[ exo SF/OS ] คลังฝัน - chanbaek

ตอนที่ 2 : Good for you #1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 316 ครั้ง
    10 มี.ค. 61















GOOD FOR YOU


                         Good For You - Selena Gomez (JOSH LEVI Cover)




















Story: if it’s not you (ดัดแปลงมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นค่ะ ไม่พอใจขออภัยในที่นี่ด้วย)

Fandom : chanyeol x baekhyun

Rate : nc13

Author : Gridism95

 





 

 

Cause I just wanna look good for you, good for you 
Let me show you how proud I am to be yours
Leave this dress a mess on the floor
And still look good for you, good for you

 

 



“แทยอนน่ารักเนอะว่าไหม”


“ไม่ไหวนะ เพลย์เกิร์ลแบบนั้นหน่ะ อย่างกูต้องแบบทิฟฟานี่สิ ถึงจะเหมาะสมกัน”


“มึงหมายถึงคนที่ดูสวยดุหน่อยใช่ไหม”


“เออคนนั้นแหละ”


“หวังสูงไปรึเปล่ามึง” คิมจงอินหัวเราะร่วนเมื่อได้ยินคำพูดของปาร์คชานยอลที่บอกว่าตัวเองช่างเหมาะสมกับกับนางฟ้าอย่างทิฟฟานี่ แค่คิดว่าเพื่อนสนิทตัวเองได้ไปเดินข้างสาวสวยคนนั้นแล้วก็อยากจะหัวเราะให้ฟันหลุดทั้งปาก ถึงเพื่อนของเขาจะหล่อชนิดสาวมองจนเหลียวหลัง แต่คงจะหวังสูงไปหน่อยสำหรับผู้หญิงคนนั้น


เพราะทิฟฟานี่ที่ทั้งคู่กำลังพูดถึงกันเป็นถึงดาวคณะนิเทศฯที่ทั้งสวยและน่ารักในคนคนเดียวกัน แต่ในความสวยนั้นมันแฝงไปด้วยความเผ็ดดุชนิดที่ปาร์คชานยอลคนนี้อยากจะทดสอบด้วยตัวเอง


ทั้งเก่ง ทั้งสวย คนแบบนี้ไงถึงจะเหมาะกับเขา


“สูงห่าอะไร หน้าตากูก็ไม่ได้แย่”


“แต่นิสัยมึงแย่”


“สาบานว่ามึงเป็นเพื่อนกู” ชานยอลตีหน้าเรียบใส่อีกคนทั้งยังใช้เท้ายันขาเพื่อนตัวเองใต้โต๊ะด้วยความหมั่นไส้ ทั้ง ๆ ที่เป็นเพื่อนสนิทกันแท้ ๆ แต่กลับไม่เข้าข้างกัน มันน่านัก


แต่ก็อย่างว่า คนอย่างปาร์คชานยอลสักวันก็ต้องได้คนสวย ๆ อย่างทิฟฟานี่มาเดินควงรอบมหาลัยให้คนอื่นเสียดายเล่น ๆ เพราะยังไงคนสวย ๆ ก็เหมาะไว้เอาไว้เดินเคียงข้างกันกับคนหล่อ ถูกไหมล่ะ


“ก็เพราะเป็นเพื่อนไงกูถึงไม่อยากเข้าข้าง” จงอินว่าก่อนจะแค่นหัวเราะ หันกลับไปสนใจมือถือตัวเองต่อหลังจากที่สละเวลามาเหล่สาวเป็นเพื่อนเขา ชานยอลเบ้ปากเล็กน้อยกับคำพูดของเพื่อนแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก คนตัวสูงเอนพิงพนักในท่าสบาย ๆ ก่อนจะทอดสายตามองไปทั่วลานม้าหินข้างคณะ


สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างบางของหญิงสาว ชุดนักศึกษาตัวจิ๋วทำเอาคนมองใจสั่น ท่อนขาเรียวขาว รวมถึงผมสีน้ำตาลเข้มที่ดัดลอนธรรมชาติ ไม่รู้ว่าตั้งใจมองแค่ไหน แต่เหมือนว่าคนถูกมองจะรู้ตัวเลยหันมามองตอบก่อนจะส่งยิ้มเล็กพร้อมกับสายตาแพรวพราวมาให้


ปาร์คชานยอลเป็นคนสเปกสูงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ว่าจะด้วยหน้าตาที่โดดเด่นกว่าใคร ดวงตากลมโต สันจมูกโด่งได้รูป ปากอวบอิ่มสีเชอร์รี่ทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวเองก็สูบบุหรี่จัด ร่างกายกำยำของชายหนุ่มวัยกลัดมันและความสูงร้อยแปดสิบปลาย ๆ


เขาเกิดมาเพื่อฆ่าสาวให้ตายเพียงแค่สบตา


มันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยสักนิดที่คนอย่างชานยอลจะควงสาวคนไหนก็ได้ สมยานามที่หลาย ๆ คนตั้งให้เขาก็คงไม่พ้นเพลย์บอยตัวพ่อแห่งวิศวกรรมยานยนต์ ถึงจะมีข่าวเกี่ยวกับความเจ้าชู้ของเขาอยู่มากมาย แต่ความนิยมของเขาในหมู่สาว ๆ ก็ไม่เคยลดลงเลยสักนิด แถมยังเพิ่มความท้าทายให้แก่สาวใจกล้าหลายคนที่หวังจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของปาร์คชานยอล แต่สาว ๆ พวกนั้นคงต้องอกหักกันไปตามระเบียบ


