[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 45 : INTERNSHIP - chanbaek #epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    22 ก.ย. 59










INTERNSHIP
E P I L O G U E














 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หากพูดถึงบริษัทชั้นนำในเกาหลีใต้ คงไม่มีใครไม่รู้จัก INT.C— ผู้ผลิตซอฟต์แวร์รายใหญ่ที่สร้างรายได้แต่ละไตรมาสได้อย่างล้นหลาม วันนี้ได้จัดงานเปิดตัวโปรแกรมใหม่ซึ่งเป็นที่จับตามองของแวดวงธุรกิจด้านเทคโนโลยีด้วยกัน

 

บรรยากาศภายในงานเป็นไปอย่างครึกครื้น มากไปด้วยผู้คนทั้งในและนอกวงการที่ให้ความสนใจและเข้าร่วมงานในครั้ง นับว่าเป็นอีกอีเวนต์แห่งปีที่ผู้คนเฝ้าคอย ซึ่งภายในงานก็มีเหล่าสื่อมวลชนถูกเชิญให้เข้าร่วมด้วยเช่นกัน

 

ปาร์คชานยอลยังคงเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ผู้คนรอบข้างให้ความสนใจเป็นพิเศษ ด้วยความสามารถที่ทำให้บริษัทเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังมีใบหน้าและบุคลิกชวนให้หลงใหล รวมถึงการใช้วาทศิลป์สื่อสารกับผู้คนมากมายได้อย่างน่าประทับใจ งานในวันนี้จึงน่าติดตามไปอีกเท่าตัว

 

กิจกรรมภายในงานดำเนินไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งสิ้นสุดลง เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งฮอลล์เพื่อแสดงความยินดี แสงแฟลชจากกล้องสาดใส่ชายหนุ่มที่ทำให้งานในวันนี้ประสบความสำเร็จอย่างเหนือความคาดหมาย และเขาก็แสดงให้ทุกคนได้เห็นว่า INT.C สามารถก้าวหน้าไปได้อีกขั้น สิ่งที่สรรสร้างขึ้นมาก็เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าที่แห่งนี้มีประสิทธิภาพมากแค่ไหน

 

ชานยอลเดินลงจากเวทีหลังจากจบรายการหลักพร้อมกับยิ้มรับทุกคำยินดีจากคนรอบข้าง ระหว่างนั้นเลขานุการสาวก็เข้ามารายงานเกี่ยวกับการทักทายคู่ค้าสำคัญในช่วงถัดไป ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่นั้นได้เป็นอย่างดี ทั้งเข้าไปพูดคุยพบปะและแสดงความขอบคุณที่มาร่วมงาน ก่อนบรรดาสื่อมวลชนจะขอเข้ามาสัมภาษณ์เกี่ยวกับงานในวันนี้

 

และยังมีอีกคนหนึ่งที่ยืนมองความสำเร็จจากเบื้องหลัง แบคฮยอนเฝ้ามองแฟนหนุ่มมาตั้งแต่ก่อนงานเริ่มจนกระทั่งการสาธิตเสร็จสิ้นลง เขารู้สึกปลื้มใจที่เห็นความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง โดยเฉพาะกับตัวเองที่กำลังจะก้าวเข้าสู่โลกวัยทำงาน โลกที่ปาร์คชานยอลใช้ชีวิตอยู่ทุกวันนี้

 

อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมากว้าง ๆ อันที่จริงก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ากำลังรู้สึกอย่างไร มันทั้งตื่นเต้น และตื้นตัน เวลาที่เห็นคนรักเต็มที่กับการทำงาน

 

ปาร์คชานยอลเคยน่ามองอย่างไร วันนี้ยิ่งน่ามองกว่าเดิม

 

 

 

แก้มจะแตกแล้วครับคุณบยอน

 

พนักงานรุ่นพี่อย่างโอเซฮุนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเด็กรุ่นน้องกำลังยืนยิ้มอยู่คนเดียว พร้อมทอดสายตามองไปยังท่านประธานที่รายล้อมไปด้วยนักข่าว อดไม่ได้ที่จะแวะเข้ามาแซวตามประสาแม้ว่าก่อนหน้าตนกำลังวุ่นวายกับงานก็ตามที

 

พี่เซฮุน.. เสร็จงานแล้วหรอครับเด็กหนุ่มหันไปมองคนมาใหม่ด้วยความแปลกใจ เมื่อครู่เขายังเห็นอีกฝ่ายวิ่งวุ่นมุมนู้นมุมนี้อยู่เลย

 

ยังอ่ะ พี่เหนื่อย ขออู้นิดนึงเซฮุนว่าก่อนจะทำหน้าเหน็ดเหนื่อยให้รุ่นน้องเห็น ทั้งยังยืนแอบหน้าแนบไปกับผนังหวังไม่ให้คนอื่นจับได้ว่าตนอู้งานอยู่ ทำเอาแบคฮยอนหลุดขำออกมากับท่าทีประหลาดนั่นทันที

 

สูงเด่นขนาดนี้ หลบไปก็ไม่มิดหรอกครับความสูงประมาณนี้มองจากหน้างานก็ยังเห็นเลย--แบคฮยอนคิด

 

จริง ๆ ต้องพูดว่ารัศมีความหล่อพี่มันกระแทกตา ใคร ๆ ก็ต้องมองเห็นทั้งนั้น ถูกไหมพูดไปก็กลั้วหัวเราะยกใหญ่ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้พูดคุยกับแบคฮยอนตามลำพัง แม้ว่าจะมีความเกรงกลัวอยู่บ้าง แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะเขาคิดถึงเด็กรุ่นน้องในปกครองนี่...

 

ถึงตอนนี้จะกลายเป็นอย่างอื่นไปแล้วก็ตาม

 

เป็นไงบ้าง งานไม่ได้น่าเบื่อใช่ไหม

 

ผมต้องเบื่อด้วยหรอครับ นี่มันงานของบริษัทนะ

 

หวา... คำตอบก็ยังสมกับเป็นภรรยาประธานเลยหลุดปากแซวออกไปอย่างลืมตัว แต่แบคฮยอนก็ไม่ได้ติดใจอะไรแถมยังยิ้มขำตามไปด้วย

 

เสียดายเนอะ เดี๋ยวก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วอ่ะ...จู่ ๆ ชายหนุ่มก็พูดขึ้นหลังจากที่เงียบไปครู่หนึ่ง แบคฮยอนเลิกคิ้วหันมามองอย่างแปลกใจ คิดว่าจะได้ทายาทมาสืบทอดตำแหน่งต่อแล้วแท้ ๆ ที่ไหนได้ หงายการ์ดทีพี่แทบบั่นคอตัวเองทิ้ง

 

สุดท้ายแล้วเซฮุนก็ยังเป็นเซฮุน คนที่ทำให้แบคฮยอนรู้สึกตลกได้ทุกครั้ง

 

ผมก็ไม่ได้จะไปไหนซะหน่อย

 

ปากพูดไปหน้าก็ยิ้มด้วย แต่ในใจกลับรู้สึกหวิวอย่างบอกไม่ถูก เพราะอีกไม่กี่สัปดาห์การฝึกงานของแบคฮยอนก็จะสิ้นสุดลง เท่ากับว่าฐานะรุ่นน้องและรุ่นพี่ระหว่างเขากับเซฮุนก็จะจบลงด้วย คงไม่ใช่แค่เขาและรุ่นพี่ที่รู้สึกใจหาย แต่ใครหลายคนที่ได้ร่วมงานด้วยก็คงจะรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

 

นั่นสิ เรียนจบแล้วก็ต้องมาทำงานที่นี่ต่อสินะ

 

