[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 39 : INTERNSHIP - chanbaek #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    15 ก.ค. 59














INTERNSHIP


รูปยาวมาก ๆ แต่หล่ออ่ะ ยอม (กรี๊ก ๆ)





 










 

“เฮ้อ เหนื่อยชะมัด”


เสียของบยอนแบคฮยอนบ่นกระปอดกระแปดหลังจากที่เพิ่งออกมาจากห้องประชุม ตอนนี้แผนกประชาสัมพันธ์กำลังคร่ำเครียดกับการคัดหาแอมบาสเดอร์คนใหม่ หลังจากที่คนเก่ามีท่าที่ว่าจะไปเซ็นสัญญากับบริษัทอื่น ถึงจะยังไม่มั่นใจอะไรมากแต่มันก็เป็นข่าวใหญ่พอสมควรที่จู่ ๆ ท่านประธานก็เรียกประชุมเพื่อหารือเรื่องนี้


ข่าวนี้ดังเปรี้ยงมาได้สองสามวันแล้ว แบคฮยอนเองก็รู้สาเหตุดีว่าเพราะอะไร แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้เรื่องราวอะไรทั้งนั้นก่อนจะตั้งใจทำงานของตนต่อ ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามชั่วโมงที่แผนกของเขายังหารือกันไม่เลิก และที่แย่ไปกว่านั้นคือทุกฝ่ายจะต้องเข้าประชุมใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นภายในบ่ายสองของวันนี้


เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับความเครียดสะสม ช่วงหลายวันที่ผ่านมาแบคฮยอนมีเรื่องบางอย่างกำลังก่อกวนในจิตใจ แต่จะว่าเป็นเรื่องของตัวเองคนเดียวก็ไม่ได้ เพราะเรื่องนี้มันดันเกี่ยวข้องกับสามีเขาเหมือนกัน


ปาร์คชานยอลทำงานหนักมากขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว พอกลับไปถึงห้องต่างฝ่ายต่างก็ทำธุระส่วนตัวของตัวเองไปโดยไม่มีการพูดคุยอะไรกัน จะมีก็แค่ก่อนนอนที่ได้เอ่ยปากบอกฝันดีและหอมแก้มกันสักครั้งก่อนจะแยกย้ายกันนอน เขากับชานยอลไม่ชอบนอนกอดกันเท่าไหร่เพราะต่างคนต่างขี้ร้อน แต่ตื่นเช้าทีไรก็อยู่ในอ้อมกอดของกันและกันทุกครั้ง


มันออกจะดูจำเจไปนิดสำหรับชีวิตคู่ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา แต่แบคฮยอนคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ เขาไม่ใช่คนที่ต้องเรียกหาความรักตลอดเวลา ชานยอลก็ไม่ใช่คนว่างมากขนาดนั้น เพราะเราต่างต้องให้ความสำคัญในเรื่องที่สมควรมากกว่า นอกนั้นก็ขึ้นอยู่กับความเข้าใจล้วน ๆ


เรายังทำทุกอย่างแบบที่คนรักเขาทำกันในสถานที่ที่มีแค่เราสองคน ชานยอลไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเรื่องส่วนตัว และแบคฮยอนเองก็ยังไม่พร้อมที่จะเปิดเผยสถานะให้คนอื่นรู้ แน่นอนว่าพวกเขาต่างเข้าใจกันและกันดี ดังนั้นจึงไม่มีใครคิดน้อยใจถ้าหากมีใครถามว่าเราเป็นอะไรกัน


เว้นแต่ว่ามันจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน—

 



“ทุกคน! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”


เสียงหนึ่งวิ่งกระวีกระวาดเข้ามาในห้องประชุม ทำเอาคนด้านในหันมองตามเป็นสายตาเดียวก่อนจะพบกับหญิงสาวคุ้นหน้ากำลังยืนหอบอยู่หน้าประตู


“อะไรของแกยัยนี่ มีเรื่องอะไรทำไมต้องพรวดพราดเข้ามาแบบนี้” ออกจะดูเป็นการเสียมารยาท และเพราะว่ายองซันกำลังกระจายงานให้ลูกน้อง จู่ ๆ มูนบยอลก็วิ่งพรวดเข้ามา ซ้ำยังทำเสียงดังเอะอะโวยวายอย่างกับเจอเมียประธานปาร์คชานยอลอย่างนั้นแหละ—

 

เมีย— เมีย แฮ่ก”


“อะไรของแก”


“เมียประธาน”


“...”


“เมียประธานมาที่นี่!”


!!!!

 

 

 



ภาพตรงหน้าคือพนักงานกลุ่มหนึ่งกำลังชะเง้อหน้ามองอะไรบางอย่าง รวมทั้งเสียงซุบซิบที่ดังขึ้นเป็นระยะ ๆ หลังจากที่รุ่นพี่มูนบยอลวิ่งแจ้นเข้าไปในห้องประชุมแล้วตะโกนบอกซ้ำ ๆ ว่า เมียประธานมา เท่านั้นก็ทำเอาวงประชุมแตกกระจาย ทุกคนวิ่งหน้าตั้งไปยังพิกัดปลายทาง รวมถึงโอเซฮุนที่ตอนนี้กำลังกวักมือเรียกเด็กรุ่นน้องให้รีบตามไป


“เร็ว ๆ สิแบคฮยอน เดี๋ยวก็ไม่ทันได้เห็นหรอก” ดูเหมือนว่าพี่เลี้ยงโอเองก็เป็นไปกับคนอื่น ๆ ด้วย แถมเจ้าตัวยังดูตื่นเต้นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และจังหวะเดียวกันหัวคิ้วเรียวของรุ่นน้องก็มุ่นเข้าหากันแน่น หัวสมองก็พยายามครุ่นคิดว่ามันเกิดเรื่องอะไร


เมียประธาน? เมียประธานเนี่ยนะ?


นั่นมันเขาไม่ใช่รึไง!?



ด-เดี๋ยวดิพี่ ประธานที่ว่านี่ใครหรอ?”


“ทำอย่างกับว่าที่นี่มีประธานหลายคน” ก็จริงอย่างที่โอเซฮุนว่า INT.C มีแค่ประธานคนเดียวจริง ๆ นั่นแหละ


“ล-แล้วที่มาว่าเมียประธานมานี่ใครอ่ะพี่” แบคฮยอนถามออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ในใจก็ขบคิดต่าง ๆ นานาว่าเมียประธานที่กำลังพูดถึงกันอยู่นั้นเป็นใคร ถึงสมองจะกำลังพยายามนึกชื่อประธานคนอื่น ๆ ที่ร่วมบริหารด้วย และแน่นอนว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้เพราะส่วนใหญ่เขาก็แต่งงานมีลูกมีเมียไปหมดแล้ว คนที่จะเป็นประเด็นร้อนฉ่าอยู่ตอนนี้ก็คงไม่พ้นปาร์คชานยอลแน่ ๆ


“ถ้ารู้แล้วจะรีบบอกให้นายตามมารึไง”


“...”


“ชักช้าจริง ๆ เลยไอ้เด็กนี่!”


เซฮุนเดินย้อนกลับมาลากแบคฮยอนให้ตามตนไป โดยที่อีกฝ่ายก็ไม่ทันได้สังเกตว่าเด็กรุ่นน้องกำลังทำสีหน้าตกใจมากแค่ไหน พี่เลี้ยงตัวสูงลากเด็กในสังกัดไปยังบริเวณที่มีพนักงานคนอื่น ๆ ยืนอออยู่ด้วยความทุลักทุเล เซฮุนเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแบคฮยอนจะต้องขัดขืนแถมทำหน้าซีดเผือด


ทำอย่างกับเห็นผียังไงยังงั้นเลย..



 




 

 

“พี่ทำแบบนี้ได้ไงห้ะปาร์คชานยอล! พี่จะต้องเป็นข่าวกับยัยผู้หญิงคนนั้นอีกกี่ครั้งห้ะ! เมื่อไหร่มันจะจบ ๆ ไปซะที!”


เสียงหนึ่งโพล่งขึ้นมาท่ามกลางเสียงซุบซิบของพนักงานคนอื่น ๆ ทว่าแบคฮยอนที่ยังไม่ทันได้เห็นว่าใครอยู่ตรงหน้าก็ต้องเสียวสันหลังวาบทันทีเมื่อได้ยินเสียง


“ถ้าจะคุยก็เข้าไปข้างใน อย่ามาทำเสียงดังตรงนี้” 


และประโยคที่ตอบกลับก็เป็นเสียงท่านประธาน ชานยอลยังควบคุมอารมณ์และสถานการณ์ได้ดี ต่างจากอีกฝ่ายที่พรวดพราดเข้ามาในบริษัทแล้วโวยวายใส่เขาลูกเดียว


“ทำไม! ฉันจะเสียงดังตรงไหนมันก็เรื่องของฉัน และพี่ก็ต้องตอบคำถามฉันมาเดี๋ยวนี้ว่ากับยัยซูมินอะไรนั่นไปถึงขั้นไหนกันแล้ว! เห็นรึเปล่าว่าพาดหัวข่าวที่ออกมาวันนี้มาแย่แค่ไหน!?” 


ผู้หญิงคนนั้นยังไม่เลิกตะเบ็งเสียง แน่นอนว่าเสียงของเธอทำให้ใครหลายคนในบริษัทต่างให้ความสนใจ รวมถึงเสียงของพนักงานที่พูดคุยกันมันทำให้ก้อนเนื้อในอกของแบคฮยอนกระตุกไม่เป็นจังหวะ


 

“ให้ตายสิ นั่นเมียประธานหรอ?”

