BLIND BRIDE DOLL ตุ๊กตาเจ้าสาว | ป๋อจ้าน

ตอนที่ 8 : BLIND BRIDE DOLL#7 ถูกล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 ส.ค. 63

 

 

Chapter 7

 


อี้ป๋อผลักเซียวจ้านจนกระเด็นไปบนเตียง ก่อนจะจ้องตาเขม็ง

ปละ เปล่า” เซียวจ้านหลุดปฏิเสธออกไปตามสัญชาตญาณทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้าจะต้องคาดคั้นหนักแน่ๆ เพราะหลักฐานก็คาตาอยู่

อยากจะให้ตำรวจตามมานักหรือไง” ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะได้ทันทำอะไรต่อก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหน้าห้อง ดวงตาของผู้พักอาศัยทั้งสองคนมองจับไปที่ประตูเป็นตาเดียว ไวเท่าความคิด เซียวจ้านรียวิ่งไปที่ประตูพร้อมกับตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ

ช่วยด้วย ผมอยู่...” อี้ป๋อก้าวพรวดตามไปคว้าตัวอีกคนเอาไว้พร้อมกับมือหนาที่ตวัดปิดปากฉับเพื่อไม่ให้คนตัวเตี้ยกว่านี่พูดอะไรได้อีก เขาลากเซียวจ้านถูลู่ถูกังไปข้างเตียง ก่อนจะเปิดประตูตู้เสื้อผ้าข้างๆ แล้วหยิบเสื้อตัวหนึ่งที่แขวนอยู่ในนั้นมามัดข้อมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้ด้านหลัง แล้วฉีกแขนเสื้อที่ห้อยลงมาเพื่อเอามามัดปิดปาก ก่อนจะยัดร่างโปร่งเข้าไปในตู้แล้วปิดประตู ในขณะที่เสียงเคาะประตูหน้าห้องเงียบไปครู่หนึ่งแล้ว แต่ร่างสูงก็ไม่รีรอ เขารีบหยิบมีดสั้นที่เอวออกมาถือไว้ในท่าเตรียมพร้อมลงมือหากมีอะไร หรือใคร...จู่โจมเข้ามา

เสียงเครื่องอ่านคีย์การ์ดบนประตูดังขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าบัดนี้กำลังมีแขกไม่ได้รับเชิญกำลังจะเข้ามา ประตูบานหนาถูกเปิดออกช้าๆ ก่อนจะมีของสีดำยาวบางอย่างโผล่เข้ามาในทิศทางการมองเห็นเป็นอันดับแรก ร่างสูงของอี้ป๋อยังคงหลบอยู่ที่ด้านหน้าตู้เสื้อผ้าข้างเตียง ซึ่งอยู่ในมุมหักศอกที่แขกผู้เข้ามาใหม่จะมองไม่เห็นแน่ๆ เสียงฝีเท้าสามถึงสี่คู่กำลังย่างกรายเข้ามาด้วยท่าทีระมัดระวัง โสตประสาทการรับฟังของอี้ป๋อที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีแล้วกำลังถูกใช้งานอย่างหนัก บวกกับสมองที่ใช้ความคิดว่าจะเอายังไงต่อไป

ไวเท่าความคิด ร่างสูงย่อตัวลงก่อนจะกระโจนพรวดเข้าหาเป้าหมาย ใบมีดคมกริบตวัดฉับฟันเข้าตามข้อต่อของอวัยวะฝ่ายตรงข้าม เสียงร้องโอดครวญจากความเจ็บปวดทำเอาคนที่ถูกยัดไว้ในตู้เบิกตากว้าง เซียวจ้านไม่แน่ใจว่าภายนอกเกิดอะไรขึ้น แต่ฟังจากเสียงที่ได้ยินน่าจะเป็นเรื่องไม่ดีแน่

อี้ป๋อใช้ความว่องไวในการสกัดการจู่โจมของฝ่ายตรงข้าม หนึ่งในสี่คนถูกใบมีดสั้นปาดเข้าที่ลูกกระเดือกอย่างแม่นยำจนเลือดกระเซ็นเปรอะไปทั่วใบหน้าของร่างสูง แต่ยังไม่จบแค่นั้น อีกสองคนที่เหลือลั่นไกปืนเข้าหาร่างสูง แต่ก็ด้วยความปราดเปรียวเขาหมอบตัวบนพื้นก่อนกระโดดเข้าชาร์จผู้บุกรุกพร้อมตวัดมีดแทงเข้าที่เอ็นร้อยหวายทั้งสองข้างทำเอาล้มทั้งยืนไปทั้งสองคน ในชั่วขณะเดียวกันเป้าหมายสุดท้ายที่กำลังถลันเข้ามาหาร่างสูงก็ถูกมีดสั้นลอยเข้าเสียบกลางอกบริเวณจุดสำคัญตายคาที่