ใครว่า ผมจะไปทำงานที่อื่นต่างหาก

 

อ่าว...เซฮุนหน้าตึงทันที

 

แต่ผมจะกลับมาหาพี่นะพูดจบก็ยิ้มกว้างให้ ทำเอาคนมองนึกหมั่นไส้จนอยากจะเขกหัวสักครั้ง แต่ก็ต้องห้ามใจตัวเองเอาไว้เพราะยังไงก็ไม่อยากเสี่ยงทำร้ายเมียประธาน

 

ลองไม่มาสิ พี่จะตามไปกวนถึงที่ทำงานใหม่แน่นี่พูดจริงนะ ไม่ได้ล้อเล่น

 

เด็กฝึกงานหัวเราะร่วนใส่คำพูดของรุ่นพี่ที่กำลังตีสีหน้าจริงจังใส่ ซึ่งแบคฮยอนก็เชื่อว่าเซฮุนจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ

 

ขอบคุณนะครับ สำหรับทุกอย่างเลย

 

ไม่รู้ว่าใช่เวลาที่สมควรพูดไหม แต่ในเมื่อความรู้สึกมันบอกมาแบบนี้ แบคฮยอนก็อยากจะพูดออกไปให้อีกคนได้รับรู้

 

เรื่องนั้น...เซฮุนกัดปากตัวเองอย่างใช้ความคิด อันที่จริงแบคฮยอนไม่เห็นจำเป็นต้องขอบคุณเขาเลยสักนิด ถ้าเทียบกับสิ่งที่เขาทำไว้ อีกฝ่ายควรจะขุ่นเคืองเขาเสียมากกว่า พอถูกพูดแบบนี้ด้วยแล้วรู้สึกตัวเองกลายเป็นคนบาปไปเลยแฮะ..

 

ขอบคุณอะไรกัน พี่ไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย...

 

แบคฮยอนยิ้ม ทำสิครับ ก็พี่เป็นพี่เลี้ยงของผม ทั้งสอนงาน สอนเรื่องในบริษัท ไหนจะเรื่องวันนั้น... ที่พี่ดันให้ผมยืนอยู่ข้างหลัง

 

“...”

 

เมื่อก่อนผมเคยคิดว่าพี่นิสัยไม่ดี แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าพี่ไม่ใช่คนแบบนั้น

 

อ่า... ก็ไม่ถึงขนาดนั้นซะหน่อย...ฉิบหาย จู่ ๆ ก็รู้สึกเก้อเขินกับคำพูดของรุ่นน้อง เหมือนย้อนกลับไปสู่ช่วงสมัยมอปลายแล้วมีเด็กสาวมาสารภาพรักยังไงยังงั้น...

 

ครับ แต่พี่ก็นิสัยไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละ

 

อ่าว ไอ้นี่—” เกือบแล้ว ตะกี้กูเกือบเคลิ้มแล้วเชียว

 

ฮ่ะ ๆๆ ผมล้อเล่นหรอกแบคฮยอนกลั้นขำเพราะสีหน้าของเซฮุนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วอีกฝ่ายกำลังรู้สึกแบบไหน แต่พี่นิสัยไม่ดีจริง ๆ นะ

 

นายนี่มัน—” อีกนิดกูจะง้างมือฟาดละนะถ้าไม่ติดว่าเป็นเมียท่านประธาน ความกวนประสาทเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยนจากวันแรก แต่เพียงแค่แบคฮยอนยิ้มกว้างให้ เซฮุนก็รู้สึกว่าถ้าตนเผลอฟาดมือลงไปจริง ๆ ก็คงรู้สึกผิดไม่น้อยเหมือนกัน

 

น่ารักขนาดนี้ใครจะไปทำลงวะ ...

 

เออ.. จู่ ๆ ก็อิจฉาท่านประธาน

 

เคยสงสัยเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสองว่าไปเจอกันได้ยังไง อายุห่างกันตั้งมากขนาดนั้น แถมยังดูรักกันดีเหมือนไม่เคยมีปัญหากันเลยสักครั้ง มันก็ชวนให้อยากจะหลุดปากถามหลายรอบ แต่ก็นั่นแหละ มันไม่ใช่เรื่องที่เขาควรไปยุ่งด้วยจริง ๆ ... แม้ว่าลึก ๆ แล้วอยากจะยุ่งอยู่ก็เถอะ..

 

 

 

แบคฮยอน

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้งโหยงอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาหันไปตามเสียงก่อนจะพบว่าคนที่เพิ่งเรียกตนเมื่อครู่คือหญิงวัยกลางคน ผู้มีใบหน้าคล้ายคลึงกับคนรัก เธอเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับผู้ชายที่ทั้งแบคฮยอนและเซฮุนต่างก็คุ้นหน้ากันดี

 

คุณแม่.. สวัสดีครับเด็กหนุ่มโค้งตัวทักทายทันที รวมถึงโอเซฮุนที่รีบโค้งตัวตามหลังจากที่จำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

 

ก็ว่ารู้สึกคุ้นหน้าชะมัด...

 

สวัสดีครับคุณหญิงพนักงานตัวขาวทักทายอย่างมีมารยาทก่อนจะหันไปยังคนข้าง ๆ ที่กำลังจ้องตนอยู่ สวัสดีครับผู้จัดการและไม่ลืมทักทายอีกฝ่าย หากแต่ในใจก็นึกหาหนทางออกไปจากตรงนี้ก่อนที่จะเกิดเรื่อง

 

งานการตัวเองไม่มีทำรึไงครับ ถึงได้มายืนอู้อยู่ตรงนี้

 

นั่น...ไม่ทันขาดคำ ก็เล่นกูแล้ว

 

เอ่อ...

 

ผมเรียกพี่เซฮุนไว้เองหน่ะครับ จะถามเรื่องงานว่าเป็นยังไงบ้าง แต่อีกเดี๋ยวพี่เขาก็ต้องไปช่วยงานตรงนั้นต่อแบคฮยอนพูด ใช่ไหม?” ก่อนจะหันไปมองหน้ารุ่นพี่พร้อมกับขยิบตาส่งซิกเพื่อให้เออออตามกัน

 

อ๋อใช่ เดี๋ยวพี่ต้องไปแล้ว ... ขอตัวก่อนนะครับ—”

 

ผมยังไม่ว่าอะไรเลย คุณจะรีบไปไหน

 

อ่าว ก็เมื่อกี้—”

 

ขณะที่เซฮุนกำลังจะอ้าปากท้วง ก็ถูกแบคฮยอนถ่องศอกใส่เบา ๆ จนรู้สึกว่าตัวเองต้องเงียบไว้ก่อน เพราะไม่ใช่แค่เขาที่ยืนอยู่กับผู้จัดการ แต่ยังมีคุณแม่ของท่านประธานที่ทำให้ต้องสำรวมมากกว่าเดิม

 

เมื่อกี้ทำไมครับ

 

เปล่าครับกัดฟันตอบอย่างจำใจ แม้ว่าภายในอกจะร้อนเป็นไฟเมื่อถูกผู้จัดการตรงหน้ากลั่นแกล้ง เอ้อ! นี่ก็ชอบแกล้งกูจัง เห็นหงอใส่หน่อยก็ควรจะรู้เอาไว้ว่าเพราะคุณเป็นเจ้านาย ผมเป็นลูกน้อง หือใส่แล้วผมจะทำงานที่นี่ต่อได้ยังไงละครับ!?

