[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 9 : Yellow girl - I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    18 พ.ย. 58







YELLOW GIRL





คำเตือน
เนื้อหาเรื่องนี้ ญ ญ นะกี๊บ

แต่อ่านเถอะนะ อ่านเถอะ เราขอ 
5555555555555555555555






















 

 


ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร

จากตอนแรกแค่เห็นอีกฝ่ายจนกลายเป็นความคุ้นเคย

พอรู้ตัวอีกทีก็อยากเห็นหน้าเขาทุกวันซะแล้ว

แถมยังใจเต้นกับอีกฝ่ายอีกต่างหาก

ทั้งที่เรา..เป็นผู้หญิงด้วยกันทั้งคู่..

บ้าบอชะมัด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างบางของบยอนฮยอนบี นักศึกษาคณะอักษรศาสตร์กำลังหอบหนังสือกองโตที่เพิ่งยืมมาจากห้องสมุดกลับเข้ามาที่หอพัก แต่ด้วยความที่ลืมนึกไปว่าตัวเองไม่ได้เอากระเป๋าผ้ามาใส่กองหนังสือพวกนี้ก็ต้องลำบากหอบมาตั้งไกลทั้ง ๆ ที่ก็สามารถนั่งวินมาได้แต่ก็ต้องนึกอีกนั้นแหละว่าวันนี้เธอสวมกระโปรงพลีทมา มันคงไม่สะดวกกับการนั่งวินทั้ง ๆ ที่สองมือยังคงหอบหนังสืออยู่แน่ ๆ

 

กว่าจะกลับมาถึงหอก็เรียกได้ว่าเหงื่อซ่กไปทั้งใบหน้า ริมฝีปากแดงฉ่ำเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเพราะเริ่มรู้สึกหนักกับหนังสือในมือ ไม่น่าฮึกเหิมแบกกลับมาอ่านที่หอเลย แต่จะให้ทำไงได้ละ อีกไม่กี่วันเธอก็ต้องส่งรายงานแล้ว แถมข้อมูลก็ยังไม่ได้หาอีกด้วย

 

รองเท้าคัทชูสีครีมก้าวออกมาจากลิฟต์อย่างระมัดระวังขณะก้าวเดินไปตามทาง ก่อนจะหยุดนิ่ง กระโดดกระชับกองหนังสือให้มั่นมือแล้วจึงเริ่มเดินอีกครั้ง ไม่นานก็มาหยุดที่หน้าห้อง 604 ฮยอนบีชันเข่าขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อเป็นฐานรองหนังสือแล้วปล่อยให้มือที่ว่างล้วงเอากุญแจมาไขเข้าห้อง

 

แต่ไม่ทันไรร่างบางก็ต้องสะดุ้งโหยงเพราะจู่ ๆ ประตูห้องข้าง ๆ ก็เปิดพรวดออกมา ใบหน้าหวานของฮยอนบีหลุดเหวอทันทีที่เผลอปล่อยให้กองหนังสือหล่นจากหน้าขาตัวเองกระจัดกระจายไปตามพื้น เจ้าของห้องข้าง ๆ ที่เพิ่งเปิดประตูมาก็ตกใจเหมือนกันที่เห็นว่าเพื่อนข้างห้องทำของหล่น ด้วยความที่เห็นคนอื่นลำบากจึงรีบเข้าไปช่วยทันที

 

ขอโทษนะคะอีกฝ่ายว่าก่อนจะใช้มือเรียวเก็บเอาหนังสือมากองไว้ให้ก่อนจะยื่นให้เจ้าของ ฮยอนบีกล่าวบอกไม่เป็นไรเบาๆ ทั้งยังหันไปเก็บเล่มอื่นมากองรวมกันอีกครั้ง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมามองก็ต้องชะงักเล็กน้อยเพราะคนตรงหน้า

 

ผมลอนยาวสีดำสนิทรับรูปเข้ากับใบหน้าเรียวยาว แถมอีกฝ่ายยังมีดวงตาที่กลมโตและก็สวยมากจนน่าอิจฉา สาบานได้ว่าอีกคนคงไม่ได้แต่งหน้าแน่ ๆ เพราะว่าฮยอนบีไม่เห็นแม้แต่ครีมรองพื้นเลยแม้แต่นิดเดียว จมูกโด่งสวยรวมถึงริมฝีปากอิ่มสีเชอรี่นั่นอีก

 

เรียกได้ว่าสวยจนผู้หญิงด้วยกันใจสั่นไปเลย

 


แต่ยิ่งไปกว่านั้นฮยอนบีรู้สึกว่าคนตรงหน้าไม่ได้สวยแบบทั่วไป แต่ให้ความรู้สึกว่าสวยจนต้องมองซ้ำอีกครั้ง รู้สึกมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก..

 

ให้ตายสิ

 

 

เธอ อีกฝ่ายพูดเสียงเบาก่อนที่สติของฮยอนบีจะกลับเข้าคืนที่ เพราะเมื่อครู่มัวแต่สำรวจใบหน้าของอีกฝ่ายมากเกินไปจนกลายเป็นว่าตอนนี้เราทั้งคู่นั่งยอง ๆ จ้องหน้ากันนิ่งอยู่หน้าห้อง เมื่อรู้สึกตัวแล้วจึงหอบหนังสือยืนขึ้นแล้วยิ้มให้อีกฝ่าย

 

ขอโทษนะคะที่ทำให้ลำบาก ฮยอนบีเอ่ยพร้อมกับค้อมหัวให้เบา ๆ ทำเอาผมที่ตัดสั้นสไลด์ลงมาปรกหน้าก่อนจะสะบัดไปด้านข้างเล็กน้อยตอนที่เงยหน้าขึ้น ทำเอาคนมองรู้สึกชะงักไปชั่วครู่อยู่เหมือนกัน

 

