[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 31 : (OS) Are you free? - chanbaek

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    14 มี.ค. 61






warning ! เนื้อหาในบทความนี้มีคำหยาบมากพอสมควร เราเขียนเพื่ออรรถรสไม่ได้มีเจตนาไม่ดี ใครอ่านแล้วรับไม่ได้แนะนำให้กดออกเลยนะคะ และขอความร่วมมืออย่าแคปเนื้อหาไปเผยแพร่ที่อื่น ขอให้สนุกกับการอ่านและขอบคุณที่ให้ความร่วมมือค่ะ


 




ARE YOU FREE?


 




 

 

 

 

สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิตนอกจากเวลารถติดแล้ว บยอนแบคฮยอน คิดว่าก็คงเป็นเรื่องของ ปาร์คชานยอล เพื่อนสนิทที่เคยมีอดีตเป็นแฟนเก่ากันมาร่วมปี ไม่ใช่ตัวหมอนั่นหรอกนะที่น่ารำคาญ แต่เป็นเพราะบรรดากิ๊กเล็กกิ๊กน้อยของมันนั่นแหละที่ตามวอแวเขาไม่เลิก


โว๊ย จะอะไรกันนักหนาวะ คนเขาเลิกกันตั้งนานแล้ว!


หัดอัพเดทชีวิตบ้างนะคะคุณเธอ


นึกอยากจะเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งหลังจากที่ถูกข้อความของผู้หญิงคนหนึ่งส่งประโยคมาทั้งเสียดสี และเกทับ เหอะ อะไรนะ? จูบกับชานยอลในโรงหนัง? พี่ไม่อยากจะโม้เลยจริง ๆ ว่าบนรถเมล์พวกกูก็จูบกันมาแล้ว หรือต้องให้บอกอีกไหมว่าดาดฟ้าก็ยังเคยเลย แถมยังมีหน้าส่งรูปมาโอ้อวดความรักอันยิ่งใหญ่ใส่อีกต่างหาก


เอาเลยจ้า อยากจะอวดผัวก็อวดไปเถอะ


ของเหลือจากกูทั้งนั้น


“แบคฮยอน ทำไมมึงทำหน้าแบบนั้นวะ” คิมจงอินถามขึ้นขณะที่หันมาสังเกตสีหน้าของเพื่อนตัวเล็กที่นั่งกลอกตาขึ้นเพดานจนจะทะลุออกไปนอกโลกอยู่แล้ว ซ้ำยังทำปากขมุบขมิบเหมือนจะสาปแช่งใครให้ตายอย่างนั้นแหละ


“สัด รำคาญ วอแวกูไม่เลิกซะที” แบคฮยอนตอบกลับพร้อมกับกระแทกเสียงใส่อย่างหงุดหงิด ซ้ำยังหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ วันนี้เป็นวันสุดท้ายในการสอบมิดเทอม เขาและกลุ่มเพื่อนจึงมีสังสรรค์กันนิดหน่อย


“ใครวะ”


“ก็กิ๊กไอ้ชานยอลดิ แม่งตามส่งข้อความอวดผัวใส่กูอยู่นั่นแหละ หงุดหงิดโว้ย” พูดจบพวกเพื่อนที่นั่งล้อมวงกันอยู่ก็หัวเราะร่วนกัน มึงจะตลกอะไรกันนักหนานี่กูอารมณ์ไม่ดีนะเนี่ย


“หงุดหงิดเพราะหวงก้างหรือว่าอะไร” เซฮุนพูดขึ้นมาบ้าง ใจจริงก็พอรู้มาช่วงหลังแบคฮยอนโดนพวกกิ๊กของชานยอลตามรังควาน นี่ไม่รู้ว่าในโซเชี่ยลจะโดนอะไรบ้าง ถ้าไม่นับที่เดินผ่านแล้วจิกตาใส่ก็นับว่าเยอะอยู่เหมือนกัน


“หวงห่าอะไร ไม่มีเหอะ” คนตัวเล็กรีบตอบตามความจริง  เลิกกันไปแล้วจะตามหวงมันทำไม อีกอย่างตอนนี้ก็อยู่ใครอยู่มันสบายใจกว่าตอนที่คบกันตั้งเยอะ


“โธ่ คนเคยรักมันก็ต้องหวงกันบ้างป้ะวะ”


“สัด หุบปากไปเลยถ้ามึงจะทำให้กูอารมณ์เสียกว่าเดิม” แบคฮยอนทำท่ายกเท้าใส่เพื่อนซึ่งแน่นอนว่าพวกมันรีบออกปากขอโทษกันยกใหญ่ แต่ก็ไม่วายที่จะหัวเราะให้กับท่าทีหัวเสียของแบคฮยอน เห็นไอ้เพื่อนตัวเล็กหงุดหงิดแล้วสะใจอย่างบอกไม่ถูก ก็หลังจากเลิกกับไอ้ชานยอลแล้วแบคฮยอนก็กลับมาอารมณ์คงที่มากขึ้นกว่าเดิม เยอะ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่บางทีก็เงียบ บางทีก็พล่าม เดาอารมณ์ไม่ถูกเลยสักนิด

 

ตึ๊ง ตึ๊ง ตึ๊ง


เงียบไม่ถึงห้านาที เสียงข้อความก็ดังขึ้นพร้อมกับแจ้งเตือนจากผู้หญิงคนเดิม คิ้วเรียวขดเข้าหากันอย่างขัดใจ สรุปแม่นี้จะไม่เลิกยุ่งกับเขาใช่ไหม แล้วนี่ก็ไม่ใช่คนแรกที่ตามราวีเขาหรอกนะ ยังมีอีกหลายคนที่คอยส่งข้อความมาขู่ทั้งให้เลิกยุ่งกับชานยอล หรือห้ามอยู่ใกล้ผู้ชายของพวกหล่อน


จ้า นี่ก็จะสมองกลับกันไปไหน เพื่อนกันเขาจะอยู่ด้วยกันไม่ได้รึไงวะ


นึกหงุดหงิดใจกับความประสาทแดกของเหล่าหญิงสาวทั้งหลาย ไม่รู้ว่าคนอย่างปาร์คชานยอลมันมีดีอะไรทำไมถึงมีคนตามรุมตอมมากมายขนาดนี้ แน่นอนว่ามันส่งผลเสียมาถึงเขาอย่างน่ารำคาญเลยล่ะ


ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเก่าที่คบกับชานยอลได้นานที่สุดแถมหมอนั่น แถมยังแสดงออกนอกหน้านอกตาว่ารักกันมาแค่ไหน ก็คงเป็นธรรมดาที่คนพวกนั้นจะระแวง ถึงแม้ว่าเหตุผลที่พวกเราเลิกกันจะเป็นเรื่องเบสิกสุด ๆ ก็คือ เป็นเพื่อนกันดีกว่า และมันไม่ค่อยเป็นที่น่าเชื่อกันซะเท่าไหร่ แต่เลิกก็คือเลิกป้ะวะ ไม่ได้คิดจะกลับไปอยู่ในจุดนั้นแล้วด้วย


เพราะว่าเป็นเพื่อนกันหน่ะมันยืนยาวที่สุดแล้ว


 

Kokoriko

อย่าอยู่ใกล้กับชานยอล    20;54

เลิกกันแล้วไม่ใช่หรอ หรือว่านายยังอ่อยเขาอยู่ล่ะ?    20;54

 


“อ่อยเชี่ยไรวะ โว๊ย ประสาทจะแดก มึงเอาไปจัดการที” แบคฮยอนขยุ้มหัวตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์แล้วโยนมือถือให้จงอินรับไปต่อ แน่นอนว่าเพื่อนผิวคล้ำหยิบหยิบมันขึ้นมาก่อนจะเลื่อนดูข้อความก่อนหน้าที่ฝ่ายนั้นส่งมาก่อนกวนเพื่อนตัวเล็ก แต่ละประโยคมีแต่ความเยาะเย้ยซึ่งไม่แปลกถ้าแบคฮยอนจะหัวเสียขนาดนี้