 

ตามสบายเลยนะครับคุณป้า ผมคงต้องขอตัวก่อน เพิ่งนึกได้ว่ามีงานต้องทำต่อว่าแล้วชายหนุ่มผิวแทนก็ค้อมศีรษะลาผู้อาวุโสก่อนจะปลีกตัวออกมา ยังไม่ทันจะพ้นวงสนทนาก็หันไปส่งซิกพยักพเยิดหน้าให้พนักงานหนุ่มเดินออกไปจากบริเวณนั้นพร้อมกับตนด้วย

 

แม้จะงง ๆ ว่าทำไมต้องทำตามผู้จัดการ รู้สึกตัวอีกทีเซฮุนก็ถูกอีกฝ่ายเดินไล่หลังมาถึงโซนอาหารว่างแล้ว พอจะหันไปถามว่าให้เดินออกมาทำไมก็ดันจมูกก็ไวได้กลิ่นอาหารใกล้ ๆ ซะก่อนและมันก็เรียกเสียงโครกครากจากกระเพาะได้เป็นอย่างดี

 

ดูเหมือนว่ามันจะดังมากจนคนข้าง ๆ ได้ยินด้วยเนี่ยสิ...

 

บอกผมทีสิว่านั่นไม่ใช่เสียงของคุณ

 

ได้ยินชัดขนาดนี้แล้วยังจะต้องถามอะไรหรอห้ะ? แล้วทำไมชีวิตถึงได้มีแต่เรื่องน่าอับอายต่อหน้าผู้ชายคนนี้จังวะ

 

โอเซฮุนอยากจะบ้าตายโว้ย!

 

 

 

 

 

 

เมื่อชายหนุ่มทั้งสองเดินออกไป ก็เหลือแค่มารดาท่านประธานกับลูกสะใภ้ที่ยืนอยู่ด้วยกันเพียงสองคน แน่นอนว่าคุณหญิงปาร์คเป็นคนมีชื่อเสียงและมีหน้าตาในสังคม จึงทำให้คนรู้จักเดินเข้ามาทักบ้างเป็นระยะ ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบตามประสาเพราะว่าไม่เจอกันนาน

 

ระหว่างนั้นแบคฮยอนก็ถูกคนรู้จักของคุณหญิงมองด้วยความสงสัยและแปลกใจว่าเด็กนี้เป็นใครทำไมถึงได้คุ้นหน้านัก เมื่อได้รับคำตอบว่าเป็น ลูกชายจากตระกูลบยอน ทุกคนก็ร้องอ๋อออกมาเป็นเสียงเดียวกันเพราะนามสกุลนี้ก็ดังในวงการธุรกิจอยู่ไม่ใช่น้อย

 

พูดคุยกันไม่นานนักแขกเหรื่อก็แยกย้ายไปพบปะคนอื่น ๆ จึงทำให้แม่สามีและลูกสะใภ้ได้มีเวลาอยู่กันตามลำพัง

 

ผมไม่นึกว่าคุณแม่จะมางานนี้ด้วยที่ถามออกไปเพราะรู้มาก่อนว่าคุณหญิงปาร์คติดธุระสำคัญ จึงไม่คิดว่าจะได้เจอกันในงานวันนี้ ทั้งยังรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อยที่เจออีกฝ่ายโดยไม่ทันตั้งตัว เพราะมีเรื่องที่แบคฮยอนยังไม่ได้บอกกับท่านอย่างเช่นเรื่องที่มาฝึกงานที่นี่

 

เอาจริงแล้วเขาก็ไม่ได้บอกใครสักคนเลย..

 

แม่ต่างหากที่คิดไม่ถึงว่าเราจะอยู่ที่นี่

 

“...”

 

ทำอะไรไม่คิดจะบอกผู้หลักผู้ใหญ่ให้รู้เลยรึไงหื้มดูเหมือนว่าวีรกรรมที่ตัวเองทำไว้นั้นจะถึงหูคุณหญิงปาร์คเป็นที่เรียบร้อย และคงไม่ต้องเดาให้ยากว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไร ก็จะเป็นใครซะอีกล่ะถ้าไม่ใช่ผู้ชายที่มาพร้อมกับคุณแม่

 

ผมขอโทษครับ

 

เอาเถอะ แม่ก็ไม่ได้คิดจะว่าอะไรหนูหรอก ไหน ๆ มันก็เป็นเรื่องของพวกลูกสองคนนี่นะ...คุณหญิงปาร์คพูดพร้อมกับยืนมือมาจับแขนลูกสะใภ้เบา ๆ แต่หนูรู้แล้วใช่ไหมว่าบทเรียนครั้งนี้มันเป็นยังไง

 

เด็กหนุ่มชะงักงันเมื่อได้ยินประโยคเมื่อครู่ เขาเงยหน้าสบตากับคุณหญิงก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายคงจะทราบเรื่องทั้งหมดแล้ว ไม่ใช่แค่เขาเข้ามาเป็นเด็กฝึกงานที่นี่ แต่อาจจะหมายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในบริษัทเช่นเดียวกัน

 

“..ครับ ผมทราบดีครับแบคฮยอนหลุบตามองพื้นก้มหน้ายอมรับความผิดที่เกิดขึ้นโดยไม่โต้แย้งอะไร

 

อืม รู้แบบนี้ก็ดีแล้วคุณหญิงปาร์คส่งยิ้มให้อย่างเอ็นดู ความจริงเธอเองก็รู้มาสักพักแล้วว่าแบคฮยอนเข้ามาฝึกงานที่บริษัท และอีกอย่าง เธอเป็นถึงภรรยาอดีตท่านประธาน ทั้งยังมีลูกชายที่ครองตำแหน่งต่อ เรื่องในบริษัทคงไม่มีทางหลุดรอดไปจากสายตาเธอหรอก

 

ไหน ขอแม่กอดเราให้หายคิดถึงหน่อยสิ ไม่แวะไปหาบ้างเลยนะขณะที่พูดก็อ้าแขนเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้ลูกสะใภ้โผกอดตนเบา ๆ ให้หายคิดถึง ก่อนที่ทั้งสองจะผละออกจากกันในเวลาต่อมา

 

ผมรอให้พี่ชานยอลว่างก่อนนะครับ กลับบ้านทั้งทีก็อยากอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

 

ถ้าแม่รอให้ตาชานว่างนะ ตอนนั้นจงอินคงมีหลานสองขวบให้แม่อุ้มแล้วล่ะพูดจบต่างคนต่างก็หลุดขำออกมาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าคุณหญิงปาร์คจะรู้นิสัยใจคอลูกชายเธอดียิ่งกว่าใคร ขืนรอให้ชานยอลว่างจากงานหน่ะหรอ รอไปอีกสิบปีเถอะ

 

ไม่ขนาดนั้นหรอกครับคุณแม่ จบงานนี้เดี๋ยวก็ได้พักแล้วแบคฮยอนก็แอบนึกในใจว่าถ้าผู้จัดการคิมมีลูกจริง ๆ ใครกันที่โชคร้ายจะได้เป็นภรรยา

 

ให้มันจริงเถอะคุณหญิงว่า แล้วนี่ทำงานเป็นยังไงบ้าง มีปัญหาตรงไหนไหมเธอถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากที่รับรู้เรื่องราวทั้งหมด แต่ก็ไม่เคยได้มีโอกาสพูดคุยกับลูกสะใภ้สักครั้ง

 

สนุกดีครับ พอได้จับงานจริง ๆ แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองยังต้องพัฒนาอีกเยอะเลย

 

