☆ Secret Room!!! (No entry) ☆

ตอนที่ 22 : AU Fanfiction KHR ❀ cupids' C O M P L E X !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 56

app. form -

 

บทที่สมัคร ; เก๊าจะเอาบาร์เทนเดอร์ฮิบาริคนนั้น!!!

 

Basic Profile .

รูป ; 

ลักษณะ ; เธอคือหญิงสาวเจ้าของใบหน้าอ่อนกว่าวัยราวกับเด็กวัยรุ่นทั้งๆที่อายุก็เหยียบเลขสองมาไม่น้อยแล้ว เส้นผมสีดำหยักศกเล็กน้อยตามธรรมชาติยาวจรดกลางหลังนั้นถูกคุณเธอไฮไลท์สีม่วงตามสีโปรดของคุณเธอ ดวงตาสีโกเมนของเธอดูน่ากลัวแต่ก็ลึกลับมีเสน่ห์พอๆกัน (ตามแบบฉบับสาวเอบี?) ผิวสีน้ำผึ้งของเธอทำให้เธอดูเหมือนสาวมั่นกล้าท้าลุยทุกสถานการณ์ รูปร่างถือว่าค่อนข้างสูงเลยทีเดียวสำหรับผู้หญิง ดูมีน้ำมีนวลดีเหมือนคนสุขภาพดีทั่วๆไป ไม่ได้บางเบาหรือบอบบางเลยแม่แต่น้อย และด้วยความที่เธอนิยมใส่เสื้อตัวใหญ่ๆหลวมๆจะได้ไม่อึดอัดทำให้เธอดูแบน แต่ความจริงเธอคือหญิงสาวที่รูปร่างดีมากถึงมากที่สุดคนนึงเลยล่ะ ส่วนสูง 170 ซ.ม. น้ำหนัก 55 ก.ก.

สกุล-ชื่อ นามิดะ ฮิคาริ (Namida Hikari) แปลแบบแถๆว่า น้ำตาแห่งแสงสว่าง Namida แปลว่าน้ำตา ส่วน Hikari ก็แสงสว่าง เลยรวมๆกันได้ตามนั้น!!

เชื่อชาติ ; เมดอินเจแปนแท้ๆเลยฮับ!! 

อายุ ; 25 ปี เบญจเพสแห่งความซวย

การศึกษา ; จบแล้วแน่นอน!! จบอักษรศาสตร์ เอกอังกฤษ ฮับ!! (ตอนนี้เธอเป็นนักเขียนนามปากกา ‘Lighttear’ เป็นนิยาวแนวแฟนตาซี แล้วก็รับทำงานแปลด้วย)

กรุ๊ปเลือด ; แน่นอน เธอคือสาวเอบี

วันเกิด ; 1 เมษา เอพริลฟูเดย์~

 

Personal profile.

นิสัย ; 

อะไร? ทำไม? ฉันไม่แคร์ซะอย่าง!!!

ฮิคาริคือหญิงสาวประเภทไม่รู้จักคำว่า ยางอายเธอสามารถทำทุกอย่างได้ตามใจแบบไม่คิดจะห่วงภาพพจน์ จนแอบสงสัยว่าเธอรู้รึเปล่าว่าภาพพจน์คืออะไร? “ฉันจะทำ ใครจะทำไม?” “มันหนักส่วนไหนล่ะ?” คือประโยคที่มักได้ยินบ่อยๆเวลาที่เธอต้องพบกับคำถามประเภทว่า “ทำไมล่ะ? ทำไมถึงทำแบบนี้? ถ้าเธอคิดว่ามันไม่ผิด และเธออยากจะทำ เธอจะทำมันทันทีโดยไม่ลังเล แต่เธอไม่ได้เป็นคนเอาแต่ใจ ไม่ได้หัวรั้นไม่เชื่ออะไรไปซะทุกอย่าง ถ้าบอกให้หยุดพร้อมเหตุผลที่ดีพอ เธอก็จะหยุด แต่ก็นั่นแหละ น้อยคนนักที่จะกล้าขัดเธอแม้แต่นายจ้างของเธอเองก็ตาม เพราะดวงตาสีโกเมนที่ดูทรงอำนาจอย่างประหลาดนั่นแหละ

 

เบญจเพสแห่งความซวย?