“เห็นเขาว่าแบบนั้นนะ จะว่าไปก็สวยชะมัดเลย”

“ก็จะไม่ให้สวยได้ไง นั่นหน่ะดีไซเนอร์ระดับประเทศเลยนะ”

“อ๋า! ฉันจำได้แล้ว ชื่ออะไรนะ ..ฮวี ๆ”

 


แบคฮยอนก็เริ่มสัมผัสถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง แถมหูทั้งสองข้างก็ดันไปได้ยินกลุ่มพนักงานตรงหน้าคุยกัน หัวข้อก็คงไม่พ้นเสียงแหลมเล็กของผู้หญิงคนเมื่อครู่ แน่นอนว่าเด็กฝึกงานก็เกิดอาการตัวแข็งทื่อเป็นหิน เหมือนมีดินจุกอยู่กลางอก มันกระอักกระอ่วนรวมทั้งอาการตื่นเต้นที่กำลังเขย่าก้อนเนื้อให้สั่นสะท้าน


ขออย่าให้เป็นอย่างที่เขาคิดเลย—





 

แบคฮวี หยุดทำตัววุ่นวายแล้วเข้าไปคุยกันในห้อง” 


ปาร์คชานยอลพูดข่มพลางออกแรงดึงหญิงสาวตรงหน้าให้ตามตนเข้าไปข้างใน ทว่าอีกฝ่ายกลับสะบัดมือออกทันที


ฉันจะคุยตรงนี้! เอาให้คนในบริษัทรู้กันไปเลยว่าประธานของที่นี่มันเจ้าชู้! เมียก็มีแล้วทั้งคนทำไมยังจะต้องหาเศษหาเลยกับยัยนั่น อยากดังมากรึไง ถ้าพี่อยากดังมากฉันก็จะประกาศให้ทุกคนได้รู้กันไปเลยว่าจริง ๆ แล้วพี่เป็นยังไงกันแน่!”


ถ้าหากว่าเสียงของคิมซูมินในวันนั้นมันบาดหู เสียงของแบคฮวีในวันนี้ก็คงเป็นขั้นกว่าของทุกอย่าง ชานยอลไม่รู้ว่าอีกฝ่ายไปอ่านข่าวหรือไปเจออะไรมา แต่การที่ถูกผู้หญิงคนนี้มาโวยวายถึงที่มันก็คงเป็นเรื่องหนักหนาสาหัส


และก็เป็นการย้ำว่าเธอคนนี้ไม่ค่อยลงรอยกับ น้องเขย เลยซักนิด

 




แบคฮวี?


ฉิบหาย.. ฉิบหายแล้ว! นั่นมันพี่สาวของเขาไม่ใช่รึไง!?


ทันทีที่ชะโงกหน้าแล้วเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร หัวใจของแบคฮยอนก็หล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง หากมองดี ๆ ก็จะเห็นดวงตาเรียวที่มีพิมพ์แบบเดียวกับเขา แต่เพราะถูกอายไลน์เนอร์สีดำกลบมิด ทำให้กลายเป็นสาวสวยเจ้าอารมณ์ที่พร้อมจะเหวี่ยงคนตรงหน้าได้ทุกเมื่อ


แบคฮยอนรีบหลบฟุบหายเข้าไปในที่กั้นแผนกข้าง ๆ มือขาวยกกุมอกที่กำลังสั่นเป็นเจ้าเข้า พร้อมกับเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นทั่วใบหน้า


ทำไมพี่แบคฮวีถึงมาอยู่ที่นี่ได้!?


ความสงสัยมากมายกระโดดเข้ามาในความคิด แล้วสาเหตุที่เขาต้องนั่งหลบอยู่อย่างนี้ก็เพราะว่าพี่สาวคนเดียวไม่รู้ว่าน้องชายทำงานอยู่ที่นี่ ขืนอีกฝ่ายเห็นเขาในบริษัทตอนนี้ ก็มีแต่พังกับพัง ดูท่าแล้วการเข้ามาที่บริษัทแห่งนี้มันออกจะผิดวิสัยของบยอนแบคฮวี เพราะเจ้าตัวก็ประกาศว่าจะไม่ลงรอยกับน้องเขยคนนี้ ไม่ว่าจะกรณีใดก็ตามแต่


จริง ๆ ก็มันแค่เรื่องผิดใจสมัยก่อนของคนทั้งสอง และแบคฮยอนเองรู้ดีว่าเพราะอะไร พี่แบคฮวีก็พูดเองว่าไม่อยากจะยุ่งกับแฟนของเขา ต้องยอมรับว่าเจ้าตัวเคารพการตัดสินใจของน้องชายพอสมควร ในเมื่อแบคฮยอนอยากจะอยู่กับปาร์คชานยอลมาก คนเป็นพี่ก็ไม่เคยนึกขัด แต่ถ้าหากว่าอีกฝ่ายเปิดช่องโหว่เมื่อไหร่ แบคฮวีก็จะหาทางเข้ามาเล่นงานทันที


อย่าให้พี่ต้องเรียกรปภ.” เสียงทุ้มต่ำว่าพลางกดสายตาใส่หญิงสาวตรงหน้า ชานยอลไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเกิดนึกอะไรถึงบุกเข้ามาบริษัทแล้วทำเสียงดังโวยวาย อีกอย่างมันคงจะไม่ดีถ้าหากว่ายังมีลูกน้องอีกหลายชีวิตยืนมองพวกเขาอยู่


เหอะ! พี่จะโยนฉันออกนอกบริษัท? เอาสิ เอาเลย ถ้าพี่ทำแบบนั้นจริง ๆ ก็อย่าหวังว่าจะได้เห็นหน้าเมียตัวเองอีก!” บยอนแบคฮวีคนนี้ไม่ได้ขู่ แต่เธอกำลังจะทำมันจริง ๆ


มีอย่างที่ไหนถึงมีข่าวกับยัยดาราสาวนั่นเป็นว่าเล่น ถึงอาทิตย์ก่อนจะมีข่าวว่าอีกฝ่ายจะเลิกสัญญาจ้างกับบริษัท แต่วันนี้ดันมีหัวข่าวที่เพิ่งพาดสด ๆ ร้อน ๆ พร้อมกับรูปภาพที่ปาร์คชานยอลกำลังเดินโอบหลังดาราสาวให้ออกไปจากงานแถลงเปิดตัวสินค้าใหม่ ดูยังไงมันก็เกินคำว่าเจ้านายกับลูกน้องชัด ๆ แถมยัยนั่นยังพูดกำกวมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเจ้าหล่อนกับท่านประธาน ซ้ำยังใส่สีตีไข่พูดจาต่าง ๆ นานาว่า INT.C ยังไม่พิจารณาเรื่องต่อสัญญา ได้แต่พูดว่าหวังให้คนทางนี้เห็นใจบ้าง


เอาเข้าไป เอากับยัยนั่นซี่! แม่นั่นกล้าดียังไงถึงเอ่ยปากบอกเล่าให้นักข่าวนึกสงสารตน เหอะ! แล้วไอ้ตัวต้นเหตุดันลอยหน้าลอยตาเดินเข้าบริษัทไม่รู้เรื่องอะไร และที่เธอมาที่นี่ในวันนี้ก็แค่อยากจะเตือนสติอีกฝ่ายก็เท่านั้น!


เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว นี่มันเวลางาน ถ้าจะคุยก็เข้าไปในห้อง แต่ถ้าไม่ก็กลับบ้านไปซะใจจริงชานยอลก็อยากจะเด็ดขาดให้มากกว่านี้ แต่เพราะมันเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินชนิดที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะรับมือยังไง อย่างน้อยจะปล่อยให้คนตรงหน้าพล่ามได้ตามใจชอบก็น่าจะเป็นสถานที่ส่วนตัวมากกว่านี้ ไม่ใช่กลางบริษัท


ทำไมหรอ เหตุผลที่จะตอบฉันมันต้องฟังกันแค่สองคนรึไง  ถ้าพี่บริสุทธิ์ใจจริง ๆ ก็คุยกันให้รู้เรื่องตรงนี้เนี่ยแหละดูแล้วพี่สาวของภรรยาไม่มีท่าทีจะอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย ทำเอาท่านประธานถึงกับพรูลมหายใจอย่างหนักอก พี่ควรจะตอบฉันมาว่าจะจัดการกับยัยนั่นยังไง พี่ไม่คิดถึงใจเมียตัวเองบ้างหรอว่าถ้ารู้เรื่องนี้แล้วจะรู้สึก—!! เฮ้! พี่ชานยอล! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!”