เพราะมันคงจะง่ายเกินไปที่ชานยอลจะเปิดรับใครสักคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต ความสัมพันธ์ชั่วครั้งชั่วคราวคงจะเหมาะกับเขามากกว่าการผูกมัด ชานยอลไม่ชอบสิ่งที่ตามมาไม่ว่าจะสถานะหรืออะไรก็ตามแต่


อะไรที่ทำให้เขารู้สึกถึงการเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เขาไม่ชอบมันทั้งนั้น


แต่ทว่ากับมีบางอย่างที่ทำให้เขาเริ่มรู้สึกผิดแปลกออกไป


“...” ดวงตากลมโตมองผ่านหญิงสาวไปยังใต้ตึกคณะที่กำลังมีร่างของใครบางคนกำลังเดินก้มหน้าก้มตาลงมา แว่นทรงกลมสีทองสะท้อนกับแสงแดดกระทบเข้าที่ดวงตาของชานยอล ผมสีน้ำตาลอ่อนพัดสยายไปตามทิศทางลมเมื่อครู่ ดวงตาเรียวเล็กมองซ้ายขวาก่อนจะรีบพาร่างของตัวเองเดินออกไปจากใต้ตึกโดยที่ไม่รู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องอยู่


ร่างบางสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวทับด้วยช็อปสีกรมท่า กางเกงยีนส์สีซีดที่รัดท่อนขาได้สัดส่วน มันไม่ได้เล็กจนดูผอมแห้ง แต่ก็ไม่ได้ใหญ่จนเกินไป แขนทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเอกสารปึกใหญ่


พอเห็นว่าอีกคนกำลังจะเดินออกไปทางด้านหลังตึก ร่างสูงก็ลุกขึ้นพร้อมกับหันไปบอกเพื่อนสนิทตัวเองว่าเดี๋ยวมา แล้วเดินออกจากลานม้าหินไปในตึกเรียน


ไม่นานขาคู่ยาวของเขาก็พาตัวเองเดินออกทางข้างตึก ด้วยระยะเวลาที่กะไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะต้องเดินสวนกับคนที่เขาคิดไว้อยู่แน่ ๆ


และก็ไม่ผิดคาด


ร่างบางกำลังเดินก้มหน้างุดมองเอกสารในมือตัวเองโดยไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนกำลังเดินผ่าน



“แบคฮยอน” ใบหน้าที่สวมแว่นกลมเงยหน้าขึ้นมาตามเสียงเรียกก่อนจะพบกับใบหน้าของชายทีขึ้นชื่อว่าเจ้าชู้ที่สุดในคณะ


ชาน...


“วันนี้ฉันจะไปห้องนายนะ” ไม่แม้แต่จะมองหน้าอีกฝ่าย ชานยอลเอ่ยบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะเดินผ่านเขาไปราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แบคฮยอนมองตามแผ่นหลังกว้างใต้เสื้อช็อปสีกรมท่าสีเดียวกับเขากำลังไกลออกไปเรื่อย ๆ จนลับสายตา แบคฮยอนหันกลับมายืนนิ่งกับประโยคเมื่อครู่ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปทำธุระอย่างที่คิดไว้ก่อนหน้า


ชานยอลเดินพ้นออกมาจากมุมตึกด้วยความคิดบางอย่าง เขานึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์แบบนี้เกิดขึ้น




เรื่องมันเริ่มต้นตั้งแต่เดือนที่แล้ว หลังจากที่ชานยอลไปดื่มเหล้าเลี้ยงสายอย่างเอาเป็นเอาตาย กรอกเหล้าเข้าปากชนิดว่าชาตินี้จะไม่ได้กินเครื่องดื่มมึนเมาสีอำพันนี่อีก  เสียงพูดคุยด้วยประโยคหยาบโลนปนฮาในโต๊ะยังคงดังลั่นในโสตประสาทของเขา ทั้งแสงสี ทั้งเสียงเพลง และผู้หญิงข้างกายมันปลุกเร้าอารมณ์วัยรุ่นของเขาให้ตื่นตัวขึ้นมา


แต่พอลืมตาขึ้นมา แทนที่จะเป็นผู้หญิงที่หิ้วไปเปิดตัวโชว์เพื่อนในคณะ หน้าสวยของหญิงสาวเมื่อคืนกลายเป็นใบหน้าของใครสักคนที่ชานยอลคุ้นหน้าดี ทำไมถึงกลายเป็นบยอนแบคฮยอนหนอนหนังสือของคณะที่มาได้เสียกับเขาในคืนนั้น


จำได้ว่าตัวเองซื้อถุงยางมาไว้สองกล่องแถมยังใช้หมดทุกซอง ที่แย่ไปกว่านั้นคือเขานอนนัวกับหนอนของคณะวิศวะทั้งคืน  แบคฮยอนที่ใครก็ต่างลือกันมาว่าหมอนี่ไม่มีสังคมแถมยังเป็นคนที่ไม่น่าคบหาอีกต่างหาก เพราะวัน ๆ เจ้าตัวก็ขลุกอยู่ในหอสมุดจนเรียกว่าไปสิงสถิตได้แล้ว


บยอน แบคฮยอน เพื่อนร่วมสาขาที่เห็นหน้าเห็นตากันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ไม่ยักจะมีความโดดเด่นอะไรเลยสักนิด ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างเล็กสันทัด หรือว่าหน้าตาซื่อ ๆ ที่ออกแนวบื้อมากกว่า ดูไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด นอกจากเป็นแหล่งผลิตเลคเชอร์ข้อสอบ


ที่น่าแปลกใจไปกว่านั้นก็คือเราทั้งคู่ต่างไม่ได้พูดถึงเรื่องราวในคืนนั้น แต่ความสัมพันธ์ของเรายังคงดำเนินต่อมาเรื่อย ๆ


จนถึงตอนนี้



.

