Neon Melody | vkook

ตอนที่ 10 : track 09 ; iffy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    3 พ.ค. 61





 

 

ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ ยังทำไม่เสร็จอีกเหรอ?

 

 

 

เสียงที่คุ้นเคยดีดังขึ้นภายในห้องพักนักศึกษาชายแคบๆ

 

 

จอนจองกุกแฟนของผมเดินเข้าห้องมาพร้อมกับล็อคประตูให้เรียบร้อย

 

 

ผมละสายตาจากงานในจอคอมพิวเตอร์พกพา หมุนเก้าอี้หันมาเผชิญหน้ากับแฟนตัวเอง

 

 

เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยล้า

 

 

 

ยังอ่ะ ต้องตัดต่อสารคดีส่งพร้อมรายงานด้วยก็เลยยังไม่เสร็จ

 

 

แล้วกินไรยังอ่ะ?

 

 

กินรามยอนไปถ้วยหนึ่ง

 

 

นี่แวะซื้อข้าวมาให้ คิดอยู่แล้วว่าแกต้องเอาแต่ทำงานจนลืมกินข้าว

 

 

 

จองกุกเดินตรงไปยังโซนห้องครัว

 

 

จัดอาหารสำเร็จรูปอุ่นๆใส่จานแล้วยกจานอาหารมาเสิร์ฟให้ถึงที่

 

 

น่ารัก

 

 

 

นี่อาบน้ำป้ะ?

 

 


ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าผมยังอยู่ในชุดเดิมที่เจอกันเมื่อวาน

 

 

ผมรับจานข้าวมาถือพลางส่ายหน้าเป็นคำตอบ

 

 

 

น้ำก็ไม่อาบ ข้าวก็ไม่กิน นอนน้อยอีก ต้องให้เราคอยบ่นตลอดเวลา ถ้าขาดเราไปแกจะใช้ชีวิตอยู่ยังไงเนี่ย?

 

 

ก็อย่าไปไหนดิ อยู่บ่นกันก่อนอยากฟัง

 

 

ไม่ไปไหนอยู่แล้ว ตักข้าวกินไปเถอะน่า

 

 

 

ผมยิ้มไปตักข้าวกินไปอย่างเงียบๆเมื่อเขาพูดแบบนั้น

 

 

จองกุกกับผมเราคบกันมาประมาณสองปีกว่า

 

 

เราต่างเติมเต็มส่วนที่หายไปให้แก่กันและกันจนไม่เหลือช่องว่างใดๆในชีวิต

 

 

เขาคอยใส่ใจเรื่องเล็กน้อยๆที่ผมมักจะมองข้ามตลอด

 

 

ส่วนผมก็มีแต่เขาแค่คนเดียว

 

 

ซึ่งแฟนคนก่อนๆของเขาทำไม่ได้อย่างผม

 

 

แหงสิ แฟนน่ารักขนาดนี้จะไห้ไปมีใครอีก?

 

 

 

แล้วเป้นั่นอะไร? วันนี้จะมานอนด้วยเหรอ?

 

 

อื้ม

 

 

 

ผมขมวดคิ้วอย่างุนงงนิดหน่อยเพราะกะจะถามกวนๆไปงั้น

 

 

จองกุกไม่เคยนอนที่หอผม

 

 

และไม่บ่อยนักที่เขาจะมาหาผมที่หอพัก

 

 

ยกเว้นว่าช่วงไหนที่ผมงานเยอะจนไม่ได้ออกไปข้างนอก

 

 

หมกอยู่แต่ในห้องเพื่อทำโปรเจคที่อาจารย์สั่ง

 

 

ช่วงนั้นก็จะมีตุ๊กตาบาร์บี้เดินได้ชื่อจอนจองกุกนี่แหละที่คอยมาส่งข้าวส่งน้ำให้

 

 

 

นี่ซื้อเบียร์กับขนมมาด้วยนะ เผื่อแกอยากจิบไปด้วยทำงานไปด้วย

 

 

 

หืม?

