[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 26 : PINK BOY! (น้องแบคชมพู)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 287 ครั้ง
    30 ม.ค. 59




PINK BOY!



ฟังเพลงด้วยนะฮับบบบบบ











 

“เห้ยพวกมึง มาดูนี่ดิ มีคลิปใหม่อีกแล้ว”

 

“คลิปไรวะ เมื่อวานที่มึงเอาให้ดูไม่เห็นจะเด็ดตรงไหนเลย” จงอินมองเพื่อนข้างกายอย่างจงแดด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย ไอ้นี่หน่ะตัวดีชอบหาคลิปนู่นนี่มาปล่อยให้กลุ่มเพื่อนได้ดูกัน ก็อย่างว่า วัยกลัดมันในช่วงมหาลัยมันก็ต้องมีของอะไรแบบนี้กันบ้าง ยิ่งในยุคแบบนี้ แหล่งดูหน่ะหาง่ายยิ่งกว่าถุงยางตามเซเว่นซะอีก

 

“มาเหอะ กูรับรองว่าคลิปนี้พวกมึงจะต้องอื้อหือแน่ ๆ มานั่งนี่ มาดูใกล้ ๆ สิจ๊ะ” จงแดกวักมือให้กลุ่มเพื่อนสนิทเข้ามามุงดู จงอินกลอกตามองอย่างไม่ไว้ใจแต่ตัวก็เขยิบเข้าไปใกล้ เซฮุนที่เมื่อครู่ก้มหน้าเล่นเกมในมือถือก็กดพอสไว้แล้วลุกเข้ามานั่งข้าง ๆ หรือแม้แต่จื่อเทาเองก็ชะโงกหน้ามามองเหมือนกัน กลายเป็นว่ามนุษย์ชายทั้งสี่คนกำลังสุมหัวดูจอมือถืออยู่กลางห้องเรียน

 

“นี่เลย น้องแบคชมพูในเช้าวันอังคาร สด ๆ ร้อน ๆ เลยเชี่ยเอ้ย” ชื่อคลิปโจ่งแจ้งปรากฏขึ้นที่บนสุดของจอมือถือ ภายในปรากฏภาพเคลื่อนไหวของบุคคลที่ถูกกล่าวขานและถูกโหวตให้เป็นคนที่เอ็กซ์เซ็กแตกที่สุดแห่งปีเลยก็ว่าได้

 

แน่นอนว่าคงไม่มีใครไม่รู้จักบยอนแบคฮยอนหรือฉายาน้องแบคชมพูแห่งคณะบริหารธุรกิจที่เล่าขานกันว่าสวยเด็ดเผ็ดขัดฟันสุด ๆ ด้วยรูปร่างโปร่งบาง ใบหน้าจิ้มลิ้มและผิวขาวนวลนั่น ใครเห็นต่างก็ต้องมองตามกันจนคอเคล็ด ยิ่งมีคลิปวิดีโอที่ถูกแอบถ่ายหลุดออกมาอีก

 

ผู้ชายทั้งมหาลัยนี่กำทิชชู่แน่นมาก หืดหาดกันขึ้นคอไปตาม ๆ กัน

 

อย่าให้ต้องโม้มากเลย ต้องดูคลิปเองถึงจะรู้

 

เสียงร้องอื้อหือดังออกมาเป็นระยะพร้อมกับสีหน้าตกตะลึงของเหล่าชายฉกรรจ์ ต่างพากันจับจ้องสรีระบาง ๆ ใต้เสื้อเชิ้ตสีขาว ที่กำลังเดินทำกิจวัตรประจำวันอยู่ในห้องโดยใส่แค่กางเกงตัวจิ๋วปกปิดช่วงล่างไว้ อวดเรียวขาขาวให้เหล่าคนมองอกสั่นจนทำอะไรไม่ถูก

 

เหี้ย มีใครให้มากกว่านี้อีกไหม

 

“เชี่ย กูโคตรอยากได้เลย” จงอินพูดพร้อมกับขยุ้มหน้าอกตัวเองอย่างอดไม่ได้ ก็เพราะว่าน้องแบคชมพูทำพี่จงอินใจสั่นจนไม่รู้จะสั่นยังไงอีกแล้ว โอ๊ยอยากได้ ต้องทำไง ต้องให้แม่มาขอไหม โอ่ยยยยยย

 

“โห อยากจะได้เขามึงดูเบ้าหน้าตัวเองก่อนไหมไอ้ดำ” เซฮุนเหน็บทันทีที่เพื่อนผิวคล้ำพูดจาเพ้อเจ้อ

 

“ทำไม ดำแต่เด็ดมึงไม่เคยได้ยินไง”

 

“แหวะ ของดำใครจะอยากได้ กูจะอ้วก”

 

“ยังไม่ทันได้ลองเลย จะอ้วกละหรอหื้ม?”

 

“สัด อย่ามาทะลึ่ง” เซฮุนทำหน้าเหยเกใส่จงอินก่อนจะหันกลับมาสนใจคลิปในมือถือต่อ จงแดถึงกับส่ายหัวอย่างเอือมระอาที่ไอ้สองตัวนี้ชอบเถียงไม่เลิก ภาวนาให้มันได้เสียกันสักวัน จะได้เลิกต่อปากต่อคำซะที

 

“ไอ้ชานยอล มึงไม่มาดูกับพวกกูหรอวะ” จงแดเอ่ยทักเพื่อนอีกคนหลังจากที่สังเกตว่ามันเอาแต่นั่งเล่นมือถือไม่ยอมสนใจโลกภายนอก ปาร์คชานยอลปรายตามองกลุ่มเพื่อนที่ยังคงสุมหัวทำเรื่องสัปดนตั้งแต่เช้า

 

“ดูอะไร”

 

“น้องแบคชมพูไงมึง โห มึงไม่ควรพลาดนะเรื่องแบบนี้” จื่อเทาพูดพลางกวักมือเรียกให้ชานยอลเข้ามาดูด้วยกัน หากแต่ชายหนุ่มกลับส่ายหน้าเพราะเขาไม่ได้สนใจเรื่องไร้สาระที่เพื่อนยังเห่อกันไม่เลิก

 

ไอ้น้องแบคชมพูอะไรนี่ก็ขยันมีคลิปชิบหาย ชีวิตนี่อยู่กับความหวือหวาตลอดเลยรึไง แล้วไอ้ที่ถ่าย ๆ คลิปกันมาแชร์นี่เจ้าตัวเคยรู้บ้างไหม โคตรก้าวก่ายความเป็นอยู่ของคนอื่น ไอ้พวกนี่โดนฟ้องมาเมื่อไหร่ล่ะน่าดูเลย