ฮิคาริคือหญิงสาวผู้ที่โชคเข้าข้างตั้งแต่เด็กๆ ถึงแม้เธอจะไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรก็ตาม เธอเชื่อว่าอยากได้อะไรก็ต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น ความโชคดีของเธอก็อาทิเช่น ตอนแข่งเบสบอล ตัวเก็งฝ่ายตรงข้ามดันสะดุดเปลือกกล้วยลื่นหัวแตกตามแบบฉบับนิยายแต่ไม่เหมือนตรงที่ไม่มีใครจงใจทิ้งไว้ ทีมเธอเลยชนะไปโดยปริยาย หรือตอนสอบ ทั้งๆที่วันนั้นเธอไม่สบายไข้ขึ้นสูงมาก แต่เธอกลับรู้สึกสมองปลอดโปร่งพร้อมทำข้อสอบเต็มที่ แต่นั่นแหละ หลังจากออกจากห้องสอบวิชาสุดเธอก็ล้มตึงไปเลย แต่พอเธออายุยี่สิบห้า เหมือนพระเจ้าจะหมั่นไส้เธอหรืออย่างไร เธอจึงพบแต่ความซวยที่พัดผ่านมาในชีวิตแบบไม่หยุดหย่อน เริ่มตั้งแต่ตอนวันเกิดของเธอก็ถูกแฟนคนแรกบอกเลิกหลังจากคบกันมานานถึงหนึ่งปีด้วยเหตุผลสุดเบสิค อย่าง “เราเป็นเพื่อนกันเถอะ” แล้วเธอก็เพิ่งมาค้นพบที่หลังว่าเขานั้นแค่เล่นๆกับเธอหวังฟัน หลังจากนั้นมีแฟนกี่คนก็อกหักซดน้ำใบบัวบกไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ทำไมชีวิตตรูมันบัดซบอย่างเน้ฟร้าาาาาาา า!!

 

ถึงดูหยิ่งคบตัวจริงแล้วจะรู้?

ด้วยดวงตาสีโกเมนที่ดูหยิ่งและทรงอำนาจอย่างประหลาดทำให้เธอคือหญิงสาวที่มีเพื่อนน้อยมากกกกกกก!!! เอาความจริงนอกจากเพื่อนในเน็ตที่ไม่เคยเจอกันสองสามคนกับคุณนายจ้างที่เอางานแปลมาให้ทำอยู่บ่อยๆและก็คุณบก.ที่ขยันมาทวงงานทุกๆสามวันก็ไม่มีใครอื่นอีกเลย แต่ความจริงเธอเป็นคนคุยเก่ง เส้นตื้น เสียงหัวเราะดังไปสามบ้านเจ็ดบ้าน เรียกได้ว่าเป็นคนที่เฟรนลี่พอตัวเลย แต่จะมีใครกล้ามาคุยกับคุณเธอล่ะในเมื่อสายตาน่ากลัวซะขนาดนั้น แถมคุณเธอยังเป็นสาวช่างแกล้งอีกด้วย ถ้าเธอเริ่มแกล้งใครแล้วล่ะก็ แสดงว่าเธอสนิทและไว้วางใจคนๆนั้นแล้วล่ะ ที่ต้องแสดงแบบนี้เพราะเธอแสดงความรู้สึกไม่เก่งนั่นเอง

 

เมาแล้วกลายเป็นสาวช่างพูด?

