[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 27 : PINK BOY! (SPECIAL PART)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    30 ม.ค. 59




PINK BOY!





กฏของการอยู่ร่วมกันคืออย่ากดแบน
































 

 

แบคฮยอนคิดว่าความสุขของตัวเองมีอยู่แค่ไม่กี่อย่าง

 

อย่างแรกคือการได้ใช้ชีวิตแบบอิสระโดยที่ไม่มีใครมาขัดขวาง ครอบครัวก็ไม่ได้ตามใจหรอก ออกแนวเข้าใจกันซะมากกว่า ทั้งยังมีเงินใช้ก็ไม่เคยขาดมือ การเรียนดีแถมมีเกรดสวย เพื่อนดีชีวิตก็แฮปปี้ไปอีก แต่นอกเหนือจากที่ว่ามาทั้งหมดแล้วก็ยังมีอีกสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุด..

 

นั่นก็คือชานยอล

 

พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าชานยอลทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก เป็นแฟนคนแรกที่ทำให้รู้สึกรักมากมายขนาดนี้ ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตามแต่ ชานยอลเป็นคนเติมเต็มในทุก ๆ เรื่องที่เขาขาด คอยขัดเกลาเรื่องที่เกินไป จนทำให้รู้สึกว่า

 

เออ ผู้ชายคนนี้แหละที่เอากูอยู่หมัด

 

 

 

 

 

 

เสียงหอบกระเส่าของร่างทั้งสองกำลังโรมรันประชันริมฝีปากใส่กันอย่างไม่หยุดหย่อน ส่งลิ้นร้อนกวาดความหวานชื้นแฉะจนเกิดเสียงหยาบโลนไม่เลิก แบคฮยอนคว้ามือโอบคอแกร่งรั้งริมฝีปากทั้งคู่ให้แนบชิดกว่าเดิม แหงนหน้าเผยอปากอ้ารับการรุกล้ำจากที่อีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ ปล่อยให้มือหนาฟอนเฟ้นไปทั่วร่างกายจนเกิดรอยมือแดง ช่วงล่างคับแน่นของร่างกายสูงใหญ่เบียดช้อนอยู่ตรงหว่างขา สะโพกมนจึงเด้งขึ้นเสียดสีกับมันเพื่อปลุกเร้าอารมณ์

 

และดูเหมือนว่าแบคฮยอนจะทำสำเร็จ

 

“ชาน.. ไม่ไหวแล้ว ชานยอลอ่า” เสียงหวานครางเรียกชื่อคนรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าในขณะที่กลีบปากหนาดูดเม้มลำคอขาว ฝากฝังรอยแดงจ้ำอย่างมันเขี้ยวที่แฟนตัวดีชอบปล่อยเนื้อปล่อยตัว

 

ถึงจะไม่เคยห้าม แต่ก็ใช่ว่าจะชอบใจเสียหน่อย

 

“ทำอะไรผิดรู้ตัวไหม” เสียงทุ้มว่าในขณะที่เคลื่อนตัวขึ้นมายุ่มย่ามกับข้างแก้มเนียน ลากลิ้นขบเม้มใบหูนิ่มก่อนจะแยงเข้าไปทำเอาขนอ่อนทั่วร่างกายลุกกันให้พรึ่บเพราะความเสียวซ่าน

 

“อ๊า ร-รู้ อ่ะ ชาน” ร่างบางบิดเร้าเพราะการกระทำเมื่อครู่ กัดปากแน่นจนห้อเลือด ระบายความหวิวที่อีกฝ่ายฝากฝังไว้ คล้ายกับตัวเองถูกจับมัดปลายเท้าแล้วผลักลงหุบเหวลึก ดำดิ่งลงไปจนสุดก่อนจะถูกดึงขึ้นมาใหม่ด้วยเงื้อมือคนรักอีกครั้ง

 

“จำความรู้สึกนี้ให้ดี ๆ นะแบคฮยอน”

 

“.............”

 

“เพราะต่อจากนี้จะไม่มีการปราณีอีกแล้ว”

 

 

 

 

 

 

 

15 นาทีก่อนหน้า

 

 

“ชาน ไม่เข้ามาหรอ” เสียงหวานเอ่ยทักขึ้นในขณะที่มองแฟนหน้าหล่อของตัวเองที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงประตูระเบียงหลังจากปิดผ้าม่าน ชานยอลไม่มีท่าที่จะเดินเข้ามาเลยสักนิด เอาแต่ยืนจ้องเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย

 

ทั้ง ๆ ที่แบคฮยอนนอนล่อนจ้อนท่อนล่างขนาดนี้..

 

ทนเฉยได้ยังไงกัน

 

“ชานยอล..” แบคฮยอนเรียกอีกครั้งพลางหรี่ตามองแฟนหนุ่มด้วยสายตาสื่อความหมาย หากแต่ชานยอลกลับทำหน้านิ่งเหมือนเดิม

 

“ยัง”

 

“ยังไม่เข้ามาหรอ”

 

“ยังไม่หยุดอีก”

 

“............”

 

“สนุกมากไหม” ชานยอลตีหน้านิ่งใส่คนบนเตียงพร้อมกับน้ำเสียงที่ฟังแล้วก็รู้ว่ากำลังไม่พอใจอยู่ เขาไม่รู้หรอกว่าแบคฮยอนกำลังเล่นสนุกอะไร แต่ชานยอลไม่ได้สนุกด้วยเลยสักนิด มีอย่างที่ไหนอ่อยประเจิดประเจ้อขนาดนี้ เตือนกี่ครั้ง ๆ ก็ไม่เคยฟัง ยังจะมีหน้ามาถามอีกว่าไม่เข้ามาหรอ

 

ไอ้เข้าหน่ะก็อยากจะเข้าไปหรอก แต่จะเข้าไปบีบคออีอ้วนนี่ให้แหลกคามือต่างหาก

 

อ้อยขนาดนี้ ใช่เมียกูจริง ๆ หรอ

 

“ว่าแบคอีกและ” ร่างบางถึงกับหันหน้าหนีไปทางอื่นอย่างเซ็งจิต เขาชักจะเบื่อที่ชานยอลมักทำตัวเหมือนผู้ปกครองไม่มีผิด ทั้ง ๆ ที่จริงพ่อแม่เขาเองก็ไม่เคยห้ามอะไรกันขนาดนี้ เป็นแฟนแท้ ๆ แต่มาดุกันซะได้ แบบนี้มันใช่ที่ไหนกัน

 