 

ชานยอลหันกลับมาสนใจมือถือเหมือนเดิมหลังจากที่ถูกเพื่อนเรียกให้ไปดูคลิป ความจริงเขาก็ไม่ต้องลุกไปหาพวกมันถึงที่หรอก เพราะคลิปนี่ถูกแชร์ในกลุ่มลับอยู่แล้ว ซึ่งชานยอลเองก็ถูกลากเข้าไปเป็นหนึ่งในความชิบหายนี่ด้วยเหมือนกัน

 

เขารู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่พวกเพื่อนผู้ชายในมหาลัยต่างพูดถึงน้องแบคชมพูกันให้ทั่ว ทั้งภาพ คลิป เสียงมาเต็มแบบไม่มีกั๊ก เห็นว่ามีผู้หวังดีไม่ประสงค์ออกนามเป็นคนแชร์คลิปกัน มุมมองที่ถ่ายก็มาจากตึกตรงข้ามเพราะว่าที่ตรงนั้นสามารถมองเห็นระเบียงห้องของแบคฮยอนคณะบริหารได้โคตรฟูลเอชดี

 

แบคฮยอนเป็นผู้ชายตัวเล็ก ร่างบาง ผิวขาวราวกับไม่เคยถูกแดดมาก่อน ใบหน้าจิ้มลิ้มที่ใครเห็นก็ต่างต้องอ่อนยวบยาบ แค่เจ้าตัวใส่ชุดธรรมดาเดินผ่าน ผู้ชายร้อยทั้งร้อยในมหาลัยต่างก็ต้องจินตนาการร่างขาวบางอยู่ในชุดวาบหวิวกับกางเกงในสีชมพูตัวจิ๋วที่เผยแก้มก้นเต่งตึง

 

อิริยาบถต่าง ๆ ที่ถูกแอบถ่ายมามันจะไม่ดูหวือหวาเลยสักนิดถ้าไม่ใช่เพราะกางเกงในสีฮอตพิ้งค์นั่น แค่คลิปแรกถูกปล่อยออกมาก็ทำให้มันเป็นภาพติดตาเหล่าชายหื่นและเป็นที่มาของฉายา น้องแบคชมพูนั่นเอง

 

ชานยอลพรูลมหายใจออกมาพร้อมกับเก็บมือถือใส่กระเป๋าและเตรียมจะกลับห้อง เมื่อครู่ที่เข้าไปอ่านในแชทกลุ่มก็เห็นเพื่อนอีกคนบอกว่าบ่ายนี้อาจารย์ไม่เข้า ชานยอลก็ไม่มีเหตุผลจะต้องอยู่ต่อ และเบื่อที่จะต้องคลุกคลีกับไอ้พวกสัปดนที่หาเรื่องหยาบโลนมาถกกันไม่เลิก

 

“นั่นมึงจะไปไหน” จื่อเทาตาไวสุดเห็นว่าเพื่อนตัวโย่งกำลังจะลุกออกจากโต๊ะ

 

“กลับห้องไง”

 

“ทำไมรีบกลับวะ ไม่ไปกินหมูกระทะกับพวกกูหรอ”

 

“ไม่หิวหว่ะ พวกมึงไปเหอะ” ชายหนุ่มตอบด้วยเสียงเบื่อหน่าย เขาหมุนตัวออกไปแต่ไม่ทันไรก็ถูกเสียงของจงแดทักเอาไว้ก่อน จังหวะที่หันกลับมาเพื่อนตัวเตี้ยหน้าตาเจี๋ยมเจี้ยมก็วิ่งใส่เขาราวกับมีเรื่องน่าตื่นเต้น

 

“ไอ้ชานยอล มึงจะกลับห้องหรอวะ” จงแดถาม

 

“เออดิ มีไร”

 

“คืองี้ กูได้ข่าวมาว่าหอมึงอยู่ข้าง ๆ กับตึกของน้องแบคชมพู ชั้นหกเหมือนกับมึงอีก ใช่ไหม?” ประโยคของจงแดทำเอาชายหนุ่มเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย

 

“อะไรของมึง”

 

“จะเป็นไรไหมถ้าพวกกูจะขอไปเล่นห้องมึง”

 

“จะไปทำไมวะ” ชานยอลถามด้วยความสงสัย เขารู้สึกแปลกใจที่เพื่อนจะไปเล่นที่ห้องปกติแล้วทั้งกลุ่มมักจะไปห้องจื่อเทาซะมากกว่า ไอ้ลูกเจ๊กมันมีครบเครื่องทั้งเกมหรือสิ่งของอำนวยความสะดวกต่างๆ ผิดจากห้องเขาที่ไม่ได้มีอะไรนอกจากเตียงนอนและโน้ตบุ๊คแค่เครื่องเดียว

 

“กูก็จะไปดูน้องแบคชมพูหน่ะซี่”

 

“มึงคิดหรอว่าถ้าไปแล้วจะเจอเขาหน่ะ” ชายหนุ่มถามทำเอาเพื่อนตัวเตี้ยถึงกับชะงักนิ่ง เออหว่ะ ก็จริงอย่างที่มันพูด เปอเซ็นต์ที่จะได้เห็นน้องแบคชมพูก็ใช่ว่าจะมีมาก แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ล่ะวะ

 

“วันนี้อากาศดี กูเชื่อว่ากูจะต้องเห็นน้องแบคชมพูแน่ ๆ”

 

“...............”

 

“พวกกูขอไปเล่นห้องมึงนะ”

 

“..............” คนฟังถึงกับนิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออก ได้แต่จ้องหน้าเพื่อนอย่างสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าทำไม จงแดถึงต้องพยายามไปดูน้องแบคชมพูดอะไรนั่นให้เห็นกับตา แต่ไม่ใช่แค่จงแดคนเดียวที่เป็น เพราะตอนนี้ไอ้สามคนที่เหลือก็เข้ามาวอแวรบเร้าขอไปเล่นที่ห้อง สุดท้ายแล้วชานยอลก็ถึงกับพรูลมหายใจอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

 

“เออ จะไปก็ไป แต่อย่าเสียงดังล่ะ” เมื่อตอบอนุญาต ไอ้พวกเพื่อนต่างก็ยิ้มกว้างทำตาปริ่มราวกับจะร้องไห้ที่ชานยอลได้ให้โอกาสเปิดโลกทัศในวันนี้

 

“เย้!!!!