เพียงแค่เหล้าแรงซักสองสามแก้วก็สามารถเปลี่ยนหญิงสาวหน้าหยิ่งคนนี้กลายเป็นคนบ้าพูดราวกับใช้เวทมนต์ เธอจะจับใครก็ได้ที่อยู่แถวนั้น (ซึ่งภาระตกเป็นของคุณบาร์เทนเดอร์เพราะเธอชอบนั่งตรงแถวนั้นพอดี) แล้วก็จัดการพล่ามถึงชีวิตรักวัยยี่สิบห้าอันแสนรันทดดราม่าน้ำตาเล็ด(?)แบบอันลิมิตถ้าคุณเธอไม่หลับซะก่อน ซึ่งพอหลับแล้วสาวโสดอย่างเธอก็ไม่มีใครตามมาเก็บศพ(?) เป็นภาระคุณบาร์เทนเดอร์ที่ต้องแบกไปส่งถึงบ้าน เธอจึงไปใช้บริการบาร์นั่นบ่อยๆเพราะว่ามีบริการส่งถึงบ้านนั่นเอง อาเมน ||Orz

 

ยามเจอกับคนแปลกหน้า : ดวงตาอ่านยาก รอยยิ้มบาง วางตัวเรียบร้อย

ยามเจอกับคนแปลกหน้า ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม ริมฝีปากบางจะคลี่ยิ้มบางๆดูเป็นมิตร แต่ดวงตาสีโกเมนนั่นกลับดูอ่านยากขัดกันโดยสิ้นเชิง เธอจะวางตัวเรียบร้อย น้ำเสียงดูเป็นมิตร ทุกอย่างดูเป็นมิตรบ่งบอกว่าฉีดยาแล้วยกเว้นดวงตานั่น มันดูอ่านยาก ไม่แสดงความรู้สึกใดๆทั้งสิ้น

 

ยามพบพานคนสนิท : สาวเฟรนลี้ขี้เล่นขี้แกล้ง

คนสนิทที่เธอจะแสดงบุคลิกแบบนี้ให้เห็นมีแค่คุณนายจ้างแปลกับบก.เท่านั้น เธอจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ยิ้มกริ่มๆเหมือนคนที่วางแผนแกล้งคน และแน่นอน จุดอ่อนของสองคนนั้นจะถูกนำมาวางแผนแกล้งสุดพิสดาร แต่ที่แกล้งก็เพราะรักหรอก ทั้งสองรู้ดีจึงไม่ถือโทษโกรธเธอ และทั้งสองก็ยังเป็นเหมือนผู้ปกครองของเธออีกด้วย

 

ยามมีโทสะ : แสยะยิ้ม มือพร้อตรีนพร้อมอาวุธใกล้ตัวพร้อม!!!!!

เธอเป็นคนที่ไม่ค่อยแคร์อะไร ใครจะว่ายังไงก็ช่าง เลยไม่ค่อยโกรธใครซักเท่าไหร่ เรื่องที่ทำให้เธอโกรธมีเพียงเรื่องเดียวคือ ผู้ชายเจ้าชู้ เพลย์บอย อย่าให้เจอที่ไหนนะ แม่จะตื้บมันเอาให้ที่บ้านจำหน้าไปได้เลยคอยดู!!!!!!! ยิ่งตอนมันกำลังคั่วหญิงนี่ยิ่งโกรธใหญ่ เมาก็ไม่สน สมองจะเลิกเมาชั่วครู่(?)แล้วก็ไปตื้บม้านนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!! อะไรแถวนั้นจะถูกหยิบมาเป็นอาวุธแล้วจัดการมัน!!!!

