☆ Secret Room!!! (No entry) ☆

ตอนที่ 13 : Ψ OLYMPIAN ┇make a mistake

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 เม.ย. 56

.APPICATION FROM ‘OLYPIAN  Ψ

 

๑. รายละเอียดผู้สมัคร
ชื่อเล่น & อายุ :; ชื่อ พลอยค่ะ (ชื่อสุดแสนจะโหล -  -*) อายุก็สิบสามค่ะ สิบสี่ตอนพฤษภานี่แหละ 5555+ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ (โค้ง)
ความคิดเห็นเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้ :; ส่วนตัวพลอยค่อนข้างชอบแนวนี้อยู่แล้ว อย่างเพอร์ซีย์พลอยก็อ่านครบทุกเล่มแล้วด้วย (ยืมเพื่อนอ่าน เป็นโรคทรัพย์จางค่ะ T T) ยิ่งวายอีกยิ่งใช่!! ก็เลยอยากร่วมแจมมั่งไรมั่ง ไม่ติดก็อ่านค่ะ!!
มีอะไรอยากจะบอกฉัตรมั้ยค่ะ:; ขอโทษด้วยที่ไม่สามารถหาเมะหล่อลากกระชากตับให้ได้ แต่พลอยอยากเห็นเมะหน้าสวยใสซื่อซุ่มซ่ามดูซักครั้ง ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ ไม่ติดเอาเป็นคนที่เจอก็ได้ค่ะ ให้โผล่ซักหน่อยก็ยังดี
ถ้าติดแล้วต้องมาติดตามคอยเม้นให้นะตัว :3 :; แน่นอนค่า~

 

๒. รายละเอียดตัวละคร
บทที่สมัครคือ :; บุตรของฮาเดส เทพแห่งความตาย           

            ชื่อ-นามสกุล :; เฮลเลอร์ ฮาเวน (Helle Haven) 

            ชื่อเล่น :; ลิช  (Licht)

            อายุ :; 20 ปี 

            ประวัติตัวละคร :; แม่ของลิชเสียไปตอนที่ลิชเกิด ฮาเดสจึงนำบุตรของเขามาทิ้งไว้ที่หน้าโบสถ์แห่งหนึ่งในแมนฮัตตัน บาทหลวงใหญ่เป็นคนเก็บเขามาเลี้ยง ลิชเติบโตขึ้นโดยที่ไม่รู้ว่าพ่อแม่ของตนเป็นใคร อายุได้สิบสามปี ทางโบสถ์ของเขาก็แทบจะไม่มีอาหารให้น้องๆในโบสถ์ทานแล้ว เขาที่โตที่สุดจึงจำเป็นต้องไปขโมยอาหารตามร้านต่างๆในหมู่บ้านเล็กๆ ด้วยฝีเท้าที่เร็วและเบายิ่งกว่าแมวทำให้ไม่มีใครจับได้ อายุได้สิบห้าก็เริ่มหางานเล็กๆน้อยๆทำเพื่อนหาเงินมาเลี้ยงดูน้องๆ เรียกได้ว่าเป็นเสาหลักของโบสถ์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี เขาก็เลยต้องไปขโมย(อีกแล้ว)อาหารมาให้น้องๆ แน่นอนว่าไม่มีใครจับได้เช่นเคย ปัจจุบันยังคงอาศัยอยู่ที่โบสถ์ แต่เริ่มเดินทางเข้าตัวเมืองเพื่อทำงานที่มีรายได้มากกว่าเดิม แต่จะไปเช้าเย็นกลับเพราะเป็นห่วงน้องๆ โดยตอนเช้าจะติดรถคนส่งนมไป ตอนเย็นจะกลับมาพร้อมกับคุณลุงคุณป้าที่ร้านขายเนื้อ(ที่ลิชเคยแอบไปขโมยบ้างบางครั้งบางคราว) 

            รูปร่างลักษณะ :; เขาคือชายหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีน้ำตาลที่เมื่อต้องแสงแดดจะส่องประกายสีทองสวยงามยาวระต้นคอ น้องๆผู้หญิงในโบสถ์มักชอบรวบเป็นจุกเล็กๆกลางศีรษะให้ ซึ่งลิชก็ชอบมันเพราะมันจะไม่รำคาญมากนัก กับดวงตาสีดำสนิทราวกับห้วงอนธการรูปอัลมอนด์สวยได้รูป รับกับจมูกโด่งเป็นสันกับริมฝีปากบางรูปกระจับสีสดอย่างคนสุขภาพดีที่มักคลี่ยิ้มโชว์ฟันครบสามสิบสองซี่(รึอาจเกิน?)อย่างขี้เล่นเสมอ ทุกอย่างนี้ประดับอยู่อย่างลงตัวบนใบหน้าหล่อเหลาติดหวานหน่อยๆ ผิวขาวเนียนละเอียดราวกับอิสตรีเพราะเจ้าตัวไม่ชอบออกแดดเนื่องด้วยสายเลือดของบิดาที่ไหลเวียนอยู่ในตัว รูปร่างสูงโปร่งซ่อนรูป ดูเหมือนจะผอมบางแต่กลับซ่อนกล้ามเนื้อกำยำไว้อย่างแนบเนียน 

