Neon Melody | vkook

ตอนที่ 4 : track 03 ; ex

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    3 พ.ค. 61




คุณยังไม่ลืมแฟนเก่าของคุณอีกหรอ?



หลายครั้งที่ผมเฝ้าถามตัวเอง

เวลาที่มองเห็นแววตาอันแสนเศร้าสร้อยของคุณ

ผมรู้

ว่าคุณยังแอบไปร้องไห้พร่ำเพ้อถึงเขาคนนั้น



คุณที่ผมนอนกอดทุกคืน

คุณที่ผมรักอย่างสุดหัวใจ



แม้ว่าช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกันจะไม่นานนัก

แต่ผมก็มั่นใจ

ว่าผมนี่แหละคือคนที่จะทำให้คุณกลับมาสดใสเช่นเดิม



“…จองกุก 


ผมเรียกคุณที่กำลังเหม่อมองออกไปนอกรถ

อย่าเป็นแบบนี้สิคุณ

คุณดูไม่เหมาะกับสีหน้าแบบนั้นเลย


คุณควรจะยิ้ม

ยิ้มแบบที่ผมตกหลุมรัก


“ขอบคุณแทฮยองมากนะที่มาส่งเรา”

“ขอบคุณอะไร ก็หน้าที่เราอยู่แล้ว”

“อื้ม เราไปแล้วนะ”

“ครับ ตั้งใจเรียนนะ”

“แทก็ตั้งใจเรียนนะ”


ริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ผมชอบกดลงบนแก้มของผมเบาๆอย่างไม่ประสีประสา

คุณลงจากรถไปและหันมาโบกมือลาผมอีกครั้ง

ผมยิ้มให้กับการกระทำน่ารักที่คุณแสดงออกมา


ก็นั่นแหละ


ถึงคุณจะยังไม่ลืมเขา

แต่ผมก็ไม่มีวันปล่อยคุณให้อยู่คนเดียวแน่นอน






“ยังคบอยู่เหรอวะ?”


นั่นคือคำถามที่เพื่อนของผมมักจะถามเป็นประจำ

เกลียดจังไอ่พวกปากลากตีน


“ก็แล้วทำไมกูต้องเลิกวะ”


เออนั่นดิ

ไม่มีเหตุผลที่เราต้องจบความสัมพันธ์กันเลย


“จองกุกยังไม่ลืมมินกยู มึงก็รู้ดี”

“แล้วไงวะ?”

“กูรู้ว่ามึงชอบเขา แต่ก็สงสารตัวเองหน่อยเถอะ ไม่กลัวเจ็บไง๊”

“ก็ทำไมกูต้องกลัวล่ะ”

“ถ้าวันหนึ่งทั้งสองคนกลับมาคบกัน มึงไม่กลัวตัวเองเจ็บบ้างหรอวะ”


แล้วคิดว่าผมจะปล่อยคุณไปงั้นเหรอ?


ผมไม่รู้หรอกนะว่าเขามีอิทธิพลต่อใจคุณขนาดที่ว่ากลับมาทำให้คุณลาจากอ้อมกอดของผมได้รึเปล่า

แต่ในเมื่อตอนนี้คุณเป็นแฟนของผม

เป็นคนของผม

หน้าที่ของผมก็คือทำเรื่องของเราให้ชัดเจน

และทำให้คุณเห็นว่าผมเองก็ดูแลคุณได้ดีเช่นเดียวกัน


ดูแลได้ดีกว่ามัน


“ถ้ากูต้องกลัว  กูกลัวว่ากูจะยอมแพ้ง่ายๆมากกว่าว่ะ”





แฟนเก่าของคุณมันมีอะไรดีกว่าผมบ้าง?


บางทีผมก็แอบอิจฉาที่มันได้ใจคุณไปก่อนผม

และอิจฉาที่คุณยังคิดถึงมันทั้งๆที่ก่อนไปมันทำกับคุณไว้อย่างสาหัส


ผมไม่ได้โมโหเลยนะ

ที่เย็นวันนี้

มันเป็นคนเดินมาส่งคุณมาที่คณะของผม


คุณมีท่าทางดีใจ

แต่ก็แอบแฝงไปด้วยความเจ็บปวดและโหยหา

ผมล่ะไม่เข้าใจมันจริงๆว่าจะกลับมาหาคุณอีกทำไม


และคุณเห็น


ใบหน้าที่บึ้งตึงของผมยามที่เห็นคุณอยู่กับมัน

คุณยิ้มร่าและเดินเข้ามาหาผมด้วยสีหน้าที่สดใส

ผมไม่ชอบรอยยิ้มแบบนี้ของคุณเลยว่ะ

มันน่าหมั่นไส้ชะมัด



“ทำไมมาด้วยกันอ่ะ?”