ผู้บุกรุกทั้งสี่ตอนนี้สิ้นฤทธิ์ไปแล้ว บางคนยังมีชีวิตแต่ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านอีก อี้ป๋อไม่มัวเสียเวลาตรวจตราใดๆ เพราะเสียงปืนเมื่อครู่กำลังเรียกให้คนทั้งโรงแรมแตกตื่น โดยเฉพาะพนักงานรักษาความปลอดภัยที่น่าจะมาถึงในไม่กี่นาทีข้างหน้า มือหนาเปิดประตูตู้เสื้อผ้าแล้วกระชากคนตัวเล็กออกมา เขาเปิดเซฟกวาดเอาของทุกอย่างรวมถึงของกลางบนโต๊ะใส่เป้สะพายหลังคู่ใจแล้วหันไปหาอีกคนที่กำลังตกตะลึงกับสภาพภายในห้องจนตาเบิกกว้าง

ไป” เอ่ยแค่นั้นแล้วก็ลากคนตัวเล็กถูลู่ถูกังออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังบันไดหนีไฟ เซียวจ้านที่มือและปากยังคงถูกพันธนาการอยู่ไม่สามารถเถียงหรือต่อต้านใดๆ ทำได้เพียงแค่วิ่งตามทิศทางแรงลากของคนตรงหน้าอย่างทุลักทุเลไปจนถึงลานจอดรถชั้นใต้ดิน ร่างสูงใช้สายตากวาดมองทั่วลานจอดก่อนจะไปสะดุดกับรถรุ่นเก่าสีแดงคันหนึ่ง มือใหญ่ดึงต้นแขนอีกคนให้รีบไปยังรถคันนั้น เสียงฝีเท้าหลายคู่กำลังใกล้เข้ามาเต็มที พอดีกับที่สายตาของอี้ป๋อไปสบเข้ากับท่อนเหล็กที่ถูกกองระเกะระกะอยู่รวมกับอุปกรณ์ก่อสร้าง ที่อาจจะมีช่างมากองเอาไว้เตรียมขนไปทิ้ง ไม่รอช้ามือหนาหยิบแทงเหล็กนั้นฟาดเข้ากระจกรถฝั่งคนขับ กระจกทั้งแผ่นแตกละเอียดทำให้สามารถเอื้อมมือเข้าไปปลดล็อกอย่างง่ายดาย ประตูรถเก่าๆ ถูกเปิดออกก่อนคนตัวเล็กจะถูกจับกดและดันเข้าไปที่เบาะฝั่งข้างคนขับ เป้สะพายหลังถูกโยนไปไว้เบาะหลังอย่างไม่ไยดีแล้วอี้ป๋อจึงกระโดดเข้านั่งประจำที่คนขับ ใช้มีดปลายแหลมที่ติดมาเสียบเข้าช่องสตาร์ทรถราวกับเป็นรถของตัวเองอย่างชำนาญ เสียงเครื่องยนต์รถเก่าดังกระหึ่มลานจอดพร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายฟังไม่ได้ความอยู่เบื้องหลัง ร่างสูงเหยียบคันเร่ง รถสีแดงคันเล็กทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วไม่แพ้รถยุโรป

เซียวจ้านใจเต้นระส่ำ ร่างกายสั้นเทิ้มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะเหตุการณ์ที่เผชิญไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ปากอยากจะตะโกนร้องออกมาดังๆ ด้วยความรู้สึกอัดอั้น ระทึก กลัว ตกใจ สงสัย และความรู้สึกที่ปนเปต่างๆ แต่ยังทำไม่ได้เพราะปากและมือยังถูกมัดด้วยผ้าอยู่

อี้ป๋อมองกระจกมองหลังสลับกับมองถนนสีดำเบื้องหน้า หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ใบหน้าแสดงความตึงเครียดออกมาอย่างปิดไม่มิดแต่กลับไร้เสียงเอ่ยเอื้อนใดๆ จากริมฝีปากเขา มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมามองเพียงครู่ก่อนจะเขวี้ยงมันออกนอกหน้าต่างรถยนต์ โดยมีคนตัวเล็กข้างๆ มองอย่างไม่เข้าใจ

อยากตายนักหรือไง” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างหงุดหงิดขึ้นมาเป็นประโยคแรกหลังจากอยู่กับความเงียบมาเกือบชั่วโมง

“...”