.

.





เสียงทุ้มครางฮึมฮำในลำคออย่างพึงพอใจเมื่ออีกฝ่ายกำลังปรนเปรอร่างกายของตน การกระทำของแบคฮยอนสร้างเสียงแห่งความสุขดังไปทั่วห้องเล็ก มือหนาขยุ้มหัวทุยเบา ๆ หวังจะระบายอาการกระสันที่ตีวนอยู่ช่วงล่าง ไหนจะสะโพกมนที่แอ่นโผล่พ้นชายเสื้อยืดสีขาวนั่นมันช่างยั่วใจคนมองเหลือเกิน


“พอแล้ว ขึ้นมา” ในที่สุความอดทนก็ขาดผึงทันทีเมื่ออีกฝ่ายส่งเขาจนเกือบจะถึงฝั่งฝัน  ดวงตาเรียวเล็กช้อนขึ้นมามองทั้งที่มีแว่นกลมบดบังไว้อยู่ ชานยอลมองทะลุแว่นเลนส์บางเข้าไปถึงดวงตาของอีกฝ่ายที่กำลังทำให้หัวเขาปั่นป่วน ไหนจะหน้าขึ้นสีแดงจัดนั่นอีก มุมปากเล็กนั้นยังเปรอะเล็กน้อย แต่ถึงแบบนั้นชานยอลก็เป็นฝ่ายจัดการให้หมดทุกอย่าง


แบคฮยอนคลานเข้ามาตามแรงดึงของคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้าก่อนจะวางร่างของตัวเองทับหน้าตักของอีกฝ่ายโดยมี เจ้านั่น กำลังเสียดสีอยู่กับบั้นท้ายของเขา ไม่ทันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ คนตัวสูงก็โน้มหน้าเข้ามาป้อนจูบเร่าร้อนให้อย่างอดใจไม่ไหว


ใครจะคิดว่าบยอนแบคฮยอนหนอนแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์จะเก่งเรื่องอย่างว่ามากขนาดนี้ ถ้าบอกว่าในคืนนั้นเป็นครั้งแรกชานยอลก็ไม่เชื่อแน่นอน ลีลาและร่างกายของอีกฝ่ายมันสามารถดึงดูดให้เขาถลำลึกลงไปยิ่งกว่าเดิม


ไม่ว่าจะเป็นผิวขาวเนียนราวกับเด็ก เอวที่เล็กบางกว่าผู้ชายปกติจนเขาคิดอยากจะเลี้ยงข้าวหมอนี่สักครั้ง หรือจะเป็นสะโพกมนของอีกฝ่ายที่ไม่ว่าจะฟอนเฟ้นแค่ไหนก็ยังคงนุ่มติดมือ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแบคฮยอนกำลังทำให้ชานยอลเสพติด


เขามักจะสูดดมแก้มนุ่ม เส้นผม ซอกคอ หรือที่จริงอาจจะเป็นทุกซอกทุกมุมของอีกฝ่าย เขาสูดลึกเข้าไปเต็มปอดราวกับคนโรคจิต


ทั้งคู่ตวัดลิ้นเกี่ยวกันอย่างดูดดื่ม ทั้งยังผลัดกันนำเกมเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเบื่อหน่ายไปเสียก่อน มือหนาล้วงเข้าใต้สาบเสื้อก่อนจะลูบไล้ลากวนเบา ๆ ทั่วบริเวณท้องน้อยของแบคฮยอนจนร่างบางเกร็งกับความรู้สึกเสียวแปลบนั่น ก่อนที่ไฟราคะของทั้งคู่จะลุกโหมใส่กันอย่างเร่าร้อน


เสียงครางดังระงมไปทั่วห้องพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบกันดังเป็นจังหวะ ร่างกายของเราทั้งคู่มันเข้ากันได้เป็นอย่างดี ท่วงท่าของแบคฮยอนสะกดสายตาของชานยอลซะจนอยู่หมัด แต่ในความคิดนั้นกลับมีบางอย่างที่ท้วงขึ้นมาทุกครั้งเมื่อเรามีความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถบอกได้ว่าอะไรเป็นอะไร


ทั้งเขาและแบคฮยอนเองต่างก็โหยหาในสิ่งที่ตัวเองต้องการและไม่คิดที่จะพูดถึงชื่อเรียกของมัน เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มันเกิดจากความพึงพอใจในร่างกายของอีกฝ่าย


เขารู้ดีว่าจะทำยังไงให้แบคฮยอนแสดงสีหน้าเสียวสุดขีดหรือรู้แม้กระทั่งวิธีที่จะทำให้แบคฮยอนทำสีหน้าเว้าวอนขอร้องให้เขากระทำต่อ มันช่างน่าขันเมื่อนึกว่าถ้าอนาคตเขาเกิดมีคนรักขึ้นมาจริง ๆ เขายังอยากที่จะทำแบบนี้กับแบคฮยอนอยู่รึเปล่า


จนกว่าจะถึงตอนนั้นเขาจะเบื่อร่างกายที่สะกดสายตานี้ก่อนหรือเปล่า หรือว่าเขาจะยังคงมีความสัมพันธ์แบบนี้กับแบคฮยอนทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็มีคนรัก


หึ.. ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่า



ว่าไหม?