ไม่เป็นไรอีกฝ่ายว่าก่อนจะยิ้มบางให้ ฮยอนบีเริ่มรู้สึกว่ายิ้มของคนตรงหน้ามีพลังทำลายล้างสูงเหลือเกิน ยิ่งตอนที่ดวงตากลมโตนั่นหยีเล็กน้อยนะ.. งั้นขอตัวก่อน

 

ค่ะร่างผอมเพรียวของหญิงสาวคนนั้นค่อย ๆ เดินหายเข้าไปในลิฟต์ทำเอาคนที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคอเบา ๆ

 

เกิดมา 20 ปีไม่เคยเจอใครที่เห็นแล้วใจสั่นขนาดนี้มาก่อน สาบานได้ว่าฮยอนบีก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยคิดชอบผู้หญิงด้วยกันเอง ที่มองผู้หญิงด้วยกันอาจจะเป็นเพราะผู้หญิงเหล่านั้นสวยจนไม่อยากละสายตา ชมว่าสวยเพราะอิจฉาที่อีกฝ่ายสวยกว่า แต่สำหรับผู้หญิงห้องข้าง ๆ แล้วฮยอนบีเองก็จัดให้เธอคนนั้นอยู่ในหมวดคนสวยแน่ ๆ

 

ถึงแม้ว่าหน้าตาของอีกฝ่ายจะจัดได้ว่าสวยขนาดนั้นแต่ทว่าน้ำเสียงกลับไม่ได้หวานแบบผู้หญิงทั่วไป เป็นเสียงแหบนิด ๆ ทุ้มหน่อย ๆ ฟังแล้วรู้สึกเซ็กซี่ยังไงก็ไมรู้

 

แต่ที่ทำให้ก้อนเนื้อตรงอกสั่นแบบนี้มันหมายความว่ายังไงกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

จากวันนั้นฮยอนบีก็ได้มีโอกาสเจอกับอีกคนบ่อย ๆ ดูเหมือนว่าสาวสวยห้องข้าง ๆ นั้นย้ายเข้ามาอยู่ได้สักพักแล้ว เอาจริงแล้วก็อยากจะเข้าไปทำความรู้จักเหมือนกัน แต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้เธอไม่กล้าไปพูดคุยกับอีกฝ่าย ทั้ง ๆ ที่บางทีก็บังเอิญยืนด้วยกันในลิฟต์

 

ฤดูฝนเป็นฤดูที่ฮยอนบีไม่ชอบมันเลยสักนิด มันทำให้ทั้งผิวหน้าและผิวตัวเหนอะไปหมด ไหนจะรองเท้าผ้าใบที่ต้องเปียกน้ำเวลาเดินออกไปเรียนหรือว่ารองเท้าแตะเวลาใส่ลงไปซื้อของใต้หอ ยิ่งไปกว่านั้นคือการซักผ้าที่พอตากทีไรฝนก็ต้องตกไล่ตลอด

 

ฮยอนบีคิดว่าฝนชอบแกล้งตัวเองอยู่เรื่อย

 

หลังจากที่เพิ่งเลิกคลาสเมื่อช่วงบ่าย หญิงสาวก็อดนึกดีใจไม่ได้ที่วันนี้อากาศปลอดโปร่ง อุตส่าห์จะรีบกลับมาซักผ้าที่หอ แต่เดินออกมาจากคณะไม่ถึงห้าร้อยเมตรฝนเม็ดใหญ่ก็พร้อมใจกันตกลงมาทันที ทำเอาร่างบางจ้อยที่อยู่ในชุดนิสิตกระโปรงเอสั้นต้องรีบวิ่งจ้ำอ้าวกลับมาที่หอทันที

 

แต่กว่าจะมาถึงเนื้อตัวก็เปียกไปหมด โดยเฉพาะเสื้อนักศึกษาที่ลู่ตามผิวเนื้อจนเห็นอะไรต่อมิอะไร นึกแล้วก็โกรธตัวเองที่ไม่ยอมใส่เสื้อซับในไปเรียนแถมวันนี้ดันใส่บราเซียสีเหลืองอ่อนซะด้วย ผ่านกลุ่มวิศวะที่ยืนหลบฝนอยู่หน้าตึกก็ต้องถูกโห่แซวกันตามระเบียบ

 

ผู้ชายพวกนี้มันน่าฆ่าทิ้งนัก ให้ตายสิ

 

ร่างบางสบถเล็กน้อยก่อนจะพาตัวเองเข้ามาชั้นล่างของหอพัก นิ้วเรียวเสยผมสีบลอนด์สว่างไปด้านหลังอย่างลวก ๆ พลางใช้มือลูบน้ำออกจากหน้าเบา ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตรงบริเวณลิฟต์ที่ตอนนี้บานเลื่อนกำลังปิดเข้าหากัน ตอนนั้นเองสองเท้าก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที

 

รอด้วยค่ะ!” ฮยอนบีเอ่ยเสียงดังก่อนจะใช้ฝ่ามือแทรกคั่นกลางระหว่างบานเลื่อนลิฟต์ให้เปิดออกอีกครั้ง ร่างบางผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่คนด้านในกดปุ่ม Hold รอ และเมื่อเงยหน้าขึ้นไปดวงตาเรียวเล็กก็ต้องหยุดชะงักกับร่างของใครบางคนที่อยู่ในนั้น

 

นี่มันคนสวยห้องข้าง ๆ นี่

 

ฮยอนบีส่งยิ้มบางให้อีกฝ่าย ก่อนจะเข้าไปยืนในลิฟต์ สังเกตเห็นนิ้วยาวของคนข้าง ๆ กดปุ่มแดงแล้วกลับมายืนนิ่งอีกครั้ง หญิงสาวชำเลืองมองคนข้าง ๆ ก่อนจะพบว่าเธอเป็นคนที่สูงกว่าตัวเองอยู่มากโข ในขณะที่ฮยอนบีสูงแค่ 162 แต่ผู้หญิงคนนี้คงต้อง 170 ขึ้นแน่ๆ