อย่างงั้นหรอ.. ค่อย ๆ ฝึกไปก็แล้วกันนะลูก เดี๋ยวก็ถนัดเองนั่นแหละคุณหญิงตอบด้วยความรู้สึกเอ็นดู เพราะเด็กคนนี้มักจะอ่อนน้อมถ่อมตนกับเธอเสมอ อะไรที่เธอช่วยได้ก็อยากจะช่วย เรื่องไหนแนะนำได้ก็อยากให้คำปรึกษา ซึ่งแน่นอนว่าเธอรักแบคฮยอนเหมือนกับลูกแท้ ๆ อีกคน

 

หลังจากนั้นคนทั้งสองก็ยืนพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คุณแม่ของชานยอลจะขอตัวไปหาเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่ไม่ได้เห็นหน้าค่าตากันนานเสียหน่อย แบคฮยอนก็ไม่ได้พูดขัดอะไรนอกจากปล่อยให้คุณหญิงปาร์คเดินออกไป

 

เด็กฝึกงานกลับมายืนคนเดียวอีกครั้ง หันมองไปยังจุดเดิมที่ท่านประธานกำลังถูกนักข่าวห้อมล้อม ดูท่าวันนี้กลับห้องไปแล้วแบคฮยอนคงต้องเตรียมตัวดูแลคนรักให้สมกับที่อีกฝ่ายทุ่มเทให้กับงานแล้วล่ะ

 

ทว่าไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงฮือฮาดังมาจากอีกทาง ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งนักข่าวจำนวนหนึ่งวิ่งกรูไปอีกฝั่งพร้อมกับยกกล้องขึ้นกดรัวชัตเตอร์ราวกับเจอคนดัง..

 


 

คิมซูมิน..

 

ภาพตรงหน้าปรากฏร่างของดาราสาวที่ยังคงความสง่างามเหมือนทุกครั้งเมื่อออกสื่อ ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยโทนหวานผสมผสานกับชุดราตรีสีครีมได้อย่างลงตัว ทำเอาผู้คนที่พบเห็นต่างมองตาค้างเพราะความสวยราวกับเวทมนตร์สะกด

 

สมคำร่ำลือที่ว่าเป็น เจ้าหญิงแห่งวงการบันเทิง

 

การปรากฏตัวของคิมซูมินสร้างความประหลาดใจให้แก่คนที่นี่โดยเฉพาะพนักงานของบริษัท INT.C ทุกคนต่างก็รู้ว่าตอนที่ติดต่อให้ออกงานนั้น ผู้จัดการของคิมซูมินปฏิเสธกลับมา เพราะวันงานชนกับตารางงานที่ต่างประเทศ หากให้ทางใดทางหนึ่งเลื่อนเวลาก็คงจะเสียหายอยู่ไม่ใช่น้อย

 

แล้ว... ทำไมจู่ ๆ ถึงมาได้ล่ะ...

 

ซูมินเดินผ่านผู้คนมากหน้าหลายตาเข้ามาในงาน ทุกท่วงท่าสะกดทุกสายให้มองตามจนกระทั่งเธอหยุดอยู่ตรงหน้าปาร์คชานยอล ส่งมอบดอกไม้ช่อโตให้พร้อมคลี่ยิ้มที่ติดตรึงใจคนทั้งประเทศ

 

ยินดีด้วยนะคะคุณชานยอล

 

เธอพูดด้วยท่าทีปกติ ส่งมอบความยินดีให้ราวกับคนที่ไม่เคยมีเรื่องกันมาก่อน แน่นอนว่าชานยอลรู้สึกประหลาดใจและไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมาร่วมงาน แต่เพราะประสบการณ์และความเป็นผู้ใหญ่จึงทำให้เขาละทิ้งเรื่องราวที่อยู่ในใจ กลับมาอยู่กับปัจจุบันและรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเอง

 

ขอบคุณครับ

 

ชานยอลรับช่อดอกไม้มาพร้อมกับตอบตามมารยาท ในใจก็รู้สึกขอบคุณหญิงสาวตามที่พูดไปจริง ๆ ไม่คิดว่าคุณจะมางานนี้

 

สัญญายังไม่หมดนี่ค่ะ ไม่มาสิแปลกและคำตอบของหญิงสาวก็ทำเอาท่านประธานแค่นยิ้ม เขานึกว่าซูมินจะตัดขาดกับ INT.C ตั้งแต่ตอนที่เกิดเรื่องคราวก่อนแล้วเสียอีก

 

อันที่จริง..ฉันไม่ได้มาแค่ร่วมแสดงความยินดีแค่อย่างเดียวหรอกค่ะจู่ ๆ ดาราสาวก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่เพราะยังมีสื่อมวลชนคอยจับตาอยู่ เธอจึงต้องระบายยิ้มและพูดออกไปให้แค่คนตรงหน้าได้ยิน

 

ฉันอยากขอโทษเรื่องในวันนั้น..ซูมินกำลังพูดถึงวันที่เธอกับท่านประธานมีปากเสียงกันในห้องทำงาน พอกลับไปคิดทบทวนแล้ว ดูเหมือนว่าเกมที่ฉันกำลังเล่นอยู่มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย และบางทีฉันอาจจะต้องเปลี่ยนความคิดใหม่เพราะไม่อยากเสียเพื่อนร่วมงานดี ๆ แบบคุณไป

 

“...”

 

ขอโทษที่ทำตัวเสียมารยาทนะคะ

 

ที่พูดออกไปไม่ใช่การสร้างภาพ คิมซูมินกำลังสารภาพความคิดของตัวเองที่มันผิดมาตั้งแต่แรกเริ่ม เธอยังจำเรื่องราววันนั้นได้อย่างแม่นยำ จำได้แม้กระทั่งความรู้สึกโกรธของตัวเอง เพราะทุกอย่างที่ชานยอลพูดมันแทงใจและรู้สึกเหมือนโดนหักหน้าอยู่กลาย ๆ

 

แต่นั่นมันก็เกิดจากความผิดของตัวเธอเอง

 

มันอาจจะเป็นผลพวงจากการโลดแล่นในวงการบันเทิงมานานจนเกินไป จึงทำให้ซูมินมีความคิดที่ว่า ใครก็ตามที่เข้าหามักจะต้องการผลประโยชน์เสมอ ประสบการณ์ที่พบเจอคนเห็นแก่ตัวสั่งสอนให้เธอคิดแบบนั้น และครั้งแรกเธอที่ได้รู้จักชานยอล หญิงสาวก็คิดว่าคงเป็นเหมือนคนอื่น ๆ ที่ผ่านมา

 

ทว่าความจริงนั้นกลับไม่ใช่

 

คำพูดของชายหนุ่มในวันนั้นทำให้ซูมินคิดได้ การทำงานร่วมกันก็ไม่จำเป็นต้องหาผลประโยชน์จากกันเสมอไป เพราะยังไงเราทั้งสองฝ่ายต่างก็ได้รับสิ่งตอบแทนที่คุ้มค่า อยู่ในรูปแบบที่พึ่งพาอาศัยกันโดยไม่ต้องมีใครเสียเปรียบให้ใคร

 

และการที่เธอมางานในวันนี้ก็เพื่อขอโทษกับการกระทำสิ้นคิดของตัวเอง ซูมินไม่ควรพูดจาดูถูกผู้ชายคนนี้คนที่เสียสละตัวเองเพื่อคนรอบข้าง การที่ชานยอลไม่ให้ความร่วมมือกับเธอนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายจะอ่อนหัดกับเกมธุรกิจอย่างที่เธอเคยว่าเอาไว้ แต่เป็นเพราะว่าชายหนุ่มใช้ชีวิตอย่างมีสติและรอบคอบ

