[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 23 : (OS) Your part [very short]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    20 ธ.ค. 58






YOUR PART
s  e  x  a  p  p  e  a  l















ทำไมคนเราถึงต้องมองคนอื่นจากภายนอกเป็นอันดับแรก

 

ก็เพราะว่าสิ่งแรกที่เราเห็นจากคนอื่นนั้นคือภายนอกไงล่ะ

 

ยกตัวอย่างเช่น หน้าตา คือสิ่งแรกที่เราสามารถมองเห็นได้จากทุก ๆ คน เรียกถ้าว่าใครที่เกิดมาหน้าตาดีหน่อยมักจะถูกยกย่องสรรเสริญให้เป็นบุคคลที่น่าจับตามองทุกอย่างก้าว จะทำอะไรก็มักจะอยู่ในสายตาของคนอื่นเสมอ ต่างกับคนที่เกิดมาแล้วหน้าตาไม่ได้ดีอะไรมากก็จะถูกจัดให้อยู่ในหมวดหมูของบุคคลหน้าตาธรรมดา

 

รองจากหน้าตาก็คงจะเป็นลักษณะการแต่งตัว นี่ก็คงเป็นอีกสิ่งที่มองเห็นได้ชัดที่สุด เอาจริงแล้วพวกสไตล์การแต่งตัวก็เป็นตัวชูโรงให้กับหน้าตา ถึงแม้ว่าหน้าตาจะไม่ได้ดีมาก หากแต่สามารถจับผ้าชิ้นนู้นชิ้นนี้มาปรับแต่งให้เข้ากัน ก็สามารถขับให้ใบหน้าดูเด่น แถมยังบ่งบอกรสนิยมของตัวเองอีกด้วย

 

ถัดมาก็คือเครื่องประดับ อืม.. เครื่องประดับก็สำคัญเหมือนกันนะ เพราะว่าเครื่องประดับก็บอกรสนิยมการแต่งกาย ช่วยเสริมจุดด้อยให้ดูไม่บกพร่อง แต่ถ้าเยอะเกินไป แทนที่จะดูน่ามองอาจกลายเป็นว่ารกตาเปล่า ๆ

 

อย่างสุดท้ายที่สำคัญพอ ๆ กับหน้าตาและสไตล์การแต่งตัวก็คงจะเป็นบุคลิก นี่ก็เป็นอีกอย่างที่สำคัญเพราะเป็นสิ่งแรกที่สามารถทำให้ดึงดูดสายตาได้พอ ๆ กับหน้าตา เคยสังเกตกันบ้างไหมว่าคนที่มีบุคลิกภาพดีมักจะน่ามอง ไม่ว่าจะเป็นท่วงท่าการเดิน การนั่ง แม้ว่าเจ้าตัวจะยืนอยู่เฉย ๆ ก็ดูดีได้โดยที่ไม่ต้องทำอะไรมาก

 

แต่นอกเหนือจากสิ่งที่พูดมาทั้งหมดนั้น ปาร์คชานยอล คิดว่า สิ่งที่ทำให้คนเราน่ามองที่สุดก็คงจะเป็น เสน่ห์

 

ถึงแม้ว่าจะหน้าตาดี แต่งตัวดี มีเครื่องประดับบ่งบอกรสนิยม หรือบุคลิกภาพดี มันคงจะสู้อะไรไม่ได้ถ้าหากว่าคนคนนั้นไม่มีเสน่ห์หรือที่เรียกว่าเซ็กส์แอพพีล เขารู้สึกว่าทุกคนมีมันอยู่ในร่างกาย หากแต่ไม่รู้วิธีหยิบยกมันออกมาและไม่ได้ถูกบริหารใช้ให้มันเกิดประโยชน์

 

แต่สำหรับบางคนก็มีมันได้โดยที่ไม่ต้องพยายามเค้นมันออกมามาก

 

ชานยอลคิดว่าคนพวกนี้น่าอิจฉายิ่งกว่าพวกเศรษฐีที่มีเงินเป็นล้านซะอีก

 

 

 

 

 

 

บ่ายวันเสาร์ที่อากาศกำลังเย็นสบายในช่วงเดือนธันวาคม ชานยอลออกมานั่งดื่มกาแฟกับเพื่อนสนิทอย่างคิมจงอินเพื่อพูดคุยกันเรื่องงานโปรเจกต์ที่จะต้องส่งภายในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า เป็นงานไฟนอลโปรเจกของนักศึกษาคณะนิเทศฯสาขาการถ่ายภาพ ที่ต้องสื่อภาพออกมาให้อยู่ในหัวข้อที่ว่า