“มาบอกกูทำเชี่ยไร ไปให้ไอ้ชานยอลจัดการโน่น!” จงอินว่าพร้อมกับเซฮุนที่พยักหน้าเห็นด้วย จริง ๆ แล้วมันเป็นปัญหาของพวกมึงสองคนทั้งนั้น เพื่อนอย่างพวกกูไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรด้วยเลยสักนิด


“ถ้ากูบอกมัน แล้วยัยนี่เลิกยุ่งกับกูก็ดีดิวะ น่ารำคาญชิบหาย”


“งั้นจะไปยากอะไร มึงก็จัดการเองเลยดิวะ” จุนมยอนที่นั่งเงียบอยู่นานพูดแทรกขึ้นมาจนเพื่อนทุกคนหันไปมอง “มึงต้องรู้จักการเอาคืนบ้างเว้ย มานั่งหัวเสียแบบนี้ไม่ได้ช่วยให้ผู้หญิงคนนั้นเลิกก่อกวนมึงหรอก”


“แล้วจะให้กูทำไง”


“เรื่องแค่นี้ยังต้องให้บอกหรอ มันพูดจาเกทับ อยากให้มึงอกแตกตาย เพราะยังไงซะมึงก็เป็นได้แค่แฟนเก่า แต่เพราะไอ้คำว่าแฟนเก่านี่แหละที่ยัยนั่นระแวง”


“...”


“คนใหม่ก็อกแตกตายเพราะคนเก่ามานักต่อนักแล้วนี่หว่า”


“...”


“มึงก็คิดเอาละกันว่าจะทำอะไรได้บ้าง” จบประโยคของจุนมยอนทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบ จริงอย่างที่มันว่า เพราะคำว่า แฟนเก่า นั่นแหละที่ทำให้พวกผู้หญิงเหล่านั้นตามรังควานเขาอยู่ตลอด แบคฮยอนหลุบตามองโทรศัพท์ของตัวเองพร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

 



Kokoriko

เสียใจด้วยนะ ชานยอลหน่ะเพิ่งนอนกับฉันเมื่อคืนนี้เอง    20;59

พวกเราสนุกกันมาก สนุกจนลืมนายไปเลย    20;59

 



หึ สนุกมากงั้นสิ?


ได้ เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับบยอนแบคฮยอนคนนี้ เดี๋ยวพี่จัดให้เลย


ชายหนุ่มกดอ่านข้อความแล้วกดส่งสติ๊กเกอร์รูปตัวยิ้มกลับไปให้ เขาไม่เคยตอบโต้พวกหญิงพวกนี้อยู่แล้ว ไม่ว่าพวกหล่อนจะพล่ามถึงความรักหรือเพ้อถึงแต่ชานยอล เขาก็ไม่ได้นึกสนใจ แต่เพราะช่วงหลัง ๆ มันชักจะมากเกินไป สงสัยต้องสั่งสอนกันซะหน่อยว่าคิดผิดแล้วแหละที่มาแหยมกับคนจริงแบคฮยอน


หยุดนิ่งคิดหาวิธีจะเอาคืนพวกผู้หญิงน่ารำคาญอยู่สักพัก หากพูดถึงว่าใครจะทำให้อกแตกตายได้ก่อนกัน แน่นอนว่าต้องเป็นแฟนเก่าอย่างเขาแน่นอน


แล้วแฟนเก่านี่เขาทำอะไรกันได้บ้างนะ...


นึกขำกับความคิดอันชั่วร้ายของตัวเองพร้อมยกยิ้มที่มุมปาก นิ้วเรียวกดเข้าหน้าต่างแชทก่อนจะเลื่อนหาบุคคลที่ต้องการ ก่นจะพิมพ์ข้อความด้วยความรีบร้อนแล้วกดส่งไปทันทีโดยไม่ทันได้ไตร่ตรองอะไรทั้งสิ้น


ชึ่บ


เกือบสิบวินาทีที่ข้อความถูกส่งออกไป และขึ้นคำว่าอ่านแล้วโดยที่ไม่ต้องเสียเวลารอให้นานอย่างที่คิด ในตอนนั้นก็ราวกับมีใครดีดนิ้วเรียกสติเขาให้กลับคืนมา นัยน์ตาเรียวอ่านทวนข้อความนั่นอีกครั้งพร้อมกับก้อนเนื้อตรงกลางอกที่เต้นโครมครามเป็นบ้าเป็นหลัง คิ้วเรียวขมวดมองความบรรลัยของตัวเองอีกครั้งก่อนจะร้องเสียงดังลั่นห้อง


ฉิบหายแล้ว กูพิมพ์เหี้ยไรส่งไปเนี่ย


“เป็นไรวะมึง” จงอินหันมาถามเพื่อนด้วยความสงสัย ตะกี้กูยังเห็นมันทำหน้าตาชั่วร้ายอยู่เลย จู่ ๆ ก็แหกปากขึ้นมาซะงั้น


“มึง ชิบหายแล้วหว่ะ”


“อะไรชิบหายวะ—”

 



ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ยังไม่ทันที่เพื่อนผิวแทนจะพูดจบ ประตูห้องก็ถูกเคาะเรียกความสนใจของทุกคนให้หันไปมองรวมถึงบยอนแบคฮยอนเองก็ด้วย เซฮุนเป็นคนลุกขึ้นไปเปิดโดยที่ไม่ต้องตะโกนถามว่าคนข้างนอกเป็นใคร เพราะหอพักที่พวกเขาอยู่ก็มีแต่เพื่อนกันเองทั้งนั้น


และเมื่อบานประตูถูกแง้มออกก็เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่หน้าห้อง “อ่าว ไอ้ชานยอล ไปไงมาไงวะ—เฮ้ย” ร่างผอมของเซฮุนกำลังจะเอ่ยทักเพื่อนร่วมแก็งค์ที่เพิ่งจะโผล่หัวมาให้เห็นหลังจากปฏิเสธการร่วมปาร์ตี้ในครั้งนี้ แต่แทนที่ชานยอลจะรอให้เซฮุนพูดจนจบประโยค มันกลับเดินแทรกเข้ามาในห้องอีกทั้งพุ่งตรงไปยังแบคฮยอนท่ามกลางสายตาของทุกคนที่มองตามอย่างสงสัย


ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเดินมาหยุดตรงหน้าเจ้าของข้อความเมื่อครู่ ใบหน้าเรียบเฉยของชานยอลไม่บ่งบอกอารมณ์อะไรทั้งนั้นนอกเสียจากมือใหญ่ที่เอื้อมมาคว้าข้อมือของแบคฮยอนแล้วดึงให้ลุกขึ้น


“เออ กูว่าง”


“ห้ะ?”


“ป่ะ”


“เห้ย เดี๋ยวดิ มึงจะพากูไปไหน” แบคฮยอนออกแรงยื้อข้อมือตัวเองเอาไว้หลังจากที่อีกฝ่ายดึงเขาให้เดินตามออกไป จนเมื่อใบหน้าคมคายหันมามอง


“ไปเอาไง”


“เหี้ย!!!!!คำตอบตรงไปตรงมาของชานยอลทำเอาทุกคนในห้องถึงกับอุทานดังลั่น พร้อมกับเหล้าที่เพิ่งเข้าปากพุ่งออกทางจมูกอย่างห้ามไม่ได้เพราะตกใจกับประโยคเมื่อครู่ จนไอโคลกกันทั้งห้อง แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เพื่อน ๆ ที่เป็นแบบนั้น ตอนนี้แบคฮยอนเองก็ช็อกไม่แพ้กัน


“สัด มึงจริงจัง?” แบคฮยอนละล่ำละลัก รีบแก้ต่างทันทีเพราะไม่คิดว่าไอ้ชานยอลมันจะบุกเข้ามาหาถึงห้อง แถมยังจะพูดจาที่ทำเอาช็อกตาค้าไปตาม ๆ กัน มึงแม่งบ้าไปแล้วแน่ ๆ


“มึงคิดว่ากูชอบล้อเล่นหรอ”


“...”