“สมควรไหมล่ะ ชานไม่ตีก็ดีแค่ไหนแล้ว” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินมาทิ้งตัวลงข้าง ๆ แฟนตัวขาว แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมส่วนล่างเอาไว้ให้ ใช่ว่าไม่ชอบมอง แต่สถานการณ์แบบนี้แล้วชานยอลไม่อยากจะเห็นอะไรทั้งนั้น

 

“ถึงกับจะตีกันเลยหรอ ทำไมใจร้ายนักนะ” ว่าอย่างตัดพ้อ ก่อนจะนอนตะแคงหันหน้าไปมองคนข้าง ๆ ชานยอลเป็นแบบนี้ประจำ อยู่ด้วยกันก็มีอยู่แค่สองอารมณ์ ไม่นิ่งก็ดุใส่ ไอ้ที่คบกันมาสี่ห้าปีนี้ไม่ได้มีความหวานอะไรเหมือนคู่อื่นเลยสักนิด

 

ถึงจะเป็นแบบนี้แต่ก็ไม่รู้ทำไม แบคฮยอนก็ยังรักชานยอลมากที่สุดอยู่ดี

 

แฟนหนุ่มตัวสูงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากนอนหลับตานิ่ง ๆ ปล่อยให้คนข้างกายนอนฟึดฟัดอย่างไม่พอใจกับการกระทำของตน

 

“ชานยอล จะไม่เอาจริง ๆ หรอ” แบคฮยอนยื่นหน้าเอาคางมาเกยแผงอกกว้างไว้ เคาะนิ้วลงเป็นจังหวะบนกล้ามเนื้อแน่น พลางช้อนสายตามองใบหน้าหล่อที่ยังคงเรียบเฉยอยู่ “ชานยอลอ่า..”

 

“ไม่เอา ง่วง” เสียงทุ้มตอบกลับแบบไม่ใส่ใจมากนัก พรูลมหายใจยาวออกมาเพราะแบคฮยอนยังคงไม่หยุดยุ่มย่ามกับเขา

 

“อีกแล้ว ทำไมทำงี้อ่ะ ชอบทำให้อยากแล้วก็จากไปอยู่เรื่อย” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดของแบคฮยอนทำเอาชายหนุ่มลืมตาขึ้นมอง แฟนตัวเล็กยังคงเบ้ปากเอาคางเกยไว้ที่เดิม เพิ่มเติมคือใบหน้าบึ้งตึงที่เห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้

 

“ก็ใครให้ทำตัวแบบนั้น สมควรโดนไหม” ชานยอลว่า

 

“สมควรสิ ลงโทษหน่อย อยากโดนหวด” ไม่พูดเปล่าร่างบางยังกระเถิบตัวขึ้นจนผ้าห่มที่ชานยอลปิดไว้หลุดออกจากสะโพกมน เผยบั้นท้ายขาวที่ชายหนุ่มในมหาลัยต่างใฝ่ฝันอยากจะสัมผัสมันสักครั้ง

 

แต่ยกเว้นชานยอลไว้สักคนก็แล้วกัน

 

 

“ทะลึ่งหว่ะ นอนเลยไป” บอกปัดพร้อมกับหลับตา ปล่อยให้แบคฮยอนยู่ปากใส่อย่างขุ่นเคือง

 

“นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วชานยอล บอกแล้วไงว่าอย่านอนตอนเย็น ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้” มือเล็กเอื้อมไปกระชากคอเสื้อชายหนุ่มจนดวงตาโตลืมโพล่งขึ้นมาก่อนจะตวัดสายตาดุใส่อย่างไม่พอใจ

 

“แบค คอเสื้อชานจะยืด ปล่อย”

 

“อะไรกัน นี่ห่วงคอเสื้อมากกว่าแฟนตัวเองรึไง” เสียงเล็กว่า

 

“ทำตัวดี ๆ สิถ้าอยากให้ห่วง” พรูลมหายใจใส่อย่างเหน็ดเหนื่อยก่อนจะหลับตานอนต่อจากเมื่อครู่ ชานยอลรู้สึกเพลียกับเหตุการณ์วันนี้เหลือเกิน ไม่ใช่เพราะแบคฮยอนหรอก แต่เพราะต้องคอยควบคุมจิตใจตัวเองไม่ให้ตบะแตกพลั้งเผลอทำอะไรกับแฟนตัวเล็กต่างหาก

 

อืม เขากับแบคฮยอนไม่เคยมีอะไรกัน

 

พูดไปก็หาว่าโกหก เพราะเขาและแบคฮยอนคบกันมาตั้งแต่มอปลายปีหนึ่งจนเข้าสู่มหาลัย แต่พวกเขาไม่เคยทำมันอย่างจริง ๆ จัง ๆ สักที ไม่ใช่ว่าไม่อยากหรอกนะ แต่ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่างทำให้เขาต้องยับยั้งชั่งใจตัวเองเอาไว้

 

ถ้าให้ดูจากนิสัยของแบคฮยอนแล้ว เขาก็เข้าใจดีว่าทำไมถึงชอบทำตัวล่อเสือล่อตะเข้ไปเรื่อย คงเพราะอยากให้เขาหึงหวงจนทนไม่ไหว และแบคฮยอนรู้ดีหรอกว่ายังไงก็ไม่มีทางเลิกกัน แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสมควรเลยที่จะต้องประเจิดประเจ้อขนาดนี้

 

นึกแล้วก็ขัดใจหว่ะ

 

ใครมันจะชอบให้แฟนตัวเองตกเป็นขี้ปากของคนอื่นกันล่ะ บอกตามตรงว่าตอนที่รู้ว่ามีคลิปหลุดแล้วคนในนั้นก็ดันเป็นแฟนของตัวเอง มันทำให้เขาโกรธจนอยากจะตามฆ่าไอ้คนปล่อยคลิปให้ตายคาตีน จนกระทั่งมารู้เอาตอนหลังว่าเจ้าของห้องข้าง ๆ เขาคือไอ้โรคจิตที่ตามถ่ายเมียเขาและเป็นคนปล่อยวิดีโอพวกนั้น

 

แน่นอนว่าไม่นานหลังจากนั้นมันก็ต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะซี่โครงหักไปสอง

 

ไอ้ตัวดีก็เหมือนกัน เมื่อรู้ว่าทำตัวแบบนั้นไปแล้วชานยอลจะหงุดหงิดก็ยิ่งทำประชดเข้าไปใหญ่ อยากจะทดสอบความอดทนหรือว่าลองใจอะไรก็ตาม พูดเลยว่าที่ลงทุนไปหน่ะสำเร็จแล้วก็จริง แต่เขาไม่ชอบเลยสักนิด