 

ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้งพร้อมกับเลขดิจิตอลที่เปลี่ยนตามชั้นไปเรื่อย ๆ ความจริงแล้วฮยอนบีก็อยากจะพูดอะไรกับคนข้าง ๆ บ้าง แต่ติดว่าเธอไม่รู้ว่าควรจะเริ่มประโยคยังไงดีแถมอีกฝ่ายก็ทำหน้านิ่งจนไม่กล้าคุยด้วย

 

แบบนี้จะเรียกว่าสวยดุรึเปล่านะ

 

และแล้วเวลาก็หมดลงเมื่อเลขดิจิตอลปรากฏชั้นที่พวกเธอต้องการ บานเลื่อนของลิฟต์เปิดอ้าก่อนที่คนสวยข้าง ๆ จะเดินก้าวออกไปทันที ฮยอนบีเบ้ปากเล็กน้อยกับท่าทีนิ่งของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่ได้อะไรมากหรอก บางทีเธออาจจะไม่อยากสุงสิงกับใครก็ได้

 

ฮยอนบีใช้มือบีบไล่น้ำตรงปลายผมออกเล็กน้อย ถึงแม้ว่ามันจะยาวแค่ประบ่าแต่ผมเธอทั้งหนาแล้วก็อุ้มน้ำ ไม่ว่าจะซอยออกไปเยอะแค่ไหนมันก็ยังหนาอยู่ดี มีแต่ผมเสียทั้งนั้นแหละ

 

ร่างบางเดินก้าวตามร่างโปร่งไปเงียบ ๆ จนถึงหน้าห้องของตัวเอง ฮยอนบีหยิบกุญแจออกมาไขก่อนจะรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังมองอยู่ พอหันไปทางหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกันกำลังง่วนกับการไขกุญแจ ฮยอนบีก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนอกจากพาตัวเองเข้าไปในห้องทันที

 

หญิงสาวจัดการถอดเสื้อนักศึกษาสีขาวออกพร้อมกับรูดกระโปรงทรงเอทิ้งลงพื้นแล้วก้าวเดินอาด ๆ ในห้องอย่างไม่อายใคร ก็จะอายทำไม เป็นสาวโสดอยู่ในห้องคนเดียวจะเดินแก้ผ้าโชว์ก็ไม่ได้เสียหาย จัดการหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบตัวก่อนจะหยิบเสื้อและกระโปรงไปตากไว้ข้างนอก

 

ใช้เวลาอาบน้ำไม่ถึงสิบนาทีร่างบางก็ออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวสีเหลืองที่ปกปิดส่วนเว้าโค้งไว้อยู่ แต่ไม่ทันที่จะได้ไปหยิบชั้นในมาสวมใส่ เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้นเรียกความสนใจของร่างบางเล็กน้อย

 

เมื่อเสียงเคาะประตูเงียบไปได้ครู่หนึ่ง ฮยอนบีจึงหยิบเสื้อกีฬามาสวมทับพร้อมกับกางเกงวอร์มโดยที่ไม่ได้ใส่ชั้นใน ร่างเล็กเดินไปประตูเพื่อจะดูว่าใครมาแต่ทว่าหน้าห้องของเธอกลับไม่มีใคร ครั้นจะเดินกลับเข้าไปในห้องสายตาก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่แขวนอยู่ตรงลูกบิด

 

ถุงพลาสติกเล็ก ๆ ถูกหยิบขึ้นมาดู ดวงตาเรียวเล็กมองด้วยความสงสัยเล็กน้อยก่อนจะเปิดด้านในดูก็พบว่าเป็นยาพาราและยาลดน้ำมูกอย่างละซอง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยและเกิดความสงสัยว่าใครเป็นคนเอามาให้ แต่สายตาก็พลันไปเจอกับกระดาษโพสอิทแผ่นหนึ่งที่แปะอยู่หน้าซองเรียกความสงสัยของคนตัวเล็กให้มีมากขึ้นกว่าเดิม 

 



อย่าลืมกินยาด้วยล่ะ เดี๋ยวไม่สบาย

สีเหลืองก็น่ารักดีนะ

 



!!

 

ไม่รู้หรอกนะว่าใครส่งมา แต่ไอ้ที่บอกว่าสีเหลืองน่ารักนี่มันหมายถึงอะไร ฮยอนบีรู้สึกว่าความร้อนแล่นขึ้นมาบนในหน้าทันทีเมื่อนึกว่าสีเหลืองที่อีกฝ่ายเขียนมาคงจะหมายถึงชั้นในของเธอ ไม่น่าลืมใส่เสื้อซับเลยให้ตายสิ

 

ใบหน้าเล็กได้แต่เบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้อง อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนเอามาแขวนไว้หน้าห้อง แม่จะจับทาสีเหลืองทั้งตัวเลยคอยดูสิ!

 

 

 

 

 

 

 

ฮัดชิ้ว!