 

 

 

 

 

 

“หูยไอ้ชานยอล นี่จากห้องมึงมองเห็นห้องน้องแบคชมพูโคตรชัดเลยหว่ะ” จงอินพูดพร้อมกับวิ่งตาตั้งไปยังระเบียงห้องซึ่งกว้างขวางอยู่พอตัว มันทำตาลุกวาวราวกับเด็กบ้านนอกที่กำลังเห็นของเล่นชิ้นใหญ่ 

 

“สัดเอ้ย ชัดมากมึง”

 

“ชัดอะไรวะ มึงรู้หรอว่าห้องน้องแบคอยู่ตรงไหน” จื่อเทาถาม

 

“ไอ้ห่า เราดูคลิปกันมากี่รอบ กูจำราวตากผ้าสีฟ้าได้เว้ย และกูคิดว่าต้องเป็นห้องนั้นแน่ ๆ” ชายหนุ่มพูดพลางชี้นิ้วให้เพื่อนดูเป็นหลักฐานว่าสิ่งที่เขาพูดมาหน่ะเป็นเรื่องจริง

 

จากมุมมองของห้องชานยอลนี้ สามารถมองเห็นห้องอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ด้วยช่วงระหว่างตึกที่ไม่ได้ห่างและชิดกันมากจนเกินไป ทำให้เห็นว่าห้องตรงข้ามนั้นคือห้องของน้องแบคชมพูชัวร์ ๆ

 

ถึงจงอินจะไม่ค่อยเข้าใจว่าไอ้ตึกตรงข้ามมันคิดยังไงถึงทำผนังตรงระเบียงเป็นกระจกบานใหญ่ที่เปิดม่านแล้วก็สามารถเห็นทุกอย่างภายในห้อง แต่พอมีคลิปน้องแบคชมพูหลุดมาเท่านั้นแหละ

 

อื้อหือ พี่นี่อยากจะซื้อห้องตึกตรงข้ามไว้เลย

 

“เชี่ยวเหลือเกินนะมึงเรื่องแบบนี้ แล้วนี่เราจะอยู่รอจนกว่าน้องแบคจะออกมาเลยหรอวะ” เหน็บเพื่อนผิวแทนพอเป็นพิธี ก่อนจะหันมาถามทุกคนที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเริ่มทำอะไรก่อนกัน ระหว่างนั่งตั้งวงกินของที่เพิ่งซื้อมาให้หมด หรือนั่งกินไปด้วยรอน้องแบคพลาง ๆ

 

“ก็คงต้องงั้น กูอยากให้น้องแบคออกมาแล้วนะเนี่ย” จงแดว่าก่อนจะนั่งลง หลังจากที่เจ้าของห้องเพิ่งจะกางโต๊ะญี่ปุ่นให้เสร็จ และพวกเขาทั้งหมดก็สรุปได้ว่าจะกินไปด้วยและรอน้องแบคให้ออกมาจากห้องตรงข้ามก็เท่านั้น กลายเป็นว่าตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งรวมวงกันจ้วงไก่ทอดของจงอินกินกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่มีหนังในจอทีวีสร้างบรรยากาศไม่ให้เงียบเกินไป

 

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงที่พวกนี้ยังคงตั้งหน้าตั้งตากับการมาของอีกฝ่าย ชานยอลถึงกับแค่นหัวเราะเพราะเห็นว่าจื่อเทากำลังจะไม่ทนไม่ไหวที่ต้องรอนาน ส่วนที่เหลือยังสตรอง ต่างช่วยกันบอกเพื่อนว่าห้ามท้อ ของดีมึงต้องอดทน

 

เขาไม่ได้เห็นว่าสิ่งที่เพื่อนทำมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่จะห้ามก็คงพูดอะไรไม่ได้มาก เพราะไงก็เป็นฝั่งนั้นมากกว่าที่ควรจะระมัดระวังไม่ทำตัวให้ประเจิดประเจ้อชอบโชว์ไปทั่ว บอกก่อนนะว่าเขาเองก็ดูคลิปของแบคฮยอนเหมือนกัน และมันก็ตลกร้ายทุกครั้งเพราะดูทีไรก็เกิดความรู้สึกวูบวาบทุกที

 

ไม่ค่อยชอบเลย..

 

ก่อนหน้านี้ชานยอลเคยได้ยินข่าวลือว่ามีคนเดินไปถามแบคฮยอนเรื่องคลิปที่หลุดออกมา ดูท่าเจ้าตัวเองก็รู้ดีอยู่แล้วว่าคลิปถูกปล่อย แต่กลับไม่ได้สนใจแถมยังเชิดหน้ายักไหล่ใส่ ถึงจะโดนต่อว่าหรือดูหมิ่นบ้างแต่แบคฮยอนก็ตอกกลับคนพวกนั้นด้วยประโยคที่ว่า

 

แล้วไง ใส่กางเกงในเต้นแล้วมันทำไมหรอ

 

บอกมาสิว่าพวกนายไม่เสร็จ ฉันจะได้โชว์ให้ดูอีก

 

ออกจะเป็นคำตอบที่ดูโรคจิต แต่คนฟังกลับเจ็บจี๊ดเหมือนโดนตบหน้า คล้ายกับว่าแบคฮยอนต้องการจะสื่อว่าเขาจะทำอะไรมันก็เรื่องของเขา ส่วนที่พวกนั้นมันปล่อยคลิปหรือแชร์นั่นก็เรื่องของพวกนั้นเหมือนกัน แบคฮยอนไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน แล้วทำไมคนอื่นจะต้องมาดิ้นกับการระทำของเขาล่ะ

 

ชานยอลถึงกับนึกคำพูดไม่ออกเลยทีเดียว

 

...

 

และไม่ทันขาดความคิด หางตาของชานยอลก็เห็นอะไรแวบ ๆ มาจากตึกตรงข้าม และไม่ใช่แค่ชานยอลที่เห็นคนเดียวเพราะตอนนี้กลุ่มเพื่อนของเขาก็หูตาไวพอกัน

 

จื่อเทาถึงกับวางตะเกียบลงแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการกับน้ำแดงที่ตนเพิ่งทำหกใส่เสื้อตัวเองเมื่อครู่ จงอินเองก็แทบจะลมจับเพราะไม่คิดว่าจะเจออะไรของจริงเข้าให้ เซฮุนนิ่งค้างไม่ไหวติงตั้งแต่เมื่อห้านาทีก่อน และจงแดที่ดูเหมือนว่าจะมีสติที่สุด มันหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าโปรแกรมกล้องทันที

 

ดูเหมือนว่าวันนี้สวรรค์จะเข้าข้างพวกเขาเสียแล้ว

 