หาเรื่อง!”

เขาว่าอีกแค่นั้นก่อนที่ทั้งคู่จะเข้าสู่โหมดเงียบอีกครั้ง ตอนนี้อี้ป๋อเองก็ยังไม่รู้ว่าควรจะไปที่ไหน เขากำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี เพราะอันที่จริงถ้าเขาไม่พาคนข้างๆ นี่กลับมาด้วย เหตุการณ์น่าจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ อีกอย่างตอนนี้ตำรวจก็คงกำลังตามหาตัวคนที่เงียบอยู่ข้างๆ เขาอยู่ แล้วยังของกลางตัวต้นเหตุที่อวี๋ปินไปเอามาจากพวกโจร มันก็คงจะมาติดตามเอากลับไปแน่ๆ ... แต่ทำไมมันถึงได้เร็วนัก... พวกที่บุกเข้ามาสี่คนเมื่อกี้ไม่ใช่ตำรวจแน่ แต่ถ้าเป็นพวกโจรหรือผู้ก่อการร้ายจริง ทำไมมันถึงได้เร็วขนาดนี้......แล้วยังรู้ด้วยว่าเขาพักที่ไหน... มันแปลกเกินไป

อีกอย่าง...เขาเองก็ไม่ได้เปิดเผยใบหน้าให้ตามได้ง่ายขนาดนั้นซะด้วย

ดังนั้นเขาจึงได้ตัดสินใจเขวี้ยงอุปกรณ์สื่อสารเครื่องนั้นทิ้งไป เพราะคิดว่าทางการหรือใครๆ น่าจะตามตัวพวกเขาได้ไม่ยากหากยังมีอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่ติดตัวแบบนี้ อีกอย่าง ถ้าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ใช่ว่ามีหนอนบ่อนไส้ เขาก็คิดเป็นอย่างอื่นไม่ออก แต่การจะหาคำตอบมันก็ลำบากสำหรับเขาในขณะนี้ ในตอนที่มีอีกคนที่ติดร่างแหมาด้วย

...หรือว่าเขาควรจะส่งคนตัวเล็กนี่ไปให้ตำรวจดี เรื่องจะได้จบๆ ไป ส่วนตัวเขาเองจะได้ไปจัดการเป้าหมายตามแผนการเดิมได้สะดวกขึ้น... ถ้าคนตัวเล็กนี่จะบอกตำรวจเรื่องของเขา ก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เพราะตัวเขาเองเอาตัวรอดจากพวกตำรวจได้แน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่มีคนนอกมาเอี่ยวในภารกิจแบบนี้

เมื่อตัดสินใจแบบนั้น ร่างสูงก็เบนรถเข้าไปใกล้ๆ บริเวณร้านสะดวกซื้อแล้วเหยียบเบรกทันที ทำเอาคนข้างๆ ที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับหน้าคะมำ เซียวจ้านทันทีที่ตั้งตัวได้ก็หันหน้าขวับมองเขาอย่างโมโหระคนหวาดกลัว เพราะไม่รู้ว่าไอ่ขโมยนี่กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่ แต่คิดว่าคงไม่ฆ่าเขาหรอก

อี้ป๋อก้าวลงจากรถเดินอ้อมไปที่ประตูอีกฝั่งก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูให้ คนตัวเล็กมองกลับด้วยความไม่เข้าใจ แต่ยังไม่ทันจะได้สงสัยอะไรต่อก็ถูกกระชากให้ลงจากรถจนล้มกองไปกับพื้น อี้ป๋อปิดประตูก่อนจะรีบเดินกลับไปขึ้นรถอีกฝั่ง เมื่อประจำที่แล้วก็ขับออกไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้เซียวจ้านมองตามด้วยความงุนงง

 

BLIND BRIDE DOLL

 

ขณะนี้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการสอบสวนคุณเซียวจ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยคุณเซียวจ้านให้รายงานว่าตนเองหมดสติไปจึงไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นภายในห้องนั้นบ้าง

ระหว่างที่ถูกคุมตัว คนร้ายปกปิดอำพรางใบหน้าตลอดเวลา อีกทั้งไม่ทราบว่าทำไมจู่ๆ ถึงปล่อยตัวเขา...

