[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 20 : Want it - II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    14 มี.ค. 61















WANT IT
o  v  e  r  d  o  s  e 























คำเตือน
เนื้อหาภายในตอนไม่มีแก่นสาร
ถ้าเอามันอย่างเดียวเราคือพวกเดียวกันค่ะ

 

 

 







หลังจากที่คยองซูออกไปได้สักพัก แบคฮยอนยังคงสะอึกสะอื้นหันไปมองคนข้าง ๆ ทั้ง ๆ ที่ชานยอลเป็นคนที่เขาใฝ่ฝันมาตลอดว่าจะต้องได้มาครอบครองสักครั้ง พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้อีกคนเห็นเขาในสายตาบ้าง แต่ก็ไม่มีเลยสักครั้งที่ชานยอลจะชายตามอง มันไม่ได้เจ็บปวดอะไรเพราะแค่ชานยอลไม่เอ่ยปากไล่เขาก็ปราณีกันมากแล้ว

 

และตอนนี้ แบคฮยอนกำลังอยู่ในห้องตามลำพังกับชานยอลสองต่อสอง มันไม่ใช่โอกาสที่จะเกิดขึ้นบ่อยมากนัก เขามั่นใจว่านี่อาจจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ได้อยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้

 

คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่งพร้อมกับยกมือปาดน้ำตาออกจนหมด ดวงตาเรียวจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาด้วยความรู้สึกแปลก ๆ ชานยอลมักจะทำให้เขาใจสั่นไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร แม้กระทั่งตอนนี้ที่อีกฝ่ายหลับเมาไม่รู้เรื่องก็ยังคงความหล่ออยู่เสมอ

 

ให้ตายเหอะ ทำไมช่างเป็นคนที่ใช้ความหล่อได้สิ้นเปลืองขนาดนี้!

 

 

ดวงตากลมโตคู่สวยของชานยอลที่เคยเปล่งประกายตอนนี้กลับถูกซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกตาสีไข่ไก่ ใบหน้าขึ้นสีแดงเป็นริ้วเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ จมูกโด่งได้รูปที่กำลังพ่นลมหายใจเข้าออกที่ปะปนกลิ่นของมึนเมาเคล้าอารมณ์ให้คนอยู่ใกล้รู้สึกประหลาด แถมริมฝีปากวาวฉ่ำของชานยอลก็ทำให้ร่างบางอยากจะสัมผัสให้ได้สักครั้งในชีวิต

 

อ่า.. ถ้าเขาจูบชานยอล หมอนี่จะว่าอะไรเขาไหมนะ

 

 

แบคฮยอนเลียริมฝีปากตัวเองอย่างครุ่นคิด นี่เขากำลังคิดจะลักหลับคนเมาอย่างนั้นหรอ แต่คนตรงหน้าคือคนที่เขาชอบมาตลอดเลยนะ ไหน ๆ เพื่อนรักก็มอบโอกาสให้เขาขนาดนี้แล้ว แบคฮยอนไม่ควรทิ้งมันโดยเปล่าประโยชน์ คิดในใจพร้อมกับโน้มหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อ จ้องมองอยู่ครู่หนึ่งพร้อมกับความคิดผิดชอบชั่วดีที่ตีกันคนตัวเล็กปวดหัว

 

“ให้ทำมากกว่านี้ก็คงไม่ไหว งั้นขอแค่จูบหน่อยนะ สักครั้งก็ยังดี ... ขอโทษนะ” สุดท้ายแล้วเขายอมทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง เอ่ยขอโทษอีกฝ่ายที่ละลาบละล้วงเกินเหตุแล้วตัดสินใจประทับริมฝีปากกับอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

 

สัมผัสนุ่มหยุ่นทำให้แบคฮยอนใจเต้นจนแทบจะระเบิดออกมา มันเต้นแรงกว่าทุกครั้งที่เคยรู้สึก ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะได้สัมผัสริมฝีปากกับคนที่ชอบ ความรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกระโดดลงจากเหวมันคงจะคล้ายกับแบบนี้สินะ

 

ขณะที่ใช้แค่ริมฝีปากแนบเบา ๆ แบคฮยอนก็ไม่คิดจะขยับปากหรือสอดลิ้นเข้าไปด้านใน อุตส่าห์ตั้งใจไว้แต่สุดท้ายก็เป็นเขาเองที่ทนไม่ไหว ถ้าขืนได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ แบคฮยอนต้องขาดใจตายแน่ ๆ เลย

 

“อือ..” ลมหายใจแทบจะขาดห้วงตอนที่อีกฝ่ายขยับริมฝีปากเล็กน้อยพร้อมกับครางเสียงทุ้มในลำคอ ดวงตาเรียวเบิกกว้างเตรียมหยัดตัวผละออกจากเรียวปากของอีกฝ่ายด้วยความตกใจ แต่ทว่ามือหนาของคนตรงหน้ากลับคว้าท้ายทอยเขาพร้อมกับรั้งให้เข้ามาใกล้จนริมฝีปากแนบชิดกว่าเดิม

 

!!!!!