“อื้อหือมึง กูนึกว่าจะมาเสียเที่ยว สัดเอ้ย เต็มเต็มมม” จงอินแทบจะหวีดร้องเมื่อเจอกับคนที่อยู่ในความคิด บยอนแบคฮยอนหรือน้องแบคชมพูกำลังเดินเฉิดฉายอยู่ในห้องหลังจากที่จงอินสังเกตได้ว่าผ้าม่านห้องถูกเปิดออกกว้างราวกับรู้ดีว่าวันนี้มีคนตั้งตารอดู

 

เชี่ย นี่มันคือการเซอร์วิสแฟนคลับหรอวะ

 

“สัด ๆๆ หัวใจจะวาย ถ้ากูเป็นลมมึงรีบพากูไปโรงพยาบาลด้วยนะ” จื่อเทาที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำก็รีบถลาล้มลงไปกับพื้น เพราะทนมองสภาพของตึกตรงข้ามไม่ไหว

 

แม่เจ้าโว้ย เป็นใครก็คงไม่ทน วันนี้แบคฮยอนใส่กางเกงในสีชมพูอีกแล้ว เฉดสีนี่ไม่เคยซ้ำกัน แถมยังใส่เสื้อขาวโคร่งตัวใหญ่ปกปิดช่วงล่างพอหมิ่นเหม่ แต่อย่าให้เจ้าตัวยกมือหรือหยิบจับอะไรในห้องเชียวนะ เลิกขึ้นทีความดันเลือดก็คงพุ่งตามไปด้วย

 

“สาธุเลยหว่ะ นี่มือกูสั่นจนกล้องกูจะหล่นอยู่แล้ว เห้ยไอ้เซฮุน มึงอย่านิ่งดิวะ” จงแดหันไปสะกิดเพื่อนหน้าตี๋ที่จ้องน้องแบคชมพูตาค้าง พอรู้ตัวก็มองกลับมาด้วยความงงงวยก่อนจะถูกจงแดยันมือถือใส่มือแล้วบอกว่า ช่วยกูถ่ายหน่อย

 

ถึงเซฮุนจะมึนงงแต่ก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายต่อ

 

ในตอนนั้นอำนาจของหนุ่มน้อยร่างบางจากห้องตรงข้ามกำลังเล่นงานชายฉกรรจ์ในห้องจนอ่วมไปหมด มันพีคตั้งแต่ตอนที่คนตัวเล็กเดินมารดน้ำต้นไม้ตรงระเบียงอย่างสบายใจเฉิบพร้อมกับอวดเรียวขาขาว เสร็จจากนั้นเจ้าตัวก็เดินกวาดห้อง ซึ่งแต่ละท่าที่กวาดก็กวาดเอาใจหนุ่ม ๆ ทั้งห้องไปจนหมดอีกต่างหาก

 

มีใครให้มากกว่านี้อีกไหมครับ

 

เสร็จจากทำความสะอาดห้องแล้วมันยังไม่เท่าไหร่ เพราะต่อจากนั้นแบคฮยอนก็เปิดเพลงพร้อมกับโยกย้ายร่างกายอยู่หน้าทีวี วินาทีนั้นทุกคนแทบจะลืมไปด้วยซ้ำว่าหายใจทำยังไง มือไม้นี่สั่นเป็นเจ้าเข้า ปากก็อ้าพะงาบเหมือนปลาขาดน้ำ แต่สายตาก็ยังคงจ้องร่างขาวผ่องนั่นไม่เลิก

 

ไก่ทงไก่ทอดนี่กลายเป็นหมันไปทันทีเมื่อเจอกับน้องแบคชมพู

 

อยากจะกู่ร้องก้องตะโกนออกไปว่า อยากได้

 

ต้องทำยังไงถึงจะได้น้องแบคมาครอง!

 

 

 

“มึง กูไม่ไหวแล้ว กูอยากได้ โคตรอยากได้เลย” จงอินพูดเพ้อขึ้นมาราวกับคนบ้า เขานี่แฟนคลับน้องแบคชมพูตัวยง แทบจะปริ้นท์รูปกางเกงในสีชมพูนั่นแปะเพดานห้องแล้วนอนหายใจมองด้วยความอิ่มอก

 

“อย่าว่าแต่มึงเลย กูนี่อยากจะวิ่งเข้าไปเอา สัดเอ้ย ใครได้ไปนี่แม่งโคตรโชคดีเลย” จื่อเทาเองพูดขึ้นบ้าง ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าตัวเองจะต้องมาใจสั่นคลุ้มคลั่งจนแทบบ้าเพราะผู้ชาย เออ ก็เพราะผู้ชายที่ชื่อแบคฮยอนนั่นแหละ

 

“ดูเอวดิ ดูขาดิ เชี่ย ๆๆๆ กูจะไม่ทน กูไม่ทนแล้ว” ชายหนุ่มผิวแทนถึงกับซบหน้าลงไปนอนกองกับพื้นขยุ้มอกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง น้องแบคชมพูกำลังทำให้พี่จงอินจิตใจสั่นคลอน เชี่ย นี่ยังไม่ทันจะสาวกูก็จะเสร็จแล้วหรอ ไม่นะ..

 

“เลือดกูจะหมดตัวแล้ว ขอหมอด่วน ๆ” จงแดถึงกับนอนราบลงไปกับพื้น หายใจติดขัดอย่างกับคนใกล้ตาย เซฮุนหน่ะไม่ต้องไปพูดถึง รายนั้นยังคงนั่งนิ่งกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ไปไม่ต่ำกว่าหกครั้ง เพราะสายตาที่เอาแต่จ้องไม่เลิกนั่นแหละคือคำตอบ

 

และยังมีคำพูดหยาบโลนอีกมากมายที่เหล่าชายฉกรรจ์ต่างพูดกันอย่างไม่อายปาก ในตอนนั้นชานยอลถึงกับขมวดคิ้วมองความลามกของเพื่อนที่มันมากจนออกนอกหน้านอกตาเกินไป ไหนจะทำตัวเหมือนโรคจิตมานั่งถ้ำมองชาวบ้านเขาแบบนี้อีก

 

สุดท้ายเขาก็รับความทุเรศของเพื่อนไม่ไหวเลยกะจะลุกไปเข้าห้องน้ำ

 

“ไอ้ชานยอล มึงจะไปไหนวะ” จงอินถาม

 

“เข้าห้องน้ำ”

 

“อะไร นี่มึงก็ทนไม่ไหวเหมือนกันหรอ ไม่ไหวก็ตรงนี้เลยเพื่อน ภาพเสียงมาเต็ม เสร็จฟินแน่นอน” ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังยกนิ้วโป้งพลางทำสายตากรุ้มกริ่มใส่ราวกับรู้ดีว่าเพื่อนจะไปเข้าห้องน้ำทำไม แค่นี้ทำเป็นเขินอาย ทีเมื่อก่อนจะเคยนั่งสาวแข่งกันอยู่เลย ให้ตายสิ

