Neon Melody | vkook

ตอนที่ 11 : track 10 ; shut down the party

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

 

-           



     -  i love the party on the weekend.

 

 


ไม่ว่ายังไงเธอก็จะไปให้ได้ใช่ไหมแทฮยอง?

 

 

ผมกลอกตาเบาๆอย่างเบื่อหน่ายกับน้ำเสียงที่คุณเอ่ยทักขณะที่ผมกำลังจะออกจากบ้าน

มันออกจะน่ารำคาญแล้วก็ชวนให้โมโหอยู่นิดหน่อยกับการที่คุณพูดมันซ้ำๆซากๆอยู่แบบนั้น

 

 

ให้ตายเถอะคุณ

นี่มันชีวิตของผม

ผมเลือกเองได้ อย่ามายุ่งหน่อยเลย

 

 

ฉันว่าเราตกลงกันดีแล้วนะจองกุก

 

 

เธอมีคนอื่นหรือเปล่า? หรือฉันทำอะไรผิดไป?

 

 

พ่นลมหายใจออกมาแรงๆก่อนจะหันหลังกลับไปสบตาด้วย

คุณไม่เคยเข้าใจอะไรในสิ่งที่ผมเป็นเลย

 

 

ฟังนะจองกุก มันไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ

 

 

แล้วทำไมเธอถึงต้องไปที่นั่นอีกล่ะ? ฉันทำให้เธอมีความสุขไม่ได้เหรอ?

 

 

ผมสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆหลายๆรอบเพื่อสะกดอารมณ์โมโหร้ายของตัวเองเอาไว้

ผมจะโมโหใส่คุณไม่ได้หรอก ถ้าทำแบบนั้นคุณก็ต้องสงสัย

และผมไม่อยากให้คุณสงสัยในสิ่งที่มันไม่เป็นความจริงเลย มันไร้สาระเกินไป

 

 

อยากให้ฉันมีความสุขไหมล่ะ? ถ้าอยากให้ฉันมีความสุขก็เลิกถามแล้วเข้าไปนอน

 

 

แต่..”

 

 

ขอร้องล่ะ..”

 

 

“…”

 

 

เลิกยุ่งเลิกวุ่นวายกับชีวิตฉันสักทีเถอะ เธอมีหน้าที่เป็นแฟนไม่ใช่เจ้าชีวิต

 

 

คำพูดร้ายกาจนั้นถูกพ่นออกมาจากปากของผมอย่างไม่ทันได้คิดอะไร

ผมเดินหันหลังออกมาจากที่ตรงนั้น

หันหลังให้กับเสียงสะอื้น หันหลังให้กับเสียงร้องไห้อย่างเจ็บปวด

 

 

ถ้าเธอไปเราขาดกัน

 

 

“…”

 

 

เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะแทฮยอง ตอนนี้เธอมีฉันเธอก็ต้องเอาใจใส่ฉัน แล้วก็เลิกไปปาร์ตี้บ้าๆนั่นได้แล้ว

 

 

ก็ตามใจเธอสิ..”

 

 

“…”

 

 

อยากจะไปไหนก็ไปเลย ถ้าไม่คิดจะเข้าใจกันก็อย่ามาอยู่ด้วยกัน

 

 

คำพูดแสนร้ายกาจเอ่ยออกมาโดยไม่นึกถึงจิตใจของคนฟังแม้แต่น้อย

ผมก้าวเดินออกจากประตูห้องนอนทันทีที่พูดจบ

ผมก็เป็นของผมอย่างนี้ ถ้าคุณจะไม่เข้าใจกันเราก็คงไปกันไม่ได้

ผมไม่ชอบการถามเซ้าซี้หรือพูดซ้ำๆหรือที่คนอื่นเรียกมันว่าเป็นห่วง

ผมไม่ชอบอาการโกรธเรื่องเล็กๆน้อยๆแล้วเงียบหรือที่คนอื่นเรียกมันว่างอน

ผมไม่ชอบหรอกตอนที่มีใครมาบอกกับผมว่าผมควรทำอย่างนั้นอย่างนี้ ถึงมันจะเป็นเรื่องที่ดีกับตัวผมก็ตาม

