[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 25 : (OS) Ocean eyes - chanbaek

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    28 ธ.ค. 58










OCEAN EYES



Billie Eilish - ocean eyes













คำเตือน
เนื้อหาเกิดจากจินตนาการของผู้แต่ง
ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อศิลปินแต่อย่างใด
หากผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วย


















(os) Ocean eyes

Fandom: Chanyeol x Baekhyun

Date: 26/12/15

Music: Ocean eyes – Billie Eilish

 

 

 

 

 

I’ve been watching you. For some time

Can’t stop staring.  At those ocean eyes

 

 

 

 

 

บยอนแบคฮยอนกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ในขณะที่กำลังรอทีมงานเรียกให้ไปย้อมสีผมใหม่ นึกครึ้มอกครึ้มใจไม่ได้ถ่ายรูปลงโซเชี่ยลมีเดียมาหลายวัน เขาจึงกดเข้าแอพพลิเคชั่นกล้องแล้วหามุมถ่ายรูปที่ถูกใจ กดปรับสีนิดหน่อยในแบบที่ชอบ ก่อนจะโพสต์ลงในอินสตาแกรม

 

จำนวนยอดไลค์และคอมเม้นท์ของแฟนคลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาแค่ไม่กี่นาที ชายหนุ่มนั่งยิ้มขำกับคอมเม้นท์ต่าง ๆ นานาที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาด บ้างก็ชมว่าเขาน่ารัก บ้างก็ชมว่าสวย ถึงแม้ว่าในใจลึก ๆ จะไมค่อยชอบคำชมเหล่านี้สักเท่าไหร่ แต่ถ้ามันทำให้แฟนคลับมีความสุข แบคฮยอนก็เลือกที่จะมีความสุขไปกับมันด้วย

 

“แบคฮยอน มานั่งได้แล้ว” เรียกทีมงานสาวคนหนึ่งดังเรียกสติของชายหนุ่มให้เงยหน้าขึ้นมา เมื่อเห็นว่าอุปกรณ์ที่พร้อมจะย้อมสีผมของเขาให้กลับมาเป็นสีดำเหมือนเดิมถูกจัดเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ร่างบางจึงวางมือถือไว้ที่กระเป๋าเป้ ก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงหน้ากระจกบานใหญ่

 

ภาพสะท้อนของทีมงานสาวสองคนที่กำลังก้างผ้าพลาสติกคลุมไหล่ให้เขา ส่วนอีกคนก็กำลังหยิบหวีมาสางผมสีอ่อนให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะหยิบกิ๊บมาติดเพื่อเก็บผม ยาย้อมสีครีมถูกป้ายลงเป็นหย่อม ๆ ก่อนจะถูกแต้มจนทั่วหนังศีรษะ

 

“ดูสิ ชานยอลโพสต์ไอจีด้วยล่ะ” เสียงทีมงานอีกกลุ่มดังขึ้นทำเอาสายตาของคนตัวเล็กเหล่หันไปมองอย่างนึกสงสัย เมื่อครู่เขาได้ยินคำว่าไอจีหรืออะไรสักอย่างที่ฟังไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ เห็นทีมงานสาวสองสามคนกำลังมุงดูจอโทรศัพท์กันด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม

 

และครู่ต่อมาแบคฮยอนก็สามารถจับใจความสำคัญของบทสนทนาเหล่านั้นได้ไม่ยาก เพราะว่าเขาได้ยินชื่อของใครบางคนดังกระทบเข้าสู่โสตประสาท

 

ปาร์คชานยอล..

 

อีกแล้วหรอ..

 

 

เบนสายตากลับมามองกระจกอีกครั้ง พรูลมหายใจออกมาครู่หนึ่งก่อนจะเหลือบสายตามองหญิงสาวที่กำลังย้อมสีผมให้ตนอยู่

 

“จะเล่นโทรศัพท์หรอ เดี๋ยวพี่หยิบให้ไหม” ดูท่าอีกฝ่ายจะเดาความต้องการของแบคฮยอนผิดไป ชายหนุ่มส่งยิ้มบางส่ายหน้าปฏิเสธเชิงว่าไม่เป็นอะไร ปล่อยให้หญิงสาวสองคนนั้นจัดการย้อมสีผมของแบคฮยอนต่อ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยสักนิดว่าเขากำลังจมเข้าห้วงความคิดของตัวเองเรื่อย ๆ

 

ดำดิ่งลงไปจนลึกสุด คล้ายกับว่าไม่มีทางออก

 

มืดสนิท มองไม่เห็นแม้แต่เงาแสง

 

เหน็บหนาวคล้ายกับหัวใจของตน

 

...

 

 

 

 

 

 

Burning cities and Napalm skies

Fifteen flares inside your ocean eyes

Those ocean eyes

 

 

 

 

 

หลังจากจบการอัดรายการเพลง สมาชิกในวงทุกคนต่างโค้งขอบคุณทีมงานทุกคนที่ช่วยดูแลจนงานผ่านลุล่วงไปด้วยดี เสร็จจากหลังเวทีต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไปจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองและครูต่อมาเมเนเจอร์ก็เรียกให้พวกเขาทั้งหมดกลับขึ้นไปบนรถตู้เพื่อที่จะไปส่งที่หอพัก

 

สมาชิกถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มเพื่อนที่จะแยกขึ้นรถตู้สองคัน แบคฮยอนขึ้นไปประจำที่นั่งของตัวเองก่อนที่สมาชิกคนอื่น ๆ จะตามขึ้นมาทีหลัง ระหว่างทางก็ไม่ได้มีใครรบกวนการพักผ่อนของใครเพราะต่างฝ่ายต่างเหนื่อยมามาก คงจะมีแต่เซฮุนและพี่ซูโฮที่ยังคงคุยอะไรกันสักอย่างที่เขาเองนึกไม่สนใจที่จะฟังมัน

 

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแก้ง่วง เพราะเขาไม่อยากหลับในระหว่างที่กำลังกลับไปยังหอพัก กดเข้าโซเชี่ยลรูปนกสีฟ้าที่ตนสมัครแอคเคาท์ปลอมเอาไว้สอดส่องความเคลื่อนไหวของเหล่าแฟนคลับ และมันก็เป็นเช่นเดิมทุกครั้งที่หน้าไทม์ไลน์จะมีแต่รูปสมาชิกในวงที่ถูกพวกบ้านแฟนไซน์ต่าง ๆ ถ่ายเอาไว้

 

นั่งยิ้มขำกับข้อความของแฟนคลับที่ต่างพูดคุยกันเรื่องการแสดงในวันนี้ เขารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้เข้ามาอ่านมัน ยิ่งช่วงเวลาที่เหนื่อยมาก ๆ เขาก็มักจะเข้ามาอ่านเพื่อเพิ่มพลังให้กับตัวเอง อย่างน้อยที่ทำไปทั้งหมดก็ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อแฟนคลับทุกคนที่คอยสนับสนุนวงของพวกเขารวมถึงตัวเขาเองด้วย

 

หลังจากที่ได้ผ่านช่วงเวลามามากมาย แบคฮยอนก็ได้รับรู้ว่าการได้รักและการถูกรักมันต่างกันมากแค่ไหน

 

แล้วใครบ้างที่รักเขาจริง ๆ

 

..