 

Back of life

 

อืม เอาจริงแล้วมันก็เป็นหัวข้อที่ตีโจทย์ได้ไม่ยาก ไอ้แผ่นหลังกับชีวิตเนี่ย มันคงจะสื่ออะไรได้หลากหลาย และสิ่งแรกที่พวกเขาสองคนคิดมันคิดขึ้นมาได้ก็คือแผ่นหลังเปลือยเปล่าของสาว ๆ แน่นอนว่ามันสัปดนมาก ๆ และดันถูกจังหวะกับที่จงอินเพิ่งจะมีแฟนเป็นถึงเดือนเภสัชฯ

 

“เอาหลังเมียมึงมาถ่ายก็ดีนะ กูว่าได้คะแนนเต็ม”

 

“ตีนกูเถอะ ใครจะให้ มึงบ้าป้ะ” จงอินชักสีหน้ามองเพื่อนหูกางที่ดันเสนอความคิดเห็นว่าจะเอาแฟนของเขามาเป็นแบบถ่ายในครั้งนี้ ไอ้ที่คิดกันไว้ว่าจะเปลือยเปล่าโชว์หน้ากล้องนี่ดันเซฮุนออกไปได้เลย ยังไงเขาก็ไม่ยอมแน่ ๆ

 

“อะไรวะ แค่นี้ทำเป็นห่วง นี่งานนะ”

 

“นั่นเมียกู ถ้าอยากได้มากก็เอาเมียมึงมาถ่ายดิ” ชานยอลหัวเราะกับท่าทีหวงแหนของเพื่อนผิวแทน พอได้แหย่มันเรื่องแฟนเภสัชฯแล้วก็ต้องตลกสีหน้ามันทุกครั้ง ก็เข้าใจอยู่หรอกว่ากว่าจะได้เขามานั้นเลือดตาแทบกระเด็นแค่ไหน ไม่ให้หวงก็คงบ้าไปแล้ว

 

“เมียมีเมียพี่ต้องมา ถ้าเมียไม่มาก็เพราะว่าเมียไม่มี” ชายหนุ่มร้องเป็นเพลงออกมาพลางยักคิ้วลิ่วตาใส่เพื่อนอย่างล้อเลียนจนจงอินแยกเขี้ยวใส่ สุดท้ายก็ต้องกลับวกเข้ามาเรื่องเดิมเพื่อคุยงานกันต่อ

 

สรุปกันได้ว่าจะเอาแผ่นหลังของใครนั้นก็ยังไม่ได้คิดไว้ จนต้องออกมานั่งร้านกาแฟที่คนพลุกพล่านพอสมควรเพื่อสอดส่องหาแผ่นหลังที่บ่งบอกตัวตน เอาชนิดที่ว่าแวบแรกเห็นแล้วรู้เลยว่าคนคนนั้นเป็นคนยังไง จงอินมักจะชอบมองคนที่รูปร่างเป็นสิ่งแรกอยู่แล้ว จึงไม่ยากที่เขาจะสามารถมองหาแบบที่ใช่ได้ และแน่นอนว่ารูปร่างที่เขาหลงใหลมากที่สุดก็คงจะเป็นรูปร่างของคนรัก จึงทำให้ตอนนี้เรดาร์สอดสายตาของจงอินแทบบอด มองไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

 

ก็มองแต่แฟนคนเดียวจะให้มองใครล่ะ

 

...

 

“เห้ย ชานยอล มึงดูหลังคนนั้นดิ” ยังไม่ทันขาดความคิดจงอินก็สะกิดเพื่อนข้างกายให้ดูแผ่นหลังของใครบางคนที่อยู่นอกร้าน ชานยอลรีบหันไปมองพลางหรี่ตาพิจารณาแผ่นหลังของหญิงสาวคนนั้น บอกได้เลยว่าแวบแรกแทบจะทำให้ใจของชายหนุ่มสั่น

 

“ได้อยู่นะ แต่มึงว่าหลังแบบนั้นจะบอกอะไรได้บ้างวะ” อาจจะเป็นเพราะแผ่นหลังของอีกฝ่ายเปลือยเปล่าเพราะเจ้าหล่อนใส่ชุดคล้องคอโชว์ผิวเนียนด้านหลัง ความผ่องออร่าแผ่กระจายออกจากตัวของหญิงสาวทำเอาสองหนุ่มมองตาไม่วางเลยทีเดียว

 

“อืม.. ดูจากลักษณะและการแต่งตัวกูว่าเป็นพวกชอบเที่ยวหว่ะ”

