☆ Secret Room!!! (No entry) ☆

ตอนที่ 5 : The K A Z T E R !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ก.พ. 56

REGISTER

รูป :
 


ลักษณะรูปร่าง : เด็กหนุ่มเจ้าของดวงตาสีเทาหม่นที่มักฉายแววง่วงงุนตลอดเวลาซ่อนอยู่ภายใต้แว่นกรอบดำหนา เส้นผมสีบลอนด์ทองนุ่มน่าสัมผัสล้อมใบหน้าน่ารักเหมือนเด็กๆ ผิวขาวเนียนชนิดที่มองผ่านแล้วไม่พบรอยตำหนิ ส่วนสูง 169 ซ.ม. กับน้ำหนักเบาหวิวเพียงแค่ 49 ก.ก.

ชื่อ นามสกุล : การ์ลินเน่ อีวา เซเทียส (Galinne Eva. Setious)

ชื่อเล่น : ลินเน่ (ชื่อสาวมาก = =;;)

อายุ / เพศ : 12 ปี // เพศชาย

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ครึ่งซาตาน

อาชีพ / ฐานะ : นักเรียน,เซลล์แมน(?) // ฐานะ ค่อนข้างรวย

นิสัย : ลินเน่ เด็กน้อยผู้มีโลกส่วนตัวของตัวเอง ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา เหมือนง่วงนอนตลอดเวลา มีความสุขกับการไปหลบอยู่ตามซอก(?)ต่างๆ พูดง่ายๆคือ ถ้าจะหาลินเน่ ให้ไปหาตามซอกหลืบต่างๆ เดี๋ยวมันก็โผล่หัวทองๆออกมาให้เห็นเองแหละ ชอบโผล่มาเหมือนผี คือ อยู่ๆก็โผล่มาแบบไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียง น้ำเสียงก็ติดยานๆเหมือนคนง่วงนอน มีกระเป๋าสี่มิติ(?)อยู่ใบนึง ลักษณะภายนอกของกระเป๋าก็เหมือนเป้ธรรมดาๆนั่นแหละ แต่เก็บของได้ล้านแปด มีแทบทุกอย่างในกระเป๋า ตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือไททานิค(เวอร์ไปมั้ยเนี่ย?) และลินเน่ก็ชอบเอาของมาขายเพื่อนๆอยู่บ่อยๆ ราคากันเอง เอากำไรแค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์แค่นั่นเอง ส่วนใหญ่จะเอามาขายตอนที่มีคนต้องการ ชนิดที่ว่าคุณอยู่มุมนึงของโลกแล้วเกิดอยากได้ไม้จิ้มฟันขึ้นมา ลินเน่ก็จะแวบไปหาคุณพร้อมกับไม้จิ้มฟันหลากหลายให้เลือกกับราคากันเอง(?) ถึงจะดูมึนๆ แต่ก็เป็นคนดีคนหนึ่งนะ

ชอบ : ซอกหลืบต่างๆ(?) , การขายของ

เกลียด : ที่ที่มีคนพลุกพล่าน

กลัว / อาการ : ? (หาสิ่งที่กลัวแทบไม่เจอ มันทำหน้ามึนๆง่วงๆทุกสถานการณ์อยู่แล้ว แต่ก็คงคือที่ที่มีคนพลุกพล่นนั่นแหละ จะพยายามหลีกเลี่ยงแบบสุดๆ)

ความสามารถพิเศษ : เทเลพอร์ต(ไปหาลูกค้า) , รับรู้ถึงความต้องการในแต่ล่ะบุคคล(จะได้ขายของถูก) , การใช้พลังแบบซาตาน

อาวุธ : กระเป๋าเป้สี่มิตินั่นแหละ (ก็มันมีทุกอย่าง รวมถึงอาวุธด้วย)

เพิ่มเติม : อยากได้อะไรบอกลินเน่ เรามีทุกอย่างให้คุณในราคากันเอง!