 

 

และประเด็นที่ดูเหมือนจะถูกพูดถึงมากที่สุดก็คงจะเป็นชุดซานต้าครอสที่สมาชิกในวงหยิบมาใส่กันอย่างสนุกสนานเมื่อตอนที่อัดรายการคราวที่แล้ว สร้างเสียงหัวเราะให้กับแฟนคลับ โดยเฉพาะชุดของเขาที่มันเหมือนจะโป๊เปล่าจนเกินไป แถมยังมีบางความเห็นบอกว่ามันเหมือนชุดคลุมอาบน้ำอีกต่างหาก

 

กดเลื่อนไทม์ไลน์ให้ลึกลงไปเรื่อย ๆ จนสายก็พบเจอกับอะไรบางอย่าง  ภาพและวีดิโอที่ดูท่าแล้วน่าจะมาจากอินสตราแกรมของคนคนนั้น..

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอทั้งภาพและวีดีโอที่อีกฝ่ายได้ไปทำกิจกรรมมา ดูเหมือนว่าจะเรียกกระแสแฟนคลับได้เป็นอย่างดีเพราะใคร ๆ ต่างก็พูดถึง ปาร์คชานยอล กันจนทั่ว และดูเหมือนว่ากระแสตอบรับมาแรงขนาดนี้คงจะถูกใจเจ้าตัวอยู่ไม่น้อย

 

ไทม์ไลน์ถูกแทนที่ด้วยภาพของคนคนนั้น ทุกคนต่างก็พูดถึงความหล่อและความเท่ของชานยอลกันเต็มไปหมด ทำเอาภาพบนอินสตราแกรมของแบคฮยอนที่เคยกล่าวถึงกันอยู่ช่วงหนึ่งได้หายออกไป

 

...

 

แต่ก็ช่างเถอะ

 

แบคฮยอนพยายามไม่นึกใส่ใจอะไรเพราะยังไงมันก็คงเป็นสิทธิ์ของหมอนั่นที่จะอัพเดทความเคลื่อนไหวของชีวิตตัวเองให้แฟนคลับได้รับรู้บ้าง แบคฮยอนเก็บมือถือเข้ากระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวใหญ่ก่อนจะเอนปรับเบาะนอนลงไปเพราะรู้สึกเพลียเต็มทน

 

อย่างน้องก็ภาวนาในเรื่องเมื่อครู่หายออกไปจากความคิดเสียที

 

....

 

 

 

 

 

No fair

You really know how to make me cry

When you gimme those ocean eyes

 

 

 

 

 

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาสมาชิกทุกคนต่างต้องออกไปทำงานตามตารางของตัวเอง และวันนี้แบคฮยอนเองก็มีคิวงานที่ต้องถ่ายทอดสดรายการ V app เนื่องในโอกาสวันคริสต์มาสกับสมาชิกในวงอย่างพี่ซูโฮและชานยอล..

 

ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีเพราะสคริปต์ของรายการที่ถูกจัดเตรียมมาอย่างดิบดี ทำให้ชายหนุ่มทั้งสามคนดำเนินรายการจนจบไปด้วยดี จนสุดท้ายแล้วต่างฝ่ายต่างก็โค้งขอบคุณกันแล้วแยกย้ายกันกลับไปทำหน้าที่ของตน

 

วันนี้สมาชิกบางคนในวงของเขาต้องกลับไปซ้อมกันต่อจึงไม่สามารถออกไปฉลองที่ไหนได้ แต่เมเนเจอร์ก็ไม่ได้ใจร้ายมากเกินไปเพราะวันนี้คือวันคริสต์มาส จึงปล่อยให้ทุกคนได้กลับไปพักผ่อนหรือว่าจะออกไปทำธุระอะไรก็ตาม

 

แบคฮยอนกับสมาชิกบางคนเลือกที่จะกลับมาที่หอเพราะไม่รู้ว่าจะออกไปไหน ในช่วงเวลาที่หิมะตกมันก็คงจะสนุกดีถ้าได้ออกไปเที่ยวในคืนวันคริสต์มาส แต่เพราะว่าวันนี้ทำงานมาทั้งวันและเขาก็เหนื่อยเกินกว่าจะออกไปเที่ยวเล่น เพราะงั้นขอกลับห้องไปนอนเอาแรงสักหน่อยก็คงจะดี

 

ขณะที่รอรถของบริษัทมารับอยู่นั้นชายหนุ่มก็เกิดความคิดที่อยากจะโพสต์รูปในอินสตราแกรมอีกรอบ กดเข้าโปรแกรมกล้องแล้วกดถ่ายในตอนที่ตนกำลังสวมหมวกซานต้าครอสก่อนจะโพสต์ลงไปพร้อมกับแคปชั่น  Merry Christmas

 

จำนวนไลค์และจำนวนคอมเม้นท์ถล่มเข้ามาอีกรอบจนชายหนุ่มต้องยิ้มขำอย่างมีความสุข ข้อความมากมายที่ถูกส่งกลับมาว่าสุขสันต์วันคริสต์มาสเหมือนกัน แค่นั้นแบคฮยอนก็รู้สึกสนุกสนานมากพอที่จะออกไปเดินเล่นข้างนอก

 

และในขณะที่กำลังเลื่อนดูฟีทอินสตราแกรมอีกครั้ง ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาจากข้างบนสุด

 

 

Real__pcy just post video now

 

 

ปาร์คชานยอลโพสต์คลิปหิมะกำลังตกจากสถานที่ข้างนอก ให้เดาหมอนั่นก็คงจะออกไปพบปะเพื่อนฝูงตามประสา และแคปชั่นใต้วีดิโอที่ดูท่าจะตื่นเต้นกับหิมะเหล่านั้น หากแต่ความรู้สึกแรกของแบคฮยอนที่เด้งเข้ามาในความคิดนั้นกลับทำให้คิ้วเรียวขดเข้าหากันอย่างขัดใจ

 

 

อีกแล้ว?