 

ชานยอลรู้ว่าแบคฮยอนเป็นพวกชอบความสบาย ใส่กางเกงในเดินรอบห้องหน่ะเรื่องปกติ ยิ่งตอนที่อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ก็ต้องไล่ให้อีกฝ่ายไปหาอะไรคลุมเอาไว้ไม่งั้นเขาจะไม่นอนด้วย ออกจะดูโหดร้ายไปนิด แต่ชานยอลก็ยังหวงร่างกายของแฟนตัวเล็กมากกว่าอยู่ดี

 

ถึงจะพูดกันแล้วว่าไม่ชอบที่ใส่กางเกงในเดินว่อนในห้องแล้วเปิดม่านเปิดกระจก ก็รู้หรอกว่าไม่อายและไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แถมเหตุผลข้าง ๆ คู ๆ ที่บอกว่า อยากให้ชานสนใจ นั่นก็ทำเอาชายหนุ่มถึงกับกุมขมับ

 

อยากให้สนใจถึงกับต้องยั่วกันขนาดนี้เลยรึไง

 

 

 

 

แบคฮยอนมองหน้าแฟนหนุ่มที่นิ่งงันด้วยความรู้สึกน้อยใจ ชานยอลก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ไม่ชิงหลับก่อนก็หาเรื่องออกไปที่อื่น ถึงจะรู้ว่าไม่ได้เบื่อหรือว่ารำคาญ แต่ช่วยทำให้รู้สักนิดหน่อยก็ดีว่ายังสนใจกันอยู่

 

กัดปากขบคิดหาวิธียั่วแฟนหนุ่มอยู่ในหัวจนสุดท้ายก็ต้องงัดความสัปดนขึ้นมาใช้ ขาเรียวก้าวคร่อมทับร่างหนาของคนข้างใต้ ช่างเป็นภาพที่วาบหวิวเมื่อชายเสื้อเชิ้ตปกปิดไว้อย่างหมิ่นเหม่ เคลื่อนตัวให้ร่างกายของตนอยู่กลางลำตัวแฟนหนุ่ม ก่อนจะขยับตัวบดเบียดท่อนล่างเปลือยเปล่าบนกายหนาอย่างเอาแต่ใจ ซ้ำยังแกล้งส่งเสียงครางหวานยั่วอารมณ์อีกคนให้ฉุนหนักกว่าเดิม

 

เอาสิ อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหน

 

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แบคฮยอนอ่อยอีกฝ่ายแบบเต็มรูปแบบขนาดนี้ อ่อยตั้งแต่ก่อนคบอีก พอคบกันแล้วแบคฮยอนก็ยิ่งอ่อยหนักกว่าเดิมเพราะว่าชานยอลไม่เคยคิดจะสนใจเลยสักนิด บางทีก็คิดนะว่ารักกันจริงรึเปล่า

 

แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ เขาทำขนาดนี้แล้วชานยอลทนไปได้ยังไง อีกฝ่ายไม่เคยล่วงล้ำอาณาเขตเข้ามาเลยสักครั้ง นัวเนียตามประสาคนเป็นแฟนกัน มากสุดก็แค่ใช้ปาก พอถึงปลายทางก็แยกย้ายไม่สานต่อ ไอ้น้อยใจหน่ะก็น้อยใจ เขาเองก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ชานยอลสนใจ

 

จะผิดไหมที่อยากให้ชานยอลกอด อยากให้ชานยอลรักบ้าง

 

ถึงการกระทำและคำพูดของอีกฝ่ายจะบ่งบอกดีอยู่แล้วว่ารักกันมาก แต่เพราะความสัมพันธ์ทางกายเราไม่ได้ลึกซึ้งแบบคนอื่น แบคฮยอนก็แค่อยากจะรักกับชายยอลให้มากขึ้นก็เท่านั้นเอง..

 

และแม้ว่าตอนนี้เขาจะเบียดสะโพกโยกเข้าออกส่งเสียงแกล้งเย้าหยอกอีกฝ่ายแค่ไหน ก็มีเพียงแค่กรอบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงนิ่งเฉย มากสุดก็แค่ขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับถูกกวนใจ

 

ความอดทนของทั้งคู่เริ่มเหลือน้อยลงเต็มที จนเมื่อชานยอลลืมตาขึ้นมาจ้องมองคนรักขี้ยั่วที่ยังร่อนสะโพกไม่หยุดหย่อน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปรั้งคอขาวให้โน้มลงมาซบกับอกตน และการกระทำแบบนั้นทำให้หัวใจแบคฮยอนเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมา มันพองคับเต็มอกเมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มเริ่มมีปฏิกิริยาโต้กลับบ้าง

 

หารู้ไม่ว่าชานยอลเพียงแค่ต้องการสงบสติอารมณ์ การโน้มคอคนรักให้เข้าใกล้นั่นก็เป็นเพราะเขารู้ว่าจุดอ่อนของแบคฮยอนอยู่ตรงท้ายทอย เมื่อถูกคลอเคลียเข้าทีไรเจ้าตัวจะเคลิ้มหลับทุกที

 

และตอนนี้ชานยอลกำลังจะทำมันอีกครั้ง

 

อารมณ์วาบหวิวที่ประทุขึ้นเมื่อครู่ถูกดับราวกับโดนน้ำเย็นสาดใส่ เมื่อก้านนิ้วหนาลูบเบา ๆ ที่ท้ายทอยของเขา แบคฮยอนดีดตัวลุกนั่งพร้อมกับชักสีหน้าใส่คนข้างใต้อย่างขัดใจ

 

“ทำไมดื้อ” เสียงทุ้มถามทันทีเมื่อเห็นสีหน้าคนรักที่เริ่มเบ้ปากคว่ำ

 

“ทำไมเมิน”

 

“ใครเมิน”

 

“ชานไง”

 

“มั่วล่ะ”

 

“เหอะ สนใจกันหน่อยดิ อ่อยขนาดนี้แล้วยังจะมานอนนิ่งอยู่อีก” แบคฮยอนว่าพลางแค่นหัวเราะที่ถูกแฟนหนุ่มเมินใส่ มีของดีมาถวายให้ทานถึงที่แต่ชานยอลกลับนิ่งเฉยซะงั้น

 

ไอ้คนพรรค์นี้มันยังไงกันนะ ทีตอนอยากได้ก็วิ่งโร่เข้ามาหา พอได้มาก็เมินใส่ ปากบอกไม่สนใจแต่ก็รั้งไว้ตลอด พอบอกอยากกอดก็นิ่งเฉย จะละเลยก็ไม่กล้า หันไปสนใจคนอื่นก็ทำไม่ได้ บางทีก็คิดนะว่าแบคฮยอนอาจจะโดนชานยอลเล่นของใส่

 

ไอ้ซึนปากแข็งนี่ทำเขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลยแฮะ

 

 

“พร้อมแล้วรึไง” ชายหนุ่มถาม

 

“นานละเหอะ”

 

“หึ ทำไมแก่แดดแบบนี้หื้ม?”