 


 



 

 CUT




 

 

 




 

โดคยองซูกำลังเดินลงจากตึกหลังจากที่เรียนวิชาเลือกเสรีเสร็จ รบรากับอาจารย์มาเกือบสามชั่วโมงบอกเลยว่าโคตรหมดพลังงาน กะไว้ว่าเลิกเรียนเสร็จแล้วจะแวะซื้อข้าวไปกับไอ้เพื่อนตัวดีที่ยังนอนอืดอยู่ในห้อง

 

ป่านนี้จะตื่นแล้วหรือยังก็ไม่รู้เลย

 

ในขณะที่คนตาโตกำลังเดินเพลิน ๆ อยู่นั้น สายตาก็หันไปเห็นร่างโปร่งของใครบางคนที่กำลังก้าวเดินมุ่งตรงมาทางเขา แน่ล่ะว่าภาพตรงหน้าทำเอาคยองซูอ้าปากกว้างก่อนจะรีบหันหลังเดินหนีไปทางอื่น แต่ดูท่าว่ามันสายเกินไปเมื่อเจ้าของเสียงเรียกชื่อเขาเข้าให้

 

“คยองซู!!” ชานยอลตะโกนเรียกคยองซูหลังจากที่เห็นอีกฝ่ายแล้วรีบเดินเข้ามาหา คนถูกเรียกค่อย ๆ หันมาแล้วยิ้มแหย ๆ ให้

 

“ว-หวัดดีชานยอล” คยองซูเอ่ยทักอีกฝ่ายไม่ค่อยเต็มเสียงนัก ก็เพราะว่าเรื่องเมื่อคืนมันทำให้เขาตั้งตัวแทบไม่ทัน กลัวว่าอีกฝ่ายจะจับได้เนี่ยหน่ะสิ

 

“เพิ่งเลิกเรียนหรอ” ชานยอลยังคงใช้น้ำเสียงปกติถามเขา ซึ่งมันทำให้คยองซูแปลกใจอยู่ไม่น้อย

 

“อ-อื้อ”

 

“แล้วนี่จะไปไหน กลับแล้วรึไง” ชายหนุ่มตรงหน้ายังคงถามต่อไม่เลิกซึ่งคยองซูเองก็ไม่ได้นึกรำคาญ หากแต่กลัวอีกฝ่ายจะจับไต๋เรื่องเมื่อคืนได้ก็เท่านั้น

 

“อ่า ว่าจะกลับหอแล้วอ่ะ ขอตัวก่อนนะ” ว่าแล้วก็รีบปลีกตัวจากอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด แต่คนตัวสูงเองก็รีบโพล่งพูดถามทันที

 

“เดี๋ยวสิคยองซู”

 

“ห-หือ ว่าไง” คนตาโตหันมามองเลิ่กลั่กเล็กน้อย แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงนิ่งไม่ได้มีท่าทีสงสัยอะไรเขามาก

 

“ทำไมวันนี้มาคนเดียวล่ะ เพื่อนนายไปไหน” นั่นไงมึง เอาแล้วไง เขาเดาผิดซะที่ไหน

 

“เพื่อน? เพื่อนคนไหนอ่ะ เรามีเพื่อนตั้งเยอะแหนะ แหะ ๆๆ” ว่าแล้วก็ยกมือเกาหัวพร้อมกับหัวเราะแก้เก้ออยู่สักพัก แต่หันไปมองสีหน้าและแววตาของชานยอลจู่ ๆ คยองซูก็รู้สึกเสียววูบที่หน้าอกอย่างบอกไม่ถูกราวกับว่าจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นกับเขาและแบคฮยอน..

 

“เพื่อนของนายคนนั้นไง คนที่อยู่กับนายบ่อย ๆ”

 

“.............”

 

“คนนั้นที่นอนกับฉันเมื่อคืน”

 

!!!!

 

 



 

 

 





 

Rrrrrrrrrrrrr

 

เสียงโทรศัพท์ดังแผดลั่นห้องทำเอาร่างบางที่นอนคดคู้อยู่ในเตียงขยับตัวเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างขัดใจก่อนจะควานหาโทรศัพท์มากรับ แต่ยังไม่ทันที่จะได้ลืมตามองหาปุ่มเขียวปลายสายก็ตัดไปเสียก่อน

 

กวนตีนป้ะเนี่ย?