รายละเอียดเพิ่มเติมเราจะรายงานให้ทราบต่อไป

...

ต่อมาเป็นรายงานเหตุระเบิดที่ศูนย์การค้าใหญ่แถบตะวันตกของเจ้อเจียง จากรายละเอียดเบาะแสทางคำรวจคาดว่าเป็นฝีมือของผู้ก่อความไม่สงบ แต่ยังไม่ขอระบุว่าเป็นกลุ่มใด ขอให้เป็นความลับทางราชการ…’

เสียงรายงานข่าวยังคงดังต่อเนื่องขณะที่เซียวจ้านกำลังนั่งกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่งกับเพื่อนรักที่หลังจากบ่นเขาจนหูชาแล้ว ก็ยังอุตส่าห์พาเขาไปตรวจร่างกาย แล้วพามาหาอะไรใส่ท้อง

ทีนี้จะเชื่อกันได้หรือยังล่ะ?” จั๋วเฉิงยังไม่วายบ่นอีก

เข้าใจแล้วน่า เลิกบ่น กินข้าว” เซียวจ้านตัดบทหน้าบูด แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ

ผลการตรวจร่างกายไม่มีปัญหา

ผลการสอบสวนจากตำรวจก็หลุดจากการเป็นผู้ต้องสงสัยแล้ว แต่ตำรวจจะยังคงคอยติดต่อเรื่อยๆ

จั๋วเฉิงเองก็หน้าตาบอกบุญไม่รับ แต่ก็ตักข้าวเข้าปากอย่างไม่สบอารมณ์ ใจเป็นห่วงเพื่อนแทบตาย มือถือก็ไม่พก แล้วดันมาโกหกว่าจะไปคุยงานวิจับอะไรนั่น สรุปไปโผล่ที่โรงแรมแล้วดันเกิดเรื่องอีก

ตัวเขาร้อนใจแทบตายที่เพื่อนหายตัวไป แต่ไปโผล่เอาในข่าวด่วนว่าอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการโจรกรรมโบราณวัตถุ พยายามติดต่อถามความคืบหน้าจากตำรวจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ

ทั้งสองคนนั่งกินข้าวกันโดยที่ไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังมีใครคนหนึ่งคอยสะกดรอยตามอยู่ห่างๆ ทันทีที่เซียวจ้านออกมาจากสำนักงานตำรวจแล้ว

หลังจากกลับถึงบ้าน ร่างโปร่งก็ขอตัวพักผ่อนทันที ทิ้งให้เพื่อนเขากลายเป็นหมาหัวเน่า นอกจากจะวิ่งเต้นตามหาตัวเขาแล้ว ยังถูกละเลยแบบนี้อีก มันน่าน้อยใจนัก

หยุดก่อน” วังจั๋วเฉิงเอ่ยเสียงดุ

อะไรอีก”

เล่ามาให้ละเอียดเดี๋ยวนี้ สรุปแล้วเรื่องมันเป็นมายังไง ทำไมหายตัวไป? แล้วหายไปไหน? แล้วทำไมมันปล่อยตัวนายมา?”

เอ๊ะ นายนี่ยังไง ฉันรอดมาได้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?” เซียวจ้านย้อนกลับ ถามซะเยอะขนาดนั้นจะไปตอบทีเดียวหมดได้ยังไงกันเล่า

กลับมาก็ดี แต่เล่ามาให้ละเอียดเลย” เมื่อหมดหนทางเลี่ยง ก็จำใจต้องนั่งลงจับเข่าคุยกันแบบจริงจัง

จั๋วเฉิงหลังจากได้ฟังเรื่องราวก็มีปฏิกิริยาหลากหลาย ทั้งตกใจ ทั้งโมโห ทั้งหวาดกลัวแทนเพื่อน

แต่ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว ฉันก็กลับมาแล้วนี่ไง” เซียวจ้านพูดย้ำให้เพื่อนสบายใจ คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกแล้วล่ะ ส่วนเรื่องที่เกี่ยวกับโบราณวัตถุ ตัวเขาก็คงไปหาวิจัยงานอื่นเอาแทน ก็งานประมูลถูกยกเลิกไปแล้วนี่นะ