 

 

แปลก

 

 

ผมว่ามันมีบางอย่างแปลกไป

 

 

หันไปมองจองกุกที่กำลังหยิบขนมกับเบียร์สี่ห้ากระป๋องออกมาวางที่โต๊ะญี่ปุ่น

 

 

กระป๋องเบียร์เย็นๆถูกแกะจนเสียงดังเป๊าะก่อนที่เจ้าตัวจะดื่มมันลงคอไปหลายอึก

 

 

นี่แฟนผมดื่มเบียร์เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่วะครับ?

 

 

 

แกดื่มเบียร์ด้วยหรอ?

 

 

นิดหน่อยน่ะ

 

 

 

เขาว่างั้นนะ

 

 

แต่ดูจากท่าทางแล้วผมว่าดูเหมือนกลั้นใจดื่มไงไม่รู้แฮะ

 

 

 

เอาป่าว?

 

 

 

ผมไม่สงสัยอะไรมาก

 

 

เลื่อนเก้าอี้ไปใกล้ๆกับคนที่นั่งอยู่กับพื้นห้อง

 

 

รับกระป๋องเบียร์จากเขามาแกะดื่มบ้าง

 

 

 

เออนี่ พรุ่งนี้วันหยุดอ่ะ

 

 

 

จองกุกพูดขึ้นพลางหันมาหาผม

 

 

ระยะห่างของเราไม่ได้มากเท่าไหร่

 

 

นั่นจึงทำให้ผมเห็นชัดว่าจองกุกหน้าขึ้นริ้วแดงๆ

 

 

เมาง่ายจัง ดื่มครั้งแรกแน่ๆผมว่า

 

 

ส่งงานอาทิตย์หน้าใช่รึเปล่า?

 

 

อื้ม ทำไมเหรอ?

 

 

ทำไมแกไม่พักก่อนแล้วค่อยตื่นมาทำงานพรุ่งนี้ล่ะ?

 

 

 

ประโยคนั้นมันบอกเป็นนัยๆว่าให้สนใจเจ้าตัวก่อน

 

 

ผมยกยิ้มขึ้นเมื่อเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

 

 

พยักหน้าขึ้นลงเบาๆก่อนจะสไลด์เก้าอี้ไปเซฟงานและปิดโน้ตบุ๊คของตัวเอง

 

 

และไอ่จังหวะที่หันเก้าอี้กลับมานี่แหละ

 

 

จองกุกตรงเข้ามาหาผมพลางนั่งคร่อมลงบนตัก

 

 

ผมตัวเกร็ง ใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก

 

 

เคยอยู่กันสองต่อสองแล้วทำแบบนี้ซะที่ไหนกันเล่า

 

 

นึกว่าจะไม่สนใจกันแล้วนะเนี่ย

 

 

 

เขาพูดใกล้ๆหูก่อนจะหอมแก้มของผมไปฟอดใหญ่

 

 

แขนของเขาโอบรอบคอผมเอาไว้

 

 

กระป๋องเบียร์ที่อยู่ในมืออีกข้างก็ยกขึ้นซดลงคออย่างกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า

 

 

 

พอแล้วน่า แกเมาแล้วเนี่ย

 

 

 

ผมปรามเขาเสียงสั่นๆ

 

 

จองกุกตอนเมานี่ใช่เล่นซะที่ไหน

 

 

พูดเลยว่าตอนนี้กลัวตัวเองจะทำอะไรไม่ดีลงไป

 

 

สองปีที่ผ่านมาเขาพยายามเลี่ยงเรื่องแบบนี้กับผมเสมอ

 

 

แม้แต่จูบกันในวันครบรอบเขายังขอทำใจแล้วทำใจอีก

 

 

 

ทำไม? กลัวอดใจไม่ไหวหรอ?