 

“แก่แดดที่ไหนกัน เราอายุเท่าไหร่กันแล้ว โต ๆ แล้วนะ แบคไม่ได้อยากรักแบบเด็ก ๆ เหมือนตอนแรกที่คบกันซะหน่อย” พูดแล้วก็ทำสีหน้าง้ำงอให้แฟนหนุ่มเห็นใจ “เราคบกันมาจะห้าปีแล้วนะ แต่ชานไม่เคยทำอะไรแบคเลย มันไม่แปลกไปหน่อยรึไง”

 

“แปลกยังไง ไม่ได้ทำอะไรก็ไม่ได้หมายความว่าชานจะรักแบคน้อยลงเลยนะ”

 

“ก็รู้หรอกว่าไม่ได้รักน้อยลง แต่แบคก็อยากทำแบบนั้นกับชานเหมือนคนอื่นบ้าง”

 

“อยากมีอะไรกับชานเพราะว่าจะได้เหมือนคนอื่นอย่างนั้นหรอ?”

 

“.................”

 

“ถ้าเพราะแบบนั้นชานก็ไม่ทำหรอกนะ” เมื่อได้ฟังประโยคเมื่อครู่จากคนตรงหน้า แบคฮยอนถึงกับพูดอะไรไม่ออก เพราะว่ามันก็จริงตามที่ชานยอลพูด เขาเองแค่อยากรักกับชานยอลเหมือนคู่รักอื่นบ้าง มันไม่ใช่เรื่องแปลกเสียหน่อย

 

“ไปใส่กางเกงแล้วมานอนกันเถอะ ชานง่วงแล้ว” ครั้นเห็นแฟนตัวเล็กนิ่งเงียบไปแล้ว ชานยอลจึงกางแขนออกข้างหนึ่งเพื่อให้แบคฮยอนลงมานอนซบ แต่ร่างบางก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนตัวเขาไม่ไปไหน

 

เอาจริงท่านี่มันก็ล่อแหลมมาก ๆ ใครข่มใจไหวหมอนั่นก็คงตายด้านไปแล้วแน่ ๆ เว้นชานยอลไว้ก็แล้วกัน

 

แบคฮยอนไม่รู้ตัวหรอกว่าเวลาทำตัวสลดหน่ะ มันน่าแกล้งมากแค่ไหน แต่เพราะวันนี้เขาเหนื่อยเกินไป จึงไม่อยากจะทำอะไรที่มันเสียพลังงานไปมากกว่านี้แล้ว

 

เอาเป็นว่าปราบอีอ้วนนี่ให้ลงมานอนด้วยกันได้ก็พอแล้ว

 

 

“ใครถอดให้ก็ใส่สิ” เอาซี่ วันนี้แบคฮยอนเองก็จะไม่ยอมแพ้หรอก ง่วงมาจากไหนก็ต้องพ่ายแพ้ให้ลูกเดียวล่ะงานนี้

 

“งั้นจะนอนโล่งโจ้งแบบนี้เลยใช่ไหม”

 

“เออ” ตอบด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น จ้องหน้าแฟนหนุ่มนิ่งเพื่อหยั่งเชิง แต่กลายเป็นว่าชานยอลก็ยังไม่ไหวติงเหมือนเดิม สุดท้ายก็ยกเลิกแผนการทั้งหมดแล้วล้มตัวนอนข้าง ๆ หายใจฟึดฟัดให้อีกฝ่ายรู้ว่าไม่พอใจ แต่ทำไปแบบนั้นเชื่อเถอะว่ายังไงซะ ชานยอลก็เมินเขาอยู่ดี

 

ชานยอลเป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ใช่เพิ่งมาเป็นในตอนหลัง ครั้งแรกที่รู้จักกันเขาก็แค่เด็กผอมแห้งเหมือนคนเป็นโรคที่ถูกนักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนตามจีบ วิธีการเข้าหาก็แข็งทื่อ แต่กลับให้ความรู้สึกหลงใหลอย่างน่าประหลาดใจ

 

คนบ้าอะไรจีบด้วยการบังคับให้ลงเรียนว่ายน้ำทั้งที่บอกไปแล้วว่าไม่ชอบ รู้ตัวอีกทีก็ตกหลุมพรางเข้าอย่างจังจนต้องลงคบกันเป็นเรื่องเป็นราว

 

แต่ตอนนี้รูปลักษณ์ของแบคฮยอนต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ เขาก็เป็นเพียงแค่ไอ้แห้งตัวซีดที่ไม่ค่อยมีใครเข้าหาเพราะกลัวติดโรค จนช่วงที่คบกับชานยอลก็โดนกระแสต่อต้านว่าไม่เหมาะสมกัน แต่เพราะคนตัวสูงเป็นพวกไม่ได้สนใจโลกภายนอกอยู่แล้ว จะเหมาะสมหรือไม่ ชายหนุ่มก็ได้เลือกแล้วว่าแบคฮยอนหน่ะคือคนที่ตัวเองรักจริง ๆ

 

เหตุการณ์ในวันนั้นเริ่มทำให้แบคฮยอนหันกลับมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น เขาดูแลตัวเอง กินอาหารสุขภาพ ออกกำลังกาย บำรุงผิวพรรณ และทำทุก ๆ อย่างที่จะอัพเกรดตัวเองให้เท่าเทียมกับชานยอล ไม่อยากให้คนอื่นนินทาว่าชายหนุ่มคบกับคนขี้โรคอย่างเขา

 

จนถึงปัจจุบันแบคฮยอนจะสามารถลบคำครหาเหล่านั้นได้ กลายเป็นว่าตอนนี้แทนที่จะอิจฉาแบคฮยอนที่มีแฟนเป็นชานยอล แต่ทุกคนกลับต้องอิจฉาชานยอลที่ได้เป็นแฟนกับเขาซะมากกว่า

 

ทีใครทีมันละกันเนอะ

 

 

 

ย้อนนึกกลับไปในอดีตแล้วหันมามองปัจจุบัน แบคฮยอนก็ถึงกับต้องพรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตอนนี้รู้สึกเซ็งชานยอลจับจิตที่หมอนั่นไม่คิดจะทำอะไรกับร่างกายเขาเลยสักนิด นี่แทบจะเปลือยหมดตัวอยู่แล้ว อับอายแค่ไหนที่ต้องใส่กางเกงในเดินอ่อยแฟนที่อยู่ห้องตรงข้าม ก็ไม่ได้อยากทำเท่าไหร่หรอก เข้าใจไหม?