 



.

.

.



 

 “ชานยอล วันหยุดนี้มึงจะไปเที่ยวไหนป่ะวะ” จงอินที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องเรียนรีบเอ่ยปากถามเพื่อนตัวสูงที่กำลังนั่งทำหน้าตาหล่อไปวัน ๆ จนน่าหมั่นไส้


“ไม่หว่ะ กูอยากนอนอยู่บ้าน”


“โห กิจกรรมชีวิตมึงสโลว์ไลฟ์สัด ๆ กูมีเรื่องน่าสนใจมาบอกให้มึงฟัง” เพื่อนผิวแทนยักคิ้วมองอีกฝ่ายก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ


“อะไร” ชานยอลพูดด้วยเสียงเรียบไร้อารมณ์ร่วม ก็จะให้เขาอารมณ์ดีได้ยังไง นี่มันเกือบจะอาทิตย์แล้วที่เขาไม่สามารถไปหาแบคฮยอนได้ แถมอีกฝ่ายก็เอาแต่หลบหน้าทั้งวัน ทั้ง ๆ ที่เดินเข้าไปจ้องหน้าจะ ๆ แล้วแต่อีกฝ่ายก็ยังทำเมิน


หรือเพราะคืนนั้นเขาเผลอครางชื่อผู้หญิงคนอื่นกัน...


“ช่วยถามแบบหน้าตาตื่นเต้นกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง” จงอินบ่นอย่างหัวเสียเมื่อเพื่อนรักทำหน้าซังกะตายใส่ แต่สุดท้ายก็ยอมยิ้มให้เพราะดวงตากลมโตนั่นตวัดมามองเขาอย่างหาเรื่อง “คืองี้เว้ย เพื่อนสมัยในกลุ่มมอปลายมันจะจัดทริปไปเที่ยวทะเลกัน”


“แล้ว?” ชานยอลเลิกคิ้วเป็นเชิงถามเพราะไม่เข้าใจสิ่งที่เพื่อนผิวแทนกำลังจะ สื่อถึง


“ก็ไม่แล้วไง เพื่อนกูมันชวน มึงจะไปด้วยกันรึเปล่า เห็นว่าว่าง”


“กลุ่มเพื่อนมึงนี่มาจากโรงเรียนชายล้วนไม่ใช่รึไง”


“ก็เออไง”


“ไปทะเลกับกลุ่มชายล้วนหน่ะนะ? มึงไปเถอะ กูขอบาย” คนตัวสูงทำหน้าหน่ายหนีไปอีกฝั่งเพราะไม่สนใจทริปที่จงอินเอามานำเสนอเลยสักนิด ในหัวก็นึกถึงพวกกลุ่มชายล้วนที่คงจะมีแต่พวกแบบจงอิน นึกแล้วก็ขนลุกขึ้นมาซะงั้น


“กูไม่ได้พูดซะหน่อยว่าจะไปกันเฉพาะผู้ชาย นี่มึงหวังอะไรอยู่หรอครับพี่ปาร์ค” จงอินเอ่ยแซวเพื่อนทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ แหม ก็เป็นเพื่อนกับมันมาตั้งนาน ทำไมจะไม่รู้ว่าเพื่อนรักของตัวเองต้องการอะไร ไม่รู้ว่าจะโหยหาไปเพื่ออะไรทั้ง ๆ  ที่ตัวเองก็มีให้กินไม่เหลือทุกวัน


“หวังห่าอะไรล่ะ”


“โหย ปากดีตลอด นี่ถ้ากูบอกว่าใครร่วมทริปด้วยมึงจะต้องรีบเก็บเสื้อผ้าแน่ ๆ” ชายหนุ่มผิวแทนพูดพร้อมกับเดาะลิ้นเล่นในโพรงปากทั้งยังส่งสายตายยียวนชวนหงุดหงิดมาให้ชานยอลอีกต่างหาก


“ใคร?”


“ให้ทาย” จงอินยังคงเล่นหูเล่นตาไม่เลิก ชานยอลส่งเสียงจิ๊ในลำคออย่างขัดใจก่อนจะไล่รายชื่อสาว ๆ ในลิสต์ออกมาเท่าที่พอจะนึกออก สุดท้ายแล้วก็เดาไม่ถูกซักคนจนจงอินนึกสงสารเพื่อนตัวเองก่อนจะเฉลยออกมา


“ทิฟฟานี่ต่างหากล่ะ”


“หือ?”


“เขาบอกด้วยนะว่า ถ้ามึงไปเขาก็จะไป เข้าทางมึงแล้วหว่ะเพื่อน” จบประโยคของจงอิน ตากลมโตก็วาววับขึ้นมาทันที ก่อนที่ปากอิ่มจะยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ ไม่เสียแรงที่วันนั้นอุตส่าห์ทอดสายตาให้อีกฝ่าย และก็ไม่คิดว่ามันจะได้ผลขนาดนี้


เกิดเป็นปาร์คชานยอลนี่มันดีจริง ๆ เลย




.

.

.




