินนวยนาดขึ้นไปบนที่นอนของเจ้าของห้อง

 

“Kiss me BABY!
Kiss me BABY! 

こわれものを抱き寄せてよ
教科書通りに
教えてくれればいいの

Kiss me BABY!
Kiss me BABY!
どうせ すぐに経験するわ
最初の相手は

Dear dear my teacher!

 

ที่รักจูบฉันที! ที่รักจูบฉันที!

เอาความคิดที่เปราะบางนั่นออกซะ

สอนฉันเหมือนที่สอนหนังสือนั่นแหละ

ที่รักจูบฉันที! ที่รักจูบฉันที!

ฉันเพิ่งจะมีประสบการณ์ตอนนี้ล่ะ

คนแรกของฉันคือที่รัก...คุณครูที่รักของฉัน

                                               (Dear my teacher – AKB48)

 

 

           

เสียงเพลงจากโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเพราะถูกเปิดออกมาอย่างตั้งใจ มาพร้อมกับใบหน้าเชิงเชื้อเชิญของที่นอนอยู่บนเตียง ยูตะรู้ดีว่าเพลงที่เด็กคนนี้จงใจเปิดและร้องคลอออกมานั้นจะสื่อถึงอะไร

           

 

            ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขาได้หมดลงไปแล้ว ยิ่งเห็นท่าทางของเจ้าตัวดีที่สะท้อนผ่านจากกระจกเงาที่แขวนติดอยู่บนผนังที่เหนือโต๊ะญี่ปุ่นด้วยแล้ว เขายิ่งแทบจะควบคุมสติแทบไม่อยู่ ถ้าสิ่งที่เขาตั้งใจจะเก็บไว้ทำหลังเด็กนี่เรียนจบมาขาดผึ่งลงวันนี้ก็ขอให้รู้เลยว่าเป็นเพราะเจ้าตัวดื้อนั่นแหละ

 

 

แต่จะว่าไปจะโทษเจ้าตัวดื้อที่นอนตาแป๋วอยู่บนเตียงคนเดียวเลยก็ไมได้หรอก เขามันก็ทิ้งนิสัยเดิมไม่ได้เหมือนกัน เวลาเจอใครที่ร้อนแรงเป็นไฟใส่เขามา เขาก็พร้อมที่จะเพิ่มเชื้อเพลิงให้มันแรงและโหมขึ้นมากอยู่เสมอ ยิ่งบวกกับใบหน้าน่ารักที่ตรงกับไทป์ที่เขาชอบมาตลอด มันจึงทำให้เขาเผลอตัวกระโจนเข้าหลุมพรางของเด็กแก่แดดนี้เข้าเต็มๆ

 

 

            ทำไงได้ล่ะเด็กแสบๆ แบบนั้นก็ต้องเจอคนแบบเขานี่แหละถึงจะเหมาะสมกัน

 

 

            เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ศีลธรรมไม่ต้องไปสนมันแล้ว อีกไม่กี่วันก็หมดซึ่งกันแล้วกับสถานะนักเรียนและอาจารย์ จะลองชั่วดูอีกครั้งก็คงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง  

 

            เหมือนความคิดฝั่งปีศาจกำลังครอบงำในหัวของเขา นากาโมโตะ ยูตะหยุดการกระทำของเขาทุกอย่าง ก่อนที่อาจารย์หนุ่มจะหันใบหน้าหล่อที่มีแว่นกันแสงจากคอมพิวเตอร์คู่นั้นหันไปหาเด็กนักเรียนในที่ปรึกษาของตนที่ิงทิ้ตัวนอนเปิดเพลงฟังอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ของเขาด้วยใบหน้าที่ฉายแววเปลี่ยนไป

 

 

            โทรไปบอกแม่ไปว่าวันนี้นายจะนอนค้างที่ห้องฉัน

 

                                                                  cut : twitter @mohae13 บล็อกที่อยู่ในไบโอ




sp thanks : เอาเนื้อเพลงมาจากบล็อก akb48soshii

โรมันจิและความหมายภาษาอังกฤษจาก www.kiwi-musume.com/lyric/akb48
แปลไทยโดย 4mimi (อ่านว่าโฟร์มิมิ)  www.dek-d.com/akb48soshii

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #56 Jjaji (@Jajub16) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:05
    ความบาปมันกัดกินใจเหลือเกิน
    #56
    0
  2. #48 Divasouth (@listen47) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 23:20
    น้อนนนนนนนน !! แซ่บบบ นานๆหด้เจอฟิคคู่นี้ ขอบคุณนะคะ ;____;
    #48
    0
  3. #47 komurola01 (@KachaSaijoog) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 01:38
    กรี๊ดดดดดดดด~~~~~ เลือดหมดตัวเเล้วว ยัยขี้อ่อย .-. อาจารย์นากาโมโตะ แซ่บเว่ออ่ะ
    #47
    0
  4. #40 momo-ma (@dreammy-na) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 22:02
    ฮื่อออออเลือดจาหมดตัวแล้วววว เขินมากกก แซ่บเว่อ ยัยตัวแอบเอ้ยยยย ครูยูตะโซเดทฮอทมากข่าาาาา;-;
    #40
    0
  5. #39 puzzle97 (@jktfb97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 09:25
    Omg ร้อนแรงงงง เผ็ดเว่อ อมกกก ยัยเฉิงเฉิง!!!
    #39
    0
  6. #38 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 00:00
    -เด็กแสบ ทรัวดี น่าตีจริงๆ ไม่ได้อ่านยูวินนานมากกกก(เพราะไม่มีให้อ่าน5555555) เรื่องนี้กรี๊ดเลย ความบาป ความอาจารย์ เขิงงงงง ขอบคุณนะคะ ฝันดีละคืนนี้
    #38
    0
  7. #37 lillet rosé (@lilletrose) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 23:37
    ยัยน้องงงงงง ยัยตัวแสบ ;-; ตอนอยู่ในห้องพักครูกับอยู่กับอาจารย์นี่คนละคนเลย งือ อยากบีบยัย ;-; ทำไมแสบได้น่ารักขนาดนี้ คนพี่สุดท้ายก็ตบะแตกจนได้ เด็กมันยั่วใช่มั้ยคะ ฮือ เอ็นดูตอนยัยกลัวที่พี่เขาเอาจริง แต่ก็เนี่ย แอบมีความอบอุ่น จะไม่ฝืนใจถ้ายัยไม่พร้อม ;-; แต่ยัยน้องก็เป็นยัยน้องอะ เป็นแมวยั่วสวาทที่ยั่วได้เสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่ต้นจนจบ ยิ้มกริ่มมากๆเลยค่ะกับประโยคสุดท้ายของยัยตัวแสบ มีความฝากไว้ให้คิด แต่ดูจากที่พี่ยูตะเขายิ้มแล้วก็ ฮือ ได้แก้โครงงานกันต่อแน่ๆค่ะ เขิง
    #37
    0
  8. #36 simlikesturtle. (@natthalak777) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 23:01
    ซือเฉิงเธอมันร้ายยยย คุณครูยูตะนี่ก็ใช่ย่อยนะคะ//-//
    #36
    0