 

 

“…”

 

 

เราก็ไม่ได้บอกให้แกอดนี่เนอะ

 



จบประโยคนั้นจองกุกเป็นฝ่ายเข้ามาจูบผมก่อน

 

 

ผมตัวแข็งทื่อปล่อยให้เขารุกอยู่แบบนั้น

 

 

เกลียดตัวเองตอนนี้ที่กำลังทำตัวเหมือนสาวแรกแย้มโดนขโมยจูบ

 

 

ไอ่แทฮยอง สู้สิวะ

 

 

 

อืออ…”

 

 

 

ได้ยินเสียงครางหงิงตอนที่จูบตอบกลับไปนี่ก็ใจบางชิบหายแล้ว

 

                                                             

จองกุกบอบบางเสมอในสายตาผม

 

 

ผมหักห้ามใจตัวเองทุกอย่างเพราะไม่อยากทำอะไรให้จองกุกต้องเจ็บหรือเสียหายเพราะอารมณ์ชั่ววูบของผม

 

 

 

จองกุก แกเมาอยู่นะตั้งสติหน่อย

 

 

แต่เขาว่าคนเมามักจะทำอะไรตามที่ใจตัวเองคิดนะ

 

 

“…”

 

 

เราอยากจูบแกอ่ะ แกไม่อยะอือออ

 

 

 

ยังไม่ทันจบประโยคผมก็เป็นฝ่ายประกบปากเขาไปก่อน

 

 

จองกุกตอบรับสัมผัสของผมเป็นอย่างดี

 

 

ร่างกายของเขาที่เบียดเข้ามาใกล้ๆนั่นก็เริ่มทำให้ผมมีอารมณ์ขึ้นมา

 

 

ไหนๆพรุ่งนี้ก็ต้องเคลียร์งานครั้งใหญ่แล้ว คืนนี้เป็นไงเป็นกันวะ!

 

 

ลืมเรื่องของวันพรุ่งนี้ไปให้หมดแล้วสนใจแต่สิ่งตรงหน้า นั่นแหละที่ผมควรทำ

 

 

 

..แทฮยอง

ว่าไง

..ไปที่เตียง

 

 

 

จบคำพูดนั้นร่างของจองกุกก็ลอยขึ้นโดยฝีมือของผม

 

 

เราจูบกันอย่างดูดดื่มและโหยหาจนกระทั่งผมอุ้มเขาไปจนถึงเตียง

 

 

แผ่นหลังบางกระทบกับเตียงนุ่มเบาๆพร้อมกับร่างของผมที่ทาบทับลงไป

 

 

ทุกอย่างมันเป็นไปอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยนสำหรับครั้งแรกของเราทั้งสอง

 

 

 

ถึงเราจะอยู่บนเตียงกันแต่คืนนี้ผมว่าเราคงไม่นอนกันหรอก

เพราะเดี๋ยวเราก็เห็นพระอาทิตย์เป็นครั้งที่สองของวันแล้วล่ะ.

 

 

 

 

11.11 AM

 

 

 

คิมแทฮยอง ตื่นได้แล้วน่า

 


 

เสียงใสที่คุ้นเคยเรียกผมให้ตื่นพร้อมกับแรงเขย่าแขนเบาๆ

 

 

ผมลืมตาขึ้นมองก็เจอจองกุกที่อยู่ในชุดเสื้อผ้าที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

ต่างจากผมที่อยู่ในรางเปลือยเปล่าโดยมีผ้าห่มคลุมช่วงล่างอยู่

 

 

 

ผ่านไปครึ่งวันแล้วนะ ตื่นมาทำงานของแกให้เสร็จเลย

 

 

ขออีกแปปเดียวน่า

 

 

 

ดึงมือคนปลุกเข้ามาจูบเบาๆก่อนจะขยับไปใกล้ๆแล้ววางมันบนหัว

 

 

 

ลูบหัวหน่อย

 

 

ตบดีกว่าไหมจะได้ตื่น?

 

 

ใจร้ายว่ะ ตัวเองเป็นคนทำให้คนอื่นเขาไม่ได้นอนแท้ๆเชียว

 

 

อะไร นี่รื้อฟื้นหรอ?