 

“แล้วมึงไม่ชอบเที่ยวรึไง”

 

“ฮ่ะ ๆๆ งั้นเป็นพวกมีความมั่นใจในตัวเองสูง แต่กูว่าแค่แผ่นหลังมันก็ยังบอกไม่หมดอยู่ดีหว่ะ” เมื่อจบคำพูดของเพื่อนผิวแทน ชานยอลก็เงียบนิ่งมองพินิจหญิงสาวที่กำลังยืนหันหลังคุยโทรศัพท์ให้พวกเขาอยู่

 

“ดูจากหุ่นแล้วกูว่าหน้าตาดีชัวร์ ผิวแม่งขาวชิบหายเลย”

 

“อะไร นี่มึงนอกใจแฟนมึง?”

 

“ประสาท กูก็แค่คาดเดาเอาจากหลังของผู้หญิงคนนั้น” จงอินแค่นหัวเราะมองหน้าเพื่อนอย่างคาดโทษที่หาว่าเขานอกใจแฟน

 

“แล้วมึงรู้ได้ไงว่าเขาจะหน้าตาดี คนแต่งตัวดี ผิวดีก็ไม่ได้หมายความว่าจะหน้าตาดีซะหน่อย” ชานยอลพูดในสิ่งที่เขาคิดออกมา และมันก็เป็นเรื่องที่เขานึกทุกครั้งเวลาที่พบเจอใครเป็นครั้งแรก ไม่ว่าจะเป็นการพบกันแบบผิวเผินหรือว่าเพื่อสานสัมพันธ์ สิ่งแรกที่เขาจะมองคือหน้าตาก่อนเสมอ แต่ก็อย่างว่า มากกว่าหน้าตามันจะต้องมีบางอย่างทีพวยพุ่งออกมาก่อนนั้นก็คือเสน่ห์

 

“นี่กูพูดตามหลักการกูเลยนะ คนที่มีผิวดีแต่งตัวดีหน่ะ ต่อให้หน้าเหี้ยยังไงมันก็ยังดูดี ชีวิตมึงจะอัพเกรดขึ้นมาจากเจ็ดเต็มสิบเลย” จงอินยังคงวิเคราะห์ความคิดของตัวเองออกมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งเรื่องที่ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องสวยราวกับนางฟ้าเพราะว่าผิวขาวเนียนกับหลังเปลือยเปล่านั่นแหละ

 

“นี่มึงรอดูเลยนะ ถ้าหันมาแล้วหน้าแย่กูยอมจ่ายค่าน้ำมึง— เหี้ย!!!” และในจังหวะที่เขากำลังจ้องหลังของผู้หญิงคนนั้นเขม็งพลางพูดเสี้ยมให้อีกฝ่ายเชื่อหลักการของตนอยู่นั้น จู่ ๆหญิงสาวที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาก็หันหน้ามายังพวกเขา และแค่ไม่กี่วินาทีที่ชายหนุ่มทั้งสองได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวต่างก็พากันเสหน้ามองไปทางอื่นราวกับว่าเมื่อครู่ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

 

อาการกระอักกระอ่วนเกิดขึ้นภายในไม่กี่วินาที จงอินกลอกตาชำเลืองมองผู้หญิงคนนั้นอีกครั้งด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด ที่บอกไว้เมื่อกี้ว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าตาดีแน่ ๆ เขาขอถอนคำพูดจะทันไหม

 

ไอ้เหี้ย กูนึกว่ากะเทย!

 

ตกใจจนแทบจะหงายหลังลงไปกับพื้น จังหวะที่ใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นหันมาจงอินแทบกลั้นหายใจก่อนจะเบนสายตามองไปทางอื่น และชานยอลเองก็เช่นกัน เรียกว่าลมหายใจต่างคนต่างถูกลิดรอนเพราะใบหน้าของเจ้าหล่อน

 

ให้ตายเถอะ ผีหลอกกลางวันแสก ๆ เลย

 

และดูเหมือนเจ้าหล่อนจะรู้ตัวว่าพวกเขามองอยู่ ยังมีการส่งซิกขยิบตาให้จนชายหนุ่มหยีหน้ามองก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ ส่งให้อีกฝ่ายแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง แต่พอหันไปหาไอ้เพื่อนหูกลางสายตาของชานยอลก็เหมือนกำลังจับจ้องอะไรบางอย่างอยู่จนชายหนุ่มนึกสงสัยจึงหันไปมองในทิศทางเดียวกัน

 