 

แบคฮยอนส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอก่อนจะซบลงกับหมอนใบอุ่นเหมือนเดิม นอนแน่นิ่งสักพักก็ได้ยินเสียงกุกกักดังที่ประตูห้อง สงสัยคยองซูมันจะเรียนคาบบ่ายเสร็จแล้วแน่ ๆ

 

เสียงปิดประตูดังขึ้นในเวลาต่อมาโดยที่คนบนเตียงไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง ชายหนุ่มกวาดสายตามองรอบห้องก่อนจะถือถุงข้าวและถุงยาไปวางไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียงเดียวกับคนนอนอยู่

 

แรงยวบตรงข้างกายทำเอาแบคฮยอนรำคาญใจเล็กน้อย ถึงจะแปลกใจอยู่นิดนึงว่าทำไมคยองซูเอาแต่เงียบไม่ยอมพูดจาอะไร จำได้ว่าเมื่อเช้าโดนมันบ่นจนหูเกือบชา แน่นอนว่าถ้าไม่มีเรียนคาบบ่ายต่อเขาต้องนั่งฟังมันบ่นถึงเย็นแน่ ๆ

 

ก็จะไม่ให้มันบ่นได้ยังไง กว่าที่แบคฮยอนจะหอบสังขารตัวเองกลับมาจากห้องของชานยอลได้นั้นก็เกือบจะเอาตัวไม่รอด ลำบากต้องโทรเรียกให้ไอ้เพื่อนตาโตนั่นมารับ ยิ่งเห็นสภาพใกล้ตายของแบคฮยอนแล้วคยองซูก็ด่ากราดไม่เลี้ยงหน้า ต่อว่าหาว่าเขาใจง่าย ใช้ร่างกายเปลือง

 

ก็ใครมันบอกให้เขาอยู่กับชานยอลสองต่อสองละ

 

พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วก็เรียกได้ว่ามันเหมือนฝัน ทั้งเจ็บ และมีความสุขไปพร้อม ๆ กัน ถึงแม้ว่าจะต้องรีบปลีกตัวออกมาก่อนที่อีกฝ่ายจะตื่นเต็มตา ถึงอยากจะอยู่ต่อแค่ไหน แต่ก็คงตายสถานเดียวถ้าอีกฝ่ายรู้ว่าคนที่นอนด้วยคือแบคฮยอน

 

อ่า.. ความดิบเถื่อนเมื่อคืนมันยังติดตรึงอยู่ไม่หาย เหมือนว่าชานยอลยังคงสัมผัสเขาอยู่ รวมถึงตอนนี้เองก็ด้วย แบคฮยอนไม่ได้ลามกนะถ้าจะนอนขมวดคิ้วแล้วรำลึกสัมผัสเมื่อคืน

 

มันทำใจลืมไม่ลงจริง ๆ พอนึกว่าตอนที่ได้ยินเสียงแหบพร่าครางทุ้มต่ำอยู่ข้างหู สัมผัสหยาบกร้านของฝ่ามือลูบไล้ตามโคนขา รวมถึงริมฝีปากร้อนที่ขบเม้มจนเกิดรอยแดงจ้ำช้ำทั้งร่างกาย

 

ใช่ รอยจ้ำของชานยอลเต็มตัวไปหมด

 

นอกจากอาการปวดเมื่อยช่วงล่างแล้ว ก็มีไอ้รอยพวกนี้เนี่ยแหละที่มันทำให้เขาไปเรียนไม่ได้ และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกนานไหมว่ารอยจะหาย เมื่อช่วงสายที่เข้าห้องน้ำไปสำรวจร่างกายตัวเองแบคฮยอนก็แทบจะล้มทั้งยืน รอยม่วง ๆ แดง ๆ มันกระจายเต็มแผ่นอกไปหมด ที่น่าอายที่สุดก็คงเป็นบริเวณโคนขาที่ยังมีรอยอยู่หลายจุดเหมือนกัน

 

ให้ตายเถอะ ใครจะคิดว่าชานยอลหื่นจัดขนาดนี้

 

และยิ่งตอนนี้แบคฮยอนก็ยังมีปัญหาบางอย่างที่เขาก็ไม่รู้จะอธิบายให้เพื่อนรักเข้าใจยังไงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเขา มันรู้สึกไม่ค่อยสบายแถมยังอึดอัดข้างในตัว พอพูดออกไปแบบนั้นคยองซูก็ขมวดคิ้วมองแล้วเอ่ยปากไล่ไปนอนแล้วบอกว่า เดี๋ยวก็คงหาย

 

มันจะหายจริงหรอวะ

 

อืม .. นี่มันก็เกือบจะทั้งวันแล้วที่แบคฮยอนยังรู้สึกเหนอะหนะอยู่ มันไม่ค่อยสบายตัวแถมก็ไม่รู้ว่าจะจัดการมันยังไง จะพลิกซ้ายหรือขวาก็ยังเป็นเหมือนเดิม แต่เพราะว่าหมดพลังงานไปมากจึงทำให้หลับเหมือนตายโดยลืมนึกเรื่องอื่น

 

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไอ้เพื่อนตัวดีของเขาจะกลับมาแล้ว แต่ทำไมมันถึงเงียบผิดปกติแทนที่จะบ่นต่อจากเมื่อเช้า จังหวะที่แบคฮยอนกำลังพลิกตัวกลับมาร่างบางก็สะดุ้งเล็กน้อยเพราะรู้สึกชื้นแฉะตรงช่วงล่าง

 

อะไรกัน นี่เขาฝันเปียกหรอ?