 

ยามเขินอาย : แสร้งหัวเราะ มองนู่นมองนี่หลบสายตา มือยกขึ้นปิดปากเพื่อปิดบังแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ

เนื่องจากเธอเป็นสาวโสดอกหักไม่รู้กี่รอบ ดังนั้นเธอจึงจะเขินเวลามีคนมาทำดีด้วย เธอจะแกล้งหัวเราะ พูดนู่นพูดนี่พยายามเปลี่ยนเรื่อง มองไปทางอื่น และท่าที่เห็นประจำคือแกล้งนำมือปิดปากหัวเราะเพราะต้องการปิดบังแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ หรือบางครั้งอาจลุกเดินไปเดินมาหาอะไรทำแก้เขิน สาวน้อยชัดๆ!!!

 

ชอบ ; 

- สีม่วง เพราะเธอเห็นว่ามันคือสีที่เป็นกลาง(?) แสดงถึงความสมานฉันท์ทางเพศ(?)และสังคมที่เปิดกว้างให้การยอมรับในเรื่องบางเรื่อง(?)

- น้ำผึ้ง เพราะมันหอมหวานมัน เธอจึงชอบอาหารที่มีส่วนผสมของน้ำผึ้งไปด้วยเช่น น้ำผึ้งผสมมะนาว ฮันนี่โทสต์ นมน้ำผึ้ง เป็นต้น

- อากาศเย็นๆเหมาะแก่การนอน(?) ตามนั้น ยิ่งเวลาฝนตกนี่อ่ะหือ...เหมือนกันมีอะไรมากล่อม ทำให้เปลือกตาหนักอึ้ง ร่างกายเริ่มอ่อนระทวยไม่อยากยืน...

- การนอน เธอไม่ใช่สาวขี้เซา แต่ชอบนอนมาก วันหยุดไม่เกินเที่ยงคุณชีไม่ลุกจากที่นอนลายหมีแพนด้าสีม่วงของเธอหรอก

- แอลกอฮอล์ แน่นอน! เพราะมันทำให้เธอไม่มีสติ(?) ไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัว ที่พึ่งอย่างดีเวลาถูกสลัดรักด้วยเหตุผลสลัดสด(?) แถมที่บาร์ประจำยังมีบริการส่งถึงเตียง(?)

- เฮดโฟน เธอติดเฮดโฟนมาก นอกจากจะช่วยบรรเทาความเครียดส่วนหนึ่งแล้ว ยังสามารถปิดหูทำเนียนฟังเรื่องชาวบ้านได้ดีอีกด้วย(?) แล้วก็ไอ่นิ่มๆที่ครอบหูนั้นก็ให้ความรู้สึกดีสุดๆ ฮ้า~~~~~~~~~

ไม่ชอบ / เกลียด ;

- ผู้ชายเจ้าชู้เพลย์บอย แบล็กลิสอันดับหนึ่ง เธอเกลียดคนแบบนี้ที่สุด!!! เวลาเจอมันทำรุ่มร่ามกับผู้หญิงล่ะก็ เมาก็เมาเหอะ ตรูจะตื้บม้านนนนนนนนนนนนน!!!!!!!

- อากาศร้อน ไม่ว่าจะร้อนแบบนั้น แบบอบอ้าว แบบร้อนแดดเผา เธอก็ไม่ชอบทั้งสิ้น!!!!! ถ้าอุณหภูมิสูงกว่ายี่สิบแปดองศาเมื่อไรเธอจะเดินไปเดินมาทัน มือก็หาอะไรมาพัดๆ ร้อนโว้ยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!

- เสียงดังๆ เช่น ฟ้าร้อง/ฟ้าผ่า ประทัด เสียงคุยจ๊อกแจ๊ก เป็นต้น ไม่ได้กลัว แต่ไม่ชอบ เธอบอกว่ามันทำให้เธอไม่มีสมาธิเขียนนิยาย ถ้าเธอได้ยินเสียงนั้นๆแล้วเธอจะเลิกทำทุกยอ่างที่ทุกอยู่ แล้วเอาเฮดโฟนใส่ เปิดเพลง แล้วก็นอน...