โทรศัพท์เครื่องบางแผดเสียงดังลั่นห้อง ทำเอาร่างบางที่กำลังง่วนหน้าอยู่กับการเช็ดผมหันมามองเล็กน้อยก่อนจะคว้ามันขึ้นมาดูชื่อที่โทรเข้ามา คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันครู่หนึ่งก่อนจะกดรับสาย


“ฮัลโหล”


(ฮัลโหล ฉันเองนะ) ปลายสายยังคงพูดด้วยเสียงนิ่งตามปกติ แบคฮยอนแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่อีกฝ่ายโทรเข้ามา ยิ่งไปกว่านั้นก็คงจะแปลกใจตัวเองที่กดรับสายทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังมีเรื่องให้เคืองใจอยู่เล็กน้อย


มีอย่างที่ไหน กำลังมีอะไรกับเขาอยู่แท้ ๆ แต่ดันพร่ำเรียกชื่อผู้หญิงคนอื่น


“อืม มีอะไรหรอ” ร่างบางตอบกลับไปทั้งยังใช้มืออีกข้างยีผมหมาด ๆ ของตัวเองไปด้วย


(พรุ่งนี้ จงอินมันจัดทริปไปทะเล เห็นว่าเป็นพวกเพื่อนที่โรงเรียนเก่ามัน)


“...”


(มีพวกสาว ๆ ไปด้วย)


“...”


(ฉันไปได้ไหม) สิ้นสุดประโยคของปาร์คชานยอล แบคฮยอนก็กระพริบตาถี่ ๆ อย่างใช้ความคิด เกิดอะไรขึ้นกับชานยอล ทำไมจู่ ๆ ถึงโทรเข้ามาหาเขาแถมยังพูดจาคล้ายกับกำลังขอแฟนไปเที่ยว


นี่หมอนั้นกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่รึเปล่า?


เกือบสองนาทีที่แบคฮยอนไม่ตอบอีกฝ่ายกลับ ก่อนจะฉุดนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองกำลังทำให้อีกฝ่ายเสียเวลา “อืม ไปสิ”


(...)


“...”


(พูดแค่นี้เองหรอ) ชานยอลพูดกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ดูฉุนเล็กน้อย แต่ถึงแบบนั้นแบคฮยอนก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าชานยอลทำแบบนี้ไปทำไมกัน (ไม่มีอะไรจะพูดหน่อยหรอ)


“ไม่มีหนิ” ร่างบางตอบกลับด้วยความสัตย์จริง ก็เขาไม่มีอะไรจะพูดกับชานยอลเลยนี่ อันที่จริงก็อยากจะถามอยู่หรอกว่าทำไมถึงมาขออนุญาตจากเขา มันดูผิดวิสัยปาร์คชานยอลจริง ๆ


(หรอ.. อืม งั้นวางนะ) พอพูดเสร็จก็กดตัดสายไปก่อนที่แบคฮยอนจะทันได้พูดอะไร หน้าจอดับมืดไปแล้ว เหลือแต่ร่างบางที่เอาแต่จ้องหน้าจออย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก ไม่รู้ว่าควรเรียกมันว่าอะไรระหว่างน้อยใจหรือว่าหงุดหงิด


แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ไม่มีสิทธิ์อยู่ดี



.

.

.



มือหนาโยนมือถือตัวเองลงบนเตียงก่อนจะยกสองมือขึ้นมาทึ้งหัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด นี่เขาทำบ้าอะไรลงไปวะ ทำไมเขาต้องโทรไปขออนุญาตแบคฮยอนทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดจะเอ่ยถามอะไรสักคำ


รู้ตัวอีกทีก็เผลอกดต่อสายหาอีกฝ่าย แต่สิ่งที่ได้ยินนั้นมันน่าหงุดหงิดใจยิ่งกว่าที่อีกฝ่ายหลบหน้ากันเสียอีก ปล่อยให้เขาไปไหนมาไหนกับใครก็ได้เหมือนกับว่าไม่สนใจกันเลยสักนิด


...


นี่เขากำลังหวังอะไรอยู่งั้นหรอ?


มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่อีกฝ่ายจะตอบกลับมาแบบนั้นเพราะเราทั้งคู่ไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วเรื่องอะไรที่ชานยอลจะต้องไปสนใจคำพูดที่ดูไม่ใส่ใจของอีกฝ่ายด้วยล่ะ


ให้ตายเถอะ นี่เขาคิดมากอยู่คนเดียวทั้ง ๆ ที่อีกคนไม่ได้คิดอะไรเลยเนี่ยนะ


ตลกชะมัด..



.

.

.

.




“ชาน..”


“...”


“ชานยอล”


“หื้ม?” ร่างสูงสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงมือเรียวที่วางลงบนไหล่ของเขา หญิงสาวหรี่ตามองชายหนุ่มตรงหน้าที่เอาแต่เหม่อมาได้สักพักแล้ว


“คิดอะไรอยู่หรอ” เสียงหวานกระซิบที่ข้างหูของชายหนุ่มทั้งยังไล้มือลงจากลาดไหล่ได้รูปสวยโดยที่ตัวเองยืนซ้อนอยู่ด้านหลังโซฟาตัวใหญ่ กลิ่นอาฟเตอร์เชฟของชายหนุ่มทำเอาใจของหญิงสาวสั่นทุกครั้งที่หายใจเข้าไป มันให้ความรู้สึกเซ็กซี่ปนความดิบเถื่อนแบบชายหนุ่มวัยกลัดมัน อีกทั้งร่างกายของชานยอลมันก็แน่นไปทุกอย่างจนอยากจะสัมผัสให้แนบชิดมากกว่านี้


ชายหนุ่มเอียงหน้าเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มให้ “เปล่าครับ”


“ใช่หรอ นายดูลอย ๆ นะว่าไหม?” ทิฟฟานี่ว่าก่อนจะกดปลายจมูกที่แก้มของชายหนุ่มเบา ๆ ลมหายใจอุ่น ๆ ปัดเข้าที่ข้างแก้มทำให้ชานยอลรู้สึกไหววูบอยู่ไม่น้อย แต่ทว่าเรื่องที่กำลังขบคิดอยู่ในหัวมันมีอิทธิพลมากกว่า “ดูนายไม่ค่อยสนใจฉันเลย”


“หึ สวยขนาดนี้จะไม่สนใจได้ยังไง” ชานยอลป้อความหวานใส่หญิงสาวที่กำลังพูดต้อพ้อ


“ที่นายทำอยู่หน่ะเรียกว่าไม่สนใจ”


“...”