 

พอนึกแบบนั้นแล้วคิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากัน ผ้าห่มที่ถูกคลุมโปงอยู่ถูกเปิดออกก่อนที่ร่างบางจะพลิกตัวหันไปหาเพื่อนตาโตที่นอนอยู่ข้าง ๆ แต่จังหวะนั้นเอง แบคฮยอนก็รู้สึกเหมือนถูกผีหลอกเพราะคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ เขานั้นไม่ใช่คยองซู

 

 

แต่กลับเป็นคนที่เขาเพิ่งมีอะไรกันเมื่อคืนต่างหาก !!

 

 

แบคฮยอนเบิกตากว้างอ้าปากเหวอมองชายหนุ่มที่นอนตะแคงข้างมองหน้าเขาอยู่ แถมยังค้ำศอกชันศีรษะไว้อีกต่างหาก ยิ่งกว่านายแบบปกแอดติจูดเสียอีก ให้ตายเถอะ นี่เขาฝันอยู่หรอ?

 

“ไง”

 

!!!!!

 

“หลับสบายไหม” ดูเหมือนว่าสิ่งที่แบคฮยอนคิดว่ามันคือความฝันนั้นจะกลายเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว เพราะทั้งน้ำเสียงและสีหน้าของอีกฝ่ายมันดูสมจริงเกินไป แต่ที่แปลกไปก็คือ

 

 

ทำไมชานยอลถึงมาอยู่ที่นี่ได้ !?

 

 

“นาย.. นายมาที่นี่ได้ไง” ร่างบางถามออกไปด้วยน้ำเสียงอึกอักเล็กน้อย ก็จะไม่ให้อึกอักได้ไง การที่ชานยอลมานอนอยู่ข้าง ๆ แบบนี้มันยิ่งเสียกว่าฝันซะอีก

 

“คิดว่าไง” อีกฝ่ายยังคงพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ไม่ได้มีท่าทีร้อนรนแบบแบคฮยอน แต่คิดดูดี ๆ แล้วอีกฝ่ายจะมาร้อนรนกับเขาทำไม คนที่ต้องร้อนรนจริง ๆ คือแบคฮยอนต่างหาก!

 

“.............”

 

ไม่ต้องสรรหาคำตอบไปให้อีกฝ่าย ตอนนี้แบคฮยอนกลัวตายยิ่งกว่าถูกพ่อจับได้ว่าแอบไปกินเหล้ากับเพื่อนตอนม.ต้นเสียอีก

 

หลังจากเงียบมองหน้าอีกฝ่ายเป็นการหยั่งเชิงอยู่ครู่หนึ่ง ร่างบางเด้งตัวขึ้นทำท่าจะกระโจนโดดออกจากเตียงทันที แต่เพราะร่างกายที่ยังไม่คล่องตัวนักทำให้แขนแกร่งคว้าเอวบางไว้ก่อนจะกระชากกลับมาที่เตียงอีกครั้ง

 

แบคฮยอนกำลังดิ้นพล่านกับการจับกุมของอีกฝ่าย ชานยอลยังเงียบไม่ได้พูดถามอะไรนอหจากขึ้นคร่อมทับคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ให้ดิ้นไปมากกว่านี้ ก่อนจะรวบข้อมือทั้งสองข้างแล้วฝังลงกับเตียงทันที

 

“จะทำอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” คนตัวเล็กโวยวายพร้อมกับดิ้นไปมา บอกตามตรงว่าไอ้ที่ดิ้น ๆ อยู่เนี่ยก็ไม่ได้อยากดิ้นหรอก เพราะยิ่งดิ้นก็ยิ่งสะเทือนไปถึงด้านล่าง แต่สาบานเถอะว่าถ้าได้เห็นสายตาของชานยอลตอนนี้ใคร ๆ ก็ต้องกลัวกันทั้งนั้นแหละ

 

“หยุด อย่าดิ้น” ชานยอลสั่งด้วยเสียงแข็งทำเอาแบคฮยอนรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก จากตอนแรกที่ดิ้นเร่าเหมือนโดนน้ำร้อนลวกก็ต้องหยุดชะงักเหมือนตายทันที

 

ทางด้านชานยอลเองที่เห็นว่าเพื่อนของคยองซูนิ่งไปแล้ว ก็ได้แต่พินิจมองดวงหน้าของคนตัวเล็กที่ชื่อว่าแบคฮยอน ใบหน้าจืด ๆ พื้น ๆ ที่ไม่ได้มีอะไรโดนเด่นเป็นพิเศษ ทั้งตา หู จมูก ปาก ทุกอย่างดูธรรมดามาก