ท้ายสุดแล้วชานยอลก็ไม่ปล่อยให้ผู้หญิงตรงหน้าพูดพล่ามไปมากกว่านี้ เขาจัดการคว้าข้อมือของพี่สะใภ้อายุน้อยกว่าแล้วลากไปยังลิฟต์ท่ามกลางสายตาของลูกน้องหลายชีวิต อย่างน้อยก็ไม่อยากให้คนในบริษัทต้องมาเห็นเหตุการณ์ของคนในครอบครัว


และถ้าแบคฮยอนยืนอยู่ตรงนั้น มันคงไม่ดีเท่าไหร่นักถ้าแบคฮวีหันไปเจอเข้า


ความลับที่เก็บเอาไว้ก็คงไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแน่ ๆ

 

 

 



 

ท่านประธานกับหญิงสาวคนนั้นเดินออกไปแล้ว แถมยังทิ้งประเด็นใหญ่ให้พนักงานยืนถกเถียงกันอยู่ครู่หนึ่ง แน่นอนว่าคงไม่พ้นเรื่องของบยอนแบคฮวีพี่สาวของแบคฮยอน ป่านนี้เจ้าตัวคงถูกท่านประธานลากให้ออกห่างจากบริษัท ซึ่งเขาเองก็คิดว่ามันดีแล้ว ดีกว่าปล่อยให้พี่สาวจอมจุ้นของเขาอยู่ที่นี่

 

ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าเมียประธานจะสวยขนาดนั้น

ก็สวยนั่นแหละถูกแล้ว อีกอย่างมันก็คงดีกว่าถ้าเป็นยัยดาราจอมใส่สีอย่างคิมซูมิน

 

เสียงของพนักงานคนอื่นดังเซ็งแซ่ แบคฮยอนที่ยืนฟังอยู่ก็ถึงกับทำอะไรต่อไม่ถูก มันกลายเป็นความกังวลและความเป็นห่วงที่มีต่อคนทั้งสอง เขาไม่ได้เป็นห่วงเรื่องที่ถูกพนักงานทั้งบริษัทเข้าใจว่าสองคนนั้นคือสามีภรรยากัน เพราะตอนนี้เรื่องที่ห่วงที่สุดก็เป็นเรื่องของท่านประธานที่ไม่รู้ว่าป่านนี้จะถูกพี่สาวแผลงฤทธิ์อะไรใส่ ถึงจะรู้ว่าปาร์คชานยอลเป็นผู้ชายใจเย็นแค่ไหน แต่ถ้าทนไม่ไหวขึ้นมาละก็


มีหวังชีวิตคู่ของเขาคงได้จบสิ้นวันนี้แน่ ๆ


เด็กฝึกงานเริ่มนั่งไม่ติดกับที่ ในอกมันร้อนรนเหมือนมีคนก่อกองไฟ เขาเดินวนอยู่ในแผนกพลางกำโทรศัพท์ตัวเองไว้แน่น และก็เป็นโชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลาพักแล้ว รุ่นพี่คนอื่นออกไปหาอะไรทานกันก่อนจะกลับเข้ามาประชุมต่อ ก็มีแต่แบคฮยอนคนเดียวนั่นแหละที่ทานอะไรไม่ลง

 


Rrrrrr—

[แบคฮวีนูน่า]

 

ใบหน้าสวยและชื่อที่บันทึกไว้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แบคฮยอนมองเบอร์ตรงหน้าด้วยความประหม่า เขากลืนน้ำลายก้อนหนืดลงคออย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วกดรับสายในเวลาต่อมา


-ครับนูน่าเด็กฝึกงานปั้นเสียงใสเอ่ยทักปลายสาย


(แบคฮยอน! อยู่ไหน)


“..ทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะแบคฮยอนเอ็ดเบา ๆ กับท่าทีฉุนเฉียวของอีกฝ่าย เอ่อ.. ผม ผมอยู่ร้านหนังสือน่ะ


(ร้านหนังสือที่ไหน บอกฉันเดี๋ยวนี้!) น้ำเสียงของแบคฮวีทำเอาคนฟังถึงกับกลอกตาเลิกลั่กพยายามสรรหาคำตอบให้พี่สาว จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนน้ำท่วมปากพูดอะไรไม่ออกซักคำ กลัวปลายสายจับได้ว่าเขากำลังโกหก


ร้าน.. ร้านแถวมหาลัยอ่ะแบคฮยอนตอบทันที นูน่ามีไรเปล่าครับ


(ฉันไม่มี แต่สามีของแกมีแน่! ฉันให้เวลาแค่สิบนาที มาหาฉันที่ร้านXXก่อนที่ฉันจะอารมณ์เสียไปมากกว่านี้ ถ้าแกสายเตรียมเซ็นใบหย่ากับปาร์คชานยอลได้เลย!!)


เดี๋ยวก่อนนูน่า!—”


ไม่ทันจะได้แย้งอะไรกลับอีกฝ่ายก็ชิงตัดสายใส่ดื้อ ๆ อะไรของเขาเนี่ยแบคฮยอนบ่นอุบอิบ ทั้งยังอยากจะกระทืบเท้าทำเสียงงอแงใส่อีกฝ่ายแต่ก็ต้องตระหนักไว้ว่านี่บริษัทไม่ใช่ที่บ้าน ระหว่างนั้นนิ้วเรียวก็กำลังจะกดโทรหาท่านประธาน ก็ราวกับรู้ความคิดของกันเมื่อหน้าจอปรากฏชื่อของคนที่กำลังจะกดโทรออก


นัยน์ตาเล็กกวาดมองรอบแผนกก่อนจะเห็นว่าปลอดภัยจึงรีบยกมือป้องปากรับสายโทรศัพท์ด้วยเสียงเบา


ฮัลโหล พี่—”


(ตอนนี้แฟนแกอยู่กับฉัน ไม่ต้องไปคิดขอความช่วยเหลืออะไรทั้งนั้น และตอนนี้แกก็มีเวลาแค่แปดนาที อย่าช้าเชียวนะแบคฮยอน!)


คนตัวเล็กอ้าปากค้างกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ เสียงคุ้นหูพร้อมกับประโยคคำสั่งดังขึ้นก่อนจะตัดสายไป คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของตนให้ออกห่าง ให้ตายสิ นี่พี่แบคฮวีไปกินรังแตนที่ไหนมาทำไมถึงได้ดุขนาดนี้นะ


แต่จะมัวโอ้เอ้ไม่ได้เพราะเขาไม่อยากหย่ากับปาร์คชานยอล เพราะรู้ดีว่าพี่สาวของตัวเองเป็นยังไง ดังนั้นสิ่งควรทำในตอนนี้คือรีบพาตัวเองไปยังสถานที่นัดหมายให้เร็วที่สุด แบคฮยอนรวบของใส่กระเป๋าจนไม่ทันได้ระวังเผลอทำกระเป๋าสตางค์หล่นลงพื้น จังหวะที่กำลังก้มลงไปเก็บจู่ ๆ ก็มีมือหนึ่งยื่นเก็บกระเป๋าให้


เอ่อ..” แบคฮยอนอ้าปากค้างมองคนตรงหน้าก่อนจะเห็นว่าเป็นรุ่นพี่ในแผนกการตลาด


ระวังหน่อยสิจ๊ะแบคฮยอนเยริว่าพลางส่งยิ้มให้เด็กฝึกงานอย่างเป็นมิตร แบคฮยอนหลุบตามองกระเป๋าสตางค์ของตนในมืออีกฝ่ายแล้วก็ต้องนิ่งงันเมื่อมันถูกเปิดอ้าเล็กน้อย


ขอบคุณครับพี่คนตัวเล็กว่าพร้อมกับหยิบของตัวเองออกมาจากอีกฝ่าย เยริไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากส่งยิ้มให้ และมันก็เป็นยิ้มเย็น ๆ ที่เขาเห็นแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก


จะรีบไปไหนหรอคะ ดูท่าทางรีบ ๆ


มีธุระข้างนอกหน่ะครับ แหะ ๆแบคฮยอนว่าพลางค้อมหัวให้รุ่นพี่สาว ขอตัวก่อนนะครับ—” ว่าแล้วก็กำลังจะเดินผ่านไปแต่เพราะประโยคต่อมาของอีกฝ่ายทำเอาขาทั้งสองข้างหยุดอยู่กับที่


วันนี้เห็นภรรยาท่านประธานรึเปล่าคะ?”


ครับ? อ่า..เห็นสิครับ เธอสวยมาก ๆ เลยเด็กฝึกงานหันมาตอบรุ่นพี่เพื่อไม่ให้เสียมารยาท ถึงในใจจะรู้ดีว่าภรรยาที่คนตรงหน้าหมายถึงพี่สาวของเขาก็เถอะ


ค่ะ เธอทั้งสวย ทั้งเก่ง แถมยังรวยอีกต่างหาก รวม ๆ แล้วพี่ก็ว่าเขาเหมาะกับท่านประธานเหมือนกันขณะที่พูดหญิงสาวก็กอดอกเชิดปลายคางขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหลุบตามองเด็กฝึกงานตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า..


“...”


น้องแบคฮยอนเห็นด้วยกับพี่ไหม


อีกฝ่ายถามเด็กฝึกงานด้วยเสียงสูง ระหว่างนั้นคิ้วของแบคฮยอนก็เลิกขึ้นมองด้วยความสงสัย เขาไม่รู้ว่ารุ่นพี่เยริต้องการจะสื่ออะไร แต่ในเมื่อเขากำลังสวมบทบาทเป็นเด็กฝึกงานที่ไม่รู้เรื่องอะไรจึงได้แต่พยักหน้าเออออตามที่อีกฝ่ายว่า


ครับ ผมเห็นด้วยสุด ๆขณะตอบก็เหลือบมองนาฬิกาข้อมือไปพลาง ๆ ให้ตายเถอะ เขาเหลือเวลาไม่ถึงห้านาที ผมขอตัวก่อนนะครับพูดจบก็โค้งลาแล้วรีบออกไปจากบริเวณนั้นทันที ปล่อยให้พนักงานสาวรุ่นพี่ยืนมองตามแผ่นหลังบางที่ผลุบหายเข้าไปในลิฟต์

 

เหมือนวันนั้น ที่เด็กนั่นหายเข้าไปในห้องของท่านประธาน ..

