[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 6 : Good for you #2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 318 ครั้ง
    28 ก.ย. 58









GOOD FOR YOU















 

 

 


 

“ไอ้ชานยอล ไอ้เหี้ย ทำไมมึงทำตัวเหี้ยแบบนี้”เสียงของคิมจงอินดังขึ้นพร้อมกับง้างเท้าถีบเพื่อนหูกางที่หนีกลับก่อนจากทริปที่ผ่านมา มันมีอย่างที่ไหนปล่อยให้เขานัดสาวให้แล้วดันหนีกลับกลางคัน แบบนี้มันน่าฆ่าทิ้งจริงๆ

 

“อะไรของมึงวะไอ้จงอิน”ร่างสูงของชานยอลโผล่หน้าขึ้นมาจากโต๊ะก่อนจะเซไปด้านข้างเล็กน้อยเมื่อเท้าของจงอินประเคนเข้าสีข้าง “ถีบกูทำไมเนี่ย”

 

“มึงไม่ต้องมาทำไก๋ ไอ้สารเลว ไอ้เพื่อนระยำ”จงอินจัดการด่าอีกคนให้อย่างหัวเสียเพราะว่าวันนั้นแม่งทำเอาทุกคนวุ่นวายไปหมดที่จู่ๆ ไอ้เพื่อนกูกางก็หายไปไหนจะสาวสวยอย่างทิฟฟานี่ที่งอแงจนต้องเสียไปไม่รู้กี่น้ำต่อกี่น้ำ

 

น้ำตาหน่ะนะ

 

 

เมื่อชานยอลรู้สาเหตุอาการหงุดหงิดของเพื่อนตัวดำเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากผ่อนลมหายใจผินมองไปทางอื่น ปล่อยให้เพื่อนตัวดำมันหัวเสียไปแบบนั้นแหละ จะมาเอาผิดอะไรกับเขาก็ไม่ได้หรอกเพราะเขาไม่ใช่คนจัดทริปแล้วก็ไม่ใช่คนริเริ่มแผนทุกอย่าง

 

“แหนะ นิ่ง ไม่ตอบกูอีก มึงนี่แม่งชั่วสัด แล้วนี่หายไปไหนมา ทำไมไม่มาเรียนตั้งสองสามวัน ห้ะ?”จงอินร่ายประโยคออกมายาวเยียดก่อนจะนั่งลงข้างๆ ชานยอลเหล่มองจงอินเล็กน้อยก่อนจะใช้หัวสมองคิดว่าจะให้ตอบว่าอะไรดี

 

ถ้าเกิดจู่ๆ จะตอบออกไปว่านอนเฝ้าไข้เมียเดี๋ยวแม่งก็ถามอีกว่าเมียไหน สุดท้ายแล้วก็ต้องเฉไฉนอกเรื่องออกไป

 

“นอน”

 

“เหอะ ถ้ามึงอยากนอนมากขนาดนั้นทำไมไม่ลาออกไปเลยละวะ แล้วนี่แม่งเดี๋ยวก็จะสอบละ หัดมาเรียนซะบ้าง”คิมจงอินบ่นเป็นมนุษย์ป้าในขณะที่ชานยอลเอาแต่จ้องหน้าเพื่อนนิ่ง ถ้ามึงรู้สาเหตุที่กูหายไปเดี๋ยวจะหงุดหงิดไม่ออก

 

“ถึงไม่เรียนกูก็ได้คะแนนเยอะกว่ามึงอยู่ดี”

 

“จ้า พ่อรูปหล่อ พ่อคนเก่ง มั่นหน้ามาก”จงอินเบ้ปากทันทีแล้วก็อดนึกหมั่นไส้เพื่อนตัวเองไม่ได้ที่มันดันเกิดมาเพอร์เฟ็กส์นอกหน้านอกตา นึกแล้วก็อยากจะเอาน้ำกรดสาดหน้า ดูสิว่านอกจากหน้าผุๆ แล้วหูกางๆ ของมันแล้วจะยังมีสาวไหนสนใจมันอีกไหม

 

ชานยอลไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากหยิบมือถือขึ้นมาดูแอพพลิเคชั่นไลน์ที่ก่อนหน้านี่ส่งไปหาอีกฝ่าย แต่ก็ยังไม่มีวี่แววตอบกลับมา ทำอะไรอยู่วะ ไม่รู้หรอว่ามีคนรออยู่ นอกจากอีกฝ่ายจะยังไม่อ่านแล้วเขาก็จัดการรัวสติ๊กเกอร์ใส่ทันที