 

แบคฮยอนกลับมาถึงห้องด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ทิ้งตัวลงกับโซฟาพรูลมหายใจออกมาพลางกรอกตามองรอบห้อง ตอนนี้สมาชิกคนอื่นต่างก็เข้าห้องใครห้องมันกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงแค่แบคฮยอนที่ยังคงนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

 

จนเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูอีกรอบพร้อมกับใครบางคนที่เดินเข้ามา และดูเหมือนว่าเขาจะเดาถูกเผงว่าคนคนนั้นคือใคร ชายหนุ่มตัวสูงถอดรองเท้าออกวางไว้ที่พื้น จังหวะที่ใครคนนั้นกำลังเดินก้าวเข้ามาภายในห้อง สายตาก็สบเข้ากับดวงตาเรียวที่กำลังมองมายังตนอยู่เหมือนกัน

 

...

 

ปาร์คชานยอลเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย หากแต่ไม่ได้พูดเอ่ยทักทายอะไรนอกเสียจากโยนกระเป๋าไว้บนโซฟา เดินผ่านอีกฝ่ายเข้าไปยังหน้าตู้เย็นเพื่อเปิดหยิบขวดน้ำมาดื่มแก้กระหาย

 

“ทำไปทำไม” นานเกือบห้านาทีเห็นจะได้ ที่ปล่อยให้ความเงียบครอบงำ แบคฮยอนจึงเริ่มพูดเป็นคนแรกหลังจากที่เห็นท่าทีนิ่งเฉยของอีกฝ่าย

 

“ทำอะไร?” ชานยอลหันมาเลิกคิ้วถามในขณะที่ยกมือเช็ดน้ำที่เลอะขอบปากตัวเอง เหล่สายตามองไปยังร่างเล็กที่นั่งจ้องตนอยู่ที่กลางห้อง

 

“ยังกล้าถาม?” แบคฮยอนพูดด้วยเสียงสูงอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย หัวเราะเหอะในลำคอแล้วกรอกตาไปมากับท่าทีไม่รู้เรื่องของคนตรงหน้า ชานยอลยังคงยกขวดน้ำดื่มต่อแต่สายตากลับยังจ้องที่คนตัวเล็กอยู่เหมือนเดิม จนเมื่อร่างบางหมดความอดทน แบคฮยอนจึงทำท่าจะลุกออกไปจากบริเวณนั้น

 

“ก็แค่ไอจี โพสต์ไม่ได้รึไง” ชานยอลก็ไม่ได้โง่เกินไปที่จะดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร

 

“มันสองสามครั้งแล้วนะ เวลาอื่นก็มีทำไมไม่โพสต์ จำเป็นหรอว่าต้องโพสต์ต่อกันแบบนี้” และเมื่ออีกฝ่ายเปิดโอกาสให้พูดแบคฮยอนจึงพูดในสิ่งที่ตนคิดออกไป เขารู้สึกเคืองทุกครั้งที่ชานยอลมักจะโพสต์รูปต่อจากเขาเสมอ คล้ายกับว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เขาหัวเสีย

 

และเพราะเสียงของแบคฮยอนที่ดังมากกว่าปกติทำเอาชายหนุ่มตัวสูงเหล่ตามองไปยังประตูห้องเป็นเชิงบอกว่าอย่าเสียงดังไปมากกว่านี้ถ้าไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน แบคฮยอนกรอกตาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกรอบ

 

“ฉันอยากจะโพสต์ตอนไหนมันเรื่องของฉันไม่ใช่รึไง หึ ทำไม หรือว่ากลัวแฟนคลับจะให้ความสนใจฉันมากกว่านาย” ประโยคจี้ใจดำของปาร์คชานยอลทำเอาดวงตาเรียวตวัดไปมองอย่างไม่ชอบใจ มือบางกำลังกำหมัดแน่นเพื่อข่มอารมณ์คุกรุ่นที่กำลังจะเกิดขึ้น พยายามที่จะควบคุมลมหายใจของตัวเองเพื่อที่จะได้ไม่หงุดหงิดไปมากกว่านี้

 

แบคฮยอน นายอย่าหลงกลผู้ชายคนนี้เด็ดขาด

 

“โธ่ ไม่เอาหน่าแบคฮยอน นายก็รู้ตัวอยู่แล้วหนิว่าใคร ๆ ต่างก็รักนาย อย่าทำเป็นหงุดหงิดเพราะแค่ฉันโพสต์รูปต่อจากนายหน่อยเลย” ชานยอลพูดด้วยน้ำเสียงปนหัวเราะและนั่นก็สามารถเรียกโทสะของใครบางคนให้ประทุขึ้นมาอีกรอบ

 

“นายนี่ก็น่าสงสารเนอะ มีคนมากมายหลงรักนายจนหัวปักหัวปำ แต่การกระทำของนายกลับเหมือนพวกเด็กที่ขาดความรักที่ต้องคอยเรียกร้องจากคนอื่นตลอดเวลา”

 

“..........”

 

“ไม่เหนื่อยหรอชานยอล” คนตัวสูงชะงักนิ่งในขณะที่กำลังยกขวดน้ำจรดริมฝีปาก เขาเคลื่อนขวดลงมา ปิดฝาขวดแน่นก่อนจะโยนมันทิ้งลงถังขยะ เสียงขวดที่ถูกโยนกระทบนั่นทำเอาร่างบางเลิกคิ้วมองหน่อยหนึ่ง และครู่ต่อมาท่าทีของชานยอลก็เปลี่ยนไป

 

แบคฮยอนรู้สึกขบขันอยู่ไม่น้อยที่เห็นว่าตอนนี้ชานยอลกำลังหัวเสียเหมือนที่ตนกำลังเป็น ถ้าหากเปรียบว่ามันคือเกม เขาทั้งสองคนก็คงได้แต้มกันไปอย่างน้อยคนละหนึ่งแต้ม ผลัดกันเอาชนะด้วยสายตาและคำพูดส่อเสียด และมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง

 

มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรับรู้

 

แต่มันเกิดขึ้นเพราะอะไร

 

หัวใจของพวกเขาทั้งสองเท่านั้นที่รู้ดี

 

 

“เหนื่อยสิ แต่มันก็คุ้มดีเหมือนกันนะถ้าเทียบกับสิ่งที่ได้รับกลับคืนมา”

 

“...............”