“คำไหนคำนั้นดิวะ” เสียงเรียบของชายหนุ่มยังคงสร้างความแปลกใจให้กับคนตัวเล็กอยู่ไม่น้อย และไม่ต้องรอเวลาให้ยืดเยื้อไปมากกว่านี้ ชานยอลจัดการลากแขนอดีตแฟนตัวเล็กให้ออกไปจากห้องท่ามกลางสายตางุนงงของเหล่าเพื่อนขี้เมาที่นั่งมองอยู่


“ไอ้ชานยอล มึงจะพากูไปไหนเนี่ย ปล่อยดิ้”


“ถามอะไรนักหนาวะ ก็บอกว่าจะพาไปเอา”


“ไอ้เหี้ยย มันใช่เรื่องไหม กูพูดเล่นโว้ยยยย” ชายหนุ่มตัวเล็กยังคงยื้อยุดข้อมือของตัวเองเอาไว้ซ้ำยังหันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ แต่นอกจากพวกมันจะนั่งนิ่งไม่ช่วยอะไรแล้วยังทำหน้าตาสงสัยส่งกลับมาเป็นเชิงว่า


มึงไปทำอีท่าไหนให้เขามาลากมึงไปวะ


“ปล่อยกูก่อน พวกมึงอย่านิ่งดิวะ ช่วยกูด้วยยย” แบคฮยอนไม่ยอมแพ้หันไปตะโกนขอความเห็นใจอีกที และดูเหมือนว่าจงอินจะเป็นคนที่ตั้งสติได้เร็วก่อนใครเพื่อน


“เออไอ้ชานยอล มึงใจเย็นดิ มีเรื่องอะไรกันวะ” อยากจะตบปากตัวเองที่ถามแบบนั้นออกไป ตะกี้ได้ยินพวกมันสองคนคุยกันก็พอจะจับใจความได้แล้วแหละว่ามีเรื่องอะไร แต่พวกมึงเลิกกันไปแล้วไม่ใช่หร๊อ!


มาองมาเอาไร พี่ว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดไปแน่ ๆ


“ก็มันส่งข้อความมาหากู” ชานยอลไม่พูดเปล่าพร้อมกับล้วงโทรศัพท์โยนให้เพื่อนผิวแทนดู และนั่นก็ทำเอาแบคฮยอนยกเท้าเตะสีข้างของคนข้างกายเสียยกใหญ่


“ไอ้ชานยอล ไอ้เหี้ย มึงไปให้พวกมันดูทำไม” ความอับอายแล่นริ้วขึ้นมาบนหน้าอย่างห้ามไม่ได้ ไอ้นี่มึงก็ไม่เคยคิดจะปกป้องกันเลยสักนิด อยากให้กูอับอายขายขี้หน้าไปถึงไหน แถมไอ้โย่งนี้ก็ยักไหล่ตีหน้านิ่งใส่อีก


คนอื่นที่เห็นต่างก็รีบเข้ามากรูดูว่าแบคฮยอนส่งข้อความอะไรไปหาชานยอล ประโยคที่ปรากฏขึ้นพร้อมกับชื่อเจ้าของแชทก็ทำให้ทุกคนเบิกตากว้างอุทานร้อง โอ้ว ออกมาพร้อมกัน แถมยังหันมาจ้องหน้าคนตัวเล็กแล้วหรี่ตามองอย่างมีเลศนัย



 

Baekkkkkkbyun

ว่างไหม เอากัน    21;04

 



สัด แบคฮยอนคนจริงหว่ะ


“อ่าวไอ้แบค มึงไปส่งข้อความหามันแบบนั้นได้ไงวะ” เซฮุนถามขึ้นพร้อมกับยิ้มกระลิ้มกระเหลี่ยมองเพื่อนตัวเล็ก แหม กูก็นึกว่าแม่งนั่งยิ้มอะไรกับโทรศัพท์ ที่แท้ก็อ่อยผัวเก่าอยู่นี่เอง


“กูไม่ได้ตั้งใจ แค่จะแกล้งมันเล่นเฉย ๆ ป่ะวะ!


“ไม่เล่นละมั้ง ชวนขนาดนี้” จงอินล้อเลียนบ้าง ใช่ว่าจะไม่รู้ความสัมพันธ์ของพวกมัน ก็เพราะว่ารู้ดีเนี่ยแหละถึงไม่แปลกใจถ้าแบคฮยอนจะส่งข้อความแบบนั้นไปหาชานยอล จะบอกว่าสัปดนก็ใช่ แต่เพราะความเป็นเพื่อนกันมานานแถมยังสนิทกันมาก ประโยคนั่นมันก็อาจจะแค่แกล้งเล่นจริง ๆ อย่างที่มันบอก


แต่เล่นกับ ‘แฟนเก่า’ พี่ว่ามันไม่ควรจริง ๆ


“สัด เมื่อก่อนเราก็พูดกันเล่นแบบนี้นี่หว่า ถามหน่อยกูพูดชวนพวกมึงแล้วมีไอ้หน้าไหนจะทำกับกูจริง ๆ ไหม”


“ก็อยากอยู่ถ้าผัวมึงยอม” คำตอบของจงอินทำเอาคนตัวเล็กมองตาขวางใส่อย่างหาเรื่อง และไม่ใช่แค่นั้นเพราะตอนนี้คนตัวสูงข้างกายก็ตวัดสายตามาทางเขาเหมือนกัน


สัด ดุแพ็คคู่เลยวุ้ย


“แล้วนี่มึงจะจริงจังไปไหน ก็รู้นี่ว่ากูพูดเล่น” แบคฮยอนหันกลับมาชักสีหน้าใส่คนตัวสูงที่ยังจับแขนเขาไว้แน่น ตะกี้ก็เล่นเอาใจหายใจคว่ำ ใครจะไปคิดว่ามันกล้าบุกเข้ามาถึงตัวขนาดนี้  นี่กะว่าถ้าชานยอลตอบแชทเขาก็จะแคปส่งไปเยาะเย้ยยัยผู้หญิงคนนั้นเล่นเสียหน่อย


แบบนี้ก็ผิดแผนหมดซีวะ


“ก็บอกแล้วว่ากูไม่เล่นกับมึง” ชานยอลพูดพร้อมกับกระชากร่างบางจนกระแทกติดอกแล้วกอดคอเอา แบคฮยอนพยายามดิ้นขัดขืนเพราะยังไงก็รู้ว่าชานยอลมันเอาจริงแน่ ๆ


“ขอตัวเพื่อนมึงก่อนนะ เห็นขอมาก็จัดให้หน่อยละกัน” พูดจบชานยอลก็ลากคอแบคฮยอนเดินออกไปจากห้องพร้อมกับเสียงแหลมเล็กที่โวยวายไม่หยุด  เหลือทิ้งไว้แค่กลุ่มเพื่อนที่นั่งมองหน้ากันก่อนจะยกยิ้มใส่อย่างรู้ความหมาย


“กูว่างานนี้มีรีเทิร์นหว่ะ”


“เทิร์นรึเปล่าไม่รู้ พี่รู้แต่พรุ่งนี้ไอ้แบคสะโพกครากแน่นอน”