 

“ทำเหี้ยอะไรของมึงวะ”จงอินชะโงกหน้ามามองแต่ก็เจอเพื่อนหูกางเบี่ยงตัวหลบซะก่อน

 

“เสือก”

 

“เออ ด่ากูเข้าไป สอบคราวนี้มึงไม่ต้องมาติวกับพวกกูเลยนะ”อีกฝ่ายพูดพร้อมกับทำหน้าตาเป็นเชิงว่าอย่ามาง้อกูก็แล้วกัน ซึ่งชานยอลก็ได้แต่ปรายตามองเพื่อนอย่างเอือมๆ

 

“โง่ๆ อย่างมึงก็ติวไปเถอะ”โห ไอ้ปาร์ค มึงพูดแบบนี้เอามีดมาแทงกูมันยังจะง่ายกว่าอีก

 

“เหอะ ก็แล้วแต่มึงละกัน กูไปละ เหม็นขี้หน้ามึง”จงอินว่าก่อนจะลุกขึ้นเดินหนีไป ชานยอลมองตามเพื่อนตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะหันมาสนใจข้อความที่เด้งเตือนเมื่อครู่ต่อ แต่คิ้วหนาของอีกฝ่ายก็ต้องขมวดแน่นเข้าหากันอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายส่งข้อความสั้นๆ ที่ได้ใจความมาให้ว่า

 

อย่ารบกวน

 

 

 

 

 

 



 

“หมายความว่ายังไง”ชานยอลถามขึ้นหลังจากที่ยอมละสายตาจากจอมือถือลงมาเพื่อมองใบหน้าเล็กของอีกฝ่ายที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าตู้เสื้อผ้า มือเรียวของแบคฮยอนกำลังหยิบจับเสื้อผ้าหนึ่งชุดสำหรับค้างคืนมาพับใส่กระเป๋า

 

“ก็ตามที่พูดไป”ร่างบางตอบแค่นั้นก่อนจะเดินไปหยิบกองหนังสือที่อยู่ข้างเตียงยัดใส่ถุงผ้าพร้อมกับชีทที่สรุปรวมไว้เรียบร้อย

 

“แล้วเพิ่งจะมาบอกตอนนี้เนี่ยนะ?”คนบนเตียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ก็จะไม่ให้หงุดหงิดได้ยังไงจู่ๆ คนตัวเล็กก็มาพูดบอกว่าจะไปนอนข้างหอเพื่อนเพราะต้องติวหนังสือให้กลุ่มพวกนั้นก่อนจะสอบให้อาทิตย์หน้า ซึ่งปาร์คชานยอลไม่เห็นด้วยเลยสักนิดที่จะต้องปล่อยให้อีกฝ่ายไปนอนที่อื่น

 

“แล้วจะให้บอกตอนไหน พูดอะไรไปก็ไม่เคยฟัง”แบคฮยอนยังคงพูดตอบแต่ไม่ได้หันหน้ามามองร่างสูงบนเตียง นั่นก็ทำเอาชานยอลยิ่งหงุดหงิดใจเข้าไปอีกเมื่ออีกฝ่ายทำเมินแบบนี้

 

“โกรธหรอ”

 

“เปล่า”

 

นั่น ตอบทันควันขนาดนี้โกรธอยู่แน่ๆ

 

ปาร์คชานยอลผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปดึงคนตัวเล็กให้ลงมานั่งทับตักของตัวเอง พอเป็นแบบนั้นแล้วแบคฮยอนก็ต้องรีบดันตัวเองออกทันทีเพราะไม่อยากอยู่ใกล้คนนิสัยไม่ดี แต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่แขนแกร่งก็โอบเขาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเขาจะหายไปไหน

 

“อย่าดิ้นดิ”

 

“ก็ปล่อย”แบคฮยอนพูดพร้อมกับตวัดสีหน้าหงุดหงิดใส่ชานยอล ทำเอาคนตัวสูงหัวเราะออกมากับท่าทีง้ำงอนั่น

 

น่ารักอย่าบอกใครเชียว

 

“คุยกันดีๆ ก่อน”ชานยอลกระชับกอดอีกคนให้แน่นขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนิ่งไปแล้ว “โกรธอะไรหื้ม?”