 

“สัด กูปวดขี้” แทบจะเข้าไปถีบหน้าเพื่อนเมื่อโดนหาว่ามีอารมณ์ นี่มาอาศัยห้องกูแอบดูคนอื่นไม่พอยังจะมาชวนทำเรื่องสัปดนอีก แบบนี้ชานยอลรับไม่ได้จริง ๆ ยกนิ้วกลางแถมให้ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

 

จงอินหัวเราะดังลั่น แล้วหันมาสนใจถ่ายทอดสดตรงหน้าต่อ จังหวะเพลงของวงไอดอลสาวที่ชื่อว่า EXID กับเพลง HOT PINK นี่มันโคตรเข้ากับแบคฮยอนเลย ไม่ว่าเจ้าตัวจะโยกซ้ายหรือแอ่นขวา เขาก็รู้สึกว่ามันโคตรเร่าร้อนเลย

 

 

U, I LIKE THE WAY YOU PINK IT

U, I LIKE THE WAY YOU PINK IT

 

PINK HOT PINK HOT

PINK HOT PINK HOT

HOT HOT HOT HOT PINK

PINK HOT PINK HOT

 

 

บยอนแบคฮยอนโยกตัวตามจังหวะเพลงเบา ๆ หลังจากที่เพลย์ลิสต์รันมาถึงเพลงนี้ เขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก ไม่ว่าจะเป็นคำว่า HOT หรือ PINK ทุกอย่างเหมือนถูกสร้างมาเพื่อแบคฮยอนโดยเฉพาะ

 

เสียงของนักร้องสาวยังคงตามทำนองไปเรื่อย ๆ จังหวะนั้นแบคฮยอนเองก็ชูมือขึ้นจนเสื้อที่สวมอยู่เลิกขึ้นไปถึงไหนต่อไหน เผยให้เห็นกางเกงในตัวจิ๋วสีชมพูที่ชอบใส่เป็นประจำ เขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติที่จะแต่งตัวยังไงก็ได้เวลาอยู่ในสถานที่ส่วนตัว และการใส่แค่กางเกงในตัวเดียวเดินในห้องมันโล่งสบายจริง ๆ

 

ถ้าถามว่ารู้เรื่องคลิปที่ถูกแอบถ่ายไหม แบคฮยอนก็จะตอบว่ารู้ แต่ก็จะพูดออกไปอีกว่า แล้วยังไง ใช่ว่าเขาไม่ได้สนใจนะ แต่ในเมื่อมันหลุดออกไปแล้วก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้ และตอนนี้ให้เดาก็คงต้องมีพวกแอบถ่ายอยู่แน่ ๆ

 

เอาเลยสิ ถ่ายเลย

ถ้าชอบ ก็ถ่ายสิ

 

 

ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลง โทรศัพท์เครื่องบางก็สั่นร้องเรียกความสนใจให้ร่างบางหันไปมอง แบคฮยอนหยุดเต้นแล้วเดินไปหยิบมันขึ้นมา เห็นชื่อที่ปรากฏอยู่หน้าจอก็ถึงกับยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะกดรับสาย

 

เดินไปนั่งทิ้งตัวลงที่เตียงก่อนจะพูดคุยกับปลายสายอย่างไม่ใส่ใจมากนัก เขาตีขาเล่นพร้อมกับมองขาของตัวเองที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่เหมือนผู้ชายเลยสักนิด จนเมื่อเขาเห็นอะไรผิดแปลกอยู่ที่ระเบียงแบคฮยอนก็หันไปเพ่งด้วยความสงสัย

 

อะไรกัน?

 

 

เพราะความอยากรู้จึงทำให้แบคฮยอนลุกขึ้นเดินไปยังบานกระจกตรงระเบียงห้อง เขาชอบเปิดม่านเพื่อรับแสงสว่างจากด้านนอกมากกว่าปิดม่านมืด ๆ จนเมื่อร่างบางเห็นความผิดปกติจากตึกตรงข้าม

 

อ่า.. พวกแอบมองงั้นหรอ?

 

(หัวเราะอะไร) ปลายสายถามอย่างสงสัย

 

“เปล่า มีอะไรก็ว่าต่อสิ” แบคฮยอนบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ เมื่อครู่เขาเห็นว่ามีเงาแวบ ๆ จากห้องตรงข้าม อืม.. มากกว่า 1 หรอ? อดขำไม่ได้เพราะต้องมารับรู้ว่ามีคนแอบมองอยู่ ไหน ๆ ก็อยากดูมากนัก จัดให้ดูเป็นบุญตาสักหน่อยจะเป็นไรไป

 

แบคฮยอนเปิดประตูกระจกห้องออก ยืนพิงคุยโทรศัพท์พร้อมกับหัวเราะออกมา เสหน้ามองไปทางอื่นไปเรื่อย ทำเหมือนว่าเขาไม่เห็นว่ามีคนแอบมองอยู่ และเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนพวกนั้นจะทนมองได้สักกี่น้ำ

 

หึ ก็ได้แค่มองเท่านั้นแหละ

 

 

 

 

 

“เชี่ย เมื่อกี้เห็นป้ะวะ” จื่อเทาถามขึ้นเป็นคนแรกหลังจากที่เห็นว่าแบคฮยอนเดินมาเปิดประตูกระจกนั้น หัวใจเกือบวายเพราะนึกว่าจะโดนจับได้ จังหวะนั้นต่างคนก็รีบสลายตัวไปอยู่ในมุมต่าง ๆ จงแดกับเซฮุนหมอบลงราบไปกับผืนเตียง ไอ้จงอินก็ทำตัวลีบมุดเข้าไปในซอกเก้าอี้ ส่วนจื่อเทาก็หยิบหนังสือขึ้นมาบังหน้าเพราะไม่รู้จะหลบที่ไหน   

 

มันน่าตกใจแค่ไหนที่คนถูกแอบมองก็เดินเปิดประตูออกมา แถมยังทำเหมือนว่าเห็นพวกเขาอีกต่างหาก แต่เพราะว่าร่างบางกำลังคุยโทรศัพท์จึงมองนู่นนี่ไปเรื่อยทำให้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเห็นพวกเขากันรึเปล่า หรืออาจจะโชคดีที่ห้องไอ้ชานยอลมีม่านบางสีขาวพอปกปิดใบหน้าและความเหี้ยของพวกเขาไว้หน่อย

 

แต่มันก็อดตกใจไม่ได้อยู่ดี

 

ถูกจับได้นี่ต้องโดนตราหน้าว่าไอ้โรคจิตแน่ๆ

 

ถึงไม่โดนจับได้กูก็เป็นโรคจิตอยู่ดี

 

...

