☆ Secret Room!!! (No entry) ☆

ตอนที่ 27 : Is It Really YOU' My PET(s)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ก.ค. 56

Register For Pet(s) [Hamster]

 

รูปตอนเป็นคน จิ้ม

รูปตอนเป็นสัตว์ จิ้ม จึ๊ก!  หายากเหลือหลายบอกตรง ตอนแรกกะจะเอาแฮมทาโร่ = =;;

 

ชื่อ. ลิช (Litch)

เพศ. ชายสายเคะแอ๊บแมน

อายุ. 16 ปี

ลักษณะหน้าตา+บุคลิกภาพ. ยามเป็นคนเขาคือเด็กหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีขาว (ย้ำ! สีขาว อย่ามาเรียกหงอก ไม่งั้นเจอฟันแทะ//โชว์ฟัน)ซอยที่ดูไม่ค่อยจะเป็นทรงเท่าไหร่ (เพราะมันเอาแต่นอน ผมเลยเสียทรงหมด) ดวงตาสีแดงเป็นประกายดูมีเสน่ห์ รับกับจมูกโด่งและริมฝีปากบาง ผิวขาวเนียนออกสว่างเหมือนกลืนหลอดนีออนเข้าไป รูปร่างดูสูงโปร่งเพราะมันใส่เสริมส้น ความจริงสูงเพียงแค่ 166 ซ.ม. เท่านั้น อิริยาบถที่เห็นประจำไม่ว่าจะเป็นแฮมสเตอร์หรือคนก็คือนอนพร้อมมีเมล็ดทานตะวันติดมุมปาก หรือไม่ก็นอนท่ามกลางเปลือกเมล็ดทานตะวันเลย ต่างกันที่ว่าตอนมันเป็นคน ไม่ว่าจะชุดไหนก็จะใส่รองเท้าหุ้มส้นที่ยัดเสริมส้นไว้ ยามเป็นแฮมสเตอร์มัน(?)จะกลายเป็นสัตว์คล้ายหนูหน้าตาหน้าเอ็นดู ดวงตาสีดำขลับราวกับไข่มุกดำแห่งท้องทะเล บริเวณส่วนใบหน้าเป็นสีขาวตามชื่อสายพันธุ์ บริเวณหลังเป็นสีน้ำตาลเข้มออกดำจางๆ ส่วนบริเวณท้องเป็นสีขาว ตัวเล็กพอดีมือน่าบีบเล่นเป็นที่สุด

 

นิสัย. ลิชเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักการนอนและโปรดปรานการกินเป็นชีวิตจิตใจ เรียกง่ายๆก็คือชีวิตนี้มีแต่กินกับนอนนั่นแหละ ภาพปกติที่เห็นจนชินตาของหมอนี่คือนอนท่ามกลางเปลือกเมล็ดทานตะวันซึ่งเป็นอาหารโปรด เดินเอาเท้าไปเขี่ยๆก็ไม่ขยับเพราะตรูขี้เกียจ แต่ถ้าหยิบเอาเมล็ดทานตะวันไปไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหน ลิชจะกระโจนจากพื้น(?)ขึ้นเอาฟันเฉาะหน้าทันที! ถ้าไม่ถึงหน้าก็เอาเฉพาะส่วนที่ถึง ถึงจะอยู่ในร่างคนก็ยังติดนิสัยนี้อยู่ ส่วนใหญ่ที่ลิชจะออกมายืดเส้นยืดสายในเวลากลางคืนซึ่งเขากลายเป็นคนเท่านั้น แฮมสเตอร์เป็นสัตว์หากินกลางคืน โดยอ้างว่าตอนกลางวันแสงมันแยงตาปวดตา ความจริงคุณมรึงขี้เกียจมากกว่าค่ะ เห็นตัวเตี้ยๆขาสั้นๆแบบนี้แต่ลิชวิ่งเร็วมาก!!! ยิ่งเวลาขโมยอาหารกับเวลาเผ่นนี่เร็วกว่าเพื่อน!!! อารมณ์แบบมีฝุ่นตลบตามหลัง และยังเป็นคนค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นอยู่หน่อยๆคือ ถ้ามีเหตุการณ์อาทิเช่นมีเสียงประหลาด ลิชจะตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็วทั้งๆที่ปกติไม่เคยลุกยกเว้นตอนโดนขโมยของโปรด ลิชจะเป็นรายแรกที่ไปหาต้นตอของเสียง หรือเวลาใครทะเลาะกัน หมอนี่ก็จะได้ที่นั่งวีไอพีติดขอบสนาม ถือคติเรื่องชาวบ้านคืองานของเรา เจือกได้ก็เจือก! (รู้สึกมันจะเริ่มไม่หน่อย...) ที่สำคัญที่ เขาจะรับไม่ได้สุดๆถ้ามีคนมาบอกว่า เตี้ย ตรูม่ายยยด้ายยยเตี้ยยยย แค่ส่วนสูงต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน(เยอะ) หลังจากนั้นคุณก็จะเห็นแฮมสเตอร์อาละวาด... นี่คือเหตุผลว่าทำไมในร่างมนุษย์ถึงใส่เสริมส้นตลอดเวลา และถึงแม้ว่าอยู่ในร่างแฮมสเตอร์ก็จะพยายามอยู่ที่สูงเข้าไว้(?)