 

“ใครโกรธ”แบคฮยอนผินมองไปทางอื่นแต่ทว่าปากเล็กยังคงบึ้งตึงจนชานยอลอดหมั่นไส้ที่จะเอื้อมมือไปดึงไม่ได้ คนตัวเล็กหันมาทุบมือลงที่ไหล่ของชานยอลก่อนจะออกแรงทุบจนดังอั่ก

 

“เจ็บ”

 

“สมน้ำหน้า”ถึงแม้ว่าชานยอลจะพยายามทำตัวน่าสงสารแต่แบคฮยอนก็ไม่มีท่าทีจะสนใจเลยสักนิด สงสัยจะโกรธเขาจริงๆ

 

“โกรธเรื่องผู้หญิงคนนั้นหรอ”เงียบไปสักพักก่อนจะพูดถึงสาเหตุที่ทำให้แบคฮยอนหัวเสียขึ้นมาทันที เอาจริงแล้วก็เดาไม่ยากหรอกว่าแบคฮยอนจะโกรธเรื่องอะไร จำได้ว่าเมื่อคราวก่อนนู่นที่มีอะไรกันแล้วเขาเผลอเรียกชื่อผู้หญิงอื่นออกไปก็ทำเอาคนตัวเล็กหนีหน้าไม่ยอมมาเจอตั้งหลายวัน แถมเมื่อหลายวันก่อนคนตัวเล็กกันดันไปบังเอิญเห็นเขาอยู่กับสาวนิเทศฯ ซึ่งความจริงแล้วมันไม่ได้มีอะไรเลยซักนิด มีแต่หมอนี่เนี่ยแหละที่ชอบคิดไปเอง

 

มันน่าจับตีซะจริงๆ

 

“มีกี่คนล่ะ”ไม่ทันขาดคำแบคฮยอนก็สวนกลับมาเอาซะคนตัวสูงจุกกันไปตามระเบียบ ชานยอลไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนนิ่งๆ อย่างแบคฮยอนพอเข้าโหมดหึงหวงแล้วก็โหดใช่ย่อย

 

“กี่คนที่ไหนล่ะ มีคนเดียวเนี่ย”ชานยอลว่าก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายดังฟอดใหญ่

 

“โกหก ไม่อยากคุยด้วยแล้ว”คนตัวเล็กว่าก่อนจะออกแรงผลักให้อีกฝ่ายปล่อย

 

“โอ๋ๆ มีคนเดียวจริงๆ นะ”ชายหนุ่มว่าก่อนจะจ้องดวงตาเรียวของอีกฝ่ายเขม็งเพื่อส่งทอดความจริงใจให้ นี่เขาไม่ได้โกหกนะเรื่องที่มีแค่คนเดียว ก็มีแค่คนเดียวจริงๆ นั่นแหละ แถมยังชื่อเดียวกับคนตรงหน้าซะด้วย

 

“ไม่ต้องพูด ปล่อยได้แล้ว รีบ”แบคฮยอนว่าก่อนจะเลื้อยออกจากอ้อมแขนแกร่งนี้ด้วยความรวดเร็วทำเอาชานยอลเผลอปล่อยมือให้อีกฝ่ายหลุดออกจากอ้อมกอด ร่างบางยืนขึ้นก่อนจะเดินตึงตังเข้าไปเก็บของในห้องน้ำ ชานยอลส่ายหน้ามองอีกฝ่ายก่อนจะเดินตามเข้าไป

 

“กลับมานอนที่นี่ไม่ได้หรอ”ร่างสูงยินพิงประตูแล้วเอ่ยถาม

 

“ไม่เคยติวหนังสือรึไง มันต้องใช้เวลา”

 

“จะไม่นอนกันเลยว่างั้น”

 

“ก็คงจะงั้น ถอย”หลังจากที่จัดการเก็บของใช้จำเป็นแล้วมือเล็กก็ดันให้คนตัวตัวสูงถอยออกห่างจากทางเดินซึ่งชานยอลก็ยอมเขยิบให้อีกฝ่ายเดินไปเก็บของอย่างไม่ได้ท้วงอะไร

 

ยิ่งนานวันยิ่งดื้อ หน้ามึนไม่เป็นที่สองรองใคร จากที่เคยคิดว่าตัวเองหน้ามึนมามากแล้วเมื่อเจอแบคฮยอนเข้าก็อีกฝ่ายกลับหน้ามึนกว่าเขาเสียนี่ ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ ทั้งที่เมื่อก่อนอีกฝ่ายก็มักจะนิ่งเงียบพอให้เขาออกคำสั่งเสียเองมากกว่า ตอนนี้กลับเป็นว่าพูดอะไรไปก็โดนขัดใจไปซะทุกอย่าง

 