สำหรับเซียวจ้าน สามสี่วันที่ผ่านมานี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน กว่าจะผ่านอะไรต่อมิอะไรมาได้จนได้กลับมาที่บ้าน อยากพักผ่อนเต็มทนแล้ว

อ้อ แล้วก็ห้ามรายงานป๊ากับม๊าฉันเด็ดขาด เข้าใจ๊?” จั๋วเฉิงที่ได้ฟังจิ๊ปากอย่างขัดใจ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเพื่อนเป็นคนออกปากเอง

เออน่ะ แล้วนายน่ะจะไปไหนก็บอกกันบ้าง แล้วก็ระมัดระวังตัวดีๆ ด้วย”

 

BLIND BRIDE DOLL

 

ตกดึกจั๋วเฉิงหลับไปนานแล้วในห้องสำหรับรับรองแขก ส่วนเซียวจ้านสลัดผ้าห่มลุกขึ้นมานั่งกุมหัวอย่างหงุดหงิด จะให้นอนหลับได้ยังไง ก็มันหิวขึ้นมาอีกแล้วเนี่ย

เขาพาตัวเองลงไปที่ชั้นล่างเปิดตู้เย็นดูว่ามีอะไรให้กินบ้าง แต่ก็มีแค่น้ำหลายสิบขวดวางเรียงราย ร่างโปร่งถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!! นึกแล้วก็หงุดหงิด กำลังจะหมุนตัวเดินกลับขึ้นชั้นบนก็ปรากฎเงาลางๆ เป็นรูปร่างคนอยู่ที่มุมห้องครัว เซียวจ้านสะดุ้งก่อนมือเรียวจะคว้าเอาขวดซอสที่อยู่ใกล้มือที่สุดมากระชับไว้แน่น

ผะ ผีเหรอ?” ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้ถามออกไปบ้าๆ แบบนั้น ถ้าเป็นขโมยเขาจะฟาดไม่ยั้ง ส่วนถ้าเป็นผีเขาขอเผ่นสุดชีวิต

พลันร่างนั้นก็ขยับเข้ามาใกล้เขา ภายในความมืดนั้นปรากฎใบหน้าคุ้นที่ทำให้เซียวจ้านตกใจยิ่งกว่าเจอผีซะอีก

ไอ้ ไอ้หัวขโมย” ว่าแล้วก็จับขวดซอสฟาดไม่ยั้ง แต่ข้อมือเรียวนั้นกลับถูกรวบอย่างรวดเร็ว

ช่ว..” ยังไม่ทันเปล่งเสียงขอความช่วยเหลือ ปากบางกลับถูกมือแกร่งนั้นปิดซะแน่นจนเสียงไม่สามารถเล็ดลอดออกมาได้ ร่างโปร่งพยายามสะบัดตัวสุดแรงเกิด แต่ไม่เป็นผล ก็คนตรงหน้านี่มันทำจากเหล็กหรือไง ทำไมมันไม่สะเทือนเลย

เงียบ” เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่ง เซียวจ้านใช้สายตามองอย่างหวั่นๆ เต็มไปด้วยความระคนสงสัย หัวใจเต้นระส่ำจนได้ยินทะลุออกมานอกอก

เมื่อผู้บุกรุกเห็นว่าคนตรงหน้าสงบลงบ้างแล้วก็ปล่อยมือจากปากนั้น แต่ฉับพลันเซียวจ้านก็เปล่งเสียงเต็มที่

ช่วยด้วย! ขโมยยย!” แน่นอนว่าเสียงขนาดนั้นถ้าไม่ได้ยินไปถึงเพื่อนบ้าน อย่างน้อยจั๋วเฉิงที่นอนอยู่ต้องตื่นขึ้นมาแน่นอน

ผู้บุกรุกใช้มืออุดปากร่างโปร่งอีกครั้งพร้อมกับพลิกตัวตนเองไปอยู่ข้างหลังเซียวจ้านทำให้ตอนนี้ไม่ว่าจะขยับจะดิ้นยังไงก็ไม่หลุด

เซียวจ้านถูกพาตัวไปที่โซฟาในห้องรับแขกก่อนจะถูกกดตัวลงให้นั่ง ถึงตอนนี้สภาพท่านั่งออกจะแปลกๆ ก็เถอะ ก็ไอ้หมอนั่นมันซ้อนอยู่ข้างหลัง แล้วตัวเขาก็นั่งอยู่ข้างหน้ามันเนี่ยสิ ส่วนเจ้าแมวอ้วนของเขาก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย นอนแอ้งแม้งตาแป๋วโชว์พุงให้ผู้บุกรุกซะด้วย

เสียงประตูเปิดดังขึ้น ตามด้วยเสียงคุ้นเคยของเพื่อนดังมาจากชั้นบน

เซียวจ้าน”

“...” เซียวจ้านไม่ตอบแต่คิดในใจว่าเยี่ยมไปเลย จั๋วเฉิงกำลังจะลงมาแล้ว 

เซียวจ้าน เมื่อกี้ใช่เสียงนายหรือเปล่า?”