“โห มองของสูงเชียวนะมึง” เสียงทุ้มของจงอินพูดขึ้นหลังจากที่เห็นว่าเพื่อนสนิทตนกำลังมองอะไร ชานยอลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขารู้สึกว่าริมฝีปากของเขากำลังแห้งผากในจังหวะที่ดวงตากลมโตกำลังจ้องมองอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงหน้า

 

“มึงรู้จักหรอวะ” ชานยอลกระซิบถามเพื่อนทั้ง ๆ ที่สายตายังคงไม่วอกแวกหันไปมองทางไหน

 

“ไม่หว่ะ” จงอินส่ายหน้าตอบปฏิเสธ เขาเองก็ไม่รู้จักเหมือนกันว่าคนตรงหน้าเป็นใคร แต่ถ้าดูจากลักษณะแล้วผู้ชายคนนั้นเรียกได้ว่าดูดีมาก ๆ เลยก็ว่าได้ รูปร่างสันทัด ไม่สูงไม่เตี้ยมากเกินไป เส้นผมสีอ่อนที่ถูกกัดย้อมจนซีด ท่อนบนสวมเชิ้ตพับแขนสีเทาตัดกับท่อนแขนขาว อวดเรียวขาด้วยสกินนี่สีเข้ม รองเท้าผ้าใบขาว รวม ๆ แล้วจัดได้ว่าเป็นบุคคลที่สามารถแต่งตัวสไตล์เรียบ ๆ แต่ลงตัว มองแล้วก็ต้องรู้สึกว่าตัวเองเคยเห็นแบบนี้ที่ไหนมาก่อน

 

มันคือความรู้สึกแรกที่เขาเจอเซฮุน

 

“ชานยอล กูว่าถ้ามึงยังอยากได้เซฮุนอยู่นะ กูว่าผู้ชายคนนั้นเขา—อ่าว ไอ้เหี้ย นั่นมึงจะไปไหน” ขณะที่จงอินกำลังจะเสนอหนทางหาแบบให้กับชานยอลอยู่นั้น หันไปมองเพื่อนหูกางแต่ก็พบร่างของเพื่อนสนิทเดินตรงลิ่วไปยังที่ที่ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่

 

จงอินแทบจะอ้าปากค้างและไม่คิดว่าไอ้เพื่อนตัวดีของเขามันจะใจกล้าหน้าด้านเดินดุ่ม ๆ เข้าไปหาแบบนั้น และที่เหี้ยกว่านั้นคือมันเอื้อมมือไปสะกิดไหล่ของคนนั้นแล้วเนี่ยสิ!

 

ทำเหี้ยอะไรของมึง!

 

 

“นาย..” ไม่รู้ว่าชานยอลเอาความใจกล้ามากมายมาจากไหนถึงได้ลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาหาผู้ชายคนนั้นโดยที่ไม่คิดหน้าคิดหลัง เหมือนจู่ ๆ ร่างกายก็ไร้การควบคุมไปโดยปริยาย พอรู้ตัวอีกทีสองเท้าก็มายืนข้าง ๆ อยู่ชายคนนี้ตรงหน้าเคาน์เตอร์ร้านกาแฟ ซ้ำยังเอื้อมมือไปสะกิดหัวไหล่เพื่อให้อีกฝ่ายหันหน้ามามอง

 

และตอนนั้นเอง ชายหนุ่มก็เข้าใจความหมายของคำว่าวิญญาณหลุดออกจากร่างไปชั่วขณะ ลมหายใจสะดุดกึกอยู่หลายครั้งก่อนที่จะผ่อมลมหายใจเข้าออกให้เป็นปกติ อาการสั่นของก้อนเนื้อตรงอกมันทำให้เขารู้สึกประหม่า หากแต่ว่าเขาไม่สามารถแสดงอาการตื่นเต้นเหล่านั้นออกไปได้นอกจากตีหน้านิ่งอย่างปกติที่ทำตลอดเวลา

 

“..............” ใบหน้าเนียนใสของผู้ชายคนนั้นหันมามองด้วยความสงสัย คิ้วเรียวเลิกขึ้นมอง ดวงตาเรียวรีที่ดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด มันทำให้ชานยอลอยากจะจ้องมองลึกเข้าไปข้างใน ปลายจมูกเชิดรั้นเล็กน้อย ริมฝีปากบางสีเชอรี่ รวมถึงไฝเม็ดเล็กที่อยู่เหนือริมฝีปาก

 

เรียกได้ว่าคนตรงหน้ามีเสน่ห์อย่างล้นหลาม สะกดสายตาของชานยอลเอาไว้ได้อยู่หมัด จังหวะที่อีกฝ่ายกระพริบตาชานยอลกูรู้เหมือนถูกแสงแฟลชสาดใส่หน้าจนทนมองไม่ไหว

 

“นาย.. ชื่ออะไร”

 

“..................”