“เดี๋ยวไปรับก็ได้”

 

“ไม่ต้อง จะสอบแล้ว หัดอ่านหนังสือซะบ้าง”แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมามองชานยอลหลังจากที่จัดการรูปซิปกระเป๋าเสร็จ ร่างสูงกรอกตามองบนก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา

 

“อยากให้อ่านก็อยู่อ่านด้วยกันดิ”

 

“ใครจะอยู่ เชิญอ่านคนเดียวไปเถอะ”ปากเล็กนั่นทำเอาเริ่มหมั่นไส้ขึ้นมาแล้วจริงๆ ชานยอลเดินผ่านร่างของแบคฮยอนไปก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าของอีกฝ่ายมองหาชุดของตัวเองที่เอามาทิ้งไว้สามสี่ตัวก่อนจะหยิบตัวที่ยังไม่ใช้ขึ้นมาพับ เดินมาเปิดกระเป๋าของแบคฮยอนก่อนจะยัดเสื้อกับกางเกงอย่างละตัวลงไปในนั้น

 

“ทำอะไร”ร่างบางถามด้วยความสงสัย

 

“เก็บของไง”ชานยอลตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหยิบแปรงสีฟันของตัวเองออกมาใส่กระเป๋าแล้วรูดซิปปิดทันที

 

“เก็บทำไม กระเป๋าตัวเองก็มี”แบคฮยอนขมวดคิ้วมองการกระทำของอีก่ายด้วยความไม่เข้าใจ ชานยอลจะเล่นอะไรอีกเนี่ย

 

“แล้วไง ใช้ด้วยกันไม่ได้หรอ”

 

“ไม่ได้ เอาออกไปเดี๋ยวนี้เลย”ร่างบางว่าก่อนจะคว้ากระเป๋าไปแล้วเปิดเพื่อที่จะรื้อเสื้อผ้าของชานยอลออกมาแต่ทว่ามือใหญ่กลับคว้าไว้ทันพอดี

 

“จะไปด้วย”

 

“ไปไหน”

 

“ติวไง จะไปติวหนังสือด้วย”ร่างสูงพูดก่อนจะสะพายกระเป๋าพาดที่บ่าแล้วจัดการก้มลงไปหยิบถุงผ้าที่เต็มไปด้วยหนังสือของแบคฮยอนขึ้นมา

 

ตั้งแต่วันนั้นที่เขากับแบคฮยอนยอมสารภาพความรู้สึกต่อกันอะไรๆ ก็ดีขึ้นไปซะทุกอย่าง เหลือก็แต่ชื่อเรียกสถานะเนี่ยแหละที่ไม่ได้ระบุสักทีว่าอีกฝ่ายจะเป็นอะไรระหว่างเพื่อนกับแฟน แต่ก็นะ คนอย่างปาร์คชานยอลหน่ะ ไม่ยอมขอใครง่ายๆ หรอก

 

ถึงแม้ว่าจะพูดคุยกับอีกฝ่ายได้อย่างสบายใจ ไม่มีอะไรปิดบังต่อกัน แถมยังผลัดกันไปนอนห้องอีก ถึงแม้ว่าส่วนมากเขาเองนั้นแหละที่อยากมานอนห้องแบคฮยอน ถ้าถามว่าเพราะอะไรก็คงจะตอบว่าเขาชอบเตียงของคนตัวเล็กละมั้ง เพราะว่าเตียงนั่นมีแต่กลิ่นของแบคฮยอนเต็มไปหมด เขาชอบมันจริงๆ

 

อุตส่าห์หอบเสื้อผ้ามานอนด้วยทั้งอาทิตย์ แต่จู่ๆ อีกคนก็บอกว่าจะไปนอนหอเพื่อนเพื่อติวหนังสือกันเป็นกลุ่ม ทำเอาความตั้งใจของเขาพังครืนลงมาทันที แต่คนอย่างปาร์คชานยอลหน่ะหรอจะยอมแพ้ ในเมื่อไม่ยอมนอนด้วยกันที่นี่ก็ไปด้วยกันเนี่ยแหละ

 

ถึงแม้ว่าคนตัวเล็กจะปฏิเสธแค่ไหนแต่ก็คงสู้แรงคนตัวโตอย่างชานยอลไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องยอมปล่อยให้อีกฝ่ายเอาแต่ใจตัวเองลากเขาไปขึ้นรถอย่างจำใจ จะเอาอะไรกับคนอย่างชานยอลที่เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง แบคฮยอนละยอมเขาจริงๆ

 

 