 

“นั่งอยู่เฉย ๆ ความรักมันไม่วิ่งเข้ามาหาหรอกแบคฮยอน”

 

คล้ายกับว่ามีมีดเล่มใหญ่กำลังแทงเข้ามาจากด้านหลัง แทงทะลุแผลเดิมซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้นจนรู้สึกชาไปหมด สายตาดูแคลนของชานยอลและรอยยิ้มที่เปื้อนอยู่บนใบหน้าหล่อนั่นช่างดูร้ายกาจราวกับซาตานตัวร้ายที่ผุดมาจากขุมนรก

 

ทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันคริสต์มาสแท้ ๆ แต่ทำไมของขวัญที่เขาได้รับมามันช่างเลวร้ายเหลือเกิน

 

แบคฮยอนเลือกที่จะหันหลังให้กับซาตานร้ายกาจตรงหน้า  เขาเหนื่อยเหลือเกินกับการที่ต้องเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ทั้งคำพูดคำจาที่ต่างฝ่ายต่างหามาพูดเหน็บกันได้เสมอ เขาผิดมากหรือยังไงที่อยากจะอยู่ในพื้นที่ของตัวเองโดยที่ไม่จำเป็นต้องวิ่งโร่หาความรักเหมือนอีกฝ่าย

 

กับคนที่ไม่เคยพออย่างปาร์คชานยอลจะมาเข้าใจอะไร ไม่ว่าหมอนั่นจะได้รับความรักมากมายขนาดไหน พื้นที่ที่เป็นหลุมดำในหัวใจของหมอนั่นก็คงไม่มีวันพอใจ

 

ตัดสินใจเลือกที่จะไม่เถียงอะไรนอกจากลุกขึ้นเดินจะกลับเข้าไปยังห้องของตนที่เพิ่งมีเป็นของตัวเองมาได้แล้วสักพักหลังจากที่ต้องนอนห้องนั่งเล่นมาหลายปี แต่ทว่าร่างกายสูงใหญ่ของปาร์คชานยอลกลับเดินมาขวางเข้าไว้เสียก่อน

 

“จะไปไหน” เสียงทุ้มถาม แบคฮยอนเหลือบมองคนด้านบนด้วยแววตาเรียบเฉย

 

“จะเข้าห้อง ถอยออกไป” พูดด้วยเสียงแข็งและทำท่าทีจะเดินเบี่ยงหลบแต่คนตรงหน้ากลับเดินตามเขาทุกก้าวจนแบคฮยอนไม่สามารถเดินไปไหนได้ “อย่ากวนได้ไหม”

 

“หึ ทำไม จะอยู่คุยด้วยกันสักหน่อยเลยไม่ได้รึไง”

 

“จะคุยเรื่องอะไร? อ้อ ถ้าเรื่องโพสต์รูปลงไอจีหน่ะก็แล้วแต่นายเถอะ จะโพสต์ตอนไหนก็ตามแต่เลย ฉันไม่ถือสา” เพราะปากคอเราะร้ายของแบคฮยอนทำเอาคนตัวสูงแค่นยิ้มออกมา

 

“ฉันไม่ได้จะคุยเรื่องนั้น แต่เรื่องที่จะคุยด้วยหน่ะ..”

 

“..............”

 

“เรื่องของเราต่างหาก”

 

 

 

 

I’m scared

I’ve never fallen from quite this high

Falling into your ocean eyes

Those ocean eyes

 

 

 

 

 

“เรื่องของเรา? ฉันว่าเราคุยเรื่องนี้จบแล้วนะ และก็เบื่อมากที่จะต้องพูดถึงเรื่องเดิมๆ” แบคฮยอนส่ายหน้าจิปากอย่างรำคาญและเดินผ่านอีกฝ่ายไป แต่เพราะว่ามือใหญ่ของชานยอลก็เร็วพอที่จะคว้าข้อมือเล็กให้หันกลับมามองตนอีกรอบได้ แบคฮยอนชักสีหน้าไม่พอใจใส่อีกฝ่ายอย่างขุ่นเคือง

 

“มันไม่ใช่เรื่องเดิมๆ นายก็รู้” เสียงเย็นเรียบของปาร์คชานยอลทำเอาก้อนเนื้อตรงกลางอกเล็กสั่นคลอนเล็กน้อย เขาเกลียดความรู้สึกที่ต้องคอยพยายามกักเก็บมันไว้คนเดียวโดยที่อีกฝ่ายคอยแต่จะปั่นหัวเขาให้ว้าวุ่นตลอดเวลา

 

และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ชานยอลกำลังทำแบบนั้น

 

“งั้นก็ให้มันจบซะทีเถอะชานยอล ฉันเบื่อที่ต้องมาปั้นหน้ายิ้มให้นายเวลาอยู่กับคนอื่น ไม่รู้หรอว่ามันน่าขยะแขยงแค่ไหน” แบคฮยอนดึงข้อมือตัวเองให้หลุดออกจากมืออีกฝ่าย ดูเหมือนว่าคำพูดของเขาจะทำเอาชายหนุ่มร่างสูงเลิกคิ้วมองอย่างตกใจและครู่ต่อมาคิ้วหนานั่นก็ลู่ลงจนเห็นได้ชัด

 

“โธ่ แบคฮยอน นายไม่ควรพูดคำว่าขยะแขยงกับคนรักแบบนี้นะ” ชานยอลส่งยิ้มบางให้กับร่างเล็กตรงหน้าก่อนจะเดินเข้าประชิดอีกฝ่าย แบคฮยอนผงะถอยหลังอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว หากแต่ใบหน้าเล็กกลับเชิดมองอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้

 

“คนรัก? นายเอาอะไรมาพูดหน่ะ ฝันอยู่รึไง” แบคฮยอนถึงกับแค่นหัวเราะออกมากับความเพ้อฝันของคนตรงหน้า ปาร์คชานยอลคนไม่เจียมตัว กล้าพูดออกมาได้ยังไงว่าตัวเองเป็นคนรัก

 

ทั้ง ๆ ที่มันก็แค่เคยเป็นก็เท่านั้น

 

“ใครว่าฉันฝันล่ะ อ่า.. นายน่าจะรู้ไว้นะว่าตอนนี้ฉันกำลังตื่นอยู่” คำพูดสองแง่สองง่ามทำเอาร่างบางเบิกตามองอย่างตกใจ เขารู้ดีว่าชานยอลกำลังหมายถึงอะไร

 

“แบคฮยอนอ่า ฉันไม่ได้มีเจตนาที่จะโพสต์รูปต่อจากนายเลยสักนิด ไม่ได้อยากแย่งความสนใจจากแฟนคลับเลยแม้แต่น้อย”

 

“...............”