ผมถามยิ้มๆในขณะที่แฟนเก่าของคุณกำลังเดินมาทางนี้

คุณผสานมือเข้าด้วยกันกับมือของผม



“ไม่มีอะไรหรอกแท มินกยูแค่มาส่ง”


ในเมื่อคุณบอกแบบนั้น

ผมก็พยายามที่จะเชื่อ


“เห็นจองกุกเดินมาคนเดียวน่ะ เป็นห่วงก็เลยเดินมาส่ง”



เขาพูดคำนั้นออกมาอย่างกับรู้ดีว่าคุณต้านทานมันไม่ไหว

และในตอนนั้นในแววตาของคุณมันบอกผมทุกอย่าง



“ขอบใจที่มาส่งเรานะ”

“แต่คราวหลังไม่ต้อง ”

ผมตัดบททันทีเพราะไม่อยากจะเสวนาอะไรกับมันนาน


ผมไม่สนใจหรอกว่าคุณเข้าหาผมเพราะจะประชดมันรึเปล่า

แต่ในเมื่อคุณทำให้ผมตกหลุมรักคุณเข้าไปแล้ว

ยังไงซะคุณก็ต้องรับผิดชอบต่อเรื่องของเรา


“คราวหลังก็โทรบอกให้เราไปรับนะ เดินมามันไกล”

“เสียเวลาแทเปล่าๆอ่ะ เราเดินมาหาดีกว่า”

“เราอยากไปรับจองกุกครับ ไม่อยากให้มากับคนอื่น


เราคุยกันแค่นั้นก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายพาคุณเดินออกมาจากที่ตรงนั้น

ตอนนั้นผมเริ่มคิดแล้วว่ามันมีอะไรดีกว่าผมรึเปล่า?

ทำไมคุณถึงได้รักมันนักหนา



“แท เราขอโทษ”

คุณหยุดเดินและรั้งผมให้หยุดตาม


เราเดินมาถึงยังลานจอดรถที่คณะของผม

แววตาของคุณดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

เราไม่ได้ปล่อยมือออกจากกัน

หากแต่ว่าผสานมันแน่นกว่าเดิม



“เมื่อกี้มินกยูมาขอคืนดี..”



ผมนิ่งไปกับประโยคที่คุณเอ่ยมันออกมา

คุณเข้ามากอดผม

ใบหน้าเล็กซบเข้าหาซอกคอของผม

และผมสัมผัสมันได้ถึงตัวคุณ



กอดที่คุณให้มาไม่ใช่กอดลา



“เรายอมรับนะว่าเราก็ยังไม่ลืมเขาหรอก”

“…”

“แต่เราก็ไม่รู้ว่าจะต้องกลับไปอีกทำไม”


คุณผละออกมายิ้มให้กับผม

รอยยิ้มแบบที่ทำให้ผมตกหลุมรักคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า


“เลิกคิดถึงมันได้แล้ว เราก็อยู่กับจองกุกนี่ไง”

“อื้อ ขอโทษนะถ้าที่ผ่านมาทำให้แทคิดมากเรื่องเขา”

“จะขอโทษทำไม เราไม่เคยคิดมากเรื่องมันเลย”

ผมว่าไปตามตรง

จะไปคิดมากเรื่องมันทำไม


“เราคิดแต่ว่าจะทำยังไงให้จองกุกกลับมายิ้มได้อีกครั้ง กลับมามีความสุขอีกครั้ง”


คิดเรื่องของคุณกับผมมีความสุขกว่าเยอะ


“เรื่องคิดถึงมันอ่ะเราไม่ห้ามหรอก อยากให้เราค่อยเป็นค่อยไป”


แค่อยากให้เราไปกันช้าๆ

ค่อยๆตกหลุมรักกันทีละนิด


“ไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก ยังไงก็รอ”


ผมรอคุณเสมอแม้ตอนนี้คุณยังไม่พร้อมที่จะรักผม


“ขอบคุณแทที่เข้ามาในชีวิตเรานะ”


ต้องขอบคุณคุณมากกว่าที่เข้ามาในชีวิตผม


“ไม่ว่าเรื่องไหนที่แททำเพื่อเรา เพื่อเรื่องของเรา ขอบคุณจริงๆ”


ผมเต็มใจทำมันเสมอ แม้คุณไม่ได้ขอ


“เราจะลืมเขาให้ได้ ”


ใช่

คุณต้องลืมเขาให้ได้

เพื่อเรื่องของเรา

นั่นเป็นหน้าที่ของคุณ



“รักแทนะ”







รักคุณเหมือนกัน

คุณของผม.





end.


? cactus

ex - SIKK FT. CHACHA MALONE (prod. by BOY COLD)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น

  1. #102 NickGgo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 13:04
    ดีงามมากเลยค่ะ คุณไรท์เขียนดีมากเลยชวนเคลิ้มมากๆ สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้คุณนะ
    #102
    0
  2. #83 Nicosinnet (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 01:35
    โอ่ยยย น่ารักเหลือเกิน คุณๆของเรา
    #83
    0
  3. #34 katty88 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:23
    นึกว่าจะดราม่าซะแล้ว. ชอบภาษาไรท์จัง 😊😊😊
    #34
    0
  4. #13 K_57 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 08:28
    ละมุนเกินไปค่ะ ฮืออออออ หัวใจตอนนี้แบบ มันน่ารักมากๆอะที่จองกุกรู้ว่าตัวเองอยู่กับใครแล้วจะกลับไปทำไม แทก็น่ารักที่เข้าใจจองกุก
    #13
    0