 

 



 

 

 

 

 

“ไหน ใครมันปากเก่งบอกว่ากูโง่ ทำไมมันถึงโผล่หน้ามาอยู่นี่ได้”ประโยคแรกที่ปาร์คชานยอลได้ยินก็คือไอ้จงอินเพื่อนดำของเขานั่นเอง ให้มันได้แบบนี้สิ เขานึกว่าแบคฮยอนจะไปติวให้เพื่อนกลุ่มอื่นซะอีก ที่ไหนได้กลายเป็นกลุ่มของไอ้เพื่อนตัวดำไปซะงั้น

 

“พูดมากหว่ะสัด”ชานยอลทำหน้าเอือมใส่จงอินก่อนจะเดินผ่านตัวมันเข้ามาในห้องที่มีกลุ่มเพื่อนมาถึงก่อนแล้วอยู่กันเป็นโขยง

 

“เฮ้ย แบคฮยอนมาแล้วโว้ย!”จงอินตะโกนให้พวกเพื่อนที่มารอก่อนแล้วได้ยินก่อนที่ทุกคนจะลุกขึ้นหาที่นั่งเพื่อเตรียมติว แบคฮยอนค่อมหัวให้จงอินแล้วยิ้มบางให้เล็กน้อยพร้อมกับพูดว่าฝากด้วยนะ ซึ่งจงอินก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากยิ้มกลับ

 

ภาพตรงหน้าทำเอาชานยอลรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก และก็อดไม่ได้ที่จะตวัดขาไปถีบอีกฝ่ายเบาๆ จนมันหันมามองแรง

 

“อะไรของมึง แล้วนี่ใครเชิญมึงมาไม่ทราบ”

 

“กูจะมา จะทำไม?”ชานยอลมองหน้าอีกคนอย่างหาเรื่อง ส่วนจงอินเองก็เหมือนกัน

 

“ก็เห็นว่าเก่งแล้วไง จะติวให้ได้เต็มรึไงวะ”จงอินพูดก่อนจะเบ้ปากมองผ่านเพื่อนตัวเองไป ตอนนี้ก็เห็นว่าแบคฮยอนกำลังค่อมหัวให้เพื่อนกลุ่มนั้นอย่างมีมารยาท จู่ๆ เขาก็เกิดข้อสงสัยบางอย่างขึ้นมาได้

 

“ไอ้ชานยอล”

 

“อะไร”

 

“ทำไมมึงมาพร้อมแบคฮยอนวะ”จงอินถามออกไปตรงๆ หลังจากที่สังเกตมาสักพัก อันที่จริงก่อนหน้านี้เขาเอ่ยชวนชานยอลก็จริงแต่มันก็ปฏิเสธไป แถมเขาก็อุตส่าห์ติดต่อกับโคตรกูรูติวเตอร์อย่างแบคฮยอนมาติวให้ถึงที่ห้องอีกต่างหาก

 

ตอนแรกก็กลัวอยู่หรอกว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมมาติวให้ แต่พอพูดถึงคะแนนของเทอมที่แล้วให้อีกฝ่ายฟัง แบคฮอนจึงตอบตกลงแล้วก็จะช่วยติวให้อย่างเต็มที่

 

พอเห็นว่าสองคนนี้มาพร้อมกันมันก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดีว่าทำไมถึงมาพร้อมกัน คนอย่างไอ้ชานยอลหน่ะหรอจะยอมไปขลุกอยู่กับหนอนหนังสือย่างแบคฮยอน ไอ้บ้านี่แค่เห็นหนังสือก็จะอ้วกออกมาอยู่แล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่ามันไปเอาความฉลาดนั่นมาจากไหน เคยถามมันอยู่เหมือนกันว่าคนอย่างมันไม่อ่านหนังสือแต่ทำไมยังฉลาด มันก็เสือกตอบกับมาแบบคูลๆ ว่า

 

คนหล่อๆ อย่างกูพระเจ้าเขาก็ประทานสมองมาให้เหมือนกัน

 

 

“เสือก”แน่นอนว่าปาร์คชานยอลยังไงก็คือปาร์คชานยอล ร่างสูงตอบแค่นั้นก่อนจะเดินเข้าห้องของเพื่อนตัวดำไปทันทีท่ามกลางเสียงกรนด่าของเพื่อน แต่ก็ไม่ได้ระแคะระคายเท่าไหร่นอกเสียงจากจะพาตัวเองไปหามุมเงียบๆ นั่งมองแบคฮยอนติวนั่นแหละ