 

“แต่ที่ทำไปหน่ะ ฉันก็แค่อยากจะเรียกร้องความสนใจจากนายก็เท่านั้น”

 

“................”

 

“สนใจฉันบ้างรึเปล่าคนดี” เสียงทุ้มแหบพร่าของชานยอลกำลังเบลอสติของแบคฮยอนจนมัวเมา รู้ตัวอีกทีแผ่นหลังของตัวเองก็ติดชนัดกับผนังเย็น ตามด้วยร่ากายใหญ่โตที่ค่อย ๆ เบียดกายเข้ามาหา ทั้งยังโน้มใบหน้านั่นเข้ามาใกล้จนรับรู้ถึงลมหายใจที่ปัดเป่าอยู่ข้างแก้ม

 

จังหวะที่ชายหนุ่มร่างสูงยกยิ้มอยู่ในใจ หลุบตามองร่างเล็กที่กำลังแหงนหน้า คล้ายกับเห็นความไหววูบภายในดวงตาเรียว และก่อนที่ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติในเวลาต่อมา

 

“ถ้าอยากเรียกร้องความสนใจจากฉัน ดูท่านายจะทำมันผิดวิธีนะ” กว่าจะตั้งสติได้ก็กินเวลาไปหลายนาที แบคฮยอนพูดพลางยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าอกแกร่งของคนตรงหน้าก่อนจะช้อนตามองอีกฝ่าย

 

“..............”

 

“ถ้าอยากได้ความสนใจจากฉัน นายก็ควรที่จะสนใจฉันบ้าง ถ้าอยากได้ความรักจากฉัน นายก็ควรให้ความรักกับฉันบ้าง”

 

“...............”

 

“และมันจะดีกว่านี้ถ้าเราจบเรื่องนี้ไว้แล้วอย่าพูดถึงมันอีก”

 

คล้ายกับว่าความหวังของชานหนุ่มที่เปรียบเหมือนลูกโป่งกำลังพองตัวขยายใหญ่ขึ้น แต่กลับโดนคำพูดของแบคฮยอนที่เหมือนเข็มเล็กจิ้มมันจนแตกกลางเป็นฟองอากาศ ดวงหน้าหวานของแบคฮยอนยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้ดูลุกลี้ลุกลนเหมือนช่วงแรก ๆ ที่เคยอยู่ด้วยกัน

 

ชานยอลนึกถึงสีหน้าของแบคฮยอนตอนนั้นชะมัด

 

“ทำไมถึงได้ใจแข็งนักนะ” แค่นหัวเราะกับคำพูดตัดพ้อของตัวเอง ถือวิสาสะโน้มหน้าเข้ามาคลอเคลียกับหน้าเนียนที่ครั้งหนึ่งชานยอลเคยหลงใหลจนไม่อยากผละออกไปไหน อยากฝังจมูกลงบนเนื้อนิ่ม สูดกลิ่นหอมอ่อนจางนี่ให้เต็มปอด

 

เช่นเดียวกับที่เขาทำอยู่ตอนนี้

 

แบคฮยอนไม่ได้เบี่ยงหน้าหลบหนีการกระทำรุ่มร่ามนั้น เขากลับยืนนิ่งให้อีกฝ่ายได้หาเศษเลยกับร่างกายของตนอยู่อย่างนั้น ถ้าถามว่าทำไมไม่ผละออกหรือเดินหนีกลับเข้าห้องให้มันจบ ๆ ไป เขาเองก็คงตอบไม่ได้เหมือนกันว่าเพราะอะไร

 

หรือบางทีเขาอาจจะคิดถึงสัมผัสของชานยอล..

 

ผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ที่ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเอื่อยเฉื่อยและก่อนที่มันจะเริ่มเลยเถิดอีกครั้งเมื่อริมฝีปากร้อนของชานยอลเฉียดกับกับปากนุ่มของเขา จังหวะนั้นมือบางได้แต่ผลักดันอีกคนให้ออกห่าง เบี่ยงหน้าหลบสายตาไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็นว่าตนกำลังหวั่นไหว

 

มันไม่ง่ายเลยสักนิดกับการที่ต้องมายืนนิ่งให้อีกฝ่ายย่ำยีความรู้สึกของตัวเอง

 

เหมือนฝันร้ายที่ต้องคอยปลุกตัวเองให้ตื่นขึ้นมาตลอดเวลา ปัดไล่ความคิดทุกอย่างที่อยู่ในหัวให้ออกไปราวกับเศษฝุ่น คล้ายกับว่าตนกำลังหลุดเข้าไปอยู่ในห้วงของอดีตเดิม ๆ ที่เคยทำร่วมกันมา และครั้งนี้มันก็ย้อนกลับมาเล่นงานหัวใจดวงนี้อีกครั้ง

 

พร้อมกับใครบางคนที่เขาเคยรัก

 

“แบคฮยอน” ความรู้สึกกระอักกระอ่วนกำลังเกิดขึ้นภายในใจของคนทั้งคู่ ชานยอลเอ่ยเรียกคนตรงหน้าที่เบี่ยงหลบสายตาก่อนที่ใบหน้าเล็กจะก้มลง แรงกำเสื้อตรงอกเริ่มแน่นมากขึ้นจนชายหนุ่มรู้สึกไม่ค่อยดี ต่างจากเมื่อครู่ที่ช่างหอมหวานราวกับความฝัน

 

“แบคฮยอน” ชานยอลเรียกคนตรงหน้าอีกครั้งทั้งยังรั้งเอวบางให้เข้ามาชิดตน กดหัวเล็กลงบนลาดไหล่กว้างแล้วยกมือโอบกอดคนตรงหน้าให้จมหายเข้าไปในอก แบคฮยอนมีท่าทีขัดขืนเล็กน้อยหากแต่ไม่สามารถต้านทานแรงจากท่อนแขนแกร่งได้

 

“ขอโทษ” คำสองคำหลุดออกมาจากริมฝีปากหนาของคนตัวสูง ชานยอลปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง ยกมือลูบแผ่นหลังบางที่หยุดดิ้นไปแล้วสักพักและก่อนที่ไหล่เล็กจะค่อยสั่นไหวขึ้นเรื่อย ๆ

 

“ขอโทษนะ” ชายหนุ่มพร่ำพูดขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าข้างใบหูของคนในอ้อมกอด กดจูบที่กกหูเล็กคล้ายกับปลอบประโลมที่ทำให้ร้องไห้ กระชับร่างบางในอกให้แนบแน่น ส่งมอบความอบอุ่นผ่านทางร่างกายให้แบคฮยอน

 

และชานยอลก็หวังเหลือเกินว่าแบคฮยอนจะรับรู้มันบ้าง..