 

แต่เพราะเรื่องเมื่อคืนทำให้คนตรงหน้าดูเปลี่ยนไป

 

สายตาคมมองไล่จากใบหน้าลงมายังแผงอกที่ถูกปิดคลุมด้วยเสื้อยืดตัวบาง ชายหนุ่มถือวิสาสะใช้มืออีกข้างเลิกเสื้อขึ้นจนเผยให้เห็นแผ่นอกขาว คนตัวเล็กร้องลั่นด้วยความตกใจ และกำลังจะโวยวายแต่ก็ถูกสายตาของชานยอลสะกดให้เงียบปากไว้อีกครั้ง

 

รอยคิสมาร์กมากมายถูกแต้มอยู่บนแผงอกของแบคฮยอนรวมถึงลำคอเองก็ด้วย นั่นก็พิสูจน์ได้ว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันคือเรื่องจริง ไม่ใช่ฝัน

 

“รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป” ชานยอลถามด้วยเสียงแข็งอีกครั้ง คนตัวเล็กที่นอนหลับตาแน่นอยู่ใต้ร่างก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาอย่างไม่เข้าใจ

 

จะให้เขาบอกว่าไง? ลักหลับงั้นหรอ?

 

“จะบอกว่าไม่ได้ทำอะไรงั้นสิ?” อีกฝ่ายยังคงถามไม่เลิกและจับจ้องใบหน้าขาวที่กำลังขึ้นริ้วแดงลามไปจนถึงใบหู

 

“ว่าไง”

 

“............”

 

“ตอบ”

 

“ค-คือ.. คือว่า” บอกเลยว่าตอนนี้แบคฮยอนโคตรกลัวคนตรงหน้า ไม่มีครั้งไหนที่เขาเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ถึงจะเคยเห็นอีกฝ่ายโหดใส่เพื่อนร่วมทีมบาสมาบ้างแต่ก็ไม่ได้ชินสักนิดกับการที่ถูกเค้นถามโดยตรงแบบนี้

 

จะเรียกได้ว่านี่เป็นครั้งแรกก็ได้ที่ได้คุยกับชานยอล ถึงจะดูเป็นการคุยที่เหมือนขู่ก็เถอะ

 

“คือว่าอะไร” ชานยอลถามอีกครั้ง จ้องมองคนตัวเล็กที่เอาแต่หันซ้ายหันขวาไปมาจนชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิด ชานยอลไม่ชอบคนลีลาท่าเยอะ ทุกอย่างมันช้าไปหมดและไม่ทันใจเลยสักนิด

 

“คือ.. เอ่อ คือ..” ขณะที่ร่างบางกำลังเค้นหาคำตอบมาให้อยู่นั้น จู่ ๆ ชานยอลก็ล้วงมือเข้าไปในกางเกงนอนของเขาจนแตะโดนส่วนอ่อนไหวทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกแล้วดิ้นหนีเป็นพัลวัน แต่เพราะร่างใหญ่โตของคนด้านบนที่กดทับไว้อยู่ทำให้แบคฮยอนหนีไปไหนไม่พ้น สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายแตะนู่นนี่ไปอย่างง่ายดาย

 

“ทำไมไม่เอาออก” คำพูดของชานยอลทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

 

“ห-ห้ะ? เอาอะไรออก”

 

“น้ำของฉันไง”

 

!!!!!!!!

 

 

จากตอนแรกที่ไม่เข้าใจนักว่าอาการเหนอะหนะที่อยู่ช่องทางหลังมันคืออะไร แต่พออีกฝ่ายมาพูดแบบนี้แล้วความร้อนก็เห่อแล่นขึ้นมาบนหน้าอย่างห้ามไม่ได้ ทั้งอับอายแล้วก็อยากจะบ้าตายในเวลาเดียวกัน ยิ่งเห็นแววตาที่ไม่ค่อยสบอารมณ์ของชานยอลแล้วแบคฮยอนก็อยากระเบิดตัวเองให้หายไปจากที่ตรงนี้จริง ๆ

 

“เดี๋ยว! จะทำอะไร” แบคฮยอนร้องเสียงหลงทันทีหลังจากที่อีกฝ่ายผละตัวลุกออกไปจากตัวเขาและตอนนี้กำลังช้อนตัวเขาขึ้นไปอุ้มในท่าเจ้าสาว เพราะกลัวว่าตัวเองจะตกลงไปแบคฮยอนจึงรีบโอบคออีกฝ่ายไว้แน่น

 

“จะพาไปเข้าห้องน้ำไง”

 