“กูยอมใจเลย ไม่นึกว่าแม่งจะเล่นวิธีนี้” จุนมยอนพูดพร้อมกับส่ายหน้าหน่ายกับความเต่าตุ่นของเพื่อนตัวเล็ก “แต่ก็นะ จะเอาคืนเขาก็ต้องแบบนี้แหละ”


“ฮ่า ๆๆๆ กูไม่อยากจะนึกสภาพผู้หญิงคนนั้นเลยหว่ะ”


“เออ สภาพเพื่อนกู กูก็ไม่อยากจะนึกเหมือนกัน” เอาเป็นว่างงานนี้สนทนากันอย่างรู้ ๆ ว่าอะไรเป็นอะไร ทั้งสามคนยกแก้วชนเพื่อดื่มภาวนาให้เพื่อนตัวเล็กที่โดนผัวเก่าลากออกไปแล้ว แน่นอนว่าพวกเขารู้สึกชอบพอเวลาที่เห็นพวกมันอยู่ด้วยกัน ก่อนจะคบก็มีรังสีฟรุ้งฟริ้งบางอย่างพวยพุ่งออกมา แอบจับสังเกตมาได้สักพักถึงรู้ว่าพวกแม่งกำลังแอบคุยกันอยู่ กว่าจะง้างปากแต่ละคนได้ก็เล่นเอาซะเหนื่อย


แต่พอผ่านไปสักพักก็เลิกกันไปด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า ไม่มีใครเชื่อคำพูดของพวกมันหรอก คนเลิกกันที่ไหนเขายังเป็นห่วงกันขนาดนี้ ถ้าให้เล่าถึงแบคฮยอนไอ้ตัวนั้นมันไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ ส่วนไอ้ชานยอลก็น่าจะมีกิ๊กน้อยกิ๊กใหญ่ตามประสาคนชอบแหย่เมียเก่าให้หมั่นไส้เล่นเท่านั้นแหละ


และดูท่าจะได้แหย่กันจริง ๆ ซะด้วย..


ขอให้โชคดีละกันเพื่อน

 


 

 

 

  

 


 


“ไอ้ชานยอล ปล่อยเดี๋ยวนี้ โอ๊ย กูเจ็บนะเว้ย” แบคฮยอนแหกปากร้องตั้งแต่โดนไอ้โย่งนี้ลากคอจนมาถึงห้องของมัน ไม่ว่าจะขืนตัวผลักมันออกแค่ไหนแต่ก็ต้านแรงมันไม่ไหวและสุดท้ายแบคฮยอนก็ต้องหน้าเหวอเมื่อจู่ ๆ ชานยอลก็ตัดขาของเขาจนล้มหงายหลังแนบไปกับเตียง


“เดี๋ยว ๆๆๆ เดี๋ยวก่อน” คนตัวเล็กรีบยกมือห้ามคนใจร้อนที่ไม่ยอมพูดพร่ำทำเพลงอะไรนอกเสียจากก้าวขึ้นมาบนเตียงแล้วคร่อมร่างกายของเขาไว้ ก่อนจะถอดเสื้อยืดสีดำออกเผยแผงอกกว้างและลอนหน้าท้องสวย เห็นแบบนั้นแล้วก็รีบถดตัวหนีด้วยความรวดเร็ว แต่ชานยอลก็ไม่ปล่อยให้เขาไปไหนได้ไกลแถมยังตามมายังทับเอวไว้จนดิ้นไม่หลุด


“เดี๋ยวก่อน ชานยอล!” เสียงเล็กหวีดลั่นทันทีที่ชายหนุ่มตรงหน้าโน้มตัวลงมาไซ้ซอกคอจนขนอ่อนบริเวณท้ายทอยพร้อมใจกันลุกเกรียว ลิ้นแฉะของหมอนั่นลากไล้จนต้องหดคอหนีเป็นพัลวัน มือเล็กได้แต่ปัดป่ายพยายามผลักไสคนตรงหน้าให้ออกห่าง และดูเหมือนว่าชานยอลจะยอมผละออกเล็กน้อยจ้องมองกรอบหน้าเล็กที่กำลังขึ้นสีชัด


“อะไร อย่ามาทำกูเสียเวลา”


“เสียเวลาเหี้ยไร มึงบ้าป้ะเนี่ยห้ะ” แบคฮยอนตะโกนเสียงดังซ้ำยังผลักอกกว้างให้ออกห่างและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายยอมถอยให้อีกนิด แต่ก็ไม่คิดจะลุกออกไปจากตัวเขา “ชานยอล กูหนักนะเว้ย”


“งั้นมึงมาอยู่ข้างบนไหม จะได้เบา ๆ”


“เบากับหน้ามึงอ่ะ ออกไป กูไม่เล่น”


“แล้วนี่คิดว่ากูเล่นหรอ”


“ชานยอล เราเป็นเพื่อนกันนะเว้ย” สุดท้ายแล้วแบคฮยอนก็ต้องงัดเอาเรื่องพวกนี้ขึ้นมาพูด ใช่ว่าเขากับชานยอลเองจะไม่รู้ว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของเราเป็นแบบไหน ลดจากคนรักมาเหลือแค่เพื่อนสนิทกันเหมือนเมื่อก่อน แน่นอนว่ามันดีสำหรับเขาทั้งคู่ แต่ก็มีบ้างบางครั้งที่เรายังทำตัวเหมือนคนรักกันอยู่


แต่มันต้องไม่ใช่เรื่องแบบนี้ดิวะ


“เพื่อนกันแล้วไง กูก็เคยเป็นแฟนมึงไหมล่ะ”


“เออ นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้มึงจะมาทำแบบนี้ไม่ได้”


“แล้วมึงส่งข้อความแบบนั้นมาหากูทำไม” ประโยคนั่นทำเอาแบคฮยอนสะอึกพูดอะไรไม่ออก ถ้าให้บอกเหตุผลไปตามตรงคนตรงหน้าจะเชื่อเขาไหมวะ ดวงตากลมโตยังมองจ้องมาราวกับเค้นเอาคำตอบ


“หรือว่าจริง ๆ แล้วมึงคิดถึงกู”


“ส้นตีนเหอะ อย่าพูดอะไรแบบนี้ดิ้ ขนลุก!


“ถ้างั้นมึงส่งมาทำไม”


“...”


“มึงกำลังท้าทายกูอยู่นะแบคฮยอน” น้ำเสียงทุ้มนั่นสร้างความปั่นป่วนให้แก่จิตใจของแบคฮยอนเป็นอย่างมาก เปลือกตาสีเนื้อกระพริบมองคนตรงหน้าด้วยความคิดหลากหลาย


“กู.. กูไม่ได้ท้าทายเชี่ยไรทั้งนั้นแหละ ออกไปเลย” ทนมองสายตาคมคายนั่นไม่ไหวแบคฮยอนก็เป็นฝ่ายเบี่ยงหน้าหลบออกก่อน เขาไม่ค่อยชอบความรู้สึกแบบนี้เวลาอยู่กับชานยอลซักเท่าไหร่ มันสับสนแล้วก็ปั่นป่วนจนความรู้สึกรวนไปหมด


ถ้าถามว่ายังรักอยู่ไหม เขาก็จะตอบว่ารัก


แต่รักแบบไหนหน่ะหรอ


ไม่รู้หว่ะ..


