☆ Secret Room!!! (No entry) ☆

ตอนที่ 26 : Story Night Circus ละครสัตว์พันธุ์พิลึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ก.ค. 56

Application 

 

รูป :


ชื่อ-นามสกุล : เดนทิเซเรีย ลีเจน. ฮามาโนส (Dentiseria Legen. Hamanos)
ชื่อเล่น : เดนทิสเต้ ชื่อละม้ายคล้ายยาสีฟันยี่ห้อหนึ่ง...
เพศ : ชาย
อายุ : 16 ปี วัยกำลังกิน

ลักษณะรูปร่าง : เขาคือเด็กหนุ่มมีหูมีหางเจ้าของเส้นผมสีหงอกขาวบริสุทธิ์ซอยสั้นระต้นคอตามแบบฉบับอนิเมทั่วไป ดวงตาสีแดงดั่งโกเมนตัดกับผิวสีซีดและเส้นผมของเขาโดยสิ้นเชิง จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบางเฉียบ 1 มิลลิเมตร ทั้งหมดประดับบนใบหน้าออกหวานเล็กน้อย ผิวขาวซีดแต่นุ่มนิ่มเหมือนมาชเมลโล่ผสมขนมสายไหม(?) รูปร่างเล็กและค่อนข้างอ้อนแอ้นอรชรเหมือนผู้หญิง ส่วนสูง 170 ซ.ม. น้ำหนัก 48 ก.ก. สัดส่วนเป็นความลับไม่บอก ^x^ // โดนโบก  
อุปนิสัย : พ่อหนุ่มยาสีฟันคนนี้ ถึงจะเตี้ยแต่ตำแหน่งของเขามิได้เตี้ยตามตัวไปด้วยนะฮร้า~ เนื่องจากเป็นถึงโจ๊กเกอร์ของคุณราชาขาวที่ไปตายโห.งตายห่.าที่ไหนก็ไม่รู้ คำว่า สง่างาม จึงเป็นคำที่ฝังลึกและเริ่มงอกรากอยู่ในสมองส่วนกลางของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะอายุยังน้อย ถ้าทำตัวไม่ดีจะถูกนินทาว่าร้ายเอาได้ แล้วโจ๊กเกอร์คนก่อนก็เจือกตายก่อนกำหนด เวลาเดินต้องอกผายไหลผึ่งหลังตรงคอตั้ง ใบหน้าเชิดขึ้นเล็กน้อยทำมุม 30 องศา(?)แลดูหยิ่งทระนงเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มนุ่มไพเราะหน้าฟังปานปี่พระอภัย แต่ความจริงเดนทิสก็เป็นเด็กหนุ่มธรรมดา นั่นมันก็แค่หน้ากากของเขาเท่านั้น  หลังจากเสร็จภารกิจทั้งหลายทั้งปวงและได้เหยียบย่างเข้าไปในห้องส่วนตัวของตนเมื่อไหร่ ก็จะสลัดคราบเหมือนน้องหมาสลัดขนทันที(?) จากบุคลิกเจ้าชายกลายเป็นเด็กหนุ่มธรรมดาทันที ห้องนี่รกเต็มไปด้วยซากถุงขนม มาม่า และกกน.ที่ไม่ได้ซักมาสามวัน(?) ตามแบบฉบับห้องเด็กหนุ่มวัยรุ่นทั่วไป เพราะเมื่ออยู่ในที่รโหฐาน ก็ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากจอมปลอม มันร้อน(?) (ท่านอาจารย์(โจ๊กเกอร์คนก่อน)บอกมา) และอีกประมาณชั่วโมงให้หลัง น้ำเสียงทุ้มนุ่มก็เปลี่ยนกลับเป็นเสียงแหบแห้งติดหวานซึ่งเป็นน้ำเสียงจริงๆของเดนทิส ซึ่งทุกๆเช้าเขาต้องกินน้ำอุ่นผสมมะนาววิเศษ(?)เพื่อเปลี่ยนจากเสียงแหบแห้งเป็นเสียงทุ้มนุ่มให้ดูเหมาะสมกับภาพลักษณ์ แต่ถ้าวันไหนต้องทำงานจนดึกดื่นเขาก็จะพกติดตัวไปด้วย เดนทิสเป็นที่รับมือสถานการณ์เฉพาะหน้าได้ดีเยี่ยม! เพียงแค่เขาโปรยรอยยิ้มบางๆ กับน้ำเสียงน่าฟังซึ่งกล่าวอะไรนิดหน่อยเพื่อยกยออีกฝ่าย ก็สามารถทำให้อีกฝ่ายโอนอ่อนตามชั่วครู่ เปิดช่องให้ชิ่งได้(?) แถมยังเป็นคนละเอียด เวลาทำงานถ้าพลาดเพียงนิดเดียวเขาก็จะเห็นมัน และต้องทำใหม่ทั้งหมด! จึงค่อนข้างติดความเพอร์เฟคอยู่หน่อยๆ เป็นคนที่ค่อนข้างยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หากจะกล่อมให้เลิกเชื่อนั้นความเป็นไปได้ไม่ต่างจากส่วนสูงของเขามากนัก(ต่ำเตี้ยเรี่ยดินนั่นเอง///วิ่งหลบทรีนลูกชาย) จึงเป็นคนที่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีเป็นที่สุด!! ค่อนข้างเป็นเจ้าแผนการ แผนการของเขาลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนซ่อนปมชนิดตลบแล้วตลบอีก เอาให้คิดไม่ถึงเงิบกันไปข้างหนึ่ง! ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของเดนทิสนอกจาก เพปไทด์ (ทำไมต้องเป็นหมอนี่ // ไม่รู้...)
ลักษณะคำพูด : น้ำเสียงจะทุ้มนุ่ม ถ้าพูดกับคนไม่รู้จัก ท้ายประโยคจะยกยิ้มขึ้นนิดๆเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีอันดีงาม ยกเว้นเวลาพูดกับเพปไทด์ น้ำเสียงจะกลับเป็นแหบแห้งออกหวานและคำพูดก็ออกแนวกวนเบื้องล่างซะเหลือเกิน...