“ไปทำไม เดี๋ยวฉันไปเองก็ได้ ปล่อยลงเถอะนะ” แบคฮยอนว่าพร้อมกับทำหน้าตาน่าสงสารส่งไปให้อีกฝ่าย อย่างน้อยชานยอลก็น่าจะนึกขึ้นมาได้บ้างว่าเราไม่ได้สนิทกันมากพอที่จะอุ้มไปเข้าห้องน้ำได้ แถมเมื่อคืนเขาเองก็เพิ่งไปก่อเรื่องมา มันคงไม่ดีถ้าชานยอลจะมาอุ้มเขาด้วยสีหน้าเฉยชาแบบนี้

 

ให้ตายเถอะ นี่มันเรื่องบ้าอะไร

 

“ได้ไง? ทำอะไรไว้ก็ต้องรับผิดชอบสิ” ชายหนุ่มว่าก่อนจะพาคนในอ้อมแขนเข้าไปในห้องน้ำ แน่นอนว่าระหว่างทางแบคฮยอนยังคงเอาแต่ดิ้นแล้วบอกให้ชายหนุ่มปล่อยให้เขาเดินเอง

 

แต่จะเดินไปได้กี่ก้าวกันล่ะ

 

ชานยอลไม่ได้ใส่ใจกับเสียงเล็กที่ประท้วงไม่เลิก จนเข้ามาในห้องน้ำแคบได้นั่นแหละ ชายหนุ่มถึงยอมปล่อยให้แบคฮยอนเป็นอิสระ รวมถึงการรั้งกางเกงนอนตัวบางให้หลุดออกจากสะโพก แน่นอนว่าแบคฮนอนก็รีบตะครุบกางเกงไว้ก่อนที่มันจะหลุดลงไปกองกับพื้น

 

“ทำอะไรหน่ะ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” แบคฮยอนเอี้ยวตัวหลบไปอีกทาง แต่อีกฝ่ายก็ไม่วายยื่นมือมาดึงกางเกงให้หลุดออกรอบ “ชานยอล!”

 

“อะไร ทีอย่างนี้ทำมาเป็นเขินอาย เมื่อคืนทำไมไม่อายบ้าง”

 

!!!!!!!

 

“เห็น ๆ กันมาแล้วทั้งนั้น ไม่ต้องเขินหรอก” ชานยอลพูดเสร็จก็ยกยิ้มหล่อที่แบคฮยอนเคยกรีดร้องคลั่งไคล้มาหลายเดือน เคยฝันไว้ว่าถ้าได้เห็นใกล้ ๆ เขาก็คงฟินจนขึ้นสวรรค์

 

แต่ทว่าตอนนี้เขากลับเห็นประตูนรกที่กำลังเปิดอ้ารออยู่รอมร่อ

 

“เดี๋ยวดิ เดี๋ยวก่อน” ร่างบางถอยหนีอีกครั้งจนพ้นฝ่ามือของอีกฝ่าย จับรวบขอบกางเกงเอาไว้แน่นเพราะกลัวว่าคนตรงหน้าจะเข้ามากระชากอีกครั้ง

 

“จะพูดอะไรก็รีบพูด จะได้ช่วยเอาออกให้” ชานยอลยังคงพูดหน้าตาเฉยก่อนจะกอดอกพิงพนังมองคนตัวเล็กที่ยืนห่อตัวชิดมุมห้องน้ำ

 

แบคฮยอนยืนมองอีกฝ่ายที่มีท่าทีสบายเกินเหตุ ต่างจากตนที่แทบจะกลายเป็นบ้าภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหยิบยกเอาเรื่องบางอย่างขึ้นมาพูด

 

“นาย.. นายชอบคยองซูไม่ใช่หรอ” แบคฮยอนตัดสินใจถามออกไปตามตรง เผื่ออีกฝ่ายจะนึกขึ้นมาได้ว่าความจริงแล้วไม่ควรมายุ่งกับเขา คนที่เป็นเพื่อนกับคยองซู

 

“แล้วยังไง” ชานยอลตอบด้วยท่าทีเรียบเฉย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าแบคฮยอนกำลังหมายถึงอะไร แต่พอเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนนั่นแล้วมันทำให้รู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

“ก็..นาย .. ไม่สิ นายไม่ควรเข้ามาอยู่ในห้องนี้ นายควรไปหาคยองซูมากกว่ามาอยู่กับฉัน” ไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังพูดอะไรออกไป ใช่ว่าจะไม่รู้ตัวนะ แต่เพราะว่าคิดอะไรไม่ทันจึงทำให้พูดจาแปลก ๆ ออกไป

 

“คนที่มาลักหลับคนอื่นตอนเมามีสิทธิ์พูดแบบนี้ได้ด้วยหรอ?”

 

!!!!

 

“ทีเมื่อคืนนายยังเข้าไปอยู่ในห้องฉันได้เลย แล้วทำไมฉันจะอยู่ในห้องนี้ไม่ได้” คำตอบของชานยอลทำเอาคนตัวเล็กจุกอกเล็กน้อย คล้ายกับถูกค้อนยักษ์ทุบลงกลางหัวจนนิ่งไปชั่วขณะ ให้ตายเถอะ นี่เขาเกือบลืมไปแล้วว่ามีความผิดติดตัวอยู่

 

“แต่ว่านายชอบคยองซูนะ”

 

“แล้วเมื่อคืนฉันนอนกับคยองซูรึไง?”