 

เสียงจามดังลั่นไปทั่วลิฟต์ก่อนที่คนตัวเล็กจะค้อมหัวเอ่ยขอโทษคนรอบข้างที่ทำตัวเสียมารยาท สายตาของคนในลิฟต์ดูจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่และก็ได้แต่หวังว่าเมื่อไหร่ลิฟต์จะถึงซะที เดี๋ยวก็ติดหวัดยัยนี่เข้าให้หรอก

 

ทันทีที่บานเลื่อนเปิดออกจากกัน ผู้คนเหล่านั้นก็รีบออกไปจากลิฟต์ทันทีปล่อยให้หญิงสาวร่างบางเบ้ปากเล็กน้อยกับความอนามัย คนพวกนี้ไม่เคยจามรึไงกัน แต่ก็นะ ตอนนี้เธอได้กลายเป็นตัวแพร่เชื้อไปแล้วคงไม่มีใครอยากอยู่ใกล้

 

ฮยอนบีกอดตะกร้าเสื้อผ้าไปยังห้องซักแห้งที่อยู่ชั้นล่างของตึก ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้วหลังจากที่มัวแต่นั่งทำงานจนลืมนึกว่าจะไม่มีเสื้อผ้าใส่ในวันพรุ่งนี้ แถมด้วยอาการหวัดที่เพิ่งเริ่มเป็นเมื่อสองวันก่อน ถึงแม้ว่าจะกินยาไปแล้วก็ตามแต่ก็ยังไม่หายไข้ซะที

 

ร่างบางเดินไปเปิดฝาถังซักผ้าก่อนจะเทผ้าในตะกร้าลงไปตามด้วยเปิดช่องใส่ผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่ม เมื่อจัดการใส่ส่วนผสมสำเร็จร่างบางก็ปิดฝาถังพร้อมกับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขาสั้นก่อนจะล้วงออกมาแล้วพบว่าตัวเองมีเหรียญสิบอยู่แค่สองเหรียญและแบงก์ยี่สิบหนึ่งใบ

 

หญิงสาวถอนหายใจออกมาเบา ๆ สบถให้กับความโง่เง่าของตัวเองที่ลืมตรวจให้ดีก่อนว่าเหรียญพอไหม ร่างบางเดินไปแลกเหรียญที่ห้องมาร์ทที่อยู่ถัดไปแต่ทว่าคนเฝ้ากลับไม่อยู่ทำเอาร่างเล็กชะเง้อมองอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจเดินไปนั่งรอตรงม้าหินด้านหน้า

 

จนเมื่อเห็นร่างโปร่งคุ้นตาและผมสีดำถูกมัดรวบเป็นหางม้าที่กำลังเดินมาทางเธอก่อนที่ดวงตากลมโตนั่นจะสบเข้ากันอย่างจัง ตอนนั้นเองก็รีบหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที หญิงสาวร่างโปร่งคนนั้นเดินสวนเธอไปก่อนจะชะเง้อหน้ามองเข้าไปด้านในมาร์ทแล้วหันกลับมามองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ด้านหน้า

 

ป้าเจ้าของร้านไม่อยู่หรอ เสียงของหญิงสาวร่างโปร่งถามขึ้นพร้อมกับใช้นิ้วชี้เข้าไปด้านใน ฮยอนบีรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกที่จู่ ๆ ผู้หญิงข้างห้องพูดกับเธอแถมยังใช้ตากลมโตนั่นจ้องกันอีกต่างหาก

 

อ-อือ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ทำไมมันถึงไม่ค่อยมีแรงเปล่งเสียงออกมานัก ยิ่งตอนที่สบตากับดวงตาของอีกฝ่าย ฮยอนบีก็เริ่มรู้สึกว่าเรี่ยวแรงของเธอหายไปไหนไม่รู้ ฮยอนบีนี่แกบ้าไปแล้วหรอ อีกฝ่ายเป็นผู้หญิงนะเว้ย

 

แล้วนี่มาซื้อของหรอและอีกฝ่ายก็ถามเธออีกครั้ง

 

เปล่าอ่ะ เรามาแลกเหรียญ จะซักผ้าหญิงว่าพร้อมกับแบมือให้ดูเหรียญที่ตนมีอยู่ในมือ ท่าทางและคำพูดนั้นทำเอาคนฟังรู้สึกแปลกใจ

 

ซักตอนนี้อ่ะนะ หญิงสาวข้างห้องถามเธอซ้ำอีกครั้งและคนถูกถามก็พยักหน้าตอบก่อนจะก้มลมไปไอโขลกอีกครั้ง ทำเอาคนมองขมวดคิ้วเล็กน้อย ดึกดื่นขนาดนี้แล้วยังอุตส่าห์เอาผ้าลงมาซัก แถมไม่สบายอีกต่างหากแต่ก็ยังใส่แค่เสื้อยืดตัวบาง แขนยาวก็ไม่ใส่ จะหายไข้ไหมเนี่ย

 

แลกไหม พอมีอยู่ พอเห็นว่าเพื่อนข้างห้องกำลังลำบากก็เลยหยิบกระเป๋าเงินออกมาพร้อมกับควานหาเหรียญให้ ฮยอนบีเบิกตากว้างเล็กน้อยพร้อมกับโบกมือเป็นพัลวัน

 

ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเรารอป้าก็ได้คนตัวเล็กว่าก่อนส่งยิ้มแหยให้อย่างเกรงใจ

 

เถอะน่า จะได้รีบซักไง มัวแต่นั่งตากลมอยู่ตรงนี้เดี๋ยวก็ป่วยหนักกว่าเดิมหรอกสาบานได้ว่านั่นเป็นประโยคยาวเหยียดที่เพื่อนข้างห้องพูด ฮยอนบีรู้สึกว่าตัวหดเล็กเท่าเม็ดถั่วทันทีที่ถูกอีกฝ่ายเตือนเข้าให้ ก่อนที่จะพยักหน้ารับพร้อมกับส่งแบงก์ไปแลกกับเหรียญ

 

ขอบใจนะ ฮยอนบีกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายก่อนจะยิ้มบางให้ อ่า.. เราอยู่ข้างห้องกันแต่ยังไม่รู้จักชื่อกันเลย เราชื่อบยอน ฮยอนบีนะ เรียนอักษรฯหญิงสาวพูดแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ

 

อือ ปาร์ค ชัลยูอยู่วิดวะประโยคแนะนำตัวสั้น ๆ ของหญิงสาวข้างห้องทำเอาฮยอนบีตาลุกวาวกับข้อมูลใหม่ นี่เธอมีเพื่อนข้างห้องเป็นถึงสาววิศวะเลยหรอเนี่ย เท่ชะมัดเลย