 

“เพื่อนเราชอบหน่ะ มันฝากมาถาม” และประโยคที่ไม่ได้ดังมากของชานยอลพร้อมกับนิ้วที่ชี้ไปยังเพื่อนที่ยังอยู่ด้านหลังนั้นก็ทำเอาจงอินแทบสะดุ้งอ้าปากพะงาบ ๆ เมื่อถูกชายหนุ่มคนนั้นหันมามอง

 

เหี้ยแล้วไงมึง ไอ้ชานยอลมันเล่นกูแล้ว

 

“...................” ชายหนุ่มร่างเล็กมองผ่านไหล่กว้างของชายตรงหน้าไปยังชายหนุ่มผิวแทนที่กำลังทำท่าเหมือนปลาขาดน้ำอยู่ตรงนั้น หมอนั้นกลอกตามองซ้ายขวาอย่างลุกลี้ลุกลนยังไงชอบกล ก่อนจะหยิบกระดาษบนโต๊ะขึ้นมาบังหน้าไว้ เขาหันกลับมามองผู้ชายรูปร่างสูงชะลูดตรงหน้าอีกครั้งด้วยสายตาแปลกใจ

 

“ชื่ออะไร” ชานยอลยังคงถามย้ำอีกครั้งและพยายามข่มอาการตื่นเต้นของตนเอาไว้ แน่นอนว่าสายตาและสีหน้าของคนตรงหน้ามันทำให้ชานยอลใจสั่นจนแทบจะหลุดออกมาจากข้างนอก

 

เกิดมาไม่เคยเจอใครทำให้ใจสั่นขนาดนี้มาก่อนเลย

 

“แบคฮยอน” คนตัวเล็กตอบออกไปอย่างไม่นึกใส่ใจ เพราะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนเข้ามาถามชื่อเขาโต้ง ๆ แบบนี้

 

แบคฮยอน.. ขอไลน์หน่อยได้ไหม จะเอาไปให้เพื่อน” ไหน ๆ ก็อ้างเพื่อนมาแล้ว ชานยอลก็ขออ้างจงอินอีกสักรอบก็คงไม่เป็นไร จับจ้องดวงหน้ากรอบเล็กที่มองเขาอย่างสงสัย และในจังหวะนั้นอีกฝ่ายก็ยื่นมือแบมาตรงหน้า

 

“เอามาดิ” จบคำพูดชานยอลก็รีบควักมือถือส่งยื่นให้คนตรงหน้า มือสวยหยิบมันออกออกไปจากมือหนาก่อนจะกดพิมพ์ไอดีของตัวเองลงไป จังหวะนั้นก็ชำเลืองตามองเจ้าของโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ต่างกับชานยอลที่เหมือนว่าตนได้หลุดเข้าไปอยู่ในห้วงอวกาศ คล้ายกับว่าทุกอย่างรอบข้างเป็นเป็นภาพหน่วงช้ารวมถึงคนตรงหน้าก็ด้วย

 

จับจ้องทุกท้วงท่าที่ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็มีพลังงานบางอย่างพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของแบคฮยอน ชื่อแบคฮยอนอย่างนั้นหรอ...

 

จนตรวจสอบว่าไอดีไลน์ของตัวเองถูกต้อง ร่างบางจึงส่งโทรศัพท์คืนให้เจ้าของและชานยอลก็เอื้อมหยิบรับมันไป ก้มมองชื่อไอดีไลน์ก่อนจะกดแอดเฟรนด์ทันที

 

“แอดไปแล้วนะ รับแอดเราด้วย” ชานยอลมองสบตากับคนตรงหน้าอีกครั้ง

 

“ไหนบอกว่าเพื่อนชอบ แล้วนายแอดมาทำไม” คนตัวเล็กถามอย่างสงสัย หากแต่ใบหน้ากลับยกยิ้มเล็กที่มุมปากช้อนตามองคนตรงหน้าที่กำลังปกปิดอะไรบางอย่างอยู่ และในขณะเดียวกันชานยอลก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกปอกเปลือกทีละชิ้น ก่อนที่รอยยิ้มเล็กจะผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม

 

“ก็ชอบเหมือนกัน แอดไม่ได้รึไง” คำตอบของคนตัวสูงทำเอาแบคฮยอนเลิกคิ้วมองอย่างตกใจ หากแต่ครู่ต่อมาริมฝีปากกลับคลี่ยิ้มบางออกมา