“กูจะไม่ออกไปไหนจนกว่าจะได้มึง” คำพูดของชานยอลทำเอาคิ้วเรียวขดเข้าหากันอย่างตกใจ นี่มันไปกินอะไรผิดสำแดงมาป้ะวะ


“กูไม่ให้โว้ย” แบคฮยอนผลักคนตรงหน้าให้ออกห่าง พยายามหยัดตัวขึ้นนั่งแต่ชานยอลก็ใช้มือกดลงไปนอนราบกับเตียงเหมือนเดิม แถมยังเบียดตัวเข้ามาใกล้โน้มหน้าลงมาจนเกือบจะจูบกันอยู่รอมร่อ


“กูจะทำ มึงจะทำไม”


“ก็ไม่ทำไม แต่กูไม่ให้”


“ก็กูจะทำ”


“ไม่!!


“แบคฮยอน”


“อะไร!


“จะให้ไม่ให้”


“ไม่ให้” คนตัวเล็กยังคงเถียงสู้อย่างไม่ยอมแพ้ จู่ ๆ จะปล่อยให้แฟนเก่าเอามันใช่เรื่องที่ไหน ถ้าเกิดปล่อยให้มันทำตามใจมีหวังอนาคตก็ต้องเกิดเรื่องแบบนี้อีกแน่ ๆ


“อย่ามาเล่นตัว”


“เล่นตัวอะไร มึงกำลังจะขืนใจกูนะไอ้เชี่ย”


“เออ กูจะถามมึงกว่าจะยอมกูเนี่ยแหละ ตกลงจะให้ไหม” คราวนี้ชายหนุ่มใช้น้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นพร้อมใช้สายตามองไล่พิจารณากรอบหน้าเล็กที่กำลังทำท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่


ก็ลองนึกเอาก็แล้วกันว่าในขณะที่ชานยอลกำลังจะเริ่มอ่านหนังสืออยู่นั้นก็มีข้อความจากแบคฮยอนส่งเข้ามา จะว่าแปลกก็แปลกเพราะตั้งแต่เลิกกันไปเกือบสี่เดือน เขากับแบคฮยอนก็ไม่ค่อยคุยกันผ่านโซเชี่ยลเท่าไหร่ จะมีก็แต่โทรเรียกไปกินข้าวบ้าง ไม่ก็โทรให้ไปรับเท่านั้น


ถึงจะเลิกกันไปแล้วก็จริง แต่ก็ต้องยอมรับว่าพวกเรายังคงทำตัวเหมือนเดิมอยู่


มันเป็นความสบายใจที่ต่างฝ่ายต่างมีให้กัน ไม่เร่งเร้า ไม่ได้หวือหวา ไม่ได้หึงหวงกันจนมากเกินไป อยู่กันแบบเพื่อน รักกันแบบครอบครัว และเมื่อมีความสัมพันธ์แบบคนรัก แน่นอนว่าแบคฮยอนเติมเต็มให้ชานยอลทุกอย่าง


จนเมื่อถึงจุด ๆ หนึ่ง เขาทั้งคู่ต่างก็รู้สึกว่าแท้จริงแล้วมันไม่ใช่ พวกเขาโอเคหากจะต้องกลับไปอยู่ในจุดเดิมอีกครั้ง


แต่นั่นก็ไม่ใช่ทั้งหมดเสียทีเดียว


ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้งหลังจากที่ไม่มีใครพูดอะไร แบคฮยอนไม่ยอมตอบคำถามเมื่อครู่ของคนตรงหน้า จะให้ตอบไปตรง ๆ ก็กะไรอยู่ นี่กูปฏิเสธมันจนคอจะแตกอยู่แล้ว เพื่อนกันที่ไหนเขาพูดแบบนี้กันล่ะวะ


ครู่หนึ่งที่พลันสบสายตากับชานยอล ความรู้สึกประหลาดก็พรั่งพรูเข้ามาในความคิด บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมมันถึงวูบโหวงในใจแปลก ๆ  ยิ่งไล่สายตามองใบหน้าหล่อเหลานั่นทีไรก็เผลอใจสั่นตามไปทุกครั้ง และคราวนี้ก็เหมือนกัน หัวใจของเขากำลังเต้นไม่เป็นส่ำ ทั้งประหม่าและสับสนว่าควรจะจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้ายังไงดี


“มึง.. จะเอาจริงดิ” เสียงเล็กถามออกมาอย่างเบาหวิวพลางเหล่สายตาไปทางอื่นเพราะไม่อยากจ้องคนตรงหน้าให้ประสาทเสีย


“เออ”


“...”


“ว่าไง” ครั้นเห็นอดีตแฟนตัวเล็กเงียบไป ชานยอลก็ถามเร่งเอาคำตอบอีกครั้ง ดูก็รู้หรอกว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังประหม่า มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่จะตอบตกลง


“เออ ทำก็ทำ..”


และดูเหมือนว่าแบคฮยอนจะบ้าไปแล้วจริง ๆ ประโยคนั่นถูกพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ไม่ได้หนักแน่นจนดูจริงจัง แต่ก็ไม่ได้เยาะแหยะเหมือนพวกโดนขืนใจ ริ้วสีแดงบนหน้าใสก็ทำเอาคนมองถึงกับอมยิ้มที่มุมปากให้กับความน่ารักนั่น


“ไม่ทำล่ะ” พูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะล้มตัวนอนลงข้าง ๆ คนรักเก่าซ้ำยังดึงร่างน้อยเข้าไปกอดแน่นจีบศีรษะเล็กให้ฝังจมอกอีกต่างหาก สร้างความฉงนใจให้แก่แบคฮยอนเป็นอย่างมาก อะไรของมัน ตะกี้ก็คะยั้นคะยอจะเอาให้ได้ พอตอบตกลงก็ดันบอกไม่เอา


“กวนตีนรึไง” ใช้มือดันอกแกร่งแหงนหน้าพูดใส่คนตัวสูงด้วยความหงุดหงิด นี่ไม่ได้โกรธที่มันไม่เอานะ แต่โกรธที่มาทำให้สับสนเนี่ยแหละ


“กวนไร ก็มึงใจง่าย ไม่สนุกละ” คำตอบนั่นเกือบทำให้มือเล็กง้างขึ้น เขาอยากจะตบปากหนาแรง ๆ ให้หมาในปากหลุดออกมาเสียบ้าง


ก็ง่ายแค่กับมึงนั่นแหละไอ้บ้านี่!


“สนุกมากไหมล่ะห้ะ!?” สบถออกมาอย่างหัวเสียพลางเอื้อมมือไปหยิกหัวนมของชานยอลจนมันบิดหน้าร้องด้วยความเจ็บปวด เออ ถ้ายังเล่นแบบนี้อีกจะหยิกให้หลุดคามือเลยคอยดูดิ


“แบค.. กูเสียวนะเว้ย” ชานยอลร้องท้วงออกมาทำเอามือเล็กฟาดเข้ากลางอกอย่างจังด้วยความหมั่นไส้

“กูหยิกให้มึงเจ็บ ไม่ได้หยิกให้เสียว”


“ก็แรงมึงมีแค่นั้นมันจะไปเจ็บได้ไง หรือว่าเป็นแผนหลอกล่อให้กูมีอารมณ์หื้ม?” ว่าแล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้คนตัวเล็กแถมยังยกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากใส่อีกต่างหาก


“ไปไกล ๆ ตีนเลยไอ้สัด”


“อ่าว นี่ตีนหรอ ก็ว่าอยู่ทำไมถึงเหม็น” ชายหนุ่มว่าพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามาจุ๊บเหม่งขาว ๆ นั่นด้วยความรวดเร็ว “โอ้โห้ ตีนมึงโคตรสากเลย”


ไอ้ชานยอล!” เพราะเสียงจุ๊บเมื่อครู่ยังดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาท แบคฮยอนถึงกับหน้าร้อนเพราะความไวแสงเมื่อครู่ จู่ ๆ ก็เล่นแบบนี้ใครมันจะไปตั้งตัวทันวะ


“หึ เขินหรอที่รัก”