 

“ชานยอล.. ฉันไม่ไหวแล้ว เลิกทำแบบนี้ซะทีเถอะนะ” เสียงอู้อี้เล็ดลอดออกมาจากแผงอกแกร่ง มือเล็กกำเสื้ออีกฝ่ายแน่นจนแดงไปหมด ระบายความอัดอั้นในใจออกมาและพยายามที่จะควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือไปมากกว่านี้

 

“แบค..”

 

“นายอย่าทำเหมือนว่าบางทีฉันก็สำคัญ บางทีฉันก็ไร้ค่า อยากมาหาเมื่อไหร่ก็มา อยากรักตอนไหนก็รัก นายทำตามใจตัวเองทุกอย่าง สนใจความรู้สึกของฉันบ้างสิชานยอล”

 

“...........”

 

“ขอร้องล่ะ ถ้าไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะนะ”

 

“...........”

 

“อย่าทำให้เราต้องรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้เลย”

 

คล้ายกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในใจได้ไหลพรั่งพรูออกมาพร้อมกับน้ำตา แบคฮยอนพยายามที่จะกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ดังจนไปรบกวนสมาชิกคนอื่นเข้า ถึงจะรู้ว่าคนในวงไม่ได้ว่าอะไรกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับชานยอลที่ครั้งหนึ่งเราต่างเคยรักกันหวานชื่น พอนานวันเข้าความหวานหอมนั้นค่อย ๆ จางหายไป เหลือเพียงเศษซากความทรงจำให้ได้หวนนึกถึงเล่น ๆ

 

และมันก็เจ็บปวดทุกครั้งเมื่อพวกเขาต่างเติบโต และทุกอย่างรอบกายมันกลับไม่ได้สวยงามเหมือนอย่างที่เคยคิดเอาไว้

 

เพราะว่าโลกแห่งความเป็นจริง มันโหดร้ายเกินไป

 

 

ชานยอลยืนนิ่งกอดกระชับร่างบางแน่น เท่านั้นคนในอ้อมกอดก็ร้องไห้สะอื้นอย่างน่าสงสาร แบคฮยอนที่เคยร่างเริงต่อหน้ากล้อง ต่อหน้าแฟนคลับ หรือบางทีก็ต่อหน้าเขา จะมีใครรู้บ้างว่ายามที่อีกฝ่ายอ่อนแอมันดูน่าสงสารมากแค่ไหน

 

เหมือนกับครั้งนั้นที่เขาคอยอยู่เคียงข้าง

 

“แบคฮยอน ฉันจะปล่อยนายไปได้ยังไง ในเมื่อนายเองก็รู้ว่าฉันรักนายมากแค่ไหน”

 

“แต่นายก็เห็นว่ายังไงเราก็ไปด้วยกันไม่ได้” ฉับพลันคนตัวเล็กก็สวนกลับมาทันที

 

“.............”

 

“หยุดเถอะนะชานยอล ฉันไม่อยากคิดมากเรื่องของนายอีกแล้ว อย่าทำให้ความรู้สึกดี ๆ ที่เราเคยมีให้กันมันแย่ไปกว่านี้เลย” แบคฮยอนกลั้นสะอื้นกลืนก้อนหนืดลงคอไปก่อนจะผละร่างกายของตนให้ออกห่างจากคนตรงหน้าเมื่อนึกขึ้นได้ ยกมือขึ้นปาดไล่น้ำตาแห่งความอ่อนแอให้ออกจนหมด แต่น้ำตาก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดไหล สภาพของเขาตอนนี้มันคงน่าสมเพชในสายตาของคนตรงหน้ามาก มากขนาดที่พอจะรับรู้ได้ว่านี่คือสิ่งที่ชานยอลต้องการ

 

“อย่างน้อย ๆ .. เราก็น่าจะเหลือความเป็นเพื่อนบ้าง คำว่าคนรักมันคงไม่เหมาะจริง ๆ นั่นแหละ” พูดไปก็ยกมือเช็ดน้ำตาของตัวเองไปด้วย แค่นหัวเราะสมเพชกับความรู้สึกตอนนี้ ทั้ง ๆ ที่เคยสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะกลายเป็นคนที่เข้มแข็งให้มากกว่านี้ อยากเข้มแข็งให้ได้สักครึ่งของคนตรงหน้า ถ้าถึงเวลานั้นเขาอาจจะไม่ต้องมาเสียใจกับเรื่องแบบนี้อีก

 

“แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับนาย”

 

“............”

 

“แบคฮยอน ฉันรู้ว่านายก็คิดเหมือนกันกับฉัน เรื่องมันผ่านไปแล้ว ฉันไม่เคยขอให้นายลืมมัน แต่ตอนนี้ฉันขอให้นายมองหน้าฉันอีกสักครั้งได้ไหม” ชายหนุ่มร่างสูงพูดพลางเชยคางเล็กให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน ดวงตาแดงก่ำของแบคฮยอนทำให้ชานยอลรู้สึกถึงความผิดพลาดที่ประเดประดังเข้ามาจนแทบจะเก็บความในใจไว้ไม่อยู่

 

“รู้ตัวดีว่านายเองก็คงไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันจะพูด แต่ฉันไม่เคยมีความสุขสักครั้งที่เห็นนายร้องไห้ เราต่างผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายแค่ไหน ตัวนายเองก็น่าจะรู้”

 

“.............”

 

“เพราะงั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าปล่อยมือจากฉันอีกได้ไหม”

 

“.............”