“...”

เสียงฝีเท้านั้นค่อยๆ เดินลงบันไดมา เซียวจ้านใจชื้นขึ้น คิดว่ายังไงก็รอดแน่นอน แต่ก็ต้องหยุดความคิดไว้เท่านั้นเมื่อคนข้างหลังกระซิบเสียงต่ำใกล้ใบหูขาว

ถ้าไม่อยากให้เพื่อนมีอันตราย อย่าโวยวาย” เซียวจ้านเพิ่งเห็นบัดนี้เองว่า ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มีคนเดียว แต่ยังมีอีกคนยืนเป็นเงาตะคุ่มอยู่ตรงทางขึ้นบันได

มือหนาก็ปล่อยพันธนาการทั้งหมดออกแล้วพาร่างสูงของตัวเองไปหลบที่หลังโซฟา เหลือไว้เพียงเซียวจ้านที่นั่งอยู่คนเดียวจนกระทั่งจั๋วเฉิงเดินลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้าย

เอ้า มานั่งทำไรตรงนี้เนี่ย”

ฉัน คือ มาหาอะไรกินน่ะ” สายตาลุกลี้ลุกลนของเซียวจ้านพยายามส่งสัญญาณ อยากให้เพื่อนรู้ตัวว่ามีคนอื่นอยู่ในบ้านหลังนี้ ดวงตาเรียวขยิบบุ้ยใบ้ให้เพื่อนจนเมื่อยไปหมด

เออ รีบกินรีบนอนล่ะ” จั๋วเฉิงพูดแค่นั้นก็เดินกลับขึ้นบันไดไป

เซียวจ้านแทบเสียสติ ไอ้เพื่อนบ้านี่ ใบ้ขนาดนั้นแล้วยังไม่รู้เรื่องอีก เมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกก็ต้องใช้การคุยกันดีๆ สินะ

นายมาที่นี่ได้ยังไง?” เอ่ยถามคนที่หลบอยู่หลังโซฟา เจ้าของร่างเดินออกมาในชุดสีดำทั้งตัว รวมไปถึงหมวกแก๊ปด้วย

มีของจะให้ช่วยดู” อี้ป๋อไม่ตอบ แต่เลือกพูดเข้าประเด็นพร้อมกับโยนตุ๊กตาบ่าวสาว หนึ่งในโบราณวัตถุที่ถูกขโมยไปลงบนโซฟา

เซียวจ้านที่เห็นว่าเป็นอะไรก็เบิกตาโตรีบคว้าหมับเข้าให้ แต่ฉับพลันก็รู้สึกเหมือนหูอื้อหน้ามืดไปชั่วขณะ ได้ยินเสียงวิ้งๆ ในหูอยู่พักใหญ่

หวังอี้ป๋อที่ยืนกอดอกก็มองเห็นอาการแปลกๆ ของเซียวจ้านแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป เมื่ออาการที่ว่าดีขึ้นเซียวจ้านก็เริ่มตั้งสติแล้วเอ่ยถามออกไป

จะให้ดูอะไร?”

ดูว่าคุณเห็นเหมือนผมมั้ย?”

เห็นอะไร?”

เห็นตัวคุณอีกคนน่ะ”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #71 benmin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 10:48
    แงงง มาต่อเถเะน้าารออ 💞
    #71
    1
    • #71-1 lollistar(จากตอนที่ 8)
      23 สิงหาคม 2563 / 19:26
      ขอบคุณที่ติดตามนะค้า >< รอติดตามตอนต่อไปคืนนี้ได้เลยค่า เย้ๆ
      #71-1
  2. #64 fanhannn_GD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 02:42
    ทำไมอยู่มีเอ็นซี.ตบตีอี้ฝาน เสี่ยวลู่ช้านนนน ทำเบาๆน่ะ-.,-
    #64
    0