“ข้าก็ยังไม่ทราบเลยว่าองค์ราชาหายไปไหน(จะได้ตามไปจัดการข้อหาโยนภาระงานให้)” น้ำเสียงนุ่มออกสลดนิดๆ ในวงเล็บคือสิ่งที่คิดในใจ

“แหม ช่างไปคนที่ ไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างสมบูรณ์เลยนะครับคุณเพปไทด์”
ประวัติ : เด็กกำพร้าแห่งบ้านเด็กดอย ที่โจ๊กเกอร์คนเก่าเอามาเลี้ยงไว้ เดนทิสเรียกเขาว่า อาจารย์มาโดยตลอด และสัญญาว่าจะตอบแทนบุญคุณเท่าที่ทำได้ หารู้ไม่นั่นจะนำมาสู่ภาระงานอันหนักอึ้งที่เขาแบกรับอยู่ตอนนี้

บท : โจ๊กเกอร์ (ไม่รู้รับบทนี้รึเปล่า...ถ้าไม่รับเอาไปเป็นตัวประกอบก็ได้ค่ะ!)
อาวุธ : ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวสามารถเป็นอาวุธให้กับเขาคนนี้ได้ทั้งสิ้น แต่ที่ถนัดคือสนับมือกับมีดบิน
ความสามารถ : ศิลปะการป้องกันตัว / การเฟค(?) / ปามีดแม่นมาก
ความสามารถพิเศษ : ดวงตาวินิจฉัย จะสามารถมองเห็นทุกอย่างของคนที่ถูกวินิจฉัย ตั้งแต่ชื่อพ่อชื่อแม่ยันความสามารถจุดแข็งจุดอ่อน
ชอบ / แพ้ / เกลียด : ชารสอ่อนๆ,บรรยากาศเงียบสงบ,ที่ที่ลมโกรกเย็นสบาย / ผู้ชาย! / นม
เพิ่มเติม : ชี้แจงเรื่องสิ่งที่แพ้ ไม่ได้ล้อเล่น เดนทิสคนนี้แพ้ผู้ชาย!! เขาไม่สามารถอยู่ใกล้เพศเดียวกันได้เกินหนึ่งเมตร ไม่งั้นจะเหมือนขาดอากาศหายใจ มีสิทธิ์เป็นลมไปเลย...

< สัมภาษณ์ตัวละคร >
"ไง แนะนำตัวหน่อยสิ " 
เด็กหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงทุ้มของชายหนุ่มในระยะค่อนข้างประชิด ก่อนจะถอยปรี่ออกห่างไประยะประมาณหนึ่งเมตรกว่า แล้วยืดอกพลางเชิดหน้ากลบเกลื่อนการกระทำเมื่อครู่ “ข้าเดนทิเซเรีย ลีเจน. ฮามาโนส”
"วิธีทำให้คนมีความสุขของเจ้าคืออะไร? "
- “หือ?” เดนทิสขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย ก่อนตอบเสียงนุ่ม(จอมปลอม) “ก็...ทำในสิ่งที่เขาชอบ...ล่ะมั้ง”
"งั้นหรอๆ เจ้าคิดยังไงกับเจ้าแกะน้อยอาวิสล่ะ?"
- “อาวิส?” คราวนี้โจ๊กเกอร์หนุ่มถึงกับทำหน้ามุ่นแบบคนคิดไม่ออก ก่อนตอบ “หมายถึงแกะในคณะละครสัตว์นั่นน่ะหรอ? ข้าว่าเขาดู...นิ่งๆเงียบๆอย่างประหลาด ในคณะที่มีแต่คนแบบนั้น”
"ฮ่ะๆ ข้อสุดท้ายเจ้านี่สเป้คข้าเลย เป็นแฟนข้าไหม? "
- “ไม่! เด็กหนุ่มตอบทันควัน
"เฮ้ๆ ที่ข้าบอกไปข้าล้อเล่น เจ้าอย่าทำท่าแบบนั้นสิ บ๊ายบาย ซียู!" 
- “อะไรของเขา” เดนทิสส่ายหน้าแบบเอือมๆเล็กน้อย ก็แยกไปอีกทาง

< สัมภาษณ์ผู้ปกครอง >
"สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรหรอค่ะ? "
- เค้าชื่อพลอยแหละ ^++++^
"ขอบคุณที่มาสมัครนะค่ะ >w< "
- จ้า
"ถ้าไม่ติดจะให้ยัดบทหรือรับกลับค่ะ? "
- ยัดเถอะ...
"สุดท้าย คิดยังไงกับอาวิสกันค่ะ (ถามเพื่อ?) "
- แกะน้อยผู้โชคร้าย...
"ขอบคุณที่สละเวลาอันมีค่ามาตอบนะค่ะ (ก้มกราบ?) "
ค่า~


=================================

 

Minor!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น