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอเคยคิดว่าคนตรงหน้าได้ให้อะไรกับเธอไว้บ้าง และก็พบว่าสิ่งที่ชานยอลให้มาตลอดนั้นคือ โอกาสในการทำงานและการให้เกียรติกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ซูมินตระหนักคิดได้ว่าการกระทำของตนนั้นไม่สมควรจริง ๆ

 

เมื่อได้ฟังสิ่งที่ดาราสาวพูด ชายหนุ่มก็คิดตามอีกฝ่ายก่อนจะส่งยิ้มให้อย่างไม่ถือโทษ

 

ผมเข้าใจครับว่าที่คุณทำไปก็มีเหตุผลชานยอลว่า และผมเองก็ต้องขอโทษเหมือนกันถ้าวันนั้นพูดจาไม่รักษาน้ำใจคุณเขาพูดด้วยความรู้สึกผิดเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเคยทำให้อีกฝ่ายหน้าเสียต่อหน้านักข่าว

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะหญิงสาวยิ้ม ไหน ๆ เรื่องมันก็ผ่านมาแล้ว ซูมินก็ได้แต่หวังว่าคุณจะไม่ถือโทษโกรธเคืองกัน

 

ผมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายพูดแบบนั้นกลับกลายเป็นว่าทั้งคู่ไม่พูดอะไรต่อนอกจากรอยยิ้มแสดงถึงความบริสุทธิ์ใจที่มีต่อกัน ชานยอลขอบคุณหญิงสาวอีกครั้งสำหรับช่อดอกไม้และวันนี้คิมซูมินก็กลายเป็นขวัญใจของคนในงานไปเรียบร้อยแล้ว

 

นักข่าวที่อยู่ภายในงานเริ่มเข้ามาขอถ่ายรูปและสัมภาษณ์ ซึ่งซูมินก็ทำหน้าที่แบรนด์แอมบาสเดอร์ได้เป็นอย่างดี ทั้งยังขอโทษต่อหน้าสื่อที่มาร่วมงานช้าเกินกว่ากำหนด หากใครจะนึกโกรธเคืองดาราสาวก็คงทำไม่ลง เพราะรอยยิ้มของเธอนั้นช่วยทำให้คนรอบข้างลืมเรื่องที่ว่านั่นไปทันที

 

ไม่ทราบว่า INT.C มีแนวโน้มจะต่อสัญญากับคุณคิมซูมินรึเปล่าครับนักข่าวชายคนหนึ่งถามขึ้น ทำให้คนถูกพาดพิงอย่างคิมซูมินชะงักเล็กน้อย อันที่จริงตั้งแต่เกิดเรื่อง ซูมินก็ไม่ได้รับการติดต่อจากบริษัท หรือแม้แต่ทางเธอเองก็ไม่เคยติดต่อไป จึงกลายเป็นว่าไม่มีใครรู้เรื่องการต่อสัญญาจะเกิดขึ้นหรือไม่

 

คงดูก่อนหน่ะครับว่าทางบอร์ดบริหารจะว่ายังไง แต่ส่วนตัวผมแล้วคุณซูมินเองก็เป็นเพื่อนร่วมงานที่ดี และผมก็หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกครับและคำตอบของชานยอลก็สร้างความประหลาดใจให้กับซูมิน เธอหันมองเสี้ยวหน้าของท่านประธานเล็กน้อยก่อนจะหลุดยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้

 

"แล้วคุณซูมินละคะ"

 

"ก็อย่างที่คุณชานยอลพูดค่ะ ยังไงซูมินก็ต้องรอให้ทางบริษัทคุยกันก่อน" เธอว่าพร้อมกับอมยิ้มเล็ก ๆ "ถ้าเกิดว่า INT.C จะให้โอกาสซูมินอีกครั้ง ซูมินก็ยินดีค่ะ"

 

งั้นก็หมายความว่าแบรนด์แอมบาสเดอร์ก็ยังจะเป็นคุณซูมินอยู่ใช่ไหมครับ

 

ก็คงต้องเป็นแบบนั้นครับท่านประธานยิ้มตอบให้ก่อนที่นักข่าวจะเก็บบันทึกข้อมูลรวมถึงช่างภาพก็พร้อมใจกันรัวชัตเตอร์ ในจังหวะที่คนทั้งสองจะมองหน้ากัน ท่าทีเหล่านั้นก็สร้างความสงสัยให้แก่บรรดาสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก

 

ตกลงแล้วความสัมพันธ์ของพวกคุณทั้งสองคนเป็นแบบไหนหรอคะ? เมื่อครู่มองกันหวานเชียวนักข่าวสาวเอ่ยแซวขึ้นอย่างไม่เกรงกลัวและดูเหมือนว่าคนอื่น ๆ ก็เห็นพ้องต้องกัน

 

เมื่อได้ยินดังนั้นดาราสาวอย่างซูมินก็หลุดยิ้มเล็ก ๆ ทันที หวานขนาดนั้นเลยหรอคะแน่นอนว่าคนที่เห็นต่างรีบพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งให้ความสนใจกับคำตอบที่ได้รับ ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีข่าวอื่นให้เขียนเพิ่มเติมนอกจากข่าวธุรกิจเสียแล้ว

 

ความสัมพันธ์เราก็เหมือนเดิม เป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันค่ะไม่รู้ว่าตั้งแต่ร่วมงานกับชานยอลมานั้นเธอต้องพูดประโยคนี้บ่อยแค่ไหน ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็อยากจะตอบแบบกำกวมเพื่อสร้างกระแสเข้าไว้ แต่วันนี้กลับอยากพูดให้ทุกคนสัมผัสได้ว่าเราทั้งคู่นั้นไม่มีอะไรเกินเลยกันจริง ๆ

 

แล้วไม่อยากขยับเป็นเพื่อนรู้ใจบ้างหรอครับ?”

 

เสียงหนึ่งดังขึ้นทำเอาคนถูกถามหลุดยิ้มกว้าง

 

ถ้าแค่เพื่อนก็อยากเป็นค่ะ แต่ถ้าเพื่อนรู้ใจนี่... ซูมินคิดว่าคุณชานยอลน่าจะมีอยู่แล้ว...ขณะที่พูดก็หันชำเลืองมองชายหนุ่มข้างกาย ใช่ไหมคะ?”

 

ประโยคเมื่อครู่ของคิมซูมินก็เหมือนกับการจุดประเด็นที่เคยหลงลืมไปขึ้นมาใหม่ ซึ่งถ้าหากใครเคยติดตามข่าวมาก่อนก็จะรู้ดีว่าซีอีโอ INT.C คนนี้แต่งงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แม้ช่วงก่อนหน้าจะมีข่าวกับดาราสาวคนดังบ้าง แต่ความสัมพันธ์ก็เป็นเพียงแค่ข่าวลือเท่านั้น

 

แต่ก็ยังไม่มีใครทราบว่าจริง ๆ แล้วภรรยาของปาร์คชานยอลคือใคร หลายคนจึงเกิดความสงสัยกลับไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของชายหนุ่ม แต่ดูเหมือนว่าทางนั้นจะเตรียมการมาเป็นอย่างดี จึงไม่มีข่าวใดหลุดรั่วออกมาเลย

 

ตอนนี้จึงถือเป็นโอกาสดีที่ได้ถามประเด็นนี้อีกครั้ง

 

งานสำคัญแบบนี้ไม่ทราบว่าภรรยาได้มาร่วมงานด้วยรึเปล่าคะ?”