 

“แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกว่าชอบ รู้งี้ให้เบอร์โทรไปตั้งแต่แรกก็จบแล้ว”

 

วินาทีนั้นชานยอลแทบสตั้นหยุดนิ่งกลายเป็นหินไปชั่วขณะ ประโยคของอีกฝ่ายทำเอาก้อนเนื้อตรงอกเต้นไม่ส่ำ ไม่ว่าจะสีหน้าและท่าทางของแบคฮยอนมันทำให้ชานยอลตกเข้าไปในหลุมพรางที่อีกฝ่ายสร้างไว้เข้าอย่างจัง

 

“...................”

 

“จะเอาเบอร์ไหม”

 

“เอาครับ”

 

“อืม ก็แค่นั้น”

 

 

 

 

 

 

สิ่งแรกที่ชานยอลมองเห็นก็คือแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่าย อย่างต่อมาที่เขาเห็นก็คือออร่าบางอย่างที่แผ่รอบตัว อย่างที่สามคงจะเป็นรูปร่างสันทัดที่เข้ากันอย่างพอดี และอย่างที่สีก็คือใบหน้าและดวงตาที่สะกดคนมองให้นิ่งค้าง

 

ชายหนุ่มรู้แล้วว่าที่เขาเดินเข้าไปหาแบคฮยอนแล้วใจกล้าถามชื่อเป็นเพราะมีบางอย่างกำลังชักจูงเขาอยู่เหนือการควบคุม ยกยิ้มร้ายส่งมอบผ่านกันอย่างรู้ใจ ไหนจะดวงตาที่ไม่ว่าจะมองลึกเข้าไปยังไงก็คล้ายกับว่าเห็นใครอีกคนที่คล้ายกับตัวเองของเองยืนอยู่ในนั้น

 

ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ หากแต่มันคุ้มที่ได้ทำความรู้จักกับคนตรงหน้า ถ้าเกิดใจกล้ากว่านี้สักนิด

 

ก็คง..

 

 

 

“นึกอะไรอยู่” เสียงใสถามขึ้นเรียกสติของชายหนุ่มให้กลับเข้าที่อีกครั้ง ชานยอลกระพริบตาสองสามครั้งก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กที่อยู่ในเสื้อบอลตัวโคร่งกำลังชงโกโก้อยู่ในโซนห้องครัว

 

“กำลังนึกอยู่ว่าเราเจอกันได้ยังไง” ประโยคของชานยอลทำให้คนตัวเล็กหัวเราะในลำคอก่อนจะชำเลืองมองร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยที่กำลังนั่งเปลือยอกอยู่บนโซฟา ขอบคุณที่เจ้าตัวสำนึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียว ถึงแม้ว่าจะใส่แค่กางเกงบอลตัวเดียวก็ตามเถอะ

 

“อยากรู้จริง ๆ หรอคนขี้ป๊อด” พูดหยอกเย้าคนรักในขณะที่ถือแก้วโกโก้เดินมาทิ้งตัวนั่งข้าง ๆ ชายหนุ่มขยับพื้นที่ให้คนตัวเล็กได้นั่งสบาย ๆ ก่อนจะหันหน้ามามองหน่วยแก้มที่มีเลือดฝาดอย่างสุขภาพดี

 

“ไม่ได้ป๊อดซะหน่อย”

 

“หรอ ทำไมตอนนั้นถึงเอาเพื่อนมาอ้าง ถ้าชอบก็บอกมาตามตรงก็สิ้นเรื่อง” คำพูดชวนน่าหมั่นเขี้ยวทำให้ชานหนุ่มคว้าคอคนรักเข้ามากดจมูกฝังแก้มนุ่มอย่างเต็มแรงจนแบคฮยอนต้องเอี้ยวตัวหลบวางแก้วโกโก้หนีมือปลาหมึกที่กำลังยุ่มย่ามกับตนอยู่

 

“คิดว่าถ้าบอกว่าชอบไปตรง ๆ ตอนนั้นนายจะทำยังไง”

 

“ก็ไม่ทำไง”

 

“เอ้า แล้วถ้าเกิดว่าขอไลน์นายจะให้ไหม”

 

“หึ ต้องให้เล่าย้อนอีกรอบไหมว่าตอนนั้นพูดว่ายังไง” แบคฮยอนแค่นหัวเราะพลางเอื้อมมือไปยืดแก้มของคนตรงหน้าอย่างหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อเหลาของชานยอลส่ายไปมาตามแรงดึงก่อนที่ร่างบางจะขยับตัวเข้าไปใกล้แล้วหอมแก้มสากของคนรักอย่างเต็มแรง