 

ที่ทำไปทั้งหมดเขามีเหตุผลนะ ไม่ได้อ่อยเรื่อยราด มันเป็นความผิดพลาดด้วยซ้ำ ไม่นึกว่าจะมีใครมาถ่ายคลิปแล้วเอาไปลงแบบนั้น ยอมรับว่าตอนแรกอายจนไม่กล้าออกไปไหน แต่ก็ยอมปล่อยทิ้งเฉยเพราะแทนที่ชานยอลจะเดือดร้อนกับคลิปของเขาดันนิ่งใส่ซะงั้น

 

ให้มันได้แบบนี้สิ

 

แล้วไอ้เมื่อครู่ก็เหมือนกัน ไม่รู้ว่าผีห่าตนไหนมาเข้าสิงให้ขึ้นไปคร่อมร่อนสะโพกเบียดตรงกลางของแฟนหนุ่ม นึกว่ายอมลงทุนขนาดนั้นแล้วชานยอลจะนึกคึกตามด้วย ไอ้ที่เพื่อนแนะ ๆ กันมาก็ช่วยไม่ได้เลยสักนิด

 

สรุปว่าแฟนเขาตายด้านสินะ

 

พลิกตัวนอนหันหลังให้ชานยอลเพราะจู่ ๆ ก็รู้สึกเหม็นหน้าขึ้นมากะทันหัน และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็รู้ว่าแฟนตัวเล็กกำลังไม่พอใจที่ถูกเมิน ร่างหนาจึงพลิกนอนตะแคงแล้วรั้งเอวบางให้มาชิดกับแผงอกของตน

 

กดจูบที่กกหูด้วยความรักใคร่ ดึงผ้าห่มมาคลุมแล้วแกล้งตบตูดให้แฟนตัวเล็กนอนหลับไว ๆ เหมือนกล่อมเด็กทารก แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำนั้นยิ่งทำให้แบคฮยอนฉุนหนักกว่าเดิม

 

นี่แฟนนะไม่ใช่ลูก ตบตูดทำไมวะ?

 

สุดท้ายแล้วก็ทนความอึดอัดไม่ไหว ร่างบางพลิกหยัดตัวขึ้นนั่งทำท่าจะลุกออกไปแต่แขนแกร่งกลับโอบเอวเล็กไว้ทันที

 

“จะไปไหน”

 

“ใส่กางเกง”

 

“ไหนบอกว่าไม่ใส่ไง”

 

“ก็จะใส่ จะทำไม” น้ำเสียงแกมหาเรื่องเล่นเอาคิ้วหนาเลิกขึ้นมอง นี่แบคฮยอนกำลังจะเข้าโหมดจริงจังแล้วใช่ไหม

 

“เป็นอะไรครับ” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังหัวร้อน ชานยอลจึงต้องเอาน้ำเย็นเข้าลูบ รั้งเอวบางให้ลงมานอนข้างกายเหมือนเดิมก่อนจะกดจูบที่ข้างขมับคล้ายกับปลอบประโลม

 

“เป็นอะไรแล้วมันสำคัญด้วยรึไง”

 

“แหนะ ประชดอีก”

 

“ไม่ได้ประชด ปล่อยสิ จะไปใส่กางเกงแล้ว” เสียงเล็กพูดพร้อมกับขืนตัวออกไป ชายหนุ่มได้แต่มองร่างบางด้วยสายตาเรียบนิ่ง เห็นเพียงแค่แบคฮยอนเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วเปิดหากางเกงตัวใหม่มาใส่ สิ่งที่แฟนตัวเล็กหยิบติดมือออกมามันทำเอาชานยอลเริ่มหายใจติดขัด เขารีบล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาแน่น สูดลมหายใจแล้วปอดลึก ปลอบตัวเองในใจว่าไม่เป็นไร

 

อย่าหวั่นไหวเพราะกางเกงในตัวนั้น..

 

 

ในขณะที่ดวงตามองไม่เห็นอะไรนอกจากความมืด มีเพียงแค่แบคฮยอนขยับนู่นนี่จนกระทั่งได้ยินเสียงดีดรัดของชั้นในกระทบกับแก้มก้น มันทำให้จิตใจของชานยอลสั่นจนแทบควบคุมไม่อยู่ จะหาว่าเป็นโรคจิตก็ได้ที่มีอารมณ์เพียงเพราะเห็นแฟนตัวเล็กในกางเกงในสีฮอตพิ้งค์ตัดกับเนื้อขาวดูวับ ๆ แวม ๆ มันปลุกเร้าอารมณ์ได้ดีเยี่ยมชนิดที่ไม่ต้องเปลื้องออกหมดก็เกือบไต่ไปถึงจุดสุดยอด

 

สารภาพก็ได้ว่าเคยช่วยตัวเองจากห้องฝั่งตรงข้ามเพียงเพราะเห็นร่างบางเดินอยู่ในห้อง

 

การที่เขาบุกเข้ามาในห้องตอนแรกแล้วตะโบมจูบไม่ยั้งนั่นก็เพราะมีอารมณ์ จนต้องถอดไอ้ผ้าชิ้นเล็กสีชมพูให้หลุดพ้นออกจากขาเรียวนั่นแหละถึงจะสงบสติได้ ไม่รู้จะโทษอะไรดี ระหว่างชั้นในตัวเล็กบนตัวของแบคฮยอน หรือจะโทษความโรคจิตเกินเหตุของตัวเองเพียงเพราะเห็นมัน

 

ทั้ง ๆ ที่ยับยั้งชั่งใจตัวเองไม่ให้หวั่นไหวไปมากกว่านี้ ทุกครั้งที่เกือบจะมีอะไรกับแบคฮยอนแฟนตัวเล็กก็จะถอดชั้นในออกเพราะคิดว่าคงสะดวก แต่สุดท้ายชานยอลก็แค่ช่วยให้แบคเสร็จคามือบ้าง คาปากบ้าง นั่นแหละ มันก็แค่นั้นจริง ๆ