 

 

 






 

บยอนแบคฮยอนวิ่งกระหืดกระหอบมายังร้านที่พี่สาวนัดหมาย แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพาตัวเองเหาะมาที่นี่ภายในห้านาทีได้ แบคฮยอนกวาดสายตามองหาคนทั้งสอง ทว่ากลับมีพนักงานชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทักพร้อมกับถามว่าใช่แขกของคุณแบคฮวีหรือเปล่า แบคฮยอนก็รีบพยักหน้าตอบก่อนที่พนักงานคนนั้นจะพาเขาเดินไปยังโซนวีไอพีด้านใน


ร้านอาหารญี่ปุ่นราคาแพงหูฉี่ถูกเลือกให้เป็นสถานที่นัดพบ และมันก็สถานที่ที่เหมาะสมกับฐานะของคนทั้งสองที่มาถึงก่อนหน้า พนักงานต้อนรับด้านหน้าเลื่อนประตูไม้สไตล์ญี่ปุ่นออกเพื่อให้แขกตัวเล็กเดินเข้าไปด้านใน และตอนนั้นเองเขาก็พบว่าพี่แบคฮวีและสามีของเขากำลังนั่งประจันหน้ากัน


แกสายไปสิบนาทีหญิงสาวพูดขณะปรายตามองน้องชายแท้ ๆ ของตัวเองด้วยน้ำเสียงตำหนิเล็กน้อย


โธ่นูน่า ให้เวลาผมเดินทางหน่อยไม่ได้รึไงแบคฮยอนพูดกระเง้ากระง้อดพลางเดินเข้าไปด้านใน ชานยอลที่เห็นว่าภรรยาตัวเล็กเดินมาใกล้ตนมันก็เป็นอัตโนมัติที่เขาจะเลื่อนเก้าอี้ตัวข้างกันให้อีกฝ่ายนั่ง แต่ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะได้หย่อนก้นลง เสียงของอีกคนก็โพล่งขึ้นกลางอาการทันที


มานั่งข้างฉัน


จบประโยคนั้นก็ทำเอาทั้งห้องอาหารเข้าสู่ความเงียบ แบคฮยอนลอบมองหน้าปาร์คชานยอล อีกฝ่ายชะงักมือที่จับเก้าอี้ไว้และกำลังพรูลมหายใจเฮือกใหญ่ คนตัวเล็กส่งสายตาอย่างรู้กันให้กับแฟนหนุ่มก่อนจะเดินไปนั่งข้างพี่สาวตัวเองตามประโยคข้างต้น


ทันทีที่แบคฮยอนนั่งลงบนเก้าอี้ บรรยากาศอึมครึมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาไม่อยากจะนึกสภาพก่อนหน้านี้เลยว่าคนทั้งสองจะนั่งนิ่งจ้องกันโดยปราศจากคำพูดนานแค่ไหน และสาเหตุที่บยอนแบคฮวีอยากให้เขามาไว ๆ ก็เพราะเจ้าตัวไม่ชอบอยู่กับแฟนของน้องชายเท่าไหร่นัก


เห็นข่าวของสามีตัวเองรึยังแบคฮวีเริ่มต้นประโยคหลังจากที่เงียบได้พักใหญ่


ยัง.. ยังไม่เห็นครับเด็กฝึกงานตอบอ้อมแอ้มในจังหวะที่มีพนักงานเดินเอาอาหารอีกชุดเข้ามาเสิร์ฟตรงหน้าเขา จนกระทั่งบุคคลนอกออกไป แบคฮวีจึงเริ่มพูดอีกครั้ง


พี่ไม่รู้ว่าแกกับสามีแกคุยอะไรกันบ้าง แต่เรื่องนี้พี่ว่ามันเกินไปเธอว่าพลางช้อนตามองคนตรงข้าม ใช่ไหมคะท่านประธาน


ชานยอลเงยหน้ามองอีกฝ่าย ก่อนหน้าที่เขาจะพาแบคฮวีมายังร้านแห่งนี้แน่นอนว่าตลอดการเดินทางทั้งสองต่างโหมอารมณ์คุกรุ่นใส่ไม่เลิก โดยปกติเขาไม่ใช่คนใจเย็นเท่าไหร่ แต่เพราะหน้าที่งานการและอายุที่มันค้ำคอจึงทำได้แค่เงียบแล้วฟังหญิงสาวตรงหน้าพูดจาพร่ำเพรื่อใส่ชุดใหญ่


การประชดประชันมันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหนชานยอลเองก็ไม่แน่ใจ เพราะรู้ดีว่าแบคฮวีไม่ชอบขี้หน้าตน การเหน็บแซะจึงเกิดขึ้นทุกครั้งที่มีโอกาส


จะให้พี่พูดอีกกี่รอบว่าระหว่างพี่กับซูมินก็แค่เพื่อนร่วมงานชานยอลพูด


เหอะ ร่วมงาน? ร่วมงานกันยังไง แล้วมันจำเป็นมากไหมที่ต้องจับมือถือแขนโอบเอวซะขนาดนั้น


ซูมินเป็นลมกลางงาน เธอจะให้พี่ปล่อยให้เขาล้มลงไปกับพื้นเลยรึไง


ตอแหลล่ะสิไม่ว่า ทำตัวเปลี้ยหลอกตาผู้ชาย เป็นถึงท่านประธานทำไมไม่รู้จักทำตัวให้มันฉลาดกว่านี้บ้าง


เลอะเทอะกันไปใหญ่แล้วแบคฮวีชานยอลถึงกับพรูลมหายใจเฮือกใหญ่ เขารู้สึกเหลืออดเหลือทนกับหญิงสาวตรงหน้าที่มักใช้คำพูดรุนแรงชนิดที่ถ้าคนนอกได้ยินเข้าก็คงเข้าใจผิดกันเป็นแถบ ๆ ความจริงแล้วเขากับแบคฮวีอายุห่างกันแค่สามปี การพูดจามันก็ต้องคำนึงถึงเรื่องอายุบ้าง แต่นั่นมันก็เป็นข้อยกเว้นสำหรับเขาและแบคฮวีไปแล้ว


ใครกันแน่ที่เลอะเทอะ สนใจคนรอบข้างบ้างสิ ยอมให้ยัยนั่นปล่อยข่าวมั่วซั่วแถมยังไม่ยอมแก้ข่าวอะไร แทนที่ว่าบริษัทจะดังในทางที่ดีกลับต้องมาเสียชื่อเพราะข่าวชู้สาวหน่ะหรอ?”


ก็ในเมื่อมันไม่มีอะไร ทำไมพี่จะต้องไปทำเรื่องไร้สาระแบบนั้น เขาอยากทำอะไรก็เรื่องของเขา ยังไงมันก็ไม่ใช่ความจริง


ถึงจะใช่หรือไม่ใช่พี่ก็ควรจะแก้ไขมันบ้าง ไม่ใช่เพิกเฉย อย่างน้อยพี่ก็ควรสนใจความรู้สึกของแบคฮยอนซักนิด


“...”


มันไม่ใช่ครั้งแรกนะพี่ชานยอล พี่ปล่อยให้มีข่าวกับยัยสาวคนนู้นบ้างคนนี้บ้าง ถึงพี่จะบอกว่ามันไม่มีอะไร แต่คนเป็นเมียที่เห็นข่าวสามีตัวเองกับสาวอื่นแบบนี้ พี่คิดว่าแบคฮยอนจะไม่คิดมากงั้นหรอในเมื่อถูกเอาชื่อเข้าไปอยู่ในบทสนทนา แบคฮยอนก็เอื้อมมือจับแขนพี่สาวตัวเองเอาไว้เมื่อได้ยินประโยคเมื่อครู่


ฉันรู้ว่าพี่เป็นสุภาพบุรุษมากแค่ไหน แต่พี่ก็ควรเกรงใจภรรยาที่แต่งงานกันมาตั้งสี่ปีแล้วบ้าง ใช่ว่าจะใจดีออกหน้าไปหมดซะทุกเรื่อง ถ้าอยากเป็นคนดีมากงั้นก็ไม่ต้องไปมีหรอกเมียหน่ะ!”


พี่แบคฮวี หยุดเถอะนะขณะที่ว่าก็ลอบมองสีหน้าของชายหนุ่มตรงข้ามด้วย พี่อย่าทำให้พี่ชานยอลหนักใจเลยนะ ทุกวันนี้แค่เรื่องงานพี่ชานยอลก็เหนื่อยมากพออยู่แล้ว


ยิ่งนั่งฟังคนทั้งสองพูดคุยกันมากเท่าไหร่ แบคฮยอนก็สัมผัสได้ถึงความรุนแรงที่มันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในใจก็นึกอยากจะโกรธเคืองพี่สาวตัวเองที่พูดจารุนแรงกับสามี แต่อีกใจก็รู้ดีว่าแบคฮวีรักเขามากกว่าใครและก็คงไม่ยอมให้คนอื่นมาทำให้เขาเสียใจเด็ดขาด


แต่สำหรับเรื่องนี้แล้วแบคฮยอนคิดว่ามันเป็นเรื่องสุดวิสัยที่แฟนหนุ่มเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดขึ้น เพราะชานยอลมักจะให้เกียรติผู้หญิงและคนอื่น ๆ อยู่เสมอ การไม่โต้แย้งและเพิกเฉยต่อข่าวลือต่าง ๆ ก็คงทำให้พี่สาวของเขาหงุดหงิดจนถึงขั้นทนไม่ไหว


จะว่าแบคฮยอนเข้าข้างชานยอลก็ได้ แต่เพราะอยู่ด้วยกันมาตลอดทำไมแบคฮยอนจะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ถึงจะบอกว่าข่าวพวกนั้นมันทำให้ชานยอลกลายเป็นคนไม่สนใจความรู้สึกของภรรยา แต่เพราะว่าทุก ๆ วันเรามีอะไรก็เปิดใจคุยกันตลอด โดยเฉพาะข่าวหยุมหยิม แบคฮยอนเองก็รู้ดีกว่าใครว่ามันไม่ใช่ความจริง


แกก็ดีแต่เข้าข้างสามี ข่าวก็เห็นอยู่ตำตาว่าสามีตัวดีของแกหน่ะทำเรื่องอะไรไว้บ้าง


ผมเปล่าเข้าข้าง แต่ผมกำลังจะบอกนูน่าว่าพี่ชานยอลเขาก็แค่ช่วยเหลือคนลำบากเท่านั้น มีแต่พวกนักข่าวนั่นแหละที่เขียนมั่วซั่ว


แทนที่จะโทษการกระทำสามีตัวเองแต่แกดันไปโทษพวกนักข่าวเนี่ยนะ?”