 

หูย เก่งอ่ะ เรียนวิศวะด้วยอดไม่ได้ที่เอ่ยชมอีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนจะยิ้มกว้างให้อีกฝ่าย

 

ไม่รีบไปซักผ้าไง เดี๋ยวก็ไม่แห้งหรอก ชัลยูเอ่ยเตือนความจำของเพื่อนข้างห้องก่อนที่ร่างบางจะสะดุ้งแล้วรีบวิ่งหายเข้าไปในห้องซักแห้งทันที

 

ชัลยูส่ายหน้าไปมากับความโก๊ะของอีกฝ่าย เอาเข้าจริงเธอเองก็อยากจะเข้ามาทำความรู้จักกับเพื่อนห้องข้าง ๆ เหมือนกัน ทว่าไม่มีโอกาสเหมาะเข้าไปทักสักที ร่างโปร่งหันไปมองด้านในของร้านมาร์ทอย่างเสียดาย อุตส่าห์จะลงมาอะไรกินเสียหน่อยแต่ป้าคนขายดันไม่อยู่

 

คงจะได้ไดเอทจริง ๆ ก็งานนี้แหละ

 

หญิงสาวร่างโปร่งถอดใจกับอาหารมื้อดึกก่อนจะเดินกลับเข้าไปในลิฟต์แต่ทว่าก็ได้ยินเสียงเรียกของเพื่อนข้างห้องดังขึ้นมาก่อนพร้อมกับเจ้าตัวที่แทรกเข้ามาในลิฟต์เหมือนเมื่อวันก่อน พลันนึกถึงว่าวันนั้นอีกฝ่ายตัวเปียกปอนมากแค่ไหนก็เผลอคิดไปถึงอะไรบางอย่างที่ทำเอาต้องเบือนหน้าหนี

 

นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว ฮยอนบีเอ่ยพร้อมกับยิ้มกว้าง แล้วนี่ลงมาทำไรอ่ะ

 

ว่าจะมาอะไรกิน แต่ป้าไม่อยู่ก็คงอด ชัลยูพูดด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ทว่าอะไรบางอย่างก็ทำให้เธอหันไปมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้าอะไรบางอย่างอยู่

 

หิวหรอ แวะห้องเราก่อนไหม ของกินเยอะเลย คนตัวเล็กพูดพร้อมกับกวาดมือกว้างแสดงว่าตัวเองมีของกินเยอะมากแค่ไหน ที่ห้องของฮยอนบีหน่ะของกินเต็มไปหมดเพราะว่าตัวเองเป็นคนชอบกินจุบจิบจึงชอบซื้อของมาตุนไว้เรื่อย ๆ

 

จะดีหรอ เรากินเยอะนะได้ทีชัลยูก็อดแหย่ไม่ได้เพราะเมื่อยิ่งเห็นว่าปากบางนั้นพยายามพูดว่าตัวเองมีของกินเยอะมากก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ เธอไม่ใช่คนชอบกินจุบจิบออกแนวขี้เกียจกินด้วยซ้ำจึงทำให้ผอมแห้งแบบนี้ แต่เพราะช่วงนี้ต้องอ่านหนังสือหนักและคิดว่าของกินมันช่วยได้ก็เลยต้องกิน

 

ตัวก็แค่นี้จะกินเยอะแค่ไหนกัน ไปเถอะ ไปช่วยเรากินที มันเต็มห้องไปหมด พอได้พูดคุยกับฮยอนบีก็อดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีสนิทสนมกับอีกฝ่าย เพราะว่าเห็นหน้ากันมาบ่อยพอสมควรนั้นแหละจึงทำให้เธอพูดมากับอีกฝ่ายแบบนี้

 

พอเห็นว่าสาวผมดำข้างห้องไม่ปฏิเสธ ฮยอนบีจึงนำอีกฝ่ายเข้าไปในห้องของตัวเองพร้อมกับขนของกินมากมายมาให้ชัลยูถึงหน้าตักจนร่างโปร่งเองก็ทึ่งเหมือนกันที่คนตัวเล็กมีของกินเยอะมากขนาดนี้

 

ซื้อมาเก็บไว้ทำไมเยอะแยะเนี่ย ไม่กลัวอ้วนหรอ ชัลยูถาม

 

อย่าพูดแบบนั้นสิ เราออกจะหุ่นดี ร่างบางเอ่ยก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็น เอาน้ำผลไม้ไหม น้ำอัดลมเราก็มีนะ ดูเหมือนว่าอีกคนจะพรีเซนต์ของกินมากเกินไปโดยไม่ทันได้สังเกตสีหน้าของคนเข้ามาเยือนเลยว่าตอนนี้กำลังทำหน้าแบบไหน

 

ร่างโปร่งที่กำลังยืนยิ้มอยู่กลางห้องกับท่าทีน่ารักของเพื่อนข้างห้อง เหมือนกำลังดูรายการเด็กอวดของเล่นยังไงไม่รู้ แต่สุดท้ายแล้วชัลยูเองก็ไม่ได้ขออะไรมากนอกจากรามยอนถ้วยเดียวก็พอแล้ว พอได้ยินคำขอของอีกฝ่ายฮยอนบีก็จัดการเตรียมให้โดยให้อีกคนนั่งรอที่โต๊ะเขียนหนังสือไปก่อน

 

ฮยอนบีตั้งหม้อต้มน้ำก่อนจะจัดการฉีกซองรามยอนใส่เส้นลงไปพร้อมกับเครื่องปรุง ใช้เวลาไม่นานกลิ่นหอมของมันก็โชยไปทั่วห้องทำเอาคนที่หิวอยู่ก่อนหน้านั้นหิวขึ้นไปอีกรวมถึงคนที่ไม่ได้หิวตอนนี้ก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน

 

เทรามยอนใส่ถ้วยพร้อมกับจัดช้อนตะเกียบคู่หนึ่งแล้วถือไปวางให้อีกฝ่ายที่โต๊ะ ก่อนมือเรียวจะจัดการเก็บชีทที่กระจายอยู่เต็มโต๊ะให้เข้าที่แล้วยิ้มให้อีกฝ่าย ตามสบายเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ

 

พอพูดเสร็จร่างเล็กก็หายผลุบเข้าไปในห้องน้ำ ชัลยูมองตามก่อนจะหันมามองถ้วยรามยอนตรงหน้าแล้วก็ยิ้ม พร้อมกับค่อย ๆ คีบเส้นรามยอนกิน ความร้อนของเส้นทำเอาปากอิ่มต้องอ้าพร้อมกับเป่าลมอกมาเพื่อระบายความร้อน สายตาก็มองรอบห้องของฮยอนบีที่ส่วนมากจะมีแต่สีเหลืองซะส่วนใหญ่

 

ดูเหมือนว่าฮยอนบีจะชอบสีเหลืองมาก ไม่ว่าจะเป็นผ้าปูที่นอนที่เป็นสีเหลือง ผ้าเช็ดตัวสีเหลือง ฮู้ดสีเหลืองที่แขวนอยู่ตรงหน้าตู้เสื้อผ้า กระเป๋าก็สีเหลือง รวมถึงเครื่องเขียนต่าง ๆ ที่อยู่บนโต๊ะก็เป็นสีเหลืองเต็มไปหมด

 

ความจริงชัลยูไม่ใช่คนชอบสีสันอะไรสดใสมาก เป็นคนชอบสีมืด ๆ ทึบ ๆ หรือบางทีก็สีขาวไปเลย เพราะงั้นเสื้อผ้าของเธอส่วนมากมักจะมีแค่สีเข้ม ๆ กับสีขาว พวกสีอื่นก็ไม่ค่อยมีมากนักนอกจากเสื้อช็อปของสาขาที่เป็นสีเลือดหมูหน่ะนะ

 

แต่เธอคิดว่าฮยอนบีหน่ะเหมาะกับสีเหลืองสุด ๆ เลย

 

อาจจะเพราะของในห้องส่วนมากก็เป็นสีเหลือง รวมถึงอีกคนก็สดใสราวกับพระอาทิตย์ ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากจะยิ้มตามกับความสดใส จะหาว่าบ้าก็ได้ที่อยากยิ้มให้ผู้หญิงด้วยกันเอง หรือบางทีเธออาจจะอิจฉาที่อีกฝ่ายร่าเริงแล้วก็สดใสเอามาก ๆ

 

จากตอนแรกที่แค่สังเกตเห็นกันในลิฟต์บ้าง หรือตอนที่อีกฝ่ายกลับมาห้องแล้วเธอกำลังเดินออกจากห้อง มีบางครั้งที่ชัลยูแวะไปหาเพื่อนที่คณะอักษรฯ และแน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเจออีกฝ่าย แต่เพราะว่าพระอาทิตย์หน่ะมันสว่างเกินไป ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนเธอก็มองเห็นทั้งนั้นแหละ

 

ไม่นานฮยอนบีก็ออกมาจากห้องน้ำ เห็นว่าชัลยูกำลังกินรามยอนอยู่ก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง เธออุตส่าห์ว่าจะไดเอท งดกินตอนดึก แต่พอเห็นอีกคนกำลังโซ้ยอย่างอร่อยเธอเองก็อยากจะกินบ้างเหมือนกัน แต่ก็ใจแข็งพอที่จะเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำผลไม้แคลอรี่ต่ำมากินแทน

 

ตากลมโตเงยขึ้นมาสบกับตาเรียวเล็กที่จ้องเธออยู่ก่อนที่เจ้าตัวจะสะดุ้งหันหนีไปทางอื่น ตอนนั้นก็ทำเอาชัลยูขำออกมาเล็กน้อยกับท่าทีนั่น

 

อะไร หิวหรอ

 

ก็นิดนึงอ่ะ แต่เราไดเอทอยู่ ปากบางยู่เข้าหากันก่อนจะงับหลอดน้ำผลไม้แล้วดูดเบา ๆ

 

ยังจะต้องลดอีกหรอ เราว่าก็พอดีแล้วนะคิ้วสวยขมวดเข้าหากันก่อนจะไล่มองร่างกายของอีกฝ่ายที่มันไม่ได้ผอมมากจนเกินไปและก็ไม่ได้อวบมากจนน่าเกลียด เรียกได้ว่ามีเนื้อมีหนังเสียมากกว่า เห็นแล้วก็ยังอิจฉาเลยที่อีกฝ่ายมีรูปร่างที่สมส่วนไม่ใช่แบบตัวเองที่เก้งก้างจนดูน่าเกลียด

 

โหย ดูแบบนี้มันก็พอดีอ่ะ แต่กางเกงเราแน่นหลายตัวแล้ว ต้องลด คำตอบของฮยอนบีทำเอาคนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะเครื่องเขียนขำเล็กน้อยกับท่าทีโอเว่อร์ของเจ้าของห้องที่ดูท่าจะกังวลกับรอบเอวมากเกินไป

 

ไม่ต้องลดหรอก แบบนี้ก็ดีแล้ว

 

ผอมแบบชัลยูก็พูดได้สิ เราขึ้นแล้วลงยากมาก

 

งั้นยกของกินให้เราสิ เดี๋ยวผอมแน่

 

ถ้าให้เธอไปแล้วเราจะเอาอะไรกินอ่า..