 

“............”

 

“อย่ามาลีลาหน่อยเลย รีบ ๆ เอาออกเดี๋ยวจะปวดท้อง” คนตัวสูงว่าพร้อมกับสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ แบคฮยอนเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยแถมก้มหน้างุดไม่กล้าสบตากับอีกฝ่าย

 

ให้ตายเหอะ ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกแย่ขึ้นมาซะงั้น

 

ชานยอลเห็นท่าทีแบบนั้นของคนตัวเล็กก็นิ่งมองเหมือนกัน จนเมื่อร่างบางเงยหน้าช้อนตาขึ้นมามองพร้อมกับปากสีเชอรี่ที่กำลังอ้าเผยอเล็กน้อยพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างออกมา

 

“คือ .. เรื่องเมื่อคืนหน่ะ ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะล้วงเกินนาย เอ่อะ.. หมายถึงว่าลัก.. ลักหลับนาย” คำพูดสุดท้ายมันแผ่วจนชานยอลเกือบไม่ได้ยินว่าคนตัวเล็กกำลังพูดถึงอะไร

 

“ขอโทษนะ”

 

คนตัวเล็กว่าก่อนจะก้มโค้งขอโทษอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกผิด มันก็รู้สึกแย่จริง ๆ นั่นแหละเพราะเขาเองที่เป็นคนเริ่มทุกอย่าง ชานยอลปรายตามองร่างบางที่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา

 

“แบคฮยอน”

 

“............”

 

“นายชอบฉันใช่ไหม”

 

!!!!!!

 

คำถามของคนตัวสูงทำเอาเจ้าของชื่อเงยหน้ามองอย่างตกใจ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกถ้าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาชอบ ก็เล่นตามประกบไม่ห่างตั้งแต่เปิดเทอม ไม่รู้ว่าชอบก็โง่เต็มทน

 

“ก็.. ก็ใช่” นอกเหนือคำถามเหล่านั้นคือชานยอลเรียกชื่อเขาออกมา มันน่าดีใจยิ่งเสียกว่าได้รางวัลนักเรียนดีเด่นตอนม.ปลายอีกต่างหาก

 

“งั้นก็ไม่แปลกที่นายจะลักหลับฉันเพราะว่านายชอบฉัน”

 

“............”

 

“แต่คราวหลังถ้าชอบกันก็บอกตรง ๆ ก็ได้ ไม่ถึงขั้นกับต้องลักหลับหรอก”

 

!!!!!!

 

แบคฮยอนกระพริบตามองอีกฝ่ายอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก ถึงแม้ว่าคำพูดมันจะไม่ได้มีอะไรแอบแฝงมากนักแต่เพราะว่าเป็นชานยอลพูดเนี่ยแหละ เขาถึงไม่เข้าใจไง แต่เพราะว่าคนตัวสูงยังพูดทุกอย่างออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย เขาก็ยิ่งไม่เข้าใจไปอีกว่าที่ชายหนุ่มพูดหน่ะต้องการอะไรกันแน่

 

“แล้วก็อีกอย่าง อย่าลืมสัญญาที่ให้กับคยองซูไว้ล่ะ”

 

 

‘ขอชานยอลให้กูเถอะ ได้สักครั้งแล้วกูจะตั้งใจเรียน!!’

 

 

!!!!!!!

 

“นี่นาย..!!” คนตัวเล็กอ้าปากเหวอมองหน้าชานยอลอย่างไม่เชื่อสายตา ทำไมคนตรงหน้าถึงรู้เรื่องที่เขาคุยกับคยองซูได้ล่ะ หรือว่าไอ้เพื่อนบ้านั่นจะไปฟ้องอะไรกับชานยอลไว้

 

อ่า คยองซู มึงนะมึง!

 

“หึ แล้วทีนี่จะให้ฉันช่วยเอาออกจากตัวนายได้รึยัง”

 

“............”

 

“บยอน แบคฮยอน”

 

!!!!!!!!!