 

“พวกมึงทำเชี่ยไรกัน” ชานยอลเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำก็ต้องตกใจกับสภาพของเพื่อนที่ทำตัวเหมือนหลบเจ้าหนี้ก็ไม่ปาน พวกมันตาลีตาเหลือกหันมามองอย่างตกใจก่อนจะยกมือร้องห้ามไม่ให้ชานยอลเดินเพ่นพ่าน  

 

ขณะเดียวกันมือถือของเขาก็สั่นรัวตั้งแต่เข้าห้องน้ำ กดเข้าไปดูก็เจอแต่รูปของน้องแบคชมพูเต็มไปหมด ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่กลุ่มเพื่อนเขาที่แอบดู เพราะยังมีอีกหลายมุมมองที่ชานยอลเห็นแล้วก็ต้องตกใจ

 

นี่มันเรื่องเชี่ยอะไรกัน?

 

ตอนนี้ภาพที่อยู่ตรงหน้าก็เรียกสติของคนทั้งสี่คนกลับไปสนใจอีกครั้ง พวกเขาเห็นว่าแบคฮยอนวางโทรศัพท์ไปแล้ว แถมยังเดินว่อนอยู่ในห้องอย่างไม่สนใจโลกภายนอก ร่างขาวผ่องนั่งอยู่ตรงบริเวณหน้าทีวีเหมือนกับหาอะไรบางอย่าง ซึ่งในเวลาต่อมาก็ต้องแปลกใจเมื่อในมือสวยนั่นกำลังถือกล่องเล็ก ๆ หลากสีสัน ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นแล้วล้มตัวนอนคว่ำอยู่บนเตียงนอน

 

โอ้ อย่าถามเลยนะว่าทำไมเขาถึงบรรยายภาพให้เห็นทุกฉากแบบนี้ ก็เพราะว่ามุมห้องของชานยอลที่แม่งโคตรเอชดี เห็นแบบทะลุไปจนถึงประตูห้องว่าภายในนั้นมีอะไรบ้าง นี่ถ้ารู้ว่าห้องเพื่อนมีวิวดีแบบนี้ อย่าว่าแต่ห้องของจื่อเทาเลย ถึงจะมีเกมแต่ก็ไม่น่าสนใจเท่ากับน้องแบคชมพูหรอก

 

นั่งดูด้วยความวูบวาบกันไปสักพัก พวกเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง จากตอนแรกที่แบคฮยอนนอนตีขาอยู่บนเตียงแล้วอ่านหนังสือในมือ ร่างบางก็หยัดตัวขึ้นมองไปทางประตูห้องก่อนจะลุกเดินไปดูคล้ายกับว่ามีคนมาหา

 

และครู่ก็ต่อมาก็ปรากฏร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่ทำเอาพวกถ้ำมองถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ

 

เชี่ย นั่นมัน...

 

ถึงกับพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นคนมาใหม่ ผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาภายในห้องของแบคฮยอนก่อนจะพูดอะไรบางอย่างซึ่งพวกเขาไม่สามารถจับศัพท์อะไรได้ จนเมื่อร่างบอบบางของแบคฮยอนถูกผลักให้ราบไปกับเตียง ตามด้วยร่างของชายคนนั้นที่คร่อมทับนั่นแหละ

 

ชายฉกรรจ์ทั้งสี่ถึงกับอุทานร้องเหี้ยออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

 

ไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร!

 

ทำไมมึงเดินเข้ามาแล้วดูดปากน้องแบคชมพูต่อหน้าต่อตาพวกกูแบบนี้?

 

ไม่ได้อยากจะลามกหรืออะไรทั้งนั้น ตอนนี้คนทั้งสี่ถึงกับเพ่งมองห้องตรงข้ามด้วยความสนใจ ไอ้บ้าเอ้ย นั่งดูน้องแบคชมพูอยู่ก็มีตัวละครมาเล่นหนังสดให้ดูถึงที่ แถมลีลาของไอ้ผู้ชายคนนั้นมันก็เด็ดพอตัว พวกเขาเห็นสีหน้าของแบคฮยอนแล้วก็ถึงกับอ่อนยวบ

 

สัดเอ้ย โคตรเอ็กซ์

 

 

ชายหนุ่มคร่อมทับร่างบาง โน้มตัวจูบปากกลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ไล้สัมผัสผิวเนียนลื่นมือใต้เนื้อผ้า ก่อนเลิกชายเสื้อขึ้นจนเห็นแผงอกขาวผ่องกระเพื่อมหอบหายใจ ทั้งสายตาและสีหน้าเว้าวอนนั่นยิ่งทำให้คนมองอยากจะลงโทษ

 

 “เด็กขี้ยั่ว” ชายหนุ่มว่าขณะผละริมฝีออก

 

“หึ ยั่วแล้วได้ผลไหม” แบคฮยอนแค่หัวเราะเมื่อเจอกับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว สัมผัสวูบวาบเกิดขึ้นอีกครั้งทำเอาร่างบางต้องเหยเกหน้าบิดเร้าอารมณ์เพราะความเสียวซ่าน โอบลำคอคนตรงหน้าให้โน้มเข้ามาใกล้ก่อนจะป้อนจูบอีกครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

“เจอดีแน่ แบคฮยอน” เสียงทุ้มว่าก่อนจะซุกซอกคอขาวแล้วฝังรอยรักอย่างหมั่นเขี้ยว บทรักอันเร่าร้อนกำลังจะก่อตัวขึ้นรวมถึงอารมณ์ของทั้งคู่ที่พุ่งทะยานตามกันไปอย่างไม่ยอมแพ้ จนเมื่อมือหนาลากไล้ไปถึงขอบกางเกงตัวจิ๋วสีชมพูที่คนตรงหน้าชอบใส่

 

เขารูด มันออกจากเรียวขาขาวด้วยความเคยชิน จนเมื่อผ้าชิ้นเล็กหลุดออกจากปลายเท้า ชายหนุ่มผละตัวขึ้นมามองใบหน้าขี้ยั่วของแบคฮยอนก่อนจะลุกออกจากเตียง ปล่อยให้ร่างขาวบางนอนหอบหายใจอยู่บนเตียงด้วยสภาพเปลือยท่อนล่าง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคนด้านบนลุกออกไปทำไม จนเมื่อเห็นว่าร่างสูงเดินตรงไปยังระเบียงห้องแล้วเปิดบานกระจกออก  

 