 

ไหนว่าอยากผอมไง

 

ไม่เอา ไม่ผอมละ เดี๋ยวสวยกว่าชัลยูพูดเสร็จร่างบางก็เดินไปเปิดทีวีเพื่อทำลายความเงียบ เอาจริงแล้วเธอเองก็ชวนแขกคุยเป็นพัก ๆ เพราะว่าเพื่อนข้างห้องเป็นคนคุยง่ายกว่าที่คิด นึกว่าจะสวยแล้วเล่นตัวซะอีก ถ้ารู้ว่าเฟรนด์ลี่ขนาดนี้ทักไปนานแล้ว

 

จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งคุยกับแลกเปลี่ยนกันไปเรื่อยจนเวลาล่วงเลยมาเกือบตีหนึ่งครึ่ง ชัลยูจึงเตือนเพื่อนใหม่ว่าอย่าลืมลงไปเอาผ้าและแน่นอนว่าคนตัวเล็กก็ดีดขึ้นมาก่อนจะลงไปเอาผ้าด้านล่างโดยมีเพื่อนข้างห้องลงไปเป็นเพื่อน

 

เมื่อเอาผ้าเสร็จฮยอนบีก็จัดการเอาเสื้อผ้าพวกนั้นใส่ไม้แขวนเสื้อตากที่นอกระเบียงโดยมีชัลยูนั่งดูทีวีเป็นเพื่อนอยู่ในห้อง ที่จริงก็ไม่อยากรบกวนเพื่อนข้างห้องนานขนาดนั้นหรอกแต่กลัวว่าตัวเองจะเผลอหลับก่อนตากผ้าเสร็จเลยขอให้อีกฝ่ายอยู่ด้วยซึ่งเจ้าตัวเองก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

จนเมื่อร่างบางจัดการตากชั้นในเป็นลำดับสุดท้ายก็เป็นอันเสร็จสิ้น แต่ทว่าคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันอย่างกังวลจนคนที่อยู่ในห้องเอ่ยถาม

 

ทำไมทำหน้าแบบนั้น

 

เรากลัวผ้าไม่แห้งอ่ะ พรุ่งนี้เรียนเช้าด้วยฮยอนบีพูดก่อนจะหันไปมองเสื้อผ้าด้านนอกด้วยแววตาเศร้า เอาจริงก็ผิดที่ตัวเองนั้นแหละที่เพิ่งนึกได้ว่าต้องซักผ้า

 

ยืมของเราก็ได้นะ ไหน ๆ ก็เห็นว่าอนาคตจะได้เป็นเพื่อนข้างห้องที่ดีต่อกัน ชัลยูจึงอาสาให้ความช่วยเหลือกับอีกฝ่ายเพราะยังไงเธอก็คิดว่าอนาคตคงต้องมาฝากท้องกับฮยอนบีบ่อย ๆ ซะแล้ว

 

เดี๋ยวยางกระโปรงเธอยืดหมดจะหาว่าเราไม่เตือนนะ

 

ไม่ยืดหรอก เราไม่ค่อยใส่ ปกติก็ใส่ยีนส์ไปเรียน

 

เท่อีกละ ทำไมอักษรไม่ให้ใส่ยีนส์ไปเรียนบ้างนะ ร่างบางบ่นอุบก่อนจะเดินมานั่งบนเตียง ง่วงยังอ่ะ เรารบกวนนานไปไหมเนี่ย

 

ก็นิดนึงแล้ว เดี๋ยวเรากลับห้องเลยดีกว่าร่างโปร่งว่าก่อนจะยืนขึ้น พอเจ้าของห้องเห็นดังนั้นจึงทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีโดยการเดินไปส่งแขกพร้อมกับขนมปังแล้วน้ำผลไม้ส่งให้อีกฝ่าย

 

ขอบคุณมาก ๆ เลยนะที่ช่วยเรา

 

ไม่เป็นไร พรุ่งนี้เราจะเอาเสื้อมาให้นะ

 

อื้อ ฝันดีนะ ฮยอนบีเอ่ยพร้อมกับยิ้มหวานให้อีกฝ่าย ฝั่งชัลยูเองที่เห็นว่าคนตัวเล็กยิ้มหวานให้ตนก็ได้แต่ยิ้มบางตอบกลับ

 

อือ หญิงสาวว่าก่อนจะเดินกลับห้องตัวเองไปโดยที่มีสายตาของเพื่อนข้างห้องเฝ้ามองอยู่ ชัลยูชำเลืองมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดก่อนจะลอบยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเข้าไปในห้องแต่ไม่ทันไรก็ต้องโผล่หน้าออกมา

 

ฮยอนบี

 

หือกลายเป็นว่าตอนนี้สองสาวข้างห้องกำลังชะโงกหน้ามองกันผ่านประตู

 

อย่าลืมกินยาล่ะ แล้วก็พรุ่งนี้พกร่มไปด้วยก็ดีนะ

 

“...”

 

เราว่าสีเหลืองก็น่ารักจริง ๆ นั่นแหละ

 

“...”

 

ฝันดีนะ 


พูดจบอีกฝ่ายก็ปิดประตูทันทีไม่รอให้คนถูกพูดใส่ได้ตั้งสติ ฮยอนบีกระพริบตาอยู่สองสามครั้งพร้อมกับมองบานประตูห้องข้าง ๆ ที่ปิดสนิท ชัลยูหายเข้าไปในห้องแล้วแต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้คือความร้อนที่เห่อขึ้นแก้มเพราะความเขินอาย

 

ที่ชัลยูบอกว่าสีเหลืองน่ารักนี่มันหมายความว่ายังไง แถมยังบอกให้กินยาแล้วพกร่มไปด้วยเนี่ยนะ...

 

หรือว่าชัลยูเป็นเจ้าของถุงยาหน้าห้องวันนั้น..

 

...