ลักษณะนิสัย :; ลิชคือชายหนุ่มผู้ดึงดูดโชคร้ายยามทำความดี อาทิเช่นถ้าช่วยคุณยายแก่ๆข้ามถนน ตัวเองก็เผลอเดินตกท่อที่ไม่รู้เปิดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ้าช่วยเด็กอนุบาลเก็บลูกโป่งที่ติดบนต้นไม้ก็เผลอตกต้นไม้หัวโน แถมตอนจะไปทำแผลดันสะดุดเปลือกกล้วยลื่น เป็นต้น แต่ยามทำความชั่ว(ขโมยของ)โชคกลับเข้าข้างเอาซะจนน่าสงสัย ทั้งๆที่เข้าไปขโมยเนื้อในครัวตอนที่เจ้าของบ้านกำลังจะทำอาหาร ก็มีเหตุทำให้เจ้าของบ้านต้องไปทำอย่างอื่นก่อน หรือตอนที่หนีจวนเจียนจะไม่รอดแต่กลับรอดไปได้เพราะมีแมวตัวหนึ่งกระโดนตกใส่หน้าผู้ไล่ตาม ทำให้เปิดช่องพาตัวเองหนีไปได้ แต่ด้วยความที่เติบโตมาในโบสถ์ ทำให้เขาทำความดีมากกว่าความชั่ว ถึงแม้โชคจะไม่เข้าข้างก็เถอะ เขาคือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มใสซื่อบริสุทธ์ตลอดเวลา(แน่นอนเวลายิ้มอาจเผลอสะดุดอะไรเข้าอีก) มีคนจิตใจดีโอบอ้อมอารี ถึงแม้จะแอบน้อยใจทำไมทำความดีถึงไม่ค่อยมีใครเห็น แต่เนื่องจากเชื่อมั่นว่าทำความดีแล้วต้องมีผลตอบแทนทำให้เขาหมั่นทำความดีตลอดเวลา แต่เขาเป็นคนที่เวลาเห็นใครกำลังจะตายก็จะปล่อยให้ตายไป เพราะเหมือนกับมีเสียงในหัวบอกว่า มันคือชะตากรรมของเขา ซึ่งนิสัยนี้แก้ยังไงก็ไม่หาย คำพูดคำจาของลิชจะเต็มไปด้วยความขี้เล่น บ่งบอกถึงเจตนาบริสุทธ์ ถึงบางทีติดจะกวนหน่อยๆก็เถอะ ชีวิตนี้ลิชเคยโกรธคนอื่นเพียงแค่ครั้งเดียว คือตอนที่มีอัธพาลมารังแกน้องๆของเขาจนได้รับบาดเจ็บสาหัสกันแทบทุกคน  วันนั้นเรียกได้ว่าเป็นวันที่เลวร้ายที่สุดของหมู่บ้านเล็กๆแห่งนั้น ฟ้ามืดครึ้มทั้งๆที่อากาศแจ่มใสมาตลอด ลมพัดกรรโชกแรงแต่ไม่มีสิ่งใดเสียหาย ว่ากันว่าอัธพาลกลุ่มนั้นหายสาบสูญไปตั้งแต่วันนั้น  ถึงจะเป็นคนสดใสซุ่มซ่ามแต่ลิชเป็นคนที่รอบคอบมาก ค่อนข้างละเอียดคิดเล็กคิดน้อย คติในการทำงานของเขาคือ โอกาสมีเพียงครั้งเดียว ต้องทำให้ดีที่สุด และยังเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีจนเกินไป คนผิดสมควรได้รับการให้อภัย นั่นคือคติในการดำเนินชีวิตของเขา  

รูปอิมเมจ :; ไหนๆก็มีทั้งเฮียคริส หนูฮุน แล้วก็อาลู่แล้ว เอาชายปาร์ค ปาร์คชานยอล ไปอีกซะคนนะคะ ฝากเมะหน้าสวยคนนี้ด้วย

จิ้ม  จิ้ม  จิ้ม  จิ้ม  จิ้ม  จิ้ม   

 

๓. คำถาม ( เอาตัวละครมาตอบ )
เหล่าทวยเทพ พวกเขามักจะนึกถึงตัวเองเป็นหลักเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน คุณกลายเป็นเครื่องบันดาลโทสะของพวกเขาไปแล้ว รู้สึกยังไง?
:; ค่อนข้างรู้สึกแย่นะครับเนี่ย 55555+ (ยิ้มตาหยีแล้วสะดุดเปลือกกล้วยที่มาจากไหนก็ไม่รู้)
ถ้าได้เจอเหล่าเทพโอลิมเปียนที่เป็นพ่อแม่ที่แท้จริงของคุณ อยากจะพูดอยากจะบอกอะไรพวกเขามั้ยละ?
:; พ่อครับ...พ่อคือเสียงที่ผมได้ยินใช่มั้ยครับ?

 

Minor!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น