 

“แค่นายบอกว่าชอบ มากกว่าไอดีไลน์ฉันก็ให้นายได้”

 

คำพูดส่อแววของแบคฮยอนทำเอาชานยอลหรี่ตามองคนรักพร้อมกับแค่นหัวเราะ ไม่ว่าครั้งแรกระหว่างเขากับแบคฮยอนจะเป็นยังไง อีกฝ่ายก็ยังคงท่าทีเจ้าเล่ห์แบบนี้ไว้เสมอ

 

“ทำไมถึงเป็นคนขี้อ่อยแบบนี้นะ”

 

“แล้วชอบไหมล่ะ” พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนพลางหลุบตามองริมฝีปากหนาของคนตรงหน้า ช้อนดวงตาขึ้นมามองอีกครั้งพร้อมกับแลบลิ้นเลียเบา ๆ จังหวะนั้นชานยอลก็แทบจะกลืนน้ำลายลงคออึกครั้งเพราะกำลังมีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นอยู่ภายใน

 

ยกตัวขึ้นมานั่งคร่อมตักของชายหนุ่มตรงหน้า ลากมือไล้หน้าท้องลอนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ลูบไล้จากล่างขึ้นบนอย่างผะแผ่วก่อนจะโอบรอบลำคอแกร่งของคนรัก พลางเอียงหน้ากัดปากมอง ซ้ำยังขยิบตาให้อีกครั้งเป็นของแถม

 

“หึ ขนาดนี้ไม่ชอบก็บ้าแล้ว” 


ชานยอลหัวเราะในลำคอพลางยิ้มเยาะอย่างพอใจกับท่าทีขี้ยั่วของแฟนตัวเล็ก จัดการพลิกร่างบางให้นอนราบลงไปกับโซฟาแล้วโถมตัวเข้าใส่ป้อนจูบหวานซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ชายหนุ่มกะเอาไว้ว่าเช้านี้เขาจะไม่ทำอะไรกับแบคฮยอนเพราะเมื่อคืนก็กว่าจะนอนก็เกือบรุ่งสาง ตื่นมาก็ดันเจอคนขี้ยั่วกวนอารมณ์ให้คุกรุ่นขึ้นมาอีกรอบ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแบคฮยอนถึงเป็นคนที่มีเสน่ห์ได้ตลอดเวลา ก็อย่างว่าแค่อีกฝ่ายใส่เสื้อบอลตัวโคร่ง เท่านั้นก็ทำเอาชานยอลนึกอยากจะบดขยี้ร่างกายนี้ให้แหลกคามือ

 

 

สงสัยจะต้องจัดการอีกรอบให้เข็ดหลาบซะแล้ว

 

 

 




 

end


 

















อ่าว งง เกิดอะไรขึ้น
55555555555555555555
บอกแล้วว่าแก้เครียดก่อนสอบจริงๆ
ช่วงนี้เราคุยกับตาล(คนพรูฟว่า)มีพล็อตอะไรใสๆไหม
เราก็เสนอไปว่านี่พล็อตใสๆ แต่ลงเอยกามทำไมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ไม่ต้องหาตอนต่อนะคะ ไม่มีแล้วจริงๆ 555555555555
รู้สึกว่าตัวเองหายหน้าหายตาไปนาน แต่เรากำลังจะสอบแล้วล่ะ
สอบวัสุดท้ายวันที่ 28 กระอักเลือดสุด คนพรูฟก็ไม่ว่าง
อาจจะได้อัพฟิคอีกทีก็ปีใหม่เลยเนอะ
คิดว่าน่าจะมีให้อ่านกัน แต่ไม่รับปากนะ
อริ้
รักทุกคนจริงๆ คิดถึงมาด้วย
อากาศกำลังเย็นแล้ว ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ
คอมเม้นท์หรือสกรีมผ่านแท็กได้ตามซำบายเลย (ยังตามอ่านอยู่นะ)
555555555555555 กดดันๆ

#ฟิคคลังฝัน

ขอบคุณครับ!!