 

 

ก็เรายังไม่เสร็จเลย แกสลบไปก่อนแกก็ได้นอนเยอะกว่าสิ โอ้ยยย

ตีเข้าที่หลังเสียงดังเพี๊ยะเมื่ออีกคนพูดถึงเรื่องเมื่อคืนออกมาได้อย่างหน้าไม่อาย

 

 

 

เดี๋ยวเหอะ เมื่อคืนเมาหรอกนะถึงพลาดท่าแกไป

 

 

ก็แกจงใจเมา

 

 

มันก็เมาเหมือนกันแหละน่า เราไม่มีสติไง

 

 

อ้าว งี้เราก็เสียตัวฟรีอ่ะดิ แกจะไม่รับผิดชอบเราหน่อยหรอ?

 

 

พูดดีๆ ใครกันแน่ที่เสียตัว?

 

 

 

หยอกกันไปหยอกกันมาก็จบลงที่เราทั้งคู่นอนกอดกันอยู่บนเตียง

 

 

ผมเคลิ้มๆว่าจะหลับต่ออยู่แล้วเชียว แต่จองกุกดันเรียกผมซะก่อน

 

 

 

แกอย่ามาเนียนนอนกอดเราแล้วหลับ ตื่นมาทำงานเร็ว

 

 

อือออ ไม่เอาน่า วันหยุดทั้งทีก็อยากอยู่กับแกป้ะ งานเดี๋ยวไว้ค่อยปั่นทีหลังก็ได้

 

 

ไม่เอาแบบนี้ดิ ตื่นก่อนเร็.. อือออ

 

 

 

จูบปิดปากนาฬิกาปลุกส่วนตัวก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อม

 

 

มือหนาซุกซนก็ค่อยๆเลิกเสื้อยืดของอีกคนขึ้นอย่างช้าๆ

 

เสียงครางในลำคอแผ่วเบานั่นยิ่งทำให้แทฮยองได้ใจ

 

 

อยากทำอะไรต่อมิอะไรกับคนน่ารักเพื่อให้ได้ยินเสียงแบบนั้นอีก

 

 

 

ไม่ต้องปลุกแล้วครับ

“…”

เราว่าตอนนี้ของเราตื่นเต็มที่แล้ว

 

 

 

 

22.27 PM

 

 

 

 

อาจารย์เลื่อนมาพรีเซ้นต์งานพรุ่งนี้ แต่วันนี้ยังทำไปไม่ถึงครึ่ง

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดด

 

 

 

ไม่น่าเลยไอ่แทฮยองเอ้ยยยยย!”

 

 

 

 

 



end



talk


แนะนำให้ไปฟังเพลงนี้เลยค่ะเพราะมันเหมาะกับบรรยากาศหน้าร้อนมากจริงๆ

อีกไม่นานก็ใกล้หมดวันหยุดสงกรานต์แล้วเราเลยแต่งตอนนี้ออกมาซะเลย555

หวังว่าจะชอบกันนะคะ ฝากฟิคเรื่องนี้กันด้วยน้าา






? cactus


 

iffy - SIKK , pH-1 , JAY PARK (prod. by GROOVYROOM)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น

  1. #105 n.dc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 20:44
    กรี้ดดดดเดดดดดดด เขินมาก เขินจนหน้าแดง แงงง แต่งได้น่ารักมากๆๆๆเลยค่ะ เหมือนน้องกับพี่แทมีตัวตนจริงๆเลย
    #105
    0
  2. #33 katty88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:58

    วี้ดดดดดดดดด ทำไมต้องมาอ่านตอนแม่อยุ่ด้วยก้ไม่รุ้ นั่งจิกตุ๊กตากลั้นยิ้มอยู่เนี่ยย งื่อออออ

    #33
    0
  3. #32 saowwaluk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:06
    สงสารพี่แททท 5555 แต่น้องจกุกก็นะ ใครจะอดใจไหวละ
    #32
    0
  4. #31 itssuchanya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:05
    สงสารพี่แทเขานะคะ555 หลงน้องกุกจนไม่เป็นอันทำงานแล้ว เห็นมั้ยเนี่ย>///<
    #31
    0