 

 

แต่คุณแม่งเป็นมันทุกอย่าง

 

 

เอาแต่พูดย้ำๆว่าผมไม่ควรดื่มเหล้าหนักๆติดต่อกันหลายๆวัน

เรื่องเล็กเรื่องน้อยอย่างเช่นการที่ผมกลับบ้านดึกเกือบทุกวันนั่นก็ยกมาเป็นประเด็นชวนทะเลาะ

บังคับให้ผมเลิกบุหรี่ เลิกไปปาร์ตี้กับพวกเพื่อนๆ

 

 

มีสิทธิ์อะไร? เป็นแม่หรือไงถึงได้มาสั่งผมแบบนั้น?

แต่ถึงจะใช่ผมก็ไม่สนหรอก เพราะตอนนี้เป็นเวลาปาร์ตี้ และผมคงต้องไปแล้วล่ะ

 

 

 

-             -  yeah, I’m down the party, but I’m shutting down the party.

 

 

ผมเคยเป็นส่วนหนึ่งของปาร์ตี้นะ แต่ตอนนี้ผมคงต้องยกเลิกมันไปก่อน

บ้านที่ผมอยู่มันไม่เป็นบ้านอีกต่อไปเมื่อไม่มีคุณอยู่ที่นั่น

พยายามหาทางติดต่อคุณทุกวิถีทางแต่มันก็ไร้ประโยชน์

 

 

ตอนที่ผมกลับมาถึงบ้านในคืนนั้น

เสื้อผ้าของคุณหายไป ข้าวของเครื่องใช้ของคุณหายไป

ความทรงจำของคุณทุกอย่างที่มีร่วมกับผมหายไป ทิ้งให้ผมกลับมาตายรัง ณ ที่แห่งนี้อย่างโดดเดี่ยว

 

 

จะทิ้งกันไว้อย่างนี้น่ะเหรอคุณ?

ใจร้ายกับผมสุดๆไปเลย

 

 

 


-             -  ผมรักการออกไปปาร์ตี้ในวันหยุด, ผมเกลียดการกลับบ้านเพราะที่นั่นไม่มีคุณอยู่ด้วย.

 

 

ผมกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของปาร์ตี้อีกครั้งเมื่อบ้านที่ผมอยู่นั้นมันไม่มีคุณ

และตอนนี้ผมก็เมามากแล้ว ผมพร้อมแล้วที่จะออกไปไหนกับใครสักคน

 

 

อาจจะเป็นสาวสวยคนใดคนหนึ่งในปาร์ตี้

หรือบางทีผมอาจได้ลงเอยกับเสาไฟฟ้าข้างทางถ้าเกิดว่าเมาไปมากกว่านี้

 

 

และแน่นอนว่าผมเลือกอย่างหลังแทนการหาสาวน้อยสักคนมานั่งคุยกัน

อย่างน้อยๆเหล้าและบุหรี่พวกนั้นมันก็อาจจะทำให้ผมรู้สึกดี

 

 

รู้สึกดีไปมากกว่าที่ต้องมาเห็นภาพสะท้อนของคุณในร่างของใครคนอื่น

 

 

แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้กลิ่นบุหรี่และกลิ่นเหล้ามันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเหมือนที่ควรจะเป็น

ผมไม่สบายใจเลย ตอนนี้คุณจะอยู่ไหน จะทำอะไรแบบที่เราเคยทำด้วยกันกับคนอื่นหรือเปล่า

ผมมันโง่เองที่ปฏิเสธความหวังดีจากคุณที่มีต่อผม

ปฏิเสธความรักความห่วงใยที่คุณมีให้กัน

 

 

 

กูสมน้ำหน้ามึงจริงๆ

 

นัมจุน หนึ่งในเพื่อนสนิทที่มักจะนัดกันปาร์ตี้สังสรรค์บ่อยๆเอ่ยขึ้น

มองเพื่อนสนิทตนเองที่ฟุบหน้าลงร้องไห้กับโต๊ะพลางส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

ร้องไห้จะเป็นจะตายแต่มือก็ยังอุส่าจับแก้วเหล้าไว้แน่น โธ่ เพื่อนกู

 

มึงมันขี้แพ้

 

“…”

 

มึงไม่เคยพยายามอะไรเลยแทฮยอง

 

“…”

 

ไม่เคยพยายามให้เขาอยู่ ไม่เคยพยายามเอาเขากลับคืนมา

 

“…”

 

เขาคงจะอยากอยู่กับคนแบบมึงหรอก

 

มึงมาพูดอะไรตอนนี้วะนัมจุน?