โปรดอย่าถามหาสาระของเรื่องนี้

มันไม่มีอะไรเลย.. เกิดจากความอยากล้วนๆ

ไม่มีเนื้อเรื่องอะไรทั้งนั้น 5555555555555

พอแต่งแล้วก็นึกย้อนกับตัวเองบ้าง

อืม ถ้าสักครั้งก็อยากจะตั้งใจเรียนเหมือนกันนะ

55555555555555555555555555555555555

สุขสันต์วันลอยกระทงค่ะ เลิ้บ


#ฟิคคลังฝัน
















O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6409 pbcy' (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:36
    หนูจะเป็นเด็กดีเลยยย แค่ครั้งเดียว ฮืออออชั้นมัคนบาป
    #6,409
    0
  2. #6355 heykiki (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 14:22
    เนี่ยยยยยย
    #6,355
    0
  3. #6015 heykiki (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:26
    คาดไม่ถึงเลยเนอะ ชานขอลจะอะไรขนาดน้านน55555555555
    #6,015
    0
  4. #5443 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 12:17
    กรี๊ดดดดดดด
    #5,443
    0
  5. #5094 อี ฮยอนอิน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 21:19
    เขิน ยิ้มแก้มปริแล้วแม่คุณ ดีนะนอนอ่านอยู่บ้าน ถ้าอยู่ข้างนอกคงโดนหาว่าบ้า วร๊ายยยยยยย เขิน มากกกกก ไม่ไหวแล้ว
    #5,094
    0
  6. #4733 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 20:51
    มันมีอะไรมากกว่าในกอไผ่ใช่ไหมมมม หรือคยองซูหักหลังแบคยอนอีกที โอ้ววววว
    #4,733
    0
  7. #4689 shineedeary (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 04:06
    แง้ เขินนนนนน
    #4,689
    0
  8. #4494 PK22069 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:42
    ที่คิดไว้ผิดหม๊ดดด นึกว่าชานจะโกรธ แบคเด็ดละซี่~ถึงไม่โกรธแอร่แฮร่
    #4,494
    0
  9. #4325 oom3456789 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 02:24
    แหมะ ทำมาเป็นว่าเขาลักหลับแกเองก็ใช่ย่อยเถอะชานนนน
    #4,325
    0
  10. #4322 ninewcrazy_pp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 18:17
    เดี๋ยวแบคแค่จูบเอง แกแหนะทำต่อเองหมดเลยนะชาน
    #4,322
    0
  11. #4210 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:54
    ไม่ใช่ว่าอิชานวางแผนกับคยองไว้นะ
    #4,210
    0
  12. #3930 Bjin_yui (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:31
    เดี๋ยวๆมันคืออะไรรร555555คือสรุปชานรู้???????โอ้ยยยยย มันยังไงนะๆแต่แบบบว้าววววว
    #3,930
    0
  13. #3907 เจ้าครีม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 01:23
    เดี๋ยวอะไรยังไง นี่เป็นแบคก็เงิบ ว้อททททททท
    #3,907
    0
  14. #2864 『PCY・OSH』 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 00:09
    อ๊ากกกกกกก
    #2,864
    0
  15. #2161 nchler (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 16:48
    ขอปี้บให้น้องแบค1eaค่ะ55555555555
    #2,161
    0
  16. #1845 litterrabbitza (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 18:27
    ฮ่าๆ จ้ะ ชานร้ายจริงๆ
    #1,845
    0
  17. #1791 ploylada007 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 23:44
    เชี่ย555555555555555555555555555555555
    #1,791
    0
  18. #1614 ㅇㅅㅇ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 20:07
    กรี้ดดดดดดดดดดดด ชานยอลลลลลลลลลลลลล

    555555555555555555555555555555

    พี่แม่งไม่สะทกสะท้านเลย 5555555555555555

    กลายเป็นว่าไอ่คนต้นคิดมันไปไม่เป็นซะเอง 5555555555555

    #1,614
    0
  19. #1610 EATWELL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 13:45
    ชายพูดเหมือนให้ความใส่ใจกับคยองเนาะ เหมือนทำเพื่อคยองสงสารแบคเบาๆ แต่ตามจรืงชานเริ่มเองหมดเนาะ555555555
    #1,610
    0
  20. #1600 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 06:46
    เอ๊ะ ยังไง คดีพลิกมั้ย ชานยอลดูไม่โกรธมากนะ หรือทำเป็นยอมให้แบคลักหลับกันน้าาา
    #1,600
    0
  21. #1589 dovy_bubble (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 20:22
    นึกว่าจะโดนโกรธซะแล้ว
    #1,589
    0
  22. #1561 junojunox (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 01:38
    คือจำได้ว่านี่เม้นไปแล้ว แต่ทำไมไม่มีเม้นตัวเอง 5555555 อย่าลืมกลับไปตั้งใจเรียนนะแบค 555555
    #1,561
    0
  23. #1436 cheese (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 15:07
    อหหหหห!!555555 ชอบเรื่องนี้อะ55555555555 ตลกกทำไมตลกกชานยอลรู้?!! หรอ? โอ้ยตายยอับอาย5555 เขินนหรือจะยังไงดี555
    #1,436
    0
  24. #1408 .number4 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 23:13
    จะมีต่ออีกมั้ยค่ะ ว้อนทึอิททึมั่กๆ
    #1,408
    0
  25. #1183 mintun_7269 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 17:37
    ชอบมากเยยย เรื่องนี้น่าจะแต่งเรื่องยาว
    #1,183
    0