 

วันนี้มันไม่ใช่

 

 

 

แบคฮยอนสวมชั้นในเสร็จก็เดินกลับมาทิ้งตัวลงนอนถัดจากร่างของแฟนหนุ่ม แอบหงุดหงิดนิดหน่อยที่เปิดลิ้นชักแล้วเจอแต่ชั้นในสีดำ แถมไอ้สีชมพูตัวสุดท้ายนั่นก็ถูกไอ้บ้าหูกางเอาออกไปหนีบไว้ข้างนอก

 

นี่ถ้าถามว่าทำไมถึงชอบใส่กางเกงในสีชมพู บอกเลยว่ามันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนนิดหน่อย เพราะวันนั้นต้องไปนอนที่บ้านชานยอลแต่ลืมหยิบกางเกงในติดกระเป๋ามา ครั้นจะไปซื้อสีเข้มก็มีแต่ไซส์ใหญ่เทอะทะ หันไปเจอสีชมพูไซส์พอดีกับของตนก็เลยต้องหยิบมันมา และเขาจำได้แม่นว่าคืนนั้นชานยอลยุ่มย่ามกับเขาไม่เลิกทั้งคืน ทั้งเปียกทั้งชื้นจนอยากจะถอดทิ้ง แต่มือหนาก็รั้งไว้แล้วบอกว่า

 

แบบนี้แหละดีแล้ว

 

ในตอนนั้นทั้งอับอายและก็เสียวซ่านไปพร้อม ๆ กัน ลองถามว่ามีอะไรกันเลยไหม แต่ก็ได้คำตอบว่าไม่ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม จนปัจจุบันแบคฮยอนก็ไม่รู้จุดประสงค์ที่ชัดเจนของชานยอลอยู่ดี

 

และนั่นอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แบคฮยอนคิดว่าชานยอลคงต้องเสพติดอะไรสีชมพูแน่ๆ จากนั้นมาก็เริ่มซื้อมาใส่บ้าง แต่ก็ไม่ใช่ตัวเล็กจิ๋วแบบที่สาว ๆ ชอบใส่กันหรอกนะ สีชมพูสำหรับผู้ชายก็มีถมเถไป

 

แต่แบบผู้หญิงมันก็...

 

คนตัวเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมพลางสะบัดอารมณ์ขุ่นเคืองในหัวออก เห็นว่าคนข้างกายหลับตาไปแล้วก็ไม่ได้นึกใส่ใจ ไม่ทันไรแขนแกร่งของแฟนหนุ่มก็โอบกอดเอวเขาไว้ แบคฮยอนที่หงุดหงิดอยู่ก็ทำท่าจะขืนออก

 

“กอดทำไม จะนอนก็นอนไปดิ้!” หันไปเอ็ดคนข้างกายที่ตอนนี้ลืมตาใสจ้องหน้าเขาอยู่ สร้างความแปลกใจให้แก่แบคฮยอนอยู่ไม่น้อย “อะไร?”

 

“ไม่ง่วงแล้วอ่ะ” คำตอบตรง ๆ นั่นก็ทำเอาคิ้วเรียวเลิกขึ้นมอง

 

“ก็เรื่องของชานดิ เกี่ยวอะไรกับ-- เห้ย!” ในขณะที่แบคฮยอนจะลุกหยัดตัวขึ้นไปที่อื่น แต่ชานยอลกลับดึงให้เข้ามาชิดตนมากกว่าเดิมทำเอาร่างบางหน้าเหวอล้มลงโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

 

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นในระหว่างที่เขากำลังทำอะไรไม่ถูก ชานยอลพลิกขึ้นคร่อมด้านบนแล้วโน้มจูบปากอย่างไม่บอกกล่าว สร้างความฉงนใจให้แก่แบคฮยอนเป็นอย่างมาก กลายเป็นว่าตอนนี้ได้แต่เผยอปากอ้ารับสัมผัสดุดันอย่างงง ๆ จนเมื่อไม่มีอากาศจะหายใจนั่นแหละถึงได้ผลักไหล่หนาให้ออกห่าง

 

“แฮ่ก.. ชานยอล อึก เป็นบ้าอะไรเนี่ย” แบคฮยอนโพล่งถามทันทีที่อีกฝ่ายละริมฝีปากออกไป ใช้มืออีกปาดน้ำลายที่เลอะรอบปากออกลวก ๆ พลางส่งสายตาฉุนเฉียวให้กับคนตรงหน้า ไอ้บ้านี่ จู่ ๆ ก็บุกเข้ามาแบบนี้ใครจะตามทันกันวะ

 

“แบค ยังอยากมีอะไรกับชานอยู่รึเปล่า” ประโยคแปลก ๆ นั่นทำเอาคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันทีที่ได้ยิน

 

“อ่อยขนาดนี้แล้วยังจะถามอะไรอีกห้ะ แต่จะมาเปลี่ยนใจตอนนี้แบคไม่เอาด้วยหรอกนะ หมดอารมณ์ละ” คนตัวเล็กว่าแล้วดันไหล่อีกฝ่ายให้ออกห่าง แต่ทว่าชานยอลก็ยังทำเป็นตัวแข็งไม่ขยับไม่ไหน ซ้ำยังส่งสายตาแพรวพราวมาให้คล้ายกับจะสื่อสารอะไรบางอย่าง

 

“หมดอารมณ์จริงหรอ” ชานยอลถามด้วยน้ำเสียงที่แปลกออกไปเล็กน้อย กระนั้นความรู้สึกที่ได้ยินมันกลับสวนทางกับอารมณ์เมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

 

“เออ ไม่เอาละ ลุกออกไปเลย” รีบบอกปัดทันทีก่อนจะแทรกตัวออกจากใต้แขนแกร่ง แต่ทว่าชานยอลก็ไวกว่าอยู่ดี ขยับเคลื่อนลงไปพร้อมกับรวมข้อมือแฟนตัวเล็กจับฝังลงเตียงไว้ด้วยมือข้างเดียว

 

ส่วนอีกข้างนั้น..