- การถูกปลุก ยิ่งวันไหนอากาศดีๆนี่...เธอจะไม่ชอบสุดๆเลย!!! แต่เธอก็แค่ชักหน้าหงุดหงิดใส่แล้วก็...นอนต่อ...

- สถานที่สกปรก หรือมีฝุ่นเยอะ เธอเป็นโรคแพ้ฝุ่นค่ะ ดังนั้นจึงไม่ชอบเป็นธรรมดา

- คณิตศาสตร์ เป็นวิชาที่เธอทำได้แย่ที่สุด ตัวเลขสูตรสมการอะไรก็ไม่รู้น่าปวดหัว!!!!!!!!!!!

โรคประจำตัว ; โรคแพ้ฝุ่นค่ะ เธอจะจามฮัดชิ่วๆไม่หยุด มีน้ำมูก มีอากาศคัดจมูก จมูกจะออกสีแดงๆ บอกตามตรงว่าทรมานมาก!!!!!!!!!!!

สถานที่ที่ชอบไป ; ห้องนอน ที่ที่อากาศเย็นสบาย บาร์แถวบ้าน

ความสามารถพิเศษ ; เธอพูดได้ถึง 7 ภาษา คือ ญี่ปุ่น จีน เกาหลี อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมัน อ่านภาษาละตินกับอักษรเฮียโรกลิฟฟิกได้เล็กน้อย (กำลังศึกษาอยู่) เธอเล่นฟรุตได้ด้วย (แต่เธอโง่วิทย์คณิตสุดๆ โดยเฉพาะคิดศาสตร์ หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสิบเอ็ด) 

 

If I were an interviewer . . . ( ลูกสาวตอบนะคะ <3 )

"สวัสดีค่ะ.. ยินดีต้อนรับเข้าสู่มุมสอบสัมภาษณ์ค่ะ! ทำตัวตามสบายนะคะ!.. ว่าแต่-- ชาหรือกาแฟดีคะ?" เมื่อคุณเปิดประตูห้องสีขาวเข้ามาภายในห้อง-- ภาพตรงหน้าคือห้องโล่งๆที่มีโต๊ะไม้สีน้ำตาลแดงอย่างดีตั้งอยู่กลางห้อง.. เด็กสาวผู้กล่าวทักทายกำลังนั่งส่งยิ้มให้ภายหลังโต๊ะไม้ที่มีกาแฟวางไว้ถ้วยหนึ่ง กาแฟอีกถ้วยหนึ่ง คุณแอบสังเกตเห็นแฟ้มประวัติที่มีชื่อของคุณเขียนอยู่ตรงหน้าปก

Ans. รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าเธอทันทีที่เด็กสาวตรงหน้ากล่าวทักทาย มือเรียวถอดเฮดโฟนออกอย่างมีมารยาท ดวงตาสีโกเมนกวาดมองไปรอบห้องด้วยสายตาอ่านยาก ก่อนหยุดที่แฟ้มประวัติเล็กน้อย แล้วละสายตามามองเด็กสาวตรงหน้า “สวัสดีค่ะ ขอเป็น...กาแฟแล้วกันคะ” พูดจบก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ พลางมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเช่นเดิม

เด็กสาวตรงหน้าของคุณกำลังกลอกตาอ่านแฟ้มประวัติของคุณในมืออย่างพินิจพิเคราะห์--- เจ้าหล่อนยิ้มเล็กน้อยก่อนเหลือบตาขึ้นมามองคุณแล้วเอ่ยถาม-- "ถ้าสมมติให้ฉันเป็นไดอารี่ และคุณก็กำลังจะเขียนระบายเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคุณตอนช่วงปัจจุบันนี้ลงไป คุณจะเขียนไปว่าอะไรบ้างคะ? มีใครที่ทำอะไรแล้วทำให้คุณปลื้มใจ ทุกข์ใจ หรือลำบากใจ รวมไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้.. ระบายออกมาให้หมดเลยค่ะ"