บทที่ต้องการ : คนของแคสเตอร์

มุมตอบคำถาม (ออริตัวละครของท่านตอบ)

เด็กหนุ่มใส่หน้ากากตัวตลกปกปิดใบหน้าเดินผ่านมา

สวัสดีขอรับ ไม่ทราบว่าชื่ออะไรรึขอรับ

: ดวงตาสีเทาหม่นมองผู้พูดด้วยความสงสัย แต่สีหน้ายังคงฉายแววง่วงงุนอยู่เช่นเคย “การ์ลินเน่ อีวา เซเทียส” เด็กน้อยตอบด้วยน้ำเสียงยานคางตามแบบฉบับลินเน่

งั้นรึขอรับ...(มองตั้งแต่หัวจรดเท้าหน้าตาเจ้านี่ขี้เหร๊ขี่เหร่จังเลยนะขอรับ รสนิยมการแต่งตัวก็ยอดแย่ บุคลิกเจ้าก็ดูไม่ค่อยน่าคบเท่าไหร่เลยนะขอรับ

: ใบหน้าน่ารักยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยม แต่ดวงตาสีเทาหม่นก็มองบุคคลแปลกหน้าจากหัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดๆเช่นกัน

เจ้าจะพูดอะไรมันก็เรื่องของเจ้านะขอรับ...ข้าไม่สนใจจะฟังหรอกขอรับ ว่าแต่เจ้าสนใจมาเป็นหนูทดลองยาข้ามั้ยขอรับ

: ได้ข่าวว่าผมยังไม่พูดอะไรเลยเด็กน้อยนึกในใจ ก่อนส่ายหัวเป็นเชิงปฏิเสธ

อืม...ว่าแต่เจ้าอยากลองชิมนี่หน่อยมั้ยขอรับ (ยื่นคุกกี้ให้อร่อยนะขอรับ ข้ารับประกัน

: ลินเน่ยังคงส่ายหัวเหมือนเดิม แต่มือก็ควานหาของในกระเป๋าแล้วหยิบคุกกี้ชั้นดีให้คนตรงหน้าที่มีราคาแปะไว้เรียบร้อย

งั้นเหรอขอรับ...แล้วเจ้าสนใจอยากช่วยเจ้าหญิงมั้ยขอรับ? กระผมมีค่าตอบแทนให้อย่างงามเลยนะขอรับ

: ลินเน่ยังคงส่ายหัว พลางคิดในใจ บางทีไปขายของยังได้เงินเยอะกว่าเลย ไม่มีเหตุผลจะต้องไปเสี่ยงอันตราย

ข้าเริ่มเบื่อกับการคุยกับคนอัปลักษณ์เช่นเจ้าแล้วล่ะขอรับ ขอตัวก่อนนะขอรับ สวัสดีขอรับ

: ไม่อยากได้อะไรหน่อยหรอ ผมรู้ว่าคุณอยากทานคุกกี้นะ” ลินเน่ยื่นกล่องคุกกี้ให้เด็กหนุ่มปริศนา ก่อนใช้ความเร็วสูงในการหยิบเงินจากกระเป๋าเงินของคนตรงหน้าที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงแล้วเป็นฝ่ายเดินจากไป

มุมตอบคำถาม (หม่ามี้ ป๊ะป๋าตอบ)

สวัสดีค่าชื่ออะไรหรอคะ > <

: พลอยจ้า

            ถ้าลูกคุณไม่ติดบทที่ต้องการจะให้เค้ายัดบทอื่นให้หรือรับกลับคะ T^T?

: ยัดบทอื่นโลด!

ยังไงก็ ขอบคุณที่มาสมัครเรื่องนี้นะคะ!! #ก้มกราบงามๆตามฉบับกุลสตรีไทย

: จ้า!!!!


 

______________________________________________________________________

 

S' Lurpee

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น