 

การติวหนังสือดำเนินไปอย่างเอาเป็นเอาตาย พอเข้าโหมดจริงแล้วแบคฮยอนก็แปลงกายเป็นคนโหดเหี้ยมอำมหิตใส่ทุกคนจนตัวหดเหลืออยู่แค่สองนิ้ว แค่หันไปขอยืมยางลบไอ้คนข้างๆ ก็ยังโดนอีกฝ่ายหาว่าไม่ตั้งใจติว แถมยังโดนขู่อีกว่าถ้าขืนยังมัวแต่เล่นกันอยู่เขาจะไม่ยอมติวให้และก็จะไม่ทำเลกเชอร์ให้อ่านอีก

 

ซึ่งไม่มีใครกล้าขัดใจติวเตอร์จำเป็นนอกจากก้มหน้าก้มตาฟังอีกคนสอน ผ่านไปกี่ชั่วโมงแล้วไม่รู้แต่ตอนนี้การสอนเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มหนักหน่วงมากขึ้นเพราะเนื้อหามันเริ่มยากเกินไป แบคฮยอนพยายามใช้ภาษาง่ายๆ เพื่อให้ทุกคนเข้าใจ แต่ดูท่าจะไม่ไหวกันแล้วเพราะใช้เวลาจดจ่อยู่กับพวกนี้มากเกินไป

 

“แบคฮยอน พักก่อนไม่ได้หรอวะ พวกกูจะตายแล้ว”เสียงของเซฮุนเอ่ยขึ้นหลังจากที่นอนเอนไปกับพื้นหอบแฮกราวกับคนเพิ่งวิ่งสี่คูณร้อยมา

 

“นั่นสิ นี่สี่ชั่วโมงแล้วนะ ยังไม่ได้พักเลย”คราวนี้เป็นเสียงของเฉินที่พูดขึ้นมาบ้าง เอาจริงแล้วแบคฮยอนเองก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกันที่สอนติดต่อกันขนาดนี้ แต่เมื่อมองชีทที่อยู่ในมือแล้วก็เหลืออีกแค่ไม่กี่หน้าก็จะเสร็จแล้ว เขาไม่อยากให้ทุกคนขาดตอนเพราะจะไม่เข้าใจเนื้อหาเอา

 

และยิ่งไปกว่านั่นก็ใช่ว่าเขาจะมีสมาธิมากพอที่จะไม่สนใจไอ้คนที่อยู่ตรงมุมห้อง ชานยอลเอาแต่จ้องหน้าเขาเขม็งโดยที่แบคฮยอนเอาก็เอาแต่หลบตาแถมแก้มขาวยังขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่ารัก และทั้งสองคนก็ไม่ทันได้สังเกตเลยว่ามีใครบางคนกำลังจับจ้องพฤติกรรมของทั้งคู่อยู่

 

จงอินไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าเพื่อนปาร์คของเขาจะกลายเป็นคนแบบนี้ ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมันจ้องใครเหมือนกับว่าจะกลืนกินอีกฝ่ายทางสายตาขนาดนี้มาก่อน ทีตอนมองผู้หญิงมันแค่ปรายตามองหน่อยเดียวคนพวกนั้นก็ตามกันเป็นพรวน แต่นี่ชานยอลกำลังส่งสายตาอะไรบางอย่างให้แบคฮยอน ถึงจงอินจะไม่เข้าใจอะไรมากนักแต่เมื่อมองท่าทีของแบคฮยอนแล้วก็ต้องร้องอ๋อกับตัวเองออกมาเบาๆ

 

ไอ้ปาร์ค มึงเสร็จกูแน่

 

 

“งั้นพักก่อนก็ได้ เดี๋ยวเราติวให้ต่อพรุ่งนี้”พอพูดเสร็จทุกคนก็เฮลั่นทันทีที่ได้รับอิสระ มองนาฬิกาที่ตัดอยู่ตรงผนังก็เกือบจะห้าทุ่มแล้วคงต้องถึงเวลาพักผ่อนแล้วจริงๆ

 

เซฮุนกับเทานอนลงไปเกลือกกลิ้งกับพื้นเพื่อบิดขี้เกียจ เฉินก็เดินหนีไปที่ตู้เย็นแล้วเปิดหาอะไรกินอย่างหิวโหย ลู่หานกับคยองซูก็นั่งอ่านทวนบทเมื่อครู่อีกรอบเพื่อที่จะไม่ได้ลำบากติวเตอร์มากนัก ส่วนจงอินเองก็เดินเข้าห้องน้ำไปนู่นละ ก็คงมีแต่ชานยอลนั่นแหละที่เอาแต่จ้องหน้าเขาไม่เลิก