 

ขณะที่ถามก็ลุ้นไปว่าคำตอบจะเป็นในเชิงไหน แน่นอนว่าถ้าหากท่านประธานไม่ตอบคำถามก็คงไม่มีใครเซ้าซี้ถามต่อ แต่ในเมื่อตอนนี้มีโอกาสทั้งที จึงต้องลองเสี่ยงกันสักตั้ง

 

ชานยอลนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่มุมปากจะปรากฏรอยยิ้มเล็ก ๆ

 

มาครับ

 

แค่สองคำก็สร้างความแตกตื่นให้กับคนที่ได้ยิน ไม่คิดว่าซีอีโอหนุ่มจะยอมตอบคำถาม เท่านั้นก็ทำเอานักข่าวรีบหันซ้ายขวาเพื่อมองว่าใครจะพอเข้าเค้าบ้าง ทั้งยังมีบางส่วนหันหน้าพูดคุยกันเพื่อเตรียมถามในสิ่งที่อยากรู้ต่อไป

 

นักข่าวคนหนึ่งยกมือขึ้น “แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหนหรอคะ” 

 

ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนี้หรอกครับ

 

ยิ่งเห็นว่าคนอื่นให้ความสนใจ ชานยอลก็รู้สึกขำขันในใจแปลก ๆ ส่วนตัวแล้วก็ไม่เคยคิดว่าผู้คนจะให้ความสนใจมากมายขนาดนี้ เพราะเขาเป็นเพียงแค่นักธุรกิจเท่านั้น ไม่ใช่ดาราชื่อดัง

 

จังหวะที่นักข่าวกำลังวุ่นวายกับการเก็บข้อมูล ชายหนุ่มก็มองผ่านไปยังอีกฝั่งที่มีคนที่เขากำลังพูดถึงยืนอยู่ และดูเหมือนแบคฮยอนจะรู้ตัวว่าตอนนี้ชานยอลกำลังพูดอะไรกับสื่อตรงหน้า

 

งั้นคุณชานยอลช่วยแนะนำให้พวกเราได้รู้จักหน่อยได้รึเปล่าคะ

 

นั่นสิครับคุณชานยอล ข่าวที่ว่าคุณแต่งงานก็ออกมาตั้งนานแล้ว ตั้งใจจะเปิดตัวภรรยาตอนไหนหรอครับ

 

และอีกหลาย ๆ คำถามที่ชวนให้คนรอบข้างเริ่มอยากรู้เกี่ยวกับข้อมูลส่วนตัวของเขา ไม่บ่อยนักที่ชานยอลจะปล่อยให้นักข่าวถามไถ่อะไรที่มันนอกเรื่อง แต่วันนี้เขาไม่ได้ห้ามถามอะไรและถ้าหากว่าตอบได้ชานยอลก็ตอบให้ในทันที

 

ผมคิดว่าจะแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักตอนที่มีการสาธิตโปรแกรมครั้งหน้า แต่ดูเหมือนว่าผมจะปล่อยให้พวกคุณรอนานจนเกินไป ถ้าหากไม่มีอะไรติดขัด เร็ว ๆ นี้ก็อาจจะเปิดเผยให้ทราบครับ

 

คำตอบของชายหนุ่มก็ทำเอาคนที่ได้ฟังเริ่มตื่นเต้น หลังจากที่ติดตามและเฝ้ารอข่าวนี้มานาน ถ้าหากว่าเป็นไปได้ก็อยากให้ท่านประธานพูดเฉลยทุกคนตอนนี้ซะเลยด้วยซ้ำ

 

แสดงว่าภรรยาคุณชานยอลสวยน่าดูเลยนะคะ ถึงได้หวงมากขนาดนี้นักข่าวคนหนึ่งพูดขึ้นเป็นเชิงหยอกเย้า ซึ่งก็เรียกรอยยิ้มจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี เพราะก่อนหน้านี้มีข่าวลือต่าง ๆ นานาว่าภรรยาของคุณชานยอลนั้นสวยมากถึงไม่อยากเปิดเผยให้ใครทราบ

 

เมื่อได้ยินแบบนั้นชานยอลหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูด ตัวจริงไม่สวยหรอกครับ

 

“...”

 

เขาน่ารักมากกว่า

 

สรรพนามคำว่าเขาสร้างเสียงฮือฮาจากคนรอบข้างอีกครั้ง เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าคู่ชีวิตที่ปาร์คชานยอลแต่งงานด้วยนั้นจะเป็นผู้ชาย แต่เพราะปัจจุบันโลกได้พัฒนามาไกลแล้ว อีกทั้งยังเห็นเป็นเรื่องน่ายินดีเพราะตอนนี้ทั้งสายตาและสีหน้าของซีอีโอหนุ่มก็ดูมีความสุขอยู่ไม่น้อย

 

ดังนั้นข่าวลือที่ว่าภรรยาของปาร์คชานยอลเป็นหญิงสาวก็กลายเป็นข่าวเท็จไปโดยปริยาย ซ้ำยังสร้างความลุ้นระทึกอีกว่าใครคือผู้โชคดีที่ได้ใจชายหนุ่มคนนี้ไปครอบครอง

 

และคงไม่ใช่แค่คนรอบข้างหรือนักข่าวที่กำลังตื่นเต้น แบคฮยอนเองก็รู้สึกแบบนั้น แถมยังมากกว่าคนอื่นถึงสามเท่า ไม่รู้ว่ามีใครเห็นหรือเปล่าว่าจังหวะที่ท่านประธานพูดว่าน่ารัก อีกฝ่ายก็หันมาสบตากับเขา ส่งผลให้เจ้าก้อนเนื้อกลางอกเต้นโครมครามอย่างบ้าคลั่งเหมือนตอนที่ถูกคนรักขอแต่งงาน

 

แบคฮยอนไม่เคยคิดเลยว่าวันที่พวกเขาเปิดเผยความสัมพันธ์ให้คนอื่นได้รับรู้นั้นจะเป็นวันแบบไหน แล้ววันนั้นเขาต้องทำตัวอย่างไรให้เหมาะสม ถึงจะบอกว่าไม่ต้องทำอะไรก็ตามเถอะ แต่เขาก็อดคิดไม่ได้จริง ๆ

 

กระทั่งได้สบตากับแฟนหนุ่มอีกครั้ง คำสัญญาที่เราเคยพูดก่อนหน้านั้นก็วนกลับเข้ามาในความคิด จากที่เคยคิดหวั่นใจต่อสถานการณ์แบบนี้ แบคฮยอนก็เริ่มทำใจและคิดไว้อยู่เสมอว่า ยังไงสักวันทุกคนก็ต้องรู้

 

ใช่.. สักวันทุกคนก็ต้องรู้

 

 

 

ขอบคุณทุกคนมากนะครับที่มาร่วมงานในวันนี้ ขอบคุณพนักงาน INT.C ที่ทำให้บริษัทประสบความสำเร็จ รวมถึงขอบคุณคนอื่น ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องจังหวะที่พูดชานยอลก็มองคิมซูมินเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองสื่อมวลชนตรงหน้า ถ้าหากว่าไม่ได้ทุกคน บริษัทเราก็ดำเนินมาถึงจุดนี้ไม่ได้

 

และอีกคนที่ผมอยากจะขอบคุณก็คือ..คนที่พวกคุณอยากจะรู้จัก

 

“...”