“เขินห่าไร ถ้าไม่เอาก็ปล่อย กูจะไปแดกเหล้าต่อแล้ว” ขณะที่พูดก็พยายามขืนตัวเองให้หลุดออกจากแขนแกร่ง แต่ชานยอลก็ยังกระชับไว้แน่นแถมเอนหัวพิงซบกันอีกต่างหาก


“แหม ใจจริงก็อยากให้เอาใช่ไหมล่ะ” ถามออกมาอย่างเย้าแหย่ รู้หรอกว่าแบคฮยอนกำลังหงุดหงิดที่ถูกปั่นหัว แต่เจ้าตัวจะรู้ไหมว่าไอ้อาการแบบนี้แหละชานยอลชอบมากที่สุด


“ประสาท คนหากินง่ายอย่างมึงจะมาเอาอะไรกับกูที่เป็นแค่แฟนเก่าวะ” ไอ้ที่พูดนี่ไม่ได้ประชดนะ แค่พูดตามความจริงก็เท่านั้น ชานยอลหน่ะเป็นคนหน้าตาดี รูปร่างสูงโปร่ง ไปไหนก็มีแต่คนมองอยากจะเข้าหากันทั้งนั้น และไอ้หมอนี่ก็ไม่คิดจะปฏิเสธเลยสักครั้ง


นี่ก็อาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไมทั้งคู่ถึงเลิกรากันไป เพราะความเล็กน้อยของชานยอลกับความเฉยชาของแบคฮยอนนั่นแหละที่ทำให้ไปด้วยกันไม่ได้ ในเมื่อไม่สามารถหยุดกันได้จะคบกันต่อไปเพื่ออะไร


“กูเคยพูดหรอว่ามึงเป็นแฟนเก่ากู อย่าคิดไปเองดิ” ดวงตากลมโตหลุบมองคนในอ้อมกอดที่กำลังนอนหายใจรดหน้าอกเปลือยเปล่าของตนอยู่ จะผิดไหมถ้าจะบอกว่าจู่ ๆ ก็เสียววูบขึ้นมาซะงั้น


“แล้วหมาไหนมันบอกว่าให้กลับไปเป็นเพื่อนวะ” แบคฮยอนพูดและเลือกที่จะไม่เงยหน้าขึ้นไปมอง นึกถึงเรื่องในวันนั้นก็รู้สึกจุกอกแปลก ๆ ทั้ง ๆ ที่ก็รู้กันอยู่แล้วว่าความจริงมันคืออะไร


“เออ ๆ ไอ้หมาตัวนี้แหละ กูขอโทษได้ไหมล่ะ” ชายหนุ่มว่าพลางกระชับกอดคนตัวเล็กให้แน่นขึ้น เขาไม่ได้พูดขอโทษส่งเดชเพื่อให้เรื่องทุกอย่างจบไป และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก ก่อนหน้านั่นแทบจะคลานเข่าเข้าไปหมอบกราบขอขมากันเลยทีเดียว


“ไม่ให้อภัย ปล่อยกูได้แล้ว จะกลับ” น้ำเสียงหงุดหงิดของแบคฮยอนทำเอาคนฟังถึงกับแค่นยิ้ม อยากกลับจริงจะยอมปล่อยให้นอนกอดแบบนี้หรอวะ


“ไม่ให้อภัยจริงดิ”


“เออ”


“งั้นขอเอาหนึ่งที เดี๋ยวปล่อยเลย”


“ไอ้สัด นี่มึงจะเอาให้ได้ใช่ไหม” แบคฮยอนถึงกับแหงนหน้ามองคนจังไรด้วยสายตาเหวี่ยงเล็กน้อย ตะกี้ก็เข้าโหมดดราม่าแล้วมึงยังมีหน้าวกกลับมาเรื่องนี้อีกหรอ


“ก็รู้หนิว่ากูต้องการอะไร” พูดเสียงอ่อน ๆ พลางถูคางกับหัวทุยจนอีกฝ่ายเอียงหน้าหนี ไอ้นี่แม่งนิสัยเสีย จะปะเหลาะทีไรก็ทำออดอ้อนใส่อย่างรู้ดี ทีงี้ละทำเหมือนเหมียวเชื่อง พอได้เรื่องก็มือไวอย่างกับเสือ


“ถุงยางไม่มีก็ไม่ต้องมายุ่ง”


“ระดับนี้ ไม่ต้องละม้าง” ประโยคข้างท้ายขึ้นเสียงสูงจนน่าหมั่นไส้ และก็อดไม่ได้ที่จะหันไปค้อนใส่


“ไม่ต้องเหี้ยไร เดี๋ยวติดโรค วันก่อนมึงเพิ่งไปเอากับผู้หญิงมาไม่ใช่หรอ” ว่าแล้วก็ได้โอกาสหยิบเอาเรื่องนี้มาพูด ทำไมแบคฮยอนจะไม่รู้ว่าชานยอลหน่ะเสือร้ายตัวพ่อ มีให้ฟาดเช้าฟาดเย็น แต่ไม่รู้ว่าฟาดจริงรึเปล่า ที่แน่ ๆ คือไม่เคยขาดมือแน่นอน แถมยังมีแม่นางมาพูดเล่าประสบการณ์กับผัวเก่าให้ฟังด้วยแล้ว


จะปล่อยให้มันสดแบบที่ว่าก็ดูท่าจะง่ายเกินไป


“ผู้หญิงที่ไหน กูเอาแต่กับอีนี่เนี่ย” ว่าแล้วชานยอลก็กางนิ้วมือทั้งห้าให้คนตัวเล็กดู ก่อนจะทาบลงบนหน้าอีกคนจนแทบมิด และนั่นก็ทำเอาแบคฮยอนสะบัดออกอย่างรังเกียจเมื่อรู้ทันว่าที่ทำหน่ะหมายถึงอะไร


“อุบาทว์!” ไอ้เชี่ยนี่ก็จังไรเหลือเกิน มึงเอามือที่จับลูกชายตัวเองมาทาบหน้ากูเนี่ยนะ?


“อะไร กูไม่ได้หมายถึงมือนะ หมายถึงมึงต่างหาก” ชานยอลไม่ได้พูดจาเอาใจแบคฮยอนเลยสักนิด เขาไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนไหนเลยตั้งแต่เลิกกับแบคฮยอน จะมีก็แต่น้องเลฟท์กับน้องไรท์เนี่ยแหละที่ผลัดกันปรนเปรอ


“...”


ชานยอลจ้องมองใบหน้าคนตัวเล็กด้วยสายตาที่แตกต่างออกไปจากเดิม ให้ตายสิ น่ารักยังไงก็ยังน่ารักอยู่อย่างนั้นแฮะ ทางด้านแบคฮยอนเองก็เผลอใจสั่นกับคำพูดเมื่อครู่ นึกเกลียดตัวเองที่พอถูกหวาดล้อมเข้าหน่อยก็โอนเอนเป็นต้นผักชีแห้งเลยทีเดียว


บ้าเอ้ย


“ว่าไง ตกลงจะให้กูเอาป่าว” พอเห็นว่าเงียบไปแล้วชานยอลก็ถามขึ้นอีกครั้ง จังหวะนั้นคิ้วเรียวก็ขดเข้าหากันทันที


“แล้วมึงจะย้ำอะไรกันนักกันหนาวะ เลิกพูดสักทีดิ้” บอกปัดอย่างรำคาญใจ ไอ้นี่พอเล่นด้วยแล้วก็ได้ใจใหญ่ นี่ไม่ได้กระดากปากกันเลยสักนิด ถ้าหากว่าเป็นคนอื่นพูดใส่กันก็คงแสลงหูไม่น้อย


“ก็มึงพูดก่อน”


“กูพูดเล่นได้ไหมล่ะ”


“บอกแล้วว่ากูไม่เล่น”


“...”