 

“ให้ความผิดพลาดครั้งนั้นมันเป็นบทเรียนเถอะนะ ให้เราได้รู้ว่าตอนนั้นเราต่างเสียใจไม่แพ้กัน และรับรู้ว่าเรารักกันมากแค่ไหน”

 

“.............”

 

“ฉันรักนายนะแบคฮยอน ขอโอกาสให้ฉันในฐานะผู้ชายคนหนึ่งอีกสักครั้งเถอะนะ” มองสบเข้าไปในดวงตาเล็กที่มีน้ำใสเอ่อล้นออกมา ชานยอลเกลี่ยมันออกก่อนจะโน้มจูบซับน้ำตาของคนตรงหน้าอย่างไม่นึกรังเกียจ ในตอนนี้เขารู้สึกเหมือนมีเข็มพันเล่มคอยทิ่มแทงเขาที่ทำให้คนตรงหน้าเสียใจ

 

“มันอาจจะดูแย่ถ้าฉันทำให้นายร้องไห้อีก แต่ฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่าฉันไม่เคยคิดจะทิ้งนายไปไหน”

 

“อยากกอด อยากจูบ อยากทำทุกอย่างที่มันแสดงออกว่าฉันก็รักนายมากพอ ๆ กับที่นายรักฉัน การที่เราห่างกัน ไม่คุยกัน มันทรมานมากนะรู้ไหม”

 

“ที่นายพูดบอกว่าฉันเป็นคนที่โหยหาความรัก ไม่รู้จักพอหน่ะ จริง ๆ แล้วฉันก็แค่ต้องการความรักจากนายแค่คนเดียวนะ”

 

 

“กลับมารักกันเถอะนะแบคฮยอน”

 

 

 “กลับมาหาฉันเถอะนะ”

 

 

“ฉันคิดถึงนายจนแทบบ้าแล้ว”

 

 

 

 

สีหน้าและสายตาเว้าวอนของชานยอลในตอนนี้มันทำให้แบคฮยอนหลั่งน้ำตาจนเปรอะเต็มแก้มไปหมด ใบหน้าของชานยอลไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน สร้างความสั่นไหวให้กับหัวใจของเขาอยู่ทุกครั้ง น้ำตามากมายไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างหากแต่นิ้วโป้งหนาก็เกลี่ยมันออกมาทุกครั้งซ้ำยังซับจูบให้ไม่เลิก

 

แบคฮยอนยังคงสะอื้นให้กับคำสารภาพของชานยอลที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ยิน และตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่หนูตัวเล็กติดจั่นวิ่งวนอยู่ในเขาวงกตที่ทั้งซับซ้อนและสูงใหญ่จนมองหาทางออกไม่เห็น

 

คำพูดของชานยอลเหมือนกับขนมหวาน สัมผัสแรกที่ได้ลิ้มรสคือหวาน มันค่อย ๆ ละลายแทรกซึมในโพรงปาก แทรกซึมทุกอณูและแผ่ซ่านรสหวานจนกลายเป็นรสขมปร่า แบคฮยอนหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า กลืนก้อนเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบากก่อนที่เปลือกตาบวมช้ำช้อนสายตามองคนตรงหน้า

 

ชานยอลเองก็ทำสีหน้าไม่ได้ต่างอะไรจากแบคฮยอนมาก เขาเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กันกับการกระทำแย่ ๆ ของตัวเองที่ทำให้คนตรงหน้าเสียใจ อาจจะผิดเองที่เขาไม่เคยเพียงพอกับความรัก ผิดเองที่ไม่เคยเห็นว่าคนตรงหน้ามีค่ามากแค่ไหน ผิดเองที่คิดว่าแบคฮยอนจะไม่จากเขาไป

 

เขาคิดไปเองทุกอย่าง

 

เขาผิดไปแล้วจริง ๆ

 

 

 


แบคฮยอนไม่รู้ว่าสิ่งที่ชานยอลพูดนั้นคือความรู้สึกที่แท้จริงหรือไม่ หรือบางที่ชานยอลแค่ต้องการให้เขากลับเข้าไปสู่ในเขาวงกตอันเดิมอีกครั้ง ทุกอย่างมันตีรวนสับสนไปหมด เขาไม่รู้ว่าจะสามารถเชื่อใจผู้ชายคนนี้ได้อีกครั้งไหม

 

แบคฮยอนไม่รู้จริง ๆ

 

แต่ดูท่าเขาจะไม่ต้องนึกอะไรให้ยุ่งยากอีกแล้ว จังหวะที่อีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ค่อย ๆ ทาบริมฝีปากของทั้งสองให้แนบชิดกัน ความอุ่นนุ่มของกลีบเนื้อสั่นคลอน จิตใจของคนทั้งคู่จนเต้นไม่เป็นส่ำ

 

ลิ้นหนาลากพันเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กของแบคฮยอนราวกับว่าโหยหาสิ่งนี้มานาน ความรู้สึกหอมหวานในคราวนั้นหวนมาเล่นงานคนทั้งคู่อีกครั้งและต่างฝ่ายต่างยอมที่จะเผยออ้ารับความรู้สึกเหล่านั้นให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

 

ท่ามกลางความรู้สึกต่าง ๆ มากมายที่ไม่รู้ว่าไหนคือเรื่องจริงไหนคือเรื่องโกหก ในจังหวะนั้นความรู้สึกเหล่านั้นก็ค่อย ๆ เลือนหายไป เหลืออยู่แค่ไม่กี่อย่างที่ทำให้แบคฮยอนตัดสินใจยกมือโอบคอแกร่งของคนตรงหน้าแน่นเพื่อยึดร่างกางอ่อนยวบของตนไม่ให้หล่นกองกับพื้น

 

ชานยอลที่ยังคงช่วงชิงริมฝีปากเล็กหวานอย่างเอาแต่ใจ ตวัดมือโอบเอวบางให้ชิดกับตัวเอง ส่งมอบความรู้สึกของตัวเองทั้งหมดผ่านรสจูบ เขารู้ว่าแบคฮยอนชอบแบบไหน เขารู้ว่าต้องทำยังไงแบคฮยอนถึงยอมใจอ่อนให้เขาอีกครั้ง

 

แต่จูบครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อให้แบคฮยอนยอมกลับเข้ามาอยู่ในวังวนเดิม เพราะชานยอลรู้ตัวแล้วว่าสิ่งที่เคยทำไว้กับแบคฮยอนมันทำร้ายจิตใจคนตัวเล็กมากแค่ไหน เขาเข็ดหลาบเหลือเกินหากว่าแบคฮยอนต้องการที่จะหลีกหนีเขา