Ans. หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำถามของเด็กสาวตรงหน้า นิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะอย่างครุ่นคิด แต่ดวงตาคู่นั้นกลับดูเฉยเมยอย่างประหลาด “เป็นการสัมภาษณ์ที่แปลกดีนะคะ” เธอยิ้มบางอย่างเคยขณะมองเด็กสาวตรงหน้าที่รอฟังคำตอบ “ก็...ช่วงนี้ดูเหมือนจะค่อนข้างดวงซวยนิดหน่อย เอ่อ...ความจริงก็ไม่นิดหรอกนะ” เธอยักไหล่อย่างสบายๆก่อนพูดต่อ “โดนทิ้งเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้แล้วล่ะ ผู้ชายนี่ก็เหลือเกินจริงๆน่า...” หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะคลายออกแล้วว่าต่อ “ฉันกะว่าจะลองคบผู้หญิงดูแหละ ตอนนี้ก็ให้เจ้าบาร์เทนเดอร์ที่บาร์แถวบ้านช่วยดูๆให้อยู่ แต่จะว่าไป...” เธอทำท่าเหมือนครุ่นคิดอีกครั้งก่อนบอก “หมอนั่น...เจ้าบาร์เทนเดอร์นั่นน่ะ ก็นิสัยดีเหมือนกันนะ ตอนฉันเมาก็อุส่าห์ลำบากแบกฉันส่งบ้าน” เธอยิ้มนิดๆอย่างไม่รู้ตัวขณะพูดถึง หมอนั่น“ว่าแต่ เธอสนใจไปเดตกับฉันรึเปล่าล่ะ? เธอน่ะ...ก็น่ารักใช่เล่นเลยนะ” พูดจบเธอก็คลี่ยิ้มกริ่มดูเจ้าเล่ห์นิดๆให้เด็กสาวตรงหน้า 

"อืม... อย่างนั้นเองเหรอคะ" เด็กสาวตรงหน้าพยักหน้าหงึกหงักเมื่อฟังเรื่องเล่าของคุณเสร็จ-- "ยังไงๆก็.. พยายามเข้านะคะ!จะต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอนค่ะ!" เธอยิ้มให้คุณอย่างเป็นมิตรก่อนโค้งตัวลงแทนคำบอกลา---

Ans. “ขอบคุณนะ ขอให้เธอโชคดีนะ แล้วก็...อย่าลืมพิจารณาคำขอของฉันล่ะกัน ถ้าสนใจก็ติดต่อมาล่ะกัน ฉันคิดว่าเธอคงรู้เบอร์ของฉันอยู่แล้ว” หญิงสาวว่าพลางยิ้มๆแล้วมองไปที่ประวัติของตัวเองที่ตั้งอยู่ มือหยิบเฮดโฟนออกมาใส่อีกครั้งพร้อมกับเดินออกไป

Talking to the REAL you !

สวัสดีค่ะ! ใบสมัครเรื่องมากไปไหมคะ? ; u ; } ไม่หรอก กรอกไปก็เพลินๆหนุกดี ^^

จะว่าไป .. ชื่ออะไรอะตะเองงง (?) O u O } เค้าชื่อ พลอยโหลเนาะว่ามั้ย?

ถ้าไม่ติดบทนี้จะรอเค้าประมวลบทรองให้หรือจะรับกลับเลยอะ ; u ; ? } รอบทรองล่ะกัน

อาจมีการยำตัวละครเล็กน้อยนะคะ รับได้? } ไม่มีปัญหา

เอาล่ะ! คิดว่าไม่น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรในตัวละครมั้งนะ(?) แต่ถ้ามีจะโอเคไหมคะ? } โนพลอมแพลม(?)

คุยกันนอกรอบได้นะเคอะ ส่งวิงค์ ขอให้โชคดีค่ะ : ) } เช่นกัน // ส่งวิงค์กลับ

 

 

© Tenpoints!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น