 

เพราะถ้าไม่มีเขา ก็อาจจะไม่มีผมในตอนนี้

 

เสียงกดชัตเตอร์และแสงแฟลชเป็นระยะนั้นไม่ได้ทำให้ชานยอลรู้สึกรำคาญ เพราะตอนนี้เขากำลังตัดสินใจว่าควรพูดต่อหน้าสื่ออย่างไรเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวที่หลายคนสงสัย

 

ช่วงก่อนหน้านี้มีหลายเหตุผลที่ทำให้ผมไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของคนรักได้ เพราะผมอยากให้ชีวิตการแต่งงานของเราเป็นเรื่องส่วนตัว และก็อยากให้เขาได้ใช้ชีวิตได้อย่างปกติ โดยไม่ต้องพะวงเรื่องสถานะ

 

เราต่างก็คิดว่ามันไม่จำเป็นต้องบอกใคร จนวันหนึ่งสิ่งที่คิดไว้มันส่งผลกระทบที่ทำให้เราต้องกลับมาทบทวนกันอีกครั้ง ว่าที่กำลังทำอยู่มันถูกต้องหรือไม่ ตอนนั้นผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากบอกให้คนอื่นรู้ว่าเขาคือคนของผม แต่สิ่งที่ผมทำลงไปมันผิดกับคำสัญญาที่เคยให้ไป

 

เราให้สัญญากันว่าจะเปิดเผยเรื่องนี้เมื่อถึงเวลาที่ตกลงกันไว้ แต่กว่าจะถึงเวลานั้นผมไม่รู้ว่าเราจะเจอกับเรื่องอะไรบ้าง และก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นกับเราอีกครั้ง ผมจึงคิดว่าบางทีมันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปิดบังกันอีกต่อไปเสียงทุ้มก็หยุดไปครู่หนึ่ง

 

ซึ่งผมก็อยากให้ทุกอย่างเปิดเผยในวันดี ๆ อย่างเช่นวันนี้เหมือนกัน

 

ในขณะที่ใครหลายคนกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่ปาร์คชานยอลพูด เจ้าตัวก็เดินตรงเข้ามายังกลุ่มนักข่าวก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า ขอทางหน่อยครับ ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีใครรู้ว่าอีกฝ่ายคิดจะทำอะไร แต่ก็ยอมเปิดทางให้ชายหนุ่มตัวสูงเดินออกไปท่ามกลางความงุนงง

 

จนกระทั่งไปหยุดอยู่ตรงหน้าใครบางคน เสียงพูดรอบข้างก็เริ่มดังขึ้นทันที

 

แบคฮยอนทำอะไรไม่ถูกเมื่อคนรักมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ทั้งที่เมื่อครู่อีกฝ่ายยังอยู่กลางวงล้อมและกำลังพูดเกี่ยวกับเรื่องราวของเราทั้งคู่ ซึ่งได้ยินชัดทุกถ้อยคำ แต่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมขอบตาถึงเริ่มร้อนผ่าว อีกทั้งหัวใจก็ยังเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก

 

ดวงตากลมโตจ้องมองลึกเข้ามาคล้ายกับจะสื่อว่า ไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นความลับอีกต่อไป และนั่นก็อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้แบคฮยอนรู้สึกหวั่นใจกับเรื่องราวต่อจากนี้ 

 


ขอโทษที่ต้องผิดสัญญา

“...”

แต่ผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว

 

 

ไม่มีใครได้ยินสิ่งที่ชานยอลพูด และชายหนุ่มก็ยื่นมือให้คนตรงหน้า

 

พี่ขอมือหนูได้ไหม

 

แบคฮยอนนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ทั้งยังอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน หัวใจกระตุกวูบอย่างประหลาดจนเมื่อความรู้สึกทุกอย่างมันตีตื้นขึ้นมาอยู่กลางอก

 

นัยน์ตาเรียวหลุบมองฝ่ามือคนตรงหน้า และเขาก็เห็นว่ามือคู่นั้นยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ความกลัวก่อตัวขึ้นทำให้แบคฮยอนชั่งใจคิด แต่ในเมื่อบทเรียนครั้งก่อนสอนเราไว้ หากปิดบังต่อไปก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

 

ดังนั้นคำสัญญาที่ตกลงกันว่าจะเปิดตัวเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม คงกลายเป็นโมฆะเมื่อสิ่งที่เขาทำอยู่ในตอนนี้คือการส่งมือให้กับคนตรงหน้า

 

และจังหวะที่ฝ่ามือของเราแนบแน่น ความกังวลใจที่มีอยู่ก็ค่อย ๆ จางหายไป..

 

เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อเห็นว่าปาร์คชานยอลกำลังประสานมือกับเด็กหนุ่มตัวเล็ก ก่อนผู้คนรอบข้างจะเริ่มเข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้า คนที่ทราบเรื่องดีอยู่แล้วก็ต่างยิ้มอย่างปลาบปลื้มเมื่อความจริงปรากฏ ส่วนคนที่เพิ่งเข้าใจก็ส่งมอบรอยยิ้มให้เพื่อร่วมแสดงยินดี แม้แต่คิมซูมิน หรือคนอื่น ๆ เองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

 

บรรดาสื่อมวลชนวิ่งกรูเข้ามาใกล้พร้อมกับยกกล้องขึ้นบันทึกภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเอาไว้ ทั้งยังเริ่มออกปากถามอย่างวุ่นวายว่าหนุ่มน้อยหน้าหวานคนนี้เป็นใคร มีความสัมพันธ์อย่างไรกับท่านประธาน

 

หากแต่ชานยอลไม่ได้ตอบออกไปในทันที เขาหันมองใบหน้าคนรักที่กำลังจ้องตนด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความสับสนและความกังวลใจเกิดขึ้นภายในดวงตาเล็ก จนฝ่ามือหนาต้องคอยบีบกระชับให้คนรักเกิดความมั่นใจ

 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ

 

 

กับคำถามเมื่อครู่ที่ถามว่าผมจะเปิดตัวภรรยาตอนไหนชานยอลเว้นจังหวะไว้ครู่หนึ่งก่อนจะหันมองไปยังสื่อตรงหน้า ตอนนี้ผมให้คำตอบกับทุกคนได้แล้วครับ

 

 

 

 


นี่แหละครับภรรยาของผม

 

บยอนแบคฮยอน

 

 

 

 












END







++++++++++++++++++++++++



ฉันมายินดีให้กับรักที่สดใส ยินดีที่เธอได้พบเจอ

จบแล้ว.. จบแล๊ววววววววววววววววววค่ะ
5555555555555555555555555 //ปาดน้ำตา
หลังจากที่ฟันฟ่ากันมานาน(จิกเล็บลุ้นจน) ในที่สุดก็มีวันนี้
ขอบอกว่าเป็นตอนที่เขียนยากมาก..คนพรูพถึงกับพูดว่า มึงเขียนเหี้ยไรเนี่ย
เออ เขียนเหี้ยอะไรวะ 555555555555 (แก้กันยาวๆสี่วันติด)

เราไม่รู้ว่าทุกคนคาดหวังกับตอนจบไว้แบบไหน
แต่เราพยายามเขียนคลายปมทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้
มันอาจจะไม่ประทับใจมากเท่าไหร่ และเราก็หวังไว้ว่าทุกคนจะไม่ถือสา ;-;
หลายคนอาจจะสงสัยว่าคิมซูมินมาทำไม ทั้งที่น่าจะจบกันไปนานแล้ว
แต่มันยังคากับความรู้สึกเราอยู่จึงต้องให้เธอออกมาโลดแล่นนิดหน่อย 55555
(อันที่จริงยังขาดพี่แบคฮวีนะเนี่ย แต่บทบาทของแบคฮวีได้จบไปในตอนนั้นแล้ว)


ขอบคุณนะคะที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้
เราได้อ่านทุกคอมเม้นท์และทุกทวิตแล้วรู้สึกดีใจมากๆที่ให้การตอบรับเป็นอย่างดี
ยิ่งได้เห็นคอมเม้นท์ออกแนวรุนแรงนิดนึงเราก็รู้สึกคอมพลีทมากที่ทำให้คนอ่านได้เข้าถึงอารมณ์ (หัวเราะ)
จริงๆแล้วความเห็นของทุกคนก็คือกำลังใจชั้นยอดของเราเลย