“ความสวยของฉันมันสู้กับคนในความคิดนายไม่ได้หรอก จริงไหม?” ราวกับโดนหมัดฮุกเข้าที่ลิ้นปี่จนจุกไปหมด ชานยอลเอี้ยวหน้าไปหาอีกฝ่ายที่กำลังส่งยิ้มหวานมาให้ ทำเหมือนสิ่งที่พูดเมื่อครู่เป็นเรื่องปกติ


“เอาอะไรมาพูด ยังไงตรงหน้าก็สำคัญกว่า” ชายหนุ่มยังคงเก็บอารมณ์ของตัวเองไว้ได้ดี ทั้งยังดึงให้อีกฝ่ายเดินอ้อมมานั่งลงบนตักแกร่งของตัวเอง หญิงสาวยิ้มที่มุมปากก่อนจะไล่นิ้วไปตามสันกรามคม


ทั้งที่เพื่อนสนิทอย่างจงอินเปิดโอกาสให้เขาและเธอได้มาเจอกันในบรรยากาศสุดโรแมนติกริมทะเล แถมยังได้ห้องสวีทราวกับรู้ว่ายังไงคืนนี้เขาทั้งคู่จะต้องได้เสียกันอย่างแน่นอน และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ชานยอลก็ไม่ควรตัดโอกาสตัวเองทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายก็ดูเต็มใจพร้อมที่จะถวายร่างกายให้กับเขา


ชานยอลโน้มหน้าเข้าไปซุกไซ้สูดความหอมหวานของหญิงสาวให้ฉ่ำปอด กลิ่นน้ำหอมราคาแพงตีเข้ามาทั่วโพรงจมูก มันทั้งหอมเชื้อเชิญให้ล่องลอยเข้าไปอยู่ในโลกของหญิงสาว แต่ร่างกายของเขากลับติดบ่วงบางอย่างที่ไม่สามารถแก้ออกไปได้


เพราะเขาคิดถึงกลิ่นหอมของแป้งเด็กมากกว่าหน่ะสิ


“ตรงหน้าสำคัญจริง ๆ หรอ” หญิงสาวยังคงพูดหยั่งเชิงทั้ง ๆ ที่เอียงใบหน้าเชิญชวนให้อีกฝ่ายได้ซุกไซ้ตัวเองได้ตามใจชอบ นิ้วเรียวสวยลูบไล้ไปตามลำคอแกร่งก่อนจะลากลงมาผ่านเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ขับให้คนผิวขาวอย่างชานยอลดูโดดเด่นที่สุดเท่าที่เคยสัมผัส


นิ้วเรียวปลดกระดุมเม็ดบนออกจากรังก่อนลากนิ้วเข้าไปจิ้มที่กลางอกซ้ายของชายหนุ่มเบา ๆ ลากวนช้า ๆ ให้อีกคนส่งเสียงหัวเราะในลำคอ


“ตรงนี้ไม่สำคัญหรอ” ชานยอลชะงักการกระทำทั้งหมดก่อนจะเพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ปลายนิ้วที่กำลังจิ้มกลางอกเขาย้ำ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนออกห่างพร้อมกับจ้องหน้าของหญิงสาวอย่างไม่วางตา ไม่มีคำพูดใดที่จะเอ่ยกับอีกฝ่าย


“คนเรามันเลิกเจ้าชู้ได้นะรู้ไหม”


“...”


“ต่อให้ติดจนเป็นสันดานยังไง แต่พอเจอคนที่ใช่ นายก็จะไม่ต้องการใครอีกเลย”



.

.

.

.




แกร๊ก..


เวลาตีสองกว่า ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างบางที่กำลังใช้มือขวาขยี้ตาไปมาหลังจากที่มีคนมากดออดหน้าห้องเขาถี่รัวราวกับว่าจะให้คนด้านในออกมาด่าให้ได้ แต่พอเงยหน้ามองว่าใครเป็นคนที่กดออด แบคฮยอนก็นิ่วหน้าทันที


“ชานยอล”


“...”


“ไหนว่าวันนี้ไปเที่ยวทะเลไง?” แบคฮยอนถามออกไปโต้ง ๆ ทั้ง ๆ ที่พอคาดเดาสถานการณ์เองได้ “เฮ้ ชาน..”