 

จริงหรอเนี่ย! ?








































อะไรถึงทำให้แต่งชานแบคเป็นแบบหญิงหญิง
คือความจริงแล้วไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร
แต่แค่นึกว่าภาพว่าเป็นผู้หญิงมันจะเป็นยังไงวะ..
เออแค่นั้นแหละ 55555555555555555555

100%
555555555555555555555555555555
ใครอ่านจบบ้างเราอยากรู้
ขอโทษจีจี มันชั่ววูบสุดๆ
หน้ามืดตามัวมาก ความจริงแล้วมันน่ารัก..
เขินจาง....




edit
เราไม่เคยลองใช้สรรพนามคำว่าเธอมาก่อน
อาจจะดูแปลกๆในอารมณ์บ้าง หรือมีคำหลุดเขาออกมางี้
ขออภัยด้วยนะกั๊บ
มือใหม่หัดเบี้ยน(?)





ของแถม




บอกแล้วชัลยูเป็นคนสวย
สาววิศวะปะทะเด็กอักษร









555555555555555555555555555555555
อย่าฆ่าเรานะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6465 KPDH (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:48
    ชอบเรื่องนี้มากกกก กลับมาอ่านอีกรอบ🥺
    #6,465
    0
  2. #6450 myyq (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:16
    เปรฝันที่เคยฝัน เเงงงงงงง หาแนวนี้อ่านนานมากกกกทำไมเพิ่งมาเจอ y — y
    #6,450
    0
  3. #6439 CB ♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 08:30
    ชอบมากแบบชอบมาก ไรท์เขียนดีชนิดเขินความผัวทะลุอักษร แล้วฮยอนบีนี่น่ารักเกินเบอร์
    #6,439
    0
  4. #6308 Eve (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:40

    ตาพี่ร่างผู้หญิงกฌยังผัวอะ โอ้ยยยย ????

    #6,308
    0
  5. #6281 chanbaekjan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:11
    หนูบีน่าร้ากก งุ้ยยยย
    #6,281
    0
  6. #6083 999% (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 13:42
    น้องเหลืองน่าร้ากกกก
    #6,083
    0
  7. #5777 pim pimmi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:34
    ฮื่อออออ ชอบบบบ
    #5,777
    0
  8. #5558 BBBP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 02:44
    เราอ่านจบ ชอบบบบ ไรท์แต่งอะไรก็อ่านหมด
    #5,558
    0
  9. #5463 izfxrn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 16:27
    ชอบ ชอบมากๆๆๆๆ
    #5,463
    0
  10. #5301 yyyygggg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 21:11
    ฮือออ ชอบบบมากๆๆ
    #5,301
    0
  11. #5245 shark.rocket (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:18
    ฮือออ พึ่งมาเจอ ชอบมสกๆเลยอะ อยากลองอ่านอะไรแบบนี้บ้างแต่ยังไม่เคยเจอเลย น่ารักมากกกฮืออขอบคุณนะคะ
    #5,245
    0
  12. #5011 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 08:20
    ใจเราต้องบาปขนาดไหนอ่านถุงยาเป็นถุงยางงง
    #5,011
    0
  13. #4514 MARKTUAN190 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:34
    น่ารักชัลยูคิดอะไรกับสีเหลืองคะบอกหน่อย 5555
    #4,514
    0
  14. #3904 เจ้าครีม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 00:07
    เหยย โอเคเลย55555 ปกตินี่ไม่เคยอ่านแนวหญิงหญิง แต่เรื่องนี้น่ารักจริง อาจเพราะการบรรยายอ่ะเลยรู้สึกว่ามันเบาๆสบาย อ่านง่ายดี เราชอบนะ
    #3,904
    0
  15. #3830 BaEk_1992 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 19:01
    เป็นเรื่องแรกที่อ่าน ญญ อ่ะเขินมาก ขำรูปแบคนานมากด้วย ผิดมั้ย55555555
    #3,830
    0
  16. #3577 Ap_Fortune (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 13:50
    ฮยอนบีบรรยายแบบหวานหน่อยๆแต่แปะรู้นี่ดูเท่ไปเลย ชัลยูก็สวยจริงๆแหละ
    #3,577
    0
  17. #1800 ★AOM'ONPCY☆ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 06:44
    อ่านชัลบีเรื่องยาว เลยแวะมาอ่านตอนสั้นบ้าง จุดเริ่มต้นชัลบีน่าสนใจดีนะ ชอบๆๆๆๆๆ
    #1,800
    0
  18. #1795 KTmeen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 17:47
    รูปชานสวยมาก แต่แอบขำรูปแบค
    #1,795
    0
  19. #1087 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 20:10
    ขรรมรูป5555555555
    #1,087
    0
  20. #941 มิลี่ไลล่า♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 12:26
    ชอบบบ อยากอ่านแนวนี้นานแล้ว
    #941
    0
  21. #933 Exo_finland (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 20:07
    โอ้ยคือหาอ่านแนวนี้มานานมากอยากอ่านชานแบคเบี้ยนๆบ้างมาเจอเรื่องนี้กรี๊ดแตกเลยจ้าชัลยูโอ้ยเเพ้สาววิดวะให้ตายเถอะฉิ่งฉับมากฮือออออ
    #933
    0
  22. #789 joylnr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 23:47
    ตอนแรกๆก็จินตนาการไม่ออกหรอกว่าเราจะฟินได้ยังไง

    แต่พอชัลยูบอกสีเหลืองก็น่ารักดี นี่กรี๊ดเลยจ้าาาา

    โอยยยยยยยย เพิ่งเคยอ่านแบบนี้ ผู้หญิงออกแนวหื่นนิดๆ ชอบบบบบบบ
    #789
    0
  23. #703 kanintr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 20:34
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #703
    0
  24. #599 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 15:36
    ตอนแรกเราไม่กล้าอ่านอ่ะ แต่พอลองอ่านแล้วมันก็น่ารักดีนะ555555555
    #599
    0
  25. #598 Pii Ploywoii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 00:54
    เขินนนนนนนนนนนน
    #598
    0