ขอบคุณจริงๆค่ะ ขอบคุณที่ทำให้ INTERNSHIP มาถึงตรงนี้
ขอบคุณที่ทำให้ INT.C เติบโตได้ (อ่านว่า อินท์ซี นะคะ)
ขอบคุณที่คอยสนับสนุนท่านประธานปาร์คชานยอลและเด็กฝึกงานบยอนแบคฮยอน
และขอบคุณอีกหลาย ๆ ตัวละครที่เรานำมาย่ำยีโดยเฉพาะโอเซฮุน 55555555
ขอโทษเมนเยริทุกคนด้วยนะคะที่เราทำรุนแรงกับน้อง ความจริงแล้วเราชอบเขานะ ;-;

ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อแล้วนอกจากคำว่าขอบคุณมากๆๆๆๆๆ
ไว้เจอกันใหม่นะคะ ขอเราสอบไฟนอล ทำโปรเจกต์ เข้าค่ายอาสาก่อนนะ
แล้วเดี๋ยวจะกลับมา 555555555555555555555555555555555


และที่สำคัญญญญ ใครอยากจับจองจิ้มเลยนะคะ
ปิดโอน - 25 กันยายน


หรือไปแวะเจอกันได้ที่งานตลาดฟิค บูธ D1 ค่ะ 
ร่วมกับผิอ้อน(น้องอ้อน)และBEAGLE614(ป่าน)
มีทั้งฟิคและสติ๊กเกอร์ไปโดนกันได้เลอออออออ










ขอบคุณมากค่ะ <3

#ฟิคคลังฝัน



 
TF:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6464 Nokyoong Exoplanet (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 02:21
    จบได้ดีเลยค่ะไรท์ แบบคนที่เคยมีปัญหากันก็ดีกันขอโทษกันอย่างซูมิน-พชย หรือไม่ก็ เยริ-แบคฮยอน ชอบมาก ๆ เลยค่ะ ทับจัย
    #6,464
    0
  2. #6448 FONPGT (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 03:41
    ชอบแนวนี้มากๆ ยกให้เป็นเดอะเบสฟิคในดวงใจอีกเรื่องเลยค่ะ ไรท์เขียนดีมาก การบรรยายเรื่องราวแต่ละฉากและถ่ายทอดความคิดออกมาได้ยอดเยี่ยมมากๆ ใช้ภาษาได้ลื่นไหลมากเลยค่ะ ฟิคมีหลายอารมณ์ มีให้ลุ้นตลอด ฉากน่ารักก็เขินตัวบิดเลย เป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนงานดีๆแบบนี้ออกมาเยอะๆนะคะ
    #6,448
    0
  3. #6417 n.05nari (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 07:58
    น่ารักเท่าโลก
    #6,417
    0
  4. #6391 KornyGra (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:14
    ประทับใจมากๆค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆแบบนี้นะคะ
    #6,391
    0
  5. #6373 heykiki (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:49
    ดีมาก ๆ กลับมาอ่านก็ยังชอบ ครั้งหน้าก็กลับมาอ่านอีก
    #6,373
    0
  6. #6307 Kily (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 05:13
    อ่านวนหลายรอบละค่ะ ยังจำเรื่องนี้ได้ตลอดจริงๆ
    #6,307
    0
  7. #6295 Darkmate (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:32
    กรี๊ดดดดดกฮือออกรี๊ดรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ น่ารักมากๆๆๆๆๆๆชอบมากๆๆๆๆๆเลยค่ะอบอุ่นมาก ชอบอะไรหลายๆอย่างในเรื่องนี้มาก ฮือแพ้ ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆเลยนะคะ
    #6,295
    0
  8. #6278 yeolcon (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:01
    ยังเปนเรื่องที่ชอบมากกๆจนถึงตอนนี้อ่านรอบที่สามได้แล้ว
    #6,278
    0
  9. #6276 Hydrangea_CB (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 02:46
    อยากให้มีสเปสั้นๆของ ไคฮุนจัง คิกคักคิกคัก
    #6,276
    0
  10. #6173 lelimy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 10:24
    เราพึ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมาก มีหลายอารมณ์จนปรับไม่ทัน เซฮุนตลกมาก555555555 พออ่านเเล้วก้ได้เข้าใจความคิดในหลายๆมุมของคน ไรท์เก่งมากๆค่ะที่ถ่ายทอดความคิดได้ลึกซึ้งเเละเข้าใจมากๆ ขอบคุณนะค้าาาาาา
    #6,173
    0
  11. #6172 lelimy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 10:23
    น่าร้ากกกกกกก
    #6,172
    0
  12. #6151 ing-aoey2127 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 23:52
    ชอบเรื่องนี้มากมีทุกอารมณ์นี่ก็ตลกเซฮุนไม่หยุด สนุกมากๆเลย
    #6,151
    0
  13. #6041 pxxmch (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 21:04
    น่ารักมากดีมากก แบคฮยอนโตไปอีกขั้นแล้วนะTT ดีจังที่มีพี่ชานยอลอยู่ด้วย
    #6,041
    0
  14. #5991 anna96422 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 22:53
    เป็นที่favorite อีกเรื่องคือชอบมาก ชอบแบบมากอะ ปกติไม่อ่านsf นะเพราะชอบอ่านเรื่องยาวๆ แต่พอได้มาอ่านเรื่องนี้คือชอบ ติดมาก พ็อตเรื่องสนุกมากชอบแนวนี้ ถามตัวเองว่าไปอยู่ที่ไหนมาเพิ่งจะเจอแนวที่ตัวเองชอบ ภาษาดี ไรท์เก่งมากบรรยายตัวละครได้ดี เข้าถึงและอินไปด้วย ชอบบบบบ อยากได้เล่มฮื่อ อยากจะบอกว่า อยากให้ไรท์แต่งเป็นเรื่องยาวไปเลย รักกกกกก( เห้ยทำไมพิมพ์ยาวขนาดเน้555)
    #5,991
    0
  15. #5957 suhoran (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 16:59
    ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5,957
    0
  16. #5532 lomarday (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 03:02
    ชอบมาก อ่านกี่รอบก็ยังประทับใจ ฮืออออ
    #5,532
    0
  17. #5326 cuttt (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 02:08
    คือดีมากกกกกกก
    #5,326
    0
  18. #5311 aonsirimong (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 23:25
    วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #5,311
    0
  19. #5221 CHANBAEK คึคึ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 10:31
    มันดีมากเลยอ่าาา สอนอะไรเยอะเลย ขอบคุณนะคะ
    #5,221
    0
  20. #5118 Sunshineshy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 03:54
    ฮรือ น่ารักอะไรขนาดเนนนนนน้
    #5,118
    0
  21. #5112 sweetpss (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 09:43
    น่ารักกกกกกอยากได้ท่านประธานเรยคร่ะ แฮปปี้แย้ววว
    #5,112
    0
  22. #5036 phirayajungkook (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 22:05
    เขินโว้ยยยย
    #5,036
    0
  23. #5026 kimchang (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 20:00
    ชอบมากๆๆ ภาษาดีมากค่ะ ปกติจะไม่อ่านพวกsf แต่พอมาอ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกดีใจมากที่กดเข้ามา อยากให้ไรท์แต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #5,026
    0
  24. #5013 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 15:42
    ขอเเนวนี้อีกกกกกก
    #5,013
    0
  25. #4941 Byunbenz (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 10:26
    อยากให้ทีคู่ไคฮุนต่อ5555
    #4,941
    0