จังหวะเดียวกันกับคนแอบมองทั้งสี่ที่จ้องกันตาไม่วาง ฉากเมื่อครู่ติดตาพวกเขาจนไม่กล้ากระพริบตา เรียกได้ว่าลืมหายใจกันไปชั่วขณะเมื่อเจอบทสยิวสุดโหดของน้องแบคชมพู พวกเขาเห็นว่าแบคฮยอนถูกปล่อยให้นอนหายใจอยู่คนเดียวบนเตียงด้วยสภาพสุดหวิว มีแค่เรียวขาที่ยกตั้งชันปิดบังส่วนสงวนเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่

 

ส่วนไอ้คนมองก็แทบจะเลือดพุ่ง

 

ความพีคมันไม่ได้อยู่ที่น้องแบคชมพูเพียงอย่างเดียว จนเมื่อประตูกระจกถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่และใบหน้าของชายคนนั้นได้อย่างชัดเจน จังหวะนั้นทุกคนในห้องต่างอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อสายตา ก็เพราะว่าไอ้ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้น

 

หน้าตามันคุ้นเหมือนเพื่อนสนิทพวกเขาไง!

 

ชายหนุ่มคนนั้นเดินไปยังราวตากผ้าที่อยู่ตรงนั้น พร้อมกับหยิบกางเกงในสีชมพูขึ้นมาหนีบไว้ที่ราวตากผ้า ถ้าจำไม่ผิดกางเกงในตัวนี้มันคือตัวเดียวกับที่แบคฮยอนใส่ไม่ใช่หรอ แต่วินาทีนั้นก็ไม่มีใครสนใจเพราะตอนนี้ใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นหันมามองพวกเขาราวกับรู้เห็นว่ากำลังมีคนมองอยู่

 

รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่มุมปากแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องกดล็อกประตูก่อนจะส่งสายตามองมายังพวกเขา คิ้วหนายักใส่สองครั้งก่อนที่ทุกอย่างจะถูกตัดไปราวกับทีวีจอดับเพราะไอ้หมอนั่นมันดึงผ้าม่านปิดไว้จนมองอะไรไม่เห็น

 

ช็อกสนั่นทั้งวงการ ไม่ว่าจะจงอิน จงแด เซฮุน จื่อเทา หรือแม้แต่กลุ่มอื่นที่อยู่ในแชทต่างพากันอึ้งไปตาม ๆ กัน มือไม้นี่สั่นเทิ้มไปหมดคล้ายกับคนคลุ้มคลั่ง จากตอนแรกที่กำลังจะเริ่มฮึกเหิมเพราะจะได้เห็นฉากร้อนรักของน้องแบคชมพู กลายเป็นว่าตอนนี้พวกเขารู้สึกร้อนใจจนแทบจะพ่นไฟได้เมื่อเห็นว่าผู้ชายที่อยู่ในห้องแบคฮยอนคือใคร

 

แน่นอนว่าทั้งสี่คนหันมามองหน้ากันโดยมิได้นัดหมาย

 

“มึง ไอ้ชานยอลมันไปอยู่ที่ห้องน้องแบคได้ไงวะ” จงอินถามขึ้นมาคนแรก ซึ่งชายหนุ่มที่เหลือก็ต่างพากันมีเครื่องหมายคำถามแปะเต็มหน้าไปหมด

 

“บอกกูทีว่าเมื่อกี้เราตาฝาด” จบประโยคของจื่อเทาทั้งหมดก็มองหน้ากัน “เมื่อกี้ไอ้ชานยอลมันออกจากห้องน้ำยัง”

 

“เดี๋ยวกูไปดูเอง” จงแดว่าก่อนจะลุกวิ่งไปยังห้องนำ เห็นประตูเปิดแง้มไว้ก็ดันให้ออกกว้าง กวาดสายตามองหาเจ้าของห้องแต่กลับไม่พบแม้แต่ร่องรอย หมุนตัวกลับไปยังโซนห้องครัวก็ไม่มีแม้แต่เงา ไม่ว่าจะหาตามซอกไหน ๆ จงแดก็ไม่เจอเพื่อนสนิทเลยสักนิด

 

“มันไม่อยู่ในห้องหว่ะ” วิ่งกลับมาบอกเพื่อนด้วยความร้อนอกร้อนใจ ชายหนุ่มทั้งสี่ต่างมองหน้ากันสลับกันด้วยความรู้สึกแปล๊บที่อก ก่อนที่ทุกอย่างจะเข้าสู่ความเงียบ จนเมื่อใบหน้าของแต่ละคนค่อย ๆ หันไปมองด้านนอกจ้องห้องตรงข้ามที่เคยตกเป็นเป้าสายตา

 

ก่อนที่ทุกคนจะอ้าปากแล้วเปล่งเสียงดังลั่น

 

“ไอ้เหี้ยชานยอล!!!!!!

 

 

 

 

 

 

“ไอ้สัด ไอ้เหี้ย มึงดู มึงดู๊!!!” คิมจงอินแทบประสาทเสียเมื่อเห็นอะไรบางอย่างอยู่ในมือถือ วินาทีแรกเขาโกรธจนหน้าสั่นไปหมด มีแต่คำถามมากมายเต็มหัว ไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันยังไงดี ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์ไปให้เพื่อนดูกับวีรกรรมสุดแสบของอีกคน

 

“ไอ้เหี้ย เรื่องนี้มันต้องมีคำตอบ!!” จื่อเทาตบโต๊ะดังลั่นจนเพื่อนทั้งคลาสหันมามอง ความจริงข่าวมันก็คงแพร่สะบัดไปทั่วนั่นแหละว่าอะไรเป็นอะไร หากแต่เรื่องนี้มันยังไม่ถูกไขกระจ่างจนหมดเพราะว่าพวกเขาเป็นถึงเพื่อนสนิท แต่ทำไมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าไอ้ชานยอลมันมีแฟน

 

แล้วไอ้แฟนที่ว่าก็คือน้องแบคชมพูของพวกกูไง!!

 

“โหย มือกูสั่นไปหมด ถ้าไม่ได้ตบหน้ามันด้วยรองเท้าคอนเวิร์สกูคงนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ” จงแดถึงกับลั่นจะทำร้ายร่างกายเพื่อนขึ้นมาทันที ความรู้สึกแรกในตอนนั้นมันทั้งช็อกและตกใจ หูอื้อตาลายทำเชี่ยไรไม่ถูกซักอย่าง

 

“กูตบด้วย นี่แม่งชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว” คนสุดท้ายก็คือเซฮุนที่เพิ่งหยิบมือถือของจงอินมาดู และตอนนี้ทั้งสี่คนก็อยู่ในห้วงอารมณ์เดียวกัน นึกโกรธแค้นกับไอ้เพื่อนบ้าที่กล้าปกปิดเรื่องนี้มาตลอด มึงกล้าดียังไงปล่อยให้พวกกูเพ้อเจ้อกับน้องแบคชมพูแล้วมึงก็ดับฝันกูโดยการขึ้นไปเอาน้องเขาโชว์ถึงในห้อง

 

มึงมันเชี่ยไปแล้วไอ้ชานยอล!