 

 

เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสนิททั้งน้ำตา

เอ่ยออกมาอย่างตัดพ้อด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

 

 

กูพยายามไปก็ไม่ได้ห่าเหวอะไรกลับคืนมาแล้ว จองกุกเกลียดกูไปแล้ว

 

มึงทำแบบนี้จองกุกยังรักมึงอ่ะแปลก

 

“…”

 

มึงเอาแต่พูดว่าไม่ได้ๆ มึงลองหรือยัง?

 

“…”

 

ขี้ขลาดว่ะมึง

 

มึงจะซ้ำเติมกูให้ได้อะไรวะ

 

กูไม่ได้ซ้ำเติม กูบอกให้มึงกลับไปขอคืนดี

 

จองกุกไม่มีวันให้อภัยกูหรอก กูรู้จักจองกุกดี

 

ใช่ มึงรู้จักจองกุกดี

 

“…”

 

แล้วมึงรู้ด้วย ว่าจองกุกรักมึงแค่ไหน

 

“…”

 

มึงถึงบอกกูไงว่าที่มึงคบกับจองกุกเพราะเขารักมึงจริงๆไม่ใช่เพราะหน้าตาหรือฐานะของมึง ไม่ว่ามึงจะเหี้ยขนาดไหนเขาก็พร้อมที่จะอยู่ข้างๆมึง แล้วดูมึงทำกับเขาดิ

มึง..”

 

ไปหาจองกุกซะ

 

“…”

 

ก่อนที่เขาจะหมดรักมึง

 

 

จบประโยคนั้นของไอ่เพื่อนสนิทผมก็รีบวิ่งออกมาจากที่ตรงนั้นทันที

ปาร์ตี้บ้าบอพวกนี้มันไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว คืนนี้พอกันกับมันสักที

ตอนนี้ผมสนใจแค่คุณ คุณเท่านั้น ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนผมก็จะไปหา

 

 

 

                หวังว่าคืนนี้รถจะไม่ติดหรอกนะ

ผมต้องการคุณเหลือเกิน คิดถึงคุณจนแทบจะเป็นบ้า

 

 

 

-               - I just wanna xin chill with you errday.

 

 

 

ผมมาที่นี่ด้วยความตื่นเต้นและด้วยหัวใจที่สั่นระรัว

แท็กซี่พาผมมาส่งยังหน้าบ้านของคุณที่เงียบสนิท

สภาพผมแม่งดูไม่ได้เลย ยืนโซซัดโซเซจนแทบจะล้มไปกองกับพื้น

อย่างที่นัมจุนมันพูดจริงๆ ผมสมเพชตัวเองชะมัด

 

 

แทฮยอง?

 

 

เสียงที่คุ้นเคยเอ่ยเรียกชื่อของผม

คุณเปิดประตูออกมาเพื่อพบกับผมที่สภาพดูไม่ได้

สีหน้าของคุณดูจะสลดใจเหลือเกินยามมองมาที่ผม

 

 

ไง

 

 

คุณเอ่ยทักผมพร้อมกับยกแขนขึ้นกอดอกแล้วยืนพิงกับผนังบ้าน

 

 

ยังจะกล้ามาที่นี่อีกเหรอ?