 

“ช-ชานยอล! เดี๋ยวสิ! อ๊ะ” เสียงเล็กหวีดลั่นทันทีที่มือของชานยอลนวดคลึงตรงส่วนสงวนเข้าให้ มือหนาบีบเค้นจนมวนท้องน้อยไหววูบ ได้แต่กัดปากร้องครางหวิวกลั้นอารมณ์ตัวเองที่กำลังเพิ่มมากขึ้น

 

“รู้รึเปล่าว่าชานชอบสีอะไร” แฟนหนุ่มพูดมันออกมาด้วยประโยคที่ถามคล้ายกับเรื่องฝนฟ้าอากาศ โน้มหน้าเข้าไปใกล้คนรักกดไซ้จมูกปัดผ่านแก้มเนียนอย่างรักใคร่

 

“อ่ะ ส-สี.. อ๊า”

 

“ว่าไง” เสียงหวานครางตอบอื้ออึงจนฟังไม่ได้ศัพท์ กดน้ำหนักมือเพิ่มเพื่อเร่งเร้าเอาคำตอบ ทั้ง ๆ ที่ในใจก็รู้อยู่แล้วแหละว่าแบคฮยอนรู้คำตอบดี

 

แต่ก็แค่อยากได้ยินจากปากจุ๋มจิ๋มนี่ก็เท่านั้น

 

“อื้อ! สี-สีชมพู อ๊ะ ชาน เบาหน่อ-ย” หวีดร้องห้ามปรามเพราะมือหนาดันกดส่วนปลายผ่านเนื้อผ้า บดขยี้จนมันหวิวท้องแทบอยู่เฉยไม่ได้ ไอ้อารมณ์วูบวาบที่หมดไปตั้งแต่แรกก็ปะทุขึ้นมาใหม่อีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่

 

“ตอบผิดนะ ชานไม่ได้ชอบสีชมพู” เสียงแหบพร่าว่าพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากที่ข้างแก้มเบา ๆ ซุกไซ้ไล่ลามจนถึงใบหู

 

“จริง ๆ แล้วชานหน่ะชอบแบค..”

 

“อ๊า.. อ๊ะ”

 

“แบคฮยอนที่เป็นสีชมพู”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สีชมพู...

 

เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ ลืมขึ้นมาหลังตื่นจากห้วงนิทรา ความปวดเมื่อยตามร่างกายและอาการเจ็บแปลบบริเวณสะโพกทำเอาดวงหน้าหวานต้องเหยเหอย่างอดไม่ได้ กระพริบตาสลัดความง่วงและไล่สายตามองรอบห้องที่ตอนนี้มีเพียงแค่โคมไฟตรงโต๊ะเขียนหนังสือถูกเปิดทิ้งไว้ หันไปมองข้างกายก็เห็นร่างกายเปลือยเปล่าของแฟนหนุ่มที่นอนหลับสนิทเหมือนซ้อมตาย

 

ใบหน้าหล่อเหลาพรูลมหายใจออกมาอย่างสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายหลับลึกมากแค่ไหน แบคฮยอนนอนจ้องหน้าคนรักจนเผลออดยิ้มที่มุมปากไม่ได้ เขาชอบนอนมองชานยอลเวลาหลับสนิท มันคล้ายกับว่าผู้ชายคนนี้เป็นของแบคฮยอนเพียงคนเดียว

 

และตอนนี้ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ

 

บอกไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกอะไรมากกว่ากันระหว่างมีความสุขเพราะถูกชานยอลรักหรือเพราะได้รักชานยอล มันอิ่มเต็มอกไปหมดเมื่อรู้ว่าจริง ๆ แล้วอีกฝ่ายก็รักแบคฮยอนมากพอ ๆ กับที่เขารัก เราไม่เคยมีความลับต่อกันและวันนี้แบคฮยอนก็ได้รับรู้ความลับของชานยอลอีกข้อ

 

ชานยอลไม่ได้ชอบสีชมพู

 

แต่ชานยอลชอบที่แบคฮยอนเป็นสีชมพู

 

และยิ่งคลั่งมากกว่าเดิมเมื่อชั้นในที่เขาใส่เป็นสีดำ

 

ชานยอลหลงใหลในตัวแบคฮยอนไม่ใช่ชั้นใน แต่ที่ตบะแตกทนไม่ไหวก็เพราะว่าสีดำมันขับผิวขาวสีน้ำนมให้เด่นขึ้นกว่าเดิมเท่าตัว จะฟอนเฟ้นเค้นเนื้อตรงไหนก็ขึ้นสีระเรื่อจนชมพูไปทั่วร่าง โดยเฉพาะส่วนนั้น..

 

ให้ตายสิ ชานยอลมันก็คือไอ้หื่นดี ๆ นี่เอง

 

เป็นครั้งแรกของเราทั้งคู่ที่ดูเหมือนไม่ใช่ครั้งแรก มันไม่มีอาการเขินอายและไม่สามารถยับยั้งชั่งใจ ต่างฝ่ายต่างบุกใส่เข้าหากันราวกับรอเวลานี้มานาน กลายเป็นว่าการลงสนามรักในครั้งแรกนั้นได้คะแนนเก้าสิบแปดเต็มหนึ่งร้อย หักออกไปสองแต้มเพราะกว่าจะถึงเวลานี้ต้องอ่อยนานหลายปี

 

แต่บวกให้เพิ่มอีกยี่สิบเพราะชานยอลจัดหนักจัดเต็มจนคุ้มค่ากับการรอคอย

 

อมยิ้มที่มุมปากมองแฟนหนุ่มอย่างรักใคร่ก่อนจะเคลื่อนตัวไปกดจูบปากหนาด้วยความรวดเร็ว เหลือทิ้งไว้แค่สัมผัสนุ่มแล้วนอนเบียดซุกหาความอบอุ่นจากร่างกายใหญ่โต

 

เวลาที่เนื้อห่มเนื้อนี่มันอุ่นจริง ๆ

 

ชานยอลเพิ่งได้พักหลับสายตาไปไม่ถึงสองชั่วโมงก็ต้องสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมาเพราะไอ้ตัวเล็กที่ดิ้นหยุกหยิกกอดเบียดเขาอยู่ กวาดแขนโอบรัดร่างเปลือยเปล่าไว้พร้อมกับใช้นิ้วเกลี่ยเบา ๆ ที่ท้ายทอยอีกฝ่าย

 

ภาวนาให้แบคฮยอนรีบหลับให้ไวก่อนที่จะมีอะไรบางอย่างตื่นตัวขึ้นมาเสียก่อน และยิ่งตอนที่ร่างกายเปลือยเปล่าของเราทั้งคู่เสียดสีกันอยู่นั่นมันก็ไม่ใช่เรื่องยากหากจะจุดไฟรักให้โหมขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ชาน.. หลับยังอ่ะ”

 

นั่นไง..