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห นึกว่าเพื่อนตัวเองเป็นพวกไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น และมันก็ไม่สนจริง ๆ นั่นแหละ ไอ้ห่าเอ้ย มึงช่วยบอกพวกกูสักนิดเถอะว่ามึงมีแฟนแล้ว แล้วแฟนมึงก็คือคนที่พวกกูเพ้อไง

 

ฟรัค!

 

กลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งสี่คนได้แต่นั่งมือสั่นมองโทรศัพท์ของจงอินด้วยความโกรธแค้น รอเวลาให้ไอ้ชานยอลมันยอมโผล่หน้ามาหาพวกเขาถึงที่ พอถึงเวลานั่นพ่อจะซักให้ขาวสะอาดเลยว่ามึงไปทำอีท่าไหนถึงได้กับน้องเขา

 

อ้อ ไม่ต้องสะเออะบอกท่านะ พวกกูไม่อยากรู้!

 

แถมตอนนี้มึงยังอัพไอจีได้โคตรหยามหน้า และก็คงไม่ต้องเสียเวลาเดากันมากว่าทำไมมันถึงมาช้า ก็เพราะว่ารูปที่เพิ่งอัพใหม่เมื่อไม่ถึงสิบนาทีนั่นเป็นรูปหน้าเพื่อนสนิทที่มีร่างเล็กนอนอยู่ข้าง ๆ สวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาวได้โคตรน่ารัก ฟีลตงฟีลเตอร์ก็ไม่มีการปรับแต่ง เหมือนการบอกเป็นนัยว่าชอบอะไรสด ๆ แล้วแคปชั่นนั่นกลับทำร้ายคนเห็นได้โคตรเจ็บใจ

 



 

461 likes

Real__pcy น้องแบคชมพูของพวกมึงหน่ะ เมียกู

 

 



มึงไม่ได้ตายดีแน่!!!!!

 

ไอ้ชานยอล!!!!!

 

 
















+++++++++++++++++++++++++++++
รูปในตอนจริง ๆ แล้วจะเป็นรูปกางเกงในชมพู
แต่เกรงใจเหลือเกิน เอารูปนี้ดีฟ่า
5555555555555555555555555
อย่าถามหาสาระเลย มันไม่มีอีกแล้ว
ได้แรงบันดาลใจน้องแบคชมพูมาจากพี่ชิเอิน ขอฝากด้วยน๊ะจ๊ะ
สวัสดีค่ะ

#ฟิคคลังฝัน





(c)               Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 287 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,476 ความคิดเห็น

  1. #6456 BangJae_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 23:45
    โอ้ยยวว ขำมาก5555555555
    #6,456
    0
  2. #6382 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 03:02
    เหยยยพีคคคคคแบบบเหยบบบยบชอบๆ555555555555555555สะใจตรงจะเอากันให้ดู 555555555ได้ใจจจจจจ
    #6,382
    0
  3. #6359 heykiki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:23
    ชั้นน่ะ ชอบเรื่องนี้มาก ๆๆๆๆ กี่รอบก็ชอบ 555555555555
    #6,359
    0
  4. #6342 sunshinyi19 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
    ฮื่ออ สงสารเพื่อนๆ5555ปาร์คชานยอล เทอน่ะร้ายยยยย
    #6,342
    0
  5. #6340 ชานมไข่มุก💦 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:12
    ขอหยาบ อหหหหหหห ไม่ไฟวละ ขำหนักมากกก 5555
    #6,340
    0
  6. #6069 anna96422 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 11:10
    ถึงกลับขำลั่นเลยโอ่ยยยยยยยยย555555555555 ชานยอลร้าย
    #6,069
    0
  7. #6067 bomingoldenchild (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 08:55
    อ่านแล้วอ่านอีกหลายรอบมากชอบๆ
    #6,067
    0
  8. #6021 heykiki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    เรื่องนี้ก็ชอบมากๆๆ อ่านอีกแล้วว 5555555555555555 โคตรร้ายอะชานยอล
    #6,021
    0
  9. #6001 saybae (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    กลับมาอ่านหลายรอบมากกก ชอบน้องแบคชมพู555555
    #6,001
    0
  10. #5993 Vlaiznoirzz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 01:16
    ย้อนมาอ่านหลายรอบมาก กับน้องแบคชมพู
    #5,993
    0
  11. #5971 S.takky (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:37
    5555555555555 พี่ชานมันร้ายยยยยยย
    #5,971
    0
  12. #5836 Oh Saseum. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:14
    นั่นไง กูว่าแล๊ววววว
    #5,836
    0
  13. #5536 CYS_SW (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 18:19
    กุว่าแล้วววว กุว่าแล้วว่าต้องจบแบบนี้ ชานย๊อลลลลล
    #5,536
    0
  14. #5468 izfxrn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 21:36
    ทำไมชอบ55555 ตะบ้าาา
    #5,468
    0
  15. #5454 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 11:40
    แซ่บบบบบบบ
    #5,454
    0
  16. #5453 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 11:40
    พีดไปอี๊กกกกกกก
    #5,453
    0
  17. #5001 Yoyo.Yehet (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:13
    โคตรพีค555555
    #5,001
    0
  18. #4993 tawann_614 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:00
    จัดว่าเด็ดดดด ชอบๆๆๆ
    #4,993
    0
  19. #4988 kasong.minkerbie (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:48
    ขำ5555555555 ความประกาศความเป็นเจ้าของนี้ เด็ดเว่อ
    #4,988
    0
  20. #4745 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 07:55
    555 ตลกมาก ชอบๆ
    #4,745
    0
  21. #4622 ภรรยาคิมมินแจ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:24
    โคตรจะชอบตอนนี้เลย555
    #4,622
    0
  22. #4440 NUY_38 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 09:00
    โอ้ยขำไม่ไหวแล้ว555555555555
    #4,440
    0
  23. #4255 miaJongin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 23:50
    โอ้ยขำ55555555555555
    #4,255
    0
  24. #4252 startwinkle (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:00
    ชอบอะ555555 ตลกกกก55555
    #4,252
    0
  25. #4217 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:30
    เมียกูววว ไดียินไกมเมียกูงวว
    #4,217
    0