ไม่ทันที่ร่างบางจะเอ่ยปากถามอะไรไปมากกว่านี้ ชานยอลก็ผลักร่างเล็กให้เข้าไปด้านในพร้อมกับปิดประตูลงทันที มือหนาดันอีกฝ่ายติดผนังแล้วทาบริมฝีปากของตัวเองกับปากเล็กของแบคฮยอน ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดอย่างหื่นกระหาย ทั้งดูดเม้มไล่ต้อนลิ้นเล็กให้จนมุม ช่วงชิงลมหายใจของอีกฝ่ายจนเมื่อกำปั้นเล็กทุบอกเขาแรง ๆ เพื่อเป็นสัญญาณขออากาศในการหายใจ


“แฮ่ก แฮ่ก..” ทันทีที่ชานยอลผละออก แบคฮยอนก็กอบโกยอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ใบหน้าของคนตัวเล็กขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด มีอย่างที่ไหน บุกมาหาตอนดึกดื่นแถมยังมาจูบอย่างกับอดอยากมาจากไหนก็ไม่รู้แบบนี้ ใครจะไปตั้งตัวทันกัน


“ทำไม..” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับดวงตากลมโตที่จดจ้องมาที่เขา แบคฮยอนพยายามจะอ่านจากดวงตาคู่สวยนั่นว่าอีกฝ่ายกำลังจะสื่ออะไร แต่เเขาก็ไม่เคยคาดเดาได้เลยว่าชานยอลกำลังคิดอะไร


เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าวันนั้นชานยอลโทรมาทำไม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลังจากคืนแรกทำไมเราทั้งคู่ถึงยังมีความสัมพันธ์ทางร่างกายกันอยู่เรื่อย ๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมอีกคนถึงโผล่หน้ามาตอนที่เขากำลังนอนทำใจเรื่องคืนนี้


แค่คิดว่าชานยอลกำลังนอนกับคนอื่น


หัวใจของแบคฮยอนก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา


“ทำไมต้องเป็นนายด้วยแบคฮยอน” ชานยอลพูดในขณะที่โน้มหน้าเข้ามาใกล้แบคฮยอนเรื่อย ๆ ร่างบางมองดวงตากลมโตสลับกับปากสีเชอร์รี่ของอีกฝ่ายอย่างชั่งใจก่อนที่คนตัวสูงจะจู่โจมร่างเล็กอีกครั้ง และครั้งนี้แบคฮยอนก็แทบจะล้มลงไปกองกับพื้นทันที ถ้าไม่ติดว่าแขนแกร่งของอีกคนกำลังตระกองกอดร่างของเขาไว้อยู่


จากหน้าประตูในคราวแรก ร่างของแบคฮยอนก็ถูกผลักให้นอนราบลงกับโซฟาสีไข่ไก่ที่เมื่อครั้งหนึ่งเขาทั้งคู่เคยเล่นพิเรนทร์กันตรงนี้ แบคฮยอนมองตามร่างสูงที่ตอนนี้กำลังถอดเสื้อเชิ้ตสีดำออกอย่างรวดเร็วก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว


มือหนาลูบวนไปทั่วร่างกายขาวเนียน ก้มไซ้ซอกคอและแสดงความเป็นเจ้าของไว้ทั่วลาดไหล่เล็ก ทั้งยังลากลิ้นชื้นตามกระดูกไหปลาร้าจนคนใต้ร่างหดคอหนี ไม่ทันที่จะได้แกล้งคนด้านล่างต่อ มือเล็กทั้งสองข้างก็ยกขึ้นมาจับหน้าเขาไว้ทั้งยังบังคับให้มองหน้ากัน


“ชานยอล”


“หื้ม?”


“เป็นอะไรรึเปล่า?” แบคฮยอนถามออกไปทั้งยังจ้องหน้าอีกฝ่ายราวกับจะเค้นคำตอบเอาให้ได้ มันแปลกเกินไปสำหรับคนอย่างชานยอล เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเขามากกว่าคู่นอนแน่ ๆ


ต่างจากแบคฮยอนที่เริ่มมั่นใจแล้วว่าคิดยังไงกับอีกฝ่าย


มันน่าตลกชะมัด ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าชานยอลเป็นคนเจ้าชู้ และไม่คิดว่าชานยอลจะมาหยุดอยู่ที่เขา


แต่ถ้าแบคฮยอนเข้าข้างตัวเองสักนิด แล้วลองมองใบหน้าของชานยอลดี ๆ  เขาก็จะสังเกตได้ว่าอีกคนกำลังเกิดความรู้สึกเดียวกัน


“ฉันแค่ไม่เข้าใจ ว่าทำไมต้องเป็นนาย” ชานยอลพูดขึ้น


“ฉันทำไม”


“มีผู้หญิงมากมายให้ฉันเลือก ฉันควรจะรู้สึกดีกับผู้หญิงพวกนั้น แต่ทำไม..”


“...”


“ทำไมฉันถึงคิดแต่เรื่องของนาย” คำพูดของชานยอลช่วงชิงลมหายใจของแบคฮยอนไปหมดสิ้น ไม่รู้ว่าตัวเองแสดงสีหน้าแบบไหนออกไป


สายตาเขาเห็นเพียงแค่หน้าตาของคนตัวสูงที่ดูจริงจังมากกว่าครั้งไหน ๆ


 “แบคฮยอน” ชานยอลเรียกชื่อของเขาช้า ๆ ก่อนจะโน้มหน้าลงมาคลอเคลียที่ข้างแก้ม มือสองข้างที่เคยแนบหน้าของชายหนุ่มไว้นั้นเลื่อนไปโอบคอแกร่งเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวไว้ “แบคฮยอน”


“อือ..” คนตัวเล็กใกล้จะระเบิดเต็มทนเมื่ออีกฝ่ายเอาแต่เรียกชื่อเขาด้วยเสียงผะแผ่ว ไม่รู้รึไงว่าการเรียกชื่อคนอื่นด้วยน้ำเสียงแบบนั้นมันทำให้หัวใจคนฟังแทบจะกระเด็นออกมาด้านนอก


“บอกฉันสิว่านายชอบฉัน” ปาร์คชานยอลยังไงก็คือปาร์คชานยอลในวันยังค่ำ คำพูดของหมอนี่ทำเอาเขาแทบตายอยู่หลายครั้ง แถมยังสั่งเขาออกมาโต้ง ๆ แบบนี้ ใครมันจะกล้าพูดกัน


“...”