 

ไม่ทันขาดความคิด เสียงของแบคฮยอนก็เรียกสะกิดเขา ตามด้วยเสียงหวานที่เรียกชื่อชานยอล ชานยอล ซ้ำแล้วซ้ำเล่าคล้ายกับว่ากำลังออดอ้อนขออะไรบางอย่าง

 

“หลับยัง..” แบคฮยอนถามซ้ำอีกครั้งและคราวนี้ก็ไม่ลืมที่จะเลื่อนนิ้วสวยไปลากไล้บริเวณแผงอกแกร่งเบา ๆ “ชาน..”

 

“อืม หลับแล้ว”

 

“หลับแล้วตอบได้ไงอ่ะ”

 

“...............” ดันเผลอหลุดพูดออกไปทำเอาต้องใบ้แดกไปชั่วขณะ รู้สึกพลาดที่บอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขายังไม่หลับ

 

“ชานยอลอ่า..”

 

“อะไร”

 

“อีกรอบเถอะนะ”

 

“............”

 

“นะ..” ชายหนุ่มนิ่งเงียบไปทันทีเมื่อรู้ว่าจุดประสงค์ของอีกฝ่ายที่ทำเสียงแบบนี้คืออะไร อยากจะลืมตามองแต่ก็คิดว่าไม่ควร เพราะภาพตรงหน้าอาจจะทำให้เขาหน้ามืดฟัดแฟนตัวเองอีกรอบแน่ ๆ

 

เมื่อครู่ที่ผ่านมาก็ทำเอาเอวเกือบเคล็ด

 

“ชานยอลอ่า..”

 

“อืม นอนเถอะ ชานง่วง” บอกปัดพร้อมกับพรูลมหายใจออกมา ขณะเดียวกันแบคฮยอนก็หรี่ตามองแล้วขบปากมองแฟนหนุ่มด้วยสายตาเจ่าเล่ห์

 

“ชานง่วง แต่ตรงนั้นไม่ง่วงซะหน่อย”

 

“...............”

 

“อีกรอบนะ เดี๋ยวแบคขึ้นให้เอง”

 

 

 

 




















- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
โว๊ยยยยยย มาอะไรตอนตีสามวะ
555555555555555555555555
มาเงียบ ๆ แล้วก็จากไปเงียบ ๆ
ปล่อยพี่เถอะ พี่เป็นบ้า
ขอบคุณทุกคนที่อ่านความไร้สาระของเรา
รักนะคะ
ไว้เจอกันเรื่องหน้าเนอะ
อย่ากดแบนเนอะ
เม้นกันเนอะ
สกรีมกันเนอะ
5555555555
จุ้บๆ

#ฟิคคลังฝัน






(c)               Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6469 baekhyunsgirlz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:21
    ออหห ออหหหหห แลงงง 5555555 แต่ก็เอ็นดู
    #6,469
    0
  2. #6457 BangJae_ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:08
    แลงมากกก แลงไม่ไหววว
    #6,457
    0
  3. #6360 heykiki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:09
    ช้านร้ากกกกก แงงงงงงงงงงง
    #6,360
    0
  4. #6341 lomarday (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:11
    มาอ่านกี่ทีก็ชอบบบ
    #6,341
    0
  5. #6055 CBSEB0461 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 19:07
    โฮโอ้ยเราจะไม่ทน
    #6,055
    0
  6. #6023 heykiki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:11
    ชอบมาก ๆๆๆๆ คือเป็นการรักกันที่น่ารักมาก ๆ เลยอะ เอ็นดู 55555555555555
    #6,023
    0
  7. #6022 heykiki (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:11
    ชอบมาก ๆๆๆๆ คือเป็นการรักกันที่น่ารักมาก ๆ เลยอะ เอ็นดู 55555555555555
    #6,022
    0
  8. #5972 S.takky (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:59
    ดีใจกับแบคด้วย 555555555
    #5,972
    0
  9. #5934 MarkBam2kp (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 04:00
    ชอบบบบ เผ็ดมากกกก
    #5,934
    0
  10. #5455 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 11:54
    อ่อยยขั้นรุนแรงงงกรี๊ดดดดดด
    #5,455
    0
  11. #5122 Sunshineshy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 01:12
    โอ้มายก้าดดดดด น้องแบคชมพูอ่อยสำเร็จแร้ววว
    #5,122
    0
  12. #5102 YammyKiD. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 23:43
    คิดถึงน้องชมพูจนต้องกลับมาอ่านนนน
    #5,102
    0
  13. #5042 irxs-devine (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:30
    โซฮ็อตมากๆไรท์ เยี่ยมยอด
    #5,042
    0
  14. #5002 Yoyo.Yehet (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:50
    โอ้วแม่จ้าวววว!!!
    #5,002
    0
  15. #4994 tawann_614 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:36
    ขุ่นพระ!!!!
    #4,994
    0
  16. #4746 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 08:13
    ชี้ยั่วจริงๆ ชานเป็นคนดีเกิน น่าจะเข้าวัดไปเลย อดทนได้ไง 4-5 ปี
    #4,746
    0
  17. #4624 ภรรยาคิมมินแจ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:59
    กรี๊ดมากคะ นุ๋งแบคคนขี้ยั่ว
    #4,624
    0
  18. #4608 KimSongGracee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:08
    ขุ่นพระะะะ โซฮอต โซฮอต
    #4,608
    0
  19. #4441 NUY_38 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 09:12
    โอ้แม่เจ้า
    #4,441
    0
  20. #4330 แบ้กฮายอน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 14:08
    โอ้วแม่่่่่ นุยอมน้องแบคชมปูวเรยค่ะะะะะ
    #4,330
    0
  21. #4218 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:46
    เผ็ดดดด
    #4,218
    0
  22. #3450 AnnieHH (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 16:43
    อูยยยยยย เด็ดจริงไรจริง
    #3,450
    0
  23. #3155 lk-czsoung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 16:06
    หนุแบ้กกกกกกกกก โอ้ย ชอบ ฮอตมากกกก
    #3,155
    0
  24. #3067 litterrabbitza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 06:28
    โอยย โซแดมฮอตค่าาา
    #3,067
    0
  25. #3046 toonny_do (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 00:41
    นี่มันฟิคอาร๊ายยย55555โอ่ยยยทั้งตอนคือลุ้นว่าชานยอลจะอดทนได้ถึงตอนไหน
    #3,046
    0