 

มองทำไมแบคฮยอนอ้าปากถามแบบไม่มีเสียง ร่างเล็กดันแว่นขึ้นมาเล็กน้อย มักจะเป็นท่าทีแสดงถึงความประหม่าที่ชานยอลมักจะทำให้เขาเกิดอาการนี่บ่อยๆ ชานยอลยกยิ้มก่อนจะอ้าปากขยับช้าๆ ว่า

 

น่ารัก

 

แค่คำสองคำทำเอาเลือดแล่นขึ้นมาบนหน้าทันที แบคฮยอนนึกอยากจะปาหนังสือใส่หน้าอีกฝ่ายแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเดี๋ยวทุกคนจะสงสัย ความจริงเขาก็ไม่ใช่คนที่จะมีใครมาสนิทด้วยมากขนาดนี้ จริงๆ กลุ่มนี่ก็คุยกันเฉพาะเรื่องเรียน ถ้าเพื่อนสนิทหน่ะไม่ต้องไปถามถึง แบคฮยอนไม่มีของแบบนั้นหรอก

 

จะมีก็แต่ปาร์คชานยอลเนี่ยแหละที่เป็นได้ทุกอย่าง ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์จะยังไม่ชัดเจนก็เถอะ

 

 

“แบคฮยอน น้ำไหม”ไม่ทันไรเสียงของจงอินก็ดังขึ้นพร้อมกับอีกฝ่ายยื่นแก้วน้ำอัดลมมาให้ แบคฮยอนเงยหน้ามองใบหน้าคมคายของอีกฝ่ายก่อนจะยิ้มให้อย่างเกรงใจแล้วเอื้อมมือไปรับมันมาถือไว้

 

“ขอบใจนะ”ว่าแล้วก็ยิ้มให้ ที่จริงแล้วเขาไม่กินน้ำอัดลมแต่ในเมื่อเจ้าของห้องอุตส่าห์หยิบยื่นน้ำใจมาให้แล้วจะไม่รับมันก็กระไรอยู่ แต่ในขณะที่กำลังจะยกแก้วขึ้นจรดที่ริมฝีปาก จู่ๆ ก็มีมือใหญ่มาฉกแก้วน้ำในมือไปดื่มเสียเองท่ามกลางความตกใจของจงอิน

 

“อะไรของมึงวะชานยอล”

 

“กูหิวน้ำ”

 

“หิวมึงก็ไปหาแดกเองดิ แล้วนี่มาแย่งของคนอื่น สนิทกับเขารึไง”คำถามของจงอินทำเอาชานยอลและแบคฮยอนชะงักนิ่งไปครู่หนึ่ง ชานยอลไม่ได้ตอบอะไรนอกเสียจากยกแก้วดื่มน้ำอัดลมจนหมดแล้วก่อนจะยื่นส่งให้แบคฮยอนคืน

 

“เสือก”ชานยอลพูดแค่นั้นก่อนจะเดินหนีไปนอนบนเตียง ทำเอาเพื่อนตัวดำอย่างจงอินยืนด่าเขาอย่างแค้นใจ อุตส่าห์ตั้งใจเอามาให้แบคฮยอนแท้ๆ แต่กลับโดนไอ้บ้าหน้าด้านฉกไปกินเฉยเลย

 

“ขอโทษแทนมันด้วยนะ มันนิสัยเหี้ยหน่ะ”จงอินแก้ตัวเมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวเองทำตัวไม่ดี

 

“อ่า ไม่เป็นไรหรอก เราไม่ถือสา”คนตัวเล็กว่าก่อนจะยิ้มบางให้อีกฝ่ายเพื่อความสบายใจ

 

เมื่อเห็นแบบนั้นแล้วจงอินจึงไม่ไดว่าอะไรแต่ขอตัวเดินกลับไปเอาน้ำมาให้ใหม่ซึ่งคนตัวเล็กก็ไม่ได้ขัด เพื่อนผิวสีเหล่สายตาไปมองไอ้โย่งที่เกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงเขาด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้ นึกแล้วก็อยากจะเล่นมันให้หนักกว่านี้ นี่แค่เอาน้ำมาให้แบคฮยอนมันยังกล้ามาขวาง

 

 

เดี๋ยวมึงเจอดีแน่ชานยอล

 

 


