“แบคฮยอน” คราวนี้ไม่พูดเปล่า ผละออกจากแก้มเนียนนุ่มแล้วจ้องหน้าอีกฝ่าย ดวงตาเรียวเล็กที่ตอนนี้มีน้ำใส ๆ หล่อเลี้ยงอยู่ภายใน จมูกนิด ปากหน่อยแบบที่เขาไม่เคยคิดว่าจะชอบ จนได้มาสัมผัสกับตัวเอง


ถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาเขาเอาแต่หลอกตัวเองมาตลอด


“อือ”


“...”


ฉันชอบนาย


หลอกตัวเองว่าไม่ได้ชอบคนที่อยู่ตรงหน้า


ฉันก็ชอบนาย

 













 

 


 

 

 

 

 

FIN














+++++++++++++++++++++++++++
เสียวโดนแบนที่สุดในสามโลก
อย่ากดแบนเราเลยนะ กราบแรง.
ถ้าโดนแบนจริงจะได้ย้าย 55555
เอนจอยรีดดิ้งค่ะ เป็นไปได้ฟังเพลงด้วยนะ
เพราะมากกกกก
หนึ่งเม้น = สิบกำลังใจ
รักค่ะ <3







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 316 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,477 ความคิดเห็น

  1. #6433 NayunT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:06
    อร๊ายยยยยยย ปาร์คชานย๊อลลลล
    #6,433
    0
  2. #6413 pbcy' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:21
    อ๊ากกกกกกกกกก เก่งมาจากไหนก็แพ้แบคฮยอนนะชานย๊อลลลล
    #6,413
    0
  3. #6402 YOLO'H (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:08
    ชั้นพลาดมากกกกก

    เป็นไปได้ยังไง ทำไมชั้นเพิ่งจะมาเจอเรื่องนี้ นี่อ่านฟิคยังไงเนี่ยยย โอ้ยฟินมาเลยอ่ะ น้ำตารื่นน
    #6,402
    0
  4. #6394 suhoran (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 11:50
    กลับมาอ่าาเรื่องนี้รอบที่ล้าน555555555
    #6,394
    1
    • #6394-1 suhoran(จากตอนที่ 2)
      24 มิถุนายน 2562 / 11:51
      อ่าน**
      #6394-1
  5. #6349 heykiki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 02:24
    กลับมาอ่านนนนน
    #6,349
    0
  6. #6316 heykiki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 15:16


    กลับมาอ่านอีกแล้ว 5555555
    #6,316
    0
  7. #6309 Lovelovehanbinnie💕 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:28
    เป็นความสัมพันธ์ที่ โอ้โห เร่าร้อนดีจริงๆ
    #6,309
    0
  8. #6098 Darkmate (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:40
    ชอบๆๆๆๆ
    #6,098
    0
  9. #6097 nannapat__teaaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:42
    ชอบเรื่องนี้มาก'กก.
    #6,097
    0
  10. #6068 nanny7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 04:24
    ยังคงกลับมาอ่านอีก รอบที่นับไม่ถ้วน
    #6,068
    0
  11. #6064 anna96422 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 21:05
    ฟินนน เขินน
    #6,064
    0
  12. #6053 CBSEB0461 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 16:49
    ชอบมากๆ
    #6,053
    0
  13. #6007 heykiki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:09

    ชอบมากเรื่องนี้ กลับมาอ่านอีกกกกก

    #6,007
    0
  14. #6005 Tatarluck (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 06:54
    เขิงๆๆๆๆไ
    #6,005
    0
  15. #5964 S.takky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 14:12
    อีพี่บ้าาาาาาา เขินนน
    #5,964
    0
  16. #5861 jjsksh24 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:11
    มีความอึดอีดนิดๆ แฮร่ แต่ก็ดีค่ะ
    #5,861
    0
  17. #5481 a♡♡♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 08:53
    โอ้ยยยย
    #5,481
    0
  18. #5437 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:27
    อร๊ายยยยยยยยยย
    #5,437
    0
  19. #5430 panter1200 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 19:02
    ชอบบบบบบบ
    #5,430
    0
  20. #5367 246462580 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 12:31
    ชอบเด้อ
    #5,367
    0
  21. #5308 sneuhkun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 11:22
    แงงงงงงงงงงงงงง ทั้งเขินทั้งฟินเด้อ
    #5,308
    0
  22. #5282 aonsirimong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:35
    รักใช่มั้ย?
    #5,282
    0
  23. #5098 PhSarang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 04:26
    โหย บีบใจมาก
    #5,098
    0
  24. #4728 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 18:45
    ติดใจ ตกหลุมรักเข้าเต็มๆ แต่จะรักแบบแอบๆซ้อนๆใช่ไหมเนี่ย
    #4,728
    0
  25. #4202 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:17
    ตอนแรกโกรธที่ครางชื่อคนอื่นแต่พอจบปุ๊บบบอื้อน่ารีก
    #4,202
    0