 

ประวัติ. เขาตัวนี้(?)เคยเป็นหนูท่อมาก่อน!!!!! อันที่จริงเขาควรจะโลดแล่นอยู่ในกรงของคุณหนูซักคนเพราะเป็นหนูที่ได้จากพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นเยี่ยม! แต่พอเกิดได้ไม่นานก็ตกท่อ(?) แล้วก็ถูกกระแสน้ำโคลน(?)พัดพาออกจากที่อยู่ไป หลังจากนั้นเขาก็เรียนรู้วิถีชีวิตหนูท่อและเริ่มเอาชีวิตรอดจากดงฝ่าทรีน(?) จนกระทั่งมีคุณปู่ใจดีมาเก็บเขาไปเลี้ยง

สายพันธุ์. โรโบหน้าขาว เป็นสายพันธุ์ที่ตัวเล็กที่สุดเลยก็ว่าได้ ค่อนข้างบอบบาง อากาศร้อนหน่อยก็เดี้ยง ลักษณะเด่นก็ตามชื่อคือ มีส่วนใบหน้าเป็นสีขาว (พันธุ์นี้เราหาข้อมูลไม่ได้จริงๆ แถมยังไม่รู้ถูกพันธุ์มั้ยอีก Orz)

ลักษณะการพูดจา. แทนตัวเองว่า ฉันแทนคนอื่นด้วยชื่อเสมอยกเว้นเวลาโกรธ จะแทนคนอื่นด้วยคำผรุสวาททันที พูดด้วยน้ำเสียงยานคางออกแหบเล็กน้อยเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน แต่เวลามีเรื่องตื่นเต้นให้มันไปเจือก น้ำเสียงจริงๆจะปรากฏคือจะทุ้มหวาน แยกไม่ออกว่าเสียงชายหรือหญิง คำพูดก็จะยานๆลากเสียงยาวๆ แต่เวลาตื่นเต้นจะกลับกันโดยสิ้นเชิงคือจะเร็วและรัวเหมือนแร๊ป 16 พยางค์ 1 วิ(?)

“เอ๊ะ? เจ้าของใหม่เหรอ? ชื่ออะไรอ่ะ? อายุล่ะ? ส่วนสูง? น้ำหนัก? สัดส่วน? บลาๆ” พูดรัวเร็วยิงคำถามนับไม่ถ้วนจนตัวเอกตอบไม่ทัน...

“งายยยยยยย ฉันลิชชชชช ครอก...”

“ไอเวรเอาเมล็ดทานตะวันฉันคืนมา!!!!!!!!!!

“ว่าใครเตี้ยหา!!! ตายซะไอ้@#64645$#$#%$*&^*&_^$(W!!!!!!

 

ชอบ . เมล็ดทานตะวัน / เรื่องหนุกๆ / ที่เสริมส้น(?) / ที่สูง(?)

ไม่ชอบ . แสงแดด(?)

เกลียด . คนที่แย่งเมล็ดทานตะวัน / คนที่ล้อเรื่องเตี้ย

กลัว. ฝ่าเท้าของคน รวมถึงรองเท้าด้วย เพราะสมัยเป็นหนูท่อเคยหวิดโดนเหยียบมาหลายครั้งเพราะตัวเล็ก เวลาเจอจะอยู่ห่างเป็นระยะ 2 เมตร (อาการจะลดลงเมื่อเป็นคนจนพอใส่รองเท้ายัดเสริมส้นได้ แต่ก็ยังหวาดๆเวลาเห็นเท้าคนอื่นอยู่ดี) 

 

อื่นๆ. -

 

>>>คุยกันหน่อยนะครับ

 

สวัสดีครับ ชื่ออะไรเอ่ย . พลอยจ้า

ติดไม่ติด ยอมรับได้น่อ อย่ากระทืบผม QwQ . ปาดคอแทนได้ม่ะ? //ล้อเล่ง!!!

อย่าลืมมาฟังประกาศผลนะครับ . แฮร๊บ!

ผมไม่กัด คุยเล่นได้น่อ(?) . แต่เค้าเห่า โฮ่งๆๆๆๆๆๆ(?)

ถ้าติด อาจจะขอเปลี่ยนแปลงอะไรนิดหน่อยนะครับ . โนพลอมแพลม

ติดแล้วอย่าทิ้งน่อ . จ๋าจ๊า

มีอะไรอยากถามผมป้ะ(???) .เตงเป็นหนุ่มวายป๊ะ // โดนกระทืบ //คลานมาบอก ละ...ล้อเล่ง...

 

 

Minor!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น