- - - - - - - - - - - - - - -
คิดไว้ว่าสักวันต้องมี


ปาร์คชานยอล ไอ้คนนิสัยไม่ดี



#ฟิคคลังฝัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 318 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6404 YOLO'H (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 07:02
    ขำความปาร์คชานยอล555
    #6,404
    0
  2. #6350 heykiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:32
    สถานะไม่ชัดเจน มันต้องโดนจัดการ
    #6,350
    0
  3. #6317 heykiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 15:27
    สถานะไม่ชัดเจน อย่าเรียกร้องมาก ชานยอล!
    #6,317
    0
  4. #6099 Darkmate (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:54
    โอ้ยตลกชอบๆ555555
    #6,099
    0
  5. #6054 CBSEB0461 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 18:02
    ขำอ่ะทีมไคคะ5555
    #6,054
    0
  6. #6008 heykiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:19

    ชานยอลทำมาเปงง ตัวเองก็ไม่ได้เป็นไรกะเขาา

    #6,008
    0
  7. #5533 renussoysunted (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 07:07
    พี่ปาร์คค่ดกวน5555555
    #5,533
    0
  8. #5482 a♡♡♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 08:58
    จงอิน55555555
    #5,482
    0
  9. #5438 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:37
    จัดไปค่ะจงอิน
    #5,438
    0
  10. #5369 246462580 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 12:49
    ความปาร์คชานนี้
    #5,369
    0
  11. #4729 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:02
    ขี้หวงมากกกก เกลียดความซึนของชาน
    #4,729
    0
  12. #4605 Rabbit_Fujoshi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 14:02
    หวงแบคหนักมากจ้า จงอินจัดกันเลย!!!
    #4,605
    0
  13. #4204 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:35
    จัดเลยคะจงอิน55
    #4,204
    0
  14. #4038 `อริศรา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 21:06
    เอาเลยยยยยย เชียร์จงอินมากตอนนี้5555555 โอ้ยยยย จัดหนักจัดเต็มเลยพี่ เอาให้พี่เขาขอเป็นแฟนเลย จะได้รู้กันซักที
    #4,038
    0
  15. #3924 Bjin_yui (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 12:53
    ตายแล้ววอยู่ข้างจงอินนนนน จงอินแกล้งเลยคะ แหม่คุณชานยอล รู้สึกขนาดนี้ขอเป็นแฟนเหอะ แหม่ ระวังเหอะ
    #3,924
    0
  16. #3900 เจ้าครีม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:01
    ชอบบบ555555 จงอินจัดหนักเลยนะ เอาให้พี่ปาร์คทนไม่ไหวเลย555
    #3,900
    0
  17. #3899 เจ้าครีม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:01
    ชอบบบ555555 จงอินจัดหนักเลยนะ เอาให้พี่ปาร์คทนไม่ไหวเลย555
    #3,899
    0
  18. #3898 เจ้าครีม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:00
    ชอบบบ555555 จงอินจัดหนักเลยนะ เอาให้พี่ปาร์คทนไม่ไหวเลย555
    #3,898
    0
  19. #3378 Byun Gsoo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 11:50
    5555555555555+ จงอินเล่นหนักๆเลยค่ะ หมั่นไส้พี่ชาน 5555555555+
    #3,378
    0
  20. #3026 B-byun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 04:08
    จงอินมีความระแคะระคาย555

    เอาให้หนักๆจนชานยอลยอมสารภาพเลยนะ
    #3,026
    0
  21. #2839 pim pimmi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 16:59
    5555555
    #2,839
    0
  22. #2587 Numtan I'm your soulmate 4D!! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 00:55
    ชานยอลอา โดนแล้วละ ^^
    #2,587
    0
  23. #2143 nchler (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 03:45
    จงอินคะ ขอหนักๆ เอาให้อิพี่ชานพูดขอแบคเป็นแฟนแทบไม่ทันเลยนะ 555555555
    #2,143
    0
  24. #1618 ㅇㅅㅇ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 23:13
    ไม่ยอมขอเขาเป็นแฟนแต่มาทำหวงแบคอ่ะ

    หมั่นนนนนน เก๊กอยุ่ได้

    เอาเลยค่ะจงอิน จัดหนักเลย

    เอาให้เพื่อนปาร์คทนปากแข็งไม่ไหวเลยค่ะ
    #1,618
    0
  25. #1443 EATWELL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 19:20
    ชอบบบบ5555555555 ชอบฟ้คแนวนี้มากมันใช่เหมือนเคะเงียบๆแต่คุมเมะอยู่นะคะ
    #1,443
    0