“มึงกลับลำไม่ทันแล้วแบคฮยอน” ประโยคสุดท้ายช่างเบาหวิวอย่างประหลาด สายตาและสีหน้าของชานยอลมองมาราวกับว่ากำลังต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง ดวงตากลมโตฉายแววพราวระยับอยู่ด้านใน แถมริมฝีปากหนาก็เผยออ้าให้น่ามองอย่างเชิญชวน


ให้ตายเถอะ ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าทุกอย่างกำลังดึงดูดเข้าหากัน


“...”


“...”


จ้องมองกันอยู่ไม่ถึงหนึ่งนาทีและไม่มีประโยคใดเล็ดลอดออกมา นอกจากริมฝีปากของทั้งสองที่โน้มเข้าหากันอย่างไม่มีใครคิดจะทักท้วง อาจจะโทษร่างกายของพวกเราที่นอนเบียดแนบชิดกันมาสักพัก แต่นั่นก็ไม่ใช้เหตุผลหลักเมื่อจริง ๆ แล้วมันก็คือความต้องการของพวกเขาทั้งคู่


เรียวปากขบกันด้วยความเนิบนาบ หลุบมองสายตาอีกฝ่ายอย่างหยั่งเชิงก่อนจะเพิ่มความรุนแรงให้กับรสจูบ ก็ต้องยอมรับลึก ๆ ว่าต่างคนต่างก็โหยหาสัมผัสที่ห่างหาย แต่เพราะสถานะที่ถูกลดให้เป็นแค่เพื่อนนั้นก็ทำให้ไม่สามารถแสดงออกว่าต้องการกันมากแค่ไหน


เสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังสะท้อนอยู่ภายใน ลิ้นหนาควานไล่เอาความหวานของคนตัวเล็กด้วยความกระหาย แอบตวัดหยอกเย้าเป็นการทักทายเล็กน้อยก่อนจะดูดกลืนกินทุกอย่างลงคอจนหมดแม้จะผ่านไปนานกี่นาทีแล้วก็ตาม ชานยอลก็ยังรู้สึกว่ามันไม่พอเลยสักนิด


ชายหนุ่มใช้ศอกหยัดตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนโดยที่ริมฝีปากยังเบียดกันแน่น ประคองใบหน้าเล็กให้อยู่ในองศาที่เราจะสามารถกอบโกยเอาความสุขเข้ามาเติมเต็มได้ มือเล็กของแบคฮยอนไม่รู้ว่าจะยึดส่วนไหนของร่างกายคนตรงหน้าไว้เป็นหลัก เพราะไม่ว่าจะจับจุดใดก็สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่กำลังแผ่ออกมา คล้ายกับมีกระแสไฟอ่อน ๆ แล่นผ่านมือทำให้รู้สึกวาบหวิวอยู่ในอก และดูท่าชานยอลจะเริ่มจับความผิดปกติได้เพราะตอนนี้ก้านนิ้วหนากำลังสอดประสานกับฝ่ามือของเขาพร้อมกับฝังลงเตียงนุ่ม


จนกระทั่งใบหน้าหล่อเหลายอมผละออกจากริมฝากบางเล็กเพื่อให้อีกฝ่ายได้กอบโกยอากาศเข้าปอด น้ำลายใสเปรอะเปื้อนรอบปากสีเชอรี่อย่างน่าเอ็นดู แถมยังส่งแววหยาดเยิ้มมาให้คล้ายกับเปลวไฟที่กำลังจะเผาไหม้เชื้อเพลิงอย่างเขา


“แบคฮยอน” เสียงทุ้มกระซิบเรียกชื่อคนตรงหน้าอย่างจงใจ เขาใช้สายตาคมคายของตัวเองมองร่างข้างใต้ด้วยความรู้สึกประหลาด แววตาสงสัยของแบคฮยอนช้อนมองเขา และนั่นก็ทำเอาความอดทนทั้งหมดขาดผึงในทันที


เอาเถอะ


“...”


กูคิดถึง

 

 

 

CUT




 

 


“อีกรอบไหม”


“มึงเป็นใคร? เพื่อนกันรอบเดียวพอ” พูดแล้วก็ชักสีหน้าใส่คนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังเลิกคิ้วมองเขาอยู่


“เพื่อนเหี้ยไร ได้กันแล้วก็ต้องเป็นผัวดิ”


“ผัวที่หน้ามึงอ่ะ กูไม่ให้เป็น” แบคฮยอนตอบปฏิเสธ ทำเอาคิ้วหนาขดเข้าหากันอย่างขัดใจ อะไรของไอ้เตี้ยนี่


“แล้วเป็นอะไรถึงจะได้มึงหลายรอบ”


“สัด เป็นใครก็ช่างก็ไม่ให้ทำแล้ว เหนื่อย!!” เถียงกลับไปจนเอ็นขึ้นคอ แบคฮยอนทำท่าจะพลิกตัวให้ออกห่างจากชานยอลแต่ก็ถูกมือหนาจับฝังไว้บนเตียงเหมือนเดิม


“มึงอย่าเล่นตัวนะแบคฮยอน ตกลงจะคบกับกูไหม” ชานยอลถามน้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงปนหงุดหงิด ตะกี้ไอ้คนไหนมันร่ำไห้ให้เขาทำต่อ พอสบายตัวก็จะทิ้งกันเลยใช่ไหม


อ่อ เป็นคนแบบนี้สินะแบคฮยอน


“พูดจากับกูดี ๆ ก่อน” รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังกำชัยชนะไว้ในมือ ไม่บ่อยนักที่ชานยอลมันจะยอมอยู่ใต้อำนาจ วันนี้ถ้ามึงไม่หมอบกราบตีนกูกูก็จะไม่เป็นอะไรกับมึงทั้งนั้น!


“พูดดี ๆ เหี้ยไร อย่างกับมึงพูดจากับกูดีตายแหละ”


“ชานยอล!!”


“จ๋า..” ขานรับเสียงหวานทันทีเมื่อเจอดวงตาเรียวเล็กขึงใส่อย่างโกรธเคือง ปากบางที่เบ้ขึ้นนั่นก็ทำเอานึกหมั่นไส้อยากจะเอื้อมมือไปหยิกให้เยื้อหลุดติดมือชะมัด


“พูดกับกูดี ๆ”


“ครับ ๆ” ชายหนุ่มยอมค้อมหัวให้คนตรงหน้าอย่างเต็มใจก่อนจะช้อนตามองอีกฝ่าย


“หนูจ๋า.. กลับมาคบกับอ้วนเถอะนะ”


“เลี่ยนไป กูไม่ชอบ”


“เอ่า อีนี่..” ชานยอลถึงกับสบถหน้าเหวอเมื่อคนตัวเล็กพูดจาเชือดเฉือนกันตรง ๆ


“อะไร!!?” และแม่งก็หูดีเหลือเกิน “กูได้ยินนะ”


“ได้ยินอะไร”


“มึงเรียกกูว่าอีนี่”


“หูยย หนูจ๋าฟังผิดแล้ว อ้วนพูดว่าทักรี่ต่างหาก” นี่ก็หน้าด้านหน้าทนพูดจาเฉไฉไปเรื่องอื่นอย่างแนบเนียนอีกครั้ง


“ตลกหรอ ออกไปกูไม่เอาแล้ว!” แบคฮยอนบอกปัดพร้อมกับหันหลังใส่ชานยอลก่อนจะขำคิกเมื่อเห็นสีของคนตัวสูง ให้มันรู้ซะบ้างว่ามึงกำลังเล่นกับใคร แต่ไม่ทันที่จะลุกออกจากเตียงร่างของแบคฮยอนก็ลอยหวืดล้มลงบนฟูกนุ่มอีกครั้งพร้อมกับร่างกายใหญ่ที่คร่อมทับ 


“หนูจะไปไหน”


“ไปจากมึงไง ปล่อยดิ้!”