 

และขอให้ครั้งนี่เป็นโอกาสของเขาอีกครั้ง

 

ชานยอลอยากขอโอกาสให้ตัวเองเพื่อได้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้งว่าจริง ๆ แล้ว

 

ชานยอลไม่สามารถขาดแบคฮยอนได้

 

และดูเหมือนว่า

 

แบคฮยอนก็ขาดชานยอลไม่ได้เหมือนกัน

 

 

 

















++++++++++++++++++


นิสัยไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ชอบทำให้แบคเจ็บปวด
5555555555555555

ตบกลับได้เท่านี้ ไม่รู้ว่าจะดีไหม
ตอนเดียวพอเนอะ แล้วเดี๋ยวมีมาใหม่
หมายถึงเรื่องอื่นนะ

เกิดจากจิตเราฟุ้งซ่านช่วงหนึ่ง ไม่เกี่ยวอะไรกับคู่นี้หรอก
แต่ขุ่นๆแบบนี้แหละ ฮืออ อยากร้องไห้

ปีใหม่ไปเที่ยวไหนกันบ้าง ขอให้สนุกกันนะฮับ
ปีใหม่เรากลับบ้านแหละ อาจจะหายหน้าหายตาไปสักพัก
เนื่องจากเพิ่่งสอบเสร็จละเหนื่อยมากกกกกกกกกก
สุขสันต์วันปีใหม่นะคะทุกคน

#ฟิคคลังฝัน






B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6047 pim pimmi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:58
    มันหม่นๆมากกก ฮื่อออออ
    #6,047
    0
  2. #6020 heykiki (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    เนื้อเรื่องหม่นแบบไม่รู้สาเหตุ หนึบหนับเลย
    #6,020
    0
  3. #5698 pynsaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 21:24
    ไรท์เปงไรรรรรร ตอนนั้นอ่าาาา
    #5,698
    0
  4. #4751 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 13:59
    ความรู้สึกแปลกๆ แต่รู้สึกเจ็บแป๊บๆ
    #4,751
    0
  5. #3387 Badsoo93 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 15:01
    ฮืออออออ ชาน~
    #3,387
    0
  6. #1101 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 00:54
    อดีตก็คืออดีต
    #1,101
    0
  7. #950 pim siriyakorn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 16:18
    หน่วงกับคำพูดของชานยอลจัง...
    #950
    0
  8. #948 milk (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 00:14
    ไม่รู้ทำไมชอบมาก แอบสะเทือนใจบางถ้อยคำ5555555555555555
    #948
    0
  9. #939 yo_lu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 23:21
    หน่วงดีคะ เข้าไปอยู่ในอารมณ์นั้นเลยอะ
    #939
    0
  10. #937 CoffeeMate (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 00:02
    หน่วงๆ หม่นๆ ฮรืออออ ดีจัง เสพติดความหน่วงของไรต์ไปแล้ว ชอบมาก ชอบมากๆ
    #937
    0
  11. #934 t-t-thn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 20:30
    หน่วงๆ เริ่มกันใหม่เนอะะ

    คำผิดยังมีหลายจุดเลยน้าา อ้อ แล้วแฟนไซต์ไม่ใช่แฟนไซน์นะคะ
    #934
    1
    • #934-1 lolita_zq(จากตอนที่ 25)
      29 ธันวาคม 2558 / 02:28
      ขอบคุณนะคะ ;-;
      #934-1
  12. #932 llmll (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 19:03
    ชอบอ่าา ร้องไห้ตาม ฮึกฮือ
    #932
    0
  13. #931 Opal Rueangtangyan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 17:32
    ไม่ดราม่านะ แต่หน่วงมาก สับสนกับความรู้สึกอ่าเนอะ อยากรู้ปมของคู่นี้อ่า
    #931
    0
  14. #929 อิ อิ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 11:46
    ฮืออออออ ดีอ่ะที่ได้อ่าน ตอนแรกที่เห็นคำเตือนไรเตอร์นี่คิดไปแล้วว่าต้องดราม่าน้ำตาท่วมจอแน่ๆ และตะไม่อ่านด้วย แต่พอได้ลองแง้มไอ่านก็แบบมันเจ็บปวดแต่มันก็ดีกับใจที่เค้าจะกลับมาเริ่มกันใหม่อีกครั้ง
    #929
    0
  15. #928 pearr-i (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 11:20
    ฮือออออ ชานยองคนเรียกร้องความรัก
    #928
    0
  16. #927 ไอจัง เองนะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 10:41
    เห้อออออ
    #927
    0
  17. #926 -เสพติดดราม่า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 10:28
    ชอบค่ะชอบเจ็บปวดแบบเฮิร์ตๆให้แบคเจ็บก่อนชานค่อยเจ็บตาม โอ้ยทางเค้าละ55555แต่อยากรู้สาเหตุ เผื่อจะหมั่นไส้ชานได้มากกว่านี้
    #926
    0
  18. #925 BACON_BAEK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 10:08
    มันมีทั้งหวานและขมปะปนกันไป
    #925
    0
  19. #924 멍령이 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 09:38
    รูปที่เราเห็นว่าน่ารักหวานๆ พอมองในมุมกลับกันมันก็ให้ความรู้สึกอีกแบบ 
    #924
    0
  20. #923 Puppy'Chick (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 08:59
    เลาก็ชอบให้แบคเจ็บเหมือนกาลลลล แต่ต้องจบแฮปปี้ เหมือนแบบเจ๊บแรงๆละได้แก้แค้นให้รักกันอยู่ดี เปนบ้า 55555
    #923
    0
  21. #922 nysehun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 07:04
    ชอบมากกกก ดีอ้ะ
    #922
    0
  22. #921 แบ้กซี่ซู่ซ่าส์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 06:11
    เห้ย ไม่แย่นะ ดีอยู่ๆ ชอบบบบบ 
    #921
    0
  23. #920 Normal life (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 00:39
    หื้มมมมมม ดราม่าาาาาค่าา นึกว่าจะจบไม่สวนซะแล้วว
    โล่งงงเลย
    #920
    0
  24. #919 ploy_608_ploy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 21:04
    ลงเลยไม่ได้อ่อ._.อยากอ่านแล้ว~~
    #919
    0
  25. #918 Polo Piano (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 19:12
    รอค่ะๆๆๆ
    #918
    0