 


รอยยิ้มที่มุมปากสวยยกยิ้มขึ้นอย่างสมเพช

ผมทำอะไรไม่ถูกเลยกับการเปลี่ยนไปของคุณ

 

 

ฉันเสียใจจองกุก ฉันคิดถึงเธอ

 

 

ง่ายจังเลยนะแทฮยอง

 

 

คุณพูดมันออกมาด้วยสีหน้าเหวี่ยงๆ

ซึ่งผมก็น้อมรับมันแต่โดยดี

 

 

เธอทำอะไรมันก็ง่ายไปหมด วันนั้นเธอไล่เราให้ออกจากชีวิตของเธออย่างง่ายๆ ทุกคำพูดใจร้ายในคืนนั้นเราจำมันได้ดี

 

 

“…”

 

 

แล้ววันนี้เธอก็มาพูดขอโทษ พูดคิดถึงเราอย่างง่ายๆ

 

 

จองกุก ฉันเสียใจ

 

 

วันนั้นเราก็เสียใจ แต่มันไม่ง่ายสำหรับเราเลยแทฮยอง

 

 

คุณเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

แก้วตาใสรื้นน้ำตาออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ดวงตาคู่สวยที่เคยมีแต่ความรักมองมาที่ผมอย่างผิดหวัง

 

ตบผมสักครั้ง ตีมาที่ผมสักครั้ง

ทำแบบนั้นผมยังจะรู้สึกเจ็บน้อยกว่าการที่ต้องมาเห็นคุณร้องไห้

 

 

เราขอให้เธออยู่ แต่เธอไม่เคยที่จะฟังเราเลย

 


ฉันผิดไปแล้วจองกุก ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอสำคัญกับฉันแค่ไหน กลับมาได้ไหม

 

 

ทั้งๆที่เธอเป็นคนไล่เราน่ะเหรอแทฮยอง?

 

 

ฉันมันโง่เองจองกุก ฉันผิดเองที่เห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าเธอ ตอนนี้ฉันละทิ้งมันไปหมดแล้ว ฉันต้องการแค่เธอ กลับมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของเรา

 

 

เราว่าเราเสียเวลาชีวิตกับเธอมามากแล้วอ่ะแทฮยอง

 

 

จนถึงตอนนี้ผมก็รู้คำตอบของคุณแล้ว

มันก็จริงของคุณ

หัวใจที่เจ็บเพราะผมมาแล้วซ้ำๆ คุณคงไม่อยากทำให้มันต้องเจ็บปวดอีก

 

 

ฉันเข้าใจแล้ว

 

 

เงยหน้าขึ้นมองคุณเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เราจะลาจาก

คุณคงเหนื่อยและเจ็บปวดเพราะผมมามากแล้ว

ถึงเวลาที่ผมจะได้สัมผัสกับมันบ้าง

ความเจ็บปวดและเงียบเหงาที่ถูกทอดทิ้ง

 

 

มากลืนน้ำลายกลับคำพูดตัวเองตอนนี้มันคงไม่ช่วยให้อะไรที่เคยแย่กลับมาดีหรอก จริงไหม?

 

 

ผมว่าผมรบกวนชีวิตของคุณมากเกินไปแล้ว

ตอนนี้ผมเดินออกมาจากหน้าบ้านของคุณ

จุดหมายปลายทางต่อไปก็คงจะเป็นเตียงนุ่มๆในห้องนอนของเรา

 

ต่อจากนี้ผมว่าผมคงต้องนอนคนเดียว

เหมือนอย่างที่ผมเคยทิ้งให้คุณต้องอยู่คนเดียว

 

 

 

 

แต่เอาเถอะ..”

 

“…”

 

 

 

นี่ก็ตีสองแล้ว เข้ามาในบ้านเราก่อนสิ

 

 

 

หรืออาจจะไม่ก็ได้นะ.




end.




talk

 สรุปแล้วคืนดีกันนะคะ เหงาค่ะเลยแต่งตอนนี้ 55555



B
E
R
L
I
N

party(shut down) - SIKK ft. CRUSH
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น

  1. #38 saowwaluk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 00:42
    สงสารพี่แทนะ แต่ก็สมควรโดนแบบนี้แล้วอ่ะ นี่อยากให้น้องร้ายใส่กว่านี้อีก 5555 แต่ก็รักอ่ะเนอะ //ขอบคุณมากนะคะ
    #38
    0
  2. #37 MORNINGSTAR.J (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 00:20
    คิดว่าจะไม่คืนดีกันซะแล้วฮือ หน่วงแต่ก็รู้สึกดีงงๆ5555
    #37
    0