ก็มันจริงนี่ พวกเราเองก็รู้ว่าพี่ชานยอลไม่ใช่คนแบบนั้น


เหอะ! ใครจะรู้ นิสัยมันก็เปลี่ยนได้ทั้งนั้น เผลอ ๆ อาจจะเผยธาตุแท้ออกมาให้เห็นก็ได้!”


แบคฮวี พี่ว่าเราพูดเกินไปแล้วนะเสียงทุ้มต่ำของชานยอลพูดขึ้นหลังจากที่จบประโยคของหญิงสาวตรงหน้า


ฉันพูดเกินไปยังไง ฉันไม่รู้ว่าพี่คุยแบคฮยอนยังไงให้อดทนกับเรื่องแบบนี้ แต่ในเมื่อมันไม่ถูกต้องฉันก็แค่อยากให้น้องตาสว่างก็เท่านั้น


ไม่มีใครต้องอดทนอะไรทั้งนั้น และนี่มันก็เรื่องระหว่างพี่กับแบคฮยอน


อ้อ! จะบอกว่าฉันแส่งั้นหรอ? เพราะแบบนี้ไง เพราะพี่เห็นแก่ได้อย่างนี้ฉันถึงไม่อยากให้แต่งงานกับแบคฮยอน!” ดูเหมือนว่าตอนนี้อารมณ์คุกรุ่นของทั้งคู่พร้อมจะถาโถมใส่กันได้ทุกเมื่อ ปาร์คชานยอลยังคงจ้องหน้าฝ่ายหญิงด้วยท่าทีเรียบเฉย ต่างจากบยอนแบคฮวีที่แทบจะกระโจนข้ามโต๊ะไปทึ้งหัวไอ้วัวแก่ตรงหน้า


ถามว่าไม่ชอบปาร์คชานยอล? แบคฮวีก็จะตอบไปตรง ๆ เลยว่าใช่ เธอไม่เคยพอใจกับคนตรงหน้าเลยสักครั้ง ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะดูแลและถนอมน้องชายตัวเองดีแค่ไหนก็ตาม แต่นั่นมันก็หน้าที่ของผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี โอเค อีกข้อที่เธอไม่ชอบก็คงเป็นระยะห่างของช่วงอายุที่มันมีมากเกินไป ถึงตอนนั้นที่ชานยอลเริ่มแสดงออกว่าชอบแบคฮยอนและจริงจังมากจนถึงขั้นอยากแต่งงานด้วย แบคฮวีก็ไม่ได้มีท่าทียินดีมากเท่ากับคนอื่น ๆ ในครอบครัว


ชานยอลเหมือนคนอายุมากที่จ้องจะงาบเด็กอายุไม่ถึงยี่สิบ ขาข้างหนึ่งติดเข้าไปอยู่ในตารางอยู่รอมร่อ นึกอยากจะขัดขวางแต่แบคฮยอนน้องรักก็ติดชายหนุ่มแจจนไม่ปล่อยไปไหน พยายามเป่าหูน้องว่าไอ้ผู้ชายคนนี้มันก็แค่คนแก่มักมากในร่างกายเด็ก ซึ่งน้องชายเองก็ไม่ได้ยี่หระกับคำครหาเหล่านั้น ซ้ำยังบอกว่าที่ยอมแต่งงานด้วยก็เพราะว่าเรารักกันต่างหาก


โอ้ย! นั่นมันก็แค่เด็กสิบเจ็ดที่ไม่ประสีประสากับความรักก็เท่านั้นแหละ!



แล้วเธอจะให้พี่ทำยังไง อยากให้พี่ยกเลิกสัญญากับซูมินใช่ไหมชานยอลไม่ได้ท้าทาย แต่ถ้าอีกฝ่ายเอาจริงเขาก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าแบคฮวีนิสัยเป็นยังไง และชายหนุ่มก็เบื่อหน่ายกับการที่ต้องมาเถียงเรื่องไม่เป็นเรื่อง


เปิดตัวแบคฮยอนสิ


!!!


นูน่า..”


จัดแถลงเรื่องภรรยา แล้วจากนั้นพี่จะจ้างยัยซูมินต่อหรือจะมีข่าวกับใครอีกกี่คนก็แล้วแต่พี่เลย แต่ฉันขออย่างเดียว อย่าให้น้องชายของฉันต้องทำตัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่แบบนี้หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


พี่จะทำก็ต่อเมื่อแบคฮยอนเรียนจบ


แต่นั่นมันก็อีกแค่ปีเดียวไม่ใช่รึไง? จะเปิดตัวตอนไหนมันก็มีค่าเท่ากันทั้งนั้น


แต่เราคุยกันแล้ว


“...”


เราทุกคนตกลงกันแล้วแบคฮวี


ปาร์คชานยอลพูดด้วยท่าทีเรียบเฉยทว่าน้ำเสียงกลับหนักแน่นจนน่ายำเกรง เอาจริงแล้วไม่ว่าจะช้าหรือเร็วมันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเขามาก เพราะถ้าหากเป็นไปได้เขาเองก็อยากจะเปิดตัวแบคฮยอนให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยตั้งแต่เมื่อสี่ปีก่อน


มันไม่ใช่ความรีบร้อนสำหรับงานแต่ง แต่ชานยอลมั่นใจแล้วว่าท้ายที่สุดคนที่สามารถอยู่เคียงข้างกับเขาได้ก็มีแค่แบคฮยอน เพราะฉะนั้นเขาไม่อยากเสียเวลาทิ้งเปล่า จะแต่งกันช้าหรือเร็วยังไงก็จะแต่งงานด้วยกันอยู่ดี


เงื่อนไขหลายอย่างถูกกำหนดขึ้นก่อนจดทะเบียนสมรส ทุก ๆ อย่างมีที่มาที่ไป ชานยอลไม่ได้กลัวถ้าหากว่าใครจะมองว่าเขามีแฟนอายุน้อยกว่าเกือบรอบ แต่เพราะยังแคร์ความเป็นเด็กและอยากให้อิสระในการใช้ชีวิตของแบคฮยอน ฉะนั้นการเปิดสถานะให้คนนอกได้รับรู้ก็ถูกกำหนดให้เป็นหลังจากที่แบคฮยอนเรียนจบแล้วก็เท่านั้น


ส่วนเรื่องที่ปกปิดการแต่งงานนั่นก็เป็นการลงความเห็นของแบคฮยอนและครอบครัวทั้งสองฝ่าย ต่างจากแบคฮวีที่อาจจะมองว่าเห็นด้วยกับเขาเรื่องที่เปิดตัวไปเลย แต่เราก็ขัดแย้งกันเพราะชานยอลยอมเชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่เหมือนหญิงสาวที่ไม่เข้าใจว่าถึงปิดไปยังไงสองคนนั้นก็กินอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครสงสัยก็คงตาบอดหูดับกันไปข้าง


และตลอดสี่ปีที่ผ่านมาก็คงมีคนประเภทนั้นอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน


แล้วยังไง ถ้าในเมื่อพี่เอาแต่มีข่าวเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง พี่จะให้ฉันทนมองแบคฮยอนนั่งนอนอยู่บ้านเฉย ๆ หรอ งั้นพี่จะแต่งงานกันไปทำไม หย่ากันเลยดีไหม?”


ไม่มีใครพูดเรื่องหย่า เธอก็รู้ว่ายังไงพี่ก็จะไม่หย่ากับแบคฮยอนเด็ดขาด


ถ้าไม่หย่าก็เปิดตัว ถ้าไม่เปิดตัวก็หย่า ฉันให้พี่เลือกแค่นี้


แบคฮวีพ่นลมหายใจทิ้งขณะเสหน้ามองไปทางอื่น นึกหงุดหงิดใจกับน้องเขยที่มีอายุมากกว่าตนไม่เท่าไหร่ แถมยังชอบทำตัววางอำนาจคิดว่าเป็นใหญ่ที่สุดในชีวิตแบคฮยอน เหอะ ก็เป็นแค่สามีจะไปสู้พี่สาวสายเลือดแท้ ๆ อย่างเธอได้ยังไง


ไม่เอาหน่านูน่าแบคฮยอนลูบแขนพี่สาวตัวเองหวังให้อีกฝ่ายใจเย็นลงบ้าง เขาเหลือบมองหน้าสามีตัวเองที่ตอนนี้ก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไง


พอเลยนะแบคฮยอน แกไม่ต้องมาทำตัวออดอ้อนฉันซะให้ยาก ยังไงแกก็ต้องเปิดตัว ฉันทนไม่ไหวหรอกที่ต้องเห็นน้องเขยมีข่าวชู้สาวทั้ง ๆ เมียก็มีเป็นตัวเป็นตน


ผมรู้ว่านูน่าไม่ชอบ แต่จะให้ผมทำยังไงในเมื่อเราทุกคนก็ตกลงกันแล้วว่าจะเปิดตัวหลังผมเรียนจบ นูน่าจำไม่ได้หรอ


มันจะอะไรกันนักหนาห้ะแบคฮยอน แกก็เป็นไปกับเขาอีกคนรึไง ชอบหรอที่ต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ หน่ะ


ใครว่าผมอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ล่ะ ผมยังออกไปไหนมาไหนได้ปกติเลย ตอนนี้ก็อยู่กับพี่ชานยอล ไม่เห็นต้องทำตัวหลบใครซะหน่อย นูน่าหน่ะกังวลมากเกินไปแล้วนะ อีกอย่างข่าวพวกนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักนิด


แกรู้ได้ไงว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง เผลอ ๆ อาจจะไปแอบกินกันที่อื่นก็ได้ ยิ่งเห็นว่าแกเป็นเด็กหลอกง่ายแบบนี้ก็ยิ่งไปกันใหญ่ โง่ ๆ อย่างแกคงตามเล่ห์เหลี่ยมสามีตัวเองไม่ทันหรอก


ถึงผมจะโง่แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าพี่ชานยอลเป็นคนยังไงซะหน่อย ผมอยู่กับเขาทุกวัน เขาจะไปกล้ามีคนอื่นได้ยังไง


มีสิ ตอนที่แกไปเรียนไง เอ๊ะแต่ช่วงนี้แกต้องฝึกงานแล้วไม่ใช่หรอ?” จู่ ๆ ประเด็นเรื่องก็ถูกเบี่ยงอย่างไม่ทันตั้งตัว แบคฮยอนอ้าปากพะงาบ  ๆ ทันทีมื่อถูกถามเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่คาดคิดมากก่อน


ก็..ก็ใช่เด็กหนุ่มตอบขณะเหลือบตามองคนเป็นสามีหวังขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย


ฝึกที่ไหน ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันพลางมองน้องชายอย่างเค้นเอาคำตอบ เธอจำได้ว่าเมื่อหลายเดือนก่อนคนในบ้านถูกเรียกมานั่งปรึกษากันเกี่ยวกับชีวิตของน้องสุดท้องในบ้าน


คือ...” คล้ายกับถูกปลายมีดแหลมจ่อที่คอหอย ตอนนี้ในหัวพยายามหาข้อแก้ตัวเพื่อให้ตัวเองรอดจากสถานการณ์ตอนนี้ ขืนบอกไปว่าตนทำงานอยู่บริษัทพี่ชานยอลก็คงเข้าทางเจ้าหล่อนที่ต้องการให้เขาเปิดตัวแน่ ๆ


อ้ำอึ้งอะไร หรือแกยังไม่ได้งาน


อ่าใช่! ใช่เลยนูน่าแบคฮยอนร้องลั่นทันทีเมื่อพี่สาวชี้ทางสว่างให้โดยบังเอิญ บริษัทที่ผมส่งเอกสารไปเขายังไม่ตอบรับมาหน่ะ ก็เลยต้องรออีกสักพัก..”


งั้นหรอ? ได้ที่ไหนก็บอกฉันด้วยล่ะถึงจะสงสัยนิดหน่อยกับความล่าช้าของบริษัท แต่แบคฮวีเองก็ไม่ได้รู้ดีอะไรมาก ว่าการฝึกงานจะเกิดขึ้นช่วงไหน กลายเป็นว่าเรื่องที่ถกเถียงกับน้องเขยตะกี้ก็ถูกลืมไปโดยปริยาย หญิงสาวหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตนกำลังพูดออกนอกเรื่อง


ปาร์คชานยอลได้แต่ยกยิ้มมุมปากนึกขำกับท่าทีลน ๆ เมื่อครู่ของแฟนตัวเล็กที่กลัวว่าตนจะถูกพี่สาวจับได้ แต่ท่าทีเหล่านั้นดันอยู่ในสายตาของเธอพอดี


พี่ขำอะไร มีเรื่องตลกอย่างนั้นหรอ


เปล่าท่านประธานหนุ่มตอบปฏิเสธทั้ง ๆ ที่ริมฝีปากอิ่มยังยิ้มอยู่


สรุปแล้วพี่จะเอายังไง จะเปิดตัวแบคฮยอนไหม ถ้าพี่ไม่เปิดฉันจะเป็นคนเปิดเองท้ายสุดแล้วแบคฮวีก็วกกลับเข้ามาเรื่องเดิมจนได้ แบคฮยอนเองก็หมดปัญญาจะพูดให้พี่สาวเข้าใจ ทั้ง ๆ ที่คุยกันหลายรอบแล้วเรื่องเปิดตัวไม่เปิดตัวเนี่ย ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าช่วงชีวิตเขาและชานยอลต่างก็ต้องการอิสระในภาระหน้าที่ของตน แต่ก็ใช่ว่าจะลืมเรื่องที่ตัวเองแต่งงานแล้ว


นูน่า ผมบอกไปหลายรอบแล้วนะว่าถ้าจะเปิดตัวก็ต้องเป็นหลังผมเรียนจบ


เออ ฉันรู้แล้ว แกจะย้ำทำไมห้ะ? ในเมื่อสามีแกยังมีข่าวชู้สาวไม่หยุดอยู่แบบนี้แกก็ต้องรีบเปิดตัวเข้าใจไหม ขืนปล่อยให้ทุกอย่างมันเลยเถิด กว่าจะได้เปิดตัวแกตอนนั้นบริษัทก็คงกลายเป็นฮาเร็ม


แต่พี่ชานยอลก็ไม่ได้เจ้าชู้กับใครซะหน่อย ผมรับประกันได้เลย นูน่าหน่ะอคติมากเกินไปแล้วนะ


ก็จะไม่ให้ฉันอคติได้ยังไง คนปกติที่ไหนเขาจะเลือกแต่งงานกับเด็กที่อายุห่างกันเกือบรอบ


สมัยนี้เขาเปิดกว้างแล้วต่างหาก นูน่านั่นแหละหัวโบราณไปเอง


นี่แกว่าฉันหรอ?” ตอนนี้แบคฮวีหันไปแว้ดใส่น้องชายตัวดีที่เนียบต่อว่าเธออยู่กลาย ๆ อุตส่าห์เป็นห่วงเป็นใยอยากให้ได้คู่ครองที่เหมาะสม ไม่ใช่ต่างกันมากขนาดนี้ แต่ลึก ๆ แล้วก็มันอดยอมรับไม่ได้อยู่ดีว่าคนอย่างปาร์คชานยอลก็ดีไม่แพ้ใครเหมือนกัน


เปล่าว่าซะหน่อย ผมแค่จะบอกว่า ถึงพี่ชานยอลจะแก่กว่าผมสักสองรอบ ห่างกันสองปี เป็นเพื่อนกัน หรือว่าอายุน้อยกว่าผม สุดท้ายผมก็เลือกแต่งกับพี่เขาอยู่ดีนั่นแหละ


คำตอบของแบคฮยอนทำเอาคนฟังทั้งสองถึงกับพูดอะไรต่อไม่ถูก และมันก็จริงอย่างที่อีกฝ่ายพูด ไม่ว่ายังไงทั้งคู่ก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว พอชานยอลได้ยินแบบนั้นแล้วก็เผลอหลุดยิ้มออกมาให้กับความน่ารักของแฟนตัวเล็ก จากที่เหนื่อย ๆ มาทั้งวันเพราะเรื่องงานรวมถึงเรื่องของแบคฮวีก็ถูกแบคฮยอนขจัดมันออกจากหัวจนหมด


ได้ยินรึยังแบคฮวีจากตอนแรกที่เหนือกว่า พอถูกคนเป็นน้องตอกกลับเข้าให้ หญิงสาวก็เอาแต่นิ่งพูดอะไรไม่ออก


เออ! รู้แล้วว่ารักกันมาก! น่าหมั่นไส้จริง!” หญิงสาวคนสวยกระแทกเสียงใส่คนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด และมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งเพราะเธอต้องยอมแพ้ให้กับน้องชายตัวเอง มันก็เป็นข้อเสียอีกอย่างของการรักน้องมากเกินไปคือตามใจแบคฮยอนจนติดเป็นนิสัย สุดท้ายก็ต้องยอมใจอ่อนให้น้องทำในสิ่งที่อยากทำ


ผมก็รักนูน่าเหมือนกันนั่นแหละแบคฮยอนวาดแขนโอบพี่สาวตัวเองไว้แน่น แนบใบหน้ากับท่อนแขนเล็กของหญิงสาวอย่างออดอ้อน เมื่อเห็นท่าทีของแบคฮวีเริ่มอ่อนลงเขาก็เริ่มเบาใจบ้าง


ไม่ต้องมาทำพูด ฉันยังไม่ลืมเรื่องที่จะเปิดตัวแกหรอกนะจะบอกให้แบคฮวีหันไปเคาะหัวน้องชายตัวดีทีหนึ่งอย่างหมั่นเขี้ยว แกหน่ะไม่เคยรู้อะไร ยัยซูมินจ้องจะจับสามีแกกินอยู่รอมร่อ มัวแต่เที่ยวต่างประเทศ ขลุกแต่กับเพื่อน หัดสนใจสังคมภายนอกบ้าง


ใครว่าผมไม่สนล่ะนูน่า เรื่องของคุณซูมินหน่ะ.. ผมรู้หมดแล้วประโยคสุดท้ายแบคฮอยนชำเลืองมองแฟนหนุ่มของตัวเอง พลันสมองก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งก่อนที่ได้ยินบทสนทนาระหว่างท่านประธานและดาราสาว เขาเองก็รู้ดีว่าที่ชานยอลไม่ยอมแก้ข่าวเพราะอะไร แต่แบคฮยอนก็ไม่ค่อยไว้วางใจเท่าไหร่ถ้าเกิดปล่อยให้คุณซูมินเล่นแบบนี้กับสามีตัวเอง


ไม่ใช่ไม่ไว้ใจปาร์คชานยอล แต่เพราะหวงต่างหากถึงไม่อยากให้ยุ่ง


เรื่องของซูมินไม่ต้องเป็นห่วงหรอก พี่จะให้พนักงานเตรียมหาแอมบาสเดอร์คนใหม่ก็ได้ถ้าเธอไม่สบายใจ


ใครว่าฉันห่วงเรื่องยัยซูมิน ฉันห่วงเรื่องของแบคฮยอนมากกว่า พี่หน่ะเลิกทำตัวกำกวมเหมือนคนไม่มีพันธะซะทีเถอะ


แล้วทุกวันนี้พี่อยู่เหมือนคนไม่มีพันธะรึไงชานยอลถามย้อนกลับ และนั่นก็ทำให้แบคฮวีหยุดชะงัก เพราะเธอเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าทุกวันนี้แบคฮยอนหน่ะอาศัยอยู่กับชานยอลตลอด คนไปรับไปส่งก็คือผู้ชายคนนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เพราะงั้นเรื่องที่ชานยอลทำตัวไม่มีพันธะมันก็แค่คำแขวะของหญิงสาวก็เท่านั้น


ถ้าเธอไม่สบายใจ พี่จะทำทุกอย่างให้มันชัดเจนเอง


“...”


เพราะงั้นช่วยอยู่นิ่ง ๆ แล้วปล่อยให้เป็นเรื่องของเราเถอะ

 

 

 

 

 

 


 

 

นูน่า ฝากบอกคุณแม่ด้วยนะว่าผมคิดถึงมาก ว่าง ๆ ผมจะกลับไปบ้านใหญ่นะแบคฮยอนพูดเสียงใสพลางโบกมือให้พี่สาวคนสวย หลังจากที่ทานอาหารเที่ยงร่วมกันเสร็จแบคฮวีก็โทรเรียกคนที่บ้านให้ขับรถมารับโดยที่ไม่ต้องลำบากน้องเขยให้ขับไปส่งถึงที่


คิดถึงก็กลับไปหาเองสิ ฉันไม่บอกให้หรอกบยอนแบคฮวีเบ้ปากใส่น้องชายจอมซื่อบื้อของตัวเอง ถึงจะถูกพี่สาวทำหน้าเหม็นเบื่อใส่เจ้าตัวก็ยังยิ้มแป้นแล้นจนอดหมั่นไส้ไม่ได้ สุดท้ายก็ทนรอยยิ้มของน้องชายไม่ไหวจนต้องดึงอีกฝ่ายเข้ามาจุ๊บปากเบา ๆ ทำให้ริมฝีปากบางของแบคฮยอนเลอะลิปสติกสีสวยเล็กน้อย


คิดถึงแค่คุณแม่คนเดียวรึไง ไอ้ดื้อหญิงสาวกระซิบใส่น้องชาย


“แล้วใครว่าผมไม่คิดถึงนูน่าล่ะ” จังหวะนั้นแบคฮยอนก็จุ๊บริมฝีปากพี่สาวตัวเองกลับเบา ๆ ทำเอารอยยิ้มสวยปรากฏบนกรอบหน้าสวยที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่อสำอาง แบคฮวียิ้มอย่างอารมณ์ดีบอกลาน้องชายก่อนจะหันมาตีหน้านิ่งพูดกับชายหนุ่มรุ่นพี่ด้วยเสียงเรียบว่าจะกลับแล้ว ชานยอลเองก็พยักหน้ารับพร้อมกับโอบไหล่แบคฮยอนเอาไว้ ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ของสองพี่น้องเมื่อครู่จะทำให้ท่านประธานหนุ่มไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ เขาเห็นแบคฮวีเบ้ปากยักคิ้วใส่คล้ายกับเยาะเย้ยก็รู้ทันทีว่าเมื่อครู่ตนถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว


แบคฮวีออกไปทันทีเมื่อรถมาถึงบริเวณลานจอดรถด้านหลัง เหลือแค่ท่านประธานหนุ่มและภรรยาในคราบเด็กฝึกงานที่กำลังยืนยิ้มแก้มปริหลังจากที่ได้จุ๊บปากพี่สาวตัวเอง


มีความสุขมากสินะปาร์คชานยอลแขวะคนตัวเล็กหลังจากที่สังเกตว่าหน้าตาดูอิ่มเอิบ


ก็แน่สิ ไม่ได้เจอพี่แบคฮวีตั้งนานคนตัวเล็กหันไปตอบแฟนหนุ่ม หรือจริง ๆ แล้วพี่อิจฉาที่พี่แบคฮวีจุ๊บปากผม


จะอิจฉาพี่สาวหนูทำไมในเมื่อพี่ทำได้มากกว่านั้นเยอะคำพูดกำกวมของแฟนตัวสูงทำให้แบคฮยอนตวัดสายตามองทันที


อะไร อย่ามาทะลึ่งแถวนี้นะ


ก็พูดจริง ๆ


ไม่ต้องเลย กลับเข้าบริษัทได้แล้ว เดี๋ยวก็เข้างานสายหรอกแบคฮยอนยกนาฬิกาข้อมือดูก่อนจะพบว่าเหลืออีกแค่ไม่ถึงสิบนาทีก็ใกล้ถึงเวลาเข้างานแล้ว


ครับ ๆ รู้แล้วครับชายหนุ่มว่าขณะค้อมหัวให้ภรรยาเบา ๆ


งั้นไว้เดี๋ยวเจอกันตอนเย็นนะครับท่านประธานคนเก่งแบคฮยอนโบกมือลาอีกฝ่ายก่อนจะเดินออกจากร้าน แต่ไม่ทันไรก็ถูกดึงไว้เสียก่อน


อะไร พี่นึกว่าหนูจะติดรถไปกับพี่ซะอีก


ไม่เอาหรอก เดี๋ยวมีคนเห็นแบคฮยอนว่า


ถ้าจะเห็นก็คงเห็นตั้งแต่ที่หนูจุ๊บปากพี่สาวตัวเองแล้วท่านประธานหนุ่มพูดขณะที่หันซ้ายขวาเพื่อมองดูว่ามีใครเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ไหม


ผมไม่แคร์หรอก ก็นั่นหน่ะพี่สาวผมนะ


แล้วถ้าพี่อยากจูบหนูบ้างล่ะ


ฝันไปเถอะ ใครจะยอมง่าย ๆ—! เฮ้!” แบคฮยอนร้องลั่นทันทีหลังจากถูกแฟนหนุ่มจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ชานยอลผละใบหน้าออกห่างหลังจากชิงจูบจากริมฝีปากบางได้สำเร็จ ทั้งยังยกยิ้มราวกับคนได้ชัยชนะไปครอบครอง


พี่คิดว่าเราอยู่ที่บ้านรึไงห้ะ?” คนตัวเล็กเอ็ดว่าสามีอย่างอดไม่ได้ เขาฟาดมือลงบนท่อนแขนหนาแต่ก็ไม่ได้แรงเกินไปเพราะกลัวสูทของอีกฝ่ายยับ


จะอยู่ที่ไหนพี่ก็อยากแสดงความรักกับหนูทั้งนั้นแหละและดูเหมือนว่าชานยอลจะไม่ได้ยี่หระกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งก็ถือว่าโชคดีสำหรับเขาทั้งคู่เพราะตอนนี้อยู่ภายในลานจอดรถของร้านอาหารที่ปลอดผู้คน เพราะแบคฮวีไม่อยากเดินออกไปทางหน้าร้าน อีกทั้งรถของประธานปาร์คก็จอดไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่ยืนอยู่


แต่มันต้องไม่ใช่ลานจอดรถซี่!”


งั้นในรถก็ได้ใช่ไหมชายหนุ่มว่าพลางรั้งเอวบางให้ชิดตัว แบคฮยอนนึกอยากจะตบหน้าผากตัวเองให้ดังลั่น เขารู้สึกปวดหัวหน่อย ๆ กับการกระทำรุ่มร่ามของท่านประธาน เมื่ออยู่นอกสถานที่หรือนอกหน้าที่ทีไรชานยอลก็แค่ผู้ชายธรรมดาที่ชอบแสดงความรักกับแฟนได้ทุกที่ทุกเวลา แต่อย่างน้อยท่านประธานก็ควรจะไว้หน้าเด็กฝึกงานคนนี้บ้าง


ถึงจะเป็นภรรยาตัวจริงเสียงจริงก็เถอะ


เกิดคนอื่นมาเห็นเข้ามันก็เหมือนตาเฒ่าแอบกินหญ้าอ่อนอยู่ดี


ที่ไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น ไว้ถึงเวลาส่วนตัวของเราก่อนสิท่านประธานเด็กฝึกงานตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงเบาหวิวพลางยกมือจับปลายคางส่ายไปมาเบา ๆ อย่างนึกหมั่นไส้ สุดท้ายชานยอลก็ได้แต่หัวเราะออกมาเบา ๆ


จะยอมก็ได้ แต่หนูต้องนั่งรถไปบริษัทพร้อมพี่


แยกกันไปหน่ะดีแล้ว พี่เองก็รู้ว่าผมห่วงเรื่องไหนมากที่สุด


“...”


ลืมข้อตกลงของเราไปแล้วหรอ


แน่นอนว่าชานยอลไม่ได้ลืมเรื่องที่แบคฮยอนมักจะพูดกับเขาเสมอ ตลอดการฝึกงานสามเดือนห้ามชานยอลทำตัวรุ่มร่ามใส่ในที่บริษัท และเมื่อถึงเวลางานเราทั้งสองคนก็เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น แล้วยิ่งการที่ต้องติดรถประธานเข้าบริษัทในช่วงเวลาก่อนเข้างาน ยังไงซะมันก็ไม่เหมาะสม แต่ถ้าแบคฮยอนไม่ทำแบบนั้นเขาก็คงเข้างานไม่ทันแน่ ๆ


แหกกฏตัวเองเล็ก ๆ น้อย ๆ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง


เคี่ยวเข็ญสมกับเป็นภรรยาของประธาน INT.C จริง ๆชายหนุ่มตัวสูงว่าพลางแค่นหัวเราะไปด้วย


ก็แน่สิ


“...”


ถ้าไม่ทำแบบนี้ ผมจะมัดใจท่านประธานได้อยู่หมัดหรอครับ


จบประโยครอยยิ้มของทั้งสองก็ปรากฏขึ้นมาอย่างรู้กัน ชานยอลนึกหมั่นไส้อยากจะบีบปากจุ๋มจิ๋มนั่นให้หลุดติดมือหลังจากที่ได้ยินคำพูดที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน อดนึกถึงสมัยที่ภรรยาตัวเล็กยังเป็นเด็กที่เอาแต่เดินตามเขาต้อย ๆ แต่ทุกวันนี้กลับต่างกันลิบลับ นับวันยิ่งโตยิ่งเล่ห์เหลี่ยมจัด จนบางครั้งประธานหนุ่มก็เผลอคิดไม่ได้ว่าสักวันเขาต้องตามแบคฮยอนไม่ทันแน่ ๆ


แต่สุดท้ายคนที่ใช้ชีวิตแต่งงานร่วมกันมาสี่ปี เรื่องแบบนี้มันก็เหมือนนิสัยที่ถูกถ่ายทอดผ่านกันเหมือนที่เขาชอบล้อเลียนแบคฮยอน และอีกฝ่ายก็มักจะทำกลับคืนใส่เขาเป็นประจำ หลากหลายเรื่องราวที่เราต่างผลัดกันกระทำใส่กันซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ดังนั้นถ้าจะบอกว่าสักวันชานยอลจะตามเล่ห์เหลี่ยมของแฟนตัวเล็กไม่ทันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ 


แต่ถ้าหากวันไหนที่เขาพลาดตามอีกฝ่ายไม่ทัน ก็เท่ากับว่าท่านประธานปาร์คชานยอลคนนี้ยอมศิโรราบทุกอย่างให้บยอนแบคฮยอน



ผู้ที่เป็นภรรยาแต่เพียงคนเดียว

 

 

 




TBC...

 









++++++++++++++++++++++++


จ้าาา ตามนั้นจ้าาาา
เมียผมครับเมียโผมมมมมมมมมมมมม
จะบอกว่าแต่งตอนนี้สนุกมาก คันปากสุด ๆ
นี่ก็ตอนสามแล้วยังไม่เปิดตัวอีก
เดี๋ยวเจอกันตอนหน้าละกันโนะ
เจอคำผิดหรือสงสัยทักถามได้ทุกช่องทางเลยฮะ
ฝากด้วยเน้อออ

#ฟิคคลังฝัน



อุ ยังไม่จบ ขออีกนิดนึง
จะบอกว่า INTERNSHIP ยังไม่จบง่าย ๆ ค่ะคุณ ยิ่งเขียนก็ยิ่งสนุก
ไม่รู้ว่าอีนี่จะคิดเยอะอะไรนักหนา ถ้าภาษาแปลกหรือขัดใจยังไงเราก็ขอโทษด้วยนะคะ
ช่วงนี้เราไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ พยายามจะเขียนให้จบไว ๆ เพราะกลัวค้างกัน
แต่ยังยืนยันว่าจะไม่ทิ้งให้ค้างคาแน่นอน
เราไม่ขออะไรมากนอกจากอย่าลืมติดตามอ่านตอนต่อไปของเราด้วยนะ
ขอบคุณทุกคนมาก ๆ เลยค่ะ <3



 
TF:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6367 heykiki (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 16:50
    น่าร้ากมากกกกกกกก แต่ทุกอย่างดูรุมเร้ายัยน้องกับพร่ชานยอลมาก
    #6,367
    0
  2. #5961 bomingoldenchild (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 19:40
    คุณนูน่าเดือดจิงจ้า
    #5,961
    0
  3. #5107 sweetpss (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 01:21
    เยริแม่งงงงไม่น่าไว่ใจ
    #5,107
    0
  4. #5031 phirayajungkook (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:04
    มีลางนักข่าว
    #5,031
    0
  5. #4755 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 17:22
    เรื่องแฟนเจ้าชู้ไม่ห่วง แต่ภัยภายในกำลังมาใกล้
    #4,755
    0
  6. #4536 littlebigthings (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 19:43
    เยริกำลังหวังอะไรอยู่ป่ะคะ
    #4,536
    0
  7. #4501 CBshipper_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 14:20
    น่ารักกกกกก พี่ชานยอลไม่เจ้าชู้หรอกจริงๆ มีภรรยาคนดีคนเดียวว ฮ่าๆๆ แบคฮวีนูนานี่โหดจริง ด่าไฟแลบอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
    #4,501
    0
  8. #4228 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:29
    เยรินี่ยังไง
    #4,228
    0
  9. #3928 เจ้าครีม (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 18:58
    นูน่าโหดแม็กซ์5555555 เยรินางมาน่กลัวอ่ะ เซฮุนก็ดูเหมือนจะสงสัยความสัมพันธ์ โอ้ยยแย่ล้าา
    #3,928
    0
  10. #3812 PoohLand (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 00:38
    แบคฮวีนูน่าาาาาา
    #3,812
    0
  11. #3442 Mobanxxi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 17:35
    นูน่า โหดดดดด 5555555
    #3,442
    0
  12. #3430 ชานบี (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 14:20
    ฮึ่ย เสียวมีคนเห็นอะ ใจบาง :___;
    #3,430
    0
  13. #3411 nchler (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 19:38
    ตลกฮวีนูน่า เดือดแทนอะไรเบอร์นั้น555555555555
    #3,411
    0
  14. #3353 Arjaree Mungbang (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 05:34
    ความหลงเมียนี้
    #3,353
    0
  15. #3343 JAMYJ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 11:16
    อวยเมียตัวเองได้ตัลหรอดดด หลงเมียขนาดหนัก5555
    #3,343
    0
  16. #3195 ParkMild (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 22:38
    หมั่นไส้แบคฮวีมากนี่พูดเลย เป็นอะไรเป็นเมียเขาหรอรู้ว่าห่วงน้องแต่จำเป็นต้องโวยวายขนาดนั้นมั้ยอ่ะ โถ่
    #3,195
    0
  17. #3194 ParkMild (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 22:37
    หมั่นไส้แบคฮวีมากนี่พูดเลย เป็นอะไรเป็นเมียเขาหรอรู้ว่าห่วงน้องแต่จำเป็นต้องโวยวายขนาดนั้นมั้ยอ่ะ โถ่
    #3,194
    0
  18. #3176 pookpak_world (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:24
    ฉากด่ากันนี่แบบ โหย ตบเลย อย่ากดดันกันด้วยคำพูด ใจดิฉันบางค่ะคุณ ;_; แบคฮวีนี่แว้ดๆไม่พอ พูดเยอะ กดดัน โห่ ไปเป็นทนายนี่อย่างแจ่ม เยริอีกคน สอใส่เกือกแรง อย่า อย่ามากดดันน้องแบคค่ะ ทำมาเป็นยิ้มเย็นเสียงสูงใส่ ดูละครมากไปป่าว นางร้ายสามบาทห้าบาท เปิดตัววันไหนจะวิ่งหนีแทบไม่ทัน คอยดู๊ว วุ้
    #3,176
    0
  19. #3175 pookpak_world (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:24
    ฉากด่ากันนี่แบบ โหย ตบเลย อย่ากดดันกันด้วยคำพูด ใจดิฉันบางค่ะคุณ ;_; แบคฮวีนี่แว้ดๆไม่พอ พูดเยอะ กดดัน โห่ ไปเป็นทนายนี่อย่างแจ่ม เยริอีกคน สอใส่เกือกแรง อย่า อย่ามากดดันน้องแบคค่ะ ทำมาเป็นยิ้มเย็นเสียงสูงใส่ ดูละครมากไปป่าว นางร้ายสามบาทห้าบาท เปิดตัววันไหนจะวิ่งหนีแทบไม่ทัน คอยดู๊ว วุ้
    #3,175
    0
  20. #3173 AEGIDIOS (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 21:27
    โอ้โหพี่แบคฮวีนี่สุดๆไปเลยค่ะ!!55555 ป่านนี้คนในบริษัทคงคิดว่าเป็นเมียพี่ชานจริงๆ
    #3,173
    0
  21. #3118 Benz Satita (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:14
    พี่สาวเเบคหวงน้องมากมาย
    #3,118
    0
  22. #3033 panidarwb (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 08:29
    เดียวรู้ความจริงมีหงายเงิบคะ
    #3,033
    0
  23. #2866 GKam_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 06:47
    หวานนน หวานสุดๆๆๆๆ รักกันเหลือเกินนนนนน
    #2,866
    0
  24. #2708 Bjin_yui (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 09:34
    โอ้ยยยยย แว้ดๆของแบคฮวีมันทำให้เราชุ่มใจเพราะเขาหวานมากเลย5555นี่แอบกลัวมีคนแอบดูเลยอะ555555 เมื่อไหร่จะเปิดเผยนะ
    #2,708
    0
  25. #2533 phaibbh (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 17:17
    พี้สาวแบคนี้ปากร้ายมากๆ
    #2,533
    0