“อ้วนมีสองทางให้หนูเลือก ระหว่าง..” ชานยอมยกยิ้มใส่ก่อนจะชูนิ้วขึ้นมา “ข้อหนึ่ง หนูจะยอมตกลงเป็นแฟนอ้วนดี ๆ โดยที่ไม่ต้องถูกทำ..”


“...”


“กับข้อสอง หนูจะถูกทำก่อนแล้วค่อยเป็นแฟนกับอ้วน ตกลงจะเอาข้อไหนดีจ๊ะ”


“จ๊ะเหี้ยไร ข้อไหนกูก็เสียเปรียบทั้งนั้น! ถอยออกไปไอ้อ้วน!” แบคฮยอนดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างกายของชานยอลอย่างลืมตัวจนกระทั่งมีบางอย่างกำลังทิ่มอยู่ที่หน้าท้อง ทันใดนั้นสายตาของคนทั้งสองก็หลุบมองพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย


“อ่า.. นี่หนูใช้ตัวช่วยหรอ?” ชานยอลถามออกมาพร้อมยิ้มกระลิ้มกระเหลี่ยใส่


“ตัวช่วยเหี้ยอะไร!?”  


“ก็ตัวช่วยที่จะทำให้หนูเลือกทั้งข้อหนึ่งและข้อสองไง”


“...”


“ถ้าวันนี้มึงไม่ยอมคบ กูก็จะเอามึงจนกว่าจะยอมเนี่ยแหละ!” พูดจบชานยอลก็จัดการโน้มหน้าไปฟัดคนตัวเล็กอย่างเต็มรัก แบคฮยอนถึงกับร้องลั่นทันทีหากแต่ไม่ทันไรเสียงทั้งหมดก็ถูกริมฝีปากหนาดูดกลืนจนหายไปหมด ฝ่ามือหนาลากไล้ตามผิวเนียนปลุกปั่นอารมณ์ของแบคฮยอนให้พุ่งทะยานขึ้นมาและจะออกเดินทางไปพร้อม ๆ กันอีกครั้ง


“นี่ แบคฮยอน”


“หือ”


“ตอนนี้เราว่างแล้วนะ”


“...”


รักกันเถอะ


!!!!

 

 

 

 

 

 

 












 

 


 ------------------------


ท่านได้ประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้ ตอบให้เลยว่าไม่มี

555555555555555555555555555555555

ห่างหายไปนาน กลับมาดันไม่อัพตอนใหม่อีก

เรามาแก้ให้มันลงในเด็กดีได้แทนนะ อิอิ

ตอนแรกจะลงทั้งหมดนั่นแหละ แต่กลัวจะโดนหิ้ว

เอาเป็นว่าฉากนั้นไปอ่านในบล็อกนะคะ

ส่วนใครที่อยากอ่านแบบออริไม่มีเซนเซอร์นั้นไปตามอ่านได้ใน wattpad ได้เลย

สกรีมคอมเม้นท์ให้กำลังใจเราหน่อย ที่แห้งเหี่ยวมาก

เดี๋ยวอีกสักพักเราจะลงน้องแบคชมพูให้หายคิดถึงกัน

สำหรับตอนนี้ หวังว่าทุกคนจะชอบนะ

อ๋อ อย่าแบนเราละ กราบเลย

ขอบคุณค่า


#ฟิคคลังฝัน

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6435 usumkm (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 14:15

    ชชอบบบบบบ แนวนี้ เเต่งต่อๆๆๆๆ

    *รักคนเเต่ง ????

    #6,435
    0
  2. #6407 pbcy' (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:20
    ชอบบบบบบ ชอบคาแรกเตอร์ทั้งสองคนมากๆๆ มันไม่ต้องพูดหวานๆเพราะก็ฟินได้
    #6,407
    0
  3. #6362 heykiki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:09
    ชอบมากกกกกกกกก อยากให้มีแนวนี้อีกเยอะ ๆ หรือไม่ก็สเป ดั้ยโปดดด
    #6,362
    0
  4. #6344 sunshinyi19 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    หื้ออ แทนตัวเองน่ารักจังงเจ้าอ้วนน ><
    #6,344
    0
  5. #6322 heykiki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:30
    ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกำำำำำ
    #6,322
    0
  6. #6166 bomingoldenchild (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 00:11
    น้องซ้ายกับน้องขวาช่วย555
    #6,166
    0
  7. #6164 Darkmate (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:56
    แต่แรกก็กลัวดราม่าแต่พออ่านจบแล้วรู้สึกว่าน่ารักมากๆ
    #6,164
    0
  8. #6057 P-praery (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 20:32
    เออออนึกว่าจะมาม่า555555
    #6,057
    0
  9. #6050 MaRu313MaRu (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:08
    ตอบจบน่ารักกกกกกกก
    #6,050
    0
  10. #6026 heykiki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:38
    เอาตรง ๆ ก็ชอบทุกเรื่อง แต่ชอบเฟรนด์โซน แบบนี้คือใช่อะ 55555555555555555555555 ไม่หวาน แต่ดีมากกก
    #6,026
    0
  11. #5973 S.takky (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 03:29
    หนูกับอ้วนนนน555555555555
    #5,973
    0
  12. #5868 The Panda GirLz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:22
    คือเเบบ5555555555555555555 โอ้ย5555555
    #5,868
    0
  13. #5710 P e A r L ツ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 13:35
    555555555 ว่างปะ เอากัน 5555 ได้เหรอวะ5555555555555555555555555555
    #5,710
    0
  14. #5461 a♡♡♡ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 14:48
    น่ารัก55555555 ตลกด้วย หนูกับอ้วนวุ้ยยย
    #5,461
    0
  15. #5458 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 23:49
    แบบนี้ก็ได้เหรอออ
    #5,458
    0
  16. #5029 stamcheeva (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 20:55
    น่ารักกกกกก ชอบมากคะ
    #5,029
    0
  17. #5005 Yoyo.Yehet (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 01:07
    ชอบอะไรแบบนี้!! ค่ดมุ้งมิ้ง ฮืออออออ
    #5,005
    0
  18. #4748 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 09:47
    ความง่องแง่งของผัวเมียคู่หนึ่ง 555
    #4,748
    0
  19. #4221 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:58
    น่ารักอะ
    #4,221
    0
  20. #4157 _Alice__ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:34
    เรื่อง pink boy ว่าหื่นแล้ว เรื่องนี้หื่นกว่าอีกอ่ะ
    #4,157
    0
  21. #3918 เจ้าครีม (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 18:31
    ชอบแชปนี้อ่ะ ปกติถ้าเป็นแนวแฟนเก่านี่ต้องดราม่าแต่เรื่องนี้ฉีกเลย คือดีอ่ะ โอ้ยชอบบบ5555555
    #3,918
    0
  22. #3917 Kamisama (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 18:12
    น่ารักิ่ะน่ารักแบบหื่นๆ555555
    #3,917
    0
  23. #3886 배켜니 ♡ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 03:06
    ชอบแชปนี้สุดดดดดด ชอบฟิคแบบนี้ โอ้ยยตลกกกกก
    #3,886
    0
  24. #3404 nchler (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 14:50
    ตลกอ่ะ แอบมีหน่วงเบาๆ แต่แบบ ตลกก55555555555 หนูจ๋า5555555555555555
    #3,404
    0
  25. #3396 wontehak (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 01:55
    ตลก555555 เดี๋ยวหวานเดี๋ยวทะเลาะน่าร้ากกกกก555555
    #3,396
    0