© GRAYSCALE


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6320 heykiki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 20:23
    ชอบบบบบ
    #6,320
    1
    • #6320-1 แบ้กฮายอน(จากตอนที่ 23)
      19 มกราคม 2562 / 23:04
      แง้ ดีมากกกกกกก กลับมาอ่านเพราะคิดถึงสุดๆ ฮือ
      #6320-1
  2. #6287 Darkmate (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 17:11
    สั้นไปหน่อยแต่น่ารักมากๆๆๆๆเลยชอบมากกกกกถ้ามีเรื่องยาวก็คงจะดี
    #6,287
    0
  3. #6019 heykiki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:04
    สั้นจริง ๆ ด้วยย แต่น่าร้ากก 555555555555
    #6,019
    0
  4. #5451 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:51
    น่าร้ากกกกกกกก
    #5,451
    0
  5. #4216 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:07
    อ่าว5555
    #4,216
    0
  6. #4150 Noon Pacharapan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:50
    ชอบบบบ
    #4,150
    0
  7. #3912 เจ้าครีม (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 12:33
    โอ้ยยชอบบบบ แบคมีความยั่วยวนสูง55555
    #3,912
    0
  8. #3390 nchler (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 16:12
    พี่ชานยังไม่ทันรุก แบคก็อ่อยซะละ555555555 เป็นคนตรงๆดีชอบ55555
    #3,390
    0
  9. #3049 Park.k_Kwancheses (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:04
    ชอบแนวนี้อะ แบคเงียบๆ มาสวยๆ

    เชิดๆ แต่ไม่หยิ่ง อยากคุยด้วยก็คุย มา

    สวยจบสวยอะ ดิฉัน want แบบนี้มาก

    คะ อ่านแม่งทุกเรื่องก็ชอบแม่งทุกเรื่อง

    555 แต่ยอมรับนะคะว่าแนวนี้กระแทก

    ใจเดี้ยนมาก อยากได้แบบนี้อีกอะ ฮือ

    ออ #สู้ๆนะคะ #เป็นกำลังใจ
    #3,049
    0
  10. #1515 KS'term (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:24
    ฟินนนนน
    #1,515
    0
  11. #1412 กินไก่ไหม? (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 04:39
    ชอบจังเลยยยยย เราชอบนะ
    #1,412
    0
  12. #1384 chanyeol_teeth (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 00:12
    ฮือ ชอบมาก ชอบฟิคแบบนี้มาก ฟหด้เาากาฟ่ฟเฟเฟ้ห่หาหสสฟ้ฟเฟเเฟาหสหสห
    #1,384
    0
  13. #1100 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 00:45
    เฮ้ย ดูดีอ่ะ
    #1,100
    0
  14. #892 nanny (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 00:49
    ง่อววว
    #892
    0
  15. #890 CoffeeMate (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 00:04
    บยอนอ่อย ... ไม่ไหวล้าววววว เราใจสั่น
    #890
    0
  16. #889 apfrong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 21:42
    โอ้ยชอบอะฮื่อออ แบคขี้อ่อยมาก
    #889
    0
  17. #888 NANOI•★•My Kwon♥ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 20:02
    มากกว่าเบอร์ก็ให้ได้ใช่ป่ะล่ะแบค คึคึ
    #888
    0
  18. #887 yo_lu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 05:42
    น่ารักอะ สิงชานยอลแปป แล้วนางถ่ายหลังแบคมั้ยเนี่ย
    #887
    0
  19. #886 2twinss (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 00:20
    โหย อยากได้ต่ออีกสักนิด555555
    #886
    0
  20. #885 `ตูดหมึก (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 23:07
    ชอบมากๆๆๆๆๆๆ แบคขี้อ่อยแต่น่าเอ็นดู ฮือ
    #885
    0
  21. #884 pumpika (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 22:01
    ขี้อ่อยๆๆที่สุด ชานยอลหลงหัวปักหัวปำเลยสิ กิกิ 
    ขำตอนแรก ทำไมต้องเอาเพื่อนมาอ้าง ขี้ป๊อด 5555
    #884
    0
  22. #883 worawe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:49
    แบคขี้อ่อยย 5555 ชอบประโยคนี้ "แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกว่าตัวเองชอบ รู้งี้ให้เบอร์ตั้งแต่แรกก็จบ" ทำให้รู้ว่าน้องแบคก็ไม่ธรรมดานะ 555
    ส่วนชานยอลก็คนป๊อดเหมือนเดิมมม ถถถถถ
    #883
    0
  23. #881 Papang Pang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 15:15
    สปาร์คกันแรกเลยจริงๆ ดึงดูดกันทั้งคู่ ตอนท้ายนี่เขินเลย อรั้ย
    #881
    0
  24. #880 Pinnylulu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 14:34
    ทำไมแบคขี้อ่อย ชอบอ่ะ55555
    #880
    0
  25. #879 YuPPy_ BaeKHyuN (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 13:52
    งืออออ